Adhyaya 15

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे चतुर्दशो ऽध्यायः व्यास उवाच वेदं वेदौ तथा वेदान् वेदान् वा चतुरो द्विजाः / अधीत्य चाधिगम्यार्थं ततः स्नायाद् द्विजोत्तमः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີກູຣະມະປູຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 6,000 ຄາຖາ ໃນພາກຫຼັງ ບົດທີ 14 ສິ້ນສຸດ. ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອດວິຊະຜູ້ປະເສີດໄດ້ຮຽນວິດະໜຶ່ງ ຫຼືສອງ ຫຼືວິດະທັງຫມົດ ແມ່ນກະທັ້ງສີ່ ແລະເຂົ້າໃຈແກ່ນຄວາມໝາຍແລ້ວ ຄວນປະຕິບັດການອາບນ້ຳຊຳລະພິທີຕໍ່ໄປ।

Verse 2

गुरवे तु वरं दत्त्वा स्नायीत तदनुज्ञया / चीर्णव्रतो ऽथ युक्तात्मा सशक्तः स्नातुमर्हति

ເມື່ອກ່ອນ ຄວນຖວາຍທານອັນສົມຄວນ (ດັກຊິນາ) ແດ່ຄູອາຈານ ແລ້ວອາບນ້ຳສິ້ນສຸດພິທີຕາມການອະນຸຍາດຂອງທ່ານ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະສຳເລັດ ຈິດໃຈມີວິໄນ ຄວບຄຸມຕົນໄດ້ ແລະມີແຮງກາຍ ຈຶ່ງຄວນແກ່ການອາບນ້ຳເປັນພິທີສຳເລັດ।

Verse 3

वैणवीं धारयेद् यष्टिमन्तर्वासस्तथोत्तरम् / यज्ञोपवीतद्वितयं सोदकं च कमण्डलुम्

ຄວນຖືໄມ້ທ່ອນທຳດ້ວຍເວນຸ (ໄມ້ໄຜ່/ກ້ານອ້ອຍ) ນຸ່ງຜ້າຊັ້ນໃນ ແລະຜ້າຄຸມຊັ້ນນອກ, ສວມຍັດຍະໂນປະວີຕະສອງສາຍ, ແລະຖືກະມັນດະລຸ (ຄົວນ້ຳ) ທີ່ເຕັມນ້ຳ।

Verse 4

छत्रं चोष्णीषममलं पादुके चाप्युपानहौ / रौक्मे च कुण्डले वेदं कृत्तकेशनखः शुचिः

ມີຮົ່ມ ແລະຜ້າພັນຫົວອັນບໍ່ມີມົນທິນ, ສວມຮອງເທົ້າແບບປາດຸກາ ແລະອຸປານະຫະ, ປະດັບຕຸ້ມຫູຄຳ; ເມື່ອຮຽນວິດະແລ້ວ ຕັດຜົມແລະເລັບ ແລະຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ—ຄວນດຳເນີນຕາມທຳມະ।

Verse 5

स्वाध्याये नित्ययुक्तः स्याद् बहिर्माल्यं न धारयेत् / अन्यत्रकाञ्चनाद् विप्रोनरक्तां बिभृयात् स्त्रजम्

ພຣາຫມະນະຄວນຕັ້ງໝັ້ນໃນສະວາດະຍາຍ (ການສຶກສາພຣະຄຳພີດ້ວຍຕົນ) ຢ່າງສະເໝີ. ບໍ່ຄວນສວມພວງມາລາພາຍນອກເພື່ອອວດ; ແລະນອກຈາກຄຳທີ່ອະນຸຍາດ ພຣາຫມະນະບໍ່ຄວນສວມພວງມາລາສີແດງ।

Verse 6

शुक्लाम्बरधरो नित्यं सुगन्धः प्रियदर्शनः / न जीर्णमलवद्वासा भवेद् वै विभवे सति

ຜູ້ປະຕິບັດຄວນນຸ່ງຜ້າຂາວສະອາດເປັນນິດ ມີກິ່ນຫອມອ່ອນໆ ແລະເບິ່ງແລ້ວນ່າເຄົາລົບ; ເມື່ອມີທຶນຊັບ ຢ່ານຸ່ງຜ້າເກົ່າຫຼືເປື້ອນດິນ.

Verse 7

न रक्तमुल्बणं चान्यधृतं वासो न कुण्डिकाम् / नोपानहौ स्त्रजं चाथ पादुके च प्रयोजयेत्

ບໍ່ຄວນນຸ່ງຜ້າສີແດງສົດຈ້າ ຫຼືຜ້າທີ່ຄົນອື່ນເຄີຍນຸ່ງ; ບໍ່ຄວນໃຊ້ຄຸນດິກາ (ພາຊະນະນ້ຳ). ເຊັ່ນດຽວກັນ ບໍ່ຄວນໃຊ້ເກີບ, ພວງດອກໄມ້, ຫຼືປາດຸກາ (ຮອງເທົ້າໄມ້) ໃນການປະຕິບັດນີ້.

Verse 8

उपवीतमलङ्कारं दर्भान् कृष्णाजिनानि च / नापसव्यं परीदध्याद् वासो न विकृतं वसेत्

ຄວນສວມອຸປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ແລະເຄື່ອງປະກອບພິທີຕາມກຳນົດ—ຫຍ້າດັບພາ ແລະໜັງກວາງດຳ. ຢ່າສວມອຸປະວີຕະແບບກັບຂ້າງ (ອັບສະວະຍະ) ແລະຢ່ານຸ່ງຜ້າທີ່ບິດເບືອນບໍ່ເໝາະ.

Verse 9

आहरेद् विधिवद् दारान् सदृशानात्मनः शुभान् / रूपलक्षणसंयुक्तान् योनिदोषविवर्जितान्

ຄວນຮັບເອົາພັນລະຍາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ເປັນຜູ້ມີມົງຄຸນ ເໝາະກັບຕົນ ມີຮູບງາມແລະໝາຍມົງຄຸນ ແລະປາສະຈາກຂໍ້ບົກພ່ອງແຫ່ງສາຍຕະກູນ.

Verse 10

अमातृगोत्रप्रभवामसमानर्षिगोत्रजाम् / आहरेद् ब्राह्मणो भार्यां शीलशौचसमन्विताम्

ພຣາຫມັນຄວນຮັບເອົາພັນລະຍາທີ່ບໍ່ເກີດຈາກສາຍຕະກູນຝ່າຍແມ່ຂອງຕົນ ແລະບໍ່ຢູ່ໃນໂກດຣະ (gotra) ສາຍຣິສິ (ṛṣi) ດຽວກັນ; ນາງຄວນມີຄຸນທຳດີ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 11

ऋतुकालाभिगामी स्याद् यावत् पुत्रो ऽभिजायते / वर्जयेत् प्रतिषिद्धानि प्रयत्नेन दिनानि तु

ຄົນຄອບຄົວຄວນເຂົ້າຫາພັນລະຍາໃນລະດູການອຸດົມສົມບູນ ຈົນກວ່າບຸດຈະເກີດ; ແລະຄວນພາກພຽນຫຼີກເວັ້ນວັນທີ່ຖືກຫ້າມໂດຍຈົ່ງໃຈ।

Verse 12

षष्ठ्यष्टमीं पञ्चदशीं द्वादशीं च चतुर्दशीम् / ब्रह्मचारी भवेन्नित्यं तद्वज्जन्मत्रयाहनि

ໃນວັນຈັນທຣະທີ 6 ແລະ 8, ວັນທີ 15, ວັນທີ 12 ແລະ 14 ດ້ວຍ ຄວນຮັກສາພຣະຫມະຈັນຍະ (ຄວາມສຳລວມ) ເປັນນິດ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນໃນສາມວັນທີ່ເກີ່ຍວກັບວັນເກີດຂອງຕົນ।

Verse 13

आदधीतावसथ्याग्निं जुहुयाज्जातवेदसम् / व्रतानि स्नातको नित्यं पावनानि च पालयेत्

ເມື່ອສ້າງໄຟສັກສິດໃນເຮືອນແລ້ວ ຄວນຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນ Jātavedas (ອັກນິ). ຜູ້ເປັນ snātaka ຜູ້ສຳເລັດການຮຽນວິທີເວດ ຄວນຮັກສາວຣະຕະແລະວິໄນອັນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໃນທຸກວັນ।

Verse 14

वेदोदितं स्वकं कर्म नित्यं कुर्यादतन्द्रितः / अकुर्वाणः पतत्याशु नरकानतिभीषणान्

ຄວນເຮັດກຳຂອງຕົນຕາມທີ່ເວດາກ່າວໄວ້ ຢ່າງສະເໝີ ໂດຍບໍ່ປະມາດ. ຜູ້ບໍ່ເຮັດ ຈະຕົກລົງສູ່ນະຣົກອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຫນັກໜ່ວງໂດຍໄວ.

Verse 15

अब्यसेत् प्रयतो वेदं महायज्ञान् न हापयेत् / कुर्याद् गृह्याणि कर्माणि संध्योपासनमेव च

ດ້ວຍຄວາມສຳລວມແລະຄວາມບໍລິສຸດ ຄວນຝຶກຮຽນເວດາ ແລະຢ່າລະເລີຍມະຫາຍັດຍາ (ພິທີບູຊາໃຫຍ່). ຄວນເຮັດພິທີກຳໃນເຮືອນ ແລະເຫນືອສິ່ງອື່ນໃດ ຄືການບູຊາສັນທະຍາໃນຍາມຮຸ່ງແລະຍາມແລງ।

Verse 16

सख्यं समाधैकैः कुर्यादुपेयादीश्वरं सदा / दैवतान्यपि गच्छेत कुर्याद् भार्याभिपोषणम्

ກັບຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນສະມາທິ ຄວນສ້າງມິດຕະພາບ; ຄວນເຂົ້າໄປຫາ ແລະ ພຶ່ງພາພຣະອີສະວະຣະ ຢູ່ເສມອ. ອີກທັງອາດໄປນະມັດສະການເທວະດາຕາມຄວາມຄວນ; ແລະຄວນອຸປະຖຳພັນລະຍາໃຫ້ສົມຄວນ.

Verse 17

न धर्मं ख्यापयेद् विद्वान् न पापं गूहयेदपि / कुर्वोतात्महितं नित्यं सर्वभूतानिकम्पकः

ນັກປັນຍາບໍ່ຄວນໂຄສະນາຄວາມດີຂອງຕົນ ແລະບໍ່ຄວນປິດບັງຄວາມຊົ່ວ. ຄວນກະທຳເພື່ອປະໂຫຍດແທ້ແກ່ຕົນເອງຢູ່ເສມອ ໂດຍມີເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ.

Verse 18

वयसः कर्मणोर्ऽथस्य श्रुतस्याभिजनस्य च / वेषवाग्बुद्धिसारूप्यमाचरन् विचरेत् सदा

ຄວນເຄື່ອນໄຫວດຳເນີນຊີວິດຢູ່ເສມອ ໂດຍຝຶກຄວາມກົງກັນ—ເຄື່ອງນຸ່ງ, ຄຳເວົ້າ, ແລະປັນຍາ—ໃຫ້ເໝາະກັບອາຍຸ, ໜ້າທີ່ການງານ, ຖານະຊັບ, ຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຟັງຮຽນ, ແລະຊາດຕະກູນ.

Verse 19

श्रुतिस्मृत्युदितः सम्यक् साधुभिर्यश्च सेवितः / तमाचारं निषेवेत नेहेतान्यत्र कर्हिचित्

ຄວນນັບຖືປະພຶດຕາມຈາຣິຍະທຳອັນຖືກຕ້ອງ ທີ່ສອນໄວ້ຢ່າງແຈ້ງໃນ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ແລະທີ່ບັນດາສາທຸຊົນປະພຶດຕາມ. ໃນເລື່ອງນີ້ ບໍ່ຄວນເລືອກເສັ້ນທາງອື່ນໃດເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ.

Verse 20

येनास्य पितरो याता येन याताः पितामहाः / तेन यायात् सतां मार्गं तेन गच्छन् न रिष्यति

ດ້ວຍເສັ້ນທາງທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາເຄີຍໄປ ແລະທີ່ປູ່ຍ່າຕາຍາຍກໍເຄີຍດຳເນີນ—ດ້ວຍເສັ້ນທາງນັ້ນແຫຼະ ຄວນເດີນຕາມມາກຂອງຄົນດີ. ເດີນຕາມນັ້ນ ຍ່ອມບໍ່ພິນາດ.

Verse 21

नित्यं स्वाध्यायशीलः स्यान्नित्यं यज्ञोपवीतवान् / सत्यवादी जितक्रोधो ब्रह्मभूयाय कल्पते

ຄວນເປັນຜູ້ຂະຫຍັນໃນການສະວາດະຍາຍະເປັນນິດ ແລະສວມສາຍຍັດໂຍປະວີຕະເປັນນິດ ເວົ້າຄວາມຈິງ ແລະຊະນະຄວາມໂກດ—ຜູ້ນັ້ນສົມຄວນຕໍ່ພາວະເປັນພຣະພຣະຫມັນ (brahmahood)។

Verse 22

संध्यास्नानपरो नित्यं ब्रह्मयज्ञुपरायणः / अनसूयी मृदुर्दान्तो गृहस्थः प्रेत्य वर्धते

ຄົນຄອບຄົວຜູ້ອຸທິດໃຈຕໍ່ພິທີສັນທະຍາ ແລະການອາບນ້ຳຊຳລະເປັນນິດ ມັ່ນຄົງໃນພຣະຫມັນຍັດ (ການຮຽນແລະສວດຄຳສອນ) ບໍ່ອິດສາ ອ່ອນໂຍນ ແລະຄວບຄຸມຕົນ—ເມື່ອລ່ວງຕາຍແລ້ວ ຍ່ອມເຈີຣິນ ແລະໄດ້ສຸກອັນສູງສົ່ງ।

Verse 23

वीतरागभयक्रोधो लोभमोहविवर्जितः / सावित्रीजाप्यनिरतः श्राद्धकृन्मुच्यते गृही

ຄົນຄອບຄົວຜູ້ປາດສະຈາກຄວາມຕິດພັນ ຄວາມຢ້ານ ແລະຄວາມໂກດ ລະທິ້ງຄວາມໂລບແລະຄວາມຫຼົງ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຈະປະສາວິຕຣີ (ກາຍະຕຣີ) ແລະເຮັດພິທີສຣາດທະ—ຄົນຄອບຄົວນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະແລະບາບ।

Verse 24

मातापित्रोर्हिते युक्तो गोब्राह्मणहिते रतः / दान्तो यज्वा देवभक्तो ब्रह्मलोके महीयते

ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນປະໂຫຍດຂອງແມ່ແລະພໍ່ ຍິນດີໃນຄວາມດີຂອງງົວແລະພຣາຫມັນ ມີຄວາມສຳລວມ ເປັນຜູ້ປະກອບຍັດ ແລະເປັນຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ເທວະ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນພຣະຫມັນໂລກ (Brahmaloka)។

Verse 25

त्रिवर्गसेवी सततं देवतानां च पूजनम् / कुर्यादहरहर्नित्यं नमस्येत् प्रयतः सुरान्

ຜູ້ທີ່ປະພຶດຕາມຕຣິວັກຄະ (ທຳ-ອັດຖະ-ກາມ) ຢ່າງສະເໝີ ຄວນບູຊາເທວະທັງຫຼາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; ທຸກມື້ທຸກວັນບໍ່ໃຫ້ຂາດ ແລະຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເທວະດ້ວຍຄວາມສຳລວມມີວິໄນ।

Verse 26

विभागशीलः सततं क्षमायुक्तो दयालुकः / गृहस्थस्तु समाख्यातो न गृहेण गृही भवेत्

ຄົນຄອບຄົວທີ່ແທ້ ແມ່ນຜູ້ມັກແບ່ງປັນຢ່າງຍຸດຕິທຳ ມີຄວາມອົດທົນ(ກະສະມາ) ແລະເມດຕາ; ຢູ່ໃນເຮືອນແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຮືອນຄອບງຳໃຈຕົນ.

Verse 27

क्षमा दया च विज्ञानं सत्यं चैव दमः शमः / अध्यात्मनिरतं ज्ञानमेतद् ब्राह्मणलक्षणम्

ຄວາມອົດທົນ(ກະສະມາ) ເມດຕາກະລຸນາ ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ ຄວາມຈິງ ການຄວບຄຸມຕົນ (ດະມະ) ແລະຄວາມສະຫງົບໃນໃຈ (ຊະມະ) ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮູ້ທີ່ອຸທິດແດ່ອາດຕະມັນສູງສຸດ—ນີ້ແມ່ນລັກສະນະຂອງພຣາຫມະນະ.

Verse 28

एतस्मान्न प्रमाद्येत विशेषेण द्विजोत्तमः / यथाशक्तिं चरन् कर्म निन्दितानि विवर्जयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ (ດວິຈໂອດຕະມະ) ຢ່າໄດ້ປະມາດໃນເລື່ອງນີ້ເດັດຂາດ; ປະພຶດກຳຕາມກຳລັງ ແລະຫຼີກເວັ້ນການກະທຳທີ່ຖືກຕຳນິ.

Verse 29

विधूय मोहकलिलं लब्ध्वा योगमनुत्तमम् / गृहस्थो मुच्यते बन्धात् नात्र कार्या विचारणा

ເມື່ອສັດທາວິໄສສັ່ນສະເທືອນຂີ້ຕົມແຫ່ງຄວາມຫຼົງ ແລະໄດ້ບັນລຸໂຍຄະອັນສູງສຸດ ແມ່ນແຕ່ຄົນຄອບຄົວກໍພົ້ນຈາກພັນທະ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືຄິດຄຳນຶງອີກ.

Verse 30

विगर्हातिक्रमाक्षेपहिंसाबन्धवधात्मनाम् / अन्यमन्युसमुत्थानां दोषाणां मर्षणं क्षमा

ກະສະມາ (ຄວາມອົດທົນ) ແມ່ນການອົດກັ້ນຢ່າງອົດທົນ ໂດຍບໍ່ໂຕ້ຕອບ ຕໍ່ຄວາມຜິດທີ່ເກີດຈາກຄວາມໂກດຮ່ວມກັນ ເຊັ່ນ ການຕຳນິ ການລ່ວງລະເມີດ ການດູຖູກ ຄວາມຮຸນແຮງ ການຈັບຂັງ ແລະແມ່ນແຕ່ການປອງຮ້າຍຊີວິດ.

Verse 31

स्वदुः खेष्विव कारुण्यं परदुः खेषु सौहृदात् / दयेति मुनयः प्राहुः साक्षाद् धर्मस्य साधनम्

ຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ແມ່ນການຮູ້ສຶກທຸກຂ໌ຂອງຜູ້ອື່ນ ເຫມືອນທຸກຂ໌ຂອງຕົນ ເກີດຈາກມິດຕະຈິດຕໍ່ຜູ້ທຸກທ້ອນ; ນັກລຶກລັບເອີ້ນວ່າ “ດະຍາ”. ມັນແມ່ນເຄື່ອງມືໂດຍກົງຂອງທຳມະ.

Verse 32

चतुर्दशानां विद्यानां धारणं हि यतार्थतः / विज्ञानमिति तद् विद्याद् येन धर्मो विवर्धते

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ “ວິຊະຍານ” (vijñāna) ແມ່ນການຊຶມຊັບແລະຖືກຕ້ອງແທ້ ຕໍ່ວິຊາທັງສິບສີ່ປະການ; ໂດຍສິ່ງນີ້ ທຳມະຖືກຫຼ້ຽງດູແລະເຈີຣິນ.

Verse 33

अधीत्य विधिवद् विद्यामर्थं चैवोपलभ्य तु / धर्मकार्यान्निवृत्तश्चेन्न तद् विज्ञानमिष्यते

ແມ່ນແຕ່ຮຽນວິຊາຕາມວິທີອັນຖືກ ແລະເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍແລ້ວ ແຕ່ຖ້າຫາກຫັນຫນີຈາກກິດຂອງທຳມະ ກໍບໍ່ຖືກຮັບວ່າເປັນ “ວິຊະຍານ” ແທ້.

Verse 34

सत्येन लोकाञ्जयति सत्यं तत्परमं पदम् / यथाभूतप्रवाद् तु सत्यमाहुर्मनीषिणः

ດ້ວຍຄວາມຈິງ ຍ່ອມຊະນະໂລກທັງຫຼາຍ; ຄວາມຈິງນັ້ນແຫຼະແມ່ນບົດສູງສຸດ. ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ຄວາມຈິງແມ່ນການເວົ້າສິ່ງທັງປວງຕາມທີ່ມັນເປັນຈິງ.

Verse 35

दमः शरीरोपरमः शमः प्रज्ञाप्रिसादजः / अध्यात्ममक्षरं विद्याद् यत्र गत्वा न शोचति

ດະມະ ແມ່ນການຢຸດຢັ້ງແຮງຜັກດັນຂອງກາຍ; ຊະມະ ເກີດຈາກຄວາມແຈ້ງໃສແລະຄວາມສະຫງົບຂອງປັນຍາ. ຄວນຮູ້ອັດຍາດມັນ—ອັກສອນອັນບໍ່ເສື່ອມ—ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ຍ່ອມບໍ່ໂສກເສົ້າ.

Verse 36

यया स देवो भगवान् विद्यया वेद्यते परः / साक्षाद् देवो महादेवस्तज्ज्ञानमिति कीर्तितम्

ຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດ ທີ່ໂດຍມັນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ສູງສຸດ—ຜູ້ເກີນກວ່າທຸກສິ່ງ—ຖືກຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ນັ້ນແຫຼະເອີ້ນວ່າ «ຍານ»; ເພາະມັນແມ່ນພຣະມະຫາເທວ (ມະຫາເດວ) ປາກົດໂດຍກົງ.

Verse 37

तन्निष्ठस्तत्परो विद्वान्नित्यमक्रोधनः शुचिः / महायज्ञपरो विप्रो लभते तदनुत्तमम्

ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນ «ນັ້ນ» (ຄວາມຈິງສູງສຸດ) ອຸທິດໃຈໃຫ້ «ນັ້ນ» ແຕ່ຜູ້ດຽວ ບໍ່ໂກດເຄືອງເປັນນິດ ແລະບໍລິສຸດ—ຜູ້ມຸ່ງຫາມະຫາຍັດ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບສະພາບອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນັ້ນ.

Verse 38

धर्मस्यायतनं यत्नाच्छरीरं परिपालयेत् / न हि देहं विना रुद्रः पुरुषैर्विद्यते परः

ເນື່ອງຈາກຮ່າງກາຍແມ່ນທີ່ພັກແລະຖານຮອງຂອງທຳມະ ຈຶ່ງຄວນພະຍາຍາມຮັກສາມັນຢ່າງລະມັດລະວັງ; ເພາະບໍ່ມີຮ່າງກາຍ ມະນຸດບໍ່ອາດຮູ້ຈັກຣຸດຣະ—ຜູ້ສູງສຸດ—ໄດ້ເລີຍ.

Verse 39

नित्यधर्मार्थकामेषु युज्येत नियतो द्विजः / न धर्मवर्जितं काममर्थं वा मनसा स्मरेत्

ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ມີວິໄນ ຄວນປະພຶດຢູ່ເປັນນິດໃນ ທຳມະ, ອັດຖະ, ແລະ ກາມະ; ແລະບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ຄິດໃນໃຈເຖິງຄວາມປາຖະໜາ ຫຼືການຫາຊັບທີ່ປາດຈາກທຳມະ.

Verse 40

सीदन्नपि हि धर्मेण न त्वधर्मं समाचरेत् / धर्मो हि भगवान् देवो गतिः सर्वेषु जन्तुषु

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອກຳລັງຈົມຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ກໍຄວນປະພຶດຕາມທຳມະເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ຄວນເຮັດອະທຳມະ; ເພາະທຳມະນັ້ນແຫຼະແມ່ນພຣະເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະເປັນທາງສຸດທ້າຍຂອງສັດທັງປວງ.

Verse 41

भूतानां प्रियकारी स्यात् न परद्रोहकर्मधीः / न वेददेवतानिन्दां कुर्यात् तैश्च न संवसेत्

ຄວນປະພຶດການທີ່ເປັນທີ່ຮັກ ແລະເປັນປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ບໍ່ຄວນມີໃຈຈະເຮັດການທຳຮ້າຍຜູ້ອື່ນ. ບໍ່ຄວນດ່າທໍາລາຍພຣະເວດ ຫຼືເທວະດາ ແລະບໍ່ຄວນຢູ່ຮ່ວມກັບຜູ້ທີ່ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 42

यस्त्विमं नियतं विप्रो धर्माध्यायं पठेच्छुचिः / अध्यापयेत् श्रावयेद् वा ब्रह्मलोके महीयते

ແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີວິໄນ ແລະບໍລິສຸດ ຜູ້ອ່ານບົດວ່າດ້ວຍທັມມະນີ້ເປັນປະຈໍາ ຫຼືສອນ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ຟັງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນພຣະໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmaloka).