Varṇa-adhikāra, Karma, and the Protection of One’s Attained Spiritual Status (वर्णाधिकारः कर्म च स्वस्थानरक्षणम्)

Verse 1

व्यास उवाच । ब्राह्मणत्वं हि दुष्प्राप्यं निसर्गाद्ब्राह्मणो भवेत् । ईश्वरस्य मुखात्क्षत्रं बाहुभ्यामूरुतो विशः

ວຽສະກ່າວວ່າ: «ຄວາມເປັນພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ຍາກແທ້; ຜູ້ໃດຈະເປັນພຣາຫມັນກໍເປັນຕາມນິໄສແຕ່ກຳເນີດ. ຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະເຈົ້າເກີດ kṣatra (ຊັ້ນນັກຮົບ-ຜູ້ປົກຄອງ); ຈາກພຣະພາຫາ ແລະ ຈາກພຣະຂາທ່ອນເກີດ viś (ຊັ້ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ)»

Verse 2

पद्भ्यां शूद्रस्समुत्पन्न इति तस्य मुखाच्छ्रुतिः । किमु स्थितिमधःस्थानादाप्नुवन्ति ह्यतो वद

«ສຣຸຕິກ່າວວ່າ ຊູດຣະເກີດຈາກພຣະບາດຂອງພຣະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ: ເຂົາເຈົ້າຈະໄດ້ສະຖານະ ‘ຕ່ຳ’ ແທ້ໆ ເພາະຖືກກ່າວວ່າກຳເນີດຈາກບ່ອນຕ່ຳ (ພຣະບາດ) ຫຼື?»

Verse 3

सनत्कुमार उवाच । दुष्कृतेन तु कालेय स्थानाद्भ्रश्यन्ति मानवाः । श्रेष्ठं स्थानं समासाद्य तस्माद्रक्षेत पण्डितः

ສນັດກຸມານໄດ້ກ່າວວ່າ: ໃນການເວລາທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຮ້າຍໂດຍກຳຊົ່ວ ມະນຸດຍ່ອມຕົກຈາກຖານະອັນຄວນຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວນຮັກສາຖານະສູງສຸດທີ່ໄດ້ບັນລຸໃຫ້ດີ.

Verse 4

यस्तु विप्रत्वमुत्सृज्य क्षत्रयोन्यां प्रसूयते । ब्राह्मण्यात्स परिभ्रष्टः क्षत्रियत्वं निषेवते

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ລະຖິ້ມພາວະພຣາຫມັນ ແລະເກີດໃນຄັນຂອງກະສັດຕຣິຍະ—ເມື່ອຕົກຈາກພຣາຫມັນຍະ—ຍ່ອມດຳລົງຕາມຖານະແລະໜ້າທີ່ຂອງກະສັດຕຣິຍະ.

Verse 5

अधर्मसेवनान्मूढस्तथैव परिवर्तते । जन्मान्तरसहस्राणि तमस्याविशते यतः

ໂດຍການປະພຶດອະທັມ ຄົນຫຼົງຍ່ອມຫມຸນວຽນຢູ່ແບບເກົ່າ; ເພາະເຫດນັ້ນເອງ ລາວເຂົ້າສູ່ຄວາມມືດ (ອະວິຊາ ແລະ ພັນທະ) ຕະຫຼອດພັນໆການເກີດ.

Verse 6

तस्मात्प्राप्य परं स्थानं प्रमाद्यन्न तु नाशयेत् । स्वस्थानं सर्वदा रक्षेत्प्राप्यापि विपदो नरः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດແລ້ວ ຢ່າໃຫ້ມັນພັງທະລາຍເນື່ອງຈາກຄວາມປະມາດ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອມີວິບັດເກີດຂຶ້ນ ຄົນຄວນຮັກສາສະຖານະອັນແທ້ຂອງຕົນໃນມາກະຂອງພຣະສິວະເສມອ.

Verse 7

ब्राह्मणत्वं शुभं प्राप्य ब्राह्मण्यं योऽवमन्यते । भोज्याभोज्यं न जानाति स पुमान्क्षत्रियो भवेत्

ເມື່ອໄດ້ຮັບສະຖານະພຣາຫມັນອັນມົງຄຸນແລ້ວ ຜູ້ໃດທີ່ດູໝິ່ນຄວາມເປັນພຣາຫມັນອັນແທ້ ແລະບໍ່ຮູ້ແຍກວ່າອາຫານໃດຄວນກິນ ອາຫານໃດບໍ່ຄວນກິນ—ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກນັບເປັນກະສັດຕຣິຍະ.

Verse 8

कर्मणा येन मेधावी शूद्रो वैश्यो हि जायते । तत्ते वक्ष्यामि निखिलं येन वर्णोत्तमो भवेत्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ທ່ານຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບວິໄນແຫ່ງກຳ ທີ່ໂດຍມັນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີປັນຍາ ເກີດເປັນຊູດຣະ ກໍອາດຕັ້ງຢູ່ໃນຖານະໄວຊະ ແລະອາດເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນວັນນະໄດ້।

Verse 9

शूद्रकर्म यथोद्दिष्टं शूद्रो भूत्वा समाचरेत् । यथावत्परिचर्य्यां तु त्रिषु वर्णेषु नित्यदा

ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນຖານະຊູດຣະແລ້ວ ຄວນປະພຶດຕາມກຳຂອງຊູດຣະທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະຄວນບໍລິການດ້ວຍວິທີອັນສົມຄວນ ແກ່ວັນນະສາມປະການທີ່ສູງກວ່າ ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 10

कुरुते कामयानस्तु शूद्रोऽपि वैश्यतां व्रजेत् । यो योजयेद्धनैर्वैश्यो जुह्वानश्च यथाविधि

ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະ ເມື່ອປະກອບພິທີອັນສັກສິດ ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະປະພຶດຖືກທຳ ກໍອາດເຖິງຖານະໄວຊະໄດ້. ແລະຜູ້ໃດເປັນໄວຊະ ແລ້ວນໍາຊັບສິນຂອງຕົນໄປໃຊ້ໃນການຖວາຍບູຊາຕາມພິທີ ຈຸຫວານ (ຖວາຍອາຫູຕິ) ຕາມກົດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສໍາເລັດທຳທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້.

Verse 11

अग्निहोत्रमुपादाय शेषान्न कृतभोजनः । स वैश्यः क्षत्रियकुले जायते नात्र संशयः

ເມື່ອຮັບເອົາອັກນິໂຫຕຣະ (Agnihotra) ແລ້ວ ແລະກິນແຕ່ອາຫານທີ່ເຫຼືອຈາກການບູຊາ (ອັນເປັນພຣະສາດ) ໄວຊະນັ້ນຈະເກີດໃນຕະກູນກະສັດຕຣິຍະ (Kṣatriya) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 12

क्षत्त्रियो जायते यज्ञैसंस्कृतैरात्तदक्षिणैः । अधीते स्वर्गमन्विच्छंस्त्रेताग्निशरणं सदा

ກະສັດຕຣິຍະ (Kṣatriya) ຍ່ອມຖືກຫຼໍ່ຫຼອມດ້ວຍຍັດ (yajña) ທີ່ຖືກຊໍາລະພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະສໍາເລັດພ້ອມດ້ວຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ອັນຄວນ. ເພື່ອສະແຫວງສະຫວັນ ລາວສຶກສາເວດ ແລະອາໄສພຶ່ງພາໄຟສັກສິດສາມກອງ (tretāgni) ຢູ່ເສມອ ຮັກສາວິໄນແຫ່ງການບູຊາ.

Verse 13

आर्द्रहस्तपदो नित्यं क्षितिं धर्मेण पालयेत् । ऋतुकालाभिगामी च स्वभार्य्याधर्मतत्परः

ດ້ວຍມືແລະຕີນທີ່ພ້ອມສະເໝີເພື່ອການຮັບໃຊ້ດ້ວຍເມດຕາ ພຶງປົກຄອງແຜ່ນດິນຕາມທຳມະ. ພຶງເຂົ້າຫາພັນລະຍາຂອງຕົນແຕ່ໃນເວລາອັນສົມຄວນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນທຳມະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຄູ່ຄອງຂອງຕົນ.

Verse 14

सर्वातिथ्यं त्रिवर्गस्य भूतेभ्यो दीयतामिति । गोब्राह्मणात्मनोऽर्थं हि संग्रामाभिहतो भवेत्

“ຂໍໃຫ້ການຕ້ອນຮັບແຂກຢ່າງຄົບຖ້ວນ ອັນຫຼ້ຽງຊີວິດຕາມເປົ້າໝາຍສາມປະການ ຈົ່ງຖືກມອບໃຫ້ແກ່ສັດທັງປວງ.” ແທ້ຈິງແລ້ວ ເພື່ອປົກປ້ອງງົວ, ພຣາຫມະນະ, ແລະອາດຕະມາໃນຕົນ ຄົນອາດຈະຖືກຕີຖືກຟັນໃນສົງຄາມ ແລະຍອມຮັບການເສຍສະຫຼະໄດ້.

Verse 15

तेनाग्निमन्त्रपूतात्मा क्षत्त्रियो ब्राह्मणो भवेत् । विधितो ब्राह्मणो भूत्वा याजकस्तु प्रजायते

ດ້ວຍພິທີນັ້ນ—ຈິດວິນຍານທີ່ຖືກຊໍາລະດ້ວຍມັນຕຣາແຫ່ງອັກນິ—ກະສັດຕຣິຍະຍ່ອມເປັນພຣາຫມະນະ. ເມື່ອເປັນພຣາຫມະນະຕາມພິທີຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການຮັບຮອງເປັນຍາຊະກະ (ປະໂລຫິດ) ຜູ້ມີສິດປະກອບພິທີ.

Verse 16

स्वकर्मनिरतो नित्यं सत्यवादी जितेन्द्रियः । प्राप्यते विपुलस्स्वर्गो देवानामपि वल्लभः

ຜູ້ໃດຍຶດໝັ້ນໃນກຳຂອງຕົນຢ່າງສະເໝີ, ເວົ້າຄວາມຈິງ, ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສະຫວັນອັນກວ້າງໃຫຍ່—ເປັນທີ່ຮັກແມ່ນແຕ່ເທວະດາທັງຫຼາຍ.

Verse 17

ब्रह्मणत्वं हि दुष्प्राप्यं कृच्छ्रेण साध्यते नरैः । ब्राह्मण्यात्सकलं प्राप्य मोक्षश्चापि मुनीश्वर

«ຄວາມເປັນພຣາຫມະນະນັ້ນໄດ້ຍາກແທ້; ມະນຸດຈະສໍາເລັດໄດ້ກໍໂດຍຄວາມພາກພຽນອັນຫນັກ. ຈາກພຣາຫມັນຍະ—ສະພາບແລະວິໄນແຫ່ງພຣາຫມະນະ—ໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງອັນຄວນໄດ້ ແລະໂມກສະກໍບັງເກີດ, ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ»។

Verse 18

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ब्राह्मणो धर्मतत्परः । साधनं सर्ववर्गस्य रक्षेद्ब्राह्मण्यमुत्तमम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນທຳ ຄວນພະຍາຍາມທຸກວິທີເພື່ອປົກປ້ອງພາວະພຣາຫມັນອັນສູງສຸດ ເພາະມັນເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການບັນລຸທາງທຳ ສຳລັບທຸກວັນນະ ແລະ ທຸກຊັ້ນຊົນ.

Verse 19

व्यास उवाच । संग्रामस्येह माहात्म्यं त्वयोक्तं मुनिसत्तम । एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं ब्रूहि त्वं वदतां वर

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນິສັດຕະມະ, ເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງມະຫາອານຸພາບຂອງສົງຄາມນີ້ແລ້ວ. ຂ້ອຍປາຖະນາຟັງໃຫ້ຄົບ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເວົ້າອັນປະເສີດ, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ»។

Verse 20

सनत्कुमार उवाच । अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैरिष्ट्वा विपुलदक्षिणैः । न तत्फलमवाप्नोति संग्रामे यदवाप्नुयात्

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ໄດ້ບູຊາຍັດຍະອັກນິສໂຕມ ແລະຍັດຍະວິເທດອື່ນໆ ພ້ອມຖວາຍທານດັກຊິນາຢ່າງຫຼາຍ ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ຜົນເທົ່າກັບຜົນທີ່ອາດໄດ້ໃນສົງຄາມ»។

Verse 21

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां रणफलवर्णनं नामैकविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສີຣີຊິວະມະຫາປຸຣານະ ພາກທີ 5 ອຸມາສັມຫິຕາ ບົດທີ 21 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາຜົນແຫ່ງສົງຄາມ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 22

धर्मलाभोऽर्थलाभश्च यशोलाभस्तथैव च । यश्शूरो वांछते युद्धं विमृन्दन्परवाहिनीम्

ມີການໄດ້ຮັບທັງທຳມະ, ຊັບສິນ, ແລະກຽດສັກສີຊື່ສຽງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ວິລະຊົນຜູ້ແທ້ປາຖະໜາສົງຄາມ ເພື່ອບີບຂະຍີ້ກອງທັບຂອງສັດຕູ.

Verse 23

तस्य धर्मार्थ कामाश्च यज्ञश्चैव सदक्षिणः । परं ह्यभिमुखं दत्त्वा तद्यानं योऽधिरोहति

ສຳລັບເຂົາ ທຳມະ, ອັດຖະ, ແລະກາມະອັນຖືກທຳນອງ ຖືກຮັບປະກັນ; ແລະພິທີຍັດຍະຂອງເຂົາກໍສຳເລັດພ້ອມທັງທັກສິນາອັນຄວນ. ຜູ້ໃດຖວາຍສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດດ້ວຍໃຈນົບນ້ອມ ແລ້ວຂຶ້ນສູ່ພາຫະນະອັນສັກສິດນັ້ນ ຍ່ອມເຖິງຄຸນຄ່າສູງສຸດ.

Verse 24

विष्णुलोके स जायेत यश्च युद्धेऽपराजितः । अश्वमेधानवाप्नोति चतुरो न मृतस्स चेत्

ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຖືກພ່າຍແພ້ໃນສົງຄາມ ຍ່ອມໄດ້ເກີດໃນໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ; ແລະຖ້າລາວບໍ່ຕາຍ ຍ່ອມໄດ້ບຸນກຸສົນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ 4 ຄັ້ງ.

Verse 25

यस्तु शस्त्रमनुत्सृज्य म्रियते वाहिनी मुखे । सम्मुखो वर्तते शूरस्स स्वर्गान्न निवर्तते

ວິລະຊົນຜູ້ໃດບໍ່ປ່ອຍອາວຸດ ແລະຕາຍຢູ່ແນວໜ້າຂອງກອງທັບ ຢືນປະຈັນໜ້າກັບສັດຕູ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຫວນກັບຈາກສະຫວັນອີກເລີຍ।

Verse 26

राजा वा राजपुत्रो वा सेनापतिरथापि वा । हतक्षात्रेण यः शूरस्तस्य लोकोऽक्षयो भवेत्

ຈະເປັນກະສັດ ຫຼື ພະຣາຊະບຸດ ຫຼື ແມ່ນແມ່ທັບກໍຕາມ—ວິລະຊົນຜູ້ຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມ ຈະໄດ້ຮັບໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 27

यावंति तस्य रोमाणि भिद्यन्तेऽस्त्रैर्महाहवे । तावतो लभते लोकान्सर्वकामदुघाऽक्षयान्

ໃນສົງຄາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຂົນທຸກເສັ້ນໃນກາຍຂອງເຂົາ ຖືກອາວຸດຟັນແຍກເທົ່າໃດ ເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສະຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ—ໂລກທີ່ບັນດານໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນຄ່າທັງປວງ।

Verse 28

वीरासनं वीरशय्या वीरस्थानस्थितिस्स्थिरा । सर्वदा भवति व्यास इह लोके परत्र च

ໂອ ວຽາສະ, ຄວາມໝັ້ນຄົງໃນວີຣາສະນະ (ທ່ານັ່ງວິຣະ), ການພັກຜ່ອນແບບວີຣະ (ວີຣະຊັຍຍາ), ແລະການຢືນຢັນຢູ່ໃນວີຣະສະຖານະຢ່າງແນ່ນອນ ຍ່ອມນຳຄວາມມັ່ນຄົງອັນເປັນມົງຄຸນ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໂລກໜ້າ ຢູ່ເສມອ।

Verse 29

गवार्थे ब्राह्मणार्थे च स्थानस्वाम्यर्थमेव च । ये मृतास्ते सुखं यांति यथा सुकृतिनस्तथा

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຕາຍໃນການກະທຳເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ງົວ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມັນ, ແລະເພື່ອປົກປ້ອງສິດຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງສະຖານທີ່ອັນຊອບທຳ (ແດນອັນສັກສິດ/ແດນຕາມກົດ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ຄວາມສຸກ ເຫມືອນຜູ້ມີກຸສົນທັງຫຼາຍ।

Verse 30

यः कश्चिद्ब्राह्मणं हत्वा पश्चात्प्राणान्परित्यजेत् । तत्रासौ स्वपतेर्युद्धे स स्वर्गान्न निवर्तते

ຖ້າຜູ້ໃດກໍຕາມຂ້າພຣາຫມັນແລ້ວ ພາຍຫຼັງຈຶ່ງສະຫຼະຊີວິດຂອງຕົນ, ໃນນັ້ນ—ໃນສົງຄາມຂອງເຈົ້ານາຍຂອງຕົນ—ເຂົາບໍ່ຫວນກັບຈາກສະຫວັນອີກເລີຍ।

Verse 31

क्रव्यादैर्दतिभिश्चैव हतस्य गतिरुत्तमा । द्विजगोस्वामिनामर्थे भवेद्विपुलदाक्षया

ແມ່ນແຕ່ຖືກສັດກິນເນື້ອ ຫຼືຖືກຊ້າງຂ້າ ກໍຍັງໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສຸດ; ແລະເມື່ອກະທຳເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມັນ ແລະຜູ້ປົກປ້ອງງົວ ມັນກາຍເປັນດາກຊິນາ (ທານບູຊາ) ອັນຫຼາຍຫຼວງ ມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 32

शक्नोत्विह समर्थश्च यष्टुं क्रतुशतैरपि । आत्मदेहपरित्यागः कर्तुं युधि सुदुष्करः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃນໂລກນີ້ຈະມີຄວາມສາມາດ ແລະສາມາດປະກອບຍັດໄດ້ເຖິງຮ້ອຍຄັ້ງກໍຕາມ, ການສະຫຼະຮ່າງກາຍຂອງຕົນໂດຍຈົ່ງໃຈ—ການວາງຊີວິດໃນສົງຄາມ—ເປັນເລື່ອງຍາກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 33

युद्धं पुण्यतमं स्वर्ग्यं रूपज्ञं सर्वतोमुखम् । सर्वेषामेव वर्णानां क्षत्रियस्य विशेषतः

ສົງຄາມຖືກກ່າວວ່າເປັນບຸນທີ່ບໍລິສຸດຍິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ສະຫວັນ; ມັນເປີດເຜີຍຮູບແທ້ (ຄວາມກ້າຫານແລະອຸປະນິສັຍ) ແລະຫັນໜ້າຮັບທຸກທິດ (ພົບທຸກຄວາມທ້າທາຍ). ຄໍາສອນນີ້ມີສໍາລັບວັນນະທັງປວງ ແຕ່ໂດຍພິເສດແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງກະສັດຕຣິຍະ.

Verse 34

भृशं चैव प्रवक्ष्यामि युद्धधर्मं सनातनम् । यादृशाय प्रहर्तव्यं यादृशं परिवर्जयेत्

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບທຳມະແຫ່ງສົງຄາມອັນນິລັນດອນ—ຄວນຟັນຜູ້ໃດ ແລະຄວນຫຼີກລ້ຽງບໍ່ເຮັດຮ້າຍຜູ້ໃດ।

Verse 35

आततायिनमायांतमपि वेदांतगं द्विजम् । जिघांसंतं जिघांसेत्तु न तेन ब्रह्महा भवेत्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮຸກຮານທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ ເຖິງຈະເປັນພຣາຫມັນດວິຊະ ຜູ້ຊຳນານໃນເວທານຕະ ກໍຕາມ; ຖ້າລາວມາດ້ວຍໃຈຈະຂ້າ ກໍພຶງຂ້າຕອບໄດ້; ດ້ວຍການນັ້ນບໍ່ເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ. ຕາມທັດສະນະໄສວະ ນີ້ແມ່ນການຮັກສາທຳມະ ແລະປົກປ້ອງຊີວິດ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະຖືກມົນທິນດ້ວຍອະທຳມະ।

Verse 36

हंतव्योऽपि न हंतव्यः पानीयं यश्च याचते । रणे हत्वातुरान्व्यास स नरो ब्रह्महा भवेत्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຄວນຖືກຂ້າກໍຕາມ ກໍບໍ່ຄວນຂ້າ ຖ້າລາວຂໍນ້ຳດື່ມ. ໂອ ວະຍາສະ, ຜູ້ໃດໃນສົງຄາມຂ້າຄົນບາດເຈັບ ແລະຜູ້ທຸກທ້ອນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ຕົກໃນບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາ (ດຸດດັ່ງຂ້າພຣາຫມັນ).

Verse 37

व्याधितं दुर्बलं बालं स्त्र्यनाथौ कृपणं ध्रुवम् । धनुर्भग्नं छिन्नगुणं हत्वा वै ब्रह्महा भवेत्

ຜູ້ໃດຂ້າຜູ້ເຈັບໄຂ້, ຜູ້ອ່ອນແອ, ເດັກນ້ອຍ, ຫຼືຄົນທຸກຍາກ—ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ (ເຊັ່ນ ແມ່ຍິງບໍ່ມີຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ຫຼືເດັກກຳພ້າ)—ຫຼືຜູ້ທີ່ຄັນທະນູຫັກ ແລະສາຍທະນູຖືກຕັດ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນ brahma-han ຄືຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ແລະຮັບບາບຫນັກທີ່ສຸດ.

Verse 38

एवं विचार्य्य सद्धीमान्भवेत्प्रीत्याः रणप्रियः । सजन्मनः फलं प्राप्य परत्रेह प्रमोदते

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາແທ້ຈະຮັກການຮົບທີ່ຊອບທຳດ້ວຍໃຈຍິນດີ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຊີວິດນັ້ນ ລາວຍ່ອມປິຕິທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.