Adhyaya 47

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । महाकालस्य माहात्म्यं विस्तरेण महामते । अस्माकं सूतज ब्रूहि सर्वं वेत्ति यतो भवान्

仙人たちは言った。「大いなる思慮の御方よ、マハーカーラの偉大なる威徳を詳しく語り給え。スータの子よ、汝は一切を知る者ゆえ、すべてを我らに説き明かしたまえ。」

Verse 2

सूत उवाच । आसीत्पूर्वं महीपाल इक्ष्वाकुकुलनन्दनः । रुद्रसेन इति ख्यातः सर्वशत्रुनिषूदनः

スータは語った。「昔、大地を治める王がいた。イクシュヴァーク族の誉れ、ルドラセーナと名高く、あらゆる敵を討ち滅ぼす者であった。」

Verse 3

समुद्र इव गांभीर्ये सौम्यत्वे शशिसंनिभः । वीर्ये यथा सहस्राक्षो रूपे कन्दर्पसन्निभः

その威厳の深さは海のごとく、性の柔和は月に似、武勇は千眼のインドラのごとく、容姿の麗しさはカンダルパに比せられた。

Verse 4

तस्य कांतीति विख्याता पुरी सर्वगुणान्विता । राजधान्यभवच्छ्रेष्ठा प्रोच्चप्राकारतोरणा

その都は「カーンティー（Kāntī）」と名高く、あらゆる徳を具えていた。諸都のうち最上の王都となり、高き城壁と威容ある門楼を備えていた。

Verse 5

तथैवासीत्प्रिया तस्य भार्या परमसंमता । ख्याता पद्मवतीनाम रूपौदार्य गुणान्विता

また彼には、ことのほか敬愛される妃がいた。名をパドマヴァティー（Padmavatī）といい、美貌と寛大な心、そして高貴な徳を具えていた。

Verse 6

स तया सहितो राजा वैशाख्या दिवसे सदा । समभ्येति निजस्थानात्सैन्येनाल्पेन संवृतः

王は彼女を伴い、常にヴァイシャーカ月（Vaiśākha）のある日に、自らの居所を発ち、わずかな供回りに囲まれて出立した。

Verse 7

चमत्कारपुरे क्षेत्रे पीठे तत्र द्विजोत्तमाः । महाकालस्य देवस्य पुरतो रात्रिजागरम् । करोति श्रद्धया युक्तः सभार्यः स महीपतिः

おお、二度生まれし者の最勝よ。奇瑞の都チャマトカーラプラ（Camatkārapura）の聖域、その霊座において、王は妃とともに、深き信心をもって主マハーカーラ（Mahākāla）の御前で終夜の覚醒（夜通しの礼拝）を修した。

Verse 8

उपवासपरो भूत्वा ध्यायमानो महेश्वरम् । गीतवाद्येन हृद्येन नृत्येन द्विजसत्तमाः । धर्माख्यानेन विप्राणां वेदाध्ययनविस्तरैः

断食（ウパヴァーサ）を守り、マヘーシュヴァラ（Maheśvara）を念じて瞑想しつつ、ああ婆羅門の最勝よ、（その夜の勤行は）心地よき歌と楽器、舞踊、婆羅門たちによる法（ダルマ）の説話、そしてヴェーダの広き学習と誦唱によって荘厳された。

Verse 9

ततः प्रातः समुत्थाय स्नात्वा धौतांबरः शुचिः । ददौ दानानि विप्रेभ्यस्तपस्विभ्यो विशेषतः

それから彼は暁に起き、沐浴して洗い清めた衣をまとい、身心を浄めて布施を行い、とりわけバラモンと苦行者たちに施した。

Verse 10

दीनांधकृपणेभ्यश्च तथान्येभ्यः सहस्रशः । वर्षेवर्षे सदैवं स समभ्येत्य महीपतिः । वैशाख्यां जागरं तस्य देवस्य पुरतोऽकरोत्

また彼は貧しき者、盲なる者、困窮する者、さらに幾千の人々にも施しを与えた。かくして年ごとにその王は来たり、ヴァイシャーカ月に、その主の御前で夜通しの覚醒行（ジャーガラ）を行った。

Verse 11

यथायथा स भूपालः कुरुते रात्रिजागरम् । महाकालाग्रतस्तस्य तथा वृद्धिः प्रजायते

その王がマハーカーラの御前で夜の覚醒を行うほどに、そのほどのまま繁栄は増大する。マハーカーラの臨在のもとで行われるゆえである。

Verse 12

शत्रवो विलयं यांति लक्ष्मीर्वृद्धिं प्रगच्छति । एकदा स समायातस्तत्र यावन्महीपतिः

彼の敵は滅び去り、ラクシュミー—福徳と繁栄—は増大する。ある時、その王はそこへ到来した。

Verse 13

तत्रैव दिवसे तावन्महाकालस्य चाग्रतः । अपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठान्नानादिग्भ्यः समागतान्

まさにその日、マハーカーラの御前で、彼は諸方より集い来たる最勝のバラモンたちを目にした。

Verse 14

वेदाध्ययनसंपन्नान्व्रतनिष्ठापरायणान् । एके तत्र कथाश्चक्रुः सुपुण्या ब्राह्मणोत्तमाः

彼らはヴェーダの学修に通暁し、誓戒（ヴラタ）の実践に専心していた。そこにて、功徳きわめて勝れた最上のブラーフマナたちが、聖なる法談を始めた。

Verse 15

राजर्षीणां पुराणानां देवर्षीणां तथा परे । तीर्थानां च तथा चान्ये ब्रह्मर्षीणां तथा परे । यज्ञानां सागराणां च द्वीपानां च मनोहराः

ある者は王仙（ラージャルシ）とプラーナを語り、またある者は天仙（デーヴァルシ）を語った。ある者はティールタを説き、またある者はブラフマルシを論じ、さらに祭祀（ヤジュニャ）、大海、諸島の魅惑的な物語をも語り合った。

Verse 16

अथ तान्पृथिवीपालः स प्रणम्य यथाक्रमम् । उपविष्टः सभामध्ये तैः सर्वैश्चाभिनंदितः

そのとき地を治める王は、順序に従って彼らに礼拝し、 सभाの中央に着座した。すると一同は敬意をもって王を迎えた。

Verse 17

कस्मिंश्चिदथ संप्राप्ते कथांते ते मुनीश्वराः । पप्रच्छुर्भूमिपालं तु कौतूहलसमन्विताः

やがて話があるところに至ると、好奇心に満ちたその大聖ムニたちは王に問いかけた。

Verse 18

वैशाखीदिवसे राजंस्त्वं सदाभ्येत्य दूरतः । वर्षेवर्षेऽस्य देवस्य पुरतो रात्रिजागरम्

「王よ、ヴァイシャーキーの日には、たとえ遠方よりでも常にここへ来られる。年ごとにこの神の御前で、夜通しの覚醒の行（夜のヴィジル）を守っておられる。」

Verse 19

प्रकरोषि प्रयत्नेन त्यक्त्वान्याः सकलाः क्रियाः । स्नानदानादिका याश्च निर्दिष्टाः शास्त्रचिंतकैः

汝は大いなる努力をもってこれを行い、他の一切の作法を捨て置く。経典を思惟する学匠らが定めた沐浴や布施などさえも。

Verse 20

न ते यदि रहस्यं स्यात्तदाऽशेषं प्रकीर्तय । नूनं त्वं वेत्सि तत्सर्वं यत्फलं रात्रिजागरे

もしそれが汝にとって秘事でないなら、余すところなく語れ。夜の覚醒の行（ラートリ・ジャーガラ）によって得られる果報を、汝は悉く知っているに違いない。

Verse 22

अहमासं वणिग्जात्या पुरा वै वैदिशे पुरे । निर्धनो बंधुभिर्मुक्तः परिभूतः पदेपदे

かつてヴィディシャーの都にて、我は商人の家に生まれた。されど貧しく、親族に見捨てられ、歩むごとに侮られた。

Verse 23

कस्यचित्त्वथ कालस्य भगवान्पाकशासनः । वैदिशे नाकरोद्वृष्टिं सप्त वर्षाणि पंच च

そののちある時期、福徳なるパーカシャーサナ（インドラ）はヴィディシャーに雨を降らせず、七年、さらに五年に及んだ。

Verse 24

ततो वृष्टिनिरोधेन सर्वे लोकाः क्षुधार्द्दिताः । अन्नाभावान्मृताः केचित्केचिद्देशांतरे गताः

雨が止められたゆえに、人々は皆、飢えに苦しめられた。食の欠乏により死ぬ者もあり、また遠き国へ去る者もあった。

Verse 25

ततोऽहं स्वां समादाय पत्नीं क्षुत्क्षामगात्रिकाम् । अश्रुपूर्णमुखीं दीनां प्रस्खलन्तीं पदेपदे

それから私は我が妻を伴った――飢えにより身はやせ衰え、顔は涙に満ち、哀れにして一歩ごとにつまずいていた。

Verse 26

सौराष्ट्रं मनसि ध्यात्वा प्रस्थितस्तदनन्तरम् । सुभिक्षं लोकतः श्रुत्वा जीवनाय द्विजोत्तमाः

サウラーシュトラを心に念じ、私はただちに旅立った――人々から、そこは豊穣であると聞いたゆえ、我らが命をつなぐためである、ああ、最勝の二度生まれよ。

Verse 27

क्रमेण गच्छमानोऽथ भिक्षान्नकृतभोजनः । आनर्तविषयं प्राप्तश्चमत्कारपुरांतिके

やがて私は、乞い得た食にて命をつなぎつつ、少しずつ進み、アーナルタの国に至り、「チャマトカーラ」と呼ばれる都の近くへ到った。

Verse 28

तत्र रम्यं मया दृष्टं पद्मिनीखण्डमंडितम् । सरः स्वच्छोदकापूर्णं जलपक्षिभिरावृतम्

そこで私は、蓮の群れに飾られた麗しき池を見た――澄みきった水に満ち、水鳥に覆われていた。

Verse 29

ततोऽहं तत्समासाद्य स्नातः शीतेन वारिणा । क्षुधार्तश्च तृषार्तश्च श्रमार्तश्च विशेषतः

その池に至ると、私は冷ややかな水で沐浴した――飢えに苦しみ、渇きに悩まされ、とりわけ疲労に打ちひしがれていたが。

Verse 30

अथाहं भार्यया प्रोक्तो गृहाणेश जलाशयात् । जलजानि क्रयार्थाय येन स्यादद्य भोजनम्

そのとき妻が私に言った。「あなた様、この池から水に生まれた蓮華を摘み取り、売って、今日の食を得ましょう。」

Verse 32

ततो मया गृहीतानि पद्मानि द्विजसत्तमाः । विक्रयार्थं प्रभूतानि वाच्छमानेन भोजनम्

そこで私は、売るために多くの蓮華を摘み集めました。おお、二度生まれの中の最勝者よ、食を得たいと願ってのことでした。

Verse 33

चमत्कारपुरं प्राप्य ततोऽहं द्विजसत्तमाः । भ्रांतस्त्रिकेषु सर्वेषु चत्वरेषु गृहेषु च

「チャマトカーラプラ」と呼ばれる都に至ると、ああ婆羅門の最勝者よ、私はあらゆる所をさまよった。辻々や広場、さらには家々を訪ね歩いた。

Verse 34

न कश्चित्प्रतिगृह्णाति तानि पद्मानि मानवः । मम भाग्यवशाल्लोको जातः क्रयपराङ्मुखः

だれ一人としてその蓮華を受け取ろうとしなかった。わが不運のめぐり合わせにより、人々は買うことに背を向けたのである。

Verse 35

अथ क्षुत्क्षामकण्ठस्य श्रांतस्य मम भास्करः । अस्ताचलमनुप्राप्तः संध्याकालस्ततोऽभवत्

そののち、飢えと疲れで喉が渇き、力尽きた私の上に、太陽は西の山へと沈み、夕暮れの時が訪れた。

Verse 36

ततो वैराग्यमापन्नः सुप्तोऽहं भग्नमंदिरे । तानि पद्मानि भूपृष्ठे निधाय सह भार्यया

それから離欲の思いに包まれ、私は崩れた寺院で眠りに落ち、妻とともにそれらの蓮華を地に置いた。

Verse 37

अथार्धरात्रे संप्राप्ते श्रुतो गीतध्वनिर्मया । ततश्च चिंतितं चित्ते जागरोऽयमसंशयम्

やがて真夜中となり、歌の響きを耳にした。そこで心に思った。「これは疑いなく夜の覚醒供養（ジャーガラ）である。」

Verse 38

तस्माद्गच्छामि चेत्कश्चित्पद्मान्येतानि मे नरः । मूल्येन प्रतिगृह्णाति भोजनं जायते ततः

ゆえに私は行こう。もし誰かが代価をもってこの蓮華を私から受け取るなら、その金で食を得られる。

Verse 39

एवं विनिश्चयं कृत्वा पद्मान्यादाय सत्वरम् । सभार्यः प्रस्थितस्तत्र यत्र गीतस्य निःस्वनः

このように決して、私は急いで蓮華を取り、妻とともに歌の響きのする方へと歩み出した。

Verse 40

ततश्चायतने तस्मिन्प्राप्तोऽहं मुनिपुंगवाः । अपश्यं देवदेवेशं महाकालं प्रपूजितम् । अग्रस्थितैर्द्विजश्रेष्ठैर्जपगीतपरायणैः

そしてその聖所に至ると、ああ賢者の中の最勝よ、私は大黒天マハーカーラ—諸天の主の中の主—が正しく供養されているのを見た。前には最上のバラモンたちが立ち、ジャパ（真言誦持）と聖なる歌詠に専心していた。

Verse 41

एके नृत्यं प्रकुर्वंति गीतमन्ये जपं परे । अन्ये होमं द्विजश्रेष्ठा धर्माख्यानमथापरे

ある者は舞い、ある者は歌い、ある者はジャパ（真言の反復誦持）に励んだ。さらに、ああ最勝のブラーフマナよ、ある者はホーマ（火供）を修し、またある者はダルマの教えと物語を誦した。

Verse 42

ततः कश्चिन्मया पृष्टः क्रियते जागरोऽत्र किम् । क एते जागरासक्ता लोकाः कीर्तय मे द्रुतम्

それから私はある人に尋ねた。「なぜここで夜通しの覚醒の行（ジャーガラ）が行われるのか。これらの覚醒に執心する人々は誰なのか。早く私に語ってくれ。」

Verse 43

तेनोक्तमेष देवस्य महाकालस्य जागरः । क्रियते ब्राह्मणैर्भक्त्या उपवासपरायणैः

その者は言った。「これは主マハーカーラの夜の覚醒の行である。ブラーフマナたちが信愛（バクティ）をもって、断食を守りつつ行っている。」

Verse 44

अद्य पुण्यतिथिर्नाम वैशाखी पुण्यदा परा । यस्यामस्य पुरो भक्त्या नरः कुर्यात्प्रजागरम् । महाकालस्य देवस्य सौख्यं प्राप्नोत्यसंशयम्

「今日はヴァイシャーキー（Vaiśākhī）と呼ばれる至福のティティで、最上の功徳を授ける。此の日、この主マハーカーラの御前で信愛をもって夜通し覚醒して礼拝する者は、疑いなく主の恩寵と安楽を得る。」

Verse 45

संति पद्मानि मे यच्छ मूल्यमादाय भद्रक । भोजनार्थमहं दद्मि कलधौतपलत्रयम्

「私には蓮華がある。善き人よ、それを私に渡し、代価を受け取ってくれ。食のために、私は黄金三パラを与えよう。」

Verse 46

ततोऽवधारितं चित्ते मया ब्राह्मणसत्तमाः । पूजयामि महाकालं पद्मैरेतैः सुरेश्वरम्

そのとき私は心に定めた、ああ最上のバラモンたちよ。「この蓮華をもって、神々の主たるマハーカーラを礼拝しよう」と。

Verse 47

न मया सुकृतं किंचिदन्यदेहांतरे कृतम् । नियतं तेन संभूत इत्थंभूतोऽस्मि दुर्गतः

「前の生において、私はいかなる功徳も積まなかった。まさにそのゆえに、私はこの有様となり——不幸へと堕ちたのだ。」

Verse 48

परं क्षुत्क्षामकंठेयं भार्या मे प्रियवादिनी । अन्नाभावान्न संदेहः प्रातर्यास्यति संक्षयम्

「さらに悪いことに、甘やかな言葉を語る我が妻は、飢えによって喉が渇き衰えている。食がないゆえ、疑いなく朝までにやつれ果てよう。」

Verse 49

एवं चिंतयमानस्य मम सा दयिता ततः । प्रोवाच मधुरं वाक्यं विनयावनता स्थिता

私がそのように思い巡らしていると、愛しき妻は謙って頭を垂れ、やさしい言葉を口にした。

Verse 50

मा नाथ कुरु पद्मानां विक्रयं धनलोभतः । कुरुष्व च हितं वाक्यं यत्ते वक्ष्यामि सांप्रतम्

「だめです、わが君。金欲しさにこの蓮華を売ってはなりません。真に益あることをなさってください——いま私が申すことをお聞きください。」

Verse 51

उपवासो बलाज्जातः सस्याभावादसंशयम् । अस्माकं जागरं चापि भविष्यति बुभुक्षया

穀が無いゆえ、疑いなく、我らには強いられて断食が訪れた。さらに夜の覚醒の勤めも、まさに飢えそのものによって起こるであろう。

Verse 52

तत्रोभाभ्यां कृतं स्नानं दिवा सरसि शोभने । घर्मार्त्ताभ्यां श्रमार्त्ताभ्यां कृतदेवार्चनं तथा

そこで二人は、昼のうちに麗しき湖で沐浴した。炎熱と疲労に悩まされながらも、同じく神への礼拝を成し遂げた。

Verse 53

तस्माद्देवं महाकालं पूजयामोऽधुना वयम् । पद्मैरेतैः परं श्रेय आवयोर्येन जायते

ゆえに今、我らは神マハーカーラを礼拝しよう。これらの蓮華を供えれば、我ら二人に最高の福祉と吉祥が生じる。

Verse 54

राजोवाच । उभाभ्यामथ हृष्टाभ्यां पूजितोऽयं महेश्वरः । तैः पद्मैः सत्त्वमास्थाय कृत्वा पूजां द्विजोत्तमाः

王は言った。「おお、婆羅門の中の最勝者よ。その後、心喜ぶ二人によって、このマヘーシュヴァラは礼拝された。彼らはその蓮華をもって、清浄と堅固の徳に住し、供養を成した。」

Verse 55

क्षुत्पीडया समायाता नैव निद्रा कथंचन । स्वल्पापि मंदिरे चात्र स्थितयोर्हरसन्निधौ

飢えに責められて、眠りはまったく我らに訪れなかった——わずかたりとも。こここの寺院に留まり、ハラ（シヴァ）の御前に在った間である。

Verse 56

ततः प्रभातसमये प्रोद्गते रविमंडले । मृतोऽहं क्षुधयाविष्टः स्थानेऽत्रैव द्विजोत्तमाः

そして暁、太陽の円輪が昇りし時、我はまさにこの場所にて、飢えに圧されて命を終えた——おお、最勝の婆羅門たちよ。

Verse 57

अथ सा दयिता मह्यं तदादाय कलेवरम् । हर्षेण महताविष्टा प्रविष्टा हव्यवाहनम्

そのとき我が愛しき者は、我がその身を抱き取り、大いなる歓喜に満たされて、供犠の火へと入った。

Verse 58

तत्प्रभावादहं जातः कांतीनाथो महीपतिः । दशार्णाधिपतेः कन्या सापि जातिस्मरा सती

その功徳の力により、我は大地を治める王カーンティーナータとして生まれ、彼女もまたダシャールナの主の娘として生まれた——貞淑にして、前生を憶う者であった。

Verse 59

ततः स्वयंवरं प्राप्ता मां विज्ञाय निजं पतिम् । मयापि सैव विज्ञाय पूर्वपत्नी समाहृता

その後、彼女がスヴァヤンヴァラの場に至り、我を己が夫と見定めて選び、我もまた彼女を前世の妻と悟って、妃として迎え入れた。

Verse 60

एतस्मात्कारणादस्य महाकालस्य जागरम् । वर्षेवर्षे च वैशाख्यां करोमि द्विजसत्तमाः

このゆえに——おお最勝の婆羅門たちよ——我は毎年ヴァイシャーカ月に、マハーカーラのために夜通しの覚醒行（ジャーガラṇa）を修する。

Verse 61

अनया प्रियया सार्धं पुष्पधूपानुलेपनैः । पूजयित्वा महाकालं सत्यमेतन्मयोदितम्

この愛しき者と共に、花と香と香油をもってマハーカーラを礼拝し、我はこれこそ真実なりと宣言する。

Verse 62

कृतो विप्रा मया त्वेष स तदा रात्रिजागरः । यथाप्येतत्फलं जातं देवस्यास्य प्रभावतः

おお婆羅門たちよ、まことにその時、我は夜の覚醒の行（夜通しの守夜）を修した。かくしてこの果報は、この神そのものの威力により現れた。

Verse 63

अधुना श्रद्धया युक्तो यथोक्तविधिना ततः । यत्करोमि न जानामि किं मे संयच्छते फलम्

今、信心を具え、説かれた作法に従ってこれを行う。しかし、それが我にいかなる果を授けるか、我は知らぬ。

Verse 64

एतद्वः सर्वमाख्यातं मया सत्यं द्विजोत्तमाः । येन सत्येन तेनैष महाकालः प्रसीदतु

おお最勝の二度生まれの者たちよ、我はこれらすべてを真実として語り尽くした。その真実の力により、このマハーカーラが満悦されんことを。

Verse 65

सूत उवाच । एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । प्रचक्रुर्जपतेस्तस्य साधुवादाननेकशः

スータは語った。これを聞いた最勝の婆羅門たちは、驚きに目を見開き、そのジャパを誦する王に、幾度も数多の賛嘆の言葉を捧げた。

Verse 66

ब्राह्मणा ऊचुः । सत्यमुक्तं महीपाल त्वयैतदखिलं वचः । महाकालप्रसादेन न किंचिद्दुर्लभं भुवि

バラモンたちは言った。「大王よ、あなたは真実を語り、この一切の物語を余すところなく述べられた。マハーカーラの御加護により、この地上に得難きものは何もない。」

Verse 67

तस्माद्विशेषतः सर्वे वर्षेवर्षे वयं नृप । करिष्यामोऽस्य देवस्य श्रद्धया रात्रिजागरम्

それゆえ大王よ、私たち一同は—とりわけ—この神に対し、信心をもって年ごとに通夜の行（夜通しの覚醒）を修めましょう。

Verse 68

ततः स पार्थिवस्ते च सर्व एव द्विजातयः । प्रचक्रुर्जागरं तस्य महाकालस्य संनिधौ

そこでその王と、すべての二度生まれの者たちは、まさにマハーカーラの御前において通夜の行を行った。

Verse 69

विशेषाद्धर्षसंयुक्ता विविधैर्गीतवादनैः । धर्माख्यानैश्च नृत्यैश्च वेदोच्चारैः पृथग्विधैः । तदारभ्य नृपाः सर्वे प्रचक्रुर्विस्मयान्विताः

とりわけ歓喜に満ち、さまざまな歌と器楽、法（ダルマ）の物語、舞踊、そして多様なヴェーダ誦唱によって、彼らは行を営んだ。そこから後、諸王は皆、驚嘆を抱きつつこの勤めを続けて行った。

Verse 70

ततः प्रभाते विमले समुत्थाय स भूपतिः । पूजयित्वा महाकालं तांश्च सर्वान्द्विजोत्तमान् । अनुज्ञाप्य ययौ हृष्टः ससैन्यः स्वपुरं प्रति

やがて清らかな朝、王は起き上がり、マハーカーラを礼拝し、また最勝のバラモンたち一同を敬って供養した。許しを得て辞し、軍勢を伴い喜びのうちに自らの都へと帰って行った。

Verse 71

ततः कालेन संप्राप्य देहान्तं स महीपतिः । संप्राप्तः परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

そののち、時が満ちて身の終わりに至ると、その王は老いと死を離れた至上の住処に到達した。

Verse 72

एतद्वः सर्वमाख्यातं महाकालसमुद्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मण श्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

かくして、マハーカーラより生じたこのマーハートミャを、汝らに余すところなく語り終えた。おお最勝のバラモンたちよ—これは一切の罪を滅する功徳の讃説である。

Verse 210

राजोवाच । रहस्यं परमं चैव यत्पृष्टोऽहं द्विजोत्तमाः । युष्माभिः कीर्तयिष्यामि तथाप्यखिलमेव हि

王は言った。「おお最勝の二度生まれ（ドヴィジャ）よ、汝らがこの至上の秘義を我に問うたゆえ、我は汝らのためにこれを宣言しよう。まことに、余すところなく悉く語ろう。」