Adhyaya 3

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । सप्तकल्पक्षया घोरास्त्वया दृष्टा महामुने । न चापीहास्ति भगवन्दीर्घायुरिह कश्चन

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: ໂອ້ມະຫາມຸນີ ທ່ານໄດ້ເຫັນການພິນາດອັນນ່າຢ້ານຂອງເຈັດກັລປ. ແຕ່ກະນັ້ນ ໂອ້ພະພະຄະວັນ ທີ່ນີ້ບໍ່ມີໃຜມີອາຍຸຍືນເລີຍ

Verse 2

त्वया ह्येकार्णवे सुप्तः पद्मनाभः सुरारिहा । दृष्टः सहस्रचरणः सहस्रनयनोदरः

ເຈົ້າໄດ້ເຫັນປັດມະນາພະ ຜູ້ປະຫານສັດຕູຂອງເທວະ ບັນທົມຢູ່ເທິງມະຫາສະໝຸດຈັກກະວານອັນດຽວ; ມີຕີນພັນ ແລະກາຍມີນັຍນາພັນ.

Verse 3

। अध्याय

ບົດ — (ໝາຍເຫດໃນຂໍ້ຄວາມ) “ບົດ”

Verse 4

किं त्वयाश्चर्यभूतं हि दृष्टं च भ्रमतानघ । एतदाचक्ष्व भगवन्परं कौतूहलं हि मे

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ໃນຍາມທີ່ເຈົ້າພະເດີນພະເດີນໄປ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນສິ່ງອັນນ່າອັດສະຈັນອັນໃດ? ຂໍທ່ານພະຣິສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ; ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້ອຍໃຫຍ່ຫຼາຍ.

Verse 5

सम्प्राप्ते च महाघोरे युगस्यान्ते महाक्षये । अनावृष्टिहते लोके पुरा वर्षशताधिके

ເມື່ອຈຸດສິ້ນສຸດອັນນ່າຢ້ານກົວຂອງຍຸກ—ມະຫາປະລະຍະອັນໃຫຍ່—ມາຮອດ, ໃນການເກົ່າແກ່ ໂລກຖືກຄວາມແຫ້ງແລ້ງຈາກການບໍ່ມີຝົນ ນານເກີນຮ້ອຍປີ.

Verse 6

औषधीनां क्षये घोरे देवदानववर्जिते । निर्वीर्ये निर्वषट्कारे कलिना दूषिते भृशम्

ໃນການອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ເມື່ອພືດຢາທັງຫຼາຍສູນສິ້ນ, ເມື່ອເທວະແລະດານະວະບໍ່ປາກົດ, ເມື່ອກຳລັງຫມົດໄປ ແລະພິທີເວດທີ່ຂັບ ‘ວະສັດ’ ກໍຢຸດລົງ—ເມື່ອກະລິຍຸກເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງເສົ້າໝອງຢ່າງຫນັກ—

Verse 7

सरित्सरस्तडागेषु पल्वलोपवनेषु च । संशुष्केषु तदा ब्रह्मन्निराकारे युगक्षये

ເມື່ອແມ່ນ້ຳ ທະເລສາບ ໜອງ ບຶງ ແລະສວນປ່າທັງປວງແຫ້ງໝົດແລ້ວ—ໂອ ພຣາຫມັນ—ໃນປາຍຍຸກອັນໄຮ້ຮູບນັ້ນ।

Verse 8

जनं प्राप्ते महर्लोके ब्रह्मक्षत्रविशादयः । ऋषयश्च महात्मानो दिव्यतेजःसमन्विताः

ເມື່ອປະຊາຊົນໄດ້ເຖິງມະຫຣໂລກ—ພຣາຫມັນ ກະສັດຕຣິຍ ໄວສະຍະ ແລະອື່ນໆ—ກໍມີລະດັບລຶກຊຶ້ງ ຣິສີມະຫາຕະມະ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຣັດສະມີທິບຢູ່ດ້ວຍ।

Verse 9

स्थितानि कानि भूतानि गतान्येव महामुने । एतत्सर्वं महाभाग कथयस्व पृथक्पृथक्

ໂອ ມະຫາມຸນີ ສັດທັງໃດຍັງຄົງຢູ່ ແລະສັດທັງໃດໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ? ໂອ ມະຫາພາກ ຂໍໃຫ້ກ່າວໃຫ້ແຈ້ງ ແຍກເປັນຂໍ້ໆ ທີລະອັນ।

Verse 10

भूतानि कानि विप्रेन्द्र कथं सिद्धिमवाप्नुयात् । ब्रह्मविष्ण्विन्द्ररुद्राणां काले प्राप्ते सुदारुणे

ໂອ ວິປເຣນທຣ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ ສັດເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນໃຜ ແລະຈະບັນລຸສິດທິ (ສິດທິ) ໄດ້ແນວໃດ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອການອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງມາຮອດ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມ ພຣະວິສນຸ ອິນທຣ ແລະ ຣຸທຣ?

Verse 11

एवमुक्तस्ततः सोऽथ धर्मराजेन धीमता । मार्कण्डः प्रत्युवाचेदमृषिसंघैः समावृतः

ເມື່ອຖືກທ່ານທັມມະຣາຊຜູ້ມີປັນຍາກ່າວຖາມດັ່ງນີ້ ມາຣະກັນເຑຍະຈຶ່ງຕອບກັບ—ໂດຍມີຫມູ່ຣິສີລ້ອມຮອບ

Verse 12

श्रीमार्कण्डेय उवाच । शृण्वन्तु ऋषयः सर्वे त्वया सह नरेश्वर । महत्पुराणं पूर्वोक्तं शंभुना वायुदैवते

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊານະເຣສະວະຣ, ຂໍໃຫ້ຣິສີທັງປວງຟັງພ້ອມກັບພຣະອົງ. ມະຫາປຸຣານນີ້ ໃນການກ່ອນ ພຣະສັມພູ ໄດ້ປະກາດແກ່ ພຣະວາຍຸເທວະຕາຜູ້ທິບ.

Verse 13

वायोः सकाशात्स्कन्देन श्रुतमेतत्पुरातनम् । वसिष्ठः श्रुतवांस्तस्मात्पराशरस्ततः परम्

ປຸຣານເກົ່າແກ່ນີ້ ພຣະສະກັນທະໄດ້ຟັງຈາກພຣະວາຍຸ. ຈາກທ່ານນັ້ນ ພຣະວະສິດຖະໄດ້ຟັງ ແລະຕໍ່ມາ ພຣະປະຣາຊະຣະກໍໄດ້ຟັງສືບຕໍ່.

Verse 14

तस्माच्च जातूकर्ण्येन तस्माच्चैव महर्षिभिः । एवं परम्पराप्रोक्तं शतसंख्यैर्द्विजोत्तमैः

ຈາກທ່ານນັ້ນ ຊາຕູກັນຍະໄດ້ຮັບໄວ້ ແລະຈາກທ່ານນັ້ນອີກ ບັນດາມະຫາຣິສີໄດ້ຮັບສືບຕໍ່. ດັ່ງນີ້ ຄຳສອນນີ້ຖືກກ່າວຕາມສາຍສືບທອດ ໂດຍດວິຊະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັບຮ້ອຍ.

Verse 15

संहिता शतसाहस्री पुरोक्ता शंभुना किल । आलोड्य सर्वशास्त्राणि वदार्थं तत्त्वतः पुरा

ແທ້ຈິງແລ້ວ ສັງຫິຕາຈຳນວນແສນສະໂລກ ໄດ້ຖືກພຣະສັມພູປະກາດເປັນຄັ້ງທຳອິດ. ເມື່ອທ່ານໄດ້ກວນຮວມຊາສະຕຣາທັງປວງ ກໍໄດ້ແຈ້ງອອກຄວາມໝາຍຕາມສັດທຳໃນການກ່ອນ.

Verse 16

युगरूपेण सा पश्चाच्चतुर्धा विनियोजिता । मदप्रज्ञानुसारेण नराणां तु महर्षिभिः

ຕໍ່ມາ ຕາມຮູບລັກຂອງຍຸກ ບັນດາມະຫາຣິສີໄດ້ຈັດວາງໃຫ້ເປັນສີ່ພາກ ໂດຍອີງຕາມຄວາມສາມາດໃນການເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

Verse 17

आराध्य पशुभर्तारं मया पूर्वं महेश्वरम् । पुराणं श्रुतमेतद्धि तत्ते वक्ष्याम्यशेषतः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງມາແຕ່ກ່ອນ ແລະໄດ້ສົດັບປຸຣານນີ້ແທ້; ດັ່ງນັ້ນຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງໂດຍຄົບຖ້ວນບໍ່ຂາດຕົກບົກພ່ອງ।

Verse 18

यच्छ्रुत्वा मुच्यते जन्तुः सर्वपापैर्नरेश्वर । मानसैः कर्मजैश्चैव सप्तजन्मसु संचितैः

ໂອ ພຣະຣາຊານເຣສະວະຣະ, ຜູ້ໃດໄດ້ສົດັບນີ້ແລ້ວ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ທັງບາບທາງໃຈ ແລະບາບຈາກການກະທຳ—ທີ່ສະສົມມາໃນເຈັດຊາດ।

Verse 19

सप्तकल्पक्षया घोरा मया दृष्टाः पुनःपुनः । प्रसादाद्देवदेवस्य विष्णोश्च परमेष्ठिनः

ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງເທວະເທວະ ຄືພຣະວິສະນຸ ຜູ້ເປັນປະເມດສະວອນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນການພິນາດອັນນ່າຢ້ານກົວໃນທ້າຍເຈັດກັລປະ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 20

द्वादशादित्यनिर्दग्धे जगत्येकार्णवीकृते । श्रान्तोऽहं विभ्रमंस्तत्र तरन्बाहुभिरर्णवम्

ເມື່ອອາທິດຍະທັງສິບສອງໄດ້ເຜົາໂລກໃຫ້ໄໝ້ຫມົດ ແລະໂລກກາຍເປັນມະຫາສະໝຸດດຽວ, ຂ້າພະເຈົ້າເມື່ອຍລ້າໄດ້ພະເລີນພະເລີນຢູ່ນັ້ນ ວ່າຍຝ່າອັນນະວະແຫ່ງນ້ຳຖ້ວມດ້ວຍແຂນຂອງຕົນ।

Verse 21

अथाहं सलिले राजन्नादित्यसमरूपिणम् । पुरा पुरुषमद्राक्षमनादिनिधनं प्रभुम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນນ້ຳນັ້ນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນປຸຣຸສະດັ້ງເດີມ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພຣະອາທິດ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະບໍ່ມີທ້າຍສຸດ।

Verse 22

शृङ्गं चैवाद्रिराजस्य भासयन्तं दिशो दश । द्वितीयोऽन्यो मनुर्दृष्टः पुत्रपौत्रसमन्वितः

ຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ເຫັນຍອດແຫ່ງພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງໄປທົ່ວທິດທັງສິບ; ແລະຍັງເຫັນມະນູອີກອົງໜຶ່ງ—ເປັນມະນູອົງທີສອງ—ພ້ອມດ້ວຍລູກແລະຫຼານທັງຫຼາຍ

Verse 23

अगाधे भ्रमते सोऽपि तमोभूते महार्णवे । अविश्रमन्मुहूर्तं तु चक्रारूढ इव भ्रमन्

ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍລ່ອງລອຍຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດອັນຫຍັ່ງບໍ່ເຖິງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມືດ; ບໍ່ພັກແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ໝຸນວຽນດັ່ງຂຶ້ນນັ່ງເທິງລໍ້

Verse 24

अथाहं भयादुद्विग्नस्तरन्बाहुभिरर्णवम् । तत्रस्थोऽहं महामत्स्यमपश्यं मदसंयुतम्

ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າຕົກໃຈດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະກະວົນກະວາຍ ຈຶ່ງວ່າຍຂ້າມສະໝຸດດ້ວຍແຂນ; ຢູ່ທີ່ນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າເຫັນປາໃຫຍ່ມະຫາສານ ມີພະລັງອຳນາດກ້າແຂງ

Verse 25

ततोऽब्रवीत्स मां दृष्ट्वा एह्येहीति च भारत । परं प्रधानः सर्वेषां मत्स्यरूपो महेश्वरः

ແລ້ວເມື່ອເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ ທ່ານນັ້ນກ່າວວ່າ “ມາເຖີດ, ມາເຖີດ!” ໂອ ພາຣະຕະ; ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ສູງສຸດ ແລະເປັນປະທານເໜືອສັບພະສິ່ງ ປາກົດໃນຮູບແຫ່ງປາ

Verse 26

ततोऽहं त्वरया गत्वा तन्मुखे मनुजेश्वर । सुश्रान्तो विगतज्ञानः परं निर्वेदमागतः

ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຮີບໄປຫາພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ; ເຫນື່ອຍລ້າຢ່າງຫນັກ ສະຕິປັນຍາສັບສົນ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຕົກສູ່ຄວາມເບື່ອໜ່າຍລຶກຊຶ້ງ ແລະຄວາມຫມົດຫວັງຕໍ່ໂລກ

Verse 27

ततोऽद्राक्षं समुद्रान्ते महदावर्तसंकुलाम् । उद्यत्तरंगसलिलां फेनपुञ्जाट्टहासिनीम्

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຢູ່ຂອບມະຫາສະໝຸດ ກະແສນ້ຳອັນໃຫຍ່ ປັ່ນປ່ວນດ້ວຍວົງນ້ຳວຽນມະຫຶມາ; ນ້ຳຍົກຂຶ້ນເປັນຄື້ນສູງ ແລະກອງຟອງຂາວດູປານຫົວເຮາະດັງໆ.

Verse 28

नदीं कामगमां पुण्यां झषमीनसमाकुलाम् । नद्यास्तस्यास्तु मध्यस्था प्रमदा कामरूपिणी

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນແມ່ນ້ຳອັນສັກສິດ ໄຫຼໄປຕາມຄວາມປາຖະໜາ ເຕັມໄປດ້ວຍຝູງປາ; ແລະກາງແມ່ນ້ຳນັ້ນມີນາງສາວຜູ້ສາມາດແປງຮູບຕາມໃຈຢືນຢູ່.

Verse 29

नीलोत्पलदलश्यामा महत्प्रक्षोभवाहिनी । दिव्यहाटकचित्राङ्गी कनकोज्ज्वलशोभिता

ນາງມີຜິວຄ່ຳດັ່ງກີບດອກບົວສີນ້ຳເງິນ ແລະເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍແຮງກະເພື່ອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ອະໄວຍະວະອັນວິຈິດປະດັບດ້ວຍຄຳທິບ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະໂພກຄຳອັນຈ້າ.

Verse 30

द्वाभ्यां संगृह्य जानुभ्यां महत्पोतं व्यवस्थिता । तां मनुः प्रत्युवाचेदं का त्वं दिव्यवराङ्गने

ນາງໃຊ້ຫົວເຂົ່າທັງສອງຍຶດເຮືອໃຫຍ່ໄວ້ ແລະຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ແລ້ວມະນູຈຶ່ງກ່າວກັບນາງວ່າ “ໂອ ນາງທິບຜູ້ມີຮູບງາມປະເສີດ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ?”

Verse 31

तिष्ठसे केन कार्येण त्वमत्र सुरसुन्दरि । सुरासुरगणे नष्टे भ्रमसे लीलयार्णवे

“ໂອ ນາງງາມແຫ່ງເທວະດາ, ເຈົ້າຢືນຢູ່ນີ້ເພື່ອການໃດ? ເມື່ອຝູງເທວະດາແລະອະສຸຣະພິນາດແລ້ວ ເຈົ້າເຫດໃດຈຶ່ງທ່ອງໄປຢ່າງລີລາໃນມະຫາສະໝຸດນີ້?”

Verse 32

सरितः सागराः शैलाः क्षयं प्राप्ता ह्यनेकशः । त्वमेका तु कथं साध्वि तिष्ठसे कारणं महत् । श्रोतुमिच्छाम्यहं देवि कथयस्व ह्यशेषतः

ແມ່ນ້ຳ, ທະເລ ແລະ ພູເຂົາ—ຫຼາຍຢ່າງ—ລ້ວນຖືກທຳລາຍໄປແລ້ວ. ແຕ່ເຈົ້າຜູ້ດຽວຍັງຄົງຢູ່; ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ, ໂອ ສາດວີ? ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຟັງ—ຈົ່ງເລົ່າເຫດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ।

Verse 33

अबलोवाच । ईश्वराङ्गसमुद्भूता ह्यमृतानाम विश्रुता । सरित्पापहरा पुण्या मामाश्रित्य भयं कुतः

ນາງໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າເກີດຈາກພຣະອົງຂອງພຣະອີສະວະຣະເອງ ແລະ ເປັນທີ່ເລື່ອງລືໃນຫມູ່ອະມະຕະ. ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນແມ່ນ້ຳບໍລິສຸດຜູ້ລ້າງບາບ; ຜູ້ໃດພຶ່ງພາຂ້າພະເຈົ້າ ຄວາມຢ້ານຈະມາຈາກໃສ?”

Verse 34

साहं पोतमिमं तुभ्यं गृहीत्वा ह्यागता द्विज । न ह्यस्य पोतस्य क्षयो यत्र तिष्ठति शंकरः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຈະ (ພຣາຫມັນ) ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງນຳເຮືອລຳນີ້ມາຫາທ່ານ. ເຮືອລຳນີ້ບໍ່ພິນາດ ເພາະບ່ອນໃດທີ່ມັນຕັ້ງຢູ່ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 35

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनः । मनुना सह राजेन्द्र पोतारूढो ह्यहं तदा

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາງ ດວງຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົງ. ແລ້ວ ໂອ ກະສັດເຫນືອກະສັດທັງປວງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຂຶ້ນເຮືອນັ້ນພ້ອມກັບ ມະນຸ (Manu).

Verse 36

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्रणम्य शिरसा विभुम् । व्यापिनं परमेशानमस्तौषमभयप्रदम्

ຂ້າພະເຈົ້າປະນົມມື ແລະ ກົ້ມສີສະ ກາບນົບນ້ອມພຣະຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດ. ຕໍ່ພຣະອີສານະ ປະເມສະວະຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ—ຜູ້ປະທານອະພັຍ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 37

सद्योजाताय देवाय वामदेवाय वै नमः । भवे भवे नमस्तुभ्यं भक्तिगम्याय ते नमः

ນະໂມຕໍ່ເທວະສັດໂຍຊາຕະ ແລະນະໂມຕໍ່ວາມເທວະແທ້ໆ. ໃນພົບແລ້ວພົບເລົ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກາບນົບພຣະອົງ—ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 38

भूर्भुवाय नमस्तुभ्यं रामज्येष्ठाय वै नमः । नमस्ते भद्रकालाय कलिरूपाय वै नमः

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງໃນພຣະນາມ ພູຣພຸວະ; ແລະນະໂມຕໍ່ພຣະອົງໃນພຣະນາມ ຣາມຈະເຍດຖະ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງໃນພຣະນາມ ພັດຣະກາລາ; ແລະນະໂມຕໍ່ພຣະອົງໃນຮູບຂອງ ກາລີ—ເວລາ.

Verse 39

अचिन्त्याव्यक्तरूपाय महादेवाय धामने । विद्महे देवदेवाय तन्नो रुद्र नमोनमः

ພວກເຮົາພິຈາລະນາພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ມີຮູບອັນຄາດບໍ່ເຖິງ ແລະບໍ່ປາກົດ ເປັນທີ່ສະຖິດອັນສູງສຸດ. ພວກເຮົາຮູ້ຈັກເທວະເຫນືອເທວະ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຣຸດຣະ ຂໍນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຊ້ຳໆ: ນະໂມ ນະມະຫະ.

Verse 40

जगत्सृष्टिविनाशानां कारणाय नमोनमः । एवं स्तुतो महादेवः पूर्वं सृष्टया मयानघ

ນະໂມຊ້ຳໆ ຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງແລະການດັບສູນຂອງຈັກກະວານ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ໃນການເກີດສ້າງແຕ່ເດີມ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະ.

Verse 41

प्रसन्नो मावदत्पश्चाद्वरं वरय सुव्रत

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທ ຈຶ່ງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: “ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ ໂອ້ຜູ້ມີປະຕິຍານອັນປະເສີດ”