Adhyaya 13

Verse 1

सूत उवाच । दशार्णाधिपतेस्तस्य वज्रबाहोर्महाभुजः । बभूव शत्रुर्बलवान्राजा मगधराट् ततः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ದಶಾರ್ಣದ ಅಧಿಪತಿ ಮಹಾಬಾಹು ವಜ್ರಬಾಹುವಿಗೆ ಆಗ ಒಂದು ಬಲಿಷ್ಠ ಶತ್ರು ಉದಯವಾಯಿತು—ಮಗಧದ ರಾಜನು।

Verse 2

स वै हेमरथो नाम बाहुशाली रणोत्कटः । बलेन महतावृत्य दशार्णं न्यरुधद्बली

ಹೇಮರಥನೆಂಬ ಆ ರಾಜನು ಬಾಹುಬಲಶಾಲಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ; ಅವನು ಮಹಾಬಲದಿಂದ ದಶಾರ್ಣವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಬಲಿಷ್ಠನಾಗಿ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದನು।

Verse 3

चमूपास्तस्य दुर्धर्षाः प्राप्य देशं दशार्णकम् । व्यलुंपन्वसुरत्नानि गृहाणि ददहुः परे

ಅವನ ದುರ್ಧರ್ಷ ಶಿಬಿರದ ಜನರು ದಶಾರ್ಣ ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಧನ-ರತ್ನಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡಿದರು; ಇತರರು ಮನೆಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು।

Verse 4

केचिद्धनानि जगृहुः केचिद्बालान्स्त्रियोऽपरे । गोधनान्यपरेऽगृह्णन्केचिद्धान्यपरिच्छदान् । केचिदारामसस्यानि गृहोद्यानान्यनाशयत्

ಕೆಲವರು ಧನವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡರು, ಕೆಲವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಮತ್ತವರು ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ಗೋಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು, ಕೆಲವರು ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಗೃಹೋಪಕರಣಗಳನ್ನು. ಕೆಲವರು ತೋಟಗಳ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿದ ಉದ್ಯಾನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದರು।

Verse 5

एवं विनाश्य तद्राज्यं स्त्रीगोधनजिघृक्षवः । आवृत्य तस्य नगरीं वज्रबाहोस्तु मागधः

ಹೀಗೆ ಆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಸ್ತ್ರೀಗಳೂ ಗೋಧನ-ಸಂಪತ್ತಿನ ಲೋಭದಿಂದ ಮಾಗಧನು ವಜ್ರಬಾಹುವಿನ ನಗರಿಯನ್ನು ಸರ್ವತೋಮುಖವಾಗಿ ಆವರಿಸಿದನು।

Verse 6

एवं पर्याकुलं वीक्ष्य राजा नगरमेव च । युद्धाय निर्जगामाशु वज्रबाहुः ससै निकः

ನಗರವು ಹೀಗೆ ಅಶಾಂತಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ರಾಜ ವಜ್ರಬಾಹು ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಡನೆ ತಕ್ಷಣ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 7

वज्रबाहुश्च भूपालस्तथा मंत्रिपुरःसराः । युयुधुर्मागधैः सार्धं निजघ्नुः शत्रुवाहिनीम्

ರಾಜ ವಜ್ರಬಾಹು ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಗಿಟ್ಟು ಮಾಗಧರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು।

Verse 8

वज्रबाहुर्महेष्वासो दंशितो रथमास्थितः । विकिरन्बाणवर्षाणि चकार कदनं महत्

ಮಹಾವಿಲ್ವಧರ ವಜ್ರಬಾಹು ಕವಚಧಾರಿಯಾಗಿ ರಥಾರೂಢನಾಗಿ, ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿ ಮಹಾ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದನು।

Verse 9

दशार्णराजं युध्यंतं दृष्ट्वा युद्धे सुदुःसहम् । तमेव तरसा वव्रुः सर्वे मागधसैनिकाः

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅತಿದುರ್ಧರ್ಷನಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದಶಾರ್ಣರಾಜನನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ಮಾಗಧಸೈನಿಕರು ವೇಗದಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆಯೇ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು।

Verse 10

कृत्वा तु सुचिरं युद्धं मागधा दृढविक्रमाः । तत्सैन्यं नाशयामासुर्लेभिरे च जयश्रियम्

ದೀರ್ಘಕಾಲ ಯುದ್ಧಮಾಡಿ, ದೃಢಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಮಾಘಧರು ಆ ರಾಜನ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ವಿಜಯಶ್ರೀಯನ್ನು ಪಡೆದರು।

Verse 11

केचित्तस्य रथं जघ्नुः केचित्तद्धनुराच्छिनम् । सूतं तस्य जघानैकस्त्वपरः खड्गमाच्छिनत्

ಕೆಲವರು ಅವನ ರಥವನ್ನು ಧ್ವಂಸಮಾಡಿದರು, ಕೆಲವರು ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದರು. ಒಬ್ಬನು ಅವನ ಸೂತನನ್ನು ಕೊಂದನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಅವನ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಛೇದಿಸಿದನು।

Verse 12

संछिन्नखड्गधन्वानं विरथं हतसारथिम् । बलाद्गृहीत्वा बलिनो बबंधुर्नृपतिं रुषा

ಖಡ್ಗಧನುಸ್ಸು ಛೇದಿತವಾಗಿ, ರಥವಿಲ್ಲದೆ, ಸೂತನು ಹತನಾಗಿ ಉಳಿದ ಆ ನೃಪತಿಯನ್ನು ಬಲಿಷ್ಠ ಯೋಧರು ಕೋಪದಿಂದ ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಬಂಧಿಸಿದರು।

Verse 13

तस्य मंत्रिगणं सर्वं तत्सैन्यं च विजित्य ते । मागधास्तस्य नगरीं विविशुर्जयकाशिनः

ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಮಂತ್ರಿಗಣವನ್ನೂ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ಜಯಿಸಿ, ವಿಜಯಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದ ಮಾಘಧರು ಅವನ ನಗರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು।

Verse 14

अश्वान्नरान्गजानुष्ट्रान्पशूंश्चैव धनानि च । जगृहुर्युवतीः सर्वाश्चार्वंगीश्चैव कन्यकाः

ಅವರು ಕುದುರೆಗಳು, ಪುರುಷರು, ಆನೆಗಳು, ಒಂಟೆಗಳು, ಪಶುಗಳು ಹಾಗೂ ಧನಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಬಳಿಸಿದರು; ಜೊತೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಯುವತಿಯರನ್ನೂ ಸುಂದರಾಂಗಿಯರಾದ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು।

Verse 15

राज्ञो बबंधुर्महिषीर्दासीश्चैव सहस्रशः । कोशं च रत्नसंपूर्णं जह्रुस्तेऽप्याततायिनः

ಅವರು ರಾಜನ ಮಹಿಷಿಯರನ್ನೂ ಸಾವಿರಾರು ದಾಸಿಯರನ್ನೂ ಬಂಧಿಸಿದರು; ರತ್ನಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಕೋಶವನ್ನೂ ಆ ಆತತಾಯಿಗಳು ದೋಚಿಕೊಂಡು ಹೋದರು।

Verse 16

एवं विनाश्य नगरीं हृत्वा स्त्रीगोधनादिकम् । वज्रबाहुं बलाद्बद्ध्वा रथे स्थाप्य विनिर्ययुः

ಹೀಗೆ ನಗರಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಸ್ತ್ರೀ-ಗೋಧನಾದಿಗಳನ್ನು ಕಸಿದು, ವಜ್ರಬಾಹುವನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿ ಅವರು ಹೊರಟರು।

Verse 17

एवं कोलाहले जाते राष्ट्रनाशे च दारुणे । राजपुत्रोऽथ भद्रायुस्तद्वार्तामशृणोद्बली

ಹೀಗೆ ಕೋಲಾಹಲ ಉಂಟಾಗಿ ರಾಜ್ಯನಾಶವೂ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಜಪುತ್ರ ಭದ್ರಾಯು ಆ ವಾರ್ತೆ ಕೇಳಿದನು।

Verse 18

पितरं शत्रुनिर्बद्धं पितृपत्नीस्तथा हृताः । नष्टं दशार्णराष्ट्रं च श्रुत्वा चुक्रोश सिंहवत्

ಶತ್ರುಗಳು ತಂದೆಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಪಿತೃಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ದಶಾರ್ಣ ರಾಜ್ಯವೂ ನಾಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ ಅವನು ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು।

Verse 19

स खड्गशंखावादाय वैश्यपुत्रसहायवान् । दंशितो हयमारुह्य कुमारो विजिगीषया

ಆ ಕುಮಾರನು ವೈಶ್ಯಪುತ್ರನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಖಡ್ಗ-ಶಂಖನಾದವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು; ನಂತರ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗಿ ವಿಜಯೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕುದುರೆಯೇರಿದನು।

Verse 20

जवेनागत्य तं देशं मागधैरभिपूरितम् । दह्यमानं क्रंदमानं हृतस्त्रीसुतगोधनम्

ಅವನು ವೇಗದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಮಾಗಧ ಸೇನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಅದು ದಹಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಅಳಲಿನ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ಗೋಧನ ಹಾಗೂ ಸಂಪತ್ತು ಅಪಹೃತವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 21

दृष्ट्वा राजजनं सर्वं राज्यं शून्यं भयाकुलम् । क्रोधाध्मातमनास्तूर्णं प्रविश्य रिपुवाहिनीम् । आकर्णाकृष्टकोदंडो ववर्ष शरसंततीः

ಎಲ್ಲ ರಾಜಜನರನ್ನೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಶೂನ್ಯವಾಗಿ ಭಯದಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉಬ್ಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿದನು; ಕಿವಿವರೆಗೆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು ನಿರಂತರ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಸಿದನು।

Verse 22

ते हन्यमाना रिपवो राजपुत्रेण सायकैः । तमभिद्रुत्य वेगेन शरैर्विव्यधुरुल्बणैः

ರಾಜಪುತ್ರನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆತಗೊಂಡ ಶತ್ರುಗಳು ವೇಗದಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿ, ಭಯಂಕರ ಶರಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಭೇದಿಸಿದರು।

Verse 23

हन्यमानोऽस्त्रपूगेन रिपुभिर्युद्धदुर्मदैः । न चचाल रणे धीरः शिववर्माभिरक्षितः

ಯುದ್ಧದ ಮದದಿಂದ ಮದಿಸಿದ ಶತ್ರುಗಳ ಅಸ್ತ್ರವೃಂದದಿಂದ ಹೊಡೆತಗೊಂಡರೂ, ಶಿವವರ್ಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ಆ ಧೀರನು ರಣದಲ್ಲಿ ಕದಲಲಿಲ್ಲ।

Verse 24

सोऽस्त्रकर्षं प्रसह्याशु प्रविश्य गजलीलया । जघानाशु रथान्नागान्पदातीनपि भूरिशः

ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಸಹಿಸಿ ಚೀರಿಕೊಂಡು ಅವನು ಗಜಲೀಲೆಯಂತೆ ಒಳನುಗ್ಗಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ರಥಗಳನ್ನೂ ಆನೆಗಳನ್ನೂ ಅನೇಕ ಪದಾತಿಗಳನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿದನು।

Verse 25

तत्रैकं रथिनं हत्वा ससूतं नृपनंदनः । तमेव रथमास्थाय वैश्यनंदनसारथिः । विचचार रणे धीरः सिंहो मृगकुलं यथा

ಅಲ್ಲಿ ರಾಜಕುಮಾರನು ಸಾರಥಿಯೊಡನೆ ಒಬ್ಬ ರಥಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಅದೇ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು; ವೈಶ್ಯಪುತ್ರನು ಸಾರಥಿಯಾದನು. ಧೀರನು ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದಂತೆ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

Verse 26

अथ सर्वे सुसंरब्धाः शूराः प्रोद्यतकार्मुकाः । अभिसस्रुस्तमेवैकं चमूपा बलशालिनः

ನಂತರ ಎಲ್ಲ ಶೂರರೂ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೋಧದಿಂದ, ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಬಲಶಾಲಿ ಸೇನಾನಾಯಕರು ಆ ಒಬ್ಬನೇ ಯೋಧನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು.

Verse 27

तेषामापततामग्रे खड्गमुद्यम्य दारुणम् । अभ्युद्ययौ महावीरान्दर्शयन्निव पौरुषम्

ಅವರು ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಭಯಂಕರ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಮಹಾವೀರರ ಕಡೆಗೆ ಜಿಗಿದು ಹೋದನು; ತನ್ನ ಪೌರುಷವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವಂತೆ.

Verse 28

करालांतकजिह्वाभं तस्य खड्गं महोज्ज्वलम् । दृष्ट्वैव सहसा मम्रुश्च मूपास्तत्प्रभावतः

ಅವನ ಖಡ್ಗವು ಭೀಕರ ಅಂತಕನ ನಾಲಿಗೆಯಂತೆ ಮಹಾಜ್ವಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು; ಅದನ್ನು ಕಂಡಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸೇನಾನಾಯಕರು ಅಚಾನಕ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪಿದರು.

Verse 29

येये पश्यंति तं खड्गं प्रस्फुरंतं रणांगणे । ते सर्वे निधनं जग्मुर्वज्रं प्राप्येव कीटकः

ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಆ ಮಿನುಗುವ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಯಾರು ಯಾರು ನೋಡಿದರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವಜ್ರಾಘಾತಗೊಂಡ ಕೀಟಗಳಂತೆ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪಿದರು.

Verse 30

अथासौ सर्वसैन्यानां विनाशाय महाभुजः । शंखं दध्मौ महारावं पूरयन्निव रोदसी

ಅಂದು ಆ ಮಹಾಬಾಹು ವೀರನು ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ, ಮಹಾರವದಿಂದ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು; ಅದರ ನಾದವು ಆಕಾಶ-ಭೂಮಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದಂತೆ ತೋಚಿತು।

Verse 31

तेन शंखनिनादेन विषाक्तेनैव भूयसा । श्रुतमात्रेण रिपवो मूर्च्छिताः पतिता भुवि

ಆ ಶಂಖನಿನಾದವು—ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಬಲ ವಿಷದಂತೆ—ಕೇಳಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಶತ್ರುಗಳು ಮೂರ್ಚ್ಛಿತರಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು।

Verse 32

येऽश्वपृष्ठे रथे ये च ये च दंतिषु संस्थिताः । ते विसंज्ञाः क्षणात्पेतुः शंखनादहतौजसः

ಕುದುರೆಮೇಲೆ, ರಥದಲ್ಲಿ, ಆನೆಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದವರು—ಶಂಖನಾದದಿಂದ ಅವರ ಓಜಸ್ಸು ಹತವಾದುದರಿಂದ—ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸಂಜ್ಞೆ ಕಳೆದು ಬಿದ್ದರು।

Verse 33

तान्भूमौ पतितान्सर्वान्नष्टसंज्ञा न्निरायुधान् । विगणय्य शवप्रायाननावधीद्धर्मशास्त्रवित्

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ, ಸಂಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ, ನಿರಾಯುಧರಾದ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಶವಪ್ರಾಯರೆಂದು ಎಣಿಸಿ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಿದನು ಅವರನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಸಂಹರಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 34

आत्मनः पितरं बद्धं मोचयित्वा रणाजिरे । तत्पत्नीः शत्रुवशगाः सर्वाः सद्यो व्यमोचयत्

ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತನಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿ, ಶತ್ರುವಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ನಿಯರನ್ನೂ ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ವಿಮೋಚಿಸಿದನು।

Verse 35

पत्नीश्च मंत्रिमुख्यानां तथान्येषां पुरौकसाम् । स्त्रियो बालांश्च कन्याश्च गोधनादीन्यनेकशः

ಅವನು ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಹಾಗೂ ಇತರ ನಗರವಾಸಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರನ್ನೂ—ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ಕನ್ಯೆಯರನ್ನೂ—ಮತ್ತು ಗೋಧಾನದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಪುನಃ ಪಡೆದುಕೊಂಡನು।

Verse 36

मोचयित्वा रिपुभयात्तमाश्वासयदाकुलः । अथारिसैन्येषु चरंस्तेषां जग्राह योषितः

ಶತ್ರುಭಯದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ತಾನೂ ಅಶಾಂತನಾಗಿದ್ದರೂ ಅವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು. ನಂತರ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಅವರ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು।

Verse 37

मरुन्मनोजवानश्वान्मातंगान्गिरिसन्निभान् । स्यंदनानि च रौक्माणि दासीश्च रुचिराननाः

ಅವನು ಗಾಳಿಯಂತೆಯೂ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆಯೂ ವೇಗವಿರುವ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಪರ್ವತಸಮಾನ ಆನೆಗಳನ್ನು, ಸುವರ್ಣ ರಥಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಸುಂದರಮುಖದ ದಾಸಿಯರನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡನು।

Verse 38

युग्मम् । सर्वमाहृत्य वेगेन गृहीत्वा तद्धनं बहु । मागधेशं हेमरथं निर्बबंध पराजितम्

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವೇಗವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಆ ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸೋತ ಮಾಗಧರಾಜ ಹೇಮರಥನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದನು।

Verse 39

तन्मंत्रिणश्च भूपांश्च तत्र मुख्यांश्च नायकान् । गृहीत्वा तरसा बद्ध्वा पुरीं प्रावेशयद्द्रुतम्

ಅವನ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನೂ ರಾಜರನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿನ ಮುಖ್ಯ ನಾಯಕರನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿ, ಕೂಡಲೇ ಅವರನ್ನು ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 40

पूर्वं ये समरे भग्ना विवृत्ताः सर्वतोदिशम् । ते मंत्रिमुख्या विश्वस्ता नायकाश्च समाययुः

ಹಿಂದೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಸೋತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಚದುರಿದ್ದವರು ಈಗ ಮತ್ತೆ ಬಂದರು—ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು, ವಿಶ್ವಾಸಪಾತ್ರ ಸಹಚರರು ಮತ್ತು ಸೇನಾನಾಯಕರು—ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿದರು।

Verse 41

कुमारविक्रमं दृष्ट्वा सर्वे विस्मितमानसाः । तं मेनिरे सुरश्रेष्ठं कारणादागतं भुवम्

ಕುಮಾರನ ವಿಕ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿತು; ಅವನನ್ನು ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು, ಯಾವುದೋ ದಿವ್ಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದವನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು।

Verse 42

अहो नः सुमहाभाग्यमहो नस्तपसः फलम् । केनाप्यनेन वीरेण मृताः संजीविताः खलु

“ಅಹೋ! ನಮ್ಮ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ; ಅಹೋ! ಇದು ನಮ್ಮ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲ—ಈ ವೀರನು ಮೃತಪ್ರಾಯರಾದವರನ್ನೂ ನಿಜವಾಗಿ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ।”

Verse 43

एष किं योगसिद्धो वा तपःसिद्धो ऽथवाऽमरः । अमानुषमिद कर्म यदनेन कृतं महत्

“ಇವನು ಯೋಗಸಿದ್ಧನೋ, ತಪಸ್ಸಿದ್ಧನೋ—ಅಥವಾ ದೇವನೇ? ಏಕೆಂದರೆ ಇವನು ಮಾಡಿದ ಈ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯ ಮಾನವಮಿತಿಗೆ ಮೀರಿದೆ।”

Verse 44

नूनमस्य भवेन्माता सा गौरीति शिवः पिता । अक्षौहिणीनां नवकं जिगायानंतशक्तिधृक्

“ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇವನ ತಾಯಿ ಗೌರಿ, ತಂದೆ ಶಿವನೇ; ಏಕೆಂದರೆ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಇವನು ಒಂಬತ್ತು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದಾನೆ।”

Verse 45

इत्याश्चर्ययुतैर्हृष्टैः प्रशंसद्भिः परस्परम् । पृष्टोऽमात्यजनेनासावात्मानं प्राह तत्त्वतः

ಹೀಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಹಾಗೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಮಾತ್ಯರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು; ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ವಿಷಯದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತತ್ತ್ವವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು।

Verse 46

समागतं स्वपितरं विस्मयाह्लादविप्लुतम् । मुंचंतमानंदजलं ववंदे प्रेमविह्वलः

ತನ್ನ ತಂದೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—ಆಶ್ಚರ್ಯಾನಂದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಆನಂದಾಶ್ರು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು—ಅವನು ಪ್ರೇಮವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವಂದಿಸಿದನು।

Verse 47

स राजा निजपुत्रेण प्रणयादभिवंदितः । आश्लिष्य गाढं तरसा बभाषे प्रेमकातरः

ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪುತ್ರನಿಂದ ಪ್ರಣಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಭಿವಂದಿತನಾದನು; ಅವನನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಪ್ರೇಮಕಾತರನಾಗಿ ಕೂಡಲೇ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 48

कस्त्वं देवो मनुष्यो वा गन्धर्वो वा महामते । का माता जनकः को वा को देशस्तव नाम किम्

ಹೇ ಮಹಾಮತೇ! ನೀನು ಯಾರು—ದೇವನಾ, ಮನುಷ್ಯನಾ, ಗಂಧರ್ವನಾ? ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಯಾರು, ತಂದೆ ಯಾರು; ನಿನ್ನ ದೇಶ ಯಾವುದು, ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಏನು?

Verse 49

कस्मान्न शत्रुभिर्बद्धान्मृतानिव हतौजसः । कारुण्यादिह संप्राप्य सपत्नीकान्मुमोच यः

ಅವನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ ಶಕ್ತಿ ಕುಗ್ಗಿ ಮೃತರಂತೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವರನ್ನು—ಪತ್ನಿಯರೊಡನೆ—ಏಕೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು?

Verse 50

कुतो लब्धमिदं शौर्यं धैर्यं तेजो बलोन्नतिः । जिगीषसीव लोकांस्त्रीन्सदेवासुरमानुषान्

ಈ ಶೌರ್ಯ, ಈ ಧೈರ್ಯ, ಈ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಲೋನ್ನತಿ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಲಭಿಸಿದೆ? ಇದರ ಬಲದಿಂದ ನೀನು ದೇವ‑ಅಸುರ‑ಮಾನವರೊಡನೆ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೇ ಜಯಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀಯೆ.

Verse 51

अपि जन्मसहस्रेण तवानृण्यं महौजसः । कर्तुं नाहं समर्थोस्मि सहैभिर्दारबांधवैः

ಹೇ ಮಹೌಜಸ್ವಿ! ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು—ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಬಂಧುಬಾಂಧವರೊಡನೆ—ನಿನ್ನ ಉಪಕಾರದ ಋಣವನ್ನು ತೀರಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ.

Verse 52

इमान्पुत्रानिमाः पत्नीरिदं राज्यमिदं पुरम् । सर्वं विहाय मच्चित्तं त्वय्येव प्रेमबंधनम्

ಈ ಪುತ್ರರು, ಈ ಪತ್ನಿಯರು, ಈ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಈ ನಗರ—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ—ನನ್ನ ಚಿತ್ತವು ಪ್ರೇಮಬಂಧನದಿಂದ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಬಂಧಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 53

सर्वं कथय मे तात मत्प्राणपरिरक्षक । एतासां मम पत्नीनां त्वदधीनं हि जीवितम्

ಹೇ ತಾತ, ನನ್ನ ಪ್ರಾಣರಕ್ಷಕ! ನನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು; ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಈ ಪತ್ನಿಯರ ಜೀವಿತವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದೆ.

Verse 54

सूत उवाच । इति पृष्टः स भद्रायुः स्वपित्रा तमभाषत । एष वैश्यसुतो राजन्सुनयो नाम मत्सखा

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ತನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭದ್ರಾಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು—“ಹೇ ರಾಜನ್! ಇವನು ವೈಶ್ಯಪುತ್ರ; ಇವನ ಹೆಸರು ಸುನಯ, ಇವನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನು.”

Verse 55

अहमस्य गृहे रम्ये वसामि सहमातृकः । भद्रायुर्नाम मद्वृत्तं पश्चाद्विज्ञापयामि ते

ನಾನು ಅವನ ರಮ್ಯವಾದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಾಯಿಯೊಡನೆ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಭದ್ರಾಯು; ನಂತರ ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ತಿಳಿಸುವೆನು.

Verse 56

पुरं प्रविश्य भद्रं ते सदारः ससुहृज्जनः । त्यक्त्वा भयमरातिभ्यो विहरस्व यथासुखम्

ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು—ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ—ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಹಾಗೂ ಸುಹೃದ್ಜನರೊಡನೆ. ಶತ್ರುಗಳ ಭಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಯಥಾಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಿ ವಿಹರಿಸು.

Verse 57

नैतान्मुंच रिपूंस्तावद्यावदागमनं मम । अहमद्य गमिष्यामि शीघ्रमात्मनिवेशनम्

ನನ್ನ ಮರಳುವವರೆಗೆ ಈ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ. ನಾನು ಇಂದು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನ್ನ ಸ್ವನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು.

Verse 58

इत्युक्त्वा नृपमामंत्र्य भद्रायुर्नृपनंदनः । आजगाम स्वभवनं मात्रे सर्वं न्यवेदयत्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ರಾಜನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಪಡೆದು, ರಾಜಕುಮಾರ ಭದ್ರಾಯು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಾಯಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಿದನು.

Verse 59

सापि हृष्टा स्वतनयं परिरेभेऽश्रुलोचना । स च वैश्यपतिः प्रेम्णा परिष्वज्याभ्यपूजयत्

ಅವಳೂ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಅಶ್ರುಪೂರ್ಣ ನೇತ್ರಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ಆ ವೈಶ್ಯ ಗೃಹಪತಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು.

Verse 60

वज्रबाहुश्च राजेंद्रः प्रविष्टो निजमंदिरम् । स्त्रीपुत्रामात्य सहितः प्रहर्षमतुलं ययौ

ರಾಜೇಂದ್ರ ವಜ್ರಬಾಹು ತನ್ನ ಸ್ವಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಪತ್ನಿ, ಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಅಮಾತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವನು ಅತುಲ ಹರ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 61

तस्यां निशायां व्युष्टायामृषभो योगिनां वरः । चंद्रांगदं समागत्य सीमंतिन्याः पतिं नृपम्

ಆ ರಾತ್ರಿಯು ಕಳೆದಿಟ್ಟು ಪ್ರಭಾತವಾದಾಗ, ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಋಷಭನು ಬಂದು ಸೀಮಂತಿನಿಯ ಪತಿಯಾದ ನೃಪ ಚಂದ್ರಾಂಗದನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು।

Verse 62

भद्रायुषः समुत्पत्तिं तस्य कर्माप्यमानुषम् । आवेद्य रहसि प्रेम्णा त्वत्सुतां कीर्तिमालिनीम्

ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಭದ್ರಾಯುಷನ ಉದ್ಭವವನ್ನೂ ಅವನ ಅಮಾನುಷ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರಿ ಕೀರ್ತಿಮಾಲಿನಿಯ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು।

Verse 63

भद्रायुषे प्रयच्छेति बोधयित्वा च नैषधम् । ऋषभो निर्जगामाथ देशकालार्थतत्त्ववित्

‘ಅವಳನ್ನು ಭದ್ರಾಯುಷನಿಗೆ ನೀಡು’ ಎಂದು ನೈಷಧ ನೃಪನಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿ, ದೇಶ-ಕಾಲ-ಪ್ರಯೋಜನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ ಋಷಭನು ಅಲ್ಲಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದನು।

Verse 64

विशेषकम् । अथ चंद्रांगदो राजा मुहूर्त्ते मंगलोचिते । भद्रायुषं समाहूय प्रायच्छत्कीर्त्तिमालिनीम्

ನಂತರ ರಾಜ ಚಂದ್ರಾಂಗದನು ಮಂಗಳಕರ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಭದ್ರಾಯುಷನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಕೀರ್ತಿಮಾಲಿನಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 65

कृतोद्वाहः स राजेंद्रतनयः सह भार्यया । हेमासनस्थः शुशुभे रोहिण्येव निशाकरः

ವಿವಾಹಸಂಸ್ಕಾರ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಆ ರಾಜೇಂದ್ರತನಯನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಣಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿ, ರೋಹಿಣಿಯೊಡನೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಶೋಭಿಸಿದನು।

Verse 66

वज्रबाहुं तत्पितरं समाहूय स नैषधः । पुरं प्रवेश्य सामात्यः प्रत्युद्गम्याभ्यपूजयत्

ನೈಷಧ ರಾಜನು ಭದ್ರಾಯುಷನ ತಂದೆ ವಜ್ರಬಾಹುವನ್ನು ಕರೆಸಿ, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಡನೆ ಅವನನ್ನು ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಗೊಳಿಸಿ, ತಾನೇ ಎದುರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದನು।

Verse 67

तत्रापश्यत्कृतोद्वाहं भद्रायुषमरिंदमम् । पादयोः पतितं प्रेम्णा हर्षात्तं परिषस्वजे

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವಿವಾಹ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಶತ್ರುದಮನ ಭದ್ರಾಯುಷನನ್ನು ಕಂಡನು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ವಜ್ರಬಾಹು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು।

Verse 68

एष मे प्राणदो वीर एष शत्रुनिषूदनः । अथाप्यज्ञातवंशोऽयं मयानंतपराक्रमः

‘ಈ ವೀರನು ನನಗೆ ಪ್ರಾಣದಾತ, ಈತ ಶತ್ರುನಿಷೂದಕ; ಆದರೂ ಇದರ ವಂಶ ಅಜ್ಞಾತ—ನಾನು ಕಂಡಂತೆ ಇದರ ಪರಾಕ್ರಮ ಅನಂತ.’

Verse 69

एष ते नृप जामाता चंद्रांगद महाबलः । अस्य वंशमथोत्पत्तिं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः

‘ಹೇ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ನೃಪ ಚಂದ್ರಾಂಗದಾ! ಇವನು ಈಗ ನಿನ್ನ ಜಾಮಾತ. ಇದರ ವಂಶವನ್ನೂ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ಕಥೆಯನ್ನೂ ತತ್ತ್ವವಾಗಿ ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.’

Verse 70

इत्थं दशार्णराजेन प्रार्थितो निषधाधिपः । विविक्त उपसंगम्य प्रहसन्निदमब्रवीत्

ಇಂತೆ ದಶಾರ್ಣರಾಜನಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿತನಾದ ನಿಷಧಾಧಿಪತಿ ಏಕಾಂತಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಸ್ಮಿತಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 71

एष ते तनयो राजञ्छैशवे रोगपीडितः । त्वया वने परित्यक्तः सह मात्रा रुजार्तया

ಓ ರಾಜನೇ! ಇವನು ನಿನ್ನ ಮಗನೇ—ಶೈಶವದಿಂದಲೇ ರೋಗಪೀಡಿತ. ನೀನು ಅವನನ್ನು ವನದಲ್ಲಿ, ನೋವಿನಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದ ಅವನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಪರಿತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೆ।

Verse 72

परिभ्रमंती विपिने सा नारी शिशुनामुना । दैवाद्वैश्यगृहं प्राप्ता तेन वैश्येन रक्षिता

ಆ ಶಿಶುವಿನೊಂದಿಗೆ ವನದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ದೈವವಶಾತ್ ಒಬ್ಬ ವೈಶ್ಯನ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದಳು; ಆ ವೈಶ್ಯನು ಅವಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು।

Verse 73

अथासौ बहुरोगार्तो मृतस्तव कुमारकः । केनापि योगिराजेन मृतः संजीवितः पुनः

ನಂತರ ಅನೇಕ ರೋಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ನಿನ್ನ ಆ ಚಿಕ್ಕ ಮಗನು ಮರಣವಾಯಿತು; ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಯೋಗಿರಾಜನು, ಸತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 74

ऋषभाख्यस्य तस्यैव प्रभावाच्छिवयोगिनः । रूपं च देवसदृशं प्राप्तौ मातृकुमारकौ

ಋಷಭನೆಂಬ ಆ ಶಿವಯೋಗಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗ—ಇಬ್ಬರೂ ದೇವಸಮಾನವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದರು।

Verse 75

तेन दत्तेन खड्गेन शंखेन रिपुघातिना । जिगाय समरे शत्रूञ्छिववर्माभिरक्षितः

ಆ ಯೋಗಿಯು ದತ್ತಿಸಿದ ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಘಾತಕ ಶಂಖದಿಂದ, ಶಿವಕವಚದಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ, ಅವನು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು।

Verse 76

द्विषट्सहस्रनागानां बलमेको बिभर्त्यसौ । सर्वविद्यासु निष्णातो मम जामातृतां गतः

ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳ ಬಲವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸರ್ವವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಣಾತನಾಗಿ ನನ್ನ ಜಾಮಾತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 77

अत एनं समादाय मातरं चास्य सुव्रताम् । गच्छस्व नगरीं राजन्प्राप्स्यसि श्रेय उत्तमम्

ಆದುದರಿಂದ ಇವನನ್ನೂ ಇವನ ಸುವ್ರತೆಯಾದ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ನಗರಿಗೆ ಹೋಗು; ನೀನು ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ।

Verse 78

इति चंद्रांगदः सर्वमाख्यायांतर्गृहे स्थिताम् । तस्याग्र पत्नीमाहूय दर्शयामास भूषिताम्

ಹೀಗೆ ಚಂದ್ರಾಂಗದನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿ, ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅವನ ಅಗ್ರ್ಯ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕರೆಸಿ, ಅಲಂಕರಿತಳಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು।

Verse 79

इत्यादि सर्वमाकर्ण्य दृष्ट्वा च स महीपतिः । व्रीडितो नितरां मौढ्यात्स्वकृतं कर्म गर्हयन्

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ ಆ ಭೂಪತಿ ತನ್ನ ಮೋಹಜನ್ಯ ಮೂಢತ್ವದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಲಜ್ಜಿತನಾಗಿ, ತಾನೇ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಗರ್ಹಿಸಿದನು।

Verse 80

प्राप्तश्च परमानन्दं तयोर्दर्शनकौतुकात् । पुलकांकितसर्वांगस्तावुभौ परिषस्वजे

ಅವರಿಬ್ಬರ ದರ್ಶನದ ಆನಂದೋತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಅವನು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದನು. ರೋಮಾಂಚದಿಂದ ಅವನ ಸರ್ವಾಂಗವೂ ಪುಲಕಿತವಾಗಿ, ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು.

Verse 81

युग्मम् । एवं निषधराजेन पूजितश्चाभिनन्दितः । स भोजयित्वा तं सम्यक्स्वयं च सह मंत्रिभिः

ಈ ರೀತಿ ನಿಷಧರಾಜನಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ಅಭಿನಂದಿತನಾದ ಅವನು, ಅವನಿಗೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದನು; ತಾನೂ ಮಂತ್ರಿಗಳೊಡನೆ ಭುಂಜಿಸಿದನು.

Verse 82

तामात्मनोग्रमहिषीं पुत्रं तमपि तां स्नुषाम् । आदाय सपरीवारो वज्रबाहुः पुरीं ययौ

ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಿಷಿ ರಾಣಿಯನ್ನು, ಆ ಪುತ್ರನನ್ನೂ, ಆ ಸೊಸೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಪರಿವಾರಸಹಿತ ವಜ್ರಬಾಹು ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 83

स संभ्रमेण महता भद्रायुः पितृमंदिरम् । संप्राप्य परमानंदं चक्रे सर्वपुरौकसाम्

ಮಹಾ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಭದ್ರಾಯು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮಂದಿರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಸರ್ವ ನಗರವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

Verse 84

कालेन दिवमारूढे पितरि प्राप्तयौवनः । भद्रायुः पृथिवीं सर्वां शशासाद्भुतविक्रमः

ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ಯೌವನಪ್ರಾಪ್ತನಾದ ಭದ್ರಾಯು ಅద్భುತ ವಿಕ್ರಮದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದನು.

Verse 85

मागधेशं हेमरथं मोचयामास बंधनात् । संधाय मैत्रीं परमां ब्रह्मर्षीणां च सन्निधौ

ಅವನು ಮಗಧದ ಅಧಿಪತಿ ಹೇಮರಥನನ್ನು ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದನು; ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 86

इत्थं त्रिलोकमहितां शिवयोगिपूजां कृत्वा पुरातनभवेऽपि स राजसूनुः । निस्तीर्य दुःसहविपद्गणमाप्तराज्यश्चंद्रांगदस्य सुतया सह साधु रेमे

ಹೀಗೆ, ಆ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ರಾಜಪುತ್ರನು ತ್ರಿಲೋಕಮಹಿತವಾದ ಶಿವಯೋಗಿಗಳ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ದುಃಸಹ ವಿಪತ್ತುಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ದಾಟಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ಚಂದ್ರಾಂಗದನ ಪುತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಧರ್ಮವಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದನು।