ಯಮ in the Atharvaveda

ಹೇ ರಾಜನ್, ಈ ಕನ್ಯಾ-ವಧು ನಿನಗಾಗಿ; ಹೇ ಯಮ, ಅವಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸಿ (ತಂದು) ಬಿಡು. ಅವಳು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂಧಿತಳಾಗಲಿ—ತಾಯಿಯಿಂದ ದೂರ, ಸಹೋದರನಿಂದಲೂ, ತಂದೆಯಿಂದಲೂ.

ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗಿರಲಿ ಆ ಕ್ಷೇಪಣ (ಹೇತಿ); ಓ ದೇವರೇ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ. ನಂತರ ಯಮನ ಕಲ್ಲೂ ದೂರವಾಗಿರಲಿ.

ಏಳು ಪ್ರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಎಂಟು—ಹೇ ಮನ್ಯು (ಕ್ರೋಧ), ಅವುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದರಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ದೂತನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಯಮನ ಸದನದವರೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲು ನಿಜವಾಗಿ ಅವಳೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು; ಯಮನಲ್ಲಿ ಅವಳು ಹಾಲುಕೊಡುವ ಧೇನು ಆಯಿತು. ಹಾಲಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾದ ಆ ಧೇನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮುಂದಿನ, ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಹಾಲು ದೋಹಲಿ.

ರಾಜರು ಯಮಕ್ಕಾಗಿ—ಸಭಾಸದರಾದವರಿಗಾಗಿ—ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತ (ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ)ದ ಪುಣ್ಯದ ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಹಂಚುವಾಗ, ಅದರಿಂದ ದತ್ತವಾದ ಅವಿ (ಹೆಣ್ಣು ಕುರಿ) (ಮಾನವನನ್ನು) ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಶ್ವೇತಪಾದಿ—ಸ್ವಧಾ.

ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವಂತೆ—ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಪ್ರಭಾವಿಸಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರುವಂತೆ—ಆಕೂತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಅವಿ, ದತ್ತವಾದ ಶ್ವೇತಪಾದಿ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಲೋಕದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನದಿಂದ ಮೌಲ್ಯವು ಪ್ರಮಾಣಿತವಾದ ಶ್ವೇತಪಾದಿ (ಶಿತಿಪಾದ) ಅವಿ (ಹೆಣ್ಣುಕುರಿ) ಯನ್ನು ಯಾರು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲನು ಬಲಿಷ್ಠನ ಮೇಲೆ ಶುಲ್ಕ/ಉಘರಾಣಿ ವಿಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಐದು ಅಪೂಪ (ಐದು ಪಿಂಡ/ಕೇಕು) ಗಳೊಂದಿಗೆ, ಲೋಕಮಾನದಿಂದ ಮೌಲ್ಯವು ಪ್ರಮಾಣಿತವಾದ ಶ್ವೇತಪಾದಿ (ಶಿತಿಪಾದ) ಅವಿ (ಹೆಣ್ಣುಕುರಿ) ಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವನು—ಪಿತೃಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಐದು ಅಪೂಪ (ಐದು ಪಿಂಡ/ಕೇಕು) ಗಳೊಂದಿಗೆ, ಲೋಕಮಾನದಿಂದ ಮೌಲ್ಯವು ಪ್ರಮಾಣಿತವಾದ ಶ್ವೇತಪಾದಿ (ಶಿತಿಪಾದ) ಅವಿ (ಹೆಣ್ಣುಕುರಿ) ಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವನು—ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಇಡಾ (ಇಳಾ) ನಮಗೆ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ, ಸಮುದ್ರವು ಮಹತ್ತಾದ ಹಾಲಿನಂತೆ ಪಯಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ದಿವ್ಯ ಉಷಃ-ಶಕ್ತಿಗಳಂತೆ ಶ್ವೇತಪಾದ (ಶಿತಿಪಾನ್) ನಮಗೆ ದಾನ-ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ.

ಇದನ್ನು ಯಾರು ಕೊಟ್ಟರು, ಯಾರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು? ಕಾಮ (ಇಚ್ಛೆ) ತಾನೇ ಕೊಟ್ಟನು—ಕಾಮದ ಪೂರ್ಣತೆಯಿಗಾಗಿ. ಕಾಮನೇ ದಾತ, ಕಾಮನೇ ಪ್ರತಿಗ್ರಾಹಕ; ಕಾಮನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಕಾಮದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹೇ ಕಾಮ, ಇದು ನಿನಗಾಗಿ.

ಭೂಮಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ; ಈ ಮಹತ್ತಾದ ಅಂತರಿಕ್ಷವೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು—ನನ್ನ ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ನನ್ನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ನನ್ನ ಸಂತತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ—ನನ್ನನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಬೇಡ.

ವಿಷ್ಟಾರಿಣ ಓದನ (ಪಾಯಸ)ವನ್ನು ಯಾರು ಬೇಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ‘ಅನಾವರ್ತಿ’—ಮರುಬರದ ಸ್ಥಿತಿ—ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದು. ಯಮನು ಅಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಸೋಮ್ಯ ಆನಂದಗಳಲ್ಲಿ ಮದಿಸುತ್ತಾನೆ.

ವಿಷ್ಟಾರಿಣ ಓದನ (ಪಾಯಸ)ವನ್ನು ಯಾರು ಬೇಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ರೇತಸ್ (ವೀರ್ಯ/ಸಂತಾನಬೀಜ)ವನ್ನು ಯಮನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ರಥಿಯಾಗಿ ಅವನು ರಥಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಅವನು ದಿವಸ್ಸಿನ ಪಾರಕ್ಕೂ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ಯಾರು ದಕ್ಷಿಣದಿಂದ, ಹೇ ಜಾತವೇದಸ್, ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಯಾರು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಋತ್ವಾ (ವಿಧಿಯಂತೆ) ಯಮನನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ ಅವರು ಪರಾಂಚರು (ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದವರು) ಆಗಿ ನಡುಗಿ ವ್ಯಥೆಪಡಲಿ. ಪ್ರತ್ಯಗೇನ (ಪ್ರತಿ-ತಿರುಗಿಸುವಿಕೆ) ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಸರೇಣ…

ಸಿಲಾಚೀ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ (ನೀನು) ಕಾನೀನಾ; ಅಜಬಭ್ರು ನಿನ್ನ ತಂದೆ. ಯಮನ ಶ್ಯಾವ (ಕತ್ತಲೆ) ಅಶ್ವ—ನಿಜವಾಗಿ ಅದರ ಸ್ನಾಯುವಿನಿಂದಲೇ ನೀನು ಛಿಂಡಲ್ಪಟ್ಟು/ಅಭಿಷಿಕ್ತಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.

ಯಮ ಪಿತೃಗಳ ಅಧಿಪತಿ—ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಈ ಬ್ರಹ್ಮಣದಲ್ಲಿ, ಈ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ; ಈ ಪುರೋಧಾಯದಲ್ಲಿ, ಈ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ; ಈ ಚಿತ್ತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಈ ಆಕೂತಿಯಲ್ಲಿ; ಈ ಆಶಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ, ಈ ದೇವಹೂತಿಯಲ್ಲಿ—ಸ್ವಾಹಾ।

ಓ ತ್ವರಿತ-ಸಹಾಯಕನೇ, ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಯಮ, ಪೂಷನ್ ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಇಲ್ಲಿ ಬರಲಿ. ‘ಅಹರ್ಜಾತ’—ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನ—ಯಾವ ನಾಮವೋ, ಆ ನಾಮದಿಂದಲೇ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಭಯ-ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೇವೆ.

ಹೇ ಪುರುಷ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರು. ಯಮನ ಎರಡು ದೂತರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಡ; ಜೀವಂತರ ಕೋಟೆ/ಆಶ್ರಯಗಳ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಾ.

ಯಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ; ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಮತ್ತು (ಜೀವನನ್ನು) ಕರೆದೊಯ್ಯುವವರಿಗೆ ಸಹ ನಮಸ್ಕಾರ. ‘ಉತ್ಪಾರಣ’—ಉದ್ಧಾರಕ ದಾಟುವ ಮಾರ್ಗ—ಯಾರು ತಿಳಿದಿರುವರೋ, ಅವರು ಈ ಪುರುಷನ ಅರಿṣṭತಾತಯೇ (ಅಪಾಯರಹಿತ ಸುರಕ್ಷೆಗೆ) ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.