Adhyaya 103

Verse 1

कुंजल उवाच । अशोकसुंदरी जाता सर्वयोषिद्वरा तदा । रेमे सुनंदने पुण्ये सर्वकामगुणान्विते

ກຸໍມຈະລະ ກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ‘ອະໂສກະສຸນດະຣີ’ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ເປັນຍອດໃນບັນດານາງທັງປວງ—ແລະນາງໄດ້ຊື່ນບານໃນສວນກຸ້ມອັນສັກສິດນາມ ‘ສຸນັນດະນະ’ ທີ່ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທັງປວງອັນບັນດານໃຫ້ສົມປາດຖະນາ।

Verse 2

सुरूपाभिः सुकन्याभिर्देवानां चारुहासिनी । सर्वान्भोगान्प्रभुंजाना गीतनृत्यविचक्षणा

ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍນາງສາວງາມຜູ້ມີຄຸນທຳ, ນາງຍິ້ມຢ່າງອ່ອນຫວານຕໍ່ໜ້າເທວະດາ. ນາງເສວຍສຸກທຸກປະການ ແລະຊໍານານໃນການຮ້ອງເພງກັບຟ້ອນລໍາ.

Verse 3

विप्रचित्तेः सुतो हुंडो रौद्रस्तीव्रश्च सर्वदा । स्वेच्छाचारो महाकामी नंदनं प्रविवेश ह

ຫຸນດະ ບຸດຂອງວິປຣະຈິຕຕິ ຜູ້ດຸຮ້າຍແລະຮຸນແຮງຢູ່ເສມອ, ປະພຶດຕາມໃຈຕົນ ແລະຖືກກາມຕັນຫາອັນແຮງກ້າຄອບງຳ, ໄດ້ເຂົ້າສູ່ນັນດະນະ ສວນສະຫວັນ.

Verse 4

अशोकसुंदरीं दृष्ट्वा सर्वालंकारसंयुताम् । तस्यास्तु दर्शनाद्दैत्यो विद्धः कामस्य मार्गणैः

ເມື່ອເຫັນອະໂສກະສຸນທະຣີ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກຢ່າງ, ດາຍຕະນັ້ນພຽງແຕ່ເຫັນກໍຖືກລູກສອນຂອງກາມເທວະດາປັກໃຈ.

Verse 5

तामुवाच महाकायः का त्वं कस्यासि वा शुभे । कस्मात्त्वं कारणाच्चात्र आगतासि वनोत्तमम्

ແລ້ວຜູ້ມີກາຍໃຫຍ່ນັ້ນເວົ້າກັບນາງວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົນ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ແລະເປັນຂອງຜູ້ໃດ? ເພາະເຫດໃດຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້ ໃນປ່າອັນປະເສີດນີ້?”

Verse 6

अशोकसुंदर्युवाच । शिवस्यापि सुपुण्यस्य सुताहं शृणु सांप्रतम् । स्वसाहं कार्तिकेयस्य जननी गोत्रजापि मे

ອະໂສກະສຸນທະຣີກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງບັດນີ້—ຂ້າເປັນທິດາຂອງພຣະສິວະຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ. ຂ້າເປັນເອື້ອຍນ້ອງຂອງກາຣຕິເກຍດ້ວຍ; ແລະແມ່ຂອງພຣະອົງກໍຢູ່ໃນໂຄດຣະດຽວກັນກັບຂ້າ.”

Verse 7

बालभावेन संप्राप्ता लीलया नंदनं वनम् । भवान्कोहि किमर्थं तु मामेवं परिपृच्छति

ດ້ວຍອາລົມດັ່ງເດັກນ້ອຍ ຂ້າໄດ້ມາຢ່າງລີລາເຖິງປ່ານັນທະນະ। ແຕ່ທ່ານແມ່ນໃຜ ແລະເຫດໃດຈຶ່ງຖາມຂ້າແບບນີ້?

Verse 8

हुंड उवाच । विप्रचित्तेः सुतश्चाहं गुणलक्षणसंयुतः । हुंडेति नाम्ना विख्यातो बलवीर्यमदोद्धतः

ຫຸນຑະກ່າວວ່າ: “ຂ້າແມ່ນບຸດຂອງວິປຣະຈິຕຕິ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳແລະລັກສະນະອັນໂດດເດັ່ນ। ຂ້າໂດງດັງດ້ວຍນາມ ‘ຫຸນຑະ’ ແລະເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຍໂສໃນພະລັງແລະວີຣະພາບ”

Verse 9

दैत्यानामप्यहं श्रेष्ठो मत्समो नास्ति राक्षसः । देवेषु मर्त्यलोकेषु तपसा यशसा कुले

ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ໄດຕະຍະ ຂ້າກໍເປັນຜູ້ຍິ່ງສຸດ; ໃນຫມູ່ຣາກສະສະ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າຂ້າ. ໃນຫມູ່ເທວະແລະໂລກມະນຸດ ດ້ວຍຕະປະ ດ້ວຍກຽດຍົດ ແລະດ້ວຍສະກຸນ ຂ້າເຫນືອກວ່າທັງປວງ

Verse 10

अन्येषु नागलोकेषु धनभोगैर्वरानने । दर्शनात्ते विशालाक्षि हतः कंदर्पमार्गणैः

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ໃນໂລກນາກອື່ນໆມີທັງຊັບສິນແລະຄວາມສຸກ; ແຕ່ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ແຕ່ເຫັນເຈົ້າພຽງຄັ້ງ ຂ້າກໍຖືກລູກສອນຂອງກາມະເທວະປັກໃຈ

Verse 11

शरणं ते ह्यहं प्राप्तः प्रसादसुमुखी भव । भव स्ववल्लभा भार्या मम प्राणसमा प्रिया

ຂ້າໄດ້ມາພຶ່ງພາເຈົ້າແທ້ໆ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາ ແລະມີໃບໜ້າອ່ອນໂຍນ. ຈົ່ງເປັນພັນລະຍາອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ ຜູ້ຮັກເທົ່າລົມຫາຍໃຈຂອງຂ້າ

Verse 12

अशोकसुंदर्युवाच । श्रूयतामभिधास्यामि सर्वसंबंधकारणम् । भवितव्या सुजातस्य लोके स्त्री पुरुषस्य हि

ອະໂສກະສຸນດະຣີກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ, ຂ້າຈະອະທິບາຍເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດສາຍສຳພັນທຸກຢ່າງ. ໃນໂລກນີ້ ສຳລັບຊາຍຜູ້ມີຊາດກຳເນີດດີ ຍ່ອມມີເມຍຖືກກຳນົດໄວ້ແນ່ນອນ.”

Verse 13

भवितव्यस्तथा भर्ता स्त्रिया यः सदृशो गुणैः । संसारे लोकमार्गोयं शृणु हुंड यथाविधि

ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບຍິງ ຜົວທີ່ຖືກກຳນົດແມ່ນຜູ້ທີ່ເໝາະສົມ ແລະສະເໝີກັນດ້ວຍຄຸນຄ່າ. ນີ້ແມ່ນທາງຂອງໂລກໃນສັງສານ; ຮຸນດະ, ຈົ່ງຟັງຕາມທີ່ວາງໄວ້ໂດຍຖືກຕ້ອງ.

Verse 14

अस्त्येव कारणं चात्र यथा तेन भवाम्यहम् । सुभार्या दैत्यराजेंद्र शृणुष्व यतमानसः

ແທ້ຈິງ ທີ່ນີ້ມີເຫດຜົນຢູ່ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າເປັນດັ່ງທີ່ເປັນ. ໂອ ອິນດຣະໃນບັນດາກະສັດອະສູນ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່—ໂອ ເມຍຜູ້ດີ.

Verse 15

वृक्षराजादहं जाता यदा काले महामते । शंभोर्भावं सुसंगृह्य पार्वत्या कल्पिता ह्यहम्

ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່, ເມື່ອເຖິງການອັນຄວນ ຂ້າເກີດຈາກຣາຊາແຫ່ງຕົ້ນໄມ້; ແລະເມື່ອຮັບຮູ້ພຣະປະສົງຂອງສັມພູຢ່າງດີແລ້ວ ປາຣະວະຕີໄດ້ປັ້ນແຕ່ງຂ້າ.

Verse 16

देवस्यानुमते देव्या सृष्टो भर्ता ममैव हि । सोमवंशे महाप्राज्ञः स धर्मात्मा भविष्यति

ດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງເທວະ, ເທວີໄດ້ສ້າງຜົວໃຫ້ແກ່ຂ້າແທ້ໆ. ລາວຈະເກີດໃນວົງສາໂສມະ (ວົງຈັນ) ເປັນຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະມີທຳມະເປັນນິສັຍ.

Verse 17

जिष्णुर्जिष्णुसमो वीर्ये तेजसा पावकोपमः । सर्वज्ञः सत्यसंधश्च त्यागे वैश्रवणोपमः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ມີໄຊ; ໃນວິລະພະລັງເທົ່າກັບ ຈິດຊະນຸ (ອິນທຣາ). ໃນລັດສະຫມີດຸດໄຟ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ຮູ້ທົ່ວ, ໝັ້ນຄົງໃນສັດຈະ, ແລະໃນທານບາຣະມີເທົ່າກັບ ໄວສຣະວະນ (ກຸເບຣ).

Verse 18

यज्वा दानपतिः सोपि रूपेण मन्मथोपमः । नहुषोनाम धर्मात्मा गुणशील महानिधिः

ທ່ານນັ້ນກໍເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຍາ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງທານ; ໃນຄວາມງາມເທົ່າກັບ ມັນມະຖະ (ກາມ). ຜູ້ມີທຳນາມ ນະຫຸສະ ເປັນຜູ້ມີທຳ, ມີສີນມີຄຸນ, ແລະເປັນຄັງໃຫຍ່ແຫ່ງບຸນຄຸນ.

Verse 19

देव्या देवेन मे दत्तःख्यातोभर्ताभविष्यति । तस्मात्सर्वगुणोपेतं पुत्रमाप्स्यामि सुंदरम्

ສາມີຜູ້ໂດ່ງດັງທີ່ ເທວີ ແລະ ເທວ ປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍ ຈະເປັນຄູ່ຄອງຂອງຂ້ອຍແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະໄດ້ບຸດຜູ້ງາມ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທັງປວງ.

Verse 20

इंद्रोपेंद्र समं लोके ययातिं जनवल्लभम् । लप्स्याम्यहं रणे धीरं तस्माच्छंभोः प्रसादतः

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງ ຊັມພູ ຂ້ອຍຈະໄດ້ວິລະຊົນຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນສົງຄາມ—ຢະຍາຕິ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງປະຊາ—ຜູ້ເທົ່າກັບ ອິນທຣາ ແລະ ອຸເປນທຣາ ໃນໂລກນີ້.

Verse 21

अहं पतिव्रता वीर परभार्या विशेषतः । अतस्त्वं सर्वथा हुंड त्यज भ्रांतिमितो व्रज

ໂອ ວິລະຊົນ, ຂ້ອຍເປັນພັນລະຍາຜູ້ຮັກສາພຣະສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ); ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຂ້ອຍເປັນພັນລະຍາຖືກທຳນຽມຂອງຊາຍອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຮຸນດາ, ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຫຼົງນີ້ໃຫ້ໝົດ ແລະຈາກໄປຈາກນີ້.

Verse 22

प्रहस्यैव वचो ब्रूते अशोकसुंदरीं प्रति । हुंड उवाच । नैव युक्तं त्वया प्रोक्तं देव्या देवेन चैव हि

ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ລາວໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ຕໍ່ອະໂສກສຸນດະຣີ. ຫຸນດະກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນບໍ່ເໝາະສົມເລີຍ; ແມ່ນແຕ່ຄໍາທີ່ເທວີ ແລະ ເທວະໄດ້ກ່າວໄວ້ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ”

Verse 23

नहुषोनाम धर्मात्मा सोमवंशे भविष्यति । भवती वयसा श्रेष्ठा कनिष्ठो न स युज्यते

ໃນວົງສາຈັນທຣະ (ໂສມວົງ) ຈະມີຜູ້ມີຈິດໃຈທຳມະ ຊື່ ນະຫຸສະ ເກີດຂຶ້ນ. ແຕ່ເຈົ້າມີອາຍຸຫຼາຍກວ່າ; ລາວອ່ອນກວ່າ ຈຶ່ງບໍ່ເໝາະທີ່ຈະຜູກພັນເປັນຄູ່ຄອງກັບເຈົ້າ”

Verse 24

कनिष्ठा स्त्री प्रशस्ता तु पुरुषो न प्रशस्यते । कदा स पुरुषो भद्रे तव भर्ता भविष्यति

ແມ່ຍິງທີ່ອ່ອນກວ່ານັ້ນຖືກສັນລະເສີນ ແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ອ່ອນກວ່າບໍ່ຖືກສັນລະເສີນ. ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົລ, ຜູ້ຊາຍນັ້ນຈະເປັນສາມີຂອງເຈົ້າເມື່ອໃດ?”

Verse 25

तारुण्यं यौवनं चापि नाशमेवं प्रयास्यति । यौवनस्य बलेनापि रूपवत्यः सदा स्त्रियः

ຄວາມໜຸ່ມ ແລະ ວັຍຍຸວະກໍຜ່ານໄປ ແລະ ສູນສະລາຍໄປແບບນີ້. ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງວັຍຍຸວະ ນາງຜູ້ງາມກໍບໍ່ອາດຄົງຄວາມງາມໄວ້ຕະຫຼອດໄປ”

Verse 26

पुरुषाणां वल्लभत्वं प्रयांति वरवर्णिनि । तारुण्यं हि महामूलं युवतीनां वरानने

ໂອ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ, ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍຍ່ອມເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ຊາຍ; ເພາະໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ຄວາມໜຸ່ມນັ້ນແມ່ນຮາກໃຫຍ່ (ເຫດສໍາຄັນ) ສໍາລັບຍຸວະທິດາ”

Verse 27

तस्या धारेण भुंजंति भोगान्कामान्मनोनुगान् । कदा सोभ्येष्यते भद्रे आयोः पुत्रः शृणुष्व मे

ໂດຍອາໄສການຄ້ຳຈຸນຂອງນາງ ພວກເຂົາຈຶ່ງເສວຍສຸກແລະກາມປາຖະໜາຕາມໃຈ. “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົນ, ລູກຊາຍຂອງ ອາຍຸ ຈະກັບມາເມື່ອໃດ? ຈົ່ງຟັງຄໍາຂ້ອຍ.”

Verse 28

यौवनं वर्ततेऽद्यैव वृथा चैव भविष्यति । गर्भत्वं च शिशुत्वं च कौमारं च निशामय

ຄວາມໜຸ່ມສາວມີຢູ່ແຕ່ມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ; ບໍ່ດົນກໍຈະກາຍເປັນສິ່ງໄຮ້ຄ່າແລະຜ່ານໄປ. ຈົ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍເຖິງພາວະໃນຄັນ, ວັຍທາຣົກ, ແລະວັຍເດັກນ້ອຍ.

Verse 29

कदासौ यौवनोपेतस्तव योग्यो भविष्यति । यौवनस्य प्रभावेन पिबस्व मधुमाधवीम्

ເຂົາຈະເມື່ອໃດຈຶ່ງປະກອບດ້ວຍຄວາມໜຸ່ມສາວ ແລະເປັນຄູ່ຄວນແກ່ເຈົ້າ? ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວັຍໜຸ່ມສາວ ຈົ່ງດື່ມມາທະວີອັນຫວານດຸດນ້ຳເຜິ້ງນີ້ (ມະທຸຣະສ).

Verse 30

मया सह विशालाक्षि रमस्व त्वं सुखेन वै । हुंडस्य वचनं श्रुत्वा शिवस्य तनया पुनः

“ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ຈົ່ງຮ່ວມຮື່ນລົມກັບຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມສຸກ.” ເມື່ອທິດາແຫ່ງພຣະສິວະໄດ້ຟັງວາຈາຂອງຫຸນຑະ ນາງຈຶ່ງຕອບອີກຄັ້ງ

Verse 31

उवाच दानवेंद्रं तं साध्वसेन समन्विता । अष्टाविंशतिके प्राप्ते द्वापराख्ये युगे तदा

ໂດຍມີ ສາທະວະເສນາ ຄຽງຂ້າງ, ນາງໄດ້ກ່າວແກ່ຈອມແຫ່ງພວກດານະວະນັ້ນ ໃນເວລາທີ່ດວາປະຣະຍຸກ ຄັ້ງທີ່ຊາວແປດ ໄດ້ມາຮອດ

Verse 32

शेषावतारो धर्मात्मा वसुदेवसुतो बलः । रेवतस्य सुतां दिव्यां भार्यां स च करिष्यति

ພຣະບະລະ ບຸດແຫ່ງວະສຸເທວະ ຜູ້ມີທຳ ເປັນອະວະຕານຂອງເສສະ ຈະຮັບທິດາອັນທິບຂອງເຣວະຕະເປັນພຣະມະເຫສີ

Verse 33

सापि जाता महाभाग कृताख्ये हि युगोत्तमे । युगत्रयप्रमाणेन सा हि ज्येष्ठा बलादपि

ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ! ນາງນັ້ນກໍເກີດໃນຍຸກອັນປະເສີດຊື່ “ກຣິຕະ”; ແລະຕາມມາດຕະວັດສາມຍຸກ ນາງເປັນຜູ້ໃຫຍ່ກວ່າພຣະບະລະ ທັງມີພະລັງໂດຍສັນດານ

Verse 34

बलस्य सा प्रिया जाता रेवती प्राणसंमिता । भविष्यद्वापरे प्राप्त इह सा तु भविष्यति

ນາງໄດ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະບະລະ—ເຣວະຕີ ຜູ້ຮັກດຸດຊີວິດ. ເມື່ອມາຮອດໃນທະວາປະຣະຍຸກອັນຈະມາ ນາງຈະເປັນຄູ່ຄອງຢູ່ນີ້ແນ່ນອນ

Verse 35

मायावती पुरा जाता गंधर्वतनया वरा । अपहृत्य नियम्यैव शंबरो दानवोत्तमः

ໃນການກ່ອນ ມາຍາວະຕີ ໄດ້ເກີດ—ເປັນທິດາອັນປະເສີດແຫ່ງຄັນທັຣວະ. ສັມບະຣະ ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ດານະວະ ໄດ້ລັກພານາງໄປ ແລ້ວກັກໄວ້ໃນອຳນາດຕົນ

Verse 36

तस्या भर्ता समाख्यातो माधवस्य सुतो बली । प्रद्युम्नो नाम वीरेशो यादवेश्वरनंदनः

ສາມີຂອງນາງເປັນທີ່ເລື່ອງລື—ເປັນບຸດຜູ້ມີພະລັງຂອງພຣະມາທະວະ ຊື່ ປຣະດະຍຸມນະ ເຈົ້າແຫ່ງວີຣະຊົນ ແລະເປັນບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງອົງປະມຸກຍາດະວະ

Verse 37

तस्मिन्युगे भविष्येत भाव्यं दृष्टं पुरातनैः । व्यासादिभिर्महाभागैर्ज्ञानवद्भिर्महात्मभिः

ໃນຍຸກນັ້ນ ສິ່ງໃດທີ່ເປັນພະລິກຳກຳນົດໄວ້ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ—ບັນພະບຸລຸດໂບຮານໄດ້ເຫັນໄວ້ກ່ອນ; ໂດຍຣິຊີຜູ້ມີບຸນຍິ່ງເຊັ່ນ ວະຍາສະ ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະ ຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 38

एवं हि दृश्यते दैत्य वाक्यं देव्या तदोदितम् । मां प्रति हि जगद्धात्र्या पुत्र्या हिमवतस्तदा

“ໂອ ໄດຕະຍະ, ດັ່ງນີ້ແທ້ ປາກົດວ່າ ຄຳເວົ້ານີ້ໃນການນັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ກ່າວ—ແມ່ແຫ່ງໂລກ ທິດາແຫ່ງຫິມະວັດ—ເວົ້າມາຫາຂ້າໃນເວລານັ້ນ”

Verse 39

त्वं तु लोभेन कामेन लुब्धो वदसि दुष्कृतम् । किल्बिषेण समाजुष्टं वेदशास्त्रविवर्जितम्

ແຕ່ເຈົ້າ—ຖືກຄວາມໂລບແລະກາມຕັນຕາ—ເວົ້າເຖິງການກະທຳຊົ່ວ; ຊຸມຊື່ນໃນບາບ ແລະ ປາດສະຈາກທາງນຳຂອງເວດ ແລະ ສາດສະຕຣາ ໂດຍສິ້ນເຊີງ।

Verse 40

यद्यस्यदिष्टमेवास्ति शुभं वाप्यशुभं दृढम् । पूर्वकर्मानुसारेण तत्तस्य परिजायते

ຊະຕາກຳຂອງຄົນໃດ—ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືອະມົງຄຸນອັນໝັ້ນຄົງ—ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນຕາມລຳດັບແຫ່ງກຳເກົ່າ (ກັມມະ)

Verse 41

देवानां ब्राह्मणानां च वदने यत्सुभाषितम् । निःसरेद्यदि सत्यं तदन्यथा नैव जायते

ຖ້ອຍຄຳອັນງາມທີ່ອອກຈາກປາກຂອງເທວະ ແລະ ພຣາຫມະນະ—ຖ້າເປັນຄວາມຈິງ ຍ່ອມສຳເລັດເປັນຈິງ; ຖ້າບໍ່ແມ່ນ ກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ

Verse 42

मद्भाग्यादेवमाज्ञातं नहुषस्यापि तस्य च । समायोगं विचार्यैवं देव्या प्रोक्तं शिवेन च

ດ້ວຍບຸນວາສນາຂອງຂ້າ ເລື່ອງນີ້ຈຶ່ງເຂົ້າໃຈໄດ້ດັ່ງນີ້—ເຖິງແມ່ນເລື່ອງຂອງນະຫຸສະດ້ວຍ. ເມື່ອພິຈາລະນາສະພາບການແບບນີ້ແລ້ວ ພຣະເທວີໄດ້ກ່າວ ແລະພຣະສິວະກໍໄດ້ຕຣັດດ້ວຍ.

Verse 43

एवं ज्ञात्वा शमं गच्छ त्यज भ्रांतिं मनःस्थिताम् । नैव शक्तो भवान्दैत्य मे मनश्चालितुं ध्रुवम्

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈົ່ງໄປສູ່ຄວາມສະຫງົບແລະຄວາມຕັ້ງມັ່ນ; ຈົ່ງລະຄວາມຫຼົງທີ່ຝັງຢູ່ໃນໃຈ. ໂອ ໄດຕະຍະ, ເຈົ້າແນ່ນອນບໍ່ອາດສັ່ນຄອນໃຈຂ້າທີ່ໝັ້ນຄົງໄດ້.

Verse 44

पतिव्रता दृढा चित्ते स को मे चालितुं क्षमः । महाशापेन धक्ष्यामि इतो गच्छ महासुर

ຂ້າເປັນນາງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ຜົວ (ປະຕິວຣະຕາ) ແລະໃຈໝັ້ນຄົງ—ໃຜຈະສາມາດສັ່ນຄອນຂ້າໄດ້? ດ້ວຍຄຳສາບອັນໃຫຍ່ ຂ້າຈະເຜົາເຈົ້າ; ຈົ່ງໄປຈາກນີ້ ໂອ ມະຫາອະສຸຣ!

Verse 45

एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं हुंडो वै दानवो बली । मनसा चिंतयामास कथं भार्या भवेदियम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຮຸນຑະ ດານະວະຜູ້ແຂງກ້າ ກໍຄິດໃນໃຈວ່າ “ນາງນີ້ຈະເປັນເມຍຂອງຂ້າໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 46

विचिंत्य हुंडो मायावी अंतर्धानं समागतः । ततो निष्क्रम्य वेगेन तस्मात्स्थानाद्विहाय ताम् । अन्यस्मिन्दिवसे प्राप्ते मायां कृत्वा तमोमयीम्

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາແລ້ວ ຮຸນຑະຜູ້ຊ່ຽວຊານມາຍາ ກໍຫາຍໄປຢ່າງລັບໆ. ຈາກນັ້ນເຂົາອອກຈາກສະຖານທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມໄວ ປະລະນາງໄວ້. ໃນອີກມື້ໜຶ່ງ ເມື່ອເວລາມາຮອດ ເຂົາໄດ້ສ້າງມາຍາອັນເປັນຄວາມມືດທຶບ.

Verse 47

दिव्यं मायामयं रूपं कृत्वा नार्यास्तु दानवः । मायया कन्यका रूपो बभूव मम नंदन

ດານະວະນັ້ນສວມຮູບແມ່ຍິງອັນທິບທີ່ເກີດຈາກມາຍາ ແລະດ້ວຍລິດມາຍາຂອງຕົນ—ໂອ ລູກຂອງຂ້າ—ກໍກາຍເປັນຮູບກຸມາຣີສາວ।

Verse 48

सा कन्यापि वरारोहा मायारूपागमत्ततः । हास्यलीला समायुक्ता यत्रास्ते भवनंदिनी

ກຸມາຣີນັ້ນດ້ວຍ—ງາມສະຫງ່າ ແລະອ່ອນຊ້ອຍ—ຕໍ່ມາກໍສວມຮູບມາຍາ ແລະໄປຫາບ່ອນທີ່ພະວະນັນທິນີພັກຢູ່ ພ້ອມກັບສຽງຫົວເຮາະແລະການລະເລີນ

Verse 49

उवाच वाक्यं स्निग्धेव अशोकसुंदरीं प्रति । कासि कस्यासि सुभगे तिष्ठसि त्वं तपोवने

ເຂົາເວົ້າດ້ວຍຄຳອ່ອນໂຍນຕໍ່ອະໂສກະສຸນທະຣີວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ເປັນຂອງໃຜ ເຫດໃດຈຶ່ງຢູ່ໃນປ່າຕະປະນີ້”

Verse 50

किमर्थं क्रियते बाले कामशोषणकं तपः । तन्ममाचक्ष्व सुभगे किंनिमित्तं सुदुष्करम्

“ໂອ ເດັກນ້ອຍ ເພາະເຫດໃດຈຶ່ງເຮັດຕະປະນີ້—ຕະປະທີ່ເຮັດໃຫ້ກາມຕັນຫາແຫ້ງເຫືອດ? ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ຈົ່ງບອກຂ້າເຖີດ ວ່າການປະພຶດອັນຫນັກຫນ່ວງນີ້ເພື່ອເຫດໃດ”

Verse 51

तन्निशम्य शुभं वाक्यं दानवेनापि भाषितम् । मायारूपेण छन्नेन साभिलाषेण सत्वरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ດານະວະເວົ້າ—ເຂົາຜູ້ຖືກປິດບັງດ້ວຍຮູບມາຍາ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ກໍລົງມືໃນທັນທີ

Verse 52

आत्मसृष्टि सुवृत्तांतं प्रवृत्तं तु यथा पुरा । तपसः कारणं सर्वं समाचष्ट सुदुःखिता

ນາງຜູ້ເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ ໄດ້ເລົ່າບັນທຶກກ່ຽວກັບການເກີດຂຶ້ນດ້ວຍຕົນເອງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະວ່າໃນການກ່ອນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ; ພ້ອມອະທິບາຍວ່າ “ຕະປະ” (tapas) ແມ່ນເຫດແຫ່ງທຸກສິ່ງ.

Verse 53

उपप्लवं तु तस्यापि दानवस्य दुरात्मनः । मायारूपं न जानाति सौहृदात्कथितं तया

ແຕ່ດານະວະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ ບໍ່ຮູ້ທັນວ່າໄພພິບັດທີ່ກຳລັງຈະມາແມ່ນຮູບແຫ່ງມາຍາ ແມ່ນແຕ່ນາງໄດ້ກ່າວບອກດ້ວຍຄວາມເມດຕາແລ້ວກໍຕາມ.

Verse 54

हुंड उवाच । पतिव्रतासि हे देवि साधुव्रतपरायणा । साधुशीलसमाचारा साधुचारा महासती

ຫຸນດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າເປັນປະຕິວຣະຕາ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນວຣະຕະອັນບໍລິສຸດ; ມີສີນດີ ແລະຈິດຈາລະຍາຖືກຕ້ອງ ດຳເນີນຕາມທາງທຳ ເປັນມະຫາສະຕີ.”

Verse 55

अहं पतिव्रता भद्रे पतिव्रतपरायणा । तपश्चरामि सुभगे भर्तुरर्थे महासती

ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນປະຕິວຣະຕາ ມຸ່ງໝັ້ນໃນວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່; ໂອ ຜູ້ມີສິຣິ, ຂ້າພະເຈົ້າບຳເພັນຕະປະເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງຜົວ ໃນຖານະມະຫາສະຕີ.

Verse 56

मम भर्ता हतस्तेन हुंडेनापि दुरात्मना । तस्य नाशाय वै घोरं तपस्यामि महत्तपः

ຜົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກຫຸນດະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນຂ້າຕາຍ. ເພື່ອໃຫ້ເຂົາພິນາດ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບຳເພັນຕະປະອັນນ່າຢ້ານ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 57

एहि मे स्वाश्रमे पुण्ये गंगातीरे वसाम्यहम् । अन्यैर्मनोहरैर्वाक्यैरुक्ता प्रत्ययकारकैः

ຈົ່ງມາຫາອາສຣົມອັນສັກສິດຂອງເຮົາ; ເຮົາພັກອາໄສຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ. ເຮົາຍັງຖືກເອີ້ນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນໄພເຣາະອື່ນໆ—ຖ້ອຍຄຳທີ່ເພື່ອກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເຊື່ອໝັ້ນແລະຄວາມໄວ້ວາງໃຈ.

Verse 58

हुंडेन सखिभावेन मोहिता शिवनंदिनी । समाकृष्टा सुवेगेन महामोहेन मोहिता

ທິດາຂອງພຣະສິວະ ຖືກຫຸນດະຫລອກລວງໂດຍອ້າງຄວາມເປັນມິດ; ນາງຖືກດຶງໄປຫາເຂົາຢ່າງວ່ອງໄວ—ມືດມົນ ແລະຖືກມະຫາມົວເມົາຄອບງຳທັງໝົດ.

Verse 59

आनीतात्मगृहं दिव्यमनौपम्यं सुशोभनम् । मेरोस्तु शिखरे पुत्र वैडूर्याख्यं पुरोत्तमम्

ເຂົາໄດ້ນຳ (ຜູ້ນັ້ນ) ໄປສູ່ເຮືອນທິບຂອງຕົນ ອັນງາມສະຫງ່າ ແລະຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ໂອ້ ລູກເອີຍ, ທີ່ຍອດພູເມຣຸ ມີນະຄອນອັນຍອດຢ່າງຊື່ “ໄວດູຣະຍະ”.

Verse 60

अस्ति सर्वगुणोपेतं कांचनाख्यं महाशिवम् । तुंगप्रासादसंबाधैः कलशैर्दंडचामरैः

ທີ່ນັ້ນມີສະຖານສັກສິດອັນໃຫຍ່ຂອງພຣະມະຫາສິວະ ຊື່ “ກາຍຈະນະ” ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ; ແອດແນ້ນດ້ວຍປະສາດສູງ ແລະປະດັບດ້ວຍກະລະສະ, ດັນດະ, ແລະຈາມະຣະ (ພັດຫາງຈາມຣີ).

Verse 61

नानवृक्षसमोपेतैर्वनैर्नीलैर्घनोपमैः । वापीकूपतडागैश्च नदीभिस्तु जलाशयैः

ສະຖານນັ້ນປະດັບດ້ວຍປ່າທີ່ມີຕົ້ນໄມ້ນານາຊະນິດ—ສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ ດັ່ງເມກໜາ—ແລະດ້ວຍແຫຼ່ງນ້ຳ: ວາປີ (ບໍ່ນ້ຳຂັ້ນບັນໄດ), ບໍ່ນ້ຳ, ໜອງ, ແມ່ນ້ຳ ແລະອ່າງນ້ຳອື່ນໆ.

Verse 62

शोभमानं महारत्नैः प्राकारैर्हेमसंयतैः । सर्वकामसमृद्धार्थं संपूर्णं दानवस्य हि

ນະຄອນນັ້ນສ່ອງປະກາຍດ້ວຍມະນີລ້ຳຄ່າ ມີກຳແພງປ້ອມປະດັບຄຳ; ສົມບູນທຸກປະການ ອຸດົມດ້ວຍສິ່ງທີ່ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ—ແທ້ໆເປັນຂອງດານະວະ.

Verse 63

ददृशे सा पुरं रम्यमशोकसुंदरी तदा । कस्य देवस्य संस्थानं कथयस्व सखे मम

ເມື່ອນັ້ນ ອະໂສກະສຸນທະຣີໄດ້ເຫັນນະຄອນອັນງາມລະມຸນ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ສະຫາຍເອີຍ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ—ນີ້ແມ່ນທີ່ປະທັບຂອງເທວະອົງໃດ?”

Verse 64

सोवाच दानवेंद्रस्य दृष्टपूर्वस्य वै त्वया । तस्य स्थानं महाभागे सोऽहं दानवपुंगवः

ເຂົາກ່າວວ່າ “ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາ ເຈົ້າເຄີຍເຫັນຈອມແຫ່ງດານະວະມາແລ້ວ. ຂ້ອຍນີ້ແຫຼະແມ່ນດານະວະຜູ້ເລີດ ແລະນີ້ແມ່ນທີ່ພຳນັກຂອງລາວ”

Verse 65

मया त्वं तु समानीता मायया वरवर्णिनि । तामाभाष्य गृहं नीता शातकौंभं सुशोभनम्

ແຕ່ໂອ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ ຂ້ອຍໄດ້ນຳເຈົ້າມາທີ່ນີ້ດ້ວຍມາຍາ; ຫຼັງຈາກເວົ້າກັບນາງແລ້ວ ຂ້ອຍພາເຈົ້າໄປຫາເຮືອນອັນງາມສະຫງ່າ ປະດັບຄຳ

Verse 66

नानावेश्मैः समाजुष्टं कैलासशिखरोपमम् । निवेश्य सुंदरीं तत्र दोलायां कामपीडितः

ໃນທີ່ພຳນັກທີ່ປະດັບດ້ວຍວັງເຮືອນຫຼາຍຫຼາຍ ຄ້າຍຍອດພູໄກລາສາ ເຂົາຜູ້ຖືກກາມະທຸກທໍລະມານ ໄດ້ໃຫ້ນາງຜູ້ງາມນັ່ງໃນຊິງຊ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 67

पुनः स्वरूपी दैत्येंद्रः कामबाणप्रपीडितः । करसंपुटमाबध्य उवाच वचनं तदा

ແລ້ວຈອມແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ ກັບຄືນສູ່ຮູບເດີມ ຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມເທບທຳລາຍໃຈ ຈຶ່ງປະນົມມືແລະກ່າວຄຳນີ້ໃນຂະນະນັ້ນ

Verse 68

यं यं त्वं वांछसे भद्रे तं तं दद्मि न संशयः । भज मां त्वं विशालाक्षि भजंतं कामपीडितम्

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ ເຈົ້າປາດຖະນາສິ່ງໃດ ຂ້າຈະປະທານໃຫ້ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ໂອ ນາງຕາກວ້າງ ຈົ່ງບູຊາຂ້າ—ຂ້າຜູ້ຖືກກາມະທຳໃຫ້ທຸກ—ດັ່ງທີ່ຂ້າບູຊາເຈົ້າ

Verse 69

श्रीदेव्युवाच । नैव चालयितुं शक्तो भवान्मां दानवेश्वरः । मनसापि न वै धार्यं मम मोहं समागतम्

ພຣະນາງສຣີເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມແຫ່ງດານະວະ ເຈົ້າບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ຂ້າເຄື່ອນໄຫວໄດ້ເລີຍ ແລະໂມຫະທີ່ມາຄອບງຳຂ້ານີ້ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍໃຈກໍຫ້າມບໍ່ໄດ້”

Verse 70

भवादृशैर्महापापैर्देवैर्वा दानवाधमैः । दुष्प्राप्याहं न संदेहो मा वदस्व पुनः पुनः

ໂດຍຄົນບາບໃຫຍ່ເຊັ່ນເຈົ້າ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ເທວະ—ຫຼືດານະວະຜູ້ຕ່ຳຊ້າ—ຂ້ານັ້ນຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຢ່າເວົ້າຄຳນີ້ຊ້ຳໆ

Verse 71

स्कंदानुजा सा तपसाभियुक्ता जाज्वल्यमाना महता रुषा च । संहर्तुकामा परि दानवं तं कालस्य जिह्वेव यथा स्फुरंती

ນ້ອງສາວຂອງສກັນທະ ຜູ້ຝຶກຕົນດ້ວຍຕະປະ ລຸກໂຊດຊ່ວງດ້ວຍໂທສະອັນໃຫຍ່ ປາດຖະນາຈະທຳລາຍດານະວະນັ້ນ ນາງພຸ່ງວົນຮອບເຂົາ ວາບໄຫວດັ່ງລີ້ນແຫ່ງກາລະ (ຄວາມຕາຍ) ເອງ

Verse 72

पुनरुवाच सा देवी तमेवं दानवाधमम् । उग्रं कर्म कृतं पाप चात्मनाशनहेतवे

ຈາກນັ້ນ ພະແມ່ເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວກັບອະສູນຜູ້ຊົ່ວຊ້ານັ້ນອີກວ່າ: "ເຈົ້າໄດ້ກະທຳກຳທີ່ຮຸນແຮງແລະເປັນບາບ ເຊິ່ງຈະເປັນສາເຫດແຫ່ງຄວາມພິນາດຂອງເຈົ້າເອງ."

Verse 73

आत्मवंशस्य नाशाय स्वजनस्यास्य वै त्वया । दीप्ता स्वगृहमानीता सुशिखा कृष्णवर्त्मनः

ເພື່ອຄວາມພິນາດແຫ່ງວົງຕະກຸນແລະຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າເອງ ແທ້ຈິງແລ້ວເຈົ້າໄດ້ນຳໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ເຊິ່ງດຳເນີນໄປໃນທາງມືດເຂົ້າມາໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າ.

Verse 74

यथाऽशुभः कूटपक्षी सर्वशोकैः समुद्गतः । गृहं तु विशते यस्य तस्य नाशं प्रयच्छति

ປຽບສະເໝືອນນົກອັບປະມຸງຄຸນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າທຸກປະການ ບິນເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຜູ້ໃດ ຍ່ອມນຳຄວາມພິນາດມາສູ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 75

स्वजनस्य च सर्वस्य सधनस्य कुलस्य च । स द्विजो नाशमिच्छेत विशत्येव यदा गृहम्

ເມື່ອທະວິຊາດຜູ້ນັ້ນເຂົ້າໄປໃນເຮືອນ ລາວບໍ່ຄວນປາດຖະໜາຄວາມພິນາດຂອງຄົນຂອງຕົນ ຂອງຊັບສົມບັດໃນຄົວເຮືອນ ຫຼືຂອງວົງຕະກຸນ.

Verse 76

तथा तेहं गृहं प्राप्ता तव नाशं समीहती । पुत्राणां धनधान्यस्य तव वंशस्य सांप्रतम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອຂ້ອຍມາຮອດເຮືອນຂອງເຈົ້າແລ້ວ ຂ້ອຍຈຶ່ງປະສົງຄວາມພິນາດຂອງເຈົ້າ ຂອງລູກຊາຍ ຂອງຊັບສິນແລະທັນຍາຫານ ແລະຂອງວົງຕະກຸນຂອງເຈົ້າໃນບັດນີ້.

Verse 77

जीवं कुलं धनं धान्यं पुत्रपौत्रादिकं तव । सर्वं ते नाशयित्वाहं यास्यामि च न संशयः

ຊີວິດຂອງເຈົ້າ ວົງຕະກູນ ຊັບສິນ ເຂົ້າຂອງ ແລະລູກຫຼານທັງປວງ—ຂ້າຈະທຳລາຍໃຫ້ໝົດ; ແລ້ວຈະຈາກໄປ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 78

यथा त्वयाहमानीता चरंती परमं तपः । पतिकामा प्रवांच्छंती नहुषं चायुनंदनम्

ດັ່ງທີ່ເຈົ້ານຳຂ້າມາ ໃນຍາມທີ່ຂ້າກຳລັງບຳເນັດຕະບະອັນສູງສຸດ, ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ສາມີ ແລະອອກສະແຫວງຫາ, ຂ້າໄດ້ສະແຫວງຫາ ນະຫຸສະ ບຸດແຫ່ງອາຍຸ.

Verse 79

तथा त्वां मम भर्ता च नाशयिष्यति दानव । मन्निमित्तौपायोऽयं दृष्टो देवेन वै पुरा

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ້ ດານະວະ, ສາມີຂອງຂ້າຈະທຳລາຍເຈົ້າ. ອຸບາຍທີ່ອາໄສຂ້ານີ້ ເທວະໄດ້ເຫັນໄວ້ຕັ້ງແຕ່ການກ່ອນແລ້ວ.

Verse 80

सत्येयं लौकिकी गाथा यां गायंति विदो जनाः । प्रत्यक्षं दृश्यते लोके न विंदंति कुबुद्धयः

ຄຳກ່າວລາວລົກນີ້ແທ້ຈິງ ດັ່ງທີ່ຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍຂັບຮ້ອງວ່າ: ສິ່ງທີ່ເຫັນຊັດໃນໂລກ ຄົນປັນຍາທຶບກັບບໍ່ຮູ້ຈັກ.

Verse 81

येन यत्र प्रभोक्तव्यं यस्माद्दुःखसुखादिकम् । स एव भुंजते तत्र तस्मादेव न संशयः

ສຸກຫຼືທຸກຂ໌ອັນໃດທີ່ຜູ້ໃດຈະຕ້ອງປະສົບ—ຢູ່ບ່ອນໃດ ແລະເນື່ອງຈາກເຫດໃດ—ຜູ້ນັ້ນເອງຍ່ອມປະສົບຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ។

Verse 82

कर्मणोस्य फलं भुंक्ष्व स्वकीयस्य महीतले । यास्यसे निरयस्थानं परदाराभिमर्शनात्

ຈົ່ງເສວຍຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນໃນແຜ່ນດິນນີ້; ແຕ່ເນື່ອງຈາກລ່ວງລະເມີດເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ ເຈົ້າຈະໄປສູ່ຖິ່ນນະລົກ.

Verse 83

सुतीक्ष्णं हि सुधारं तु सुखड्गं च विघट्टति । अंगुल्यग्रेण कोपाय तथा मां विद्धि सांप्रतम्

ແມ່ນແຕ່ດາບທີ່ຄົມຫຼາຍ ແລະລັບດີແລ້ວ ຍັງຖືກກະທົບເພື່ອທົດສອບຄວາມຄົມ; ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍປາຍນິ້ວໃນໂທສະ ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ບັດນີ້ຂ້າຖືກຍຸຍົງແລ້ວ.

Verse 84

सिंहस्य संमुखं गत्वा क्रुद्धस्य गर्जितस्य च । को लुनाति मुखात्केशान्साहसाकारसंयुतः

ໃຜຈະໄປຢືນຕໍ່ໜ້າສິງທີ່ໂກດແຄ້ນແລະຮ້ອງຄຳຮາມ ແລ້ວກ້າບ້າບິ່ນດຶງຂົນອອກຈາກປາກມັນ?

Verse 85

सत्याचारां दमोपेतां नियतां तपसि स्थिताम् । निधनं चेच्छते यो वै स वै मां भोक्तुमिच्छति

ຜູ້ໃດຕັ້ງມັ່ນໃນຄວາມສັດແລະຈັນຍາ ມີການຂົ່ມໃຈ ມີວິໄນ ແລະຫມັ້ນຄົງໃນຕະປະ ແລ້ວປາຖະໜາຄວາມຕາຍ—ຜູ້ນັ້ນແຫຼະ, ໂອ ທ່ານ, ປາຖະໜາຈະເຂົ້າຮ່ວມແລະເສວຍຂ້າ.

Verse 86

समणिं कृष्णसर्पस्य जीवमानस्य सांप्रतम् । गृहीतुमिच्छते सो हि यथा कालेन प्रेषितः

ບັດນີ້ເຂົາປາຖະໜາຈະຈັບເອົາແກ້ວມະນີຂອງງູດຳ ໃນຂະນະທີ່ມັນຍັງມີຊີວິດ—ດັ່ງກັບຖືກ “ກາລະ” (ຄວາມຕາຍ) ສົ່ງມາ.

Verse 87

भवांस्तु प्रेषितो मूढ कालेन कालमोहितः । तदा ते ईदृशी जाता कुमतिः किं नपश्यसि

ໂອ ຄົນໂງ່! ເຈົ້າຖືກ “ກາລ” (ເວລາ) ສົ່ງມາ ແລະຖືກກາລຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເກີດຄວາມເຫັນຜິດໃນໃຈເຈົ້າ—ເຈົ້າເປັນຫຍັງບໍ່ເຫັນ?

Verse 88

ऋते तु आयुपुत्रेण समालोकयते हि कः । अन्यो हि निधनं याति ममरूपावलोकनात्

ແຕ່ຜູ້ໃດຈະສາມາດເບິ່ງຂ້າໄດ້ ນອກຈາກບຸດຂອງ “ອາຍຸ” (Āyu)? ເພາະຄົນອື່ນໃດໆ ເຫັນຮູບຂ້າພຽງຄັ້ງ ກໍພົບຄວາມຕາຍ

Verse 89

एवमाभाषयित्वा तं गंगातीरं गता सती । सशोका दुःखसंविग्ना नियतानि यमान्विता

ເມື່ອໄດ້ກ່າວກັບເຂົາແບບນັ້ນແລ້ວ ນາງຜູ້ບໍລິສຸດກໍໄປຍັງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ຖືກທຸກຂ໌ກະທົບ ແລະຍຶດໝັ້ນໃນ “ຍະມະ” ຂໍ້ສຳລວມຕົນ

Verse 90

पूर्वमाचरितं घोरं पतिकामनया तपः । तव नाशार्थमिच्छंती चरिष्ये दारुणं पुनः

ໃນກ່ອນນັ້ນ ເພາະປາຖະນາຈະໄດ້ສາມີ ຂ້າໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນນ່າຢ້ານ. ບັດນີ້ ດ້ວຍຄວາມປາຖະນາໃຫ້ເຈົ້າພິນາດ ຂ້າຈະບຳເນັດຕະປະອັນເຂັ້ມງວດອີກຄັ້ງ

Verse 91

यदा त्वां निहतं दुष्टं नहुषेण महात्मना । निशितैर्वज्रसंकाशैर्बाणैराशीविषोपमैः

ເມື່ອເຈົ້າ ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ ຖືກນະຫຸສະ (Nahuṣa) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ປະຫານລົງ—ດ້ວຍລູກສອນຄົມກິບດຸດວັຊຣະ ເຫມືອນງູພິດຮ້າຍ—

Verse 92

रणे निपतितं पाप मुक्तकेशं सलोहितम् । गतासुं च प्रपश्यामि तदा यास्याम्यहं पतिम्

ໂອ ຜູ້ມີບາບ! ຖ້າຂ້າເຫັນສາມີຂອງຂ້າລົ້ມໃນສົງຄາມ—ຜົມກະຈາຍ, ເປື້ອນເລືອດ, ແລະໄຮ້ຊີວິດ—ເມື່ອນັ້ນຂ້າກໍຈະໄປຫາພຣະສາມີຜູ້ເປັນນາຍຂອງຂ້າເຊັ່ນກັນ।

Verse 93

एवं सुनियमं कृत्वा गंगातीरमनुत्तमम् । संस्थिता हुंडनाशाय निश्चला शिवनंदिनी

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຖືປະຕິບັດວິໄນອັນເຂັ້ມງວດແລ້ວ, ນິດຊະລາ—ທິດາຂອງພຣະສິວະ—ກໍຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງຢູ່ຝັ່ງຄົງຄາອັນສູງສຸດ, ມຸ່ງໝັ້ນຈະທຳລາຍພວກຫຸນດາ।

Verse 94

वह्नेर्यथादीप्तिमती शिखोज्ज्वला तेजोभियुक्ता प्रदहेत्सुलोकान् । क्रोधेन दीप्ता विबुधेशपुत्री गंगातटे दुश्चरमाचरत्तपः

ດັ່ງລິ້ນໄຟທີ່ລຸກໂຊດຊ່ວງ ສະຫວ່າງໄສ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮ້ອນ ອາດເຜົາໄດ້ແມ່ນກະທັ້ງທົ່ວໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ທິດາແຫ່ງຈອມເທວະຜູ້ລຸກໄຫມ້ດ້ວຍໂທສະ ໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນຍາກຍິ່ງຢູ່ຝັ່ງຄົງຄາ।

Verse 95

कुंजल उवाच । एवमुक्ता महाभाग शिवस्य तनया गता । गंगांभसि ततः स्नात्वा स्वपुरे कांचनाह्वये

ກຸ້ນຈະລາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ທິດາຜູ້ມີພາກດີແຫ່ງພຣະສິວະກໍຈາກໄປ. ຕໍ່ມານາງໄດ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳຄົງຄາ ແລ້ວໄປຍັງນະຄອນຂອງນາງຊື່ ‘ກາຍັນຈະນາ’।

Verse 96

तपश्चचार तन्वंगी हुंडस्य वधहेतवे । अशोकसुंदरी बाला सत्येन च समन्विता

ນາງອະໂສກະສຸນທະຣີ ສາວນ້ອຍຮ່າງບາງ ໄດ້ປະພຶດຕະປະເພື່ອເຫດແຫ່ງການປະຫານຫຸນດາ ແລະນາງກໍປະກອບພ້ອມດ້ວຍສັດຈະ (ຄວາມຈິງ)។

Verse 97

हुंडोपि दुःखितोभूतः शापदग्धेन चेतसा । चिंतयामास संतप्त अतीव वचनानलैः

ແມ່ນແຕ່ຮຸນດາກໍກາຍເປັນທຸກໃຈ; ຈິດຖືກເຜົາດ້ວຍຄຳສາບ ແລະຖືກໄຟແຫ່ງວາຈາຮຸນແຮງທຳລາຍຢ່າງຫນັກ ຈົນຈົມໃນຄວາມຄິດກັງວົນ।

Verse 98

समाहूय अमात्यं तं कंपनाख्यमथाब्रवीत् । समाचष्ट स वृत्तांतं तस्याः शापोद्भवं महत्

ແລ້ວລາວໄດ້ເອີ້ນອຳມາດຊື່ “ກຳປະນະ” ມາ ແລະເວົ້າ; ພ້ອມບອກເລື່ອງລາວທັງໝົດ ແລະຜົນອັນໃຫຍ່ທີ່ເກີດຈາກຄຳສາບຂອງນາງນັ້ນ।

Verse 99

शप्तोस्म्यशोकसुंदर्या शिवस्यापि सुकन्यया । नहुषस्यापि मे भर्त्तुस्त्वं तु हस्तान्मरिष्यसि

“ຂ້ອຍຖືກຄຳສາບ—ໂດຍອະໂສກະສຸນທະຣີ ທິດາຜູ້ມີທຳຂອງພຣະສິວະ; ແລະເຈົ້າຈະຕ້ອງຕາຍແນ່ນອນໃນມືຂອງສາມີຂ້ອຍ ນະຫຸສະ.”

Verse 100

नैव जातस्त्वसौ गर्भ आयोर्भार्या च गुर्विणी । यथा सत्याद्व्यलीकस्तु तस्याः शापस्तथा कुरु

ຄັນນັ້ນຍັງບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເລີຍ ແລະເມຍຂອງອາຍຸກໍບໍ່ໄດ້ຖືພາ. ດັ່ງນັ້ນ ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍເວົ້າຄວາມຈິງບໍ່ມີການຫລອກລວງ ຂໍໃຫ້ຄຳສາບຂອງນາງສຳເລັດຜົນຕາມນັ້ນເຖີດ।

Verse 101

कंपन उवाच । अपहृत्य प्रियां तस्य आयोश्चापि समानय । अनेनापि प्रकारेण तव शत्रुर्न जायते

ກຳປະນະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງລັກພານາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຂົາ ແລະນຳອາຍຸມາດ້ວຍ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ສັດຕູຂອງທ່ານກໍຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ.”

Verse 102

नो वा प्रपातयस्व त्वं गर्भं तस्याः प्रभीषणैः । अनेनापि प्रकारेण तव शत्रुर्न जायते

ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ຢ່າໃຫ້ນາງແທ້ງລູກດ້ວຍຄໍາຂູ່ຂົນພອງ; ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍວິທີນີ້ ສັດຕູຂອງເຈົ້າກໍຈະບໍ່ເກີດມາ

Verse 103

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे त्र्यधिकशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 103 ແຫ່ງ «ສີຣີ ປັດມະປຸຣານະ» ໃນ «ພູມິຂັນຑະ»—ໃນຕອນເລື່ອງເວນະ ໃນພາກມະຫາຕະມະຍະຂອງຄຸຣຸຕີຣຖະ ແລະໃນປະຫວັດຂອງຈະຍະວະນະ—ຈົບລົງແລ້ວ

Verse 104

एवं संमंत्र्य तेनापि कंपनेन स दानवः । अभूत्स उद्यमोपेतो नहुषस्य प्रणाशने

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປຶກສາກັນແລ້ວ ແລະຖືກກະຕຸ້ນໂດຍອາການສັ່ນນັ້ນດ້ວຍ ດານະວະນັ້ນກໍແນ່ວແນ່ ແລະເລີ່ມລົງມືເພື່ອນໍາຄວາມພິນາດແກ່ນະຫຸສະ

Verse 105

विष्णुरुवाच । एलपुत्रो महाभाग आयुर्नाम क्षितीश्वरः । सार्वभौमः स धर्मात्मा सत्यव्रतपरायणः

ພຣະວິສະນຸຕັດວ່າ: “ບຸດຂອງເອລາ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ມີນາມວ່າ ອາຍຸ ເປັນກະສັດເຈົ້າແຜ່ນດິນ; ທ່ານເປັນຈັກກະພັດສາກົນ ມີຈິດໃນທຳ ແລະຍຶດມັ່ນໃນພຣະຕະແຫ່ງຄວາມຈິງ”

Verse 106

इंद्रोपेंद्रसमो राजा तपसा यशसा बलैः । दानयज्ञैः सुपुण्यैश्च सत्येन नियमेन च

ກະສັດພຣະອົງນັ້ນເທົ່າທຽມອິນທຣະ ແລະ ອຸເປນທຣະ ໃນຕະປະ ກຽດຕິຍົດ ແລະພະລັງ; ຍັງພ້ອມດ້ວຍບຸນອັນສູງຈາກທານແລະຍັນຍະ ພ້ອມທັງຄວາມຈິງ ແລະນິຍະມະ (ການສຳລວມຕົນ)

Verse 107

एकच्छत्रेण वै राज्यं चक्रे भूपतिसत्तमः । पृथिव्यां सर्वधर्मज्ञः सोमवंशस्य भूषणम्

ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ສ້າງອຳນາດໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ສະຫວັນສະຫວ່າງຂອງສະຫຼັບພະຣາຊະສະຫວັນອັນດຽວ; ໃນໂລກທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະທັງປວງ ແລະເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງສົມະວົງ (ວົງຈັນ)

Verse 108

पुत्रं न विंदते राजा तेन दुःखी व्यजायत । चिंतयामास धर्मात्मा कथं मे जायते सुतः

ພະຣາຊາບໍ່ໄດ້ຮັບພະຣາຊະບຸດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເສົ້າໂສກ; ຜູ້ມີໃຈເປັນທຳມະນັ້ນຄິດວ່າ “ຈະໃຫ້ບຸດເກີດແກ່ເຮົາໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 109

इति चिंतां समापेदे आयुश्च पृथिवीपतिः । पुत्रार्थं परमं यत्नमकरोत्सुसमाहितः

ດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາອາຍຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ໄດ້ຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດ; ແລະດ້ວຍໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ ທ່ານໄດ້ພາກພຽນຢ່າງສູງສຸດເພື່ອຂໍບຸດ

Verse 110

अत्रिपुत्रो महात्मा वै दत्तात्रेयो महामुनिः । क्रीडमानः स्त्रिया सार्द्धं मदिरारुणलोचनः

ດັດຕາເຕຣຍ ມະຫາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ບຸດຂອງອັດຕຣິ ແລະເປັນຜູ້ມີຈິດສູງ ກຳລັງເລີ່ນສະໜຸກກັບນາງຜູ້ໜຶ່ງ; ດວງຕາແດງດັ່ງຖືກເຫຼົ້າ

Verse 111

वारुण्या मत्त धर्मात्मा स्त्रीवृंदैश्च समावृतः । अंके युवतिमाधाय सर्वयोषिद्वरां शुभाम्

ເມື່ອມຶນເມົາດ້ວຍວາຣຸນີ ຜູ້ນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ຖືກນັບວ່າມີໃຈເປັນທຳມະ—ກໍຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຝູງນາງ; ແລະໄດ້ອຸ້ມນາງສາວຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຍິງທັງປວງ ໄວ້ເທິງຕັກ

Verse 112

गायते नृत्यते विप्रः सुरां च पिबते भृशम् । विना यज्ञोपवीतेन महायोगीश्वरोत्तमः

ພຣາຫມັນນັ້ນຮ້ອງເພງ ແລະ ຟ້ອນລໍາ, ຍັງດື່ມສຸຣາຢ່າງເກີນຂອບ; ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນບໍ່ມີຍັຊໂຍປະວີຕະ (ສາຍສິນສັກສິດ) ກໍຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ ໂຍຄີອິດສະວອນສູງສຸດໃນຫມູ່ມະຫາໂຍຄີ.

Verse 113

पुष्पमालाभिर्दिव्याभिर्मुक्ताहारपरिच्छदैः । चंदनागुरुदिग्धांगो राजमानो मुनीश्वरः

ພຣະມຸນີອິດສະວອນນັ້ນ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ທິບ ມີສາຍຄໍໄຂ່ມຸກ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບ; ກາຍທາດ້ວຍຈັນທະນ໌ ແລະ ອະກະຣູ ຈຶ່ງສະຫວ່າງໄສສົດງາມຍິ່ງ.

Verse 114

तस्याश्रमं नृपो गत्वा तं दृष्ट्वा द्विजसत्तमम् । प्रणाममकरोन्मूर्ध्ना दण्डवत्सुसमाहितः

ພຣະຣາຊາໄດ້ໄປຍັງອາສຣົມຂອງທ່ານ; ເມື່ອເຫັນທະວິຊະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ກໍຮວບຮວມໃຈໃຫ້ນິ່ງ ແລ້ວກົ້ມສີສະ ແລະ ກາບລົງແບບດັນດະວັດ.

Verse 115

अत्रिपुत्रः स धर्मात्मा समालोक्य नृपोत्तमम् । आगतं पुरतो भक्त्या अथ ध्यानं समास्थितः

ບຸດຂອງອະຕຣິ ຜູ້ມີທຳມະນັ້ນ ເມື່ອເຫັນພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດເຂົ້າມາຕໍ່ໜ້າດ້ວຍພັກຕິ ກໍເຂົ້າສູ່ທຽນ (ສະມາທິ) ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 116

एवं वर्षशतं प्राप्तं तस्य भूपस्य सत्तम । निश्चलं शांतिमापन्नं मानसं भक्तितत्परम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອການເວລາຮ້ອຍປີຂອງພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນຜ່ານໄປ ໃຈຂອງພຣະອົງກໍນິ່ງສະຫງົບ ບັນລຸສັນຕິ ແລະ ອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຢ່າງໝົດຈິດ.

Verse 117

समाहूय उवाचेदं किमर्थं क्लिश्यसे नृप । ब्रह्माचारेण हीनोस्मि ब्रह्मत्वं नास्ति मे कदा

ເມື່ອເອີ້ນມາແລ້ວ ທ່ານກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ເຈົ້າເຫດໃດຈຶ່ງທຸກທໍລະມານຕົນ? ຂ້າພະເຈົ້າຂາດພຣະຫມະຈັນ; ຄວາມເປັນພຣາຫມັນແທ້ (ພຣະຫມະຕະວະ) ບໍ່ເຄີຍມີໃນຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 118

सुरामांसप्रलुब्धोऽस्मि स्त्रियासक्तः सदैव हि । वरदाने न मे शक्तिरन्यं शुश्रूष ब्राह्मणम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຫຼົງໃນເຫຼົ້າແລະເນື້ອ ແລະຕິດພັນກັບຍິງຢູ່ເສມອ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີພະລັງປະທານພອນ; ຈົ່ງໄປຮັບໃຊ້ພຣາຫມັນອື່ນ.”

Verse 119

आयुरुवाच । भवादृशो महाभाग नास्ति ब्राह्मणसत्तमः । सर्वकामप्रदाता वै त्रैलोक्ये परमेश्वरः

ອາຍຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ບໍ່ມີໃຜເທົ່າເຈົ້າ. ແທ້ຈິງ ເຈົ້າແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດໃນສາມໂລກ ແລະເປັນຜູ້ປະທານພອນຕາມປາຖະນາທັງປວງ.”

Verse 120

अत्रिवंशे महाभाग गोविंदः परमेश्वरः । ब्राह्मणस्य स्वरूपेण भवान्वै गरुडध्वजः

ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ, ໃນວົງສາອັດຣິ ພຣະໂກວິນດະ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ປາກົດ. ແລະເຈົ້າ ຜູ້ມີທຸງຄຣຸດ (ກຣຸດະທະວະຈະ) ກໍປາກົດໃນຮູບພຣາຫມັນ.”

Verse 121

नमोऽस्तु देवदेवेश नमोऽस्तु परमेश्वर । त्वामहं शरणं प्राप्तः शरणागतवत्सल

ນະໂມ ແດ່ພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງ; ນະໂມ ແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ. ໂອ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຂໍພຶ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຮັບພຶ່ງພາພຣະອົງ.

Verse 122

उद्धरस्व हृषीकेश मायां कृत्वा प्रतिष्ठसि । विश्वस्थानां प्रजानां तु विद्वांसं विश्वनायकम्

ໂອ ຮຣິສີເກດ ຂໍພຣະອົງຊ່ວຍກູ້ເຂົາເຖີດ; ເມື່ອພຣະອົງຊົງຮັບມາຍາຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງກໍດໍາລົງມັ່ນໃນໂລກ. ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງບັນດິດຜູ້ນໍາໂລກ ພ້ອມດ້ວຍສັດທັງຫຼາຍທີ່ອາໄສໃນຖິ່ນພໍ່ພັກແຫ່ງສາກົນ.

Verse 123

जानाम्यहं जगन्नाथं भवंतं मधुसूदनम् । मामेव रक्ष गोविंद विश्वरूप नमोस्तु ते

ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າພຣະອົງແມ່ນ ຈະກັນນາຖ ແລະ ມະທຸສູດນ. ໂອ ໂກວິນດ ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ; ໂອ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 124

कुंजल उवाच । गते बहुतिथे काले दत्तात्रेयो नृपोत्तमम् । उवाच मत्तरूपेण कुरुष्व वचनं मम

ກຸໍຍະລະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ດັດຕາເຕຣຍະ ໄດ້ກ່າວກັບພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ໂດຍປານດັ່ງຜູ້ມຶນເມົາວ່າ “ຈົ່ງເຮັດຕາມຄໍາຂອງຂ້າ”

Verse 125

कपाले मे सुरां देहि पाचितं मांसभोजनम् । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं स चायुः पृथिवीपतिः

“ຈົ່ງເທສຸຣາໃສ່ຖ້ວຍກະໂຫຼກຂອງຂ້າ ແລະໃຫ້ເນື້ອທີ່ປຸງສຸກເປັນອາຫານ” ເມື່ອພະຣາຊາ ອາຍຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ກໍ (ປະຕິບັດຕາມ)

Verse 126

उत्सुकस्तु कपालेन सुरामाहृत्य वेगवान् । पलं सुपाचितं चैव च्छित्त्वा हस्तेन सत्वरम्

ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຮັດ ແລະໄວວ່ອງ ເຂົາໄດ້ນໍາສຸຣາມາໃນຖ້ວຍກະໂຫຼກ; ແລ້ວກໍຮີບຮ້ອນໃຊ້ມືຕັດເນື້ອທີ່ປຸງສຸກດີເປັນຊິ້ນໜຶ່ງ

Verse 127

नृपेंद्रः प्रददौ चापि दत्तात्रेयाय सत्तम । अथ प्रसन्नचेताः स संजातो मुनिपुंगवः

ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ຖວາຍທານນັ້ນແດ່ພຣະດັດຕາເຕຣຍະດ້ວຍ. ຕໍ່ມາເມື່ອຈິດປິຕິຍິນດີ ທ່ານກໍເປັນມຸນີຜູ້ເລີດ ດຸຈອຸສະພະໃນຫມູ່ລິສີ.

Verse 128

दृष्ट्वा भक्तिं प्रभावं च गुरुशुश्रूषणं परम् । समुवाच नृपेंद्रं तमायुं प्रणतमानसम्

ເມື່ອເຫັນຄວາມພັກດີ, ອານຸພາບທາງທຳ, ແລະການຮັບໃຊ້ພຣະຄູຢ່າງສູງສຸດ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວກັບພະຣາຊາ “ອາຍຸ” ຜູ້ມີໃຈນອບນ້ອມກົດກົງ.

Verse 129

वरं वरय भद्रं ते दुर्लभं भुवि भूपते । सर्वमेव प्रदास्यामि यंयमिच्छसि सांप्रतम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ ຂໍໃຫ້ເປັນມົງຄຸນແກ່ທ່ານ. ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກໃນໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະປະທານໃຫ້ດຽວນີ້—ຕາມທີ່ທ່ານປາດຖະນາ.

Verse 130

राजोवाच । भवान्दाता वरं सत्यं कृपया मुनिसत्तम । पुत्रं देहि गुणोपेतं सर्वज्ञं गुणसंयुतम्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານເປັນຜູ້ປະທານພອນແທ້. ຂໍດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຈົ່ງປະທານບຸດຊາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ມີຄຸນທຳພ້ອມ, ຮູ້ທົ່ວ, ແລະມີຄຸນລັກສະນະອັນດີເລີດ.”

Verse 131

देववीर्यं सुतेजं च अजेयं देवदानवैः । क्षत्रियै राक्षसैर्घोरैर्दानवैः किन्नरैस्तथा

ທ່ານມີພະລັງວີຣະທິບ ແລະຣັດສະຫມີອັນສະຫວ່າງໄສ; ເປັນຜູ້ບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້—ແມ່ນແຕ່ໂດຍເທວະ ແລະດານະວະ, ທັງໂດຍກະສັດນັກຮົບ, ຣາກະສະອັນນ່າຢ້ານ, ດານະວະ ແລະກິນນະຣະທັງຫຼາຍ.

Verse 132

देवब्राह्मणसंभक्तः प्रजापालो विशेषतः । यज्वा दानपतिः शूरः शरणागतवत्सलः

ທ່ານເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ເທວະແລະພຣາຫມະນ ແລະໂດຍພິເສດເປັນຜູ້ປົກປ້ອງປະຊາ. ເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຍາ, ເຈົ້າແຫ່ງທານ, ວີລະບຸລຸດ, ແລະເມດຕາອ່ອນໂຍນຕໍ່ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 133

दाता भोक्ता महात्मा च वेदशास्त्रेषु पंडितः । धनुर्वेदेषु निपुणः शास्त्रेषु च परायणः

ທ່ານເປັນຜູ້ໃຫ້ທານຢ່າງໃຈກວ້າງ ແລະເປັນຜູ້ເສວຍຢ່າງສົມຄວນ, ເປັນມະຫາຕະມະ; ຮູ້ຊ່ຽວຊານໃນເວດແລະຊາສະຕຣ. ຊໍານານໃນທະນຸຣເວດ (ວິຊາທະນູ) ແລະອຸທິດຕົນຕໍ່ຄໍາສອນແຫ່ງຄຳພີຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 134

अनाहतमतिर्धीरः संग्रामेष्वपराजितः । एवं गुणः सुरूपश्च यस्माद्वंशः प्रसूयते

ທ່ານມີຈິດໃຈໝັ້ນຄົງ ແລະກ້າຫານ, ບໍ່ເຄີຍພ່າຍໃນສົງຄາມ. ດ້ວຍຄຸນທຳແລະຮູບງາມເຊັ່ນນີ້ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ທີ່ໃຫ້ກໍ່ເກີດວົງສານອັນສູງສົ່ງ.

Verse 135

देहि पुत्रं महाभाग ममवंशप्रधारकम् । यदि चापि वरो देयस्त्वया मे कृपया विभो

ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ຂໍຈົ່ງປະທານບຸດໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອສືບຕໍ່ວົງສາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຖ້າຈະປະທານພອນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ, ໂອ ພຣະຜູ້ມີອານຸພາບ, ຂໍຈົ່ງປະທານພອນນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 136

दत्तात्रेय उवाच । एवमस्तु महाभाग तव पुत्रो भविष्यति । गृहे वंशकरः पुण्यः सर्वजीवदयाकरः

ດັດຕາເຕຣຍະ ກ່າວວ່າ: “ເປັນໄປຕາມນັ້ນເຖີດ, ໂອ ຜູ້ສູງສົ່ງ. ບຸດຈະເກີດແກ່ເຈົ້າ—ເປັນຜູ້ສືບວົງສາໃນເຮືອນ, ມີບຸນກຸສົນ, ແລະເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ.”

Verse 137

एभिर्गुणैस्तु संयुक्तो वैष्णवांशेन संयुतः । राजा च सार्वभौमश्च इंद्रतुल्यो नरेश्वरः

ດ້ວຍຄຸນທຳເຫຼົ່ານີ້ອັນປະກອບພ້ອມ ແລະຮ່ວມກັບສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະວິສນຸ ກະສັດນັ້ນຍ່ອມເປັນຈັກກະພັດສາກົນ—ດຸຈພຣະອິນທຣາ ເປັນເຈົ້າເໜືອມະນຸດໂດຍແທ້

Verse 138

एवं खलु वरं दत्वा ददौ फलमनुत्तमम् । भूपमाह महायोगी सुभार्यायै प्रदीयताम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະທານພອນແລ້ວ ທ່ານກໍປະທານຜົນອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ມະຫາໂຍຄີຈຶ່ງກ່າວແກ່ກະສັດວ່າ “ຈົ່ງມອບໃຫ້ແກ່ພັນລະຍາຜູ້ດີງາມຂອງເຈົ້າ”

Verse 139

एवमुक्त्वा विसृज्यैव तमायुं प्रणतं पुरः । आशीर्भिरभिनंद्यैव अंतर्द्धानमधीयत

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານກໍປ່ອຍ “ອາຍຸ” ຜູ້ກົ້ມກາບຢູ່ຕໍ່ໜ້າໃຫ້ກັບໄປ; ແລະດ້ວຍພອນອັນດີພ້ອມການຊົມເຊີຍ ທ່ານກໍອັນຕະທານຫາຍໄປ