Adhyaya 8

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । मा गच्छध्वं सुरनदीं कालिंदीं मा सरस्वतीम् । गच्छध्वं च द्विजश्रेष्ठा गोमत्युदधिसंगमे

ព្រះប្រាហ្លាទបានមានព្រះវាចា៖ «កុំទៅកាន់ទន្លេដ៏ទេវភាព គង្គា; កុំទៅកាន់កាលិន្ទី (យមុនា) ឬសរស្វតី។ ចូរទៅវិញ ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ទៅកាន់កន្លែងដែលទន្លេគោមតីជួបសមុទ្រ»។

Verse 2

प्राप्यते हेलया यत्र सर्वे कामा न संशयः । गोमतीजलकल्लोलैः क्रीडते यत्र सागरः

នៅទីដែល—even ដោយភាពងាយស្រួល—បំណងប្រាថ្នាទាំងអស់សម្រេចបាន; មិនមានសង្ស័យឡើយ។ នៅទីដែលសមុទ្រហាក់ដូចជាលេងកម្សាន្តក្នុងកំពូលរលកនៃទឹកទន្លេគោមតី។

Verse 3

पापघ्नं गोमतीतीरं प्राप्यते पुण्यवन्नरैः । सागरेण च संमिश्रं महापातकनाशनम्

ឆ្នេរទន្លេគោមតីដែលបំផ្លាញបាប នឹងត្រូវបានឈានដល់ដោយមនុស្សមានបុណ្យ។ ហើយពេលវាលាយបញ្ចូលជាមួយសមុទ្រ វាក្លាយជាអ្នកបំផ្លាញសូម្បីតែបាបធ្ងន់ធ្ងរបំផុត។

Verse 4

गोमती संगता यत्र सागरेण द्विजोत्तमाः । मुक्तिद्वारं तु तत्प्रोक्तं कलिकाले न संशयः

ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ! នៅទីដែលទន្លេគោមតីជួបសមុទ្រ—ទីនោះត្រូវបានប្រកាសថាជា «ទ្វារនៃមុក្តិ» ជាពិសេសក្នុងយុគកលិ; មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 5

यत्पुण्यं लभते तूर्णं गंगासागरसंगमे । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्युदधिसंगमे

បុណ្យកុសលណាដែលមនុស្សទទួលបានយ៉ាងឆាប់រហ័សនៅកន្លែងប្រសព្វទន្លេគង្គា និងសមុទ្រ បុណ្យកុសលដូចគ្នានោះក៏ទទួលបាននៅកន្លែងប្រសព្វទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ។

Verse 6

नमस्कृत्य च तोयेशं गोमतीं च सरिद्वराम् । अर्घ्यं दद्याद्विधानेन कृत्वा च करयोः कुशान्

ក្រោយពីកោតគោរពបង្គំដល់ព្រះអម្ចាស់នៃទឹក (សមុទ្រ) និងទន្លេគោមតី អធិរាជនៃទន្លេទាំងឡាយ គួរតាមវិធីបូជាដោយច្បាប់ ប្រគេនអរឃ្យ ដោយដាក់ស្មៅគុសៈនៅលើដៃទាំងពីរ។

Verse 7

मंत्रेणानेन विप्रेंद्रा दद्यादर्घ्यं विधानतः । ब्राह्मणैः सह संगत्य सदा तत्तीर्थवासिभिः

ឱ វិប្រេន្ទ្រា—ឧត្តមក្នុងព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ—គួរតាមវិធីកំណត់ ប្រគេនអរឃ្យដោយមន្ត្រនេះឯង ហើយតែងតែធ្វើក្នុងសមាគមជាមួយព្រះព្រាហ្មណ៍ និងអ្នកស្នាក់នៅទីរថ៌សក្ការៈនោះ។

Verse 8

भक्त्या चार्घ्यं प्रदास्यामि देवाय परमा त्मने । त्राहि मां पापिनं घोरं नमस्ते सुररूपिणे

ដោយសទ្ធាខ្ញុំនឹងប្រគេនអរឃ្យនេះដល់ព្រះទេវតា ព្រះអាត្មាឧត្តម។ សូមសង្គ្រោះខ្ញុំ—អ្នកមានបាបដ៏គួរភ័យខ្លាច។ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ អ្នកមានរូបទេវៈ។

Verse 9

तीर्थराज नमस्तुभ्यं रत्नाकर महार्णव । गोमत्या सह गोविंद गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

ឱ ព្រះរាជានៃទីរថ៌ទាំងឡាយ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ—ឱ មហាសមុទ្រ រតនាគារ។ ឱ គោវិន្ទា ជាមួយទន្លេគោមតី សូមទទួលអរឃ្យនេះ; សូមគោរពបង្គំដល់ព្រះអង្គ។

Verse 10

दत्त्वा चार्घ्यं शिखां बद्ध्वा संस्मृत्य जलशायिनम् । कुर्याच्च प्राङ्मुखः स्नानं ततः प्रत्यङ्मुखस्तथा

ក្រោយពេលថ្វាយអរឃ្យ និងចងសក់កំពូល រួចរំលឹកព្រះអម្ចាស់ដែលសម្រាកលើទឹក គួរងូតមុខទៅទិសកើត ហើយបន្ទាប់មកមុខទៅទិសលិចដូចគ្នា។

Verse 11

स्नात्वा च परया भक्त्या पितॄन्संतर्पयेत्ततः । विश्वेदेवादि संपूज्य पितॄणां श्राद्धमाचरेत्

ក្រោយងូតរួច ដោយភក្តីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ គួរធ្វើតರ್ಪណៈបំពេញចិត្តបិត្របុព្វបុរស។ បន្ទាប់ពីបូជាវិශ්វេទេវៈ និងទេវតាផ្សេងៗតាមគួរ គួរធ្វើស្រាទ្ធសម្រាប់បុព្វបុរស។

Verse 12

यथोक्तां दक्षिणां दद्याद्विष्णुर्मे प्रीयतामिति । विशेषतः प्रदातव्यं सुवर्णं विप्रसत्तमाः

គួរថ្វាយទក្ខិណា​តាមដែលបានបញ្ជា ដោយនិយាយថា «សូមព្រះវិષ્ણុពេញព្រះហឫទ័យចំពោះខ្ញុំ»។ ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ជាពិសេសគួរថ្វាយមាសជាទានដ៏វិសេស។

Verse 13

दंपत्योर्वाससी चैव कंचुकोष्णीषमेव च । लक्ष्म्या सह जगन्नाथो विष्णुर्मे प्रीयतामिति

គួរថ្វាយសម្លៀកបំពាក់សម្រាប់ប្តីប្រពន្ធផង និងថ្វាយអាវកណ្ដាល (កញ្ចុក) និងក្រណាត់ពាក់ក្បាល (ឧṣṇīṣ) ផង ដោយនិយាយថា «សូមព្រះវិષ્ણុ ជាព្រះជគន្នាថ ជាមួយព្រះលក្ខ្មី ពេញព្រះហឫទ័យចំពោះខ្ញុំ»។

Verse 14

महादानानि सर्वाणि गोमत्युदधिसंगमे । सप्तद्वीपपतिर्भूत्वा विष्णुलोके महीयते

ទានដ៏ធំទាំងអស់ ដែលថ្វាយនៅកន្លែងជួបប្រសព្វរវាងទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ ផ្តល់ផលដូចជាក្លាយជាព្រះអម្ចាស់លើទ្វីបទាំងប្រាំពីរ ហើយត្រូវបានគោរពលើកតម្កើងនៅលោកវិષ્ણុ។

Verse 15

यस्तुलापुरुषं दद्याद्गोमत्युदधिसंगमे । सप्तद्वीपपतिर्भूत्वा विष्णुलोके महीयते

អ្នកណាធ្វើទាន «ទុលាបុរុស» នៅកន្លែងប្រសព្វទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ នឹងក្លាយជាព្រះអម្ចាស់លើទ្វីបទាំង៧ ហើយត្រូវបានគោរពសរសើរ​នៅលោកវិṣṇុ។

Verse 16

आत्मानं तोलयेद्यस्तु स्वर्णेन रजतेन वा । वस्त्रैर्वा कुंकुमैर्वापि फलैर्वापि तथा रसैः

ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលថ្លឹងខ្លួនឯង—ដោយមាស ឬប្រាក់ ឬដោយក្រណាត់ ឬដោយកុಂಕុម (សាហ្វ្រន) ឬដោយផ្លែឈើ ហើយដូចគ្នានឹងទឹកផ្លែ—ហើយថ្វាយទានតាមទម្ងន់នោះ (ជាទុលាបុរុសទាន)។

Verse 17

भुक्त्वा भोगान्सुविपुलांस्तथा कामान्मनोहरान् । संपूज्यमानस्त्रिदशैर्याति विष्ण्वालयं नरः

បានសោយសុខសម្បូរបែប និងការបំពេញបំណងដ៏រីករាយហើយ បុរសម្នាក់—ត្រូវបានទេវតាទាំងឡាយគោរពបូជា—នឹងទៅដល់ព្រះនិវាសនៃវិṣṇុ។

Verse 18

हिरण्यरूप्यदानं च ह्यश्वं धेनुं तथैव च । गोमतीसंगमे दत्त्वा सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ដោយថ្វាយទានមាស និងប្រាក់ ហើយដូចគ្នានឹងសេះ និងគោ នៅកន្លែងប្រសព្វទន្លេគោមតី នឹងទទួលបានការបំពេញបំណងទាំងអស់។

Verse 19

भूमिदानं च यो दद्याद्गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा शुचिर्हरिं स्मृत्वा तस्माद्धन्यतरो नहि

អ្នកណាថ្វាយទានដីនៅកន្លែងប្រសព្វទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ—ងូតទឹកនៅទីនោះ ឲ្យបានបរិសុទ្ធ ហើយរំលឹកដល់ហរិ—គ្មានអ្នកណាប្រសើរជាងគាត់ក្នុងព្រះពរ។

Verse 20

कन्यादानं च यः कुर्याद्विद्यादानमथापि वा । गोमत्याः संगमे स्नात्वा याति ब्रह्मपदं नरः

បុរសណាដែលធ្វើកន្យាទាន (ប្រគេនកូនស្រីក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍) ឬក៏វិទ្យាទាន (ប្រគេនចំណេះដឹង) ហើយបានងូតទឹកនៅចំណុចប្រសព្វនៃទន្លេគោមតី នោះនឹងឈានដល់ព្រហ្មបទ (ស្ថានភាពព្រហ្ម)។

Verse 21

यो दद्यात्स्वर्णधेनुं च घृतधेनुं समाहितः । ब्रह्माण्डदानमपि वा तस्य पुण्यमनंतकम्

អ្នកណាដែលមានចិត្តផ្តោតសមាធិ ប្រគេន «គោមាស» និង «គោទឹកឃ្មុំខ្លាញ់ (ឃ្រឹត)» ឬសូម្បីតែធ្វើ «ព្រហ្មាណ្ឌទាន» កុសលរបស់គាត់គ្មានទីបញ្ចប់។

Verse 22

तथा लवणधेनुं च जलधेनुमथापि वा । दत्त्वा याति परं स्थानं गोमत्युदधिसंगमे

ដូចគ្នានេះដែរ នៅចំណុចប្រសព្វនៃទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ ប្រគេន «គោអំបិល» ឬសូម្បីតែ «គោទឹក» នោះនឹងទៅដល់ស្ថានដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។

Verse 23

युगादिषु च सर्वेषु गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा संतर्प्य च पितॄनक्षयं लोकमाप्नुयात्

នៅគ្រប់ពេលយុគាទិទាំងអស់ បើបានងូតទឹកនៅចំណុចប្រសព្វគោមតី–សមុទ្រ ហើយធ្វើតರ್ಪណ (បំពេញចិត្ត) ដល់បិត្រទាំងឡាយ នោះនឹងទទួលបានលោកដ៏មិនរលាយ។

Verse 24

आषाढ्यां च तथा माघ्यां कार्तिक्यां संगमे नरः । पितॄणां तर्पणं स्नानं श्राद्धं पावकपूजनम् । कुर्याच्चैव तथा दानं यदीच्छेदक्षयं पदम्

នៅខែអាសាឍៈ ខែមាឃៈ និងខែកាត្តិកៈ នៅចំណុចប្រសព្វ បុរសគួរធ្វើការងូតទឹក ការតರ್ಪណដល់បិត្រ ការស្រាទ្ធ (śrāddha) ការបូជាភ្លើងបាវក (អគ្និ) ហើយធ្វើទានផងដែរ ប្រសិនបើប្រាថ្នាព្រហ្មបទដ៏មិនរលាយ។

Verse 25

पितॄणां चाक्षया तृप्तिर्गयाश्राद्धेन वै यथा । तद्वच्छ्राद्धान्महाभाग गोमत्युदधिसंगमे

ដូចដែលបិតរុទាំងឡាយទទួលបានការពេញចិត្តអមតៈដោយពិធីស្រាទ្ធនៅគយា ដូច្នោះដែរ ឱ មហាបុណ្យជន ពិធីស្រាទ្ធនៅចំណុចប្រសព្វទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ ក៏ផ្តល់ផលដូចគ្នា។

Verse 26

कुर्य्यात्स्नानं तथा दानं पितॄणां तर्पणं तथा । पञ्चकासु द्विजश्रेष्ठास्तथा चैवाष्टकासु च

សូមឲ្យព្រះទ្វិជជនដ៏ប្រសើរ ប្រព្រឹត្តការងូតទឹក បរិច្ចាគទាន និងការតರ್ಪណ៍ជូនបិតរុ ដោយត្រឹមត្រូវ ក្នុងថ្ងៃបញ្ចកា ហើយដូចគ្នានោះទៀត ក្នុងពិធីអាស្តកា។

Verse 27

वैधृतौ च व्यतीपाते छायायां कुंजरस्य च । षष्ठ्यां च कपिलाख्यायां तथा हि द्वादशीषु च

នៅពេលយោគវೈធ្រឹតិ និងវ្យតីបាត នៅថ្ងៃហៅថា “ស្រមោលដំរី” នៅថ្ងៃឆស្ឋីដែលគេហៅ កបិលា ហើយដូចគ្នានោះទៀត នៅថ្ងៃទ្វាទសីទាំងឡាយ—ពិធីនៅទីសក្ការៈនេះមានអានុភាពពិសេស។

Verse 28

गोमत्यां संगमे स्नात्वा दद्याद्दानं विशेषतः । निर्मलं स्थानमाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

បានងូតទឹកនៅចំណុចប្រសព្វទន្លេគោមតី គួរបរិច្ចាគទានដោយចិត្តពិសេស។ គេនឹងទទួលបានទីលំនៅបរិសុទ្ធឥតមល ដែលទៅដល់ហើយ មិនសោកស្តាយទៀតឡើយ។

Verse 29

श्राद्धपक्षे त्वमावास्यां गोमत्युदधिसंगमे । हेलया प्राप्यते पुण्यं दत्त्वा पिण्डं गयासमम्

នៅថ្ងៃអមាវាស្យា ក្នុងពាក់កណ្តាលខែស្រាទ្ធ នៅចំណុចប្រសព្វទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ សេចក្តីបុណ្យទទួលបានសូម្បីតែដោយការខិតខំតិច; ដោយបូជាពിണ្ឌមួយនៅទីនោះ គេបានផលស្មើនឹងគយា។

Verse 30

तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन त्वमावास्यां द्विजोत्तमाः । श्राद्धं हि पितृपक्षांते कार्य्यं गोमतिसंगमे

ដូច្នេះហើយ ឱ ព្រះទ្វិជជនដ៏ប្រសើរ ចូរខិតខំអស់ពីកម្លាំង ធ្វើពិធីស្រាដ្ធ (śrāddha) នៅថ្ងៃអមាវាស្យា ចុងបញ្ចប់ពិត្របក្ស (Pitṛpakṣa) នៅកន្លែងប្រសព្វទន្លេគោមតី។

Verse 31

यद्यप्यश्रोत्रियं श्राद्धं यद्यप्युपहतं भवेत् । पक्षश्राद्धकृतं पुण्यं दिनेनैकेन लभ्यते

ទោះបីស្រាដ្ធ (śrāddha) ធ្វើជូនអ្នកទទួលមិនសមគុណ ក៏ទោះបីមានការខូចខាតដោយហេតុណាមួយ កុសលផលនៃស្រាដ្ធពេញមួយពាក់កណ្តាលខែ ក៏ទទួលបានក្នុងមួយថ្ងៃតែម្តង (នៅទីនេះ)។

Verse 32

श्रद्धाहीनं मन्त्रहीनं पात्रहीनमथापि वा । द्रव्यहीनं कालहीनं मनसः स्वास्थ्यवर्जितम्

(ទោះបីពិធីនោះ) ខ្វះសទ្ធា ខ្វះមន្ត្រ ខ្វះអ្នកទទួលសមគុណក៏ដោយ ឬខ្វះទ្រព្យសម្បត្តិ ខ្វះពេលវេលាសមរម្យ ហើយធ្វើដោយចិត្តមិនស្ថិតស្ថេរ—

Verse 33

श्राद्धपक्षे ह्यमायां तु गोमत्युदधिसंगमे । परिपूर्णं भवेत्सर्वं पितॄणां तृप्तिरक्षया

ប៉ុន្តែ នៅថ្ងៃអមាវាស្យា ក្នុងពាក់កណ្តាលខែស្រាដ្ធ (Śrāddha-pakṣa) នៅកន្លែងប្រសព្វទន្លេគោមតីជាមួយសមុទ្រ អ្វីៗទាំងអស់ក្លាយជាពេញលេញ ហើយការត្រេកអររបស់បិត្រទាំងឡាយក៏មិនអស់សព្វថ្ងៃ។

Verse 34

गोमती कमला चैव चंद्रभागा तथैव च । तिस्रस्तु संगता नद्यः प्रविष्टा वरुणालयम्

ទន្លេគោមតី ទន្លេកមលា និងទន្លេចន្ទ្រភាគា ដូចគ្នានេះ—ទន្លេទាំងបីបានមករួមគ្នា ហើយចូលទៅកាន់លំនៅរបស់វរុណ (សមុទ្រ)។

Verse 35

गयायां पिंडदानेन प्रयागे ह्यस्थिपातने । तत्पुण्यं समवाप्नोति पक्षांते श्राद्धकृन्नरः

ដោយបូជាពិណ្ឌ (piṇḍa) នៅគយា និងបោះអស្ថិ (ឆ្អឹង) នៅប្រយាគ—មនុស្សនោះទទួលបានបុណ្យដូចគ្នានោះ; ដូចគ្នា អ្នកធ្វើស្រាទ្ធ (śrāddha) នៅចុងពាក់កណ្ដាលខែ នៅទីនេះ ក៏បានផលដូចគ្នា។

Verse 36

यदीच्छेत्सर्वतीर्थेषु हेलया त्वभिषेचनम् । स्नानं कुर्वीत भक्त्या वै गोमत्युदधिसंगमे

បើអ្នកប្រាថ្នាឲ្យបានផលងាយស្រួល ដូចបានងូតទឹកនៅទីរថ (tīrtha) ទាំងអស់ នោះគួរងូតទឹកដោយសទ្ធា នៅចំណុចប្រសព្វរវាងទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ។

Verse 38

श्राद्धे कृते त्वमावस्यां पितृपक्षे च वै द्विजाः । अपुत्रा चैव या नारी काकवंध्या च या भवेत्

ឱ ព្រហ្មណ៍ទាំងឡាយ ពេលធ្វើស្រាទ្ធ (śrāddha)—ជាពិសេសនៅថ្ងៃអមាវាស្យា (ចន្ទថ្មី) និងក្នុងពិត្របក្ស (Pitṛpakṣa)—សូម្បីស្ត្រីដែលគ្មានកូនប្រុស និងស្ត្រីដែលរងទុក្ខភាពមិនអាចមានកូន (kākavandhyā) ក៏ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងវិស័យបុណ្យសង្រ្គោះដោយពិធីទាំងនេះ។

Verse 39

मृतपुत्रा तथा विप्राः संगमे स्नानमाचरेत् । दोषैः प्रमुच्यते सर्वैर्गोमप्युदधिसंगमे । स्नात्वा सुखमवाप्नोति प्रजां च चिरजीविनीम्

ដូចគ្នា ឱ ព្រហ្មណ៍ទាំងឡាយ ស្ត្រីដែលបាត់បង់កូន គួរធ្វើពិធីងូតទឹកនៅចំណុចប្រសព្វ។ នៅចំណុចប្រសព្វរវាងទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ មនុស្សត្រូវបានដោះលែងពីកំហុសទាំងអស់។ ងូតទឹកនៅទីនោះហើយ នឹងទទួលបានសុខ និងកូនចៅដែលមានអាយុយូរ។

Verse 40

यानि कानि च दानानि पृथिव्यां सम्भवंति हि । तानि सर्वाणि देयानि गोमत्युदधिसंगमे

ទាន (dāna) គ្រប់ប្រភេទណាដែលអាចមានលើផែនដី—ទាំងអស់នោះគួរត្រូវបានបរិច្ចាគនៅចំណុចប្រសព្វរវាងទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ។

Verse 41

सर्वदैव च विप्रेन्द्रा विशेषात्सर्वपर्वसु । स्नानं कुर्वीत नियतो गोमत्युदधिसंगमे

ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ នៅគ្រប់ពេល—ជាពិសេសនៅថ្ងៃបុណ្យបរិសុទ្ធទាំងអស់—គួរតែស្នានដោយវិន័យ នៅចំណុចប្រសព្វទន្លេគោមតី និងមហាសមុទ្រ។

Verse 42

दर्शनादेव पापस्य क्षयो भवति भो द्विजाः । प्रणामे मनसस्तुष्टिर्मुक्तिश्चैवावगाहने

ឱ ព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ ដោយតែបានឃើញទីសក្ការៈនេះប៉ុណ្ណោះ បាបក៏រលាយថយចុះ។ ដោយការក្រាបបង្គំ ចិត្តក៏ស្ងប់សុខ; ហើយដោយចុះចូលក្នុងទឹក (ស្នាន/លិចខ្លួន) ការមុក្សៈក៏បានសម្រេច។

Verse 43

श्राद्धे कृते पितॄणां तु तृप्तिर्भवति शाश्वती । दाने मनोरथावाप्तिर्जायते नात्र संशयः

ពេលធ្វើស្រាទ្ធៈ (Śrāddha) សម្រាប់បិត្រទេវតា បុព្វបុរសទទួលបានការពេញចិត្តយូរអង្វែង។ ហើយពេលប្រគេនទាន ការសម្រេចបំណងក្នុងចិត្តកើតឡើង—មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 44

कृतकृत्यास्तु ते धन्या यैः कृतं पितृतर्पणम् । श्राद्धं च ऋषिशार्दूला गोमत्युदधिसंगमे

ពិតជាមានពរណាស់ អ្នកទាំងឡាយដែលបានបំពេញកិច្ចដែលគួរធ្វើ—អ្នកដែលបានធ្វើបិត្រតર્ખណ (pitṛ-tarpaṇa) និងស្រាទ្ធៈផងដែរ ឱ ឥសីដូចខ្លាធំ នៅចំណុចប្រសព្វទន្លេគោមតី និងមហាសមុទ្រ។

Verse 45

पितृपक्षे च वै केचिन्मातृपक्षे तथैव च । तथा श्वशुरपक्षे च ये चान्ये मित्रबांधवाः

មានខ្លះស្ថិតក្នុងបក្សបិត្រ (pitṛpakṣa) ហើយមានខ្លះស្ថិតក្នុងបក្សមាតា (mātṛpakṣa) ដូចគ្នា; ហើយក៏មានក្នុងបក្សឪពុកក្មេក (śvaśurapakṣa) ផងដែរ និងអ្នកដទៃទៀតដែលជាមិត្ត និងញាតិមិត្ត។

Verse 46

स्थावरत्वं गता ये च पुद्गलत्वं च ये गताः । पिशाचत्वं गता ये च ये च प्रेतत्वमागताः

អ្នកដែលធ្លាក់ចូលសភាពជាអចល (ស្ថាវរ), អ្នកដែលចូលទៅក្នុងសភាពមានរូបកាយផ្សេងៗ, អ្នកដែលក្លាយជា ពិសាច, និងអ្នកដែលក្លាយជា ព្រេត—ទាំងអស់នេះស្ថិតក្នុងព្រះគុណនៃទីរថនេះ។

Verse 47

तिर्य्यग्योनिगता ये च ये च कीटत्वमागताः । स्नानमात्रेण ते सर्वे मुक्तिं यांति न संशयः

អ្នកដែលកើតក្នុងយោនីសត្វ (តិរយ្យគ្យោនី) និងអ្នកដែលក្លាយជាសត្វល្អិត—ទាំងអស់នោះ ដោយស្រោចទឹកស្នានតែប៉ុណ្ណោះ ក៏ទៅដល់មោក្សៈ ដោយគ្មានសង្ស័យ។

Verse 48

किं पुनः श्राद्धदानादि गोमतीसंगमे तथा । कृत्वा मुक्तिमवाप्नोति मानवो नात्र संशयः

ហើយតើមិនលើសជាងនេះទៀតទេឬ នៅចំណុចប្រសព្វទន្លេគោមតី ដោយធ្វើពិធីស្រាទ្ធ និងការបរិច្ចាគជាដើម? មនុស្សធ្វើដូច្នោះហើយ នឹងបានមោក្សៈ ដោយគ្មានសង្ស័យ។

Verse 49

श्रवणद्वादशीयोगे गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा मुक्तिमवाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

នៅពេលនក្ខត្រ ស្រាវណៈ ស្របគ្នាជាមួយថ្ងៃ ទ្វាទសី នៅចំណុចប្រសព្វទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ—អ្នកណាស្នាននៅទីនោះ នឹងបានមោក្សៈ ទៅដល់ស្ថានភាពដែលទៅហើយមិនសោកស្តាយទៀត។

Verse 50

सन्त्यज्य सर्वतीर्थानि गोमत्युदधिसंगमे । स्नानं कृत्वा तथा श्राद्धं कृतकृत्यो भवेन्नरः । परं लोकमवाप्नोति ह्यर्चयित्वा तु वामनम्

ដោយលះបង់ការទៅទីរថទាំងអស់ផ្សេងទៀត នៅចំណុចប្រសព្វទន្លេគោមតី និងសមុទ្រ បុរសម្នាក់ធ្វើស្នាន និងពិធីស្រាទ្ធ ហើយក្លាយជាអ្នកបានបំពេញកាតព្វកិច្ច; ហើយដោយបូជាព្រះ វាមនៈ នៅទីនោះ គាត់បានទៅដល់លោកដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។

Verse 51

सम्यक्स्नात्वा नरो यस्तु पूजयेद्गरुडध्वजम् । पीतांबरधरो भूत्वा दिव्याभरणभूषितः

បុរសណាដែលងូតទឹកដោយត្រឹមត្រូវ ហើយបូជាព្រះវិṣṇu អ្នកមានទង់សញ្ញាគរុឌៈ នោះនឹងក្លាយជាអ្នកពាក់អាវពណ៌លឿង និងតុបតែងដោយអលង្ការទេវីយៈ។

Verse 52

वीक्ष्यमाणः सुरस्त्रीभिर्नागारिकृतकेतनः । चतुर्भुजधरो भूत्वा वनमालाविभूषितः । संस्तूयमानो मुनिभिर्याति विष्ण्वालयं नरः

ត្រូវបានទេវនារីទាំងឡាយមើលឃើញ មានលំនៅដ្ឋានដូចស្ថានសួគ៌ ក្លាយជាអ្នកមានដៃបួន និងតុបតែងដោយមាលាវនៈ—ត្រូវបានមុនីសរសើរ—បុរសនោះទៅដល់លំនៅរបស់ព្រះវិṣṇu។

Verse 53

गोमतीसंगमे स्नात्वा कृतकृत्यो भवेन्नरः । यत्र दैत्यवधं कृत्वा विष्णुना प्रभविष्णुना

បុរសណាដែលងូតទឹកនៅចំណុចប្រសព្វទន្លេគោមតី នឹងក្លាយជាអ្នកបានបំពេញកិច្ចធម៌របស់ខ្លួនរួចរាល់—នៅទីនោះឯងដែលព្រះវិṣṇu អ្នកមានអំណាចដ៏ខ្លាំងក្លា បានសម្លាប់ពួកអសុរ។

Verse 54

चक्रं प्रक्षालितं पूर्वं कृष्णेन स्वयमेव हि । तेनैव चक्रतीर्थं हि ख्यातं लोकत्रये द्विजाः

កាលពីមុន ព្រះក្រឹṣṇa ទ្រង់បានលាងចក្រ (សុទರ್ಶನ) ដោយព្រះអង្គផ្ទាល់នៅទីនោះ; ដូច្នេះហើយ ទីនោះត្រូវបានគេស្គាល់ថា «ចក្រ-ទីរថ» ល្បីល្បាញទូទាំងលោកទាំងបី ឱ ព្រះទ្វិជៈទាំងឡាយ។

Verse 55

भवंति यत्र पाषाणाश्चक्रांका मुक्तिदायकाः । यैः पूजितैर्जगन्नाथः कृष्णः सांनिध्यमाव्रजेत्

នៅទីនោះមានថ្មទាំងឡាយដែលមានសញ្ញាចក្រ ជាអ្នកផ្តល់មោក្សៈ; ដោយបូជាថ្មទាំងនោះ ព្រះជគន្នាថ ក្រឹṣṇa នឹងមកស្ថិតជិតស្និទ្ធក្នុងសាន្និធ្យដ៏បរិសុទ្ធ (ចំពោះអ្នកសក្ការៈ)។

Verse 56

तत्रैव यदि लभ्येत चक्रैर्द्वादशभिः सह

ហើយបើនៅទីនោះឯង បានទទួលវា ជាមួយសញ្ញាចក្រ ដប់ពីរ…

Verse 57

द्वादशात्मा स विज्ञेयो मोक्षदः सर्वदेहिनाम् । एकचक्रांकितो यस्तु द्वारवत्यां सुशोभनः

វត្ថុនោះ គួរយល់ថា «មានទម្រង់ដប់ពីរ» ជាអ្នកប្រទានមោក្សៈដល់សត្វមានកាយទាំងអស់។ តែអ្វីដែលមានសញ្ញាចក្រ​តែមួយ ហើយស្រស់ស្អាតយ៉ាងខ្លាំង នៅទ្វារវតី…

Verse 58

सुदर्शनाभिधानोऽसौ मोक्षैकफलदो हि सः । लक्ष्मीनारायणो द्वाभ्यां भुक्तिमुक्तिफलप्रदः

អង្គនោះ មាននាមថា សុទರ್ಶನៈ (Sudarśana) ពិតជាប្រទានផលឯកដ៏អធិក—មោក្សៈ។ បើមានពីរ (សញ្ញា/ទម្រង់) គឺ លក្ខ្មី-នារាយណៈ ប្រទានទាំងផលភោគ និងផលមុក្តិ។

Verse 59

त्रिभिस्त्रिविक्रमश्चैव त्रिवर्गफलदायकः । श्रीप्रदो रिपुहन्ता च चतुर्भिः संयुतः स हि

ដោយបី (សញ្ញា/ទម្រង់) គឺ ត្រីវិក្រាម (Trivikrama) ជាអ្នកប្រទានផលនៃគោលបំណងបីនៃជីវិត។ ដោយបួន គាត់ពោរពេញដោយសិរីសម្បត្តិ និងសម្លាប់សត្រូវ—ដូច្នេះបានប្រកាស។

Verse 60

पञ्चभिर्वासुदेवस्तु जन्ममृत्युभयापहः । प्रद्युम्नः षड्भिरेवासौ लक्ष्मीं कांतिं ददाति यः

ដោយប្រាំ (សញ្ញា/ទម្រង់) គឺ វាសុទេវ (Vāsudeva) អ្នកបំបាត់ភ័យនៃកំណើត និងមរណៈ។ ដោយប្រាំមួយ គឺ ប្រទ្យុម្ន (Pradyumna) អ្នកប្រទានលក្ខ្មី និងពន្លឺរុងរឿង។

Verse 61

सप्तभिर्बलभद्रश्च चक्रगोऽत्र प्रकीर्तितः । लाच्छितश्चाष्टभिर्भक्तिं ददाति पुरुषोत्तमः

ដោយសញ្ញា៧ ព្រះអង្គគឺ បលភទ្រ (Balabhadra) ដែលត្រូវបានប្រកាសនៅទីនេះថា ស្ថិតជាមួយចក្រ។ ដោយសញ្ញា៨ ព្រះបុរសោត្តម ដែលមានសញ្ញាពិសេស ប្រទានភក្តិ (bhakti)។

Verse 62

सर्वं दद्यान्नवव्यूहो दुर्लभो यः सुरैरपि । दशावतारो दशमी राज्यदो नात्र संशयः

ដោយសញ្ញា៩ ព្រះអង្គគឺ វ្យូហៈ៩ ប្រការ ដែលប្រទានអ្វីៗទាំងអស់ ហើយពិបាកឲ្យសូម្បីទេវតាក៏ឈានដល់។ ដោយសញ្ញា១០ ព្រះអង្គគឺ ទសាវតារ; សញ្ញាទី១០ ប្រទានរាជ្យ មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 63

एकादशभिरैश्वर्यं चक्रगः संप्रयच्छति । निर्वाणं द्वादशात्मा च द्वादशभिर्ददाति च

ដោយសញ្ញា១១ ព្រះអង្គដែលស្ថិតជាមួយចក្រ ប្រទានអៃશ્વર્ય—អំណាច និងសម្បត្តិរុងរឿង។ ដោយសញ្ញា១២ ព្រះអង្គជាអាត្មា១២ ប្រការ ប្រទាននិર્વាណ—ក៏ដោយសញ្ញា១២ ដែរ។

Verse 64

अत ऊर्ध्वं महाभागाः सौख्यमोक्षप्रदायकाः यतोऽत्र ते च पाषाणाः कृष्णचक्रेण चित्रिताः

ដូច្នេះហើយ មហាភាគទាំងឡាយ ចាប់ពីនេះទៅ វត្ថុទាំងនេះប្រទានសុខ និងមោក្សៈ ព្រោះថា ថ្មទាំងនោះនៅទីនេះ ត្រូវបានគូរត្រាចក្រ របស់ព្រះក្រឹෂ್ಣ។

Verse 65

तेषां स्पर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा कृष्णचक्रेण चिह्नितः

ត្រឹមតែប៉ះពាល់ពួកវា ក៏រួចផុតពីបាបទាំងអស់។ មនុស្សម្នាក់ងូតទឹកនៅ ចក្រតីរថ (Cakratīrtha) ហើយត្រូវបានសម្គាល់ដោយចក្រ របស់ព្រះក្រឹષ್ಣ។

Verse 66

पूजयित्वा चक्रधरं हरिं ध्यायेत्सनातनम् । नापुत्रो नाधनो रोगी न स संजायते नरः

ក្រោយពេលបូជាព្រះហរិ អ្នកកាន់ចក្រា គួរធ្វើសមាធិលើព្រះអនន្ត។ បុរសនោះមិនកើតជាមនុស្សគ្មានកូន មិនក្រីក្រ មិនឈឺជំងឺឡើយ។

Verse 67

ब्रह्महत्यादिकं पापं मनोवाक्कायकर्मजम् । तत्सर्वं विलयं याति सकृच्चक्रांकदर्शनात्

បាបដូចជាការសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ និងបាបផ្សេងៗ ដែលកើតពីចិត្ត ពាក្យ និងកាយកម្ម—ទាំងអស់នោះរលាយបាត់ ដោយគ្រាន់តែឃើញសញ្ញាចក្រា​ម្តងតែប៉ុណ្ណោះ។

Verse 68

म्लेच्छ देशे शुभे वापि चक्रांको दृश्यते यदि । तत्र चैव हरिक्षेत्रं मुक्तिदं नात्र संशयः

ទោះនៅដែនម្លេចឆៈ ឬនៅតំបន់ប្រសើរណាក៏ដោយ ប្រសិនបើឃើញសញ្ញាចក្រា នោះទីនោះក្លាយជាហរិក្សេត្រ ដែនបរិសុទ្ធរបស់ព្រះហរិ ដែលប្រទានមុក្តិ—មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 69

मृत्युकालेऽपि सम्प्राप्ते यदि ध्यायेद्धरिं नरः । चक्रांकं धारयेदंगे स याति परमं पदम्

សូម្បីពេលមរណកាលមកដល់ ប្រសិនបើបុរសធ្វើសមាធិលើព្រះហរិ ហើយពាក់សញ្ញាចក្រាលើរាងកាយ គាត់នឹងទៅដល់បដៈដ៏ប្រសើរបំផុត។

Verse 70

हृदयस्थे च चक्रांके पूतो भवति तत्क्षणात् । नोपसर्पंति तं भीता दूताः कृष्णायुधं तदा । वैष्णवं लोकमा प्नोति नात्र कार्या विचारणा

ពេលសញ្ញាចក្រាស្ថិតនៅក្នុងបេះដូង មនុស្សនោះបរិសុទ្ធភ្លាមៗ។ នៅពេលនោះ ទូតភ័យខ្លាចមិនហ៊ានចូលជិតទេ ព្រោះអាវុធរបស់ព្រះក្រឹષ્ણមាននៅទីនោះ។ គាត់ទៅដល់លោកវៃષ્ણវ—មិនចាំបាច់ពិចារណាទៀតឡើយ។

Verse 71

अपि पापसमाचारः किं पुनर्धार्मिकः शुचिः । गोमती संगमे स्नात्वा चक्रतीर्थे तथैव च । मुच्यते पातकैर्घोरै र्मानवो नात्र संशयः

សូម្បីតែអ្នកដែលធ្លាប់ប្រព្រឹត្តអំពើបាប—កាន់តែច្បាស់សម្រាប់អ្នកធម៌ និងបរិសុទ្ធ—ពេលងូតទឹកនៅចំណុចជួបរវាងទន្លេគោមតី និងនៅចក្រាទីរថផងដែរ មនុស្សនោះរួចផុតពីបាបដ៏គួរភ័យ; មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 72

राजसाः सत्त्वमायांति विष्णुधर्मं सनातनम् । क्षेत्रस्य तस्य माहात्म्यात्सत्यमेतत्प्रकीर्तितम्

អ្នកដែលត្រូវគ្រប់គ្រងដោយរាជស (ក្តីក្តៅគគុក) នឹងឈានទៅសត្តវ (ភាពបរិសុទ្ធ) និងឈានទៅធម្មៈអស់កល្បរបស់ព្រះវិṣṇុ ដោយសារភាពអស្ចារ្យនៃដែនបរិសុទ្ធនោះ; នេះត្រូវបានប្រកាសថាជាសេចក្តីពិត។

Verse 73

तामसं राजसं चापि यत्किञ्चिद्विष्णुपूजने । तच्च सत्त्वत्वमायाति निम्नगा च यथार्णवे

អ្វីៗណាដែលនៅក្នុងការបូជាព្រះវិṣṇុ មានភាពងងឹត (តាមស) ឬក្តីក្តៅគគុក (រាជស) លាយឡំ នោះក៏ប្រែទៅជាសត្តវ (ភាពបរិសុទ្ធ) ដែរ ដូចទន្លេដែលហូរទៅដល់សមុទ្រ ហើយរួមជាមួយវា។

Verse 74

दुर्लभा द्वारका विप्र दुर्लभं गोमतीजलम् । दुर्लभं जागरो रात्रौ दुर्लभं कृष्णदर्शनम्

ឱ ព្រាហ្មណ៍អើយ ទ្វារកា គឺកម្រណាស់; ទឹកទន្លេគោមតី ក៏កម្រណាស់; ការយាមភ្ញាក់ពេញរាត្រី ក៏កម្រណាស់; ហើយការបានឃើញព្រះក្រឹṣṇa ក៏កម្រណាស់ដែរ។

Verse 317

पक्षेपक्षे समग्रा तु पितृपूजा कृता च यैः । सम्पूर्णा जायते तेषां गोमत्युदधिसंगमे

អ្នកណាដែលបានធ្វើពិធីបូជាបិតෘ (បុព្វបុរស) ឲ្យពេញលេញរៀងរាល់កន្លះខែ ពិធីនោះរបស់ពួកគេនឹងបានបំពេញពេញលេញពិតប្រាកដ នៅចំណុចដែលទន្លេគោមតីជួបសមុទ្រ។