Adhyaya 27

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये मुद्राप्रदर्शनं नाम षड्विंशो ऽध्यायः अथ सप्तविंशो ऽध्यायः दीक्षाविधिकथनं नारद उवाच वक्ष्ये दीक्षां सर्वदाञ्च मण्डलेब्जे हरिं यजेत् दशम्यामुपसंहृत्य यागद्रव्यं समस्तकं

ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິປຸຣານະ (Agni Purāṇa) ອັນຢູ່ໃນມະຫາປຸຣານະເດີມ ບົດທີ 26 ຊື່ “ການສະແດງມຸດຣາ” ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 27: “ການອະທິບາຍພິທີດີກສາ (Dīkṣā).” ນາຣະດະ (Nārada) ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງດີກສາ; ແລະຄວນບູຊາຮາຣິ (Hari/Viṣṇu) ເປັນນິດ ເທິງມັນດະລະຮູບດອກບົວ. ໃນວັນທີສິບ ເມື່ອສິ້ນພິທີແລ້ວ ຄວນຮວບຮວມເຄື່ອງບູຊາ/ຍາກະທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 2

विन्यस्य नारसिंहेन सम्मन्त्र्य शतवारकं सर्षपांस्तु फडन्तेन रक्षोघ्नान् सर्वतः क्षिपेत्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບ nyāsa ປ້ອງກັນ ດ້ວຍມັນຕຣາ ນຣະສິງຫະ ແລ້ວ ອະພິມັນຕຣາ ເມັດມັດສະຕາດ ໂດຍສະດຸດມັນຕຣາ 108 ເທື່ອ ຈຶ່ງເວົ້າ «phaṭ» ແລະໂຍນເມັດທີ່ທຳລາຍຣັກສະ ໄປທຸກທິດທາງ.

Verse 3

शक्तिं सर्वात्मकां तत्र न्यसेत् प्रासादरूपिणीं सर्वौषधिं समाहृत्य विकिरानभिमन्त्रयेत्

ທີ່ນັ້ນ ຄວນຕັ້ງ nyāsa ພະສັກຕິ (Śakti) ຜູ້ຄອບຄຸມທຸກສິ່ງ ໃນຮູບແບບເປັນພຣະປາສາດ. ເມື່ອຮວບຮວມສະໝຸນໄພທັງປວງ ແລ້ວໃຫ້ໂປຍກະຈາຍ ແລະອະພິມັນຕຣາດ້ວຍມັນຕຣາ.

Verse 4

शतवारं शुभे पात्रे वासुदेवेन साधकः संसाध्य पण्जगव्यन्तु पञ्चभिर्मूलमूर्तिभिः

ໃນພາຊະນະອັນເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ປະຕິບັດ (sādhaka) ຄວນຈັດທຳ pañcagavya ໂດຍສະດຸດມັນຕຣາ ວາສຸເທວະ 100 ເທື່ອ ພ້ອມກັບມູລະມູຣຕິ 5 ປະການ.

Verse 5

नारायणान्तैः सम्प्रोक्ष्य कुशाग्रैस्तेन तांभुवं विकिरान्वासुदेवेन क्षिपेदुत्तानपाणिना

ເມື່ອໄດ້ພອຍນ້ຳປະພົມດ້ວຍປາຍຫຍ້າກຸສະ ພ້ອມມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ນາຣາຍະນະ» ແລ້ວ ໃຫ້ໂປຍນ້ຳນັ້ນລົງສູ່ພື້ນດິນ; ດ້ວຍມັນຕຣາ ວາສຸເທວະ ໃຫ້ໂຍນໂດຍຫັນຝາມືຂຶ້ນ.

Verse 6

त्रिधा पूर्वमुखस्तिष्ठन् ध्यायेत् विष्णुं तथा हृदि वर्धन्या सहिते कुम्भे साङ्गं विष्णुं प्रपूजयेत्

ຢືນຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຄວນພິຈາລະນາພຣະວິດສະນຸແບບສາມປະການ ແລະພິຈາລະນາໃນດວງໃຈເຊັ່ນດຽວກັນ. ແລ້ວໃນກຸມພະ (kumbha) ພ້ອມກັບ vardhanī (ທັບ/ອຸປະກອນປະພົມ) ໃຫ້ບູຊາພຣະວິດສະນຸພ້ອມອົງປະກອບ (aṅga) ຕາມພິທີ.

Verse 7

सर्षपांस्तद्वदस्त्रेण इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः कुशाग्रेणैव तां भुवमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाट्ःअः शतवारं मन्त्रयित्वा त्वस्त्रेणैव च वर्धनीं अच्छिन्नधारया सिञ्चन् ईशानान्तं नयेच्च तं

«ເມັດມັດສະຕາດກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ດ້ວຍມັນຕຣາອັສຕຣາ»—ເປັນຂໍ້ອ່ານຕ່າງໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍ; ແລະ «ດ້ວຍປາຍຫຍ້າກຸສະ ສຳຜັດພື້ນດິນນັ້ນ»—ເປັນອີກຂໍ້ອ່ານໜຶ່ງ. ເມື່ອສວດມັນຕຣາ 100 ຄັ້ງເພື່ອເສີມອຳນາດແລ້ວ ຈຶ່ງໃຊ້ມັນຕຣາອັສຕຣາ ພອຍນ້ຳໃສ່ພາຊະນະ vardhanī ໃຫ້ເປັນສາຍບໍ່ຂາດ ແລະນຳໄປຫາປາຍອີສານ (ທິດຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ)។

Verse 8

कलसं पृष्ठतो नीत्वा स्थापयेद्विकिरोपरि संहृत्य विकिरान् दर्भैः कुम्भेशं कर्करीं यजेत्

ເມື່ອຍົກກະລະສະ (kalaśa) ໄປທາງດ້ານຫຼັງແລ້ວ ຈຶ່ງວາງໄວ້ເທິງການຫວ່ານບູຊາ (vikira) ທີ່ໂປຍໄວ້. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ຫຍ້າດັຣພະ (darbha) ເກັບຮວບຂອງທີ່ຫວ່ານ ແລະປະກອບພິທີບູຊາ Kumbheśa ແລະ Karkarī.

Verse 9

सवस्त्रं पञ्चरत्नाढ्यं खण्डिले पूजयेद्धरिं अग्नावपि समभ्यर्च्य मन्त्रान् सञ्जप्य पूर्ववत्

ຄວນບູຊາພຣະຫຣິ (Hari) ເທິງຖານບູຊາ khaṇḍila ໂດຍຖວາຍຜ້າ ແລະເຄື່ອງບູຊາທີ່ອຸດົມດ້ວຍອັນມະນີຫ້າປະການ. ແລ້ວບູຊາໃນໄຟດ້ວຍຄວາມຄົບຖ້ວນ ແລະສວດມັນຕຣາຕາມເກົ່າ.

Verse 10

प्रक्षाल्य पुण्डरीकेन विलिप्यान्तः सुगन्धिना उखामाज्येन संपूर्य गोक्षीरेण तु साधकः

ເມື່ອລ້າງພາຊະນະດ້ວຍດອກບົວຂາວ puṇḍarīka ແລ້ວ ຈຶ່ງທາດ້ານໃນດ້ວຍຂອງຫອມ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດ (sādhaka) ເຕີມ ukha ດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ແລະໃຊ້ນົມງົວຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 11

आलोक्य वासुदेवेन ततः सङ्कर्षणेन च तण्डुलानाज्यसंसृष्टान् क्षिपेत् क्षीरे सुसंस्कृते

ເມື່ອອຸທິດແລະປະພອຍພິທີດ້ວຍ Vāsudeva ແລ້ວ ຕໍ່ດ້ວຍ Saṅkarṣaṇa, ຈຶ່ງໂຍນເມັດເຂົ້າທີ່ຄົນກັບນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ລົງໃນນົມທີ່ປຸງແຕ່ງດີແລ້ວ.

Verse 12

प्रद्युम्नेन स्मालोड्य दर्व्या सङ्घट्टयेच्छनैः पक्वमुत्तारयेत् पश्चादनिरुद्धेन देशिकः

ໂດຍສະຫຼອງມັນຕຣາ/ນາມ «ປຣັດຍຸມນະ» ກົນໃຫ້ເບົາໆ ແລ້ວໃຊ້ທັບພີຄ່ອຍໆຮວບຮວມ; ເມື່ອສຸກແລ້ວ ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ (ເທສິກ) ຈຶ່ງຍົກອອກພາຍຫຼັງ ໂດຍມັນຕຣາ/ນາມ «ອະນິຣຸດທະ»।

Verse 13

प्रक्षाल्यालिप्य तत् कुर्यादूर्ध्वपुण्ड्रं तु भस्मना नारायणेन पार्श्वेषु चरुमेवं सुसंस्कृतं

ລ້າງໃຫ້ສະອາດແລ້ວທາ/ຊະໂລມຕໍ່ມາ ຈຶ່ງເຮັດເຄື່ອງໝາຍຕັ້ງ (ūrdhva-puṇḍra) ດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ; ແລະທີ່ຂ້າງທັງສອງຂອງເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ ໃຫ້ຂຽນ «ນາຣາຍະນະ»। ດັ່ງນີ້ພິທີຈຶ່ງຖືກຊຳລະແລະສັງສະການຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 14

भागमेकं तु देवाय कलशाय द्वितीयकं तृतीयेन तु भागेन प्रदद्यादाहुतित्रयं

ສ່ວນໜຶ່ງໃຫ້ຖວາຍແດ່ເທວະ; ສ່ວນທີສອງໃຫ້ແດ່ກະລະສະ (ຄະລະຊະ ໝໍ້ນ້ຳພິທີ); ແລະດ້ວຍສ່ວນທີສາມ ໃຫ້ຖວາຍອາຮຸຕິລົງໄຟຈຳນວນສາມຄັ້ງ।

Verse 15

शिष्यैः सह चतुर्थं तु गुरुरद्याद्विशुद्धये नारायणेन सम्मन्त्र्य सप्तधा क्षीरवृक्षजम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄູບາ (ກຸຣຸ) ພ້ອມກັບສິດທັງຫຼາຍ ຄວນກິນສ່ວນທີສີ່ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ; ໂດຍໄດ້ສະຫຼອງມັນຕຣາເຊີນ «ນາຣາຍະນະ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຮັບປະທານນ້ຳຍາງຂາວຄ້າຍນົມຈາກຕົ້ນໄມ້ມີຍາງ ແບ່ງເປັນ 7 ສ່ວນ।

Verse 16

दन्तकाष्ठं भक्षयित्वा त्यक्त्वा ज्ञात्वास्वपातकं ऐन्द्राग्न्युत्तरकेशानीमुखं पतितमुत्तमं

ເມື່ອຂົມໄມ້ຂັດແຂ້ວ (dantakāṣṭha) ແລ້ວຖິ້ມມັນ ຄວນຮູ້ວ່ານີ້ເປັນບາບນ້ອຍ (svapātaka)។ ຕາມວິທີອັນດີທີ່ກຳນົດ ໃຫ້ປ່ອຍໃຫ້ມັນຕົກໂດຍໃຫ້ປາຍຫັນໄປທາງອິນທຣະ, ອັກນິ, ທິດເໜືອ, ແລະ ອີຊານີ (ທິດອີສານ/ເໜືອຕາເວັນອອກ)។

Verse 17

शुभं सिंहशतं हुत्वा आचम्याथ प्रविश्य च उत्थायाज्येनेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः आलोड्य वासुदेवेन इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः विवृद्धये इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः शुभं सिद्धमिति ज्ञात्वा ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पूजागारं न्यसेन्मन्त्री प्राच्यां विष्णुं प्रदक्षिणं

ເມື່ອໄດ້ປະກອບການບູຊາໄຟອັນເປັນມົງຄຸນ ດ້ວຍອາຫຸຕິ ໑໐໐ ຄັ້ງ ແລ້ວເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳເພື່ອຊຳລະ) ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ຫ້ອງບູຊາ. ລຸກຂຶ້ນແລ້ວດຳເນີນດ້ວຍມັນຕຣາ «utthāyājyeneti»; ຕໍ່ດ້ວຍ «āloḍya vāsudevena»; ແລ້ວ «vivṛddhaye» (ຕາມບົດອ່ານໃນສຳນວນຄັດລອກທີ່ໝາຍໄວ້). ເມື່ອຮູ້ວ່າ «ພິທີມົງຄຸນສຳເລັດແລ້ວ» ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາພຶງຈັດວາງພິທີໃນ pūjāgāra ແລະເດີນວຽນຂວາ (ປະທັກສິນ) ຮອບພຣະວິສນຸ ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ.

Verse 18

संसारार्णवमग्नानां पशूनां पाशमुक्तये त्वमेव शरणं देव सदा त्वं भक्तवत्सल

ສຳລັບສັດທັງຫຼາຍທີ່ຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສາຣະ ດັ່ງສັດທີ່ຖືກມັດໄວ້—ເພື່ອຈະພົ້ນຈາກບາສະ (ບ່ວງແຫ່ງການຜູກມັດ) ມີແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເປັນທີ່ພຶ່ງ, ໂອ ພຣະເທວະ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີຢູ່ເສມອ.

Verse 19

देवदेवानुजानीहि प्राकृतैः पाशबन्धनैः पाशितान्मोचयिष्यामि त्वत्प्रसादात् पशूनिमान्

ໂອ ພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຂໍພຣະອົງອະນຸຍາດ. ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປົດປ່ອຍສັດເຫຼົ່ານີ້ ທີ່ຖືກມັດໄວ້ດ້ວຍບາສະ ແລະເຊືອກຜູກມັດທົ່ວໄປ.

Verse 20

इति विज्ञाप्य देवेशं सम्प्रविश्य पशूंस्ततः धारणाभिस्तु संशोध्य पूर्वज्ज्वलनादिना

ເມື່ອໄດ້ກາບທູນແຈ້ງຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງແລ້ວ, ຜູ້ປະກອບພິທີພຶງເຂົ້າໄປທ່າມກາງສັດບູຊາ. ແລ້ວໂດຍທຳດ້ວຍທ່າທາງທີ່ກຳນົດໄວ້ແຫ່ງ dhāraṇā (ການຍຶດຈິດ/ການພິຈາລະນາມັນຕຣາ) ຈຶ່ງຊຳລະພວກມັນ, ໂດຍເລີ່ມຈາກພິທີຈຸດໄຟກ່ອນ ແລະຂັ້ນຕອນທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງ.

Verse 21

संस्कृत्य मूर्त्या संयोज्य नेत्रे बद्ध्वा प्रदर्शयेत् पुष्पपूर्णाञ्जलींस्तत्र क्षिपेत्तन्नाम योजयेत्

ເມື່ອໄດ້ຊຳລະແລະປະກອບສັງສະກາຣ (saṃskāra) ໃຫ້ແກ່ວັດຖຸບູຊາ ແລ້ວນຳໄປປະສານກັບມູຣຕິ (ອົງຮູບ), ພຶງປິດຕາໄວ້ແລ້ວຈຶ່ງເປີດໃຫ້ເຫັນ. ທີ່ນັ້ນພຶງໂຍນກຳດອກໄມ້ທີ່ເຕັມຝາມື ແລະອັນເຊີນ/ກຳນົດນາມຂອງເທວະດາໃຫ້ສະຖິດໃນອົງນັ້ນ.

Verse 22

अमन्त्रमर्चनं तत्र पूर्ववत् कारयेत् क्रमात् यस्यां मूर्तौ पतेत् पुष्पं तस्य तन्नाम निर्दिशेत्

ທີ່ນັ້ນ ຄວນປະກອບພິທີບູຊາ (ອາຣຈະນາ) ໂດຍບໍ່ໃຊ້ມັນຕຣາ ດັ່ງເກົ່າ ຕາມລໍາດັບຂັ້ນຕອນ. ດອກໄມ້ຕົກໃສ່ຮູບ/ມູຣຕິໃດ ກໍໃຫ້ປະກາດນາມນັ້ນເປັນນາມຂອງຮູບນັ້ນ.

Verse 23

शिखान्तसम्मितं सूत्रं पादाङ्गुष्ठादि षड्गुणं कन्यासु कर्तितं रक्तं पुनस्तत्त्रिगुणीकृतम्

ເສັ້ນດ້າຍພິທີ (ສູຕຣະ) ຄວນວັດໃຫ້ເຖິງປາຍຈຸກຜົມ (ສິຂາ). ສໍາລັບເດັກຍິງພຣົມຈາຣິນີ ກໍານົດໃຫ້ເປັນຫົກເທົ່າ (ວັດຈາກນິ້ວໂປ້ງຕີນເປັນຕົ້ນ). ເສັ້ນດ້າຍສີແດງທີ່ຈັດເຮັດໃຫ້ເດັກຍິງ ຄວນພັບໃຫ້ເປັນສາມຊັ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 24

यस्यां संलीयते विश्वं यतो विश्वं प्रसूयते प्रकृतिं प्रक्रियाभेदैः संस्थितां तत्र चिन्तयेत्

ຄວນພິຈາລະນາສະມາທິເຖິງ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ທີ່ຈັກກະວານລະລາຍເຂົ້າໄປ ແລະຈາກນາງຈັກກະວານເກີດຂຶ້ນ ໂດຍເຫັນວ່ານາງຕັ້ງຢູ່ຜ່ານຄວາມແຕກຕ່າງຫຼາຍປະການຂອງຂະບວນການປະຕິບັດ/ຮູບແບບການປາກົດ.

Verse 25

तेन प्राकृतिकान् पाशान् ग्रथित्वा तत्त्वसङ्ख्यया कृत्वा शरावे तत् सूत्रं कुण्डपार्श्वे निधाय तु

ດ້ວຍເສັ້ນນັ້ນ ໃຫ້ຖັກຮ້ອຍ «ປາຊະ» ທາງທໍາມະຊາດ (ບ່ວງ/ຫ່ວງ) ຕາມຈໍານວນຕັດຕະວະ ແລ້ວຈັດໃສ່ຈານ (ຊະຣາວະ) ແລະນໍາເສັ້ນນັ້ນໄປວາງໄວ້ຂ້າງຄຸນດະ (ຫຼຸມໄຟບູຊາ).

Verse 26

ततस्तत्त्वानि सर्वाणि ध्यात्वा शिष्यतनौ न्यसेत् सृष्टिक्रमात् प्रकृत्यादिपृथिव्यन्तानि देशिकः

ຈາກນັ້ນ ຫຼັງຈາກພິຈາລະນາຕັດຕະວະທັງໝົດແລ້ວ ອາຈານ (ເທສິກະ) ຄວນເຮັດນຍາສະ ວາງລົງໃນກາຍຂອງສິດ ຕາມລໍາດັບການສ້າງ—ແຕ່ປຣະກຣິຕິ ໄປຈົນເຖິງປະຖະວີ (ດິນ).

Verse 27

तत्रैकधा पण्चधा स्याद्दशद्वादशधापि वा घ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः निधीयते इति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः तत्रार्चा पञ्चधा या स्यादङ्गैर् द्वादशधापि वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः तत्रात्मा पञ्चधा वा स्यात् दशद्वदशधापिवेति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः ज्ञातव्यः सर्वभेदेन ग्रथितस्तत्त्वचिन्तकैः

ໃນບົດນີ້ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ມີໄດ້ແບບດຽວ ຫຼື ຫ້າແບບ ແລະຍັງອາດເປັນສິບແບບ ຫຼື ສິບສອງແບບ (ຕາມສຳນວນຄັດລອກ). ອັນດຽວກັນ ອາຣຈາ (arcā: ຮູບສັກກະລະ/ການປະທັບຢູ່ເພື່ອບູຊາ) ກ່າວວ່າເປັນຫ້າແບບ ຫຼື ເມື່ອມີອົງປະກອບ (aṅga) ກໍເປັນສິບສອງແບບ. ອາດມາ (ātmā: ຕົນພາຍໃນ) ກໍຄວນຮູ້ວ່າເປັນຫ້າແບບ ຫຼື ສິບ/ສິບສອງແບບ. ດັ່ງນັ້ນ ນັກພິຈາລະນາຕັດຕະວະ (tattva-cintaka) ໄດ້ຈັດລະບົບໄວ້ຕາມຄວາມແຕກຕ່າງທຸກປະການ.

Verse 28

अङ्गैः पञ्चभिरध्वानं निखिलं विकृतिक्रमात् तन्मात्रात्मनि संहृत्य मायासूत्रे पशोस्तनौ

ດ້ວຍອົງປະກອບຫ້າປະການ ພຶງຮວບຮວມຄືນ «ອັດວັນ» (adhvan: ເສັ້ນທາງ/ລຳດັບ) ທັງໝົດ ທີລະຂັ້ນ ຕາມລຳດັບຂອງການປະກົດແປຮູບ (vikṛti). ເມື່ອຫຼຸມລວມມັນເຂົ້າໃນອັດຕະພາບແຫ່ງຕັນມາດຣະ (tanmātra) ແລ້ວ, ຈຶ່ງ (ຕັ້ງໄວ້) ເທິງມາຍາ-ສູຕຣະ (māyā-sūtra) ໃນກາຍຂອງປະຊຸ (paśu: ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ).

Verse 29

प्रकृतिर्लिङ्गशक्तिश् च कर्ता बुद्धिस् तथा मनः पञ्चतन्मात्रबुद्ध्याख्यं कर्माख्यं भूतपञ्चकं

ປຣະກຣິຕິ (prakṛti: ທຳມະຊາດດັ້ງເດີມ), ລິງຄະ-ຊັກຕິ (liṅga-śakti: ພະລັງງານລະອຽດ), ກັດຕາ (kartā: ຜູ້ກະທຳ), ພຸດທິ (buddhi: ປັນຍາ) ແລະ ມະນັດ (manas: ໃຈ). ຕໍ່ມາ ຕັນມາດຣະ 5 (tanmātra), ກຸ່ມທີ່ເອີ້ນວ່າ ກັມເມນດຣິຍະ (karmendriya: ອະວັຍະກະທຳ), ແລະ ພູຕະ 5 (bhūta: ທາດຫຍາບ) — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການນັບເປັນຫມວດຫມູ່ (tattva).

Verse 30

ध्यायेच्च द्वादशात्मानं सूत्रे देहे तथेच्छया हुत्वा सम्पातविधिना सृष्टेः सृष्टिक्रमेण तु

ຄວນເພ່ງພິຈາລະນາ (ທະຍານ) ອາດມາທີ່ເປັນສິບສອງປະການ ໃນສູຕຣະ (sūtra: ເສັ້ນດ້າຍລະອຽດ) ແລະໃນກາຍ ຕາມຄວາມປະສົງ. ແລ້ວເມື່ອຖວາຍອາຫຸຕິຕາມວິທີສັມປາຕະ (sampāta-vidhi) ແລ້ວ, ຈຶ່ງດຳເນີນຕາມລຳດັບແຫ່ງການສ້າງ (sṛṣṭi-krama) ຄືຕາມລຳດັບການແຜ່ອອກ.

Verse 31

एकैकं शतहोमेन दत्त्वा पूर्णाहुतिं ततः शरावे सम्पुटीकृत्य कुम्भेशाय निवेदयेत्

ເມື່ອຖວາຍແຕ່ລະຢ່າງດ້ວຍອາຫຸຕິຮ້ອຍຄັ້ງແລ້ວ, ຈຶ່ງກະທຳປູຣະນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti: ອາຫຸຕິສົມບູນສຸດທ້າຍ). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ປິດຄຸ້ມໃນຊະຣາວະ (śarāva: ຖ້ວຍມີຝາ) ແລະນຳໄປຖວາຍເປັນນິເວດຍະແດ່ ກຸມເພຊາ (Kumbheśa).

Verse 32

अधिवास्य यथा न्यायं भक्तं शिष्यं तु दीक्षयेत् करणीं कर्तरीं वापि रजांसि खटिकामपि

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບື້ອງຕົ້ນ «ອະທິວາສ» (adhivāsa) ຕາມຫຼັກການແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນໃຫ້ດິກສາແກ່ສິດຜູ້ມີພັກດີ; ແລະອາດໃຊ້ karaṇī ເຄື່ອງມືນ້ອຍ, kartarī ກັນຕະໄກ/ມີດ, rajāṃsi ຜົງ/ຝຸ່ນພິທີ, ແມ່ນກະທັ້ງ khaṭikā ຊອກກ໌ ຕາມຄວາມຈໍາເປັນໃນຂັ້ນຕອນ।

Verse 33

अन्यदप्युपयोगि स्यात् सर्वं तद्वायुगोचरे संस्थाप्य मूलमन्त्रेण परामृश्याधिवाधिवासयेत्

ສິ່ງອື່ນໃດທີ່ອາດເປັນປະໂຫຍດ ກໍໃຫ້ນໍາໄປວາງໃນເຂດທີ່ກໍານົດໃຫ້ແກ່ ວາຍຸ (Vāyu) ເຊັ່ນດຽວກັນ; ເມື່ອຈັດວາງທຸກຢ່າງແລ້ວ ໃຫ້ແຕະດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ (mūla-mantra) ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບອະທິວາສ (adhivāsa) ເພື່ອຊໍາລະກ່ອນພິທີ।

Verse 34

नमो भूतेभ्यश् च बलिः कुशे शेते स्मरन् हरिं मण्डपं भूषयित्वाथ वितानघटलड्डुकैः

ຄວນຖວາຍບະລິ (bali) ພ້ອມຄໍານະມັດສະການ «ນະໂມ ພູເຕພະຍະ» ແມ່ນ “ຂໍນົບນ້ອມແດ່ສັດຕະພາວະທັງຫຼາຍ”. ຈາກນັ້ນ ນອນເທິງຫຍ້າກຸຊະ (kuśa) ໂດຍລະລຶກຮາຣິ (Hari) ແລ້ວປະດັບມັນດະປະ (maṇḍapa) ໃຫ້ງາມ; ຕໍ່ມາຈັດດ້ວຍວິຕານ (canopy), ໝໍ້ (ghaṭa) ແລະ ລັດດູ (laddū) ເປັນເຄື່ອງຖວາຍຫວານ।

Verse 35

मण्डलेथ यजेद्विष्णुं ततः सन्तर्प्य पावकं आहूय दीक्षयेच्छिष्यान् बद्धपद्मासनस्थितान्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນມັນດະລະ (maṇḍala) ໃຫ້ບູຊາພຣະວິສນຸ (Viṣṇu); ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິໃຫ້ໄຟສັກສິດ ພາວະກະ (Pāvaka) ຈົນພໍໃຈ (santarpya) ແລ້ວ ໃຫ້ເຊີນໄຟນັ້ນ ແລະໃຫ້ດິກສາແກ່ສິດທີ່ນັ່ງໃນທ່າບັດດະປັດມາສະນະ (baddha-padma-āsana)។

Verse 36

सम्मोक्ष्य विष्णुं हस्तेन मूर्धानं स्पृश्य वै क्रमात् प्रकृत्यादिविकृत्यन्तां साधिभूताधिदैवतां

ເມື່ອໄດ້ເຊີນແລະສະຖາປະນາພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ໃຫ້ແຕະຍອດສະໝອງດ້ວຍມືຕາມລໍາດັບ; ໂດຍພິຈາລະນາຫຼັກທັດຕະວະ ຈາກ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ໄປຈົນເຖິງວິກຣິຕິສຸດທ້າຍ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສອດຄ່ອງອະທິພູຕະ (adhibhūta) ແລະ ອະທິໄດວະຕະ (adhidaivata)។

Verse 37

सृष्टिमाध्यात्मिकीं कृत्वा हृदि तां संहरेत् क्रमात् तन्मात्रभूतां सकलां जीवेन समतां गतां

ເມື່ອສ້າງສັນການສ້າງພາຍໃນ (ອັດຍາດມິກ) ແລ້ວ ຄວນຖອນມັນເຂົ້າສູ່ຫົວໃຈທີລະຂັ້ນ ຈົນການປາກົດທັງໝົດເຫຼືອແຕ່ທາດລະອຽດ (tanmātra) ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມເທົ່າທຽມກັບຊີວະ (jīva).

Verse 38

ततः सम्प्रार्थ्य कम्भेशं सूत्रं संहृत्य देशिकः मायासूत्रे सुशोभने इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः करालं कर्तरीञ्चापि इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वितानभवगन्धकैर् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः वितानपटकेन्द्रियैर् इति ग, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अग्नेः समीपमागत्य पार्श्वे तं सन्निवेश्य तु

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໄດ້ອ້ອນວອນພຣະກຳເພເສະ (Kambheśa) ຢ່າງຖືກພິທີ ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ (deśika) ກໍເກັບຮວບສາຍພິທີ (sūtra). ເຂົ້າໄປໃກ້ໄຟສັກສິດ ແລ້ວວາງໄວ້ຂ້າງໆ ຂອງແທ່ນໄຟ ແລະຕັ້ງໄວ້ທີ່ນັ້ນ.

Verse 39

मूलमन्त्रेण सृष्टीशमाहुतीनां शतेन तं उदासीनमथासाद्य पूर्णाहुत्या च देशिकः

ຕໍ່ມາ ອາຈານ (deśika) ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະສຣິສຕີອີສະ (Sṛṣṭīśa) ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງການສ້າງ ຜູ້ດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມວາງເຉີຍ. ດ້ວຍມູນມັນຕຣາ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 100 ຄັ້ງ ແລະປິດທ້າຍດ້ວຍປູຣນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti).

Verse 40

शुक्लं रजः समादाय मूलेन शतमन्त्रितं सन्ताड्य हृदयन्तेन हुंफट्कारान्तसंयुतैः

ເອົາຝຸ່ນ/ລະອອງສີຂາວ ແລ້ວປະສິດທິດ້ວຍມູນມັນຕຣາ 100 ຄັ້ງ; ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ປາ/ຟາດມັນ ໂດຍສະດຸດມົນຫົວໃຈ (Heart-mantra) ພ້ອມຄຳອຸທານປິດທ້າຍ «huṃ» ແລະ «phaṭ».

Verse 41

वियोगपदसंयुक्तैर् वीजैः पदादिभिः क्रमात् पृथिव्यादीनि तत्त्वानि विश्लिष्य जुहुयात्ततः

ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບ ໃຊ້ມັນຕຣາເມັດ (bīja) ທີ່ປະກົບກັບຖ້ອຍຄຳ «ແຍກ/ລະລາຍ» ໂດຍເລີ່ມຈາກຄຳ ແລະຫນ່ວຍພະຍາງທີ່ກຳນົດ; ຄວນແຍກລະລາຍຕັດຕະວະ (tattva) ຕັ້ງແຕ່ທາດດິນເປັນຕົ້ນ ແລ້ວຖວາຍລົງໃນໄຟເປັນອາຫຸຕິ.

Verse 42

वह्नावखिलतत्त्वानामालये व्याहृते हरौ नीयमानं क्रमात्सर्वं तत्राध्वानं स्मरेद्बुधः

ນັກປັນຍາຄວນລະລຶກເປັນ «ອັດວານ» ພາຍໃນວ່າ ສິ່ງທັງປວງຖືກນໍາໄປທີລະຂັ້ນ ແລ້ວຫຼວມລົງໃນ ຮະຣິ ຜູ້ຖືກປະກາດເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງຕັດຕະວະທັງຫມົດ ໃນໄຟສັກສິດ (ວະຫນິ)។

Verse 43

ताडनेन वियोज्यैवं आदायापाद्य शाम्यतां प्रकृत्याहृत्य जुहुयाद्यथोक्ते जातवेदसि

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການຕີກະທົບ ຈຶ່ງແຍກອອກໃຫ້ຂາດ; ແລ້ວຈຶ່ງຍົກຂຶ້ນ ແລະນໍາເຂົ້າໃກ້ ເພື່ອໃຫ້ພິທີສົງົບ. ເມື່ອຟື້ນຄືນໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມສະພາບເດີມແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍລົງໃນ ຊາຕະເວດັສ (ໄຟຍັດຍະສັກສິດ) ຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 44

गर्भाधानं जातकर्म भोगञ्चैव लयन्तथा

ໃນນີ້ໄດ້ລຽງໄວ້ວ່າ: ຄັນທະອາທານ (ພິທີກໍ່ກໍາເນີດ), ຊາຕະກັມມະ (ພິທີເກີດ), ພໂພກະ (ການບໍລິໂພກ/ຮັບປະທານອາຫຸຕິທີ່ກໍານົດ), ແລະ ລະຍະ (ການລະລາຍ/ການສິ້ນສຸດ) ດ້ວຍ.

Verse 45

शुद्धं तत्त्वं समुद्धृत्य पूर्णाहुत्या तु देशिकः सन्नयेद्द्विपरे तत्त्वे यावदव्याहृतं क्रमात्

ເມື່ອຍົກຖອນແລະຊໍາລະຕັດຕະວະທີ່ບໍລິສຸດແລ້ວ ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ (ເທສິກ) ຄວນໃຊ້ ປູຣະນາຫຸຕິ (ອາຫຸຕິສຸດທ້າຍອັນຄົບຖ້ວນ) ເພື່ອນໍາໃຫ້ມັນເຂົ້າໄປສູ່ຕັດຕະວະຖັດໄປທີ່ເປັນຄູ່/ຕໍ່ເນື່ອງ ທີລະຂັ້ນ ຈົນເຖິງຂັ້ນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອະວະຍາຫຣິຕະ».

Verse 46

तत् परं ज्ञानयोगेन विलाप्य परमात्मनि विमुक्तबन्धनं जीवं परस्मिन्नव्यये पदे

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍວິທີປະຕິບັດອັນສູງສຸດແຫ່ງ ຍານະໂຍກະ (jñāna-yoga) ໃຫ້ຈີວະ (ຕົນບຸກຄົນ) ລະລາຍໃນ ປະຣະມາດມະນິ (ອາດມະສູງສຸດ) ແລ້ວຈຶ່ງເປັນວິນຍານທີ່ພົ້ນຈາກພັນທະ ສະຖິດຢູ່ໃນສະຖານະສູງສຸດອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 47

निवृत्तं परमानन्दे शुद्धे बुद्धे स्मरेद्बुधः दद्यात् पूर्णाहुतिं पश्चादेवं दीक्षा समाप्यते

ນັກປັນຍາຜູ້ຮັບດີກສາ ຄວນພິຈາລະນາ «ນິວຣິຕຕິ» ເປັນຄວາມສຸກສູງສຸດ ບໍລິສຸດ ແລະ ຮູ້ແຈ້ງ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖວາຍພູຣະນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti) ເປັນອາຫຸຕິສຸດທ້າຍ. ດັ່ງນີ້ ພິທີດີກສາ (dīkṣā) ສຳເລັດລົງ।

Verse 48

प्रयोगमन्त्रान् वक्ष्यामि यैर् दीक्षा होमसंलयः ॐ यं भूतानि विशुद्धं हुं फट् अनेन ताडनं कुर्याद्वियोजनमिह द्वयं

“ຂ້ອຍຈະກ່າວມັນຕຣາທີ່ນຳໃຊ້ ເພື່ອໃຫ້ດີກສາສຳເລັດ ແລະ ໃຫ້ຂັ້ນຕອນໂຮມ (homa) ສິ້ນສຸດ. ດ້ວຍ ‘oṃ yaṃ—ໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍບໍລິສຸດ—huṃ phaṭ’ ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ຄວນເຮັດພິທີຕາດນະ (tāḍana) ຄືການຕີ/ກະທົບຕາມພິທີ; ຢູ່ນີ້ມັນໃຫ້ເກີດການແຍກອອກສອງປະການ (viyojana).”

Verse 49

ॐ यं भूतान्यापातयेहं आदानं कृत्वा चानेन प्रकृत्या योजनं शृणु ताडनेन विमोक्ष्यैवमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ यं भूतानि पुंश्चाहो होममन्त्रं प्रवक्ष्यामि ततः पूर्णाहुतेर्मनुं

“oṃ yaṃ—ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ຂ້ອຍເຮັດໃຫ້ພູຕະ (bhūta) ຕົກຫຼຸດອອກຢູ່ນີ້. ເມື່ອໄດ້ເຮັດອາດານະ (ādāna) ຄືການ ‘ຍົກຮັບ’ ແລ້ວ ຈົ່ງຟັງວິທີນຳໃຊ້ຕາມວິທີກຳນົດ; ໂດຍຕາດນະ (tāḍana) ຈຶ່ງຄວນປ່ອຍອອກ—ດັ່ງນີ້ເວົ້າໄວ້.” ໃນການອ່ານຕາມຕົ້ນສະບັບທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍ: “oṃ yaṃ—ໂອ ພູຕະທັງຫຼາຍ! ຂ້ອຍຈະກ່າວມັນຕຣາໂຮມ; ຈາກນັ້ນ (ຈຶ່ງກ່າວ) ມັນຕຣາສຳລັບພູຣະນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti).”

Verse 50

ॐ भूतानि संहर स्वाहा ॐ अं ॐ नमो भगवते वासुदेवाय वौषट् पूर्णाहुत्यनन्तरे तु तद्वै शिष्यन्तु साधयेत् एवं तत्त्वानि सर्वाणि क्रमात्संशोधयेद् बुधः

“oṃ—ຈົ່ງຮວບຮວມ/ລະລາຍບັນດາພູຕະ ຫຼື ອົງປະກອບ—svāhā.” “oṃ aṃ.” “oṃ—ນະໂມແດ່ພະພະຄະວານ ວາສຸເທວະ—vauṣaṭ.” ທັນທີຫຼັງຈາກພູຣະນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti) ຜູ້ປະຕິບັດຄວນໃຫ້ພິທີນັ້ນສຳເລັດເພື່ອສິດ. ດັ່ງນັ້ນ ນັກປັນຍາຄວນຊຳລະຕັດຕະວະ (tattva) ທັງປວງຕາມລຳດັບ.

Verse 51

नमोन्तेन स्ववीजेन ताडनादिपुरःसरम् ॐ वां वर्मेन्द्रियाणि ॐ दें बुद्धीन्द्रियाणि यं वीजेन समानन्तु ताडनादिप्रयोगकम्

ໂດຍໃຫ້ຕາດນະ (tāḍana) ແລະ ກິດການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເປັນຂັ້ນນຳ ແລະ ໃຊ້ພະຍາງບີຈະ (bīja) ຂອງຕົນຮ່ວມກັບຄຳລົງທ້າຍ “namaḥ”: ຄວນນຳ “oṃ vāṃ” ເປັນວັຣມະ (varma) ປ້ອງກັນສຳລັບອິນທຣິຍະກຳ (karmendriya) ແລະ “oṃ deṃ” ເປັນວັຣມະສຳລັບອິນທຣິຍະຮູ້ (jñānendriya); ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍບີຈະ “yaṃ” ຄວນເຮັດໃຫ້ຂັ້ນຕອນຕາດນະ ແລະ ການນຳໃຊ້ທີ່ຄຽງຄູ່ ສົມດຸນກັນ।

Verse 52

ॐ सुंगन्धतन्मात्रे वियुङ्क्ष्व हुं फट् ॐ सम्पाहिं हा ॐ खं खं क्ष प्रकृत्या ॐ सुं हुं गन्धतन्मात्रे संहर स्वाहा ततः पूर्णाहुतिश् चैवमुत्तरेषु प्रयुज्यते ॐ रां रसतन्मात्रे ॐ भें रूपतन्मात्रे ॐ रं स्पर्शतन्मात्रे ॐ एं शब्दतन्मात्रे ॐ भं नमः ॐ सों अहङ्कारः ॐ नं बुद्धे ॐ ॐ प्रकृते एकमूर्तावयं प्रोक्तो दीक्षायोगः समासतः एवमेव प्रयोगस्तु नवव्यूहादिके स्मृतः

“ໂອມ—ຕໍ່ຕັນມາຕຣາ (tanmātra) ຂອງກິ່ນ: ‘ແຍກອອກ!’ huṃ phaṭ. ໂອມ—‘ປົກປ້ອງ/ເສີມກໍາລັງ!’ hā. ໂອມ khaṃ khaṃ kṣa ອ້າງອີງເຖິງ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti). ໂອມ suṃ huṃ: ‘ດຶງກັບ/ລະລາຍ ຕັນມາຕຣາຂອງກິ່ນ!’ svāhā. ຫຼັງນັ້ນ ຄວນຖວາຍ pūrṇāhuti (ບູຊາສົມບູນ) ແລະ ນໍາໃຊ້ແບບດຽວກັນກັບຕັນມາຕຣາຕໍ່ໄປ: ໂອມ rāṃ (ລົດ), ໂອມ bheṃ (ຮູບ), ໂອມ raṃ (ສຳຜັດ), ໂອມ eṃ (ສຽງ). ໂອມ bhaṃ—ນະມັດສະການ. ໂອມ soṃ—ອະຫັງກາຣ (ອັດຕາ). ໂອມ naṃ—ພຸດທິ (ປັນຍາ). ໂອມ ໂອມ—ປຣະກຣິຕິ. ນີ້ແມ່ນ dīkṣā-yoga ໃນວິທີ ‘ເອກະມູຣຕິ’ ໂດຍຫຍໍ້; ແລະ ຂັ້ນຕອນນີ້ຖືກຈື່ຈໍາໃນ ‘ນະວະວິວຫະ’ ແລະອື່ນໆ ດ້ວຍ.

Verse 53

दग्धापरस्मिन् सन्दध्यान्निर्वाणे प्रकृतिन्नरः अविकारे समादध्यादीश्वरे प्रकृतिन्नरः

ເມື່ອ “ສິ່ງອື່ນ” ຄື ພາກນອກແລະວັດຖຸອາລົມ ຖືກເຜົາຜານແລ້ວ, ຄົນຄວນຕັ້ງຈິດພິຈາລະນາໃນ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ໃນສະພາບນິຣວານ. ໃນພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ (Īśvara) ກໍຄວນວາງຈິດໃຫ້ໝັ້ນຄົງໃນ ປຣະກຣິຕິ.

Verse 54

शोधयित्वाथ भुतानि कर्माङ्गानि विशोधयेत् बुद्ध्याख्यान्यथ तन्मात्रमनोज्ञानमहङ्कृतिं

ເມື່ອຊໍາລະລ້າງທາດຫຍາບ (bhūta) ແລ້ວ, ຄວນຊໍາລະອະວະຍະຂອງການກະທໍາ (karmāṅga) ຕໍ່ໄປ; ຫຼັງນັ້ນ ຈຶ່ງຊໍາລະຄຸນສົມບັດພາຍໃນ ຄື buddhi (ປັນຍາ), tanmātra, manas (ໃຈ), jñāna (ຄວາມຮູ້ຮັບຮູ້), ແລະ ahaṅkāra (ອັດຕາ).

Verse 55

लिङ्गात्मानं विशोध्यान्ते प्रकृतिं शोधायेत् पुनः आहि हामिति ख,चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ सं पाहि स्वाहा इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अं दुं स्त्व प्रकृत्या इति ॐ खं खं स्त्व प्रकृत्या इति च ख, चिह्नितपुस्तकपाठः कर्माख्यानि च शोधयेदिति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः पुरुषं प्राकृतं शुद्धमीश्वरे धाम्नि संस्थितं

ເມື່ອຊໍາລະລ້າງລິງກາດມັນ (liṅgātman) ຄືຕົນແຫ່ງກາຍລະອຽດແລ້ວ, ຄວນຊໍາລະ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ອີກຄັ້ງ. ບາງສໍານວນອ່ານຄໍາສູດ “āhi hāmi”; ແລະມີສອງຕົ້ນສະບັບອ່ານ “oṃ saṃ pāhi svāhā”. ອີກສໍານວນໃຫ້ “aṃ duṃ stva prakṛtyā”; ແລະຕົ້ນສະບັບທີ່ມີໝາຍກໍອ່ານ “oṃ khaṃ khaṃ stva prakṛtyā”. ສອງຕົ້ນສະບັບຍັງເພີ່ມວ່າ “ແລະຄວນຊໍາລະ karmākhyāni (ການກໍານົດ/ກິດຈະກໍາກຳ) ດ້ວຍ”. ດັ່ງນັ້ນ Prākṛta Puruṣa ຈຶ່ງບໍລິສຸດ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະທີ່ສະຖິດຂອງ Īśvara.

Verse 56

स्वगोचरीकृताशेषभोगमुक्तौ कृतास्पदं ध्यायन् पूर्णाहुतिं दद्याद्दीक्षेयं त्वधिकारिणी

ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະເທວະຕາຜູ້ທີ່ໄດ້ນໍາຄວາມສຸກທັງປວງແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນເຂົ້າມາຢູ່ໃນຂອບເຂດທາງວິນຍານຂອງຕົນ, ແລະໄດ້ສ້າງທີ່ສະຖິດພາຍໃນ (ໃນດວງໃຈ) ແລ້ວ, ຄວນຖວາຍ pūrṇāhuti (ບູຊາສຸດທ້າຍອັນສົມບູນ). ແລ້ວຜູ້ມີສິດຈຶ່ງຄວນໄດ້ຮັບ dīkṣā (ພິທີປະສິດ).

Verse 57

अङ्गैर् आराध्य मन्त्रस्य नीत्वा तत्त्वगणं समं क्रमादेवं विशोध्यान्ते सर्वसिद्धिसमन्वितं

ເມື່ອໄດ້ບູຊາມັນຕຣາດ້ວຍອົງປະກອບພິທີ (aṅga) ແລະນໍາກຸ່ມຕັດຕະວະໃຫ້ສົມດຸນ ຄວນຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດທີລະຂັ້ນ; ທ້າຍສຸດຈະພ້ອມດ້ວຍສິດທິທັງປວງ (siddhi).

Verse 58

ध्यायन् पूर्णाहितिं दद्यात्दीक्षेयं साधके स्मृता द्रव्यस्य वा न सम्पत्तिरशक्तिर्वात्मनो यदि

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍຈິດຈົ່ງຈ້ອງ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ນີ້ຖືກສອນໄວ້ວ່າເປັນດີກສາ (dīkṣā) ທີ່ຖືກຕ້ອງສໍາລັບສາທະກະ (sādhaka) ໂດຍສະເພາະເມື່ອຂາດວັດຖຸບູຊາ ຫຼືຂາດກໍາລັງສ່ວນຕົວໃນການປະກອບພິທີໃຫ້ຄົບ.

Verse 59

इष्ट्वा देवं यथा पूर्वं सर्वोपकरणान्वितं सद्योधिवास्य द्वादश्यां दीक्षयेद्देशिकोत्तमः

ເມື່ອບູຊາເທວະຕາຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້ກ່ອນ ແລະມີເຄື່ອງປະກອບພິທີຄົບຖ້ວນ ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີອັນປະເສີດຄວນເຮັດອະທິວາສະ (adhivāsa) ໃນວັນນັ້ນທັນທີ ແລະໃນວັນດວາດະສີ (dvādaśī) ຈຶ່ງມອບດີກສາ (dīkṣā).

Verse 60

भक्तो विनीतः शारीरैर् गुणैः सर्वैः समन्वितः शिष्यो नातिधनी यस्तु स्थण्डिलेभ्यर्च्य दीक्षयेत्

ຄວນມອບມັນຕຣາ-ດີກສາ (mantra-dīkṣā) ໃຫ້ແກ່ສິດທີ່ມີສັດທາ ແລະຖ່ອມຕົນ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີທາງກາຍທັງປວງ ແລະບໍ່ຮໍ່າຮວຍເກີນໄປ—ຫຼັງຈາກບູຊາເທິງສະຖັນດິລະ (sthaṇḍila) ແທ່ນດິນບູຊາທີ່ຖືກປະພິທີ.

Verse 61

अध्वानं निखिलं दैवं भौतं वाध्यात्मिकी कृतं सृष्टिक्रमेण शिष्यस्य देहे ध्यात्वा तु देशिकः

ອາຈານ (deśika) ຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິໃນກາຍຂອງສິດ ຕາມລໍາດັບການສ້າງ (sṛṣṭi-krama) ເຖິງອະດວັນ (adhvan) ທັງໝົດ—ໃນຖານະເປັນທາງລະບົບອັນເທວະ, ອັນປະກອບດ້ວຍທາດ (bhūta), ແລະອັນສະຖິດໃນອັດຕາພາຍໃນ; ແລ້ວຈຶ່ງດໍາເນີນພິທີຕໍ່.

Verse 62

अष्टाष्टाहुतिभिः पूर्वं क्रमात् सन्तर्प्य सृष्टिमान् स्वमन्त्रैर् वासुदेवादीन् जननादीन् विसर्जयेत्

ກ່ອນອື່ນ ຜູ້ປະກອບພິທີ (ຜູ້ສ້າງ) ຄວນສະໜອງຄວາມພໍໃຈແກ່ອຳນາດທີ່ເຊີນມາ ຕາມລຳດັບ ດ້ວຍອາຫຸຕິ 8 ຊຸດໆລະ 8; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຊ້ມັນຕຣາຂອງແຕ່ລະອົງ ເພື່ອວິສະຈັນ ວາສຸເທວ ແລະອົງອື່ນໆ ພ້ອມທັງຫຼັກການແຫ່ງການເກີດ ແລະສ່ວນທີ່ເຫຼືອ।

Verse 63

होमेन शोधयेत् पश्चात्संहारक्रमयोगतः योनिसूत्राणि बद्धानि मुक्त्वा कर्माणि देशिकः

ຕໍ່ມາ ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ (ເທສິກ) ຄວນຊຳລະພິທີແລະເຄື່ອງປະກອບ ໂດຍຮໍມະ (homa) ຕາມລຳດັບການປິດຖອນ (saṃhāra-krama); ເມື່ອປ່ອຍສາຍ ‘yoni-sūtra’ ທີ່ຖືກມັດໄວ້ແລ້ວ ຈຶ່ງສຳເລັດກິດກຳພິທີທັງປວງ।

Verse 64

शिष्यदेहात्समाहृत्य क्रमात्तत्त्वानि शोधयेत् अग्नौ प्राकृतिके विष्णौ लयं नीत्वाधिदैवके

ເມື່ອເກັບຮວບ (ຖອນກັບ) ຕັດຕະວະ (tattva) ຈາກຮ່າງກາຍຂອງສິດ ກໍຄວນຊຳລະຕັດຕະວະເຫຼົ່ານັ້ນຕາມລຳດັບ; ແລ້ວນຳໃຫ້ລະລາຍ (laya) ໃນໄຟດັ້ງເດີມ (ປຣະກຣິຕິ) ແລະໃນພຣະວິສນຸ ໃນລະດັບອະທິໄດວິກ (adhidaivika)។

Verse 65

शुद्धं तत्त्वमशुद्धेन पूर्णाहुत्या तु साधयेत् शिष्ये प्रकृतिमापन्ने दग्ध्वा प्राकृतिकान् गुणान्

ຄວນບັນລຸຄວາມເປັນຈິງອັນບໍລິສຸດ ແມ່ນແຕ່ໂດຍອາໄສສິ່ງທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ ຜ່ານອາຫຸຕິສຸດທ້າຍອັນເຕັມ (pūrṇāhuti)؛ ເມື່ອສິດຕົກຢູ່ໃນປຣະກຣິຕິ (ທຳມະຊາດທົ່ວໄປ) ກໍເຜົາຜານຄຸນະ (guṇa) ທາງປຣະກຣິຕິ ແລ້ວນຳກັບສູ່ຄວາມບໍລິສຸດ।

Verse 66

लिखितं दैवमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पूजां कृत्वा विसर्जयेदिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः विमलादीन् विसर्जयेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पूर्णाहुत्या तु सन्नयेदिति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः मौचयेदधिकारे वा नियुञ्ज्याद्देशिकः शिशून् अथान्यान् शक्तिदीक्षां वा कुर्यात् भावे स्थितो गुरुः

«ມີຂຽນໄວ້ວ່າ ‘ນີ້ແມ່ນຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງເທວະ’» ແມ່ນການອ່ານຕາມສຳນວນໜຶ່ງ. «ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ຈຶ່ງວິສະຈັນ» ແມ່ນອີກສຳນວນ. «ຄວນວິສະຈັນ ວິມະລາ ແລະອົງອື່ນໆ» ແມ່ນອີກສຳນວນ. «ແຕ່ຄວນນຳໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍ pūrṇāhuti» ແມ່ນການອ່ານໃນຄຳພີສອງເລັ້ມ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອມີຄຸນສົມບັດ/ໂອກາດອັນຄວນ ອາຈານ (ເທສິກ) ຄວນປ່ອຍສິດອອກຈາກຂໍ້ປະພຶດ ຫຼືແຕ່ງຕັ້ງເດັກນ້ອຍແລະຜູ້ອື່ນໆໃຫ້ເຮັດໜ້າທີ່ທີ່ເໝາະ; ຫຼືກຸຣຸຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພາວະສັດທາອັນຖືກຕ້ອງ ອາດປະທານການດິກສາແຫ່ງສັກຕິ (śaktidīkṣā) ໄດ້।

Verse 67

भक्त्या सम्प्रातिपन्नानां यतीनां निर्धनस्य च सम्पूज्य स्थण्डिले विष्णुं पार्श्वस्थं स्थाप्य पुत्रकं

ດ້ວຍສັດທາ ຫຼັງຈາກໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາຢະຕີ (ນັກບວດ) ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ ແລະຄົນທຸກຍາກຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວນບູຊາພຣະວິສນຸເທິງສະຖັນດິລ (ແທ່ນດິນບໍລິສຸດ) ແລ້ວວາງເດັກໄວ້ຂ້າງພຣະອົງ ເພື່ອດໍາເນີນພິທີຕໍ່ໄປ।

Verse 68

देवताभिमुखः शिष्यस्तिर्यगास्यः स्वयं स्थितः अध्वानं निखिलं ध्यात्वा पर्वभिः स्वैर् विकल्पितं

ສິດຄວນຢືນຫັນໜ້າເຂົ້າຫາເທວະດາ ແລະຫັນປາກເບື້ອງຂ້າງເລັກນ້ອຍ (ເບື້ອງຫຼີກ) ແລ້ວພິຈາລະນາ ‘ອັດວັນ’ (adhvan—ເສັ້ນທາງພິທີ) ທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະຈັດແບ່ງເປັນຂັ້ນໆ (parvan) ຕາມການກໍານົດພິທີຂອງຕົນ।

Verse 69

शिष्यदेहे तथा देवमाधिदैविकयाचनं ध्यानयोगेन सञ्चिन्त्य पूर्ववत्ताडनादिना

ເຊັ່ນດຽວກັນ ເທິງກາຍຂອງສິດ ຄວນເຊີນພຣະເທວະດາໃນໃຈ ດ້ວຍການວອນຂໍອັນເປັນອາທິໄດວິກ (ādhidaivika—ການວອນຂໍເຫນືອໂລກ) ໂດຍວິທີສະມາທິ-ພິຈາລະນາ ແລ້ວດໍາເນີນຕໍ່ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ໂດຍການຕາດນະ (tāḍana) ແລະກິດອື່ນໆທີ່ກໍານົດໄວ້।

Verse 70

क्रमात्तत्त्वानि सर्वाणि शोधयेत् स्थण्डिले हरौ ताडनेन वियोज्याथ गृहीत्वात्मनि तत्परः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລໍາດັບ ຄວນຊໍາລະຕັດຕະວະ (tattva) ທັງໝົດເທິງສະຖັນດິລ ໃນການບູຊາພຣະຫະຣິ (Hari)। ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂດຍການຕາດນະ (tāḍana) ໃຫ້ແຍກອອກ ແລ້ວດຶງເຂົ້າມາໃນຕົນ ແລະດໍາລົງຢູ່ດ້ວຍຈິດຈົ່ງຈໍ່ຕໍ່ອາດຕະມັນ (Self)۔

Verse 71

देवे संयोज्य संशोध्य गृहीत्वा तत् स्वभावतः आनीय शुद्धभावेन सन्धयित्वा क्रमेण तु

ເມື່ອໄດ້ເຊື່ອມມັນເຂົ້າກັບເທວະດາ ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຮັບເອົາຕາມສະພາບທໍາມະຊາດຂອງມັນແລ້ວ ຈຶ່ງນໍາອອກມາ ແລະດ້ວຍຈິດໃຈບໍລິສຸດ ໃຫ້ປະສານເຂົ້າກັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລ້ວດໍາເນີນຕໍ່ໄປຕາມລໍາດັບເປັນຂັ້ນໆ।

Verse 72

शोधयेद्ध्यानयोगेन सर्वतो ज्ञानमुद्रया शुद्धेषु सर्वतत्त्वेषु प्रधाने चेश्वरे स्थिते

ຄວນຊໍາລະຈິດພາຍໃນດ້ວຍໂຍຄະແຫ່ງສະມາທິ ໂດຍຄົບຖ້ວນດ້ວຍມຸດຣາແຫ່ງປັນຍາ; ເມື່ອຕັດຕະວະທັງປວງບໍລິສຸດ ຈຶ່ງດໍາລົງຢູ່ໃນປຣະທານ (ທໍາມະຊາດດັ້ງເດີມ) ແລະ ອີສະວະຣະ (ພຣະເຈົ້າ)។

Verse 73

दग्ध्वा निर्वापयेच्छिष्यान् पदे चैशे नियोजयेत् निनयेत् सिद्धिमार्गे वा साधकं देशिकोत्तमः

ເມື່ອໄດ້ “ເຜົາ” ຄວາມມົນທິນຂອງເຂົາເຈົ້າຕາມພິທີແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນ “ເຮັດໃຫ້ເຢັນ/ປອບປະໂລມ” ສິດທິສິດ; ແລະຄວນສະຖາປະນາເຂົາໃນຂັ້ນອີສະ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ອາຈານຜູ້ຍອດຢ່າງຄວນນໍາສາທະກະໄປສູ່ມັກຄາແຫ່ງສິດທິ (ຄວາມສໍາເລັດທາງວິນຍານ)។

Verse 74

एवमेवाधिकारस्थो गृही कर्मण्यतन्द्रितः आत्मानं शोधयंस्तिष्ठेद् यावद्रागक्षयो भवेत्

ດັ່ງນັ້ນເທິງ ຄະຫະບົດີຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນອະທິກາຣະຂອງຕົນ ແລະບໍ່ເກີດຄວາມເກຍດຄ້ານໃນກຳທີ່ກໍານົດ ຄວນດໍາລົງຢູ່ໃນການຊໍາລະຕົນເອງ ຈົນກວ່າຄວາມຕິດພັນ (ຣາກະ) ຈະສິ້ນໄປ।

Verse 75

क्षीणरागमथात्मानं ज्ञात्वा संशुद्धिकिल्विषः आरोप्य पुत्रे शिष्ये वा ह्य् अधिकारन्तु संयमी

ເມື່ອຮູ້ແນ່ວ່າຕົນເອງສິ້ນຣາກະ ແລະບາບມົນທິນໄດ້ຖືກຊໍາລະແລ້ວ ຜູ້ສໍາລວມຕົນຄວນມອບອະທິກາຣະນັ້ນ ໂດຍວາງໄວ້ໃຫ້ບຸດ ຫຼືແກ່ສິດທິສິດຄົນໜຶ່ງ।

Verse 76

दग्ध्वा मायामयं पाशं प्रव्रज्य स्वात्मनि स्थितः शरीरपातमाकाङ्क्षन्नासीताव्यक्तलिङ्गवान्

ເມື່ອໄດ້ເຜົາທໍາລາຍບ່ວງຜູກມັດອັນເກີດຈາກມາຍາ ແລະອອກບວດເປັນຜູ້ພະເນຈອນ (ປຣະວຣະຊະ) ຕັ້ງຢູ່ໃນອາດຕະມັນຂອງຕົນ ລາວນັ່ງຢູ່—ປາດຖະໜາໃຫ້ກາຍຫຼຸດລົງ—ໂດຍບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກອັນປາກົດແຈ້ງ।