Adhyaya 13
Ācamana-vidhi, Śauca, and Conduct Rules for Study, Eating, and Bodily Functions
ຫຼັງຈາກຈົບບົດກ່ອນ ວະຍາສະສືບຕໍ່ຄຳສອນທາງທຳມະໃນອຸຕຕະຣະພາກ ໂດຍວາງລະບຽບຄວາມບໍລິສຸດພິທີກຳ ທີ່ມີ «ອາຈະມະນະ» (ຈິບນ້ຳພິທີ) ເປັນແກນ. ບົດນີ້ລຽງເວລາທີ່ບໍ່ຄວນເລີ່ມສະວດວິດ ແລະເວລາທີ່ຕ້ອງຊຳລະໃໝ່ (ຫຼັງນອນ, ຫຼັງອາບນ້ຳ, ສຳຜັດຂອງບໍ່ສະອາດ, ຫຼືການຄົບຄ້າທີ່ເຮັດໃຫ້ເປື້ອນ). ຕໍ່ມາກຳນົດທ່ານັ່ງ, ມາດຕະຖານນ້ຳ ແລະຂໍ້ຫ້າມທີ່ເຮັດໃຫ້ຄຳສັກສິດ ຫຼືອາຈະມະນະເສຍ (ຄຸມຫົວ, ໃສ່ເກີບ, ນັ່ງບໍ່ຖືກ, ໃຈຟຸ້ງຊ່ານ). ອະທິບາຍຕີຣຖະໃນມື (ບຣະຫມ, ປິຕຣ, ໄດວ, ປຣາຊາປັດຍະ, ອາຣສະ) ແລະຂັ້ນຕອນອາຈະມະນະທີ່ເຊື່ອມການແຕະແຕ່ລະຈຸດກັບເທວະທີ່ພໍໃຈ. ທ້າຍສຸດມີກົດເກນເລື່ອງອາຫານແລະຄວາມເປື້ອນ (ອຸຈຊິດຕະ), ການຈັດການນ້ຳຢອດ, ຂໍ້ຜ່ອນຜັນຍາມຈຳເປັນ, ສະຖານທີ່/ທິດທາງສຳລັບຂັບຖ່າຍ ແລະແຫຼ່ງດິນ-ນ້ຳສຳລັບຊຳລະ ເພື່ອວາງພື້ນຖານວິນັຍປະຈຳວັນໃນທາງທຳມະ.
Shlokas
Verse 1
इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे द्वादशो ऽध्यायः व्यास उवाच भुक्त्वा पीत्वा च सुप्त्वा च स्नात्वा रथ्योपसर्पणे / ओष्ठावलमोकौ स्पृष्ट्वा वासो विपरिधाय च
ດັ່ງນີ້ ບົດທີສິບສອງ ໃນພາກຫຼັງ ຂອງ «ສີກູຣະມະປຸຣານະ» ໃນ «ສັດສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ. ພຣະວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງກິນແລະດື່ມ, ຫຼັງນອນ, ຫຼັງອາບນ້ຳ, ເມື່ອຈະເຂົ້າໄປສູ່ຖະໜົນສາທາລະນະ, ຫຼັງແຕະຮິມຝີປາກ ແລະຮູທາງລຸ່ມ (ຮູທະວານ), ແລະຫຼັງສວມຫຼືປ່ຽນເຄື່ອງນຸ່ງ—
Verse 2
रेतोमूत्रपुरीषाणामुत्सर्गे ऽयुक्तभाषणे / ष्ठीवित्वाध्ययनारम्भे कासश्वासागमे तथा
ບໍ່ຄວນເລີ່ມສະວດວິເທດ ໃນເວລາຂັບຖ່າຍນ້ຳກາມ, ປັດສະວະ ຫຼືອຸຈາລະ; ບໍ່ຄວນໃນຂະນະເວົ້າຈາບໍ່ສົມຄວນ; ບໍ່ຄວນທັນທີຫຼັງຖົ່ມນ້ຳລາຍ; ບໍ່ຄວນໃນຕອນເລີ່ມຮຽນໃໝ່; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອເກີດໄອ ຫຼືຫາຍໃຈຂັດ.
Verse 3
चत्वरं वा श्मशानं वा समाक्रम्य द्विजोत्तमः / संध्ययोरुभयोस्तद्वदाचान्तो ऽप्याचमेत् पुनः
ຖ້າດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ກ້າວເຂົ້າໄປໃນສີ່ແຍກ ຫຼືເຂົ້າໄປໃນປ່າຊ້າ, ໃນສອງເວລາສັນທະຍາ (ເຊົ້າແລະແລງ) ກໍຄວນເຮັດອາຈະມະນະເຊັ່ນນັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຈິບນ້ຳແລ້ວ ກໍຄວນຈິບອີກ.
Verse 4
चण्डालम्लेच्छसंभाषे स्त्रीशूद्रोच्छिष्टभाषणे / उच्छिष्टं पुरुषं स्पृष्ट्वा भोज्यं चापि तथाविधम् / आचामेदश्रुपाते वा लोहितस्य तथैव च
ຫຼັງຈາກສົນທະນາກັບຈັນດາລະ ຫຼືມະເລັດຈະ (ຄົນຕ່າງຖິ່ນ), ຫຼັງຈາກເວົ້າກັບແມ່ຍິງ ຫຼືຊູດຣະ ໃນຂະນະທີ່ຕົນຢູ່ໃນສະພາບອຸຈຊິດ (ປົນເປື້ອນດ້ວຍຂອງເຫຼືອ), ແລະຫຼັງຈາກແຕະຕ້ອງຄົນອຸຈຊິດ ຫຼືອາຫານທີ່ປົນເປື້ອນເຊັ່ນນັ້ນ, ຄວນເຮັດອາຈະມະນະ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຫຼັງນ້ຳຕາຕົກ ແລະຫຼັງສຳຜັດເລືອດ.
Verse 5
भोजने संध्ययोः स्नात्वा पीत्वा मूत्रपुरीषयोः / आचान्तो ऽप्याचमेत् सुप्त्वा सकृत्सकृदथान्यतः
ໃນເວລາກິນ ໃນສັນທະຍາທັງສອງ (ເຊົ້າ–ແລງ) ຫຼັງອາບນ້ຳ ຫຼັງດື່ມ ແລະຫຼັງປັດສະວະ–ຖ່າຍ ຄວນເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳຊຳລະ)។ ແມ່ນຈະເຮັດແລ້ວກໍຄວນເຮັດອີກຫຼັງນອນ ແລະໃນໂອກາດອື່ນໆຢ່າງນີ້ເປັນປະຈຳ។
Verse 6
अग्नेर्गवामथालम्भे स्पृष्ट्वा प्रयतमेव वा / स्त्रीणामथात्मनः स्पर्शे नीवीं वा परिधाय च
ຫຼັງຈາກແຕະໄຟ ແຕະງົວ ຫຼືແຕະຜູ້ກຳລັງຮ່ວມເພດ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຫຼັງແຕະແມ່ຍິງ ຫຼັງແຕະຮ່າງກາຍຕົນ ຫຼືຫຼັງນຸ່ງຜ້າຄາດແອວ ຄວນຊຳລະຕົນດ້ວຍວິນັຍແຫ່ງຄວາມສະອາດແລະການສຳລວມຕາມທຳມະ।
Verse 7
उपस्पृशेज्जलं वार्द्रं तृणं वा भूमिमेव वा / केशानां चात्मनः स्पर्शे वाससो ऽक्षालितस्य च
ຄວນຊຳລະແບບສັ້ນໆໂດຍແຕະນ້ຳ ຫຼືຫຍ້າຊຸ່ມ ຫຼືແມ່ນແຕ່ດິນ—ໂດຍພິເສດເມື່ອແຕະຜົມ ຫຼືຮ່າງກາຍຕົນ ຫຼືເມື່ອເສື້ອຜ້າຍັງບໍ່ໄດ້ຊັກລ້າງ।
Verse 8
अनुष्णाभिरफेनाबिरदुष्टाभिश्च धर्मतः / शौचेप्सुः सर्वदाचामेदासीनः प्रागुदङ्मुखः
ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມບໍລິສຸດ ຄວນເຮັດອາຈະມະນະເປັນປະຈຳຢ່າງຖືກທຳນອງ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳທີ່ບໍ່ຮ້ອນ ບໍ່ມີຟອງ ບໍ່ປົນເປື້ອນ ແລະເໝາະຕາມທຳມະ—ນັ່ງຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຫຼືທາງເໜືອ।
Verse 9
शिरः प्रावृत्य कण्ठं वा मुक्तकच्छसिखो ऽपि वा / अकृत्वा पादयोः शौचमाचान्तो ऽप्यशुचिर्भवेत्
ຖ້າປົກຫົວ ຫຼືປົກຄໍ ຫຼືປ່ອຍຜ້າຄາດແອວໃຫ້ຫຼວມ ແລະປ່ອຍຜົມບໍ່ມັດ—ໂດຍບໍ່ໄດ້ຊຳລະຕີນກ່ອນ—ແມ່ນຈະເຮັດອາຈະມະນະແລ້ວກໍຍັງເປັນອະສຸດທິຢູ່।
Verse 10
सोपानत्को जलस्थो वा नोष्णीषी वाचमेद् बुधः / न चैव वर्षधाराभिर्न तिष्ठन् नोद्धृतोदकैः
ຜູ້ຮູ້ຄວນບໍ່ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາອັນສັກສິດ ໃນຂະນະໃສ່ເກີບ ຫຼືຢືນຢູ່ໃນນ້ໍາ ຫຼືຄຸ້ມຫົວ. ບໍ່ຄວນເວົ້າເມື່ອຝົນຕົກໜັກ ຫຼືຢືນຢູ່ບ່ອນທີ່ນ້ໍາພຶ່ງຕັກຂຶ້ນກໍາລັງຖືກໃຊ້.
Verse 11
नैकहस्तार्पितजलैर्विना सूत्रेण वा पुनः / न पादुकासनस्थो वा बहिर्जानुरथापि वा
ບໍ່ຄວນເຮັດອາຈະມະນະດ້ວຍນ້ໍາທີ່ຖວາຍດ້ວຍຫຼາຍມື ຫຼືໃນຂະນະບໍ່ສວມສາຍສັກສິດ (ຢັດຍໂຍປະວີຕ). ບໍ່ຄວນເຮັດໃນຂະນະນັ່ງເທິງເກີບ ຫຼືເທິງອາສນະ ຫຼືເມື່ອຖ່າງເຂົ່າອອກຂ້າງນອກ.
Verse 12
न जल्पन् न हसन् प्रेक्षन् शयानः प्रह्व एव च / नावीक्षिताभिः फेनाद्यैरुपेताभिरथापि वा
ບໍ່ຄວນຈໍ້ຈາ ບໍ່ຄວນຫົວເຮາະ ບໍ່ຄວນຈ້ອງມອງໄປມາ; ແມ່ນແຕ່ເມື່ອນອນກໍຄວນສະຫງົບ ແລະຖ່ອມຕົນ. ບໍ່ຄວນຫັນໄປມອງສະຕີທີ່ປະດັບຕົວ—ດ້ວຍເຄື່ອງທາຄ້າຍຟອມ ແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ.
Verse 13
शूद्राशुचिकरोन्मुक्तैर्न क्षाराभिस्तथैव च / न चैवाङ्गुलिभिः शब्दं न कुर्वन् नान्यमानसः
ບໍ່ຄວນໃຫ້ຕົນເປື້ອນເປັນມົນທິນ ໂດຍການສຳຜັດກັບຊູດຣະ (Śūdra) ຫຼືສິ່ງບໍ່ສະອາດ ຫຼືສານດ່າງ. ບໍ່ຄວນດີດນິ້ວໃຫ້ເກີດສຽງ; ຄວນຢູ່ໃນຄວາມງຽບ ແລະຮັກສາໃຈບໍ່ໃຫ້ຟຸ້ງຊ່ານ ໂດຍຈົ່ງຈ້ອງຕໍ່ພິທີ ແລະພຣະເຈົ້າ.
Verse 14
न वर्णरसदुष्टाभिर्न चैव प्रदरोदकैः / न पाणिक्षुभिताभिर्वा न बहिष्कक्ष एव वा
ບໍ່ຄວນອາບນ້ໍາດ້ວຍນ້ໍາທີ່ສີ ຫຼືລົດຊາດເສຍ. ບໍ່ຄວນອາບດ້ວຍນ້ໍາທີ່ໄຫຼອອກຈາກຮອຍແຕກ ຫຼືນ້ໍາຊຶມປົນເປື້ອນ. ບໍ່ຄວນອາບດ້ວຍນ້ໍາທີ່ຖືກມືກວນໃຫ້ຟຸ້ງ; ແລະບໍ່ຄວນອາບໃນບ່ອນອາບຂ້າງນອກທີ່ໂລ່ງແຈ້ງ.
Verse 15
हृद्गाभिः पूयते विप्रः कण्ठ्याभिः क्षत्रियः शुचिः / प्राशिताभिस्तथावैश्यः स्त्रीशूद्रौ स्पर्शतो ऽन्ततः
ພຣາຫມະນະບໍລິສຸດດ້ວຍນ້ຳທີ່ເຖິງຫົວໃຈ; ກະສັດຕຣິຍະສະອາດດ້ວຍນ້ຳຮອດຄໍ; ໄວຊະຍະບໍລິສຸດດ້ວຍນ້ຳທີ່ຈິບ; ຍິງແລະຊູດຣະ ບໍລິສຸດໃນທ້າຍສຸດດ້ວຍການແຕະນ້ຳເທົ່ານັ້ນ।
Verse 16
अङ्गुष्ठमूलान्तरतो रेखायां ब्राह्ममुच्यते / अन्तराङ्गुष्ठदेशिन्यो पितॄणां तीर्थमुत्तमम्
ໃນເສັ້ນທີ່ຢູ່ຂ້າງໃນຕອນໂຄນນິ້ວໂປ້ ເອີ້ນວ່າ ພຣະພຣະຫມາ-ຕີຣຖະ (Brahma-tīrtha)។ ແລະບ່ອນລະຫວ່າງນິ້ວໂປ້ກັບນິ້ວຊີ້ ແມ່ນຕີຣຖະອັນສູງສຸດສໍາລັບການຖວາຍແດ່ພິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ)។
Verse 17
कनिष्ठामूलतः पश्चात् प्राजापत्यं प्रचक्षते / अङ्गुल्यग्रे स्मृतं दैवं तदेवार्षं प्रकीर्तितम्
ຈາກໂຄນນິ້ວກ້ອຍໄປທາງຫຼັງ ເຂົາເອີ້ນວ່າ «ປຣາຊາປັດຍະ» (Prajāpatya)។ ທີ່ປາຍນິ້ວ ຈື່ຈໍາວ່າ «ໄດວະ» (Daiva) ແລະມາດຕະຖານດຽວກັນນັ້ນ ກໍຖືກປະກາດວ່າ «ອາຣສະ» (Ārṣa) ຕາມທາງພຣະລິສີ।
Verse 18
मूले वा दैवमार्षं स्यादाग्नेयं मध्यतः स्मृतं / तदेव सौमिकं तीर्थमेतज्ज्ञात्वा न मुह्यति
ທີ່ໂຄນ ຖືກນັບເປັນຕີຣຖະແຫ່ງໄດວະ ແລະ ອາຣສະ; ທີ່ກາງ ຈື່ຈໍາວ່າເປັນຂອງອັກນິ (Agni)។ ຕີຣຖະນັ້ນເອງຍັງເປັນສະພາບ «ເສົາມະຍະ» (Soma—ອ່ອນໂຍນສະງົບ); ຜູ້ຮູ້ເຊັ່ນນີ້ບໍ່ຫຼົງສັບສົນ।
Verse 19
ब्राह्मेणैव तु तीर्थेन द्विजो नित्यमुपस्पृशेत् / कायेन वाथ दैवेन तु पित्र्येण वै द्विजाः
ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຄວນຊໍາລະຕົນປະຈໍາວັນ ໂດຍແຕະນ້ຳດ້ວຍຕີຣຖະ «ພຣະຫມາ»। ແລະດວິຊະທັງຫຼາຍ ອາດປະຕິບັດດ້ວຍຕີຣຖະ «ກາຍະ», «ໄດວະ», ແລະ «ພິຕຣິຍະ» ຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້।
Verse 20
त्रिः प्राश्नीयादपः पूर्वं ब्राह्मणः प्रयतस्ततः / संमृज्याङ्गुष्ठमूलेन मुखं वै समुपस्पृशेत्
ກ່ອນອື່ນ ພຣາຫມັນຜູ້ສຳລວມຄວນຈິບນ້ຳສາມເທື່ອ; ແລ້ວເຊັດຮິມຝີປາກ ແລະແຕະຊຳລະປາກດ້ວຍໂຄນນິ້ວໂປ້ງ.
Verse 21
अङ्गुष्ठानामिकाभ्यां तु स्पृशेन्नेत्रद्वयं ततः / तर्जन्यङ्गुष्ठयोगेन स्पृशेन्नासापृटद्वयम्
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ນິ້ວໂປ້ງກັບນິ້ວນາງແຕະຕາທັງສອງ; ແລ້ວປະສານນິ້ວຊີ້ກັບນິ້ວໂປ້ງ ແຕະຂ້າງດັ່ງທັງສອງ.
Verse 22
कनिष्ठाङ्गुष्ठयोगेन श्रवणे समुपस्पृशेत् / सर्वासामथ योगेन हृदयं तु तलेन वा / संस्पृशेद् वा शिरस्तद्वदङ्गुष्ठेनाथवा द्वयम्
ໃຫ້ປະສານນິ້ວກ້ອຍກັບນິ້ວໂປ້ງ ແລ້ວແຕະຫູຢ່າງອ່ອນໂຍນ. ຕໍ່ມາ ຮວມນິ້ວທັງໝົດເປັນມຸດຣາ ແຕະຫົວໃຈດ້ວຍຝາມື; ຫຼືແຕະສະຫຼະຫົວໃນທຳນອງດຽວກັນ ໂດຍນິ້ວໂປ້ງ ຫຼືດ້ວຍສອງມືພ້ອມກັນ.
Verse 23
त्रिः प्राश्नीयाद् यदम्भस्तु सुप्रीतास्तेन देवताः / ब्रह्मा विष्णुर्महेशश्च भवन्तीत्यनुशुश्रुमः
ຄວນຈິບນ້ຳສາມເທື່ອ; ດ້ວຍກິລິຍານັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ—ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຍິນສືບມາ—ຄື ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະມະເຫສ (ສິວະ).
Verse 24
गङ्गा च यमुना चैव प्रीयेते परिमार्जनात् / संस्पृष्टयोर्लोचनयोः प्रीयेते शशिभास्करौ
ດ້ວຍການຊຳລະກາຍ ພຣະແມ່ຄົງຄາ ແລະ ພຣະແມ່ຢະມຸນາ ຍິນດີ; ແລະເມື່ອແຕະຊຳລະຕາທັງສອງ ພຣະຈັນ ແລະ ພຣະອາທິດ ຍິນດີ.
Verse 25
नासत्यदस्त्रौ प्रीयेते स्पृष्टे नासापुटद्वये / कर्णयोः स्पृष्टयोस्तद्वत् प्रीयेते चानिलानलौ
ເມື່ອເຊີນທວິນເທວະອັສວິນ «ນາສັດຍະ» ໂດຍການແຕະຮູດັງສອງຂ້າງ ພວກທ່ານຍິນດີ; ແລະເມື່ອແຕະຫູ ວາຍຸ (ລົມ) ແລະ ອັກນິ (ໄຟ) ກໍຍິນດີເຊັ່ນກັນ।
Verse 26
संस्पृष्टे हृदये चास्य प्रीयन्ते सर्वदेवताः / मूर्ध्नि संस्पर्शनादेकः प्रीतः स पुरुषो भवेत्
ເມື່ອແຕະຫົວໃຈຂອງຜູ້ນັ້ນໃນພິທີ ເທວະທັງປວງຍິນດີ; ແຕ່ເມື່ອແຕະກະຫຼອດຫົວ ພຣະບຸຣຸສະສູງສຸດພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຍິນດີ।
Verse 27
नोच्छिष्टं कुर्वते मुख्या विप्रुषो ऽङ्गं नयन्ति याः / दन्तवद् दन्तलग्नेषु जिह्वास्पर्शे ऽशुचिर्भवेत्
ຜູ້ໃດກິນແລ້ວເຮັດໃຫ້ປາກເປັນ «ອຸຈຊິດຕະ» (ມີເຫຼືອຄ້າງປົ່ນເປື້ອນ) ຫຼືມີຢອດອາຫານ/ນ້ຳລາຍຕົກໃສ່ອະວະຍະວະ ຍ່ອມເປັນອະສຸຈິ. ອາຫານທີ່ຕິດຢູ່ຊ່ອງຟັນ ພຶງຮູ້ວ່າເຫມືອນຕິດຢູ່ຟັນ; ແລະເມື່ອລິ້ນໄປແຕະ ກໍເປັນອະສຸຈິໄວ।
Verse 28
स्पृशान्ति बिन्दवः पादौ य आचामयतः परान् / भूमिगैस्ते समा ज्ञेया न तैरप्रयतो भवेत्
ເມື່ອໃຫ້ນ້ຳອາຈາມະແກ່ຜູ້ອື່ນ ຖ້າມີຢອດນ້ຳໄປແຕະຕີນຂອງຕົນ ຢອດນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເທົ່າກັບນ້ຳທີ່ຕົກລົງດິນ; ດັ່ງນັ້ນຢ່າເຮັດດ້ວຍຄວາມປະມາດເນື່ອງຈາກມັນ।
Verse 29
मदुपर्के च सोमे च ताम्बूलस्य च भक्षणे / फलमूले चेक्षुदण्डे न दोषं प्राह वे मनुः
ໃນການດື່ມມະທຸປັຣກະ (ນ້ຳຜຶ້ງປະສົມພິທີ), ໃນການດື່ມໂສມະ, ໃນການຄຽວຕາມບູລະ (ໃບໝາກ), ແລະໃນການກິນຜົນໄມ້ ຮາກ ແລະລຳອ້ອຍ—ມະນຸໄດ້ກ່າວວ່າບໍ່ມີໂທດໃດໆ।
Verse 30
प्रचरंश्चान्नपानेषु द्रव्यहस्तो भवेन्नरः / भूमौ निक्षिप्य तद् द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत् तु तत्
ຖ້າໃນຂະນະເຄື່ອນໄຫວເກືອບກັບອາຫານແລະນ້ຳດື່ມ ມືຂອງຄົນເກີດເປື້ອນເນື່ອງຈາກສຳຜັດສິ່ງບໍ່ບໍລິສຸດ ໃຫ້ວາງສິ່ງນັ້ນລົງພື້ນ ເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳພິທີເພື່ອຊຳລະ) ແລ້ວຈຶ່ງປະພອຍນ້ຳບໍລິສຸດໃສ່ສິ່ງນັ້ນ।
Verse 31
तैजसं वै समादाय यद्युच्छिष्टो भवेद् द्विजः / भूमौ निक्षिप्य तद् द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत् तु तत्
ຖ້າດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເກີດມົນທິນເນື່ອງຈາກສຳຜັດອາຫານເຫຼືອ (ອຸຈຊິດຕະ) ໃຫ້ນຳໄຟ (ຫຼືຄົງໄຟ) ມາ ວາງສິ່ງນັ້ນລົງພື້ນ ເຮັດອາຈະມະນະ ແລ້ວຈຶ່ງປະພອຍນ້ຳໃສ່ສິ່ງນັ້ນເພື່ອຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ।
Verse 32
यद्यमत्रं समादाय भवेदुच्छेषणान्वितः / अनिधायैव तद् द्रव्यमाचान्तः शुचितामियात् / वस्त्रादिषु विकल्पः स्यात् तत्संस्पृष्ट्वाचमेदिह
ຖ້າຫຼັງຈາກຈັບພາຊະນະ (ພາຊະນະນ້ຳ) ແລ້ວ ເກີດມົນທິນຈາກອຸຈຊິດຕະ (ອາຫານເຫຼືອ) ໃຫ້ເຮັດອາຈະມະນະໂດຍບໍ່ຕ້ອງວາງສິ່ງນັ້ນລົງ ແລ້ວຈະກັບຄືນສູ່ຄວາມບໍລິສຸດ. ສ່ວນເສື້ອຜ້າ ແລະສິ່ງຄ້າຍກັນ ມີທາງເລືອກ: ເມື່ອສຳຜັດແລ້ວ ໃຫ້ເຮັດອາຈະມະນະຢູ່ນີ້ເພື່ອໃຫ້ບໍລິສຸດ।
Verse 33
अरण्ये ऽनुदके रात्रौ चौरव्याघ्राकुले पथि / कृत्वा मूत्रं पुरीषं वा द्रव्यहस्तो न दुष्यति
ໃນປ່າ ໃນບ່ອນບໍ່ມີນ້ຳ ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ຫຼືຕາມທາງທີ່ມີໂຈນແລະເສືອຊຸກຊຸມ ຖ້າຈຳເປັນຕ້ອງຖ່າຍປັດສະວະ ຫຼືອຸຈະ ແມ່ນແມ່ນຖືຂອງມີຄ່າໃນມື ກໍບໍ່ຖືກນັບວ່າເປື້ອນ ເນື່ອງຈາກຖືກບັງຄັບໂດຍສະພາບການ।
Verse 34
निधाय दक्षिणे कर्णे ब्रह्मसूत्रमुदङ्मुखः / अह्नि कुर्याच्छकृन्मूत्रं रात्रौ चेद् दक्षिणामुखः
ໃຫ້ພາດສາຍສັກສິດ (ພຣະຫມະສູດຕະ) ໄວ້ເທິງຫູຂວາ ແລ້ວຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ; ໃນຍາມກາງວັນໃຫ້ຖ່າຍອຸຈະແລະປັດສະວະໃນທ່ານັ້ນ, ແຕ່ຖ້າເປັນຍາມຄ່ຳຄືນ ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງໃຕ້।
Verse 35
अन्तर्धाय महीं काष्ठैः पत्रैर्लोष्ठतृणेन वा / प्रावृत्य च शिरः कुर्याद् विण्मूत्रस्य विसर्जनम्
ເມື່ອຂຸດດິນແລ້ວ ຄວນປົກຄຸມດ້ວຍໄມ້ ໃບໄມ້ ກ້ອນດິນ ຫຼື ຫຍ້າ ແລະປົກຫົວໃຫ້ເໝາະສົມ ແລ້ວຈຶ່ງຂັບຖ່າຍອຸຈາລະແລະປັດສາວະຢ່າງສຸພາບແລະມີວິໄນ।
Verse 36
छायाकूपनदीगोष्ठचैत्याम्भः पथि भस्मसु / अग्नौ चैव श्मशाने च विण्मूत्रे न समाचरेत्
ບໍ່ຄວນຂັບຖ່າຍໃນຮົ່ມເງົາ ໃນບໍ່ນ້ຳ ໃນແມ່ນ້ຳ ໃນຄອກງົວ ຫຼືໃກ້ສະຖານທີ່ບູຊາແລະນ້ຳອັນສັກສິດ; ບໍ່ຄວນໃນທາງ ໃນຂີ້ເຖົ່າ ໃນໄຟ ໃນປ່າຊ້າ ຫຼືບ່ອນທີ່ເປື້ອນດ້ວຍອຸຈາລະແລະປັດສາວະ।
Verse 37
न गोमये न कृष्टे वा महावृक्षे न शाड्वले / न तिष्ठन् वा न निर्वासा न च पर्वतमस्तके
ບໍ່ຄວນຂັບຖ່າຍເທິງຂີ້ງົວ ຫຼືເທິງດິນທີ່ໄຖແລ້ວ; ບໍ່ຄວນທີ່ໂຄນໄມ້ໃຫຍ່ ຫຼືເທິງທົ່ງຫຍ້າ; ບໍ່ຄວນເຮັດໃນຂະນະຢືນ ບໍ່ໃນບ່ອນຢູ່ອາໄສ ແລະບໍ່ເທິງຍອດພູ।
Verse 38
न जीर्णदेवायतने न वल्मीके कदाचन / न ससत्त्वेषु गर्तेषु न गच्छन् वा समाचरेत्
ບໍ່ຄວນປະກອບກິດທາງທຳໃດໆ ໃນວິຫານທີ່ຊຳຮຸດ; ບໍ່ຄວນເທິງຈອມມົດ; ບໍ່ຄວນໃນຫຼຸມທີ່ມີສັດມີຊີວິດອາໄສ. ບໍ່ຄວນໄປຫາບ່ອນນັ້ນ ຫຼືປະພຶດຢູ່ທີ່ນັ້ນ।
Verse 39
तुषाङ्गारकपालेषु राजमार्गे तथैव च / न क्षेत्रे न विले वापि न तीर्थे न चतुष्पथे
ບໍ່ຄວນຂັບຖ່າຍເທິງກອງເຟືອງ ເທິງຂີ້ເຖົ່າ ເທິງເສດຖ້ວຍຫມໍ້ແຕກ ຫຼືເທິງທາງຫຼວງ; ທັງບໍ່ໃນນາສວນ ບໍ່ໃນຮູຫຼືໂພງ ບໍ່ທີ່ທີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ແລະບໍ່ທີ່ສີ່ແຍກ।
Verse 40
नोद्यानोदसमीपे वा नोषरे न पराशुचौ / न सोपानत्पादुको वा छत्री वा नान्तरिक्षके
ບໍ່ຄວນປະກອບກິດຊໍາລະໃກ້ສວນ ຫຼືໃກ້ນ້ໍາ; ບໍ່ໃນດິນເຄັມ ຫຼືດິນແຫ້ງຮ້າງ; ແລະບໍ່ໃນບ່ອນສົກປົ່ນຢ່າງຫນັກ. ບໍ່ຄວນຢືນເທິງຂັ້ນບັນໄດ, ໃສ່ເກີບ, ຖືຮົ່ມ, ຫຼືຢູ່ທີ່ໂລ່ງແຈ້ງກາງແຈ້ງ.
Verse 41
न चैवाभिमुखे स्त्रीणां गुरुब्राह्मणयोर्गवाम् / न देवदेवालययोरपामपि कदाचन
ບໍ່ຄວນກະທໍາກິດບໍ່ສະອາດໂດຍຫັນໜ້າໄປຫາແມ່ຍິງ; ບໍ່ຫັນໜ້າໄປຫາຄູອາຈານ, ພຣາຫມັນ, ຫຼືງົວ. ບໍ່ຫັນໜ້າໄປຫາເທວະ ຫຼືວິຫານເທວະ; ແມ່ນແຕ່ຫັນໜ້າໄປຫານ້ໍາກໍບໍ່ຄວນ ໃນເວລາໃດໆ.
Verse 42
न ज्योतींषि निरीक्षन्वानसंध्याभिमुखो ऽपिवा / प्रत्यादित्यं प्रत्यनलं प्रतिसोमं तथैव च
ບໍ່ຄວນຈ້ອງເບິ່ງດວງແສງໃນຟ້າ; ແລະບໍ່ຄວນຫັນຫຼັງໃຫ້ສັນທະຍາ (ພິທີຍາມຮຸ່ງ-ຍາມແລງ). ດັ່ງນັ້ນກໍບໍ່ຄວນກະທໍາໂດຍຕໍ່ຕ້ານພຣະອາທິດ, ຕໍ່ຕ້ານໄຟ, ແລະຕໍ່ຕ້ານພຣະຈັນ.
Verse 43
आहृत्य मृत्तिकां कूलाल्लेपगन्धापकर्षणम् / कुर्यादतन्द्रितः शौचं विशुद्धैरुद्धृतोदकैः
ເອົາດິນສະອາດຈາກຝັ່ງນ້ໍາມາ ເພື່ອຖູລົບຄວາມເປື້ອນແລະກິ່ນເໝັນ. ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບການຊໍາລະ (śauca) ຢ່າງບໍ່ປະມາດ ດ້ວຍນ້ໍາບໍລິສຸດທີ່ຕັກຂຶ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ.
Verse 44
नाहरेन्मृत्तिकां विप्रः पांशुलान्न च कर्दमात् / न मार्गान्नोषराद् देशाच्छौचशिष्टां परस्य च
ພຣາຫມັນບໍ່ຄວນເອົາດິນສໍາລັບຊໍາລະຈາກບ່ອນຝຸ່ນຫຼາຍ ຫຼືຈາກຕົມ; ບໍ່ຈາກທາງເດີນ; ບໍ່ຈາກດິນເຄັມ/ດິນແຫ້ງຮ້າງ; ແລະບໍ່ຄວນເອົາດິນທີ່ເຫຼືອຈາກການຊໍາລະຂອງຄົນອື່ນ.
Verse 45
न देवायतनात् कूपाद् ग्रामान्न च जलात् तथा / उपस्पृशेत् ततो नित्यं पूर्वोक्तेन विधानतः
ບໍ່ຄວນເຮັດພິທີສຳຜັດນ້ຳເພື່ອຊຳລະ (ອາຈະມະນ/ອຸປະສະປຣິຊ) ໂດຍນ້ຳທີ່ເອົາມາຈາກເຂດວັດ, ຈາກບໍ່ນ້ຳ, ຈາກນ້ຳໃນບ້ານ, ຫຼືນ້ຳທີ່ກ່ຽວກັບອາຫານສຸກໃນບ້ານ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຊຳລະນີ້ທຸກມື້ ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນເທົ່ານັ້ນ.
Frequently Asked Questions
The chapter repeatedly prescribes ācamana around eating and drinking, dawn/dusk junctions, bathing, after sleep, after urination/defecation, after certain contacts (blood, tears, impure persons/objects), and after entering liminal places like crossroads or cremation grounds (with renewed sipping even if already performed).
It instructs sipping water three times, wiping the lips, then touching specific bodily points with prescribed finger combinations (mouth, eyes, sides of the nose, ears, heart/head), with attention to posture (seated, facing east or north) and water quality (untainted, not hot or foamy).
The chapter defines sacred zones on the hand—Brahma-tīrtha near the thumb base, Pitṛ-tīrtha between thumb and forefinger, and other measures (prājāpatya, daiva, ārṣa)—to regulate which part of the hand is used for purification and offerings, aligning bodily technique with ritual intention.
Yes. It states that in forests, waterless places, at night, or on dangerous roads, compelled evacuation while holding valuables does not incur blame, reflecting an āpaddharma principle even within strict purity norms.