Adhyaya 71

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे सृष्टिविस्तारो नाम सप्ततितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः समासाद् विस्तराच्चैव सर्गः प्रोक्तस्त्वया शुभः कथं पशुपतिश्चासीत् पुरं दग्धुं महेश्वरः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ເລີ່ມບົດທີ 71 ຊື່ «ການຂະຫຍາຍແຫ່ງການສ້າງ». ບັນດາຣິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍການສ້າງທັງແບບຫຍໍ້ ແລະແບບລະອຽດແລ້ວ. ບັດນີ້ ມະເຫສະວະຣະ—ປະສຸປະຕິ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງປະສຸ—ໄດ້ເຜົາປຸຣະ (ເມືອງສາມ) ແນວໃດ?»

Verse 2

कथं च पशवश्चासन् देवाः सब्रह्मकाः प्रभोः मयस्य तपसा पूर्वं सुदुर्गं निर्मितं पुरम्

ແລ້ວເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເປັນປະສຸ—ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ—ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງເຈົ້າແນວໃດ? ແລະເມືອງອັນແຂງແກ່ງຢ່າງຫາທາງຕີແຕກບໍ່ໄດ້ນັ້ນ ມາຍາໄດ້ສ້າງໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕະປະສະ ແນວໃດ?

Verse 3

हैमं च राजतं दिव्यम् अयस्मयम् अनुत्तमम् सुदुर्गं देवदेवेन दग्धमित्येव नः श्रुतम्

ພວກເຮົາໄດ້ຍິນຕາມປະເພນີວ່າ ປ້ອມປະການອັນສັກສິດ ທີ່ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທັນ ສ້າງດ້ວຍຄຳ ເງິນ ແລະເຫຼັກອັນດີ ແຂງກ້າຫາກຈະຝ່າເຂົ້າ ແຕ່ກໍຖືກດັບເຜົາໂດຍ ທ່ານເທວະເຫນືອເທວະ. ນີ້ແມ່ນທີ່ພວກເຮົາຮູ້ຕາມຄຳເລົ່າ.

Verse 4

कथं ददाह भगवान् भगनेत्रनिपातनः एकेनेषुनिपातेन दिव्येनापि तदा कथम्

ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພອນ—ຜູ້ທີ່ເຄີຍທຳໃຫ້ຕາຂອງພະພະຄະ (Bhaga) ຕົກລົງ—ໄດ້ເຜົາພວກນັ້ນໃນຄັ້ງນັ້ນແນວໃດ? ແລະໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງສຳເລັດໄດ້ແນວໃດ ດ້ວຍພຽງການຕົກລົງຂອງລູກສອນດຽວ ແມ່ນແຕ່ເປັນອາວຸດທິບກໍຕາມ?

Verse 5

विष्णुनोत्पादितैर्भूतैर् न दग्धं तत्पुरत्रयम् पुरस्य संभवः सर्वो वरलाभः पुरा श्रुतः

ເມືອງສາມ (ຕຣິປຸຣາ) ບໍ່ໄດ້ຖືກເຜົາໂດຍສັດທີ່ວິດສະນຸສ້າງຂຶ້ນ. ເພາະໄດ້ຍິນມາແຕ່ດົນວ່າ ການເກີດຂຶ້ນທັງໝົດຂອງປ້ອມນັ້ນ ແລະການໄດ້ຮັບພອນວິເສດ ໄດ້ຖືກຮັບຮອງແລ້ວແຕ່ກ່ອນ; ດັ່ງນັ້ນ ກຳລັງທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ມີຜົນ ຫາກຂາດພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ປະຕິ).

Verse 6

इदानीं दहनं सर्वं वक्तुमर्हसि सुव्रत तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सूतः पौराणिकोत्तमः

“ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີ, ທ່ານຄວນກ່າວອະທິບາຍຂັ້ນຕອນການເຜົາ (ດະຫະນະ) ທັງໝົດ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນຈາກພວກລະສີ, ສູຕະ—ຜູ້ເລົ່າປຸຣານະອັນຍອດ—ກໍພ້ອມຈະຕອບ.

Verse 7

यथा श्रुतं तथा प्राह व्यासाद् विश्वार्थसूचकात् सूत उवाच त्रैलोक्यस्यास्य शापाद्धि मनोवाक्कायसंभवात्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນມາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະກ່າວຕາມນັ້ນ—ດັ່ງທີ່ຮັບມາຈາກ ວຽາສະ ຜູ້ຊີ້ແຈງຄວາມໝາຍແຫ່ງສັບພະສິ່ງ. ແທ້ຈິງ ຈາກຄຳສາບນັ້ນ ຄວາມທຸກລຳບາກໄດ້ເກີດແກ່ສາມໂລກ ອັນເກີດຈາກໃຈ ວາຈາ ແລະກາຍ.”

Verse 8

निहते तारके दैत्ये तारपुत्रे सबान्धवे स्कन्देन वा प्रयत्नेन तस्य पुत्रा महाबलाः

ເມື່ອອະສຸຣາ ຕາຣະກະ ຖືກສະກັນດະສັງຫານ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນອັນໝັ້ນຄົງ ພ້ອມດ້ວຍລູກຊາຍແລະຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ ແລ້ວລູກຊາຍຂອງຕາຣະກະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ກໍ່ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ຕໍ່ໄປ।

Verse 9

विद्युन्माली तारकाक्षः कमलाक्षश् च वीर्यवान् तपस्तेपुर्महात्मानो महाबलपराक्रमाः

ວິດຍຸນມາລີ, ຕາຣະກາກສະ, ແລະ ກະມະລາກສະ ຜູ້ກ້າຫານມີວິລະຍະ ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະ; ມະຫາອາດຕະມາເຫຼົ່ານັ້ນ ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະຄວາມກ້າຫານອັນຮຸ່ງໂຮງ।

Verse 10

तप उग्रं समास्थाय नियमे परमे स्थिताः तपसा कर्शयामासुर् देहान् स्वान्दानवोत्तमाः

ເຂົາເຈົ້າຮັບເອົາຕະປະສະອັນຮຸນແຮງ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນນິຍະມະອັນສູງສຸດ; ດານະວະຜູ້ເລີດເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ທຳໃຫ້ຮ່າງກາຍຕົນເອງທຸກທໍລະມານ ແລະຜອມແຫ້ງ ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຕະປະສະ।

Verse 11

तेषां पितामहः प्रीतो वरदः प्रददौ वरम् दैत्या ऊचुः अवध्यत्वं च सर्वेषां सर्वभूतेषु सर्वदा

ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ພໍໃຈ ແລະເປັນຜູ້ປະທານພອນ ໄດ້ປະທານພອນໃຫ້. ດາຍຕະຍະກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາທຸກຄົນ ບໍ່ອາດຖືກສັງຫານໄດ້ ຕະຫຼອດການ ໂດຍສັດທັງປວງ ໃນທຸກເວລາ.”

Verse 12

सहिता वरयामासुः सर्वलोकपितामहम् तान् अब्रवीत् तदा देवो लोकानां प्रभुर् अव्ययः

ເຂົາເຈົ້າພ້ອມໃຈກັນ ເລືອກພຣະປິຕາແຫ່ງໂລກທັງປວງ (ພຣະພຣະຫມາ). ແລ້ວພຣະເທວະ ຜູ້ເປັນອະມະຕະ ແລະເປັນຈອມໂລກ ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາເຈົ້າໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 13

नास्ति सर्वामरत्वं वै निवर्तध्वम् अतो ऽसुराः अन्यं वरं वृणीध्वं वै यादृशं सम्प्ररोचते

“ຄວາມອະມະຕະສົມບູນສໍາລັບທຸກຄົນ ບໍ່ອາດເປັນໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອະສຸຣາ, ຈົ່ງຢຸດເສຍ. ຈົ່ງເລືອກພອນອື່ນ—ພອນໃດທີ່ຖືກໃຈເຈົ້າແທ້.”

Verse 14

ततस्ते सहिता दैत्याः सम्प्रधार्य परस्परम् ब्रह्माणमब्रुवन्दैत्याः प्रणिपत्य जगद्गुरुम्

ຕໍ່ມາ ພວກໄດຕະຍະເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຸມນຸມກັນ ແລະປຶກສາກັນໄປມາ; ແລ້ວກໍກົດກົ້ນກາບພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຄູຂອງໂລກ ແລະກ່າວຕໍ່ພຣະອົງ।

Verse 15

वयं पुराणि त्रीण्येव समास्थाय महीमिमाम् विचरिष्याम लोकेश त्वत्प्रसादाज्जगद्गुरो

“ໂອ ຈອມໂລກ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ໂອ ຄູແຫ່ງສາກົນ, ພວກເຮົາຈະຍຶດເອົາພູຣານະທັງສາມນີ້ເທົ່ານັ້ນເປັນຫຼັກ ແລະຈະທ່ອງໄປໃນແຜ່ນດິນນີ້.”

Verse 16

तथा वर्षसहस्रेषु समेष्यामः परस्परम् एकीभावं गमिष्यन्ति पुराण्येतानि चानघ

“ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ, ຫຼັງຈາກພັນໆປີ ພວກເຮົາຈະກັບມາພົບກັນອີກ; ແລະພູຣານະເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຈະເຂົ້າສູ່ຄວາມໝາຍອັນດຽວ—ຮວມເປັນເອກະພາບ (ekībhāva).”

Verse 17

समागतानि चैतानि यो हन्याद्भगवंस्तदा एकेनैवेषुणा देवः स नो मृत्युर्भविष्यति

“ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ, ຖ້າຜູ້ໃດຈະຟັນຟາດທໍາລາຍກໍາລັງທີ່ຊຸມນຸມຢູ່ນີ້, ເທວະຜູ້ນັ້ນ ດ້ວຍລູກສອນດຽວເທົ່ານັ້ນ ຈະເປັນຄວາມຕາຍຂອງພວກເຮົາ—ຜູ້ສັງຫານທີ່ຫຼີກບໍ່ພົ້ນ.”

Verse 18

एवमस्त्विति तान्देवः प्रत्युक्त्वा प्राविशद्दिवम् ततो मयः स्वतपसा चक्रे वीरः पुराण्यथ

ພຣະເທວະໄດ້ຕອບພວກເຂົາວ່າ “ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວເຂົ້າສູ່ແດນສະຫວັນ. ຕໍ່ມາ ມາຍາ ຜູ້ກ້າຫານ ໄດ້ໃຊ້ອານຸພາບຕະປະສະຂອງຕົນ ສ້າງເມືອງທັງຫຼາຍຕາມມາ।

Verse 19

काञ्चनं दिवि तत्रासीद् अन्तरिक्षे च राजतम् आयसं चाभवद् भूमौ पुरं तेषां महात्मनाम्

ທີ່ນັ້ນ ໃນສະຫວັນ ທຸກສິ່ງເປັນຄຳ; ໃນອາກາດກາງເປັນເງິນ; ແລະເທິງແຜ່ນດິນເປັນເຫຼັກ—ນັ້ນແມ່ນເມືອງຂອງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 20

एकैकं योजनशतं विस्तारायामतः समम् काञ्चनं तारकाक्षस्य कमलाक्षस्य राजतम्

ແຕ່ລະເມືອງກວ້າງແລະຍາວ ຮ້ອຍໂຢຊະນະ ເທົ່າກັນ ສົມສ່ວນຢ່າງສົມບູນ. ເມືອງຂອງ ຕາຣະກາກສະ ເປັນຄຳ; ຂອງ ກະມະລາກສະ ເປັນເງິນ।

Verse 21

विद्युन्मालेश्चायसं वै त्रिविधं दुर्गमुत्तमम् मयश् च बलवांस्तत्र दैत्यदानवपूजितः

ສຳລັບ ວິດຍຸນມາລີ ມີປ້ອມປາການສາມຊັ້ນອັນສູງສຸດ ທະລຸບໍ່ໄດ້ ເຮັດດ້ວຍເຫຼັກ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ມາຍາ ຜູ້ມີກຳລັງ ຜູ້ຖືກໄດຕະຍະແລະດານະວະນັບຖື ເປັນຜູ້ສ້າງແລະຄ້ຳຈຸນເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງນັ້ນ।

Verse 22

हैरण्ये राजते चैव कृष्णायसमये तथा आलयं चात्मनः कृत्वा तत्रास्ते बलवांस्तदा

ໃນຍຸກຄຳ ແລະຍຸກເງິນ ພ້ອມທັງໃນຍຸກເຫຼັກອັນມືດມົນ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງສະຖານທີ່ສັກສິດເປັນທີ່ພັກຂອງພຣະອົງ ແລ້ວພຣະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ກໍສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດ—ເປັນ Pati ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະປະທານວິທີຄາຍພັນທະຂອງ paśu।

Verse 23

एवं बभूवुर्दैत्यानाम् अतिदुर्गाणि सुव्रताः पुराणि त्रीणि विप्रेन्द्रास् त्रैलोक्यमिव चापरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ! ພວກໄດຕະຍະໄດ້ຄອບຄອງນະຄອນປ້ອມປາການເກົ່າແກ່ສາມ ທີ່ຍາກຈະທຳລາຍຢ່າງຍິ່ງ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ດຸດດັ່ງມີສາມໂລກອີກໜຶ່ງຢູ່ໃນຕົນ.

Verse 24

पुरत्रये तदा जाते सर्वे दैत्या जगत्त्रये पुरत्रयं प्रविश्यैव बभूवुस्ते बलाधिकाः

ເມື່ອນະຄອນສາມ (ຕຣິປຸຣະ) ເກີດຂຶ້ນແລ້ວດັ່ງນັ້ນ, ໄດຕະຍະທັງຫມົດໃນສາມໂລກ ໄດ້ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນປ້ອມສາມນັ້ນ, ແລະໂດຍການພຶ່ງພາຢູ່ພາຍໃນ ພວກເຂົາກໍເກີດພະລັງອັນຫຼາຍລົ້ນ.

Verse 25

कल्पद्रुमसमाकीर्णं गजवाजिसमाकुलम् नानाप्रसादसंकीर्णं मणिजालैः समावृतम्

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນກັນປະດຣຸມະຜູ້ບັນດານປາຖະໜາ, ຄຶກຄື້ນດ້ວຍຊ້າງແລະມ້າ, ແອດແນ້ນດ້ວຍປະສາດອັນງາມຫຼາຍຫຼາຍ, ແລະຖືກຫໍ້ຫຸ້ມຮອບດ້ວຍຕາຂ່າຍແຫ່ງແກ້ວມະນີ.

Verse 26

सूर्यमण्डलसंकाशैर् विमानैर्विश्वतोमुखैः पद्मरागमयैः शुभ्रैः शोभितं चन्द्रसंनिभैः

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍວິມານທິບທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດວົງຕາເວັນ, ຫັນໜ້າໄປທຸກທິດ; ບາງຫຼັງເຮັດດ້ວຍປັດມະຣາກ (ແກ້ວທັບທິມ), ບາງຫຼັງຂາວຜ່ອງສະອາດ ສະຫງ່າງາມດຸດດວງຈັນ.

Verse 27

प्रासादैर्गोपुरैर्दिव्यैः कैलासशिखरोपमैः शोभितं त्रिपुरं तेषां पृथक्पृथगनुत्तमैः

ຕຣິປຸຣະຂອງພວກເຂົາສະຫງ່າງາມ ຖືກປະດັບດ້ວຍປະສາດທິບແລະໂກປຸຣະສູງສົງ ດຸດຍອດພູໄກລາສ; ແຕ່ລະອາຄານຢືນແຍກອອກຈາກກັນ ດ້ວຍຄວາມຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 28

दिव्यस्त्रीभिः सुसम्पूर्णं गन्धर्वैः सिद्धचारणैः रुद्रालयैः प्रतिगृहं साग्निहोत्रैर् द्विजोत्तमाः

ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ, ທຸກເຮືອນໃນນັ້ນເປັນອາໄສຂອງຣຸດຣະ—ເຕັມໄປດ້ວຍນາງຟ້າ, ມີຄັນທະວະ, ສິດທະ, ຈາຣະນະ ມາເຂົ້າອອກ, ແລະຄອບຄົວທີ່ຮັກສາໄຟອັກນິໂຫຕຣະຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ສະທ້ອນຄວາມສະຫງ່າງາມອັນເປັນລະບຽບໃນອານາຈັກພຣະສິວະ ທີ່ທຳມະແລະພັກຕິມາພົບກັນ।

Verse 29

वापीकूपतडागैश् च दीर्घिकाभिस्तु सर्वतः मत्तमातङ्गयूथैश् च तुरङ्गैश् च सुशोभनैः

ມັນຖືກປະດັບທຸກດ້ານດ້ວຍວາປີ(ບໍ່ນ້ຳຂັ້ນ), ຄູປະ(ບໍ່), ຕະດາກະ(ໜອງ) ແລະອ່າງນ້ຳຍາວໆ; ພ້ອມທັງຝູງຊ້າງກຳລັງມັດຕະ (rut) ແລະມ້າອັນງາມສະຫງ່າ—ເປັນໝາຍແຫ່ງອານາຈັກທີ່ຮຸ່ງເຮືອງອັນດຳລົງໂດຍທຳມະ, ຄ້ຳຈຸນການບູຊາແລະພິທີສັກສິດ ໃຫ້ແກ່ປາຊຸ(paśu) ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາໃນພຣະປະຕິ(Pati).

Verse 30

रथैश् च विविधाकारैर् विचित्रैर्विश्वतोमुखैः सभाप्रपादिभिश् चैव क्रीडास्थानैः पृथक् पृथक्

ແລະຍັງມີລົດສົງຄາມຫຼາຍຮູບແບບ—ອັນນ່າພິສົດ ແລະຫັນໜ້າໄປທຸກທິດ—ພ້ອມທັງສາລາປະຊຸມ, ປະຕູແລະຊານຫນ້າ, ແລະສະຖານທີ່ພັກຜ່ອນຫຼິ້ນຢ່າງແຍກຕ່າງ ແຕ່ລະບ່ອນບໍ່ຄືກັນ।

Verse 31

वेदाध्ययनशालाभिर् विविधाभिः समन्ततः अधृष्यं मनसाप्यन्यैर् मयस्यैव च मायया

ຮອບໆນັ້ນມີສາລາສຳລັບການຮຽນວິທະຍາເວດະຫຼາຍຮູບແບບ; ແລະດ້ວຍອຳນາດມາຍາ (Māyā) ຂອງມະຍະເອງ ມັນກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ອາດຈະຈົມຕີຫຼືຝ່າເຂົ້າໄດ້—ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍໃຈຂອງຜູ້ອື່ນກໍບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຫຼືເຂົ້າເຖິງໄດ້।

Verse 32

पिएत्य् ओफ़् त्रिपुरऽस् इन्हबितन्त्स् पतिव्रताभिः सर्वत्र सेवितं मुनिपुङ्गवाः कृत्वापि सुमहत् पापम् अपापैः शङ्करार्चनात्

ໂອ ມຸນິຜູ້ຍິ່ງ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເຄີຍກະທຳບາບອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ກໍພົ້ນຈາກບາບໄດ້ດ້ວຍການບູຊາພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara); ການບູຊານັ້ນຖືກເຄົາລົບທົ່ວໄປໂດຍນາງພະຕິວຣະຕາ (pativratā) ຜູ້ສັດຊື່ ໃນບັນດາຜູ້ອາໄສໃນຕຣິປຸຣະ (Tripura).

Verse 33

दैत्येश्वरैर्महाभागैः सदारैः ससुतैर्द्विजाः श्रौतस्मार्तार्थधर्मज्ञैस् तद्धर्मनिरतैः सदा

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ບັນດາເຈົ້ານາຍແຫ່ງໄດຕະຍະຜູ້ມີສິລິມົງຄຸນ ພ້ອມດ້ວຍເມຍແລະລູກ ຮູ້ທັນທີ່ພັນທະທາງທຳທີ່ສອນໂດຍ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ແລະອຸທິດຕົນປະຕິບັດທຳນັ້ນຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 34

महादेवेतरं त्यक्त्वा देवं तस्यार्चने स्थितैः व्यूढोरस्कैर् वृषस्कन्धैः सर्वायुधधरैः सदा

ເຂົາເຈົ້າລະທິ້ງການພຶງພາເທວະອື່ນນອກຈາກ ມະຫາເທວະ ແລະຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນການບູຊາພຣະອົງ ດຸດດັ່ງຜູ້ພິທັກໃຈສິງ ອົກກວ້າງ ບ່າແຂງດັ່ງວົວອຸສະພະ ແລະຖືອາວຸດທຸກປະເພດເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະອົງຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 35

सर्वदा क्षुधितैश्चैव दावाग्निसदृशेक्षणैः प्रशान्तैः कुपितैश्चैव कुब्जैर् वामनकैस् तथा

ທີ່ນັ້ນຍັງມີສັດມີຊີວິດຜູ້ຫິວໂຫຍຢູ່ເປັນນິດ ດວງຕາດຸດໄຟປ່າ; ບາງພວກສະງົບ ບາງພວກໂກດເກຣີຍວ ແລະຍັງມີຜູ້ຫຼັງຄ້ອມ ກັບຜູ້ຮ່າງນ້ອຍດັ່ງຄົນແຄະອີກດ້ວຍ।

Verse 36

नीलोत्पलदलप्रख्यैर् नीलकुञ्चितमूर्धजैः नीलाद्रिमेरुसंकाशैर् नीरदोपमनिःस्वनैः मयेन रक्षितैः सर्वैः शिक्षितैर्युद्धलालसैः

ພວກເຂົາທັງໝົດ—ຖືກມາຍາປົກປ້ອງ—ໄດ້ຝຶກຝົນດີ ແລະກະຫາຍສົງຄາມ; ກາຍກະຈ່າງດຸດກີບດອກບົວສີນ້ຳເງິນ, ຜົມດຳຫຍຸ້ງຄົງ, ສູງດັ່ງພູສີຟ້າແລະເມຣຸ, ແລະສຽງຮ້ອງກັງວານດຸດຟ້າຮ້ອງໃນເມກ. ແຕ່ຕໍ່ໜ້າພຣະປະຕິ (ອົງຈອມເຈົ້າ) ພະລັງນັ້ນເປັນແຕ່ການເຄື່ອນໄຫວໃນມາຍາ ບໍ່ແມ່ນອິດສະລະພາບຂອງປາຊຸຈາກພາຊະ (ເຄື່ອງຜູກມັດ) ແຕ່ຢ່າງໃດ।

Verse 37

अथ समररतैः सदा समन्ताच् छिवपदपूजनया सुलब्धवीर्यैः रविमरुदमरेन्द्रसंनिकाशैः सुरमथनैः सुदृढैः सुसेवितं तत्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ກຳລັງນັ້ນຖືກຮັບໃຊ້ແລະອຸປະຖຳຢ່າງດີຮອບດ້ານ ໂດຍນັກຮົບຜູ້ຮັກສົງຄາມຢູ່ເປັນນິດ; ພະລັງຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້ມາຢ່າງງ່າຍດາຍດ້ວຍການບູຊາພຣະບາດຂອງພຣະສິວະ; ສະຫວ່າງດຸດຕາເວັນ ໄວດຸດມາຣຸດ ແລະສົງ່າດຸດອິນທຣາໃນຫມູ່ເທວະ, ໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ, ເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູແຫ່ງສະຫວັນ।

Verse 38

सेन्द्रा देवा द्विजश्रेष्ठा द्रुमा दावाग्निना यथा पुरत्रयाग्निना दग्धा ह्य् अभवन् दैत्यवैभवात्

ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ບັນດາເທວະພ້ອມອິນທຣາ ຖືກເຜົາຮ້ອນ ເຫມືອນຕົ້ນໄມ້ຖືກໄຟປ່າກິນ, ເພາະອໍານາດອັນລຸກໂລດຂອງໄດຕະຍະ ຜ່ານໄຟແຫ່ງຕຣິປຸຣາ ໄດ້ເຜົາພວກເຂົາໃຫ້ມອດໄປ.

Verse 39

अथैवं ते तदा दग्धा देवा देवेश्वरं हरिम् अभिवन्द्य तदा प्राहुस् तमप्रतिमवर्चसम्

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຖືກເຜົາຮ້ອນນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ຮະຣະ ຈອມເທວະ; ພວກເຂົາກໍ່ກົ້ມກາບຕໍ່ຜູ້ມີຣັດສະຫມີຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 40

सो ऽपि नारायणः श्रीमान् चिन्तयामास चेतसा किं कार्यं देवकार्येषु भगवानिति स प्रभुः

ໃນເວລານັ້ນ ນາຣາຍະນະຜູ້ສົງ່າງາມກໍ່ຄິດໃນໃຈວ່າ: “ໃນວຽກງານຂອງເທວະ ຄວນກະທໍາສິ່ງໃດ?” ດັ່ງນັ້ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕ ໄດ້ພິຈາລະນາ.

Verse 41

तदा सस्मार वै यज्ञं यज्ञमूर्तिर्जनार्दनः यज्वा यज्ञभुगीशानो यज्वनां फलदः प्रभुः

ແລ້ວ ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ມີຮູບເປັນຍັດຍະ ໄດ້ລະລຶກເຖິງຍັດຍະ. ພຣະອົງເປັນທັງຜູ້ບູຊາ, ຜູ້ຮັບສ່ວນເຄື່ອງບູຊາ, ແລະຈອມອະທິປະໄຕ; ພຣະອົງປະທານຜົນແຫ່ງພິທີແກ່ຜູ້ປະກອບ. ແຕ່ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈແຫ່ງໄຊວະ, ຜົນພິທີທັງປວງສຸດທ້າຍພຶງພາຢູ່ທີ່ ປະຕິ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມຄອງພາຍໃນຂອງຍັດຍະ.

Verse 42

ततो यज्ञः स्मृतस्तेन देवकार्यार्थसिद्धये देवं ते पुरुषं चैव प्रणेमुस्तुष्टुवुस्तदा

ຈາກນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ພາລະກິດຂອງເທວະສໍາເລັດ ພຣະອົງໄດ້ຈັດຕັ້ງພິທີຍັດຍະ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍ່ກົ້ມກາບຕໍ່ເທວະນັ້ນ—ປຸຣຸສະອັນສູງສຸດ (ປະຕິ)—ແລະໃນເວລານັ້ນໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສະຕຸຕິ.

Verse 43

भगवानपि तं दृष्ट्वा यज्ञं प्राह सनातनम् सनातनस्तदा सेन्द्रान् देवान् आलोक्य चाच्युतः

ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຫັນພິທີຍັດນັ້ນ ກໍປະກາດວ່າ «ນີ້ແມ່ນຍັດອະນັນຕະ»។ ຕໍ່ມາ ພຣະອະຈຸຕະ—ຜູ້ບໍ່ຄອນຄືນ—ຜູ້ອະມະຕະ ໄດ້ເບິ່ງໄປຫາເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມພຣະອິນທຣາ ເພື່ອຢືນຢັນລະບຽບບູຊາອັນບໍ່ເກົ່າຄືນ ທີ່ນໍາພາປະສຸໄປຫາປະຕິ।

Verse 44

श्रीविष्णुरुवाच अनेनोपसदा देवा यजध्वं परमेश्वरम् पुरत्रयविनाशाय जगत्त्रयविभूतये

ພຣະສີວິດສະນຸກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍການຖວາຍ Upasad ນີ້ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ເພື່ອທໍາລາຍ Tripura ແລະເພື່ອຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນເປັນເຈົ້າຂອງ ແລະການຈັດລະບຽບຂອງໂລກທັງສາມ»។

Verse 45

सूत उवाच अथ तस्य वचः श्रुत्वा देवदेवस्य धीमतः सिंहनादं महत्कृत्वा यज्ञेशं तुष्टुवुः सुराः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະເທວະເທວະຜູ້ມີປັນຍາ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຮ້ອງສຽງດັ່ງສິງຫນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະສັນລະເສີນພຣະຍັດເນສະວະຣະ—ອົງປະທານແຫ່ງຍັດ।

Verse 46

ततः संचिन्त्य भगवान् स्वयमेव जनार्दनः पुनः प्राह स सर्वांस्तांस् त्रिदशांस्त्रिदशेश्वरः

ຕໍ່ມາ ພຣະຈະນາຣະດະນະຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາ ແລ້ວພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະສາມສິບ—ກໍກ່າວອີກຄັ້ງຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍນັ້ນ ເພື່ອນໍາພາເຂົາໄປຫາທີ່ພຶ່ງອັນສູງສຸດ ຄື ປະຕິ ເຫນືອກວ່າພາສະ (pāśa) ອັນຜູກມັດ।

Verse 47

हत्वा दग्ध्वा च भूतानि भुक्त्वा चान्यायतो ऽपि वा यजेद्यदि महादेवम् अपापो नात्र संशयः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດໄດ້ຂ້າສັດມີຊີວິດ ຫຼືເຜົາມັນ ຫຼືກິນຂອງທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມບໍ່ຍຸດຕິທໍາ ກໍຕາມ—ຖ້າບູຊາພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນບາບ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເມື່ອປະສຸຫັນໃຈໄປຫາປະຕິດ້ວຍການບູຊາອັນຈິງໃຈ ພາສະແຫ່ງບາບຍ່ອມຖືກຕັດຂາດໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ।

Verse 48

अपापा नैव हन्तव्याः पापा एव न संशयः हन्तव्याः सर्वयत्नेन कथं वध्याः सुरोत्तमाः

ຜູ້ບໍ່ມີບາບ ບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ; ມີແຕ່ຜູ້ມີບາບເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ຄວນຖືກກຳຈັດດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ. ແຕ່ຈະໃຫ້ດີວະຜູ້ສູງສຸດ ເປັນຜູ້ຄວນຖືກຂ້າໄດ້ແນວໃດ?

Verse 49

असुरा दुर्मदाः पापा अपि देवैर्महाबलैः तस्मान्न वध्या रुद्रस्य प्रभावात् परमेष्ठिनः

ແມ່ນແທ້ວ່າ ອະສຸຣາທັງຫຼາຍ ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ແຕ່ກໍບໍ່ອາດຖືກຂ້າໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໂດຍດີວະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່. ເພາະໂອ ປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ພະລັງອັນກົດຂີ່ຂອງ ຣຸດຣະ ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ; ໂດຍປຣະພາວະຂອງຣຸດຣະ ການທຳລາຍພວກເຂົາຖືກຫ້າມໄວ້.

Verse 50

को ऽहं ब्रह्माथवा देवा दैत्या देवारिसूदनाः मुनयश् च महात्मानः प्रसादेन विना प्रभोः

ຂ້ອຍແມ່ນໃຜ—ພຣະພຣະຫມາ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ດີວະທັງຫຼາຍ ແມ່ນຫຍັງ? ດາຍຕະ ຜູ້ຂ້າສັດຕູຂອງດີວະ ຫຼື ມຸນີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່—ທັງໝົດນີ້ ຈະເປັນຫຍັງໄດ້ ຖ້າບໍ່ມີພຣະກະຣຸນາ (ປຣະສາດ) ຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ປະຕິ)?

Verse 51

यः सप्तविंशको नित्यः परात्परतरः प्रभुः विश्वामरेश्वरो वन्द्यो विश्वाधारो महेश्वरः

ພຣະອົງຜູ້ເປັນ “ອົງທີ່ຊາວສິບເຈັດ” ອັນດຳລົງຢູ່ນິລັນດອນ, ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຢູ່ເຫນືອກວ່າສູງສຸດ, ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ແລະ ແຫ່ງດີວະ, ຄວນແກ່ການນະມັດສະການ, ເປັນຖານຮອງຮັບຂອງໂລກທັງປວງ—ພຣະມະເຫສະວະຣະ.

Verse 52

स एव सर्वदेवेशः सर्वेषामपि शङ्करः लीलया देवदैत्येन्द्रविभागमकरोद्धरः

ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນເຈົ້າແຫ່ງດີວະທັງປວງ; ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ທຸກສັດ. ໂດຍລີລາ—ການຫຼິ້ນອັນເປັນທິບ—ພຣະອົງໄດ້ຈັດຕັ້ງການແບ່ງແຍກ ແລະ ລະບຽບລຳດັບລະຫວ່າງດີວະ ແລະ ຈອມດາຍຕະ, ເພື່ອຄ້ຳຈຸນລະບຽບແຫ່ງສາກົນ.

Verse 53

तस्यांशम् एकं सम्पूज्य देवा देवत्वम् आगताः ब्रह्मा ब्रह्मत्वम् आपन्नो ह्य् अहं विष्णुत्वमेव च

ເມື່ອໄດ້ບູຊາສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະສິວະຢ່າງສົມບູນ ບັນດາເທວະໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນເທວະ; ພຣະພຣະຫມາໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນພຣະຫມາ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນພຣະວິສນຸເຊັ່ນກັນ।

Verse 54

तम् अपूज्य जगत्यस्मिन् कः पुमान् सिद्धिमिच्छति तस्मात्तेनैव हन्तव्या लिङ्गार्चनविधेर् बलात्

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໃດຈະປາດຖະນາບັນລຸສິດທິໄດ້ ໂດຍບໍ່ບູຊາພຣະອົງນັ້ນ? ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພະລັງແຫ່ງວິທີບູຊາລິງຄະ ພັນທະທີ່ຂັດຂວາງຈະຕ້ອງຖືກທຳລາຍດ້ວຍການບູຊານັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 55

धर्मनिष्ठाश् च ते सर्वे श्रौतस्मार्तविधौ स्थिताः तथापि यजमानेन रौद्रेणोपसदा प्रभुम् रुद्रमिष्ट्वा यथान्यायं जेष्यामो दैत्यसत्तमान्

ພວກເຂົາທັງໝົດຕັ້ງມັ່ນໃນທຳມະ ແລະຢູ່ໃນຂໍ້ບັງຄັບແຫ່ງພິທີວິເທດ (ສຣ໌ອຸຕະ) ແລະປະເພນີ (ສມາຣຕະ)। ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ເມື່ອຜູ້ຖວາຍຍັດຊະນະປະກອບຍັດຊະນະຮຸດຣະ ແລະພິທີອຸປະສະດາອັນເປັນການຕຽມການ ໄດ້ບູຊາພຣະຮຸດຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕາມຫຼັກ ພວກເຮົາຈະຊະນະບັນດາໄດຕະຍະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ।

Verse 56

सतारकाक्षेण मयेन गुप्तं स्वस्थं च गुप्तं स्फटिकाभमेकम् को नाम हन्तुं त्रिपुरं समर्थो मुक्त्वा त्रिनेत्रं भगवन्तमेकम्

ຕຣິປຸຣະ ທີ່ຖືກມາຍາປົກປິດ ແລະຖືກທາຣະກາກສະ (ຜູ້ມີຕາດັ່ງດາວ) ປົກປ້ອງ ມັ່ນຄົງ ແລະຖືກຄຸ້ມຄອງຢ່າງແນ່ນຫນາ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຜະລຶກອັນດຽວ—ໃຜຈະສາມາດທຳລາຍມັນໄດ້ ນອກຈາກພຣະອົງຜູ້ດຽວ ພຣະສາມຕາ (ສິວະ) ເທົ່ານັ້ນ?

Verse 57

सूत उवाच एवमुक्त्वा हरिश्चेष्ट्वा यज्ञेनोपसदा प्रभुम् उपविष्टो ददर्शाथ भूतसंघान्सहस्रशः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຮະຣິໄດ້ປະຕິບັດການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະອົງ ໂດຍຍັດຊະນະ ແລະການຖວາຍອຸປະສະດາ. ແລ້ວຈຶ່ງນັ່ງໃນສະມາທິ ແລະໄດ້ເຫັນ—ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ—ຫມູ່ພູຕະນັບພັນໆ.

Verse 58

शूलशक्तिगदाहस्तान् टङ्कोपलशिलायुधान् नानाप्रहरणोपेतान् नानावेषधरांस्तदा

ແລ້ວບັນດາຜູ້ຕິດຕາມອັນດຸຮ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າກໍປາກົດ ຖືຕຣີສູນ ຫອກ ແລະຄ້ອນໃນມື ພ້ອມດ້ວຍຈອກຂຸດ ຫີນ ແລະອາວຸດຫີນຫຼາຍຢ່າງ ສວມເຄື່ອງນຸ່ງແລະຮູບລັກຫຼາຍແບບ ເຄື່ອນໄຫວຕາມພຣະບັນຊາຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ)។

Verse 59

कालाग्निरुद्रसंकाशान् कालरुद्रोपमांस्तदा प्राह देवो हरिः साक्षात् प्रणिपत्य स्थितान् प्रभुः

ແລ້ວພຣະຫຣິ (ພຣະວິສະນຸ) ອົງເອງ ກໍກົ້ມກາບ ແລະກ່າວຕໍ່ບັນດາຜູ້ນັ້ນທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງກາລາກນິ-ຣຸດຣະ ແລະເທົ່າທຽມກາລາ-ຣຸດຣະ।

Verse 60

विष्णुरुवाच दग्ध्वा भित्त्वा च भुक्त्वा च गत्वा दैत्यपुरत्रयम् पुनर्यथागतं वीरा गन्तुमर्हथ भूतये

ພຣະວິສະນຸກ່າວວ່າ: «ໄປຍັງນະຄອນສາມຂອງພວກໄດຕະ ແລ້ວເຜົາມັນ ທຸບທຳລາຍມັນ ແລະກິນກຳລັງອຳນາດຂອງມັນໃຫ້ສິ້ນ. ຈາກນັ້ນ ໂອ ວີຣະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງກັບຄືນຕາມເສັ້ນທາງເດີມທີ່ມາ ເພື່ອຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມເຈີຣິນຂອງສັດທັງປວງ»।

Verse 61

ततः प्रणम्य देवेशं भूतसंघाः पुरत्रयम् प्रविश्य नष्टास्ते सर्वे शलभा इव पावकम्

ແລ້ວບັນດາຫມູ່ພູຕະ ກໍກົ້ມກາບພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ແລະເຂົ້າໄປໃນນະຄອນສາມ (ຕຣິປຸຣະ) ແລ້ວຖືກທຳລາຍໝົດ ດັ່ງແມງມອດພຸ່ງເຂົ້າໄປໃນໄຟອັນລຸກໂຊນ।

Verse 62

ततस्तु नष्टास्ते सर्वे भूता देवेश्वराज्ञया ननृतुर् मुमुदुश् चैव जगुर् दैत्याः सहस्रशः

ແລ້ວຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທເວສະວະຣະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ພູຕະເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດກໍຫາຍໄປ. ແລ້ວພວກໄດຕະນັບພັນ ກໍເຕັ້ນ ຊື່ນບານ ແລະຮ້ອງເພງດັງກ້ອງ।

Verse 63

तुष्टुवुर्देवदेवेशं परमात्मानमीश्वरम् ततः पराजिता देवा ध्वस्तवीर्याः क्षणेन तु

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ອີສະວະຣະ, ອາດຕະມາສູງສຸດ. ແລ້ວມາ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປະລາຊັຍ ພະລັງວິລະກໍຖືກທຳລາຍໃນພິບຕາດຽວ.

Verse 64

सेन्द्राः संगम्य देवेशम् उपेन्द्रं धिष्ठिता भयात् तान्दृष्ट्वा चिन्तयामास भगवान्पुरुषोत्तमः

ພ້ອມກັບອິນທຣະ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ແລະດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ໄດ້ໄປພຶ່ງພາອຸເປນດຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ. ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກ ປຸຣຸສົດຕະມະ (ວິສນຸ) ເຫັນເຂົາເຈົ້າແບບນັ້ນ ກໍເລີ່ມຄິດໄຕ່ຕອງວ່າ ຈະແກ້ຄວາມທຸກຂອງເຂົາເຈົ້າໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບທຳອັນສູງສຸດ ແລະພຣະປະຕິຜູ້ສູງສຸດໄດ້ແນວໃດ.

Verse 65

किं कृत्यमिति संतप्तः संतप्तान्सेन्द्रकान्क्षणम् कथं तु तेषां दैत्यानां बलं हत्वा प्रयत्नतः

ຖືກເຜົາໃຈດ້ວຍຄຳຄິດວ່າ “ບັດນີ້ຈະເຮັດຫຍັງ?” ພຣະອົງໄດ້ເບິ່ງເທວະຜູ້ເສົ້າໝອງ ມີອິນທຣະເປັນຜູ້ນຳ ແລະຄິດໄຕ່ຕອງວ່າ “ຈະທຳລາຍພະລັງຂອງໄດຕະຍະເຫຼົ່ານັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 66

देवकार्यं करिष्यामि प्रसादात्परमेष्ठिनः पापं विचारतो नास्ति धर्मिष्ठानां न संशयः

“ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງປະຣະເມດຖິນ (ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳເລັດພາລະກິດຂອງເທວະ. ສຳລັບຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ເມື່ອພິຈາລະນາຕາມຄວາມຈິງ ບໍ່ມີບາບເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 67

तस्माद्दैत्या न वध्यास्ते भूतैश्चोपसदोद्भवैः पापं नुदति धर्मेण धर्मे सर्वं प्रतिष्ठितम्

ດັ່ງນັ້ນ ໄດຕະຍະເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ຄວນຖືກຂ້າໂດຍສັດທີ່ເກີດຈາກອຸປະສັດ (Upasads); ເພາະບາບຖືກຂັບໄລ່ດ້ວຍທຳ ແລະສັບພະສິ່ງທັງປວງຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ພຣະປະຕິ (ພຣະເຈົ້າ) ຄ້ຳຈຸນລະບຽບ ໂດຍຫ້າມຄວາມຮຸນແຮງ ແລະໃຫ້ໄຊຊະນະຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມຊອບທຳ.

Verse 68

धर्मादैश्वर्यमित्येषा श्रुतिरेषा सनातनी दैत्याश्चैते हि धर्मिष्ठाः सर्वे त्रिपुरवासिनः

“ຈາກທຳມະ ເກີດອຳນາດແຫ່ງຄວາມເປັນເຈົ້າ” — ນີ້ແມ່ນຄຳສອນສຣຸຕິແຫ່ງເວດະອັນຖາວອນ. ແທ້ຈິງ ດາຍຕະທັງຫມົດ ຜູ້ຢູ່ໃນຕຣິປຸຣາ ເປັນຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະ ແລະໂດຍຄວາມຊອບທຳນັ້ນ ໄດ້ຮັບອຳນາດແລະການປົກຄອງ.

Verse 69

तस्मादवध्यतां प्राप्ता नान्यथा द्विजपुङ्गवाः कृत्वापि सुमहत्पापं रुद्रमभ्यर्चयन्ति ये

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ໃດບູຊາຣຸດຣະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມບໍ່ອາດຖືກທຳລາຍ—ບໍ່ມີທາງອື່ນ. ແມ່ນແຕ່ເຄີຍກະທຳບາບໃຫຍ່ ເມື່ອຫັນໃຈມາສັກກາລະບູຊາຣຸດຣະ ກໍຖືກປົກປ້ອງ; ເພາະພຣະປະຕິ (ອົງພຣະເຈົ້າ) ໂດຍພຣະກະຣຸນາ ຊອກຄາຍປາຊະ (ພັນທະ) ຂອງປະຊຸ (ວິນຍານ).

Verse 70

मुच्यन्ते पातकैः सर्वैः पद्मपत्रमिवांभसा पूजया भोगसंपत्तिर् अवश्यं जायते द्विजाः

ໂດຍການບູຊານີ້ ຜູ້ປະຕິບັດຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ເຫມືອນໃບບົວທີ່ນ້ຳບໍ່ອາດເກາະຕິດ. ແລະໂດຍພູຊາ, ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ, ຄວາມມັ່ງຄັ່ງແລະຄວາມສຸກໃນການເສບສົມ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 71

तस्मात्ते भोगिनो दैत्या लिङ्गार्चनपरायणाः तस्मात्कृत्वा धर्मविघ्नम् अहं देवाः स्वमायया

ດັ່ງນັ້ນ ດາຍຕະຜູ້ຫາຄວາມເພີດເພີນເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນການບູຊາລິງຄະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ—ໂດຍມາຍາຂອງພວກເຮົາເອງ ໄດ້ຈັດວາງອຸປະສັກເພື່ອຂັດຂວາງທຳມະ (ບຸນກຸສົນ) ຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 72

दैत्यानां देवकार्यार्थं जेष्ये ऽहं त्रिपुरं क्षणात् सूत उवाच विचार्यैवं ततस्तेषां भगवान्पुरुषोत्तमः कर्तुं व्यवसितश्चाभूद् धर्मविघ्नं सुरारिणाम्

“ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງພະກິດຂອງເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຊະນະຕຣິປຸຣາໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ.” ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນພອນ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຈະເຮັດໃຫ້ເກີດອຸປະສັກຕໍ່ທຳມະຂອງສັດຕູແຫ່ງເທວະ.

Verse 73

असृजच्च महातेजाः पुरुषं चात्मसंभवम् मायी मायामयं तेषां धर्मविघ्नार्थमच्युतः

ແລ້ວພຣະອະຈະຍຸຕະ—ຜູ້ບໍ່ຄລາດຄືນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທຊະອັນຍິ່ງ—ໄດ້ປະກົດພຸຣຸສະຜູ້ເກີດຈາກສານະແທ້ຂອງພຣະອົງເອງ. ເປັນຜູ້ຄອບຄອງມາຍາ ພຣະອົງຈຶ່ງປັ້ນໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເປັນມາຍາມະຍະ ເພື່ອກໍ່ອຸປະສັກແກ່ທຳມະຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 74

शास्त्रं च शास्ता सर्वेषाम् अकरोत्कामरूपधृक् सर्वसंमोहनं मायी दृष्टप्रत्ययसंयुतम्

ພຣະອົງຜູ້ເປັນຄູຂອງສັດທັງປວງ ໄດ້ຊົງຮັບຮູບຕາມປະສົງ ແລະຊົງຮຽບຮຽງຄຳສອນອັນສັກສິດ: ຄຳເຜີຍແຜ່ອັນອັດສະຈັນ ທີ່ທຳໃຫ້ທົ່ວສັບພະສິ່ງຫຼົງໄຫຼ ອັນເກີດຈາກມາຍາ ແຕ່ກໍມີຫຼັກຖານຮອງຮັບດ້ວຍການເຫັນຈິງ ແລະວິທີຮູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 75

एतत्स्वाङ्गभवायैव पुरुषायोपदिश्य तु मायी मायामयं शास्त्रं ग्रन्थषोडशलक्षकम्

ເມື່ອຊົງສອນສິ່ງນີ້ແກ່ພຸຣຸສະຜູ້ເກີດຈາກອະວະຂອງພຣະອົງເອງແລ້ວ ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງມາຍາ—ຈຶ່ງສ້າງຄຳພີທີ່ຖືກປັ້ນດ້ວຍມາຍາ ມີຈຳນວນກຣັນຖະສິບຫົກລ້ານ.

Verse 76

श्रौतस्मार्तविरुद्धं च वर्णाश्रमविवर्जितम् इहैव स्वर्गनरकं प्रत्ययं नान्यथा पुनः

ການກະທຳໃດທີ່ຂັດກັບສຣຸຕິ ແລະສມຣິຕິ ແລະປາດສະຈາກວິໄນແຫ່ງວັນນະແລະອາສຣະມະ ຍ່ອມໃຫ້ຫຼັກປະຈັກຢູ່ນີ້ເອງ: ສະຫວັນຫຼືນະລົກ ຖືກປະສົບໃນຊີວິດນີ້ແທ້ໆ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນອີກ.

Verse 77

तच्छास्त्रमुपदिश्यैव पुरुषायाच्युतः स्वयम् पुरत्रयविनाशाय प्राहैनं पुरुषं हरिः

ເມື່ອຊົງສອນຄຳສອນອັນສັກສິດນັ້ນແກ່ພຸຣຸສະແລ້ວ ພຣະອະຈະຍຸຕະ—ພຣະຫຣິເອງ—ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາ ແລະມອບໝາຍໃຫ້ໄປເພື່ອທຳລາຍນະຄອນສາມ (ຕຣິປຸຣະ).

Verse 78

गन्तुमर्हसि नाशाय भो तूर्णं पुरवासिनाम् धर्मास् तथा प्रणश्यन्तु श्रौतस्मार्ता न संशयः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໄປໂດຍໄວ ເພື່ອທໍາລາຍຊາວເມືອງ. ແລ້ວ ທັງທໍາມະຂອງເຂົາ—ທັງ śrauta ຕາມເວດ ແລະ smārta ຕາມປະເພນີ—ຈະສູນສິ້ນແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 79

ततः प्रणम्य तं मायी मायाशास्त्रविशारदः प्रविश्य तत्पुरं तूर्णं मुनिर्मायां तदाकरोत्

ຕໍ່ມາ ມຸນີ—ຜູ້ຊໍານານໃນມາຍາ ແລະຮູ້ຊ່ຽວຊານໃນສາດມາຍາ—ໄດ້ກໍາບັງຄົມພຣະອົງ. ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນເມືອງນັ້ນໂດຍໄວ, ມຸນີກໍ່ສ້າງມາຍາຂອງຕົນທັນທີ.

Verse 80

मायया तस्य ते दैत्याः पुरत्रयनिवासिनः श्रौतं स्मार्तं च संत्यज्य तस्य शिष्यास्तदाभवन्

ດ້ວຍມາຍາຂອງລາວ ພວກໄດຕະຍະທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເມືອງສາມ (puratraya) ໄດ້ລະທິ້ງທັງ śrauta ແລະ smārta. ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາກາຍເປັນສິດຂອງລາວ—ຕົກຢູ່ໃນພັນທະແຫ່ງຄວາມຫຼົງ ບໍ່ແມ່ນວິໄນທີ່ນໍາພາປະສຸໄປຫາປະຕິ ຄື ພຣະສິວະ.

Verse 81

तत्यजुश् च महादेवं शङ्करं परमेश्वरम् नारदो ऽपि तदा मायी नियोगान्मायिनः प्रभोः

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ລະທິ້ງພຣະມະຫາເທວະ—ຊັງກະຣະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ແມ່ນແຕ່ນາຣະດະ ກໍ່ໃນເວລານັ້ນກາຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ມາຍາ ແລະປະຕິບັດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພຣະອົງຜູ້ຖືມາຍາ.

Verse 82

प्रविश्य तत्पुरं तेन मायिना सह दीक्षितः मुनिः शिष्यैः प्रशिष्यैश् च संवृतः सर्वतः स्वयम्

ມຸນີຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາ (ພິທີອຸປະນິຍາຍ/ອະພິເສກ) ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເມືອງນັ້ນພ້ອມກັບຜູ້ຊໍານານມາຍາ. ແລະຕົວມຸນີເອງຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກທິດໂດຍສິດ ແລະສິດຂອງສິດ.

Verse 83

स्त्रीधर्मं चाकरोत्स्त्रीणां दुश्चारफलसिद्धिदम् चक्रुस्ताः सर्वदा लब्ध्वा सद्य एव फलं स्त्रियः

ພຣະອົງໄດ້ສ້າງ “ສະຕຣີທັມ” ເປັນຂໍ້ປະພຶດສໍາລັບແມ່ຍິງ—ອັນເຮັດໃຫ້ຜົນຂອງການປະພຶດຜິດສໍາເລັດ. ເມື່ອນາງໆຮັບໄວ້ປະພຶດ ກໍໄດ້ຮັບຜົນຂອງມັນຢູ່ເສມອ ແລະຜົນນັ້ນມາຮອດທັນທີ.

Verse 84

जनासक्ता बभूवुस्ता विनिन्द्य पतिदेवताः अद्यापि गौरवात्तस्य नारदस्य कलौ मुनेः

ນາງໆເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກຕໍານິເນື່ອງຈາກດູຖູກຜົວ—ຜູ້ຄວນນັບຖືເປັນເຈົ້ານາຍ—ແລ້ວກໍໄປຕິດພັນກັບຄົນໂລກ. ແຕ່ໃນຍຸກກະລິ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ມຸນີນາຣະດະ ຄວາມຈິງນີ້ຍັງຖືກຈື່ຈໍາແລະຖ່າຍທອດສອນ.

Verse 85

नार्यश्चरन्ति संत्यज्य भर्तॄन् स्वैरं वृथाधमाः स्त्रीणां माता पिता बन्धुः सखा मित्रं च बान्धवः

ແມ່ຍິງບາງຄົນ ລະທິ້ງຜົວແລ້ວພາກັນພະເນຈອນຕາມໃຈຕົນ ຕົກຢູ່ໃນການປະພຶດທີ່ເປົ່າປະໂຫຍດແລະນ່າຕໍານິ. ສໍາລັບແມ່ຍິງ ທີ່ພຶ່ງທີ່ແທ້ຄື ແມ່ ພໍ່ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ—ມິດສະຫາຍ ເພື່ອນຄູ່ ແລະບັນດາບານດາວ.

Verse 86

भर्ता एव न संदेहस् तथाप्य् आसहमायया कृत्वापि सुमहत्पापं या भर्तुः प्रेमसंयुता

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຜົວເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ຖ້າໂດຍຄວາມຫຼົງຜິດອັນທົນບໍ່ໄດ້ພຽງຊົ່ວຄາວ ນາງໄດ້ກໍ່ບາບໃຫຍ່ຫຼາຍ ແຕ່ນາງຜູ້ຍັງຜູກພັນດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ຜົວ (ແລະກັບຄືນສູ່ຄວາມສັດຊື່) ຖືກກ່າວວ່າຢູ່ກັບທີ່ພຶ່ງອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 87

प्राप्नुयात् परमं स्वर्गं नरकं च विपर्ययात् पुरैका मुनिशार्दूलाः सर्वधर्मान् सदा पतिम्

ດ້ວຍການປະພຶດຖືກຕ້ອງແບບນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສະຫວັນອັນສູງສຸດ; ແຕ່ຖ້າກົງກັນຂ້າມ ຍ່ອມຕົກນະລົກ. ໂອ ບັນດາມຸນີຜູ້ດຸດັນດັ່ງເສືອ, ຕັ້ງແຕ່ບູຮານ ພຣະອົງ “ປະຕິ” ໄດ້ຖືກປະກາດເປັນແກ່ນແທ້ ແລະເປັນຖານຮອງຂອງທັມທັງປວງ.

Verse 88

संत्यज्यापूजयन्साध्व्यो देवानन्याञ्जगद्गुरून् ताः स्वर्गलोकमासाद्य मोदन्ते विगतज्वराः

ເມື່ອລະທິ້ງການພຶງພາອື່ນໆແລ້ວ ນາງຜູ້ດີງາມເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ບູຊາເທວະອື່ນ; ນາງມີພັກຕິຕໍ່ຄູລະດັບໂລກ (Jagadguru) ແຕ່ຜູ້ດຽວ, ໄດ້ເຖິງໂລກສະຫວັນ ແລະຊື່ນບານ ພົ້ນຈາກຄວາມຮ້ອນຮົ່ມແຫ່ງສັງສານ.

Verse 89

नरकं च जगामान्या तस्माद्भर्ता परा गतिः तथापि भर्तॄन् स्वांस् त्यक्त्वा बभूवुः स्वैरवृत्तयः

ຍິງອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້ໄປສູ່ນະລົກ; ດັ່ງນັ້ນ ຜົວຈຶ່ງຖືກກ່າວວ່າເປັນທີ່ພຶງສູງສຸດ (ເສັ້ນທາງອັນຖືກ). ແຕ່ກໍຍັງມີບາງຄົນລະທິ້ງຜົວຂອງຕົນ ແລ້ວກາຍເປັນຜູ້ປະພຶດຕາມໃຈຕົນ, ເຄື່ອນໄຫວພາຍໃຕ້ອຳນາດພາສະ (pāśa) ຫາກບໍ່ແມ່ນທຳມະ.

Verse 90

मायया देवदेवस्य विष्णोस्तस्याज्ञया प्रभोः अलक्ष्मीश् च स्वयं तस्य नियोगात्त्रिपुरं गता

ໂດຍມາຍາ (māyā) ຂອງວິສະນຸ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ, ແລະໂດຍຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງນັ້ນ, ອະລັກສະມີ (Alakṣmī) ດ້ວຍຕົນເອງ—ຕາມພະບັນຊາ—ໄດ້ໄປສູ່ຕຣິປຸຣະ (Tripura).

Verse 91

या लक्ष्मीस्तपसा तेषां लब्धा देवेश्वरादजात् बहिर्गता परित्यज्य नियोगाद्ब्रह्मणः प्रभोः

ສຣີ (Śrī) ອັນນັ້ນແຫຼະ ຄືລັກສະມີ (Lakṣmī) ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ມາດ້ວຍຕະປະ (tapas) ຈາກພຣະເຈົ້າເທວະທັງປວງ ຜູ້ບໍ່ເກີດ (Ajāta); ນາງອອກໄປພາຍນອກ ແລະຈາກພວກເຂົາໄປ, ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່.

Verse 92

बुद्धिमोहं तथाभूतं विष्णुमायाविनिर्मितम् तेषां दत्त्वा क्षणं देवस् तासां मायी च नारदः

ຕໍ່ມາ ເທວະໄດ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາຊົ່ວຂະນະ ຄວາມຫຼົງໃນປັນຍາ ອັນຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍມາຍາ (māyā) ຂອງວິສະນຸ; ແລະນາຣະດະ (Nārada) ກໍກາຍເປັນຜູ້ໃຊ້ມາຍາຢູ່ໃນຫມູ່ພວກເຂົາ.

Verse 93

सुखासीनौ ह्यसंभ्रान्तौ धर्मविघ्नार्थमव्ययौ एवं नष्टे तदा धर्मे श्रौतस्मार्ते सुशोभने

ອະມະຕະສອງພຣະອົງນັ່ງຢ່າງສະບາຍ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະເລີ່ມສ້າງອຸປະສັກເພື່ອຂັດຂວາງທຳມະ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອທຳມະອັນງາມສົດ ອີງໃສ່ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ຖືກທຳລາຍລົງແລ້ວ.

Verse 94

पाषण्डे ख्यापिते तेन विष्णुना विश्वयोनिना त्यक्ते महेश्वरे दैत्यैस् त्यक्ते लिङ्गार्चने तथा

ເມື່ອພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນຄັນທີ່ກໍ່ກຳເນີດແລະແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງສາກົນ ໄດ້ປະກາດລັດທິ «ປາສັນດະ» (ຄວາມເບື້ອງເບນຜິດທຳ) ແລ້ວ, ພວກໄດຕະຍະກໍລະທິ້ງພຣະມະເຫສວຣ; ແລະພວກເຂົາກໍລະທິ້ງການບູຊາລິງຄະເຊັ່ນກັນ.

Verse 95

स्त्रीधर्मे निखिले नष्टे दुराचारे व्यवस्थिते कृतार्थ इव देवेशो देवैः सार्धमुमापतिम्

ເມື່ອທຳມະຂອງສະຕຣີທັງປວງພັງທະລາຍ ແລະຄວາມປະພຶດຊົ່ວໄດ້ຕັ້ງມັ່ນແຂງແຮງ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ປານດັ່ງວ່າໄດ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງແລ້ວ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ອຸມາປະຕິ ພຣະສິວະ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ.

Verse 96

तपसा प्राप्य सर्वज्ञं तुष्टाव पुरुषोत्तमः श्रीभगवानुवाच महेश्वराय देवाय नमस्ते परमात्मने

ໂດຍອາໄສຕະປະ (ການບຳເນັດພະຕະປະ) ໄດ້ເຂົ້າເຖິງພຣະອົງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ພຸຣຸສົດຕະມະໄດ້ສັນລະເສີນ. ພຣະພະຄະວານກ່າວວ່າ: “ນະມັດສະການແດ່ມະເຫສວຣ, ແດ່ພຣະເທວະຜູ້ເປັນອົງອະທິປະໄຕ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອາຕະມາສູງສຸດ.”

Verse 97

नारायणाय शर्वाय ब्रह्मणे ब्रह्मरूपिणे शाश्वताय ह्यनन्ताय अव्यक्ताय च ते नमः

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນນາຣາຍະນະ, ຜູ້ເປັນຊັຣວະ (ສິວະ), ຜູ້ເປັນພຣະພຣະຫມັນ ແລະຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະພຣະຫມັນ; ຜູ້ເປັນນິລັນດອນ, ອະນັນຕະ, ແລະອະວະຍັກຕະ (ບໍ່ປາກົດ). ແດ່ພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຄວາມເຄົາລົບບູຊາ.

Verse 98

सूत उवाच एवं स्तुत्वा महादेवं दण्डवत्प्रणिपत्य च जजाप रुद्रं भगवान् कोटिवारं जले स्थितः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະດັ່ງນີ້ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບແບບກົງຕົວລົງພື້ນ ຜູ້ຄວນແກ່ການນັບຖືນັ້ນ—ຢູ່ໃນນ້ຳ—ໄດ້ພະນົມຈິດຈະປະມັນຕຣາຣຸດຣະເຖິງໜຶ່ງກໂກຕິເທື່ອ।

Verse 99

देवाश् च सर्वे ते देवं तुष्टुवुः परमेश्वरम् सेन्द्राः ससाध्याः सयमाः सरुद्राः समरुद्गणाः

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງຫມົດນັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ, ສາດຫຍະ, ຍະມະ, ຣຸດຣະ ແລະຫມູ່ມະຣຸດ—ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດ, ພະຕິຜູ້ເກີນກວ່າທຸກສິ່ງ ແລະປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ).

Verse 100

देवा ऊचुः नमः सर्वात्मने तुभ्यं शङ्करायार्तिहारिणे रुद्राय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे

ເທວະທັງຫລາຍກ່າວວ່າ: ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອາຕະມັນແຫ່ງສັບພະສິ່ງ; ນະໂມແດ່ຊັງກະຣະ ຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກ. ນະໂມແດ່ຣຸດຣະ—ແດ່ນີລະຣຸດຣະ, ແດ່ຣຸດຣະຜູ້ດຸຮ້າຍ (ກັດ-ຣຸດຣະ), ແດ່ປຣະເຈຕະສະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງຈິດສຳນຶກທີ່ຕື່ນຮູ້।

Verse 101

गतिर्नः सर्वदास्माभिर् वन्द्यो देवारिमर्दनः त्वमादिस्त्वमनन्तश् च अनन्तश्चाक्षयः प्रभुः

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງພວກເຮົາທຸກເວລາ; ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມຂອງພວກເຮົາເສມອ, ໂອ້ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູແຫ່ງເທວະ. ພຣະອົງເປັນປະຖົມ ແລະເປັນອະນັນຕະ; ແທ້ຈິງ ພຣະອົງເປັນອະນັນຕະ, ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ, ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ພະຕິ).

Verse 102

प्रकृतिः पुरुषः साक्षात् स्रष्टा हर्ता जगद्गुरो त्राता नेता जगत्यस्मिन् द्विजानां द्विजवत्सल

ໂອ້ ຈະກັດຄຸຣຸ, ພຣະອົງແມ່ນປຣະກຣິຕິ ແລະປຸຣຸສະ ໂດຍປະຈັກສະໃນຮູບປາກົດ—ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງ ແລະຜູ້ຖອນຄືນ. ໃນໂລກນີ້ ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ ແລະຜູ້ນຳທາງ; ໂອ້ ຜູ້ຮັກຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຜູ້ອ່ອນໂຍນຕໍ່ພຣາຫມະນະ.

Verse 103

वरदो वाङ्मयो वाच्यो वाच्यवाचकवर्जितः याज्यो मुक्त्यर्थमीशानो योगिभिर् योगविभ्रमैः

ພຣະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ; ພຣະອົງດໍາຮົງເປັນພຣະວາຈາອັນສັກສິດ ແລະເປັນສິ່ງທີ່ຖືກກ່າວເຖິງ—ແຕ່ພຣະອົງເຫນືອກວ່າທັງຜູ້ກ່າວແລະສິ່ງທີ່ກ່າວໄດ້. ອີສານະ ຜູ້ຖືກບູຊາເພື່ອມົກສະ ຖືກຮູ້ແຈ້ງໂດຍຍົກກີນຜ່ານວິນັຍ ແລະການເຄື່ອນໄຫວປ່ຽນຜັນຂອງໂຍກະຫຼາຍປະການ.

Verse 104

हृत्पुण्डरीकसुषिरे योगिनां संस्थितः सदा वदन्ति सूरयः सन्तं परं ब्रह्मस्वरूपिणम्

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ອົງສູງສຸດນັ້ນ ດໍາຮົງຢູ່ເປັນນິດໃນຊ່ອງວ່າງແຫ່ງດອກບົວໃນຫົວໃຈຂອງຍົກກີນ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ມີມົງຄຸນ (ສິວະ) ຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນອັນເຫນືອໂລກ; ເປັນປະຕິ ຜູ້ສ່ອງແສງພາຊຸຈາກພາຍໃນ ແລະຄາຍພາຊະໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 105

भवन्तं तत्त्वम् इत्यार्यास् तेजोराशिं परात्परम् परमात्मानमित्याहुर् अस्मिञ्जगति तद्विभो

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທິດ, ນັກພິຈາລະນາອັນສູງສົ່ງໃນໂລກນີ້ກ່າວວ່າ ພຣະອົງແມ່ນຕັດຕະວະ (tattva) ໂດຍຕົວມັນເອງ—ເປັນກອງແສງອັນສູງສຸດເຫນືອສຸດ, ເປັນປະຣະມາດມັນ (Paramātman) ຜູ້ເຫນືອກວ່າທຸກສິ່ງທີ່ເຫນືອກວ່າ.

Verse 106

दृष्टं श्रुतं स्थितं सर्वं जायमानं जगद्गुरो अणोरल्पतरं प्राहुर् महतो ऽपि महत्तरम्

ໂອ ຈະກັດຄຸຣຸ (ຄູຂອງໂລກ), ທຸກສິ່ງທີ່ເຫັນແລະໄດ້ຍິນ—ທັງທີ່ດໍາຮົງຢູ່ ແລະທີ່ເກີດຂຶ້ນ—ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ພຣະອົງລະອຽດກວ່າອະນູທີ່ລະອຽດທີ່ສຸດ ແລະໃຫຍ່ກວ່າຄວາມໃຫຍ່ທີ່ສຸດ; ເພາະພຣະອົງແມ່ນປະຕິ ຜູ້ເຫນືອກວ່າມາດຕາທັງປວງ.

Verse 107

सर्वतः पाणिपादं त्वां सर्वतो ऽक्षिशिरोमुखम् सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठसि

ພຣະອົງມີມືແລະຕີນຢູ່ທຸກທິດ; ທຸກບ່ອນແມ່ນມີຕາ, ຫົວ, ແລະໃບໜ້າຂອງພຣະອົງ. ທົ່ວໂລກ ພຣະອົງແມ່ນການໄດ້ຍິນຂອງສັດທັງປວງ; ພຣະອົງປົກຄຸມທຸກສິ່ງ ແລະດໍາຮົງເປັນອົງຜູ້ຄອບຄອງທັງປວງ (ປະຕິ) ເຫນືອຂອບເຂດທັງຫມົດ.

Verse 108

महादेवमनिर्देश्यं सर्वज्ञं त्वामनामयम् विश्वरूपं विरूपाक्षं सदाशिवम् अनामयम्

ຂ້າແຕ່ພຣະມະຫາເທວາ ພຣະອົງເປັນຜູ້ບັນຍາຍບໍ່ໄດ້ ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະພົ້ນຈາກທຸກຂ໌. ພຣະອົງເປັນຮູບສາກົນ ເປັນຜູ້ມີຕາທີສາມ ເຫນືອການເບິ່ງທົ່ວໄປ ແມ່ນສະດາຊິວະເອງ—ບໍລິສຸດຕະຫຼອດ ບໍ່ຖືກໂລກພະຍາດ ຫຼືໂສກເສົ້າກະທົບ។

Verse 109

कोटिभास्करसंकाशं कोटिशीतांशुसन्निभम् कोटिकालाग्निसंकाशं षड्विंशकमनीश्वरम्

ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບໂກດິ; ເຢັນສະບາຍດັ່ງດວງຈັນນັບໂກດິ; ດຸດັນດັ່ງໄຟການລະລາຍສັງຂານນັບໂກດິ—ແຕ່ພຣະອົງຢູ່ເຫນືອຕັດຕະວະ 26 ປະການ ເປັນອົງພຣະຜູ້ເອກ ບໍ່ຖືກຜູ້ໃດຄອບງຳ।

Verse 110

प्रवर्तकं जगत्यस्मिन् प्रकृतेः प्रपितामहम् वदन्ति वरदं देवं सर्वावासं स्वयंभुवम्

ເຂົາທັງຫຼາຍປະກາດພຣະອົງວ່າ ເປັນຜູ້ເລີ່ມການເຄື່ອນໄຫວໃນຈັກກະວານນີ້ ເປັນປູ່ຍ່າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແມ່ນແຕ່ຂອງປຣະກຣິຕິ. ພຣະອົງແມ່ນເທວະຜູ້ປະທານພອນ ເປັນສະວະຍັມພູ (ເກີດໂດຍຕົນເອງ) ແລະເປັນທີ່ພັກພິງຢູ່ໃນທຸກສັດ. ໃນພະນາມະປະຕິ ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ປຣະກຣິຕິເຄື່ອນໄຫວ ແຕ່ຍັງເປັນອາວາສະອັນຄອບຄຸມທົ່ວໄປ ຂອງປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ) ທັງປວງ।

Verse 111

श्रुतयः श्रुतिसारं त्वां श्रुतिसारविदो जनाः

ພຣະເວດາທັງຫຼາຍປະກາດພຣະອົງວ່າ ເປັນແກ່ນສານຂອງສຣຸຕິ; ແລະຜູ້ຮູ້ແກ່ນສານຂອງພຣະເວດາຢ່າງແທ້ຈິງ ຍ່ອມຮັບຮູ້ພຣະອົງ (ເປັນສັດຈະສູງສຸດ)។

Verse 112

अदृष्टमस्माभिर् अनेकमूर्ते विना कृतं यद्भवताथ लोके त्वमेव दैत्यासुरभूतसंघान् देवान् नरान् स्थावरजङ्गमांश् च

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີຫຼາຍຮູບພັນສັນ ພວກເຮົາເຫັນວ່າ ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດສຳເລັດໄດ້ໂດຍບໍ່ມີພຣະອົງ. ພຣະອົງພຽງອົງດຽວ (ໃນພະນາມະປະຕິ ອົງພຣະຜູ້ສູງສຸດ) ຄອບງຳແລະແຜ່ຊຶມໃນຫມູ່ໄດຕະ ອະສຸຣະ ແລະພູຕະ ພ້ອມທັງເທວະ ມະນຸດ ແລະສັດທັງປວງ—ທັງຢືນນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ।

Verse 113

पाहि नान्या गतिः शंभो विनिहत्यासुरोत्तमान् मायया मोहिताः सर्वे भवतः परमेश्वर

ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາ ໂອ ສັມພູ! ເພາະບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນ. ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກປາບອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແລ້ວ ພວກເຮົາທັງໝົດຍັງຖືກມາຍາຂອງພຣະອົງຫຼອກລວງ ໂອ ປຣະເມສະວະຣະ।

Verse 114

यथा तरङ्गा लहरीसमूहा युध्यन्ति चान्योन्यमपांनिधौ च जलाश्रयादेव जडीकृताश् च सुरासुरास्तद्वदजस्य सर्वम्

ເຫມືອນຄືຄື້ນນ້ຳຫຼາຍລະລອກຮວມເປັນກຸ່ມ ແລ້ວປະທະແຂ່ງຂັນກັນໃນມະຫາສະໝຸດ, ດັ່ງນັ້ນເທວະແລະອະສຸຣະ ຜູ້ກາຍເປັນເຉື່ອຍຊາເນື່ອງຈາກອາໄສຖານນ້ຳ (ພຣະກຣິຕິ) ກໍຕໍ່ສູ້ກັນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ທຸກສິ່ງນີ້ແມ່ນພຽງການສະແດງຂອງອະຊະ (Aja) — ພຣະຜູ້ເປັນປະຕິ — ຜ່ານມາຍາຂອງພຣະອົງ.

Verse 115

सूत उवाच य इदं प्रातरुत्थाय शुचिर्भूत्वा जपेन्नरः शृणुयाद्वा स्तवं पुण्यं सर्वकामम् अवाप्नुयात्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລ້ວຊຳລະກາຍໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດ ຈຶ່ງສວດສະຕະວະອັນມີບຸນນີ້ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງກໍຕາມ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ໂດຍ śravaṇa ແລະ japa ເຊັ່ນນີ້ ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ຖືກນຳເຂົ້າສູ່ພຣະກຣຸນາຂອງປະຕິ ແລະ ປາຊະ (ເຊືອກຜູກ) ເລີ່ມຄ່ອຍໆຄາຍອອກ.

Verse 116

स्तुतस्त्वेवं सुरैर्विष्णोर् जपेन च महेश्वरः सोमः सोमाम् अथालिङ्ग्य नन्दिदत्तकरः स्मयन्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນໂດຍເທວະທັງຫຼາຍ ແລະໂດຍ japa ຂອງວິສນຸ, ມະເຫສະວະຣະ—ໂສມະ (ມະຫາເທວະ)—ໄດ້ກອດໂສມາ ແລະຍິ້ມພ້ອມກັບໃຫ້ນັນດິວາງມືເປັນພອນ.

Verse 117

प्राह गंभीरया वाचा देवानालोक्य शङ्करः ज्ञातं मयेदमधुना देवकार्यं सुरेश्वराः

ແລ້ວຊັງກະຣະໄດ້ເບິ່ງໄປຫາເທວະທັງຫຼາຍ ແລະກ່າວດ້ວຍສຽງເລິກຫນັກວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສຸຣະ, ບັດນີ້ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈແລ້ວເຖິງພຣະກິດທີ່ຕ້ອງສຳເລັດ.”

Verse 118

विष्णोर् मायाबलं चैव नारदस्य च धीमतः तेषामधर्मनिष्ठानां दैत्यानां देवसत्तमाः

ໂດຍອາໄສພະລັງມາຍາຂອງພຣະວິສນຸ ແລະຄໍາຊີ້ນໍາອັນຮອບຄອບຂອງນາຣະດະຜູ້ມີປັນຍາ, ບັນດາເທວະຜູ້ປະເສີດໄດ້ປາລາບດາຍຕະທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນອະທັມ. ເພື່ອໃຫ້ທັມມະຖືກຟື້ນຟູພາຍໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງອັນເງົາງຽບຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ).

Verse 119

पुरत्रयविनाशं च करिष्ये ऽहं सुरोत्तमाः सूत उवाच अथ सब्रह्मका देवाः सेन्द्रोपेन्द्राः समागताः

«ໂອ ເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທໍາການທໍາລາຍນະຄອນສາມ (ຕຣິປຸຣາ) ໃຫ້ສໍາເລັດແນ່ນອນ»। ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວບັນດາເທວະ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ, ພ້ອມອິນທຣະ ແລະ ອຸເປນທຣະ (ພຣະວິສນຸ)—ໄດ້ຊຸມນຸມກັນ.

Verse 120

श्रुत्वा प्रभोस्तदा वाक्यं प्रणेमुस्तुष्टुवुश् च ते अप्येतदन्तरे देवी देवमालोक्य विस्मिता

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພວກເຂົາກໍກົ່ມກາບ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະເທວີເບິ່ງເຫັນພຣະເທວະແລ້ວຕົກຕະລຶງ—ຖືກຄວາມປາກົດຂອງປະຕິຄອບງໍາ, ພຣະອົງຜູ້ປົດພາສະ (pāśa) ຂອງປາຊຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ.

Verse 121

लीलांबुजेन चाहत्य कलमाह वृषध्वजम् देव्युवाच क्रीडमानं विभो पश्य षण्मुखं रविसन्निभम्

ນາງໄດ້ຕີຢ່າງຫຼິ້ນໆດ້ວຍດອກບົວ ແລ້ວເວົ້າກັບວຣິສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ). ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈົ່ງເບິ່ງ—ສະກັນດະ ຜູ້ມີຫົກໜ້າ ກໍາລັງຫຼິ້ນ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດ»។

Verse 122

पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठं भूषितं भूषणैः शुभैः मुकुटैः कटकैश्चैव कुण्डलैर्वलयैः शुभैः

ພຣະອົງໄດ້ເຫັນພຣະບຸດນັ້ນ—ເປັນບຸດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີບຸດ—ຖືກປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນເປັນມົງຄຸນ: ມົກຸດ, ກໍາໄລແຂນ, ຕຸ້ມຫູ, ແລະກໍາໄລຂໍ້ມືອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 123

नूपुरैश्छन्नवारैश् च तथा ह्य् उदरबन्धनैः किङ्किणीभिर् अनेकाभिर् हैमैरश्वत्थपत्रकैः

ພວກເຂົາຖືກປະດັບດ້ວຍກໍ່ຂໍ້ຕີນ ແລະພວງມາລາທີ່ຫຸ້ມຢ່າງປະນີດ ພ້ອມທັງສາຍຄາດແອວ; ຍັງມີກະດິ່ງນ້ອຍໆຫຼາຍອັນດັງກິ່ງກັງ ເຮັດດ້ວຍຄໍາ ຮູບດັ່ງໃບອັສວັດຖະ (ໄມ້ໄຊສັກສິດ)។

Verse 124

कल्पकद्रुमजैः पुष्पैः शोभितैरलकैः शुभैः हारैर् वारिजरागादिमणिचित्रैस् तथाङ्गदैः

ຖືກປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ຈາກຕົ້ນກັນດອນປາຖະໜາ (ກັລປະກະດຣຸມ) ເສີມຄວາມງາມດ້ວຍປອຍຜົມມ້ວນອັນເປັນມົງຄຸນ; ແລະປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍ ແລະກໍ່ແຂນຝັງອັນມະນີຫຼາຍສີ ເຊັ່ນ ທັບທິມສີດອກບົວ ແລະອື່ນໆ—ພຣະຮູບທິບນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າງາມ.

Verse 125

मुक्ताफलमयैर्हारैः पूर्णचन्द्रसमप्रभैः तिलकैश् च महादेव पश्य पुत्रं सुशोभनम्

ໂອ ມະຫາເທວະ ຂໍຈົ່ງເບິ່ງບຸດຜູ້ງາມສະຫງ່ານີ້—ປະດັບດ້ວຍພວງໄຂ່ມຸກສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຈັນເຕັມດວງ ແລະມີຕິລະກະອັນເປັນມົງຄຸນ—ສ່ອງປານຄວາມງາມທິບ.

Verse 126

अङ्कितं कुङ्कुमाद्यैश् च वृत्तं भसितनिर्मितम् वक्त्रवृन्दं च पश्येश वृन्दं कामलकं यथा

ຖືກໝາຍດ້ວຍກຸງກຸມາ ແລະອື່ນໆ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍຮູບວົງມົນທີ່ປັ້ນຈາກພະສິດ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ). ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວົງໜ້າຫຼາຍໜ້າ ດັ່ງພວງໝາກອາມະລາ.

Verse 127

नेत्राणि च विभो पश्य शुभानि त्वं शुभानि च अञ्जनानि विचित्राणि मङ्गलार्थं च मातृभिः

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວທັງ, ຂໍຈົ່ງເບິ່ງດວງຕາອັນເປັນມົງຄຸນເຫຼົ່ານີ້; ແລະອັນຈະນະ (ຂີດຕາ) ອັນຫຼາກສີອັນເປັນມົງຄຸນ, ທີ່ພຣະແມ່ເທວີທັງຫຼາຍຈັດເຮັດເພື່ອພອນແລະຄວາມສຸກສະຫວັດດີ.

Verse 128

गङ्गादिभिः कृत्तिकाद्यैः स्वाहया च विशेषतः इत्येवं लोकमातुश् च वाग्भिः संबोधितः शिवः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະ ຖືກເອີ້ນຂານດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາສັນລະເສີນ—ໂດຍ ຄົງຄາ ແລະອື່ນໆ, ໂດຍ ກຣິຕຕິກາ ແລະພວກນັ້ນ, ແລະໂດຍພິເສດໂດຍ ສວາຫາ ພ້ອມກັບ ໂລກະມາຕຣິ (ແມ່ແຫ່ງໂລກ).

Verse 129

न ययौ तृप्तिमीशानः पिबन्स्कन्दाननामृतम् न सस्मार च तान्देवान् दैत्यशस्त्रनिपीडितान्

ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ ອີຊານະ ດື່ມນ້ໍາອະມຣິຕະຈາກໃບໜ້າຂອງ ສະກັນດະ ພຣະອົງກໍບໍ່ເຄີຍອິ່ມ; ແລະບໍ່ໄດ້ລະລຶກເຖິງເທວະທັງຫຼາຍທີ່ຖືກອາວຸດຂອງໄດຕະຍະບີບຄັ້ນ.

Verse 130

स्कन्दमालिङ्ग्य चाघ्राय नृत्य पुत्रेत्युवाच ह सो ऽपि लीलालसो बालो ननर्तार्तिहरः प्रभुः

ພຣະອົງກອດ ສະກັນດະ ແລະດົມສີສະຂອງລູກດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຈົ່ງຟ້ອນເຖີດ ລູກຂ້າ.” ແລະເດັກນ້ອຍຜູ້ມີຄວາມລີລານັ້ນ—ພຣະສະກັນດະ ຜູ້ຂັບໄລ່ທຸກຂ໌—ກໍເລີ່ມຟ້ອນ.

Verse 131

सहैव ननृतुश्चान्ये सह तेन गणेश्वराः त्रैलोक्यमखिलं तत्र ननर्तेशाज्ञया क्षणम्

ພ້ອມກັບພຣະອົງ ບັນດາຈ້າວແຫ່ງຄະນະອື່ນໆກໍຟ້ອນຕາມ. ໃນຂະນະນັ້ນ ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງ ອີຊະ (ຊິວະ) ໄຕໂລກທັງປວງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍຟ້ອນພຽງຊົ່ວພິບຕາ.

Verse 132

नागाश् च ननृतुः सर्वे देवाः सेन्द्रपुरोगमाः तुष्टुवुर्गणपाः स्कन्दं मुमोदांबा च मातरः

ນາກາທັງປວງກໍຟ້ອນ; ເທວະທັງຫຼາຍ ມີອິນທຣະນໍາໜ້າ ກໍຊື່ນບານ. ຄະນະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ສະກັນດະ; ແລະ ອັມບາ ພ້ອມດ້ວຍແມ່ເທວີທັງຫຼາຍ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 133

ससृजुः पुष्पवर्षाणि जगुर्गन्धर्वकिन्नराः नृत्यामृतं तदा पीत्वा पार्वतीपरमेश्वरौ अवापतुस् तदा तृप्तिं नन्दिना च गणेश्वराः

ຕໍ່ມາ ຝົນດອກໄມ້ໄດ້ຕົກລົງ ແລະ ພວກຄັນທະວະກັບຄິນນະຣາ ຮ້ອງສັນລະເສີນ. ເມື່ອໄດ້ດື່ມອະມຣິຕະແຫ່ງການຟ້ອນລໍາອັນທິບ ພາຣະວະຕີ ແລະ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ບັນລຸຄວາມອິ່ມໃຈລຶກຊຶ້ງ; ນັນດີ ແລະ ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງຄະນະກໍອິ່ມໃຈເຊັ່ນກັນ.

Verse 134

ततः स नन्दी सह षण्मुखेन तथा च सार्धं गिरिराजपुत्र्या विवेश दिव्यं भवनं भवो ऽपि यथाम्बुदो ऽन्याम्बुदम् अम्बुदाभः

ຕໍ່ມາ ນັນດີ ພ້ອມກັບ ສັນມຸກະ (ສະກັນດະ) ແລະ ພ້ອມກັບທິດາແຫ່ງພະຣາຊາເຂົາ (ພາຣະວະຕີ) ໄດ້ເຂົ້າສູ່ວິຫານທິບອັນວິເສດນັ້ນ. ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີສີດັ່ງເມກ ກໍເຂົ້າໄປເຊັ່ນກັນ ດຸດດັ່ງເມກຝົນໜຶ່ງຫຼວມເຂົ້າກັບເມກອື່ນ.

Verse 135

द्वारस्य पार्श्वे ते तस्थुर् देवा देवस्य धीमतः तुष्टुवुश् च महादेवं किंचिद् उद्विग्नचेतसः

ພວກເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຢືນຢູ່ຂ້າງປະຕູ ແລະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີປັນຍາ ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ. ດ້ວຍໃຈທີ່ຫວັ່ນໄຫວເບົາໆ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະ.

Verse 136

किंतु किंत्विति चान्योन्यं प्रेक्ष्य चैतत्समाकुलाः पापा वयम् इति ह्यन्ये अभाग्याश्चेति चापरे

ພວກເຂົາວຸ່ນວາຍໃຈ ແລະ ເບິ່ງກັນໄປມາ ພ້ອມກັບເວົ້າຊໍ້າໆວ່າ “ແຕ່…ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ?” ບາງພວກກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາມີບາບ (pāpa)”; ອີກບາງພວກຄໍາຄວນວ່າ “ພວກເຮົາຊ່າງອັບໂຊກແທ້.”

Verse 137

भाग्यवन्तश् च दैत्येन्द्रा इति चान्ये सुरेश्वराः पूजाफलमिमं तेषाम् इत्यन्ये नेति चापरे

ບາງພຣະເທວະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສຸຣະກ່າວວ່າ “ແມ່ນແຕ່ຫົວໜ້າໄດຕະຍະກໍຍັງມີວາສະນາ.” ອີກບາງພວກກ່າວວ່າ “ນີ້ແມ່ນຜົນແຫ່ງການບູຊາທີ່ມາເຖິງພວກເຂົາ”; ແຕ່ອີກບາງພວກຕອບວ່າ “ບໍ່—ບໍ່ແມ່ນແນວນັ້ນ.”

Verse 138

एतस्मिन्नन्तरे तेषां श्रुत्वा शब्दाननेकशः कुम्भोदरो महातेजा दण्डेनाताडयत्सुरान्

ໃນຂະນະນັ້ນ ກຸມໂພດະຣະ ຜູ້ມີເຕຊະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຍິນສຽງອື້ອອງຫຼາຍຢ່າງຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລ້ວໃຊ້ຄະທາຕີດີວະທັງຫຼາຍ ເພື່ອຫັກລ້າງຄວາມທະນົງ ແລະກະຈາຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນຂອງເຂົາເຈົ້າ។

Verse 139

दुद्रुवुस्ते भयाविष्टा देवा हाहेतिवादिनः अपतन्मुनयश्चान्ये देवाश् च धरणीतले

ດີວະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ ແລ້ວຫນີໄປ ຮ້ອງວ່າ “ອະໄລ! ອະໄລ!” ມຸນີອື່ນໆກໍລົ້ມລົງ ແລະພວກດີວະກໍພັງລົງເທິງຜິວແຜ່ນດິນ ຖືກກົດທັບຕໍ່ໜ້າພຣະປະຕິສູງສຸດ ຜູ້ມີພະລັງທຳລາຍປາຊະ (ພັນທະ) ທັງປວງ।

Verse 140

अहो विधेर्बलं चेति मुनयः कश्यपादयः दृष्ट्वापि देवदेवेशं देवानां चासुरद्विषाम्

ມຸນີທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ ກັດຊະປະ ອຸທານວ່າ: “ໂອ້! ພະລັງອັນກົດທັບຂອງ ວິທິ (ພຣະລິຂິດ/ກົດແຫ່ງຊະຕາ) ຊ່າງແຮງກະທັ້ງນີ້!” ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນ ເທວະເທວເອສະ ຈອມເທວະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງດີວະ ແລະເປັນສັດຕູຂອງອະສຸຣະ ກໍຕາມ।

Verse 141

अभाग्यान्न समाप्तं तु कार्यमित्यपरे द्विजाः प्रोचुर्नमः शिवायेति पूज्य चाल्पतरं हृदि

ດວິຊະອື່ນໆກ່າວວ່າ: “ເພາະອະພາກຍະ ພິທີການຍັງບໍ່ສຳເລັດ.” ແຕ່ກໍຍັງຮັກສາຄວາມເຄົາລົບນ້ອຍໆໃນໃຈ ແລະເວົ້າວ່າ “ນະມະ ສິວາຍ” ພ້ອມບູຊາພຣະສິວະ—ຊີ້ວ່າ ການພັກດີພາຍໃນຕໍ່ພະປະຕິ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ກໍອາດທຳໃຫ້ປະຊຸ (pashu) ຜູ້ຖືກປາຊະຜູກມັດ ມັ່ນຄົງໄດ້ ເມື່ອການກະທຳພາຍນອກລົ້ມເຫຼວ।

Verse 142

ततः कपर्दी नन्दीशो महादेवप्रियो मुनिः शूली माली तथा हाली कुण्डली वलयी गदी

ຕໍ່ມາ (ທ່ານ) ຖືກສັນລະເສີນວ່າ: ກະປັດດີ, ນັນດີຊະ, ມຸນີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະມະຫາເທວ; ຜູ້ຖືຕຣິສູນ, ຜູ້ຄ້ອງພວງມາລາ, ຜູ້ຖືໄຖ; ຜູ້ປະດັບຕຸ້ມຫູ ແລະກຳໄລແຂນ, ແລະຜູ້ຖືຄະທາ (ກະບອງ).

Verse 143

वृषमारुह्य सुश्वेतं ययौ तस्याज्ञया तदा ततो वै नन्दिनं दृष्ट्वा गणः कुम्भोदरो ऽपि सः

ເຂົາໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ງົວຂາວສະຫວ່າງໄສ ແລ້ວອອກເດີນທາງໃນທັນທີ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ. ຕໍ່ມາເມື່ອເຫັນນັນດິນ ກະນະກຸມໂພດະຣາກໍເຂົ້າມາຕາມ ຍອມຮັບຄໍາສັ່ງຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ເອກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 144

प्रणम्य नन्दिनं मूर्ध्ना सह तेन त्वरन् ययौ नन्दी भाति महातेजा वृषपृष्ठे वृषध्वजः

ເຂົາໄດ້ກົດຫົວນົບນ້ອມນັນດິນ ແລ້ວຮີບເດີນຕໍ່ໄປພ້ອມກັນ. ທີ່ນັ້ນ ນັນດິນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພະລັງອັນໃຫຍ່, ແລະພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ປາກົດສົດໃສເທິງຫຼັງງົວ—ພຣະປະຕິ ຜູ້ນໍາສັດຜູກມັດ (paśu) ໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 145

सगणो गणसेनानीर् मेघपृष्ठे यथा भवः दशयोजनविस्तीर्णं मुक्ताजालैर् अलंकृतम्

ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ມີກະນະທັງຫຼາຍ ແລະຫົວໜ້າກອງກະນະຕິດຕາມ ປາກົດດັ່ງຢູ່ເທິງຜິວເມກ; ກວ້າງໄປສິບໂຢຊະນະ ແລະປະດັບດ້ວຍຕາຂ່າຍໄຂ່ມຸກອັນງາມ.

Verse 146

सितातपत्रं शैलादेर् आकाशमिव भाति तत् तत्रान्तर्बद्धमाला सा मुक्ताफलमयी शुभा

ຮົ່ມພິທີສີຂາວ ຕັ້ງຢູ່ເທິງຖານດັ່ງພູ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງທ້ອງຟ້າ. ພາຍໃນນັ້ນມີພວງມາລາອັນມົງຄຸນ ຮ້ອຍດ້ວຍເມັດໄຂ່ມຸກ ບໍລິສຸດແລະສະຫວ່າງໄສ ເພື່ອບູຊາລິງຄະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 147

गङ्गाकाशान्निपतिता भाति मूर्ध्नि विभोर्यथा अथ दृष्ट्वा गणाध्यक्षं देवदुन्दुभयः शुभाः

ດັ່ງແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ ຕົກລົງຈາກຟ້າ ແລ້ວສ່ອງສະຫວ່າງເທິງສີສະຂອງພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວໄປ, ດັ່ງນັ້ນເມື່ອເຫັນຫົວໜ້າກະນະຂອງພຣະສິວະ ກໍມີສຽງກອງເທວະດຸນດຸບີອັນມົງຄຸນດັງຂຶ້ນ.

Verse 148

नियोगाद्वज्रिणः सर्वे विनेदुर्मुनिपुङ्गवाः तुष्टुवुश् च गणेशानं वाग्भिर् इष्टप्रदं शुभम्

ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ວັຊຣິນ (ອິນທຣາ) ບັນດາມຸນີຜູ້ສູງສຸດທັງປວງໄດ້ຮ້ອງສັນລະເສີນ ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳສັກສິດໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະຄະເນຊານະ—ອົງຜູ້ມງຄົລ ຜູ້ປະທານຜົນຕາມປາຖະໜາ।

Verse 149

यथा देवा भवं दृष्ट्वा प्रीतिकण्टकितत्वचः नियोगाद्वज्रिणो मूर्ध्नि पुष्पवर्षं च खेचराः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຜິວກາຍຂອງເຂົາເຈົ້າກໍສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ແລະຕາມພຣະບັນຊາຂອງຜູ້ຖືວັຊຣະ (ອິນທຣາ) ບັນດາຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າໄດ້ໂຮຍຝົນດອກໄມ້ລົງເທິງພຣະເສົາຂອງພຣະອົງ।

Verse 150

ववृषुश् च सुगन्धाढ्यं नन्दिनो गगनोदितम् वृष्ट्या तुष्टस्तदा रेजे तुष्ट्या पुष्ट्या यथार्थया

ແລະ ນັນດິນ ໄດ້ໂຮຍລົງຈາກຟ້າເປັນຝົນຫອມຫວນອຸດົມກິ່ນ. ພໍໃຈດ້ວຍຝົນນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງ—ຄວາມປິຕິກາຍເປັນການຫຼ້ຽງຊີວິດທີ່ແທ້ ເພີ່ມພູນມງຄົລແລະພະລັງຢ່າງສັດຈິງ।

Verse 151

नन्दी भवश् चान्द्रयातु स्नातया गन्धवारिणा पुष्पैर्नानाविधैस्तत्र भाति पृष्ठं वृषस्य तत्

ທີ່ນັ້ນ ນັນດີ ແລະ ພະພະວະ (ສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍ ຈັນທຣະຍາຕຸ ໄດ້ອາບນ້ຳໃຫ້ພຣະວົງວົວ (ວຶຩ) ດ້ວຍນ້ຳຫອມມີກິ່ນຫວນ; ແລະດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ ຫຼັງຂອງວຶຩອັນສັກສິດນັ້ນກໍສ່ອງສະຫວ່າງງາມສະຫງ່າ।

Verse 152

संकीर्णं तु दिवः पृष्ठं नक्षत्रैरिव सुव्रताः कुसुमैः संवृतो नन्दी वृषपृष्ठे रराज सः

«ໂອ ຜູ້ມີວັດຕະອັນດີ, ເຊັ່ນດຽວກັບພື້ນຟ້າທີ່ກະຈາຍໄປດ້ວຍດາວນັກສັດ, ນັນດີ—ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍດອກໄມ້—ກໍສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເທິງຫຼັງຂອງວົວ (ວຶຩ)»।

Verse 153

दिवः पृष्ठे यथा चन्द्रो नक्षत्रैरिव सुव्रताः तं दृष्ट्वा नन्दिनं देवाः सेन्द्रोपेन्द्रास् तथाविधम्

ດັ່ງດວງຈັນສ່ອງສະຫວ່າງເທິງຟ້າ ມີດາວລ້ອມຮອບ, ນັນດິນກໍປາກົດສະຫວ່າງໄສດັ່ງນັ້ນ. ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມອິນທຣະ ແລະ ອຸເປນທຣະ ເຫັນທ່ານໃນຮູບນັ້ນ ກໍໄດ້ປະຈັກພະລັງສະຫວ່າງທີ່ເກີດຈາກວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ ແລະ ພັກຕິຕໍ່ປະຕິ (ພຣະສິວະ)។

Verse 154

तुष्टुवुर् गणपेशानं देवदेवमिवापरम् देवा ऊचुः नमस्ते रुद्रभक्ताय रुद्रजाप्यरताय च

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະຄະເນຊະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ ດັ່ງພຣະເທວະເທວະອີກອົງໜຶ່ງ. ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ຜູ້ເປັນພັກຕິຕໍ່ຣຸທຣະ ແລະ ຜູ້ປິຕິຍິນດີໃນຊະປະ (japa) ພຣະນາມອັນສັກສິດຂອງຣຸທຣະເສມອ»។

Verse 155

रुद्रभक्तार्तिनाशाय रौद्रकर्मरताय ते कूष्माण्डगणनाथाय योगिनां पतये नमः

ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຂອງຜູ້ພັກຕິຕໍ່ຣຸທຣະ; ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນກິດການອັນດຸດັນແບບຣຸທຣະ ເພື່ອປະຫັດປະຫານພັນທະ; ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຝູງຄະນະກູສະມານຑະ; ແລະ ປະຕິ—ອົງອະທິປະໄຕຂອງໂຍຄີທັງຫຼາຍ.

Verse 156

सर्वदाय शरण्याय सर्वज्ञायार्तिहारिणे वेदानां पतये चैव वेदवेद्याय ते नमः

ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນໃຫ້ທານທຸກເວລາ; ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະ ຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກ; ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເວທະທັງຫຼາຍ ແລະ ຜູ້ທີ່ເວທະພາໃຫ້ຮູ້ໄດ້.

Verse 157

वज्रिणे वज्रदंष्ट्राय वज्रिवज्रनिवारिणे वज्रालंकृतदेहाय वज्रिणाराधिताय ते

ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ຜູ້ຖືວັຊຣະ; ຜູ້ມີຂຽວຟັນດັ່ງວັຊຣະ; ຜູ້ຕ້ານທານໄດ້ແມ່ນແຕ່ວັຊຣະຂອງຜູ້ຖືວັຊຣະ; ຜູ້ມີກາຍປະດັບດ້ວຍສະຫວ່າງແຂງດັ່ງເພັດ; ແລະ ຜູ້ທີ່ຖືວັຊຣະ (ອິນທຣະ) ຍັງບູຊາ.

Verse 158

रक्ताय रक्तनेत्राय रक्तांबरधराय ते रक्तानां भवपादाब्जे रुद्रलोकप्रदायिने

ນະໂມຕໍ່ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ມີຮູບກາຍສີແດງ ດວງຕາສີແດງ ແລະນຸ່ງຜ້າສີແດງ; ຜູ້ປະທານໂລກຂອງຣຸດຣະໃຫ້ແກ່ຜູ້ບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາສີແດງ ຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ।

Verse 159

नमः सेनाधिपतये रुद्राणां पतये नमः भूतानां भुवनेशानां पतये पापहारिणे

ນະໂມຕໍ່ຈອມທັບແຫ່ງກອງທັບທິບ; ນະໂມຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຣຸດຣະທັງຫຼາຍ. ນະໂມຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລະແຫ່ງຜູ້ປົກຄອງໂລກ—ຕໍ່ພຣະປະຕິ (Pati) ຜູ້ກຳຈັດບາບ।

Verse 160

रुद्राय रुद्रपतये रौद्रपापहराय ते नमः शिवाय सौम्याय रुद्रभक्ताय ते नमः

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງໃນນາມຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງຣຸດຣະທັງຫຼາຍ ແລະຜູ້ກຳຈັດບາບອັນນ່າຢ້ານ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງໃນນາມສິວະ ຜູ້ມີມົງຄຸນ ແລະອ່ອນໂຍນ ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ຣຸດຣະ—ພຣະປະຕິ (Pati) ຜູ້ປົດປ່ອຍປາຊຸ (paśu) ຈາກປາຊະ (pāśa) ແຫ່ງພັນທະ।

Verse 161

सूत उवाच ततः प्रीतो गणाध्यक्षः प्राह देवांश्छिवात्मजः रथं च सारथिं शंभोः कार्मुकं शरमुत्तमम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະ—ບຸດແທ້ຂອງພຣະສິວະ—ມີໃຈຍິນດີ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງມອບລົດສົງຄາມຂອງສັມພູ ແລະສາລະຖີ, ຄັນທະນູ ແລະລູກສອນອັນປະເສີດຍິ່ງ।

Verse 162

कर्तुमर्हथ यत्नेन नष्टं मत्वा पुरत्रयम् अथ ते ब्रह्मणा सार्धं तथा वै विश्वकर्मणा

“ຈົ່ງພາກພຽນດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ ເພື່ອສ້າງຄືນ ໂດຍເຫັນວ່າ ທຣິປຸຣະ (ນະຄອນສາມ) ຖືກທຳລາຍແລ້ວ.” ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາພ້ອມກັບພຣະພຣະຫມາ ແລະກັບວິສະວະກັມມະ ໄດ້ເລີ່ມລົງມືການນັ້ນ।

Verse 163

रथं चक्रुः सुसंरब्धा देवदेवस्य धीमतः

ດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນແລະຄວາມເຮັ່ງດ່ວນ ພວກເຂົາໄດ້ຈັດຕຽມລົດຮົບສໍາລັບ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ເທວະເທວາ ຜູ້ມີປັນຍາ ເພື່ອໃຫ້ພຣະກິດອັນສັກສິດທີ່ຜູກພັນກັບພຣະອົງສໍາເລັດຜົນ។