Adhyaya 179: Enumeration of Ritual Offenses and Their Expiations; The Sacred Merit of Saukara and Mathurā Pilgrimage

Verse 1

धरण्युवाच ॥ तवापराधाद्देवेश वर्ज्योऽयं वैष्णवेन च ॥ विनापराधो मनुजः सापराधश्च जायते ॥

ಧರಣಿಯು ಹೇಳಿದಳು—ಹೇ ದೇವೇಶ! ನಿನಗೆ ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಈವನು ವೈಷ್ಣವನಿಂದಲೂ ವರ್ಜ್ಯನು. ಅಪರಾಧರಹಿತನಾದ ಮನುಷ್ಯ ಅಪರಾಧದಿಂದಲೇ ಅಪರಾಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 2

कर्मणाचरणेनैव करणेन जुगुप्सितः ॥ तच्च पूजाफलं सर्वं ज्ञायते तद्वदस्व मे ॥

ಕರ್ಮದಿಂದ—ಅದರ ಆಚರಣೆಯಿಂದಲೂ ಉಪಕರಣದಿಂದಲೂ—ಮನುಷ್ಯನು ನಿಂದನೀಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅದರಿಂದ ಪೂಜಾಫಲವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು।

Verse 3

श्रीवराह उवाच ॥ कर्मणा मनसा वाचा ये पापरुचयो जनाः ॥ भक्षणं दन्तकाष्ठस्य राजान्नस्य तु भोजनम् ॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು—ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಾಣಿಯಿಂದ ಪಾಪದತ್ತ ಆಸಕ್ತರಾದ ಜನರು (ಅನೌಚಿತವಾಗಿ) ದಂತಕಾಷ್ಠವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವುದು ಮತ್ತು ರಾಜಾನ್ನವನ್ನು ಭೋಜಿಸುವುದು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 4

मैथुनं शवसंस्पर्शं पुरीषोत्सर्गमेव च ॥ सूतकीउदक्याप्रेक्षा च स्पर्शनं मेहनं तथा ॥

(ಇವುಗಳಲ್ಲಿ) ಮೈಥುನ, ಶವಸ್ಪರ್ಶ, ಮಲವಿಸರ್ಜನೆ, ಸೂತಕಿ/ಉದಕ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡುವುದು, (ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ) ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆಯೂ ಸೇರಿವೆ।

Verse 5

अभाष्य भाषणं चैव पिण्याकस्य च भक्षणम् ॥ रक्तपारक्यमलिनवस्त्रधारित्वनीलिजम् ॥

ಮಾತನಾಡಬಾರದ್ದನ್ನು ಮಾತನಾಡುವುದು, ಪಿಣ್ಯಾಕ (ಎಣ್ಣೆ-ಖಳಿ) ಭಕ್ಷಿಸುವುದು; ಹಾಗೆಯೇ ರಕ್ತಸಂಬಂಧ ಅಶೌಚ, ಪರಕೀಯ/ವಿದೇಶೀ ಸಂಗ, ಮಲಿನ ವಸ್ತ್ರಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ನೀಲೀ (ಇಂಡಿಗೋ) ಸಂಬಂಧಿತ ಅಶುದ್ಧಿ—ಇವುಗಳೂ ದೋಷಗಳು.

Verse 6

गुरोश्चालीकनिर्बन्धः पतितान्नस्य भक्षणम् ॥ अभक्ष्य भक्षणं चैव तण्डुलीयविभीतकम् ॥

ಗುರುವಿನ ಮೇಲೆ ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪ/ಹಠ, ಪತಿತನ (ಆಚಾರಭ್ರಷ್ಟನ) ಅನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವುದು, ಅಭಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವುದು; ಹಾಗೆಯೇ ತಂಡುಲೀಯ ಮತ್ತು ವಿಭೀತಕ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ನಿಷಿದ್ಧ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ—ಇವು ದೋಷಗಳು.

Verse 7

अदानं तुवरान्नस्य जालपादवराकयोः ॥ भक्षणं देवतागारे सोपानत्कोपसर्पणम् ॥

ತುವರಾ-ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡದೆ ಇರುವುದು, ಜಾಲ-, ಪಾದ-, ವರಾಕ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವುದು; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸೋಪಾನ (ಮೆಟ್ಟಿಲು) ತನಕ ಅಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸುವುದು/ಚಲಿಸುವುದು—ಇವುಗಳೂ ಇಲ್ಲಿ ದೋಷಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 8

तथैव देवपूजायां निषिद्धकुसुमार्च्चनम् ॥ अनुत्तार्य च निर्माल्यं पूजा क्षीणान्धकारयोः ॥

ದೇವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿಷಿದ್ಧ ಹೂಗಳಿಂದ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡುವುದು ದೋಷ; ನಿರ್ಮಾಲ್ಯ (ಬಳಕೆಯಾದ/ಒಣಗಿದ ಮಾಲೆ-ಅವಶೇಷ) ತೆಗೆದುಹಾಕದೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವುದೂ ದೋಷ; ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ಷೀಣ-ಅಂಧಕಾರ (ಮಂದ ಬೆಳಕು/ಕತ್ತಲೆ) ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯೂ ನಿಯಮಸಂಬಂಧವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 9

पानं सुराया देवस्य अन्धकारे प्रबोधनम् ॥ तावत्कर्मार्च्चने विष्णोरनमस्करणं तथा

ಸುರಾಪಾನ, ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಬೋಧಿಸುವುದು (ಎಬ್ಬಿಸುವುದು), ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅರ್ಚನಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡದೆ ಇರುವುದು—ಇವು ಪೂಜಾದೋಷಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 10

दूरस्थो न नमस्कारं कुर्यात्पूजा तु राक्षसी ॥ एकरात्रं द्विरात्रं वा त्रिरात्रं स्नानमेव च ॥ सवासाः पञ्चगव्याशी मलसंवस्त्रकं क्रमात् ॥ नीलिरक्षापनॊदार्थं गोमयेन प्रघर्षणम् ॥ प्राजापत्येन शुद्धिः स्यान्नीलिवस्त्रस्य धारणात्

ದೂರದಲ್ಲಿರುವವನು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬಾರದು; ಆ ರೀತಿಯ ಪೂಜೆ ‘ರಾಕ್ಷಸೀ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಒಂದು, ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳವರೆಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಮಲಿನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ‘ನೀಲೀ’ ದೋಷ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಗೋಮಯದಿಂದ ಘರ್ಷಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನೀಲೀ ಮಚ್ಚಿನ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ವ್ರತದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 11

चान्द्रायणद्वयं कुर्याद्गुरोः क्षयितमुत्तमम् ॥ चान्द्रायणं पराकं च पतितान्नस्य भक्षणात्

ಗುರುವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಯಿತ/ಉಪಭುಕ್ತ ದೋಷಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಿ ದ್ವಿ-ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಪತಿತನ ಅನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಮತ್ತು ಪರಾಕ—ಎರಡನ್ನೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 12

चान्द्रायणं पराकं च प्राजापत्यं तथैव च ॥ गोप्रदानं च भोज्यं च अभक्ष्यस्य च भक्षणे

ಅಭಕ್ಷ್ಯ (ನಿಷಿದ್ಧ) ವಸ್ತುವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ, ಪರಾಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಗೋಪ್ರದಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಭೋಜನದಾನ/ಭೋಜನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 13

उपवासस्तु पञ्चाहं पञ्चगव्येन शुद्ध्यति ॥ सोपानत्कश्चरेत्पाद कॄच्छ्रस्य द्विरभोजनम्

ಐದು ದಿನಗಳ ಉಪವಾಸವು ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧ/ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತದ ‘ಪಾದ’ (ಚತುರ್ಥಾಂಶ)ವನ್ನು ಸೋಪಾನತ್ಕವಾಗಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 14

पुष्पाभावेऽर्च्चनं स्नानं देवस्पर्शं च कारयन् ॥ अनिर्माल्यनमस्कारं स्नानं पञ्चामृतॆन तु

ಪುಷ್ಪಗಳ ಅಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ, ದೇವರ (ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ) ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಿರ್ಮಾಲ್ಯ (ಮಾಲಾ-ಪ್ರಸಾದ) ತೆಗೆದುಹಾಕದೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರೆ ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ಸ್ನಾನ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ.

Verse 15

सुरापाने द्विजातीनां चान्द्रायणचतुष्टयम् ॥ तथैव द्वादशाब्दं तु प्राजापत्यत्रयं चरेत्

ದ್ವಿಜರು ಸುರಾಪಾನ ಮಾಡಿದರೆ ನಾಲ್ಕು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳ ವಿಧಿಯಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಿಯಮಾಚರಣೆ ಮಾಡಿ ಮೂರು ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 16

ब्रह्मकूर्च्चेन शुद्धिः स्याद्गोप्रदानत्रयेण च ॥ त्रयाणामेकरात्रेण पञ्चामृतनिषेवणात्

ಬ್ರಹ್ಮಕೂರ್ಚ ವ್ರತದಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ಮೂರು ಬಾರಿ ಗೋಪ್ರದಾನದಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಈ ಮೂರು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ವ್ರತದಿಂದ ಪಂಚಾಮೃತ ಸೇವನೆಯ ಮೂಲಕವೂ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 17

मुच्यते त्वपराधैस्तु तथा विष्णोः स्तवं पठन् ॥ एतत्ते कथितं गुह्यं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ಅಂತಹ ಅಪರಾಧಗಳಿಂದಲೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ತವವನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೆ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಗುಹ್ಯೋಪದೇಶವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು; ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯ?

Verse 18

मुहूर्तमात्रे सा देवी संज्ञां प्राप्येदमब्रवीत् ॥ अपराधे कृते देव सूतकी हि प्रजायते

ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಿ ಚೇತನೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಹೀಗೆಂದಳು— “ಓ ದೇವಾ! ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದಾಗ ಸೂತಕ (ಅಶೌಚ) ಸ್ಥಿತಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.”

Verse 19

प्रायश्चित्तानि भूरीणि कृतानि तु नरैः सदा ॥ तेन मे मनसो मोहः दुःखदो यः समभ्ययात् ॥

“ಜನರು ಸದಾ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಕೊಡುವ ಮೋಹ ಉಂಟಾಗಿದೆ.”

Verse 20

अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र येन त्वं नृषु तुष्यसि ॥ पूजितः सफलश्चासि अपराधविशोधनम् ॥

ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಉಪಾಯವಿದೆಯೇ, ಅದರಿಂದ ನೀವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತರಾಗುವಿರಿ—ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಫಲಪ್ರದರಾಗುವಿರಿ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧಗಳ ಶೋಧನೆ ಆಗುವುದು?

Verse 21

श्रीवराह उवाच ॥ संवत्सरस्य मध्ये तु तीर्थे सौकरवे मम ॥ कृतोपवासः स्नानेन गङ्गायां शुद्धिमाप्नुयात् ॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ವರ್ಷದೊಳಗೆ ನನ್ನ ಸೌಕರವ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದವನು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

मथुरायां तथाप्येवं सापराधः शुचिर्भवेत् ॥ अनयोस्तीर्थयोरेवं यः सेवेत सकृन्नरः ॥

ಹಾಗೆಯೇ ಮಥುರಾದಲ್ಲಿಯೂ, ಅಪರಾಧವಿರುವವನೂ ಶುದ್ಧನಾಗಬಹುದು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈ ಎರಡು ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆವಾದರೂ ಸೇವಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು…

Verse 23

सहस्रजन्मसु कृतानपराधाञ्जहाति सः ॥ स्नानात्पानात्तथा ध्यानात्कीर्तनाद्धारणात्तथा ॥

…ಅವನು ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ—ಸ್ನಾನದಿಂದ, ತೀರ್ಥಜಲ ಪಾನದಿಂದ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ, ಕೀರ್ತನದಿಂದ ಮತ್ತು ಧಾರಣೆಯಿಂದಲೂ.

Verse 24

श्रवणान्मननाच्चैव दर्शनाद्याति पातकम् ॥ पृथिव्युवाच ॥ मथुरा सूकरं चैव द्वावेतौ तव वल्लभौ ॥

ಶ್ರವಣದಿಂದ, ಮನನದಿಂದ ಮತ್ತು ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ ಪಾಪ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ. ಪೃಥಿವಿ ಹೇಳಿದರು: ಮಥುರಾ ಮತ್ತು ಸೂಕರ—ಈ ಎರಡೂ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದವು.

Verse 25

विशिष्टमनयोः किं च सत्यं ब्रूहि सुरेश्वर ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पृथिव्यां यानि तीर्थानि आसमुद्रसरांसि च ॥

“ಈ ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ವಿಶೇಷವೇನು? ಹೇ ದೇವೇಶ್ವರ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು.” ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—“ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳು, ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದವರೆಗೆ ಇರುವ ಸರೋವರಗಳು ಹಾಗೂ ಜಲಾಶಯಗಳೂ…”

Verse 26

कुब्जाम्रकं प्रशंसन्ति सदा मद्भावभाविताः ॥ तस्मात्कोटिगुणं गुह्यं सौकरतीर्थमुत्तमम् ॥

ನನ್ನ ಭಾವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದವರು ಸದಾ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದಕಾರಣ ಉತ್ತಮನಾದ ಸೌಕರತೀರ್ಥವು ಗುಹ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಕೋಟಿಗುಣ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 27

गुह्याद्गुह्यतरं पुण्यं माथुरं मम मण्डलम् ॥ फलं परार्द्धगुणितं सिततीर्थान्न संशयः ॥

ಗುಹ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಗುಹ್ಯವಾದ ಪುಣ್ಯಮಯ ಮಾಥುರಮಂಡಲವು ನನ್ನದೇ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಅದರ ಫಲವು ಪರಾರ್ಧಗುಣಿತ; ಸೀತಾತೀರ್ಥಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲು—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 28

अटित्वा सर्वतीर्थानि कुब्जाम्रादीनि नित्यशः ॥ अघं विनश्यते क्षिप्रं मथुरामागतस्य च ॥

ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಸಂಚರಿಸಿದರೂ, ಮಥುರೆಗೆ ಬಂದವನ ಪಾಪವು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 29

विश्रमणाच्च विश्रान्तिस्तेन संज्ञा वरा मम ॥ सारात्सारतरं स्नानं गुह्यानां गुह्यमुत्तमम्

ವಿಶ್ರಮಣದಿಂದಲೇ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದೇ ನನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಜ್ಞೆ. ಈ ಸ್ನಾನವು ಸಾರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಾರತರ—ಗುಹ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ.

Verse 30

गतिरन्वेषणीयानां मथुरा परमा गतिः ॥ कुब्जाम्रके सौकरे च मथुरायां विशेषतः

ಸಾಧಕರು ಅನ್ವೇಷಿಸಬೇಕಾದ ಪರಮ ಗತಿ ಮಥುರಾ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕ ಮತ್ತು ಸೌಕರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷತಃ ಮಥುರದಲ್ಲೇ.

Verse 31

विना सांख्येन योगेन मुच्यते नात्र संशयः ॥ या गतिर्योगयुक्तस्य ब्राह्मणस्य मनीषिणः

ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗವಿಲ್ಲದೆ ಮೋಕ್ಷ ದೊರೆಯದು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಯೋಗಯುಕ್ತನಾದ ಮನುಷ್ಯನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಇರುವ ಪರಮ ಗತಿ—

Verse 32

सा गतिस्त्यजतः प्राणान्मथुरायां न संशयः ॥ एतत्ते कथितं सारं मया सत्येन सुव्रते ॥ न तीर्थं मथुराया हि न देवः केशवात्परः

ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನಿಗೂ ಅದೇ ಪರಮ ಗತಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಓ ಸುವ್ರತೇ, ಈ ಸಾರವನ್ನು ನಾನು ಸತ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಿದೆನು: ಮಥುರೆಗೆ ಸಮಾನ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ, ಕೇಶವನಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದ ದೇವನಿಲ್ಲ.

Verse 33

अपराधास्त्रयस्त्रिंशत्समाख्याता मया धरे ॥ एभिर्युक्तस्तु पुरुषो विष्णुं नैव प्रपश्यति

ಓ ಧರೇ, ನಾನು ಮೂವತ್ತಮೂರು ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆನು. ಇವುಳ್ಳವನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 34

पुनः पुनरुवाचेदं देवदेवो जनार्दनः ॥ मोहङ्गता तु शृणुते नष्टसंज्ञेव लक्ष्यते

ದೇವದೇವ ಜನಾರ್ದನನು ಇದನ್ನೇ ಮರುಮರು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಮೋಹಗ್ರಸ್ತನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಆದರೂ ಸಂಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

Verse 35

एकाहं मार्गशीर्ष्यां च द्वादश्यां सितवैष्णवम् ॥ गङ्गासागरिकं नाम पुराणेषु च पठ्यते

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಏಕಾದಶಿ ಹಾಗೂ ಶುಕ್ಲ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವ ವ್ರತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ‘ಗಂಗಾ-ಸಾಗರಿಕ’ ಎಂಬ ನಾಮವೂ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಪಠಿತವಾಗಿದೆ।