Adhyaya 14

Verse 1

सूत उवाच । प्राप्तसिंहासनो वीरो भद्रायुः स महीपतिः । प्रविवेश वनं रम्यं कदाचिद्भार्यया सह

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຂຶ້ນປະທັບເທິງສິງຫາສນແລ້ວ ວີຣະບຸລຸດ ພັດຣາຍຸ ຈອມແຜ່ນດິນ ຄັ້ງໜຶ່ງໄດ້ເຂົ້າສູ່ປ່າອັນງາມ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ.

Verse 2

तस्मिन्विकसिताशोकप्रसूननवपल्लवे । प्रोत्फुल्लमल्लिकाखंडकूजद्भ्रमरसंकुले

ທີ່ນັ້ນ ມີດອກອະໂສກະບານ ແລະຍອດອ່ອນໃໝ່ງາມສົດ; ພວງດອກມະລິທີ່ບານເຕັມທີ່ ຄຶກຄື້ນດ້ວຍສຽງພຶງຫຶ່ງ.

Verse 3

नवकेसरसौरभ्यबद्धरागिजनोत्सवे । सद्यः कोरकिताशोकतमालगहनांतरे

ທີ່ນັ້ນ ກິ່ນຫອມຂອງລະອອງໃໝ່ດຸດເຄສອນຫຍ້າຝຣັ່ງ ໄດ້ປຸກຄວາມຊື່ນບານໃນຫົວໃຈຜູ້ມີຮັກດັ່ງງານສະໜອງ; ແລະໃນດົງຕະມາລະອັນໜາແໜ້ນ ຕົ້ນອະໂສກະເພິ່ງຈະຕັ້ງຕາດອກ.

Verse 4

प्रसूनप्रकरानम्र माधवीवनमंडपे । प्रवालकुसुमोद्द्योतचूतशाखिभिरञ्चिते

ໃນມະນົບພາຍໃນສວນເຄືອມາດະວີ ກິ່ງງ່ານ້ອມຕໍ່າເນື່ອງຈາກຊໍ່ດອກໄມ້ຫນາແນ້ນ ແລະປະດັບດ້ວຍກິ່ງມ່ວງທີ່ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍດອກສີແດງດຸດປະກາລັງ ທຳໃຫ້ທິວທັດຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 5

पुन्नागवनविभ्रांतपुंस्कोकिलविराविणि । वसन्तसमये रम्ये विजहार स्त्रिया सह

ໃນລະດູວະສັນອັນງາມ ກາງປ່າພຸນນາກາທີ່ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນົກກຸກິລາເພດຜູ້ບິນໄປມາ ພະຣາຊາໄດ້ສຳຣານຢູ່ນັ້ນພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີ।

Verse 6

अथाविदूरे क्रोशंतौ धावंतौ द्विजदंपती । अन्वीयमानौ व्याघ्रेण ददर्श नृपसत्तमः

ຕໍ່ມາ ບໍ່ໄກນັກ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດໄດ້ເຫັນຄູ່ຜົວເມຍພຣາຫມັນ ກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ແລະວິ່ງໜີ ໂດຍມີເສືອໄລ່ຕາມຢູ່।

Verse 7

पाहि पाहि महाराज हा राजन्करुणानिधे । एष धावति शार्दूलो जग्धुमावां महारयः

“ຊ່ວຍປົກປ້ອງແດ່, ຊ່ວຍປົກປ້ອງແດ່ ມະຫາຣາຊາ! ໂອ ພະຣາຊາ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ! ເສືອນີ້ກຳລັງພຸ່ງມາດ້ວຍຄວາມໄວອັນນ່າຢ້ານ ເພື່ອຈະກິນພວກເຮົາ!”

Verse 8

एष पर्वतसंकाशः सर्वप्राणिभयंकरः । यावन्न खादति प्राप्य तावन्नौ रक्ष भूपते

“ມັນໃຫຍ່ດຸດພູເຂົາ ແລະນ່າຢ້ານຕໍ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ. ກ່ອນທີ່ມັນຈະມາຮອດແລ້ວກິນພວກເຮົາ—ໂອ ພູປະຕິ—ຂໍໃຫ້ປົກປ້ອງພວກເຮົາ!”

Verse 9

इत्थमाक्रंदितं श्रुत्वा स राजा धनुराददे । तावदागत्य शार्दूलो मध्ये जग्राह तां वधूम्

ເມື່ອຟັງສຽງຮ້ອງໄຫ້ແບບນັ້ນ ພະຣາຊາກໍຢືນຄັນທະນູຂຶ້ນ; ແຕ່ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ເສືອໃຫຍ່ກໍພຸ່ງເຂົ້າມາ ແລະຄວ້າເຈົ້າສາວໄປກາງຝູງຊົນ.

Verse 10

हा नाथ नाथ हा कांत हा शंभो जगतः पते । इति रोरूयमाणां तां यावज्जग्राह भीषणः

ນາງຮ້ອງໄຫ້ວ່າ “ໂອ້ ນາຖ ໂອ້ ນາຖ! ໂອ້ ຄູ່ຮັກ! ໂອ້ ສັມພູ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ!” ໃນຂະນະທີ່ນາງຍັງຄຳຄວນຢູ່ ສັດຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານກໍຄວ້ານາງໄປ

Verse 11

तावत्स राजा निशितैर्भल्लैर्व्याघ्रमताडयत् । न च तैर्विव्यथे किंचिद्गिरींद्र इव वृष्टिभिः

ແລ້ວພະຣາຊາກໍຍິງເສືອດ້ວຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມ; ແຕ່ມັນບໍ່ຮູ້ສຶກເຈັບເລີຍ—ດັ່ງຍອດພູບໍ່ຫວັ່ນໄຫວດ້ວຍຝົນ

Verse 12

स शार्दूलो महासत्त्वो राज्ञोस्त्रैरकृतव्यथः । बलादाकृष्य तां नारीमपाक्रामत सत्वरः

ເສືອໃຫຍ່ຜູ້ມີພະລັງນັ້ນ ບໍ່ບາດເຈັບຈາກອາວຸດຂອງພະຣາຊາ; ມັນລາກນາງໄປດ້ວຍກຳລັງ ແລະໜີໄປຢ່າງວ່ອງໄວ

Verse 13

व्याघ्रेणापहृतां पत्नीं वीक्ष्य विप्रोऽतिदुःखितः । रुरोद हा प्रिये बाले हा कांते हा पतिव्रते

ເຫັນເມຍຖືກເສືອລາກໄປ ພຣາຫມັນກໍເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ ແລະຮ້ອງໄຫ້ດັງໆວ່າ “ອ້າຍ ທີ່ຮັກ! ອ້າຍ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ! ອ້າຍ ຄູ່ຮັກ! ອ້າຍ ເມຍຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ!”

Verse 14

एकं मामिह संत्यज्य कथं लोकांतरं गता । प्राणेभ्योपि प्रियां त्यक्त्वा कथं जीवितुमुत्सहे

ຖິ້ມຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ທີ່ນີ້ພຽງຄົນດຽວ ທ່ານຈາກໄປສູ່ໂລກອື່ນໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອຕ້ອງປະຖິ້ມຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າລົມຫາຍໃຈຂອງຕົນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມີກຳລັງໃຈມີຊີວິດຢູ່ຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ?

Verse 15

राजन्क्व ते महास्त्राणि क्व ते श्लाघ्यं महद्धनुः । क्व ते द्वादशसाहस्रमहानागातिगं बलम्

ຂ້າແດ່ລາຊາ ສາດຕາວຸດຜູ້ຊົງອານຸພາບຂອງທ່ານຢູ່ໃສ? ຄັນທະນູອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເລື່ອງລືຂອງທ່ານຢູ່ໃສ? ພະລະກຳລັງຂອງທ່ານທີ່ກ່າວກັນວ່າເໜືອກວ່າຊ້າງສານໝື່ນສອງພັນໂຕນັ້ນຢູ່ໃສ?

Verse 16

किं ते शंखेन खङ्गेन किं ते मंत्रास्त्रविद्यया । किं च तेन प्रयत्नेन किं प्रभावेण भूयसा

ສັງ ແລະ ດາບນັ້ນມີປະໂຫຍດຫຍັງແກ່ທ່ານ? ຄວາມຮູ້ໃນມົນຕາ ແລະ ສາດຕາວຸດມີປະໂຫຍດຫຍັງ? ຄວາມພະຍາຍາມທັງໝົດນັ້ນ ແລະ ອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈະມີປະໂຫຍດຫຍັງ ຫາກມັນລົ້ມເຫຼວໃນຍາມຈຳເປັນ?

Verse 17

तत्सर्वं विफलं जातं यच्चान्यत्त्वयि तिष्ठति । यस्त्वं वनौकसं जंतुं निवारयितुमक्षमः

ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນລ້ວນບໍ່ເກີດຜົນ ທຸກສິ່ງທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນຕົວທ່ານກໍເຊັ່ນກັນ ໃນເມື່ອທ່ານບໍ່ມີຄວາມສາມາດທີ່ຈະຢັບຢັ້ງສັດຮ້າຍຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນປ່າໄດ້.

Verse 18

क्षात्त्रस्यायं परो धर्मः क्षताद्यत्परिरक्षणम् । तस्मात्कुलोचिते धर्मे नष्टे त्वज्जीवितेन किम्

ນີ້ຄືທຳມະສູງສຸດຂອງກະສັດ ຄືການປົກປ້ອງຜູ້ບາດເຈັບ ແລະ ຜູ້ຕົກທຸກໄດ້ຍາກ ດັ່ງນັ້ນ ຫາກໜ້າທີ່ອັນເໝາະສົມແກ່ຕະກຸນຂອງທ່ານສູນສິ້ນໄປແລ້ວ ຊີວິດຂອງທ່ານຈະມີຄ່າອັນໃດ?

Verse 19

आर्तानां शरणार्तानां त्राणं कुर्वंति पार्थिवाः । प्राणैरर्थैश्च धर्मज्ञास्तद्विहीना मृतोपमाः

ກະສັດຜູ້ຮູ້ທຳ ຍ່ອມປົກປ້ອງຜູ້ທຸກຍາກ ແລະຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ ແມ່ນແຕ່ຕ້ອງເສຍຊີວິດແລະຊັບສິນ; ຜູ້ຂາດໃຈນັ້ນດັ່ງຄົນຕາຍ.

Verse 20

धनिनां दानहीनानां गार्हस्थ्याद्भिक्षुता वरा । आर्तत्राणविहीनानां जीवितान्मरणं वरम्

ສຳລັບຄົນຮັ່ງມີແຕ່ບໍ່ມີທານ ການຂໍທານຍັງດີກວ່າຊີວິດຄອບຄົວ; ຜູ້ບໍ່ຊ່ວຍຜູ້ທຸກ ຄວາມຕາຍດີກວ່າການມີຊີວິດ.

Verse 21

वरं विषादनं राज्ञो वरमग्नौ प्रवेशनम् । अनाथानां प्रपन्नानां कृपणानामरक्षणात्

ສຳລັບກະສັດ ຄວາມເສົ້າໂສກຍັງດີກວ່າ ແມ່ນແຕ່ເຂົ້າໄປໃນໄຟກໍຍັງດີກວ່າ ການບໍ່ປົກປ້ອງຜູ້ອະນາດ ຜູ້ມາພຶ່ງພາ ແລະຜູ້ທຸກຍາກ.

Verse 22

इत्थं विलपितं तस्य स्ववीर्यस्य च गर्हणम् । निशम्य नृपतिः शोकादात्मन्येवमचिंतयत्

ເມື່ອກະສັດໄດ້ຍິນການຄ່ຳຄວນແບບນັ້ນ ແລະການຕຳນິພະລັງກ້າຫານຂອງຕົນ ກໍຖືກຄວາມໂສກຄອບງຳ ແລ້ວຄິດໃນໃຈດັ່ງນີ້

Verse 23

अहो मे पौरुषं नष्टमद्य दैवविपर्ययात् । अद्य कीर्तिश्च मे नष्टा पातकं प्राप्तमुत्क टम्

ໂອ້! ມື້ນີ້ຄວາມກ້າຫານຂອງເຮົາພິນາດເນື່ອງຈາກຊະຕາກັບກົດ. ມື້ນີ້ກຽດຊື່ຂອງເຮົາກໍສູນ; ບາບໜັກໄດ້ຕົກມາເຖິງເຮົາ.

Verse 24

धर्मः कालोचितो नष्टो मन्दभाग्यस्य दुर्मतेः । नूनं मे संपदो राज्यमायुष्यं क्षयमेष्यति

ສໍາລັບຜູ້ມີຊະຕາກໍາອັບໂຊກ ແລະ ຈິດໃຈຫຼົງຜິດ ທຳອັນເໝາະຕາມການເວລາຍ່ອມສູນໄປ. ແນ່ນອນວ່າ ຊັບສົມບັດ ອານາຈັກ ແລະ ອາຍຸຂອງຂ້າ ກໍາລັງໄປສູ່ຄວາມເສື່ອມຖອຍ.

Verse 25

अपुंसां संपदो भोगाः पुत्रदारधनानि च । दैवेन क्षणमुद्यंति क्षणादस्तं व्रजंति च

ສໍາລັບຜູ້ບໍ່ແນ່ນອນ ຄວາມຮັ່ງມີແລະຄວາມສຸກ—ລູກ ເມຍ ແລະ ຊັບສິນ—ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງວາສະນາ ຜຸດຂຶ້ນພຽງຊົ່ວຂະນະ ແລ້ວກໍລົງຫາຍໄປທັນທີ.

Verse 26

अत एनं द्विजन्मानं हतदारं शुचार्दितम् । गतशोकं करिष्यामि दत्त्वा प्राणानपि प्रियान्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ທະວິຊະຜູ້ນີ້—ຜູ້ສູນເສຍເມຍ ແລະ ຖືກທຸກຂ໌ໂສກບີບຄັ້ນ—ພົ້ນຈາກຄວາມໂສກ ແມ້ຈະຕ້ອງສະຫຼະລົມຫາຍໃຈອັນຮັກຂອງຂ້າເອງກໍຕາມ.

Verse 27

इति निश्चित्य मनसा भद्रायुर्नृपसत्तमः । पतित्वा पादयोस्त्वस्य बभाषे परिसांत्वयन्

ເມື່ອຕັດສິນໃຈແນ່ນອນໃນດວງໃຈແລ້ວ ພັດຣາຍຸ—ກະສັດຜູ້ປະເສີດ—ໄດ້ກົ້ມລົງທີ່ພຣະບາດຂອງທ່ານ ແລະ ເວົ້າດ້ວຍຄໍາປອບໂຍນ.

Verse 28

कृपां कुरु मयि ब्रह्मन्क्षत्रबंधौ हतौजसि । शोकं त्यज महाबुद्धे दास्याम्यर्थं तवेप्सितम्

ຂໍທ່ານພຣາຫມັນໂປດເມດຕາຂ້າເຖີດ; ຂ້າເປັນພຽງກະສັດຕຣິຍະແຕ່ໃນນາມ ໄຮ້ພະລັງ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຈົ່ງລະຄວາມໂສກ; ຂ້າຈະມອບສິ່ງທີ່ທ່ານປາຖະໜາໃຫ້.

Verse 29

इदं राज्यमियं राज्ञी ममेदं च कलेवरम् । त्वधीनमिदं सर्वं किं तेऽभिलषितं वद

ອານາຈັກນີ້ ພຣະມະເຫສີນີ້ ແມ່ນແຕ່ກາຍຂອງເຮົານີ້—ທຸກຢ່າງຢູ່ໃນອຳນາດຂອງທ່ານ. ຈົ່ງບອກມາ ທ່ານປາຖະໜາສິ່ງໃດ?

Verse 30

ब्राह्मण उवाच । किमादर्शेन चांधस्य किं गृहैर्भैक्ष्यजीविनः । किं पुस्तकेन मूर्खस्य ह्यस्त्रीकस्य धनेन किम्

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: ກະຈົກຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ຄົນຕາບອດ? ເຮືອນຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຂໍທານ? ຄຳພີຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ຄົນໂງ່? ແລະຊັບສິນຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ຜູ້ບໍ່ມີເມຍ?

Verse 31

अतोऽहं गतपत्नीको भुक्तभोगो न कर्हिचित् । इमां तवाग्रमहिषीं कामार्थं दीयतां मम

ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາ—ຜູ້ຂາດເມຍ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ເສວຍສຸກແຫ່ງກາມ—ຂໍໃຫ້ພຣະມະເຫສີເອກຂອງທ່ານນີ້ ຖືກມອບໃຫ້ເຮົາເພື່ອຄວາມປາຖະໜາ

Verse 32

राजोवाच । ब्रह्मन्किमेष धर्मस्ते किमेतद्गुरुशासनम् । अस्वर्ग्यमयशस्यं च परदाराभिमर्शनम्

ກະສັດກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ນີ້ແມ່ນທຳມະຂອງທ່ານແນວໃດ ແລະເປັນຄຳສອນຂອງຄູອາຈານແນວໃດ? ການແຕະຕ້ອງເມຍຂອງຜູ້ອື່ນບໍ່ແມ່ນທາງໄປສະຫວັນ—ແຕ່ເປັນຄວາມອັບອາຍ

Verse 33

दातारः संति वित्तस्य राज्यस्य गजवाजिनाम् । आत्मदेहस्य वा क्वापि न कलत्रस्य कर्हिचित्

ມີຜູ້ໃຫ້ທານຊັບສິນ ອານາຈັກ ຊ້າງແລະມ້າ; ບາງແຫ່ງບາງຄົນຍັງສະຫຼະກາຍຕົນເປັນທານ—ແຕ່ບໍ່ເຄີຍມີໃຜໃຫ້ເມຍ ບໍ່ວ່າເວລາໃດ

Verse 34

परदारोपभोगेन यत्पापं समुपार्जितम् । न तत्क्षालयितुं शक्यं प्रायश्चित्तशतैरपि

ບາບທີ່ສະສົມຈາກການເສບພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ ບໍ່ອາດຊໍາລະໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເຮັດປຣາຍະຊິຕຕະ (prāyaścitta) ນັບຮ້ອຍກໍຕາມ।

Verse 35

ब्राह्मण उवाच । अपि ब्रह्मवधं घोरमपि मद्यनिषेवणम् । तपसा नाशयिष्यामि कि पुनः पारदारिकम् । तस्मात्प्रयच्छ मे भार्यामिमां त्वं ध्रुवमन्यथा

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ບາບອັນນ່າຢ້ານຄືການຂ້າພຣາຫມັນ ແລະບາບການດື່ມເຫຼົ້າ ຂ້າຈະທໍາລາຍດ້ວຍຕະປະ; ແລ້ວເລື່ອງພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນຈະຍິ່ງຫຍັງ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງມອບພັນລະຍານີ້ໃຫ້ຂ້າ; ບໍ່ຊັ້ນ ຄວາມພິນາດແນ່ນອນ.”

Verse 36

अरक्षणाद्भयार्तानां गंतासि निरयं ध्रुवम् । इति विप्रगिरा भीतश्चिंतयामास पार्थिवः । अरक्षणान्महत्पापं पत्नीदानं ततो वरम्

“ເນື່ອງຈາກບໍ່ປົກປ້ອງຜູ້ທີ່ທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ເຈົ້າຈະໄປນະລົກແນ່ນອນ.” ກະສັດຢ້ານຕໍ່ວາຈາພຣາຫມັນ ແລະຄິດວ່າ: “ການລະເລີຍການປົກປ້ອງແມ່ນມະຫາບາບ; ດັ່ງນັ້ນການມອບພັນລະຍາຈຶ່ງເປັນໂທດທີ່ເບົາກວ່າ.”

Verse 37

अतः पत्नीं द्विजाग्र्याय दत्त्वा निर्मुक्तकिल्विषः । सद्यो वह्निं प्रवेक्ष्यामि कीर्तिश्च निहिता भवेत्

“ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂ້າມອບພັນລະຍາໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລະພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ ຂ້າຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟທັນທີ; ດັ່ງນັ້ນກຽດຊື່ຂອງຂ້າຈະຖືກສະຖາປະນາ.”

Verse 38

इति निश्चित्य मनसा समुज्ज्वाल्य हुताशनम् । तं ब्राह्मणं समाहूय ददौ पत्नीं सहोदकाम्

ເມື່ອຕັ້ງໃຈແນ່ນອນໃນຈິດແລ້ວ ລາວໄດ້ຈຸດໄຟບູຊາອັນສັກສິດໃຫ້ລຸກໂຊດ. ຈາກນັ້ນເອີ້ນພຣາຫມັນນັ້ນມາ ແລະມອບພັນລະຍາໃຫ້ ພ້ອມພິທີນ້ໍາ (udaka) ເປັນການຢືນຢັນ.

Verse 39

स्वयं स्नातः शुचिर्भूत्वा प्रणम्य विबुधेश्वरान् । तमग्निं द्विः परिक्रम्य शिवं दध्यौ समाहितः

ລາວໄດ້ອາບນ້ຳດ້ວຍຕົນເອງໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວກໍ່ກາບນົບຕໍ່ອົງຈອມເທວະທັງຫຼາຍ। ຈາກນັ້ນເດີນປະທັກສິນຮອບໄຟນັ້ນສອງຮອບ ແລະຕັ້ງຈິດສະຫງົບພາວະນາຖຶງພຣະສິວະ।

Verse 40

तमथाग्नौ पतिष्यंतं स्वपदासक्तचेतसम् । प्रत्यदृश्यत विश्वेशः प्रादुर्भूतो जगत्पतिः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອລາວກຳລັງຈະຕົກລົງໃນໄຟ ໃຈກໍ່ຍຶດໝັ້ນຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ। ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະວິສເວສວຣ—ເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າລາວ।

Verse 41

तमीश्वरं पंचवक्त्रं त्रिनेत्रं पिनाकिनं चन्द्रकलावतंसम् । आलंबितापिंगजटाकलापं मध्यंगतं भास्करकोटितेजसम्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະອິສວຣນັ້ນ: ຫ້າພຣະພັກຕຣ ສາມພຣະເນດ ຖືຄັນທະນູປິນາກະ; ປະດັບດ້ວຍເສັ້ນຈັນທຣາ; ມີຊະຕາຜົມສີອອກທອງຫ້ອຍລົງ; ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງແສງຕາເວັນນັບສິບລ້ານ।

Verse 42

मृणालगौरं गजचर्मवाससं गंगातरंगो क्षितमौलिदेशम् । नागेंद्रहारावलिकंकणोर्मिकाकिरीटकोट्यंगदकुंडलोज्ज्वलम्

ພຣະວະກາຍຂາວອ່ອນດຸດໃຍບົວ ນຸ່ງຫົ່ມໜັງຊ້າງ; ເທິງພຣະເສຍມີຄື້ນລະລອກແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ; ສ່ອງງາມດ້ວຍພວງມາລານາກະຣາຊ ແຖວກຳໄລ ແລະພາຫຸຣັດ; ພ້ອມມົງກຸດແລະຕ່າງຫູອັນສະຫວ່າງໄສ।

Verse 43

त्रिशूलखट्वांगकुठारचर्ममृगाभयेष्टार्थपिनाकहस्तम् । वृषोपरिस्थं शितिकंठमीशं प्रोद्भूतमग्रे नृपतिर्ददर्श

ພຣະຣາຊາໄດ້ເຫັນພຣະອົງຜູ້ຄໍສີນ້ຳເງິນ (ນີລະກັນຖະ) ປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ປະທັບເທິງພະຍາຄົວ. ພຣະຫັດຖືຕຣິສູນ ຄັດວາງຄະ ຂວານ ໜັງສັດ ກວາງ ມຸດຣາອະພັຍ ພອນສົມປາດຖະນາ ແລະຄັນທະນູປິນາກະ।

Verse 44

अथांबराद्द्रुतं पेतुर्दिव्याः कुसुमवृष्टयः । प्रणेदुर्देवतूर्याणि देवाश्च ननृतुर्जगुः

ແລ້ວທັນໃດນັ້ນ ຈາກຟ້າໄດ້ມີຝົນດອກໄມ້ທິບຕົກລົງຢ່າງວ່ອງໄວ. ສຽງດົນຕີເທວະດັງກ້ອງ ແລະເທວະທັງຫຼາຍກໍຟ້ອນລຳຮ້ອງເພງດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 45

तत्राजग्मुर्नारदाद्याः सनकाद्या सुरर्षयः । इन्द्रादयश्च लोकेशास्तथाब्रह्मर्षयोऽमलाः

ທີ່ນັ້ນ ນາຣະດະ ແລະທ່ານອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍຣິຊີເທວະເລີ່ມຈາກສະນະກະ ໄດ້ມາຮອດ; ພຣະອິນທຣະ ແລະໂລກະປາລທັງຫຼາຍກໍມາດ້ວຍ ພ້ອມທັງພຣະຫມຣິຊີຜູ້ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ.

Verse 46

तेषां मध्ये समासीनो महादेवः सहोमया । ववर्ष करुणासारं भक्तिनम्रे महीपतौ

ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ ມະຫາເທວະປະທັບນັ່ງພ້ອມດ້ວຍອຸມາ. ພຣະອົງໄດ້ຫຼັ່ງສານະແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະຣຸນາລົງເທິງກະສັດຜູ້ນົບນ້ອມດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 47

तद्दर्शनानंदविजृंभिताशयः प्रवृद्धबाष्पांबुपरिप्लुतांगः । प्रहृष्टरोमा गलगद्गदाक्षरं तुष्टाव गीर्भिर्मुकुलीकृतांजलिः

ໃຈຂອງລາວເບີກບານດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງການເຫັນທິບນັ້ນ; ກາຍຖືກຊຸ່ມດ້ວຍນ້ຳຕາທີ່ໄຫຼ; ຂົນລຸກຊັນ; ຄຳເວົ້າສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍສຽງຕິດຄໍ—ແລ້ວປະນົມມືສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ.

Verse 48

राजोवाच । नतोस्म्यहं देवमनाथमव्ययं प्रधानमव्यक्तगुणं महांतम् । अकारणं कारणकारणं परं शिवं चिदानंदमयं प्रशांतम्

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ເທວະນັ້ນ—ຜູ້ເຫມືອນບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງແຕ່ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັບພະສັດ, ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ; ຜູ້ເປັນປຣະທານອັນກວ້າງໃຫຍ່ ມີຄຸນະທີ່ບໍ່ປາກົດ. ຜູ້ໄຮ້ເຫດ ແຕ່ເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ; ພຣະສິວະສູງສຸດ ຜູ້ເປັນຈິດແລະອານັນທະ ສະງົບສະຫງົບຢ່າງຍິ່ງ.”

Verse 49

त्वं विश्वसाक्षी जगतोऽस्यकर्त्ता विरूढधामा हृदि सन्निविष्टः । अतो विचिन्वंति विधौ विपश्चितो योगैरनेकैः कृतचित्तरोधैः

ພຣະອົງເປັນພະຍານແຫ່ງສາກົນ ແລະເປັນຜູ້ສ້າງໂລກນີ້; ພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງຕັ້ງມັ່ນ ແລະສະຖິດໃນດວງໃຈ. ດັ່ງນັ້ນນັກປັນຍາຈຶ່ງສືບຄົ້ນພຣະອົງຕາມວິທີວິນັຍ ດ້ວຍໂຍຄະຫຼາຍປະການ ໂດຍກັ້ນຈິດໃຫ້ສົງົບ.

Verse 50

एकात्मतां भावयतां त्वमेको नानाधियां यस्त्वमनेकरूपः । अतींद्रियं साक्ष्युदयास्तविभ्रमं मनःपथात्संह्रियते पदं ते

ຜູ້ທີ່ພິຈາລະນາເອກະພາບ ພຣະອົງເປັນອົງດຽວ; ສໍາລັບຈິດທີ່ມີແນວໂນ້ມຫຼາຍ ພຣະອົງປາກົດເປັນຮູບນານາ. ສະພາວະຂອງພຣະອົງເຫນືອອິນທຣີ; ເມື່ອສະຕິຮູ້ເປັນພະຍານເກີດຂຶ້ນ ພະສະຖານແທ້ຂອງພຣະອົງພົ້ນຈາກເສັ້ນທາງແຫ່ງໃຈ ແລະຍາກຈະກ່າວໄດ້.

Verse 51

तं त्वां दुरापं वचसो धियाश्च व्यपेतमोहं परमात्मरूपम् । गुणैकनिष्ठाः प्रकृतौ विलीनाः कथं वपुः स्तोतुमलंगिरो मे

ພຣະອົງເຂົ້າເຖິງຍາກດ້ວຍວາຈາ ແລະດ້ວຍຄວາມຄິດ—ພົ້ນຈາກຄວາມຫຼົງ ເປັນຮູບແຫ່ງປຣະມາຕະມັນ. ແຕ່ຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກັບຈົມຢູ່ໃນຄຸນະຂອງປຣະກຣິຕິ ແລະຍຶດຕິດຢູ່ກັບຄຸນະ; ຈຶ່ງຈະພໍສໍາລັບການສັນລະເສີນພຣະຮູບຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 52

तथापि भक्त्याश्रयतामुपेयुस्तवांघ्रिपद्मं प्रणतार्तिभंजनम् । सुघोरसंसारदवाग्निपीडितो भजामि नित्यं भवभीतिशांतये

ແຕ່ກໍຍັງມີຜູ້ທີ່ອາໄສພັກຕິເປັນທີ່ພຶ່ງ ຍ່ອມເຖິງດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທໍາລາຍຄວາມທຸກຂອງຜູ້ນອບນ້ອມ. ຖືກທໍລະມານໂດຍໄຟປ່າອັນນ່າຢ້ານແຫ່ງສັງສານ ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາພຣະອົງເປັນນິດ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພົບພາບສົງົບລົງ.

Verse 53

नमस्ते देव देवाय महादेवाय शंभवे । नमस्त्रिमूर्तिरूपाय सर्गस्थित्यंतकारिणे

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ເທວະເໜືອເທວະ, ມະຫາເທວະ, ສັມພູ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນຕຣິມູຣຕິ ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງ ການດໍາລົງ ແລະການລະລາຍ.

Verse 54

नमो विश्वादिरूपाय विश्वप्रथमसाक्षिणे । नमः सन्मात्रतत्त्वाय बोधानंदघनाय च

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຕົ້ນກຳເນີດຂອງສາກົນ ແລະເປັນພະຍານອົງທຳອິດແຫ່ງຈັກກະວານ। ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນສັດຕາລ້ວນໆ ເປັນມວນແນ່ນແຫ່ງຈິດຮູ້ແລະອານັນທະ।

Verse 55

सर्वक्षेत्रनिवासाय क्षेत्रभिन्नात्मशक्तये । अशक्ताय नमस्तुभ्यं शक्ताभासाय भूयसे

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ໃນທຸກກະເຂດ (ເຂດສັກສິດ) ແລະທຸກກາຍ; ພະລັງອາດມັນຂອງພຣະອົງ ປາກົດເປັນຕົນຫຼາຍອັນແຕກຕ່າງໃນແຕ່ລະເຂດ। ແມ່ນວ່າພຣະອົງເກີນກວ່າຂໍ້ຈຳກັດທັງປວງ ຂ້າພະເຈົ້ານະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປາກົດເປັນປະກາຍແຫ່ງສັກຕິທົ່ວໄປ।

Verse 56

निराभासाय नित्याय सत्यज्ञानांतरात्मने । विशुद्धाय विदूराय विमुक्ताशेषकर्मणे

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ນິລັນດອນ ຜູ້ພົ້ນຈາກອາພາດແຫ່ງມາຍາທັງປວງ; ຜູ້ມີແກ່ນໃນເປັນສັດຈະແລະຍານ। ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຢູ່ເຫນືອໄກ ຜູ້ພົ້ນຈາກກຳທີ່ເຫຼືອທັງໝົດ।

Verse 57

नमो वेदांतवेद्याय वेदमूलनिवासिने । नमो विविक्तचेष्टाय निवृत्तगुण वृत्तये

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວດານຕະ ແລະຜູ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ຮາກແຫ່ງພຣະເວດ। ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີການກະທຳອັນສະຫງົບແຍກອອກ ແລະຜູ້ມີວິຖີພົ້ນຈາກການເຄື່ອນໄຫວຂອງຄຸນະທັງຫຼາຍ।

Verse 58

नमः कल्याणवीर्याय कल्याणफलदायिने । नमोऽनंताय महते शांताय शिवरूपिणे

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີວີຣະຍະອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຜູ້ປະທານຜົນມົງຄຸນ। ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ອະນັນຕະ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ເປັນສັນຕິເອງ ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະສິວະ—ຄວາມດີອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 59

अघोराय सुघोराय घोराघौघ विदारिणे । भर्गाय भवबीजानां भंजनाय गरीयसे । नमो विध्वस्तमोहाय विशदात्मगुणाय च

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອະໂຄຣະ ຜູ້ບໍ່ນ່າຢ້ານ ແລະແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນສຸໂຄຣະ ຜູ້ອົງອາດຢ່າງຍິ່ງ ຜູ້ຜ່າທຳລາຍຝູງແຫ່ງຄວາມສະພຶງກົວ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພັຣຄະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຜູ້ທຳລາຍ ຜູ້ທຳລາຍເມັດແຫ່ງພະວະ (ການເກີດມີໃນສັງສານ) ຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ທຳລາຍໂມຫະ ແລະຜູ້ມີຄຸນແຫ່ງອາຕະມັນຜ່ອງໃສບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 60

पाहि मां जगतां नाथ पाहि शंकर शाश्वत । पाहि रुद्र विरूपाक्ष पाहि मृत्युंजयाव्यय

ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ນາຖາ ເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ; ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ສັງກະຣະ ຜູ້ນິລັນດອນ. ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ຣຸດຣະ ໂອ້ວິຣູປາກສະ (ຜູ້ມີຕາສາມ); ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ມຣິຕຍຸນໄຊະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ.

Verse 61

शम्भो शशांककृतशेखर शांतमूर्ते गौरीश गोपतिनिशापहुताशनेत्र । गंगाधरांधकविदारण पुण्यकीर्ते भूतेश भूधरनिवास सदा नमस्ते

ໂອ້ສັມພູ ຜູ້ມີດວງຈັນເປັນມົງກຸດ ຜູ້ມີຮູບເປັນຄວາມສະຫງົບ; ໂອ້ເຈົ້າແຫ່ງເຄົາຣີ ຜູ້ມີດວງຕາເປັນຕາເວັນ ດວງຈັນ ແລະໄຟ. ໂອ້ຄົງຄາທະຣະ ຜູ້ຜ່າອັນທະກະ ຜູ້ມີກຽດສັກສີອັນບຸນ; ໂອ້ພູເຕສະ ຜູ້ພຳນັກໃນພູເຂົາ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງເປັນນິດ.

Verse 62

सूत उवाच । एवं स्तुतः स भगवान्राज्ञा देवो महेश्वरः । प्रसन्नः सह पार्वत्या प्रत्युवाच दयानिधिः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະສັດສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເຈົ້າ ກໍຊົມຊື່ນພໍພຣະໄທ; ແລະພ້ອມດ້ວຍພຣະປາຣະວະຕີ ພຣະອົງຜູ້ເປັນມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງກະລຸນາ ໄດ້ຕອບກັບ.

Verse 63

ईश्वर उवाच । राजंस्ते परितुष्टोऽस्मि भक्त्या पुण्यस्तवेन च । अनन्यचेता यो नित्यं सदा मां पर्यपूजयः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໂອ້ກະສັດ, ເຮົາພໍໃຈຕໍ່ເຈົ້າຢ່າງເຕັມທີ ເນື່ອງຈາກພັກຕິຂອງເຈົ້າ ແລະບົດສັນລະເສີນອັນເປັນບຸນນີ້. ເຈົ້າໄດ້ບູຊາເຮົາເປັນນິດ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ແບ່ງແຍກ ຢູ່ສະເໝີ.

Verse 64

तव भावपरीक्षार्थं द्विजो भूत्वाहमागतः । व्याघ्रेण या परिग्रस्ता सैषा दैवी गिरींद्रजा

ເພື່ອທົດສອບຄວາມຈິງໃຈໃນຈິດໃຈຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ໂດຍແປງກາຍເປັນພຣາຫມັນ (ທະວິຊະ)។ ແລະ ‘ທິດາແຫ່ງຈອມເຂົາ’ ຜູ້ດູເຫມືອນຖືກເສືອຄອບງໍານັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນການປາກົດອັນເທວະດາ।

Verse 65

व्याघ्रो मायामयो यस्ते शरैरक्षतविग्रहः । धीरतां द्रष्टुकामस्ते पत्नीं याचितवानहम्

ເສືອນັ້ນເປັນແຕ່ຮູບມາຍາທີ່ຖືກປັ້ນຂຶ້ນເພື່ອເຈົ້າ; ແມ່ນແຕ່ລູກສອນຂອງເຈົ້າກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ກາຍມັນບາດເຈັບໄດ້। ດ້ວຍປາຖະໜາຈະເຫັນຄວາມອົດທົນກ້າຫານຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຂໍເອົາພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ।

Verse 66

अस्याश्च कीर्तिमालिन्यास्तव भक्त्या च मानद । तुष्टोऽहं संप्रयच्छामि वरं वरय दुर्लभम्

ໂອ ຜູ້ປະທານກຽດສັກສີ ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈໃນພັກຕິຂອງເຈົ້າ ແລະພັກຕິຂອງນາງກີຣຕິມາລິນີນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ; ຈົ່ງເລືອກພອນ ແມ່ນແຕ່ຈະໄດ້ຍາກກໍຕາມ।

Verse 67

राजोवाच । एष एव वरो देव यद्भवान्परमेश्वरः । भवतापपरीतस्य मम प्रत्यक्षतां गतः

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ເທວະ, ພອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າມີແຕ່ນີ້—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ເປັນປະເມສະວະຣະ ໄດ້ມາປາກົດຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າໂດຍກົງ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມທຸກແຫ່ງໂລກກໍຕາມ।”

Verse 68

नान्यं वरं वृणे देव भवतो वरदर्षभात् । अहं च सेयं सा राज्ञी मम माता च मत्पिता

ຂ້າແຕ່ເທວະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ດຸດດັ່ງອຸສະພະໃນຫມູ່ຜູ້ປະທານພອນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເລືອກພອນອື່ນໃດຈາກພຣະອົງ. ຂໍໃຫ້ພຣະກະລຸນາປົກຄຸມຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະມະເຫສີນີ້ ແລະມານດາບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ।

Verse 69

वैश्यः पद्माकरो नाम तत्पुत्रः सुनयाभिधः । सर्वानेतान्महादेव सदा त्वत्पार्श्वगान्कुरु

ມີວະຍະຊະນະຄົນໜຶ່ງຊື່ ປັດມາກະຣະ ແລະລູກຊາຍຂອງລາວຊື່ ສຸນະຍະ. ໂອ້ ມະຫາເທວະ ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຢູ່ຂ້າງພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ.

Verse 70

सूत उवाच । अथ राज्ञी महाभागा प्रणता कीर्तिमालिनी । भक्त्या प्रसाद्य गिरिशं ययाचे वरमुत्तमम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊິນີຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ກີຣຕິມາລິນີ ໄດ້ກົ້ມກາບນົບນ້ອມ ດ້ວຍພັກຕິເຮັດໃຫ້ ກິຣີຊະ ພໍພຣະໄທ ແລ້ວທູນຂໍພອນອັນປະເສີດ.

Verse 71

राज्ञ्युवाच । चंद्रांगदो मम पिता माता सीमंतिनी च मे । तयोर्याचे महादेव त्वत्पार्श्वे सन्निधिं सदा

ພຣະຣາຊິນີກ່າວວ່າ: ‘ພໍ່ຂອງຂ້າພະອົງຊື່ ຈັນດຣາງຄະດະ ແລະແມ່ຂອງຂ້າພະອົງຊື່ ສີມັນຕິນີ. ໂອ້ ມະຫາເທວະ ຂ້າພະອົງຂໍໃຫ້ທ່ານທັງສອງໄດ້ຢູ່ໃນສານນິທິຂ້າງພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ.’

Verse 72

एवमस्त्विति गौरीशः प्रसन्नो भक्तवत्सलः । तयोः कामवरं दत्त्वा क्षणादंतर्हितोऽभवत्

ກໍຣີຊະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ ເມື່ອພໍພຣະໄທແລ້ວ ຈຶ່ງຕຣັດວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ.” ພໍປະທານພອນຕາມຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ແລ້ວ ພຣະອົງກໍອັນຕະທານໄປໃນພິບຕາ.

Verse 73

सोपि राजा सुरैः सार्धं प्रसादं प्राप्य शूलिनः । सहितः कीर्तिमालिन्या बुभुजे विषयान्प्रियान्

ພຣະຣາຊານັ້ນກໍໄດ້ຮັບພຣະປະສາດຈາກ ຊູລິນ ພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ. ໂດຍມີ ກີຣຕິມາລິນີ ເປັນຄູ່ຄຽງ ພຣະອົງໄດ້ເສວຍສຸກໃນສິ່ງອັນພໍໃຈແຫ່ງໂລກີຍະ.

Verse 74

कृत्वा वर्षायुतं राज्यमव्याहतबलोन्नतिः । राज्यं पुत्रेषु विन्यस्य भेजे शंभोः परं पदम्

ເມື່ອປົກຄອງອານາຈັກເປັນເວລາໜຶ່ງໝື່ນປີ ດ້ວຍພະລັງອັນບໍ່ຖອຍແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທີ່ເພີ່ມພູນ ທ່ານໄດ້ມອບລາຊະອໍານາດໃຫ້ລູກຊາຍ ແລະໄດ້ບັນລຸພະທີ່ສູງສຸດແຫ່ງສຳພູ (ພຣະສິວະ)។

Verse 75

चंद्रांगदोपि राजेंद्रो राज्ञी सीमंतिनी च सा । भक्त्या संपूज्य गिरिशं जग्मतुः शांभवं पदम्

ພຣະຣາຊາ ຈັນດຣາງກະດ ແລະ ພຣະຣາຊິນີ ສີມັນຕິນີ ກໍໄດ້ບູຊາກິຣິຊະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍສັດທາ ແລະທັງສອງໄດ້ໄປສູ່ສະພາບຊາມພະວະ ອັນເປັນທີ່ສະຖິດຂອງສຳພູ।

Verse 76

एतत्पवित्रमघनाशकरं विचित्रं शम्भोर्गुणानुकथनं परमं रहस्यम् । यः श्रावयेद्बुधजनान्प्रयतः पठेद्वा संप्राप्य भोगविभवं शिव मेति सोंते

ການເລົ່າຄຸນທຳຂອງສຳພູນີ້ ທັງພິສົດແລະເປັນຄວາມລັບອັນສູງສຸດ ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະທໍາລາຍບາບ. ຜູ້ໃດຮັກສາວິນັຍອ່ານສວດ ຫຼືໃຫ້ນັກປັນຍາໄດ້ຟັງ ເມື່ອໄດ້ຮັບໂພກະສົມບັດແລ້ວ ທ້າຍສຸດຍ່ອມເຖິງພຣະສິວະ।