Adhyaya 14

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे त्रयोदशो ऽध्यायः व्यास उवाच एवं दण्डादिभिर्युक्तः शौचाचारसमन्वितः / आहूतो ऽध्ययनं कुर्याद् वीक्षमाणो गुरोर्मुखम्

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີກູຣະມະປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ «ສັດສາຫັສຣີ» ພາກຫຼັງ ບົດທີ 13 ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ. ວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອພ້ອມດ້ວຍໄມ້ທ່ອນ (ດັນດະ) ແລະເຄື່ອງອື່ນໆ ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມສະອາດແລະຈັນຍາດີ ເມື່ອຖືກເອີ້ນ ຈົ່ງເລີ່ມການຮຽນ ໂດຍເບິ່ງໃບໜ້າອາຈານ”

Verse 2

नित्यमुद्यतपाणिः स्यात् साध्वाचारः सुसंयतः / आस्यतामिति चोक्तः सन्नासीताभिमुखं गुरोः

ຄວນຢືນຢູ່ເປັນນິດ ຍົກມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ (ພ້ອມຮັບໃຊ້) ມີຈັນຍາດີ ແລະສຳລວມດີ. ແລະເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳວ່າ “ນັ່ງໄດ້” ຈຶ່ງນັ່ງ ໂດຍຫັນໜ້າເຂົ້າຫາອາຈານ.

Verse 3

प्रतिश्रवणसंभाषे शयानो न समाचरेत् / नासीनो न च भुञ्जानो न तिष्ठन्न पराङ्मुखः

ໃນເວລາຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະສົນທະນາຢ່າງສຸພາບ ບໍ່ຄວນເຮັດໃນຂະນະນອນ; ບໍ່ຄວນເຮັດໃນຂະນະນັ່ງ ຫຼືກຳລັງກິນ; ແລະບໍ່ຄວນເຮັດໃນຂະນະຢືນແຕ່ຫັນໜ້າອອກໄປ.

Verse 4

नीचं शय्यासनं चास्य सर्वदा गुरुसन्निधौ / गुरोस्तु चक्षुर्विषये न यथेष्टासनो भवेत्

ໃນທີ່ປະທັບຂອງອາຈານ ຄວນໃຫ້ທີ່ນອນແລະທີ່ນັ່ງຂອງຕົນຢູ່ຕ່ຳກວ່າເສມອ. ແລະໃນຂອບເຂດສາຍຕາຂອງອາຈານ ບໍ່ຄວນນັ່ງຕາມໃຈ ຫຼືຢ່າງຫຍິ່ງຍໂສ.

Verse 5

नोदाहरेदस्य नाम परोक्षमपि केवलम् / न चैवास्यानुकुर्वोत गतिभाषणचेष्टितम्

ບໍ່ຄວນເອີ້ນພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ໂດຍອ້ອມໆ ເພື່ອກ່າວອ້າງຊື່ຢ່າງດຽວ; ແລະບໍ່ຄວນລອງລຽນແບບການຍ່າງ, ວິທີເວົ້າ, ຫຼືການກະທຳຂອງພຣະອົງ.

Verse 6

गुरोर्यत्र परीवादो निन्दा चापि प्रवर्तते / कर्णैं तत्र पिधातव्यौ गन्तव्यं वा ततो ऽन्यतः

ບ່ອນໃດທີ່ການໃສ່ຮ້າຍ ແລະການນິນທາຕໍ່ຄູບາອາຈານເລີ່ມແຜ່ກະຈາຍ ຄວນປິດຫູຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຄວນອອກໄປຈາກບ່ອນນັ້ນໄປບ່ອນອື່ນ.

Verse 7

दूरस्थो नार्चयेदेनं न क्रुद्धो नान्तिके स्त्रियाः / न चैवास्योत्तरं ब्रूयात् स्थितो नासीत सन्निधौ

ບໍ່ຄວນນະມັດສະການພຣະອົງຈາກໄກເກີນໄປ, ບໍ່ຄວນໃນຍາມໂກດ, ແລະບໍ່ຄວນໃນທີ່ໃກ້ຊິດກັບແມ່ຍິງ. ບໍ່ຄວນໂຕ້ຕອບພຣະອົງ; ແລະບໍ່ຄວນຢືນຫຼືນັ່ງໃກ້ເກີນໄປໃນສະນິທິຂອງພຣະອົງ.

Verse 8

उदकुम्भं कुशान् पुष्पं समिधो ऽस्याहरेत् सदा / मार्जनं लेपनं नित्यमङ्गानां वै समाचरेत्

ຄວນນຳມາໃຫ້ພຣະອົງເປັນນິດ: ໝໍ້ນ້ຳ, ຫຍ້າຄຸຊະ, ດອກໄມ້, ແລະໄມ້ຟືນສຳລັບບູຊາ. ແລະຄວນປະພຶດການຊຳລະລ້າງ ແລະການທາຂອງຫອມແກ່ອະວະຍະວະຂອງເທວະຮູບເປັນປະຈຳທຸກມື້.

Verse 9

नास्य निर्माल्यशयनं पादुकोपानहावपि / आक्रमेदासनं चास्य छायादीन् वा कदाचन

ບໍ່ຄວນຍ່າງຂ້າມຫຼືເຫຍີບເທິງທີ່ນອນຂອງທ່ານອາຈານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ແມ່ນແຕ່ມີພວງດອກໄມ້ທີ່ຖອດອອກຢູ່ເທິງນັ້ນ; ບໍ່ຄວນເຫຍີບເທິງເກີບຫຼືຮອງເທົ້າຂອງທ່ານ; ບໍ່ຄວນເຫຍີບເທິງບ່ອນນັ່ງຂອງທ່ານ; ແລະບໍ່ຄວນລ່ວງລະເມີດແມ່ນແຕ່ເງົາຂອງທ່ານ ແລະອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 10

साधयेद् दन्तकाष्ठादीन् लब्धं चास्मै निवेदयेत् / अनापृच्छ्य न गन्तव्यं भवेत् प्रियहिते रतः

ຄວນຈັດຫາໄມ້ຂັດແຂ້ວ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ແລ້ວສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ມາ ຈົ່ງນໍາໄປຖວາຍແດ່ພຣະອາຈານ. ບໍ່ຄວນໄປໂດຍບໍ່ຂໍອະນຸຍາດ; ຈົ່ງຢູ່ດ້ວຍໃຈຈົ່ງຮັກສິ່ງທີ່ອາຈານພໍໃຈ ແລະເປັນປະໂຫຍດ.

Verse 11

न पादौ सारयेदस्य संनिधाने कदाचन / जृम्भितं हसितं चैव कण्ठप्रावरणं तथा / वर्जयेत् सन्निधौ नित्यमवस्फोचनमेव च

ຢ່າຍືດຕີນຕໍ່ໜ້າອາຈານເດັດຂາດ. ໃນທີ່ປະທັບຂອງອາຈານ ຄວນຫຼີກເວັ້ນເສມອ: ການຫາວ, ການຫົວເຮາະດັງ, ການປິດຄໍ/ຄຸ້ມຄໍ, ແລະການຖົ່ມນໍ້າລາຍ ຫຼືຂາກເສມ.

Verse 12

यथाकालमधीयीत यावन्न विमना गुरुः / आसीताधो गुरोः कूर्चे फलके वा समाहितः

ຄວນຮຽນຕາມເວລາອັນຄວນ ຕາບໃດທີ່ອາຈານບໍ່ຂຸ່ນເຄືອງ. ແລະຄວນນັ່ງຕໍ່າກວ່າອາຈານ—ເທິງບ່ອນນັ່ງຫຍ້າ ຫຼືແຜ່ນໄມ້—ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະມີສະຕິຈົ່ງຈໍ່.

Verse 13

आसने शयने याने नैव तिष्ठेत् कदाचन / धावन्तमनुधावेत गच्छन्तमनुगच्छति

ເມື່ອຜູ້ຄວນເຄົາລົບນັ່ງ ຫຼືນອນພັກ ຫຼືຂຶ້ນພາຫະນະ ບໍ່ຄວນຢືນຄ້າງໄວ້. ຖ້າທ່ານວິ່ງ ກໍຄວນວິ່ງຕາມ; ຖ້າທ່ານເດີນ ກໍຄວນເດີນຄຽງຕາມ.

Verse 14

गो ऽश्वोष्ट्रयानप्रासादप्रस्तरेषु कटेषु च / आसीत गुरुणा सार्धं शिलाफलकनौषु च

ບໍ່ວ່າຈະເປັນພາຫະນະທີ່ງົວ ມ້າ ຫຼືອູດລາກ, ບໍ່ວ່າຈະເທິງລານສູງ ຫຼືແທ່ນຫີນ, ເທິງເສື່ອ, ຫຼືແມ່ນແຜ່ນຫີນ ຫຼືເຮືອຄ້າຍແພ—ຄວນນັ່ງຄຽງກັບອາຈານ ດ້ວຍການປະພຶດອັນມີວິໄນ.

Verse 15

जितेन्द्रियः स्यात् सततं वश्यात्माक्रोधनः शुचिः / प्रयुञ्जीत सदा वाचं मधुरां हितभाषिणीम्

ຄວນເປັນຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍ໌ຢູ່ເສມອ ຄວບຄຸມຕົນ ບໍ່ໂກດ ແລະບໍລິສຸດ; ແລະຄວນໃຊ້ວາຈາຫວານ ແລະເປັນປະໂຫຍດ ເວົ້າແຕ່ຄໍາທີ່ດີງາມ.

Verse 16

गन्धमाल्यं रसं कल्यां शुक्तं प्राणिविहिंसनम् / अभ्यङ्गं चाञ्चनोपानच्छत्रधारणमेव च

ກິ່ນຫອມແລະພວງມາລາ, ລົດຊາດອັນແຊບ, ອາຫານມົງຄຸນ ແລະຂອງດອງສົ້ມທີ່ບໍ່ເບື່ອນບາດສັດມີຊີວິດ; ພ້ອມທັງການທານ້ໍາມັນນວດ, ການໃຊ້ຂີ້ຕາ (ຄອລລີເຣຍມ), ການໃສ່ເກີບ ແລະການຖືຮົ່ມດ້ວຍ.

Verse 17

कामं लोभं भयं निद्रां गीतवादित्रनर्तनम् / आतर्जनं परीवादं स्त्रीप्रेक्षालम्भनं तथा / परोपघातं पैशुन्यं प्रयत्नेन विवर्जयेत्

ຄວນພາກພຽນລະວັງເວັ້ນ: ກາມຕັນຫາ, ຄວາມໂລບ, ຄວາມຢ້ານ, ການນອນເກີນ, ການເພີດເພີນໃນການຮ້ອງເພງ ດົນຕີ ແລະຟ້ອນລໍາ, ການຂົ່ມຂູ່, ການນິນທາປ້າຍສີ, ການຈ້ອງເບິ່ງຍິງດ້ວຍຕັນຫາ, ການພົວພັນຢົ່ວຢາ, ການເຮັດຮ້າຍຜູ້ອື່ນ ແລະການສໍ້ສຽດຍຸຍົງ.

Verse 18

उदकुम्भं सुमनसो गोशकृन्मृत्तिकां कुशान् / आहरेद् यावदर्थानि भैक्ष्यं चाहरहश्चरेत्

ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ແລະໃຈດີ ຄວນຈັດຫາໝໍ້ນ້ໍາ, ດອກໄມ້, ຂີ້ງົວ, ດິນເຜົາ ແລະຫຍ້າຄຸຊາ ເທົ່າທີ່ຈໍາເປັນ; ແລະຄວນອອກໄປຮັບບິນທະບາດອາຫານທຸກມື້.

Verse 19

कृतं च लवणं सर्वं वर्ज्यं पर्युषितं च यत् / अनृत्यदर्शो सततं भवेद् गीतादिनिः स्पृहः

ຄວນເວັ້ນອາຫານເຄັມທີ່ປຸງແຕ່ງໄວ້ທັງໝົດ ແລະອາຫານທີ່ເກົ່າຄ້າງ. ຄວນບໍ່ເບິ່ງການຟ້ອນລໍາເປັນນິດ ແລະໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢາກໃນເພງແລະສິ່ງອື່ນໆ.

Verse 20

नादित्यं वै समीक्षेत न चरेद् दन्तधावनम् / एकान्तमशुचिस्त्रीभिः शूद्रान्त्यैरभिभाषणम्

ບໍ່ຄວນຈ້ອງເບິ່ງພຣະອາທິດຢ່າງຈົ່ງຈ້ອງ ແລະບໍ່ຄວນຖູແຂ້ວໃນເວລາຫຼືວິທີທີ່ບໍ່ສົມຄວນ. ອີກທັງຄວນຫຼີກລ້ຽງການສົນທະນາຢ່າງໂດດດ່ຽວກັບຍິງທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະກັບຊູດຣະ ກັບຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ອັນຕະຍະຊະ (ນອກລະບຽບ)។

Verse 21

गुरूच्छिष्टं भेषजार्थं प्रयुञ्जीत न कामतः / कलापकर्षणस्नानं नाचरेद्धि कदाचन

ສິ່ງທີ່ເຫຼືອຈາກອາຫານຂອງຄູອາຈານ ຄວນນໍາໃຊ້ແຕ່ເພື່ອການຮັກສາໂລກຢ່າງຈໍາເປັນ ບໍ່ໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຢາກ. ແລະບໍ່ຄວນເຮັດການອາບນໍ້າທີ່ຄຽງຄູ່ກັບການດຶງ «ກະລາ» (ແກ່ນຊີວິດ) ອອກຈາກກາຍ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 22

न कुर्यान्मानसं विप्रो गुरोस्त्यागे कदाचन / मोहाद्वा यदि वा लोभात् त्यक्तेन पतितो भवेत्

ພຣາຫມະນະບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ໃນໃຈຄິດຈະລະທິ້ງຄູອາຈານຂອງຕົນ. ຖ້າເພາະຄວາມຫຼົງ ຫຼືເພາະຄວາມໂລບ ໄດ້ລະທິ້ງທ່ານ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມກາຍເປັນຜູ້ຕົກຕໍ່າໂດຍການລະທິ້ງນັ້ນເອງ.

Verse 23

लौकिकं वैदिकं चापि तथाध्यात्मिकमेव च / आददीत यतो ज्ञानं न तं द्रुह्येत् कदाचन

ຄວນຮັບເອົາຄວາມຮູ້ທາງໂລກ ຄວາມຮູ້ທາງເວດ ແລະຄວາມຮູ້ທາງອັດຍາດມິກ (ທາງຈິດວິນຍານ) ຈາກຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມອບໃຫ້. ແລະບໍ່ຄວນຫັກຫຼັງ ຫຼືເຮັດຜິດຕໍ່ຜູ້ນັ້ນ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 24

गुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः / उत्पथप्रतिपन्नस्य मनुस्त्यागं समब्रवीत्

ແມ່ນແຕ່ຄູອາຈານກໍຕາມ—ຖ້າຫາກວ່າຫຍິ່ງຍະໂສ ບໍ່ຮູ້ວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ ແລະໄປຕາມທາງຜິດ—ມະນຸໄດ້ກໍານົດໄວ້ວ່າ ຄວນລະທິ້ງຄູແບບນັ້ນ.

Verse 25

गुरोर्गुरौ सन्निहिते गुरुवद् भक्तिमाचरेत् / न चातिसृष्टो गुरुणा स्वान् गुरूनबिवादयेत्

ເມື່ອອາຈານຂອງອາຈານ (ອາຈານໃຫຍ່) ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພຶງປະພຶດພັກຕິດັ່ງຕໍ່ອາຈານຂອງຕົນ. ແມ່ນແຕ່ອາຈານໃຫ້ອະນຸຍາດແລ້ວ ກໍຢ່າລະເລີຍການນົບນ້ອມຕໍ່ອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບອື່ນໆ.

Verse 26

विद्यागुरुष्वेतदेव नित्या वृत्तिः स्वयोनिषु / प्रतिषेधत्सु चाधर्माद्धितं चोपदिशत्स्वपि

ນີ້ແມ່ນຂໍ້ປະພຶດປະຈໍາຂອງອາຈານແຫ່ງວິຊາອັນສັກສິດໃນສາຍສືບຂອງຕົນ: ໃນຂະນະທີ່ຫ້າມປະຕິເສດຈາກອະທັມ ກໍຄວນສອນສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດດ້ວຍ.

Verse 27

श्रेयःसु गुरुवद् वृत्तिं नित्यमेव समाचरेत् / गुरुपुत्रेषु दारेषु गुरोश्चैव स्वबन्धुषु

ໃນເລື່ອງທີ່ນໍາໄປສູ່ຄວາມຈະເລີນອັນແທ້ ພຶງປະພຶດຢ່າງສະເໝີເຫມືອນຢູ່ຕໍ່ໜ້າອາຈານ—ຮັກສາວິໄນແຫ່ງຄວາມເຄົາລົບ—ຕໍ່ບຸດຂອງອາຈານ, ພັນລະຍາຂອງອາຈານ, ແລະຍາດພີ່ນ້ອງຂອງອາຈານດ້ວຍ.

Verse 28

बालः समानजन्मा वा शिष्यो वा यज्ञकर्मणि / अध्यापयन् गुरुसुतो गुरुवन्मानमर्हति

ບໍ່ວ່າເຂົາເປັນເດັກ, ເກີດຮ່ວມວັຍ, ຫຼືເປັນສິດຮ່ວມກັນກໍຕາມ—ເມື່ອຢູ່ໃນກິດຍະກຳຍັດ (ພິທີບູຊາ) ແລະກໍາລັງສອນ—ບຸດຂອງອາຈານຄວນໄດ້ຮັບກຽດດັ່ງອາຈານເອງ.

Verse 29

उत्सादनं वै गात्राणां स्नापनोच्छिष्टभोजने / न कुर्याद् गुरुपुत्रस्य पादयोः शौचमेव च

ສໍາລັບບຸດຂອງອາຈານ ບໍ່ຄວນເຮັດການນວດກາຍ, ອາບນ້ໍາໃຫ້, ກິນອາຫານທີ່ເຫຼືອຂອງເຂົາ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ລ້າງຕີນໃຫ້ເຂົາ; ການບໍລິການເຊັ່ນນີ້ພຶງຖວາຍແກ່ອາຈານເທົ່ານັ້ນ.

Verse 30

गुरुवत् परिपूज्यास्तु सवर्णा गुरुयोषितः / असवर्णास्तु संपूज्याः प्रत्युत्थानाभिवादनैः

ພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານຜູ້ມີວັນນະດຽວກັນ ຄວນບູຊາເຄົາລົບເທົ່າກັບຄູ. ແຕ່ຜູ້ມີວັນນະຕ່າງ ຄວນລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບ ແລະ ກ່າວນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ។

Verse 31

अभ्यञ्जनं स्नापनं च गात्रोत्सादनमेव च / गुरुपत्न्या न कार्याणि केशानां च प्रसाधनम्

ບໍ່ຄວນເຮັດໃຫ້ພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານ ການທານ້ຳມັນ, ອາບນ້ຳ, ນວດຖູຮ່າງກາຍ ຫຼື ຂັດຖູອວັຍວະ; ແລະບໍ່ຄວນຈັດແຕ່ງຜົມໃຫ້ນາງດ້ວຍ।

Verse 32

गुरुपत्नी तु युवती नाभिवाद्येह पादयोः / कुर्वोत वन्दनं भूम्यामसावहमिति ब्रुवन्

ແຕ່ຖ້າພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານເປັນສາວຫນຸ່ມ ບໍ່ຄວນນະມັດສະການໂດຍຈັບຕີນນາງ; ຄວນກົ້ມລົງກັບພື້ນ ແລະ ກ່າວວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້ານີ້ແຫຼະ» ເພື່ອແນະນຳຕົນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 33

विप्रोष्य पादग्रहणमन्वहं चाभिवादनम् / गुरुदारेषु कुर्वोत सतां धर्ममनुस्मरन्

ເມື່ອກັບມາຈາກການໄປຢູ່ໄກ ຄວນຈັບຕີນຄູອາຈານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ນະມັດສະການທຸກມື້; ຕໍ່ພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານກໍຄວນປະພຶດຢ່າງສຸພາບມີວິໄນ ໂດຍລະລຶກຖຶງທຳຂອງຜູ້ດີຢູ່ເສມອ।

Verse 34

मातृष्वसा मातुलानी श्वश्रूश्चाथ पितृष्वसा / संपूज्या गुरुपत्नीव समास्ता गुरुभार्यया

ປ້າຝ່າຍແມ່, ເມຍຂອງລຸງຝ່າຍແມ່, ແມ່ເຖົ້າ (ແມ່ຜົວ/ແມ່ເມຍ), ແລະ ປ້າຝ່າຍພໍ່ ທັງໝົດຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເຄົາລົບດັ່ງພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານ; ຈົ່ງນັບຖືພວກນາງທັງປວງເທົ່າກັບຄູບາອາຈານຜູ້ເປັນຄູ່ຄອງ।

Verse 35

भ्रातुर्भार्योपसंग्राह्या सवर्णाहन्यहन्यपि / विप्रोष्य तूपसंग्राह्या ज्ञातिसंबन्धियोषितः

ແມ່ນແຕ່ນາງຢູ່ໃນວັນນະດຽວກັນ ກໍຢ່າໄດ້ຮັບເອົາເມຍຂອງອ້າຍນ້ອງຕົນ ແມ່ນຈະທຸກມື້ກໍຕາມ. ແຕ່ເມື່ອອ້າຍນ້ອງໄປໄກ ຫຼືຂາດຫາຍ ຈຶ່ງອາດຮັບເອົາຍິງຍາດພີ່ນ້ອງຕາມສາຍຕະກູນ ຕາມທຳມະທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 36

पितुर्भगिन्यां मातुश्च ज्यायस्यां च स्वसर्यपि / मातृवद् वृत्तिमातिष्ठेन्मात् ताभ्यो गरीयसी

ຕໍ່ປ້າຂອງພໍ່ ປ້າຂອງແມ່ ແລະເອື້ອຍໃຫຍ່ຂອງຕົນ ພຶງປະພຶດເຫມືອນປະພຶດຕໍ່ແມ່. ເພາະແມ່ນັ້ນຄວນນັບຖືວ່າສູງສົງກວ່າພວກນາງອີກ.

Verse 37

एवमाचारसंपन्नमात्मवन्तमदाम्भिकम् / वेदमध्यापयेद् धर्मं पुराणाङ्गानि नित्यशः

ດັ່ງນີ້ ອາຈານພຶງສອນພຣະເວດ ພ້ອມທັງທຳມະ ແລະອົງປະກອບຂອງປຸຣານ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີຈາລິຍະດີ ມີຈິດຄວບຄຸມຕົນ ແລະບໍ່ມີຄວາມຫລອກລວງ ເຮັດເປັນປະຈໍາທຸກມື້.

Verse 38

संवत्सरोषिते शिष्ये गुरुर्ज्ञानमनिर्दिशन् / हरते दुष्कृतं तस्य शिष्यस्य वसतो गुरुः

ເມື່ອສິດໄດ້ຢູ່ຮັບໃຊ້ອາຈານຄົບໜຶ່ງປີ ແມ່ນແຕ່ອາຈານຍັງບໍ່ໄດ້ຊີ້ແນະຄວາມຮູ້ຢ່າງເປັນທາງການ ດ້ວຍເຫດແຫ່ງການພັກອາໄສແລະການຮັບໃຊ້ນັ້ນ ຄູອາຈານຍ່ອມຊໍາລະບາບກຳ (duṣkṛta) ຂອງສິດນັ້ນໃຫ້ຫມົດໄປ.

Verse 39

आचार्यपुत्रः शुश्रूषुर्ज्ञानदो धार्मिकः शुचिः / शक्तो ऽन्नदोर्ऽथो स्वःसाधुरध्याप्या दश धर्मतः

ບຸດຂອງອາຈານ—ຜູ້ມຸ່ງຮັບໃຊ້, ຜູ້ໃຫ້ຄວາມຮູ້, ຜູ້ຖືທຳມະ, ຜູ້ບໍລິສຸດ; ຜູ້ມີຄວາມສາມາດ, ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ, ຜູ້ມີຊັບສິນ, ຜູ້ປະພຶດດີ—ຄຸນທັງສິບນີ້ ຕາມທຳມະ ເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບການສອນ.

Verse 40

कृतज्ञश्च तथाद्रोही मेधावी शुभकृन्नरः / आप्तः प्रियो ऽथ विधिवत् षडध्याप्या द्विजातयः / एतेषु ब्रह्मणो दानमन्यत्र तु यथोदितान्

ຜູ້ຊາຍຜູ້ຮູ້ຄຸນ ບໍ່ຫັກຫຼັງ ມີປັນຍາ ແລະມຸ່ງເຮັດກຸສົນ; ອີກທັງຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃຈໄດ້ ແລະເປັນທີ່ຮັກ; ແລະດວິຊະຜູ້ສອນເວດາງຄະຫົກຢ່າງຕາມພິທີ—ໃນຄົນເຫຼົ່ານີ້ຄວນມອບທານແຫ່ງພຣະວິຊາ (brahma-dāna); ນອກນັ້ນໃຫ້ທານຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।

Verse 41

आचम्य संयतो नित्यमधीयीत उदङ्मुखः / उपसंगृह्य तत्पादौ वीक्षमाणो गुरोर्मुखम् / अधीष्व भो इति ब्रूयाद् विरामो ऽस्त्विति चारमेत्

ເມື່ອດື່ມນ້ຳຊຳລະ (ācamanam) ແລະສຳລວມຕົນໃຫ້ດີ ຄວນຮຽນທຸກມື້ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ। ຈັບພຣະບາດອາຈານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເບິ່ງໜ້າອາຈານ ແລ້ວກ່າວວ່າ «ຂໍທ່ານຜູ້ເຄົາລົບ ຈົ່ງສອນຂ້ອຍ»। ເມື່ອຈົບ ໃຫ້ລາອອກໂດຍກ່າວວ່າ «ຂໍໃຫ້ພັກບົດຮຽນ (virāma)»।

Verse 42

प्राक्कूलान् पर्युपासीनः पवित्रैश्चैव पावितः / प्राणायामैस्त्रिभिः पूतस्तत ओङ्कारमर्हति

ນັ່ງບູຊາໂດຍຫັນໜ້າໄປຫາຝັ່ງຕາເວັນອອກ ໄດ້ຮັບການຊຳລະດ້ວຍພິທີອັນສັກສິດ ແລະບໍລິສຸດດ້ວຍປຣານາຍາມະສາມຄັ້ງ (prāṇāyāma) ແລ້ວຈຶ່ງເໝາະສົມທີ່ຈະພິຈາລະນາ ແລະສະດຸດສຽງພຣະປຣະນະວະ “Oṁ”.

Verse 43

ब्राह्मणः प्रणवं कुर्यादन्ते च विधिवद् द्विजः / कुर्यादध्ययनं नित्यं स ब्रह्माञ्जलिपूर्वतः

ພຣາຫມະນະ—ແທ້ຈິງແລ້ວດວິຊະທຸກຄົນ—ຄວນເວົ້າພຣະນະວະ “Oṁ” ຢ່າງຖືກພິທີໃນຕອນທ້າຍ (ຂອງການສະດຸດສຽງ). ຄວນຮຽນເວດາທຸກມື້ ໂດຍເລີ່ມດ້ວຍການພະນົມມື ໃນຈິດໃຈບູຊາພຣະພຣະຫມັນ (Brahman).

Verse 44

सर्वेषामेव भूतानां वेदश्चक्षुः सनातनम् / अधीयीताप्ययं नित्यं ब्राह्मण्याच्च्यवते ऽन्यथा

ສຳລັບສັດທັງປວງ ເວດາແມ່ນດວງຕາອັນນິລັນດອນ. ດັ່ງນັ້ນຄວນຮຽນມັນທຸກມື້; ຖ້າບໍ່ເຮັດ ຍ່ອມຫຼຸດພົ້ນຈາກພາວະພຣາຫມະນະ (brahminhood) ຄືວິໄນແລະສະຖານະຂອງພຣາຫມະນະແທ້.

Verse 45

यो ऽधीयीत ऋचो नित्यं क्षीराहुत्या स देवताः / प्रीणाति तर्पयन्त्येनं कामैस्तृप्ताः सदैव हि

ຜູ້ໃດສະຫຼອງອ່ານບົດສັນລະເສີນແຫ່ງຣິກເວດາເປັນນິດ ແລະຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍນ້ຳນົມ—ຜູ້ນັ້ນເຮັດໃຫ້ເທວະດາຊື່ນບານ; ເທວະດາຜູ້ອິ່ມໃຈຢູ່ເສມອ ກໍປະທານສິ່ງທີ່ປາຖະໜາໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຄືນ.

Verse 46

यजूंष्यधीते नियतं दध्ना प्रीणाति देवताः / सामान्यधीते प्रीणाति घृताहुतिभिरन्वहम्

ຜູ້ທີ່ສຶກສາຍະຊຸຣເວດາເປັນນິດ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ເທວະດາພໍໃຈດ້ວຍອາຫຸຕິຈາກນົມສົ້ມ; ແລະຜູ້ສຶກສາສາມະເວດາ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ເທວະດາພໍໃຈທຸກມື້ ດ້ວຍອາຫຸຕິຈາກເນີຍໃສ (ກີ).

Verse 47

अथर्वाङ्गिरसो नित्यं मध्वा प्रीणाति देवताः / धर्माङ्गानि पुराणानि मांसैस्तर्पयते सुरान्

ຜູ້ທີ່ສະຫຼອງອ່ານອະຖັຣວາງຄິຣະສາເປັນນິດ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ເທວະດາພໍໃຈດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ; ແລະປຸຣານະທັງຫຼາຍ—ອະວະຍະຂອງທັມມະ—ຍ່ອມທຳໃຫ້ເທວະດາອິ່ມໃຈດ້ວຍການຖວາຍເນື້ອເປັນອາຫຸຕິ.

Verse 48

अपां समीपे नियतो नैत्यकं विधिमाश्रितः / गायत्रीमप्यधीयीत गत्वारण्यं समाहितः

ຜູ້ມີວິໄນ ແລະຄວບຄຸມຕົນເອງ ຄວນປະຕິບັດພິທີປະຈຳວັນອັນຈຳເປັນຕາມຫຼັກ ໃກ້ນ້ຳ; ແລະເມື່ອໄປຮອດປ່າ ດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມ ຄວນສະຫຼອງອ່ານ ແລະສຶກສາຄາຍະຕຣີດ້ວຍ.

Verse 49

सहस्रपरमां देवीं शतमध्यां दशावराम् / गायत्रीं वै जपेन्नित्यं जपयज्ञः प्रकीर्तितः

ຄວນຈະປະຕິບັດຈະປະ (japa) ພຣະເທວີຄາຍະຕຣີເປັນນິດ—ຈຳນວນສູງສຸດແມ່ນພັນ, ຈຳນວນກາງແມ່ນຮ້ອຍ, ແລະຈຳນວນຕ່ຳແມ່ນສິບ. ການຈະປະຢ່າງສະເໝີນີ້ ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນຍັດຍະແຫ່ງຈະປະ (japa-yajña) ຄືການຖວາຍພາຍໃນດ້ວຍມັນຕຣາ.

Verse 50

गायत्रीं चैव वेदांश्च तुलयातोलयत् प्रभुः / एकतश्चतुरो वेदान् गायत्रीं च तथैकतः

ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊັ່ງ ຄາຍະຕຣີ ແລະ ພຣະເວດາ ໃນຕາຊັ່ງ. ວາງພຣະເວດາສີ່ພາກໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງ ແລະ ຄາຍະຕຣີອີກຂ້າງ ພຣະອົງພົບວ່ານ້ຳໜັກເທົ່າກັນ.

Verse 51

ओङ्कारमादितः कृत्वा व्याहृतीस्तदनन्तरम् / ततो ऽधीयीत सावित्रीमेकाग्रः श्रद्धयान्वितः

ໃຫ້ເວົ້າພະຍາງສັກສິດ “ໂອມ” ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າວະຍາຫຣິຕິ (ພູḥ, ພຸວະḥ, ສະວະḥ) ຕາມລຳດັບ; ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງສວດສາວິຕຣີ (ຄາຍະຕຣີ) ດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່ ແລະ ມີສັດທາ.

Verse 52

पुराकल्पे समुत्पन्ना भूर्भुवःस्वः सनातनाः / महाव्याहृतयस्तिस्त्रः सर्वाशुभनिबर्हणाः

ໃນກັບກະລະບູຮານ ຄຳວ່າ ພູḥ, ພຸວະḥ, ສະວະḥ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ເປັນນິລັນດອນ. ສາມຄຳນີ້ແມ່ນມະຫາວະຍາຫຣິຕິ ທີ່ກຳຈັດອະມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 53

प्रधानं पुरुषः कालो विष्णुर्ब्रह्मा महेश्वरः / सत्त्वं रजस्तमस्तिस्त्रः क्रमाद् व्याहृतयः स्मृताः

ປຣະທານະ (ທຳມະຊາດດັ້ງເດີມ), ປຸຣຸສະ (ຜູ້ຮູ້), ກາລະ (ເວລາ), ວິສນຸ, ພຣະພຣົມມາ, ມະເຫສະວະຣະ; ພ້ອມດ້ວຍຄຸນະສາມ—ສັດຕະວະ, ຣະຈະສະ, ຕະມະສະ—ຖືກຈື່ຈຳຕາມລຳດັບເປັນວະຍາຫຣິຕິ ທີ່ກ່າວຄວາມຈິງແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 54

ओङ्कारस्तत् परं ब्रह्म सावित्री स्यात् तदक्षरम् / एष मन्त्रो महायोगः सारात् सार उदाहृतः

“ໂອມ” ແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ; ສາວິຕຣີ (ຄາຍະຕຣີ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນພະຍາງອັນບໍ່ເສື່ອມນັ້ນ. ມັນຕຣານີ້ແມ່ນມະຫາໂຍຄະເອງ—ຖືກປະກາດວ່າເປັນແກ່ນສານແຫ່ງແກ່ນສານທັງປວງ.

Verse 55

यो ऽधीते ऽहन्यहन्येतां गायत्रीं वेदमातरम् / विज्ञायार्थं ब्रह्मचारी स याति परमां गतिम्

ພຣະນັກສຶກສາພຣະພົມຈາຣີ ຜູ້ສຶກສາກາຍະຕຣີ ມານດາແຫ່ງເວດ ທຸກມື້ ແລະເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍ ຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິສູງສຸດ.

Verse 56

गायत्री वेदजननी गायत्री लोकपावनी / न गायत्र्याः परं जप्यमेतद् विज्ञाय मुच्यते

ກາຍະຕຣີແມ່ນແມ່ແຫ່ງເວດ; ກາຍະຕຣີແມ່ນຜູ້ຊໍາລະໂລກ. ບໍ່ມີການຈະປະມັນຕຣາໃດສູງກວ່າກາຍະຕຣີ—ຮູ້ຄວາມຈິງນີ້ແລ້ວຍ່ອມພົ້ນທຸກ.

Verse 57

श्रावणस्य तु मासस्य पौर्णमास्यां द्विजोत्तमाः / आषाढ्यां प्रोष्ठपद्यां वा वेदोपाकरणं स्मृतम्

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ໃນວັນເຕັມດວງເດືອນສຣາວະນະ ພິທີເວດະອຸປາກະຣະນະ (ເລີ່ມ/ຟື້ນຟູການຮຽນເວດ) ຖືກກໍານົດ; ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ໃນວັນເຕັມດວງເດືອນອາສາດະ ຫຼື ໃນວັນໂປຣສຖະປະດາ ກໍຖືກກໍານົດເຊັ່ນກັນ.

Verse 58

उत्सृज्य ग्रामनगरं मासान् विप्रोर्ऽद्धपञ्चमान् / अधीयीत शुचौ देशे ब्रह्मचारी समाहितः

ເມື່ອລະທິ້ງຊີວິດໃນບ້ານແລະເມືອງເປັນເວລາສີ່ເດືອນເຄິ່ງ, ນັກຮຽນພຣາຫມັນຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະພົມຈາຣະ ຄວນສຶກສາເວດໃນສະຖານທີ່ສະອາດ ແລະສງົບ ດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 59

पुष्ये तु छन्दसां कुर्याद् बहिरुत्सर्जनं द्विजः / माघशुक्लस्य वा प्राप्ते पूर्वाह्ने प्रथमे ऽहनि

ໃນວັນນັກສັດຕຣະ ປຸສຍະ, ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຄວນປະກອບພິທີ «ບະຫິຣ-ອຸດສັຣຈະນະ» ເພື່ອສົ່ງອອກການສະທອນເວດຂອງຕົນ; ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ເມື່ອເຖິງປັກຂາຂາວເດືອນມາຄະ ໃຫ້ເຮັດໃນວັນທຳອິດ ໃນຕອນເຊົ້າ.

Verse 60

छन्दांस्यूर्ध्वमथोभ्यस्येच्छुक्लपक्षेषु वै द्विजः / वेदाङ्गानि पुराणानि कृष्णपक्षे च मानवम्

ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຄວນສຶກສາສັນທະສະ (ຈັນທະ) ໃນຂ້າງເດືອນສວ່າງ; ໃນຂ້າງເດືອນມືດ ຄວນສຶກສາເວດາງຄະ ແລະ ປຸຣານະ; ດັ່ງນີ້ຄວນອຸທິດຕົນໃຫ້ແກ່ວິຊາສັກສິດ।

Verse 61

इमान् नित्यमनध्यायानदीयानो विवर्जयेत् / अध्यापनं च कुर्वाणो ह्यभ्यस्यन्नपि यत्नतः

ຜູ້ທີ່ກຳລັງສຶກສາພຣະເວດ ຄວນຫຼີກເວັ້ນເວລາ «ນິດຕະ-ອະນັດຍາຍະ» ຢ່າງສະເໝີ. ແມ່ນແຕ່ກຳລັງສອນຜູ້ອື່ນ ຫຼື ຝຶກຝົນຢ່າງພາກພຽນ ກໍຄວນງົດການສວດໃນເວລານັ້ນ।

Verse 62

कर्णश्रवे ऽनिले रात्रौ दिवा पांशुसमूहने / विद्युत्स्तनितवर्षेषु महोल्कानां च संप्लवे / आकालिकमनध्यायमेतेष्वाह प्रजापतिः

ເມື່ອກາງຄືນລົມຮ້ອງດັງຈົນກະທົບຫູ; ເມື່ອກາງວັນຝຸ່ນລະອອງກໍ່ຕົວເປັນກອງ; ເມື່ອມີຟ້າຜ່າ ຟ້າຮ້ອງ ແລະ ຝົນ; ແລະເມື່ອອຸລະກາດໃຫຍ່ໆປາກົດຢ່າງວຸ້ນວາຍ—ພຣະປຣະຊາປະຕິໄດ້ກ່າວວ່າ ໃນເຫດການເຫຼົ່ານີ້ ຄວນງົດການສວດແລະສຶກສາພຣະເວດທັນທີ ຕາມເວລາທີ່ກຳນົດ (ອະນັດຍາຍະ)។

Verse 63

एतानभ्युदितान् विद्याद् यदा प्रादुष्कृताग्निषु / तदा विद्यादनध्यायमनृतौ चाभ्रदर्शने

ຄວນຮູ້ວ່າ ນິມິດເຫຼົ່ານີ້ປາກົດຂຶ້ນເມື່ອໄຟບູຊາອັນສັກສິດລຸກໂຊນ. ໃນເວລານັ້ນ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າເປັນອະນັດຍາຍະ (ງົດການສຶກສາ/ສວດ). ແລະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອລະດູການຜິດປົກກະຕິ ຫຼື ເຫັນເມກນອກລະດູ।

Verse 64

निर्घाते भूमिचलने ज्योतिषां चोपसर्जने / एतानाकालिकान् विद्यादनध्यायानृतावपि

ໃນເວລາທີ່ມີສຽງກະທົບຟ້າອັນດັງກ້ອງ, ເມື່ອແຜ່ນດິນໄຫວ, ແລະເມື່ອດວງດາວທັງຫຼາຍຖືກລົບກວນຢ່າງເປັນລາງຮ້າຍ—ຄວນຮູ້ວ່າເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອະນັດຍາຍະອັນບໍ່ຖືກການ, ແມ່ນແຕ່ໃນລະດູທີ່ຄວນສຶກສາກໍຕາມ।

Verse 65

प्रादुष्कृतेष्वग्निषु तु विद्युत्स्तनितनिस्वने / सज्योतिः स्यादनध्यायः शेषरात्रौ यथा दिवा

ເມື່ອໄຟເກີດລຸກໄໝ້ ຫຼືມີຟ້າຜ່າ ແລະສຽງຟ້າຮ້ອງກັງວານ ການສຶກສາວິເທດະຄວນຢຸດ—ແລະໃຫ້ຢຸດຕໍ່ໄປຕະຫຼອດຄືນທີ່ເຫຼືອ ເຫມືອນກັບໃນກາງວັນ।

Verse 66

नित्यानध्याय एव स्याद् ग्रामेषु नगरेषु च / धर्मनैपुण्यकामानां पूतिगन्धे च नित्यशः

ໃນບ້ານແລະເມືອງ ຄວນມີການຢຸດການສວດວິເທດະເປັນນິດ; ແລະສໍາລັບຜູ້ປາຖະໜາຄວາມຊໍານານໃນທັມມະ ກໍຄວນຢຸດການຮຽນເມື່ອມີກິ່ນເໝັນຢູ່ເປັນນິດເຊັ່ນກັນ।

Verse 67

अन्तः शवगते ग्रामे वृषलस्य च सन्निधौ / अनध्यायो रुद्यमाने समवाये जनस्य च

ເມື່ອຢູ່ໃນບ້ານທີ່ມີສົບຢູ່ພາຍໃນ, ຫຼືຢູ່ໃກ້ຄົນວຶສະລະ (ຄົນນອກວັນນະ/ບໍ່ບໍລິສຸດ), ເມື່ອມີການຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນຈາກຄວາມຕາຍ, ແລະເມື່ອຝູງຊົນມາຊຸມນຸມ, ຄວນຢຸດການສວດແລະຮຽນວິເທດະ।

Verse 68

उदके मध्यरात्रे च विण्मूत्रे च विसर्जने / उच्छिष्टः श्राद्धबुक् चैव मनसापि न चिन्तयेत्

ເມື່ອຢູ່ໃນນ້ຳ, ເມື່ອເຖິງທ່ຽງຄືນ, ໃນຂະນະຂັບຖ່າຍອຸຈາລະຫຼືປັດສະວະ, ເມື່ອຢູ່ໃນສະພາບບໍ່ບໍລິສຸດ (ກິນແລ້ວຍັງບໍ່ຊໍາລະ), ແລະເມື່ອຮັບປະທານອາຫານສຣາດທະ—ບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ຄິດໃນໃຈເຖິງເລື່ອງບໍ່ຄວນ/ບໍ່ບໍລິສຸດ।

Verse 69

प्रतिगृह्य द्विजो विद्वानेकोदिष्टस्य केतनम् / त्र्यहं न कीर्तयेद् ब्रह्म राज्ञो राहोश्च सूतके

ເມື່ອດວິຊະຜູ້ຮູ້ໄດ້ຮັບເຮືອນ/ທີ່ພັກທີ່ຖວາຍເພື່ອພິທີ ekoddiṣṭa ແລ້ວ, ລາວບໍ່ຄວນສວດຫຼືສອນວິເທດະເປັນເວລາສາມມື້; ເຊັ່ນດຽວກັນໃນຊ່ວງສູຕະກະອັນເກີດຈາກການສິ້ນພະຊົນຂອງກະສັດ ຫຼືຈາກຄຣາສ (ຣາຫຸ) ຄືການຄຸ້ມຄອງດວງຈັນ/ດວງອາທິດ।

Verse 70

यावदेको ऽनुदिष्टस्य स्नेहो गन्धश्च तिष्ठति / विप्रस्य विदुषो देहे तावद् ब्रह्म न कीर्तयेत्

ຕາບໃດທີ່ຍັງມີຮ່ອງຮອຍແຫ່ງຄວາມຍຶດຕິດທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະກິ່ນອາຍຂອງມັນ ຍັງສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ ຕາບນັ້ນບໍ່ຄວນປະກາດຫຼືສອນພຣະຍານບຣະຫມັນ (Brahman) ຕໍ່ສາທາລະນະ।

Verse 71

शयानः प्रौढपादश्च कृत्वा चैवावसक्थिकाम् / नाधीयीतामिषं जग्ध्वा सूतकान्नाद्यमेव च

ບໍ່ຄວນເລີ່ມສະທ້ອນພຣະເວດ ໃນຂະນະນອນຢູ່, ເມື່ອຍືດຕີນອອກ, ຫຼືວາງຂາບໍ່ຖືກກົດ; ແລະບໍ່ຄວນຮຽນຫຼັງກິນເນື້ອສັດ ຫຼືທັນທີຫຼັງກິນອາຫານທີ່ກ່ຽວກັບຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ ເຊັ່ນອາຫານໃນຊ່ວງ sūtaka (ມົນທິນເນື່ອງຈາກການເກີດ).

Verse 72

नीहारे बाणशब्दे च संध्ययोरुभयोरपि / अमावास्यां चतुर्दश्यां पौर्णमास्यष्टमीषु च

ໃນເວລາທີ່ມີໝອກໜາ, ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງລູກສອນອັນເປັນລາງຮ້າຍ, ໃນຍາມສົນທະຍາທັງສອງ, ແລະໃນວັນອະມາວາສະຍາ, ວັນຈະຕຸຣທະສີ, ວັນເຕັມເດືອນ, ແລະວັນອັດຖະມີ—ຄວນສຳຮອງຕົນ ແລະຮັກສາຄວາມລະມັດລະວັງຕາມພິທີ.

Verse 73

उपाकर्मणि चोत्सर्गे त्रिरात्रं क्षपणं स्मृतम् / अष्टकासु त्वहोरात्रं ऋत्वन्त्यासु च रात्रिषु

ສຳລັບພິທີ Upākarman ແລະ Utsarga ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ການຊຳລະບາບ (kṣapaṇa) ຄວນຖືສາມຄືນ. ໃນວັນ Aṣṭakā ຄວນຖືຕະຫຼອດວັນແລະຄືນ; ແລະໃນຄືນປິດທ້າຍຂອງລະດູການກໍຄວນຖືໃນຄືນເຫຼົ່ານັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 74

मार्गशीर्षे तथा पौषे माघमासे तथैव च / तिस्त्रो ऽष्टकाः समाख्याता कृष्णपक्षेतु सूरिभिः

ໃນເດືອນ Mārgaśīrṣa, ເດືອນ Pauṣa ແລະເດືອນ Māgha ດ້ວຍ, ບັນດານັກປຣາຊຍ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ ມີພິທີ Aṣṭakā ສາມຄັ້ງ—ແຕ່ລະຄັ້ງຄວນປະຕິບັດໃນຄື່ງເດືອນມືດ (kṛṣṇa-pakṣa).

Verse 75

श्लेष्मातकस्य छायायां शाल्मलेर्मधुकस्य च / कदाचिदपि नाध्येयं कोविदारकपित्थयोः

ບໍ່ຄວນສວດ ຫຼື ຮຽນພຣະເວດ ໃນເງົາຂອງຕົ້ນ śleṣmātaka, śālmali ຫຼື madhūka; ແລະບໍ່ຄວນຮຽນພຣະເວດ ໃຕ້ kovidāra ຫຼື kapittha ເລີຍ។

Verse 76

समानविद्ये च मृते तथा सब्रह्मचारिणि / आचार्ये संस्थिते वापि त्रिरात्रं क्षपणं स्मृतम्

ຖ້າຜູ້ຮຽນວິຊາສັກສິດດຽວກັນເສຍຊີວິດ, ຫຼື brahmacārin ຜູ້ຮ່ວມພຣະຈັນທະວິນັຍເສຍຊີວິດ, ຫຼື ācārya ຂອງຕົນດັບຂັນ, ພຶງປະຕິບັດ kṣapaṇa ຊຳລະມົນທິນ 3 ຄືນ ຕາມຄຳສອນ।

Verse 77

छिद्राण्येतानि विप्राणांये ऽनध्यायः प्रकीर्तिताः / हिंसन्ति राक्षसास्तेषु तस्मादेतान् विवर्जयेत्

ນີ້ແມ່ນ “ຊ່ອງໂຫວ່” ຂອງພຣາຫມັນ—ຄືເວລາທີ່ຖືກກ່າວວ່າ anadhyāya (ຫ້າມຮຽນພຣະເວດ). ໃນເວລານັ້ນ rākṣasa ທັງຫຼາຍກໍ່ກວນກະທົບ; ດັ່ງນັ້ນພຶງຫຼີກເວັ້ນຢ່າງເຂັ້ມງວດ।

Verse 78

नैत्यके नास्त्यनध्यायः संध्योपासन एव च / उपाकर्मणि कर्मान्ते होममन्त्रेषु चैव हि

ສຳລັບກິດນິດປະຈຳວັນ (nitya) ບໍ່ມີ anadhyāya; ໃນການບູຊາ Sandhyā ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ອີກທັງໃນພິທີ Upākarman, ໃນຕອນສິ້ນສຸດກຳມະ, ແລະໃນມົນຕຣາຂອງ homa ກໍພຶງຮັກສາການສວດໄວ້।

Verse 79

एकामृचमथैकं वा यजुः सामाथवा पुनः / अष्टकाद्यास्वधीयीत मारुते चातिवायति

ເມື່ອລົມພັດແຮງເກີນໄປ ພຶງຮຽນພຽງແຕ່ຄຳຮ້ອງ Ṛg ໜຶ່ງບົດ, ຫຼື Yajus ໜຶ່ງສູດ, ຫຼື Sāman ໜຶ່ງທ່ອນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນວັນ Aṣṭakā ແລະວັນພິເສດອື່ນໆ ພຶງຈຳກັດການສວດໃຫ້ນ້ອຍທີ່ສຸດ।

Verse 80

अनध्यायस्तु नाङ्गेषु नेतिहासपुराणयोः / न धर्मशास्त्रेष्वन्येषु पर्वण्येतानि वर्जयेत्

ຂໍ້ຫ້າມທີ່ເອີ້ນວ່າ ອະນັດຍາຍ (ຢຸດການຮຽນ) ບໍ່ໃຊ້ກັບ ເວດາງຄະ ແລະບໍ່ໃຊ້ກັບ ອິຕິຫາສະ ແລະ ປຸຣານະ ຫຼື ທັມມະສາດອື່ນໆ; ແມ່ນແຕ່ໃນວັນພະຣະວັນກໍບໍ່ຄວນງົດອ່ານເຫຼົ່ານີ້.

Verse 81

एष धर्मः समासेन कीर्तितो ब्रह्मचारिणाम् / ब्रह्मणाभिहितः पूर्वमृषीणां भावितात्मनाम्

ດັ່ງນັ້ນ ທັມມະຂອງພຣະພຣະຫມະຈາຣິນ (ນັກຮຽນຜູ້ຮັກສາພຣະຈັນທະ) ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໂດຍຫຍໍ້—ເປັນຄໍາສອນທີ່ພຣະບຣະຫມາໄດ້ກ່າວແຕ່ກ່ອນແກ່ບັນດາລຶສີຜູ້ມີຈິດໃຈບໍລິສຸດ ແລະຝຶກຝົນດີ.

Verse 82

यो ऽन्यत्र कुरुते यत्नमनधीत्य श्रुतिं द्विजः / स संमूढो न संभाष्यो वेदबाह्यो द्विजातिभिः

ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮຽນ ສຣຸຕິ (ເວດ) ກ່ອນ ແຕ່ກັບພາກພຽນໃນກິດອື່ນ ແມ່ນຜູ້ຫຼົງຜິດຢ່າງຫນັກ; ບັນດາດວິຊະບໍ່ຄວນສົນທະນາກັບເຂົາ ເພາະເຂົາຢູ່ນອກເວດ.

Verse 83

न वेदपाठमात्रेण संतुष्टो वै भवेद् द्विजः / पाठमात्रावसन्नस्तु पङ्के गौरिव सीदति

ດວິຊະບໍ່ຄວນພໍໃຈພຽງແຕ່ການທ່ອງຈໍາພາດເວດ; ຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນ “ທ່ອງແຕ່ຢ່າງດຽວ” (ບໍ່ດໍາເນີນວິໄນ) ຈະຈົມລົງເຫມືອນງົວຈົມໃນຕົມ.

Verse 84

यो ऽधीत्य विधिवद् वेदं वेदार्थं न विचारयेत् / ससान्वयः शूद्रकल्पः पात्रतां न प्रपद्यते

ຜູ້ໃດຮຽນເວດຕາມວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ ແຕ່ບໍ່ພິຈາລະນາຄວາມໝາຍຂອງເວດ—ຜູ້ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ມີສາຍສະກຸນກໍກາຍເປັນດັ່ງຜູ້ບໍ່ເໝາະສົມຕໍ່ສິດແຫ່ງເວດ ແລະບໍ່ບັນລຸຄວາມເໝາະສົມ (ປາຕຣະຕາ) ເພື່ອຮັບມັນຢ່າງແທ້ ແລະຜົນຂອງມັນ.

Verse 85

यदि त्वात्यन्तिकं वासं कर्तुमिच्छति वै गुरौ / युक्तः परिचरेदेनमाशरीरविमोक्षणात्

ຖ້າຜູ້ໃດປາຖະນາຢາກຢູ່ກັບຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ຢ່າງຖາວອນ ກໍຄວນມີວິໄນ ແລະໝັ້ນຄົງ ຮັບໃຊ້ທ່ານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຈົນກວ່າຈະລະທິ້ງຮ່າງກາຍນີ້.

Verse 86

गत्वा वनं वा विधिवज्जुहुयाज्जातवेदसम् / अधीयीत सदा नित्यं ब्रह्मनिष्ठः समाहितः

ໄປສູ່ປ່າກໍດີ ຄວນບູຊາຮໍມຕາມພິທີ ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນ ຈາຕະເວດະສະ (ອັກນິ). ແລະດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະພຣະຫມັນ ຈົ່ງສຶກສາຄຳສອນອັນສັກສິດຢ່າງສະເໝີ.

Verse 87

सावित्रीं शतरुद्रीयं वेदान्तांश्च विशेषतः / अभ्यसेत् सततं युक्ते भस्मस्नानपरायणः

ຜູ້ມີວິໄນ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການອາບນ້ຳດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (ພັສມະ) ຄວນຝຶກຝົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ສາວິຕຣີ (ກາຍັດຣີ), ຊະຕະຣຸດຣີຍະ ແລະໂດຍພິເສດ ຄຳສອນແຫ່ງເວດານຕະ.

Verse 88

एतद् विधानं परमं पुराणं वेदागमे सम्यगिहेरितं वः / पुरा महर्षिप्रवराभिपृष्टः स्वायंभुवो यन्मनुराह देवः

ນີ້ແມ່ນວິທີບັນຍັດອັນສູງສຸດແຫ່ງປຸຣານະ ທີ່ກົງກັນກັບເວດະ ແລະອາຄະມະຢ່າງສົມບູນ ໄດ້ຖືກປະກາດໃຫ້ພວກເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງຢູ່ນີ້. ໃນອະດີດ ເມື່ອຖືກຖາມໂດຍບັນດາລິສີຜູ້ປະເສີດ, ພຣະມະນຸ ສະວາຍັມພູວະ ຜູ້ເປັນເທວະ ໄດ້ສອນຫຼັກທຳນີ້ເອງ.

Verse 89

एवमीश्वरसमर्पितान्तरो यो ऽनुतिष्ठति विधिं विधानवित् / मोहजालमपहाय सो ऽमृतो याति तत् पदमनामयं शिवम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈພາຍໃນແດ່ພຣະອີສະວະຣະ ແລະຜູ້ຮູ້ວິທີບັນຍັດ ປະຕິບັດວິໄນຕາມທີ່ກຳນົດ; ເມື່ອລະທິ້ງຕາຂ່າຍແຫ່ງຄວາມຫຼົງແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນອະມະຕະ ແລະເຂົ້າເຖິງສະຖານະອັນບໍລິສຸດ ບໍ່ມີທຸກ ອັນເປັນມົງຄຸນ—ພຣະສິວະ.