Adhyaya 144

Verse 1

सूत उवाच । सा गत्वा त्रिदिवं पश्चात्सहस्राक्षं सुरैर्युतम् । प्रोवाच भगवन्दिष्ट्या क्षोभितोऽसौ महामुनिः

スータは語った。彼女はその後トリディヴァ（天界）へ赴き、神々を伴うサハスラークシャ（インドラ）に告げた。「主よ、宿命の定めにより、あの大牟尼はまことに揺り動かされました。」

Verse 2

तपस्तस्य हतं कृत्स्नं यत्कृच्छ्रेण समाचितम् । तथा निस्तेजसत्वं च नीतस्त्वं सुखभाग्भव

大いなる艱難をもって積み重ねた彼の苦行は、ことごとく滅び去った。汝もまた光輝を失う境地へと落とされた。今よりは安らぎと楽を分かち受ける者となれ。

Verse 3

एवमुक्त्वाऽथ सा रंभा शंसिता निखिलैः सुरैः । अमोघरेतसस्तस्य दध्रे गर्भं निजोदरे

かく語り終えると、諸天に称えられるランバーは、精種あやまたぬその聖仙の胚を、自らの胎内に宿した。

Verse 4

जाबालिरपि कृत्वा च पश्चात्तापमनेकधा । भूयस्तु तपसि स्थित्वा स्थितस्तत्रैव चाश्रमे

ジャーバーリもまた、さまざまに悔い改めたのち、再び苦行に身を置き、そのままその庵（アーシュラマ）に留まった。

Verse 5

ततस्तु दशमे मासि संप्राप्ते सुषुवे शुभाम् । कन्यां सरोजपत्राक्षीं दिव्यलक्षणलक्षिताम्

やがて十月目が満ちると、彼女は吉祥なる娘を産んだ。蓮の花弁のごとき眼をもち、身には天なる瑞相が刻まれていた。

Verse 6

अथ तां मानुषोद्भूतां मत्वा तस्यैव चाश्रमम् । गत्वा मुमोच प्रत्यक्षं तस्यर्षेश्चेदमब्रवीत्

そののち、彼女を人間界に生まれたものと思い、そのまま同じ庵へ赴き、聖仙の面前にあらわに置いて、次の言葉を告げた。

Verse 7

तव वीर्यसमुद्भूतामेनां मज्जठरोषिताम् । कन्यकां मुनिशार्दूल तस्मात्पालय सांप्रतम्

この少女は汝の威力より生じ、わが胎内に宿っていた。ゆえに、聖仙の中の虎よ、いま彼女を守り給え。

Verse 8

न स्वर्गे विद्यते वासो मानुषाणां कथंचन । एतस्मात्कारणात्तुभ्यं मया ब्रह्मन्समर्पिता

人間にはいかなる形でも天界に住まう処はない。ゆえに、婆羅門よ、私は彼女を汝に託した。

Verse 9

एवमुक्त्वा ययौ रंभा सत्वरं त्रिदशालयम् । जाबालिरपि तां दृष्ट्वा कन्यकां स्नेहमाविशत्

かく語りて、ランバーは急ぎ三十神の住処へと去った。ジャーバーリもまたその少女を見て、やさしき慈愛に満たされた。

Verse 10

ततस्तां कन्यकां कृत्वा सुष्ठु गुप्ते लतागृहे । रसैर्मिष्टफलोद्भूतैः पुपोष च दिवानिशम्

ついで彼は、その少女をよく隠された蔓の庵に住まわせ、甘き果の汁をもって昼夜にわたり養った。

Verse 11

सापि कन्या परां वृद्धिं शनैर्याति दिनेदिने । शुक्लपक्षं समासाद्य यथा चन्द्रकला दिवि

その少女もまた日ごとに徐々に成長した——あたかも天において白分の半月に進むにつれ、月の一分が増してゆくがごとく。

Verse 12

यथायथाथ सा याति वृद्धिं कमललोचना । तथातथास्य सुस्नेहो जाबालेरप्यवर्धत

蓮華のごとき眼をもつその少女が次第に成長するにつれ、ジャーバーリのやさしき慈愛もまた、同じく増し広がっていった。

Verse 13

सा शिशुत्वे मृगैः सार्द्धं पक्षिभिश्च सुशोभना । क्रीडां चक्रे सुविश्रब्धैर्वर्धयंती मुनेर्मुदम्

幼き頃、その麗しき少女は鹿や鳥たちと安らかな信頼のうちに戯れ、聖仙の歓びをいよいよ増し加えた。

Verse 14

ततो बाल्यं परित्यक्त्वा वल्कलावृतगात्रिका । तस्यर्षेः सर्वकृत्येषु साहाय्यं प्रकरोति च

やがて彼女は幼さを離れ、樹皮の衣を身にまとい、その仙人のあらゆる日々の務めに助力するようになった。

Verse 15

समित्कुशादि यत्किंचित्फलपुष्पसमन्वितम् । वनात्तदानयामास तस्य प्रीतिमवर्धयत्

薪やクシャ草など手に入るもの、さらに果実と花を携えて森より持ち帰り、彼の満足と慈愛をいよいよ深めた。

Verse 16

ततः कतिपयाहस्य फलार्थं सा मृगेक्षणा । निदाघसमये दूरं स्वाश्रमात्प्रजगाम ह

それから幾日かの後、鹿のような眼の少女は炎暑の季に果実を求め、自らの庵を遠く離れて行った。

Verse 17

एतस्मिन्नंतरे तत्र विमानवरमाश्रितः । प्राप्तश्चित्रांगदोनाम गन्धर्वस्त्रिदिवौकसाम्

その折まさにその地に、天界のガンダルヴァ、名をチトラーンガダという者が、すぐれたヴィマーナに乗って到来した。

Verse 18

तेन सा विजने बाला पूर्णचन्द्रनिभानना । दृष्टा चांद्रमसी लेखा पतितेव धरातले

その人里離れた場所で彼は、満月のような顔をもつ少女を見た。まるで月光の一筋が地上に落ちたかのようであった。

Verse 19

ततः कामपरीतांगः सोवतीर्य धरातलम् । विमानान्मधुरैर्वाक्यैस्तामुवाच कृतांजलिः

それから欲情に身を包まれた彼は、ヴィマーナを降りて地に立ち、合掌して恭しく、甘美な言葉で彼女に語りかけた。

Verse 20

का त्वं कमलगर्भाभा निर्जनेऽथ महावने । भ्रमस्येकाकिनी बाले वनमध्ये सुलोचने

汝は誰ぞ、蓮華の芯のごとく輝く者よ。なぜこの人けなき大いなる森に、ひとりさまようのか——おとめよ、美しき眼の者よ——林のただ中で。

Verse 21

कन्योवाच । अहं फलवतीनाम जाबालेर्दुहिता मुने । फलपुष्पार्थमायाता तदर्थमिह कानने

乙女は言った。「おお牟尼よ、わたしはジャーバリの娘、名をパラヴァティという。果実と花を求めて、この林へ来たのです。」

Verse 22

चित्रांगद उवाच । कुमारब्रह्मचारी स श्रूयते मुनिसत्तमः । तत्कथं तस्य वामोरु त्वं जाता भार्यया विना

チトラーンガダは言った。「その大聖仙は梵行者（ブラフマチャーリン）、清浄なる独身を守る者として名高い。ならば、ああ美しき腿の乙女よ、妻なくしていかにして汝は彼より生まれたのか。」

Verse 23

कन्योवाच । सत्यमेतन्महाभाग नास्ति दारपरिग्रहः । तस्यर्षेः किं तु संजाता यथा तन्मेऽवधारय

乙女は言った。「そのとおりです、尊きお方よ。あの方は妻を迎えてはおりません。けれども私はまことにその聖仙より生まれました。いかにしてそうなったか、私から聞いてお悟りください。」

Verse 24

रंभा नामाप्सरास्तेन पुरा दृष्टा सुरांगना । ततः कामपरीतेन सेविता च यथासुखम्

「昔、彼はランバーという名のアプサラス、天界の乙女を見た。やがて欲に覆われ、己の望むままに彼女と契りを結んだ。」

Verse 25

ततस्तदुदराज्जाता देवलोके महत्तरे । तयापि चेह तस्यर्षेर्भूय एव नियोजिता

「それから私は彼女の胎より、尊き天界に生まれた。さらに彼女は自ら私を再びここへ遣わし、あの聖仙に私を託したのだ。」

Verse 26

एवं स मे पिता जातो जाबालिर्मुनिसत्तमः । पोषिताऽहं ततस्तेन नानाफलसमुद्रवैः

「かくして、聖仙の中の最勝者ジャーバーリが我が父となった。以来、彼はさまざまな果実の豊かな蓄えをもって私を養い育てた。」

Verse 27

ततः फलवती नाम कृतं तेन महात्मना । ममानुरूपमेतद्धि यन्मां त्वं परिपृच्छसि

それゆえ、その大いなる心の聖者は、わたしに「パラヴァティー（Phalavatī）」という名を授けた。まことにそれはわたしにふさわしい—だからこそ、あなたはわたしのことを尋ねるのだ。

Verse 28

चित्रांगद उवाच । तव रूपं समालोक्य कामस्याहं वशं गतः । तस्माद्भजस्व मां भीरु नो चेद्यास्यामि संक्षयम्

チトラーンガダは言った。「あなたの美しさを見て、わたしは欲望（カーマ）の力に屈してしまった。ゆえに、恥じらう乙女よ、わたしを受け入れてくれ—さもなくば、わたしは滅びに至ろう。」

Verse 29

अहं चित्रांगदोनाम गन्धर्वस्त्रिदिवौकसाम् । तीर्थयात्राकृते प्राप्तः क्षेत्रेऽस्मिञ्छ्रद्धयाऽन्वितः

わたしは名をチトラーンガダという、天界に住まう者たちの中のガンダルヴァである。ティールタ巡礼のため、信心（シュラッダー）を携えて、この聖なるクシェートラに来た。

Verse 30

कन्योवाच । कुमारधर्मिणी चाहमद्यापि वशगा पितुः । कामधर्मं न जानामि चित्रांगद कथंचन

乙女は言った。「わたしはいまなお処女の戒めを守り、父の権威のもとにおります。チトラーンガダよ、欲情の道理など、わたしは少しも知りません。」

Verse 31

तस्मात्प्रार्थय मे तातं स मां तुभ्यं प्रदास्यति । अनुरूपाय योग्याय तरुणाय मनस्विनीम्

ゆえに、わたしの父に願い出てください。父はわたしをあなたに与えるでしょう—あなたはふさわしく、相応しく、若き पुरुषであり、わたしもまた志の堅い女なのです。

Verse 32

ममापि रुचितं चित्ते तव वाक्यमिदं शुभम् । धन्याहं यदि ते कण्ठमालिंगामि यथेच्छया

そなたの吉祥なる言葉は、わが心をも喜ばせる。もし望むままにそなたの首を抱きしめ得るなら、我はまことに福なる者であろう。

Verse 33

चित्रांगद उवाच । न शक्नोमि महाभागे तावत्कालं प्रतीक्षितुम् । मां दहत्येष गात्रोत्थः सुमहान्कामपावकः

チトラーンガダは言った。「おお幸いなる方よ、これほど長く待つことはできぬ。わが四肢より湧き起こる大いなる欲火が、我を焼き尽くすのだ。」

Verse 34

तस्मात्कुरु प्रसादं मे रतिदानेन शोभने । को जानाति हि तच्चित्तं कीदृग्रूपं भविष्यति

ゆえに、麗しき方よ、愛の歓喜を授けて我に慈悲を示したまえ。拒まれたなら、その心がいかなる姿となるか、誰が知り得ようか。

Verse 35

कन्योवाच । एवं ते वर्तमानस्य मम तातः प्रकोपतः । दहिष्यति न संदेहः शापं दत्त्वा सुदारुणम्

乙女は言った。「もしそのように振る舞うなら、父は怒りに燃え、最も恐ろしき呪詛を授けたのち、疑いなくあなたを焼き尽くすでしょう。」

Verse 36

चित्रांगद उवाच । तव तातः स कालेन मां दहिष्यति मानदे । कामानलः पुनः सद्य एष भस्म करिष्यति

チトラーンガダは言った。「そなたの父は時至れば我を焼くであろう、敬うべき御方よ。だがこの欲火は、今まさに我を灰と化すのだ。」

Verse 37

एवमुक्त्वाऽथ तां बालां वेपमानां त्रपावतीम् । गृहीत्वा दक्षिणे पाणौ प्रविवेश सुरालयम्

かく語り終えると、震えつつ恥じらうその少女の右手を取り、彼は天上の御殿へと入っていった。

Verse 38

तत्र तां रमयामास तदा कामप्रपीडितः । तत्कालजातरागांधां निर्लज्जत्वमुपागताम्

そこで彼は欲望に責め立てられつつ彼女と戯れた。彼女もまた、その瞬間に生じた情欲に目を覆われ、恥を失う境地へと落ちた。

Verse 39

एवं तस्याः समं तेन स्थिताया दिवसो गतः । निमेषवन्मुनिश्रेष्ठास्ततश्चास्तं गतो रविः

かくして彼と共に留まるうちに、一日はまばたきほどに過ぎ去った、ああ最勝の牟尼よ。やがて太陽は西に沈んだ。

Verse 40

एतस्मिन्नंतरे विप्रो जाबालिर्दुःख संयुतः । अनायातां सुतां ज्ञात्वा परिबभ्राम सर्वतः

その間、婆羅門ジャーバーリは悲嘆に沈み、娘が戻らぬと知るや、あらゆる方角へさまよい歩いて捜し求めた。

Verse 41

अहो सा दुहिता मह्यं किमु व्यालैः प्रभक्षिता । वृक्षं कंचित्समारूढा पतिता धरणी तले

「ああ、我が娘はどうなったのだ。獣に喰われたのか。あるいは何かの木に登って、地に落ちたのか。」

Verse 42

किं वा जलाशयं कंचित्प्राप्य गाधमजानती । निमग्ना तत्र सा बाला संप्रविष्टा जलार्थिनी

あるいは水を求めて、深さも知らぬ池に至り、汲もうとして入ったその若き娘は、そこで沈み没した。

Verse 43

एवं स प्रलपन्विप्रो बभ्राम गहने वने । कुशकण्टकविद्धांगः क्षुत्पिपासासमाकुलः

かくして嘆きつつ、そのバラモンは深い森をさまよった。身はクシャ草と棘に刺され、飢えと渇きに責められていた。

Verse 44

यंयं शृणोति शब्दं स मृगपक्षिसमुद्भवम् । रजन्यां तत्र निर्याति मत्वा फलवतीं च ताम्

鹿や鳥から起こるいかなる物音を聞いても、夜にはそこへ駆け出し、それを彼女と思い、よき成就を願った。

Verse 45

अथ क्रमात्समायातो हरहर्म्यं स सन्मुनिः । यत्र चित्रांगदोपेता सा संतिष्ठति कन्यका

やがて時を経て、その善き聖仙はハラの御殿に至った。そこには、四肢に輝く飾りをまとった乙女が立っていた。

Verse 46

निःशंका जल्पमाना च रागवाक्यान्यनेकशः । अनर्हाणि कुमारीणां ब्रह्मजानां विशेषतः

彼女はためらいなく語り、情欲に染まった言葉を幾度も口にした。それは乙女にふさわぬ言であり、とりわけバラモンの家に生まれた者には不相応であった。

Verse 47

ततः स सुचिरं श्रुत्वा दूरस्थो विस्मयान्वितः । कुमार्याश्चेष्टितं दृष्ट्वा कोपसंरक्तलोचनः

その後、彼は遠くから久しく驚きつつ聞き、乙女の振る舞いを見て、怒りにより眼を赤く染めた。

Verse 48

अथ दुद्राव वेगेन गृह्य काष्ठसमुच्चयम् । द्वाभ्यामेव विनाशाय भर्त्समानो मुहुर्मुहुः

すると彼は勢いよく駆け寄り、薪の束をつかんだ。幾度も幾度も罵りつつ、滅ぼしてやると脅した。

Verse 49

धिग्धिक्पापसमाचारे कौमार्यं दूषितं त्वया । लांछनं च समानीतं मम लोकत्रयेऽपि च

「恥を知れ、卑しき罪の行い手よ！おまえによって我が処女の清浄は汚され、我に汚名がもたらされた――三界においてさえも。」

Verse 50

नितरां पतिमासाद्य कर्मणानेन चाधमे । तस्मादनेन पापेन युक्तां त्वां नाशयाम्यहम्

「この卑劣な行いによって、おまえはまさしく夫を得たのだ。ゆえに、この罪に縛られたおまえを、我は滅ぼす。」

Verse 51

एवमुक्त्वा प्रहारं स यावत्क्षिपति सन्मुनिः । तावच्चित्रांगदो नष्टो व्योममार्गेण सत्वरम्

そう言い終えるや、聖なる牟尼が打撃を放とうとしたその時、チトラーンガダはたちまち姿を消し、天の道を疾く逃れ去った。

Verse 52

विवस्त्रा सापि तत्रैव खिन्नांगी कामसेवया । न शशाक क्वचिद्गंतुं समुत्थाय ततः क्षितौ

彼女もまた、そこで衣を剥ぎ取られ、強いられた情欲によって体は疲れ果て、地面から起き上がってどこへも行くことができなかった。

Verse 53

ततः काष्ठप्रहारोघैर्हत्वा तां पतितां क्षितौ । मृतामिति परिज्ञाय स क्रोधपरिवारितः

そして、彼は木片で彼女に雨あられと殴打を浴びせ、地に伏していた彼女を殺害した。彼女が死んだことを悟ってもなお、彼は激しい怒りに包まれていた。

Verse 54

ततश्चित्रांगदस्यापि ददौ शापं सुदारुणम् । स दृष्ट्वाऽकाशमार्गेण गच्छमानं भयातुरम्

そして彼は、空の道を恐怖に怯えながら逃げ去るチトラーンガダを見上げ、彼に対しても最も恐ろしい呪いをかけた。

Verse 55

य एष कन्यकां मह्यं धर्षयित्वा समुत्पतेत् । स पतत्वचिरात्पापश्छिन्नपक्ष इवांडजः

「我が娘を辱め、飛び去ろうとするこの罪人は、翼をもがれた鳥のごとく、速やかに墜落するであろう。」

Verse 56

कुष्ठव्याधिसमायुक्तश्चलितुं नैव च क्षमः । एतस्मिन्नन्तरे भूमौ स पपात नभस्तलात्

癩病に冒され、身動きさえ取れなくなった彼は、まさにその瞬間、空から大地へと落下した。

Verse 57

कुष्ठव्याधिसमायुक्तः स च चित्रांगदो युवा । ततस्तं स मुनिः प्राह काष्ठोद्यतकरः क्रुधा

癩病に冒されたその若きチトラーンガダに、聖仙は怒って杖を振り上げ、こう言った。

Verse 58

कस्त्वं पापसमाचार येन मे धर्षिता बलात् । कुमारी तन्नयाम्येष त्वामद्य यम शासनम्

「私の娘を力ずくで辱めた罪深き者よ、お前は何者か。今日こそお前を閻魔（ヤマ）の裁きの場へ送ってやる。」

Verse 59

चित्रांगद उवाच । अहं चित्रांगदोनाम गन्धर्वस्त्रिदिवौकसाम् । तीर्थयात्राप्रसंगेन क्षेत्रेऽस्मिन्समुपागतः

チトラーンガダは言った。「私の名はチトラーンガダ、天界に住むガンダルヴァの一人です。巡礼の折、この聖地に参りました。」

Verse 60

ततस्तु कन्यकां दृष्ट्वा कामदेववशं गतः

その時、乙女を見て、彼は愛欲の神カーマデーヴァの支配下に落ちてしまいました。

Verse 61

ततः सेवितवानत्र लताहर्म्ये जनच्युते । तस्मात्कुरु क्षमां मह्यं दीनस्य प्रणतस्य च

「その後、人のいないこの蔓草の庵で、私は彼女と交わりました。ですから、どうか私をお許しください。私は悲嘆に暮れ、ひれ伏しております。」

Verse 62

यथा व्याधेर्भवेन्नाशो यथा स्याद्गगने गतिः । भूयोऽपि त्वत्प्रसादेन स्वल्पः कोपो हि साधुषु

病が癒え、空を行くことができるように、あなたの恩寵によって、徳高き人々の怒りが束の間であり、速やかに鎮まりますように。

Verse 63

जाबालिरुवाच । ईदृग्रूपधरस्त्वं हि मम वाक्याद्भविष्यसि । एषापि मत्सुता पापा वस्त्रहीना सदेदृशी

ジャーバーリは言った。「実に、私の言葉によって、お前はそのような姿になるであろう。そして私のこの罪深い娘もまた、衣を纏わず、このままの姿でいるであろう。」

Verse 64

भविष्यति न संदेहो जीवयिष्यति चेत्क्वचित् । यद्येषा धास्यति क्वापि वस्त्रं गात्रे निजे क्वचित्

「疑いなくそうなるであろう、もし彼女がどこかで生きながらえるならば。もし彼女がいずこかで、自身の体に衣を纏うようなことがあれば…」

Verse 65

तन्नूनं च शिरोऽप्यस्याः फलिष्यति न संशयः । एवमुक्त्वा विकोपश्च स जगाम निजाश्रमम्

「その時、確かに彼女の頭は砕け散るであろう。疑いはない。」このように言い、怒りに満ちたまま、彼は自身の庵へと去っていった。

Verse 66

चित्रांगदोऽपि तत्रैव तया सार्धं तथा स्थितः । कस्यचित्त्वथ कालस्य तत्र क्षेत्रे समाययौ

チトラーンガダもまた、彼女と共にその場に、そのままの状態で留まった。そしてしばらくの時が過ぎた後、その聖地に神聖な存在が到来した。

Verse 67

चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां भगवाञ्छशिशेखरः । गन्तुं चित्रेश्वरे पीठे गणै रौद्रैः समावृतः । योगिनीभिः प्रचण्डाभिः सार्धं प्राप्ते निशामुखे

チャイトラ月の白分の十四日、福徳なる主、月を頂に戴く御方（シヴァ）は、猛きガナたちに囲まれ、恐るべきヨーギニーらを伴って、夜の始まりにチトレーシュヴァラの座へと赴いた。

Verse 68

अथ प्राप्ते निशार्धे तु योगिन्यस्ताः सुदारुणाः । महामांसं महामांसमित्यूचुर्भक्षणाय वै

やがて真夜中になると、あの極めて凄惨なるヨーギニーたちは食を求めて叫び、「大いなる肉を！ 大いなる肉を！」と言った。

Verse 69

नृत्यमानाः पुरस्तस्य देवदेवस्य शूलिनः । सस्पर्धा गणमुख्यैस्तैर्नर्तमानैः समंततः

神々の神、三叉戟を執る御方（シヴァ）の御前で舞い、ガナの首座たちもまた四方を巡って舞い、互いに競い合いながら昂ぶる舞を捧げた。

Verse 70

यस्तत्र समये तासां महामांसं प्रयच्छति । मंत्रपूतं स संसिद्धिं समवाप्नोति वांछिताम्

その時まさに、真言によって清められた「大いなる肉の供物」を彼女らに捧げる者は、望む成就を余すところなく得る。

Verse 71

मद्यं मांसं तथा चान्यन्नैवेद्यं वा फलादिकम् । तस्य सिद्धिः समादिष्टा यथा स्वहृदये स्थिता

酒であれ肉であれ、また果物などのナイヴェーディヤ（供物）であれ、彼の成就は、自らの心中に抱く願い（意図）に応じて定まると説き示されている。

Verse 72

एतस्मिन्नंतरे कन्या सा जाबालिसमुद्भवा । स च चित्रांगदस्तत्र गत्वा प्रोवाच सादरम्

その折、ジャーバーリより生まれしその乙女が現れた。するとチトラーンガダはそこへ赴き、恭しく言葉を述べた。

Verse 73

अस्मदीयमिदं मांसं योगिन्यो हर्षसंयुताः । भक्षयन्तु यथासौख्यं स्वयमेव प्रकल्पितम्

「歓喜に満ちたヨーギニーたちよ、我らのこの肉を、望むままに食してよい。これは我ら自ら整えたものだ。」

Verse 74

अथ तं पुरुषं दृष्ट्वा कुष्ठव्याधिसमावृतम् । विवस्त्रां कन्यकां तां च सर्वास्ता विस्मयान्विताः

やがて、癩病に覆われたその男を見、また衣をまとわぬその乙女を見て、皆は驚嘆に打たれた。

Verse 75

ते च सर्वे गणा रौद्राः स च देवस्त्रिलोचनः । पप्रच्छ कौतुकाविष्टस्तत्र चित्रांगदं प्रभुः

そして猛きガナたち一同、さらに三つ目の主もまた—好奇に駆られて—その場で主はチトラーンガダに問いかけた。

Verse 76

कस्त्वं धैर्यसमायुक्तो महत्सत्त्वे व्यवस्थितः । यः प्रयच्छसि जीवं त्वं कीटस्यापि सुवल्लभम्

「汝は何者か—不動の勇気を備え、大いなる徳に安住し—命という最も愛しきものを、虫けらにさえ与えようとする者よ。」

Verse 77

केयं च वसनैंर्हीना त्वया सार्धं गतव्यथा । प्रयच्छति निजं देहं यद्देयं नैव कस्यचित्

「そしてこの女は誰なのか。衣をまとわず、苦しみもなく汝と共に来た者で—みだりに誰にでも与えるべきでない供物として、自らの身を捧げようとしているのか。」

Verse 78

सूत उवाच । ततः स कथयामास सर्वमात्मविचेष्टितम् । यथा कन्यासमं संगः कृतः शापश्च सन्मुनेः

スータは語った。そこで彼は、自らの行いによって起こった一切を語り明かした—いかにしてその乙女と交わりを得たか、また高徳の聖仙の呪詛をいかにして招いたかを。

Verse 79

ततश्चित्रांगदं दृष्ट्वा स गन्धर्वं दिवौकसाम् । तथारूपं कृपाविष्टस्ततः प्रोवाच शंकरः

そのときシャンカラは、天界の一員たるガンダルヴァ、チトラーンガダがそのような有様に落ちているのを見て、憐れみに心を満たし、こう語った。

Verse 80

मम संदर्शनं प्राप्य न मृत्युर्जायते क्वचित् । न वृथा दर्शनं चैतत्तस्मात्प्रार्थय सादरम्

「我がダルシャナを得たなら、いかなる時にも死は起こらぬ。この拝観は決して虚しくない。ゆえに、敬虔に願い求めよ。」

Verse 81

चित्रांगद उवाच । व्याधिनाऽहं सुनिर्विण्णस्तेन देवात्र चागतः । येन व्याधिक्षयो भावी देहनाशेन शंकर

チトラーンガダは言った。「病に責められ、ひどく疲れ果てたゆえ、ここに来て御前に参じました、ああ神よ。ああシャンカラよ、いかなる手立てによってこの病は尽きるのでしょう—たとえこの身の滅びを要するとしても。」

Verse 82

तस्मात्कुरु क्षयं व्याधेर्यदि यच्छसि मे वरम् । खेचरत्वं पुनर्देहि येन स्वर्गं व्रजाम्यहम्

ゆえに、もし我に恩寵の願いを授け給うなら、我が病を終わらせ給え。さらに、再び虚空を行く身（天翔る力）を授け、我を天界スヴァルガへ帰らしめ給え。

Verse 83

श्रीशंकर उवाच । त्वं स्थापयात्र मल्लिंगं पीठे गन्धर्वसत्तम । ततश्चाराधय प्रीत्या यावद्वर्षमुपस्थितम्

聖なるシャンカラは言った。「ガンダルヴァの中の最勝者よ、ここで台座の上に土のリンガを安置せよ。しかる後、満一年が過ぎるまで、歓喜と信愛をもって礼拝せよ。」

Verse 84

यथायथा सुपूजां त्वं मल्लिंगस्य करिष्यसि । दिनेदिने तथा व्याधेस्तव नाशो भविष्यति

その土のリンガをいよいよ善く供養するほどに、日ごとに同じほど、汝の病は滅してゆくであろう。

Verse 85

ततस्तु खे गतिं प्राप्य पुनः स्वर्गं प्रयास्यसि । मत्प्रसादान्न सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम्

そののち、虚空を行く力を得て、再びスヴァルガへ赴くであろう。我が恩寵により疑いはない—これは我が語る真実である。

Verse 86

एषापि कन्यका यस्मात्प्रविष्टा पीठमध्यतः । तस्मात्फलवतीनाम योगिनी सम्भविष्यति

また、この乙女が台座の中央へと入り込んだがゆえに、ここに「パラヴァティー（Phalavatī）」と名づけられるヨーギニーが現れるであろう。

Verse 87

अनेनैव तु रूपेण नग्नत्वेन व्यवस्थिता । मुख्यामवाप्स्यते पूजां वांछितं च प्रदास्यति । पूजकानां स्थितं चित्ते शतसंख्यगुणं तदा

まさにこの姿のまま—衣をまとわずして—彼女は安置される。最上の供養を受け、望まれるものを授けるであろう。そのとき礼拝者の心に抱く願いは百倍となって成就する。

Verse 88

एतां संपूजयेन्मर्त्यः पीठमेतत्ततः परम् । पूजयिष्यति तस्येष्टा सिद्धिरेवं भविष्यति

人は彼女をしかるべく供養し、次いでこのピ―タ（台座）をより高き依り処として供養すべきである。供養する者には、このようにして望む成就が現れる。

Verse 89

एवमुक्त्वा ततः साऽथ हर्षेण महताऽन्विता । योगिनीवृंदमध्यस्था नृत्यं चक्रे ततः परम्

かく語り終えると、彼女は大いなる歓喜に満ち、ヨーギニーの群れのただ中に立って、その後、妙なる舞を舞った。

Verse 90

एवं बभूव सा तत्र योगिनी च वरांगना । तथा चक्रे परं नृत्यं यथा तुष्टो महेश्वरः

かくして彼女はその場において、ヨーギニーとして、また優れた乙女として現れ、マヘーシュヴァラが歓喜するほどの最上の舞を舞った。

Verse 91

ततः प्रोवाच तां हृष्टः सर्वयोगिनिसंनिधौ । अनेन तव नृत्येन गीतेन च विशेषतः

それから彼は喜びに満ち、すべてのヨーギニーの面前で彼女に告げた。「この汝の舞によって—とりわけ汝の歌によって—……」

Verse 92

परितुष्टोस्मि ते वत्से तस्माच्छृणु वचो मम । निशीथेऽद्य दिने प्राप्ते यस्ते पूजां करिष्यति

愛しき子よ、汝に大いに満足した。ゆえに我が言葉を聞け。まさにこの日の真夜中が到来するとき、汝への礼拝を行う者は誰であれ……

Verse 93

सुरा मांसान्नसत्कारैर्मंत्रैरागमसंभवैः । स भविष्यति तत्कालं शापानुग्रहशक्तिमान्

酒・肉・食物の供物に、敬礼と、アーガマに由来する真言を添えて行ずれば、その礼拝者はただちに呪詛と加護（祝福）の力を具える。

Verse 94

बंधनं मोहनं चापि शत्रोरुच्चाटनं तथा । करिष्यति न सन्देहो वशीकरणमेव च

彼は縛縛・迷惑・敵の駆逐を成就する。疑いなく、さらに調伏（ヴァシーカラナ）をも行うであろう。

Verse 95

त्रिकोणं कुण्डमास्थाय दिशां पालान्प्रपूजयेत् । क्षेत्रपालं च सर्वास्ता देवता गमनोद्भवाः

三角形の火壇（クンダ）を設け、まず方位の守護神を礼拝し、さらにクシェートラパーラを礼拝せよ。また、儀礼の進行に伴い随伴として現れる一切の神々をも供養せよ。

Verse 96

तथा चत्वरपूजां च प्रकृत्वा विधिपूर्वकम् । पश्चात्त्वां पूजयित्वा च होमं यश्च करिष्यति

同様に、規則に従ってチャトヴァラ・プージャー（四方の区画の供養）を行い、その後に汝を礼拝し、さらに火供（ホーマ）を修する者は……

Verse 97

शत्रुवामपदोत्थेन स्पृष्टेन रजसाऽथवा । गुग्गुलेन सहस्रांतं स्तंभनं च करिष्यति

敵の左足の足跡に触れた塵、あるいはグッグル（guggulu）を用いて、彼はスタンバナ（麻痺・拘束）の法を修し、千回の誦持／供養をもって成就させる。

Verse 98

यश्च शत्रुं हृदि स्थाप्य शत्रूद्वर्तनसंभवम् । मलं धात्रीफलैः सार्धं मोहनं स करिष्यति

また、敵を心中に据え（専念の意をもって）、敵に関わるウドヴァルタナ（塗擦・粉擦）から生じた穢れを、ダートリー果（アーマラキー）とともに用いる者は、モーハナ（惑乱・魅了）の法を成就する。

Verse 99

यः शत्रोः स्नानजं तोयं गृहीत्वा चाथ कर्दमम् । शिवनिर्माल्यसंयुक्तं जुह्वयिष्यति पावके

敵の沐浴の水と泥とを取り、シヴァのニルマーリヤ（供養の聖なる残余）を合わせて聖火に供える者は、この作法によってその敵を制伏し得る。

Verse 100

तवाग्रे स नरो नूनं शत्रुमुच्चाटयिष्यति । एषोपि तव संगेन तव चित्रांगदः प्रियः । संप्राप्स्यति च सत्पूजामनुषंगात्त्वदुद्भवात्

あなたの御前において、その男は必ずや敵を追い払い、打ち伏せるであろう。さらに、あなたの愛しきチトラーンガダも、あなたと結縁し近侍することにより、あなたより生じた吉祥なる因縁のゆえに、正しき尊崇の供養を得る。

Verse 101

फलवत्युवाच । यदि देव प्रसन्नो मे तथान्यमपि सद्वरम्

ファラヴァティーは言った。「もし、主よ、あなたが私をお喜びくださるなら、どうか私に、さらにもう一つのすぐれた恩寵（ヴァラ）をお授けください。」

Verse 102

हृदिस्थं देहि मे सौख्यं येन संजायतेऽखिलम् । पिता ममैष जाबालिर्निर्मुक्तो वसनैः सदा

我が心に宿る内なる安らぎを、あらゆる善が生ずるその安寧を、どうか我に授け給え。さらに我が父ジャーバーリは、常に相応の衣を欠いたままである。

Verse 103

अहं यथा तथात्रैव संतिष्ठतु दिवानिशम् । येन संतापमायाति पश्यन्मम विरोधिनीम्

我が身がいかなる有様であろうとも、彼女はここに昼夜とどまれ。そうして我が敵対する女を見て、燃える苦悩に囚われよ。

Verse 104

क्रीडां ब्राह्मणवंशस्य मद्यमांससमुद्भवाम् । मद्यगन्धं समाघ्राति मांसं पश्यति संस्कृतम् । मां स्वच्छंदरतां नित्यं दुःखं याति दिनेदिने

酒と肉より起こり、婆羅門の家系に不名誉をもたらす恥ずべき「戯れ」を、彼女は見よ。酒の臭気を嗅ぎ、調えられた肉を目にせよ。さらに、我が常に己が意のままに自在に生きるのを見て、日ごとに憂いへ沈め。

Verse 105

श्रीभगवानुवाच । एवं भविष्यति प्रोक्तं संजातं चाधुना शुभे । अहं यास्यामि कैलासं त्वं तिष्ठात्र यथोदिता

世尊は仰せになった。「汝の言葉のとおりになろう。吉祥なる者よ、まさに今それは成就した。我はカイラーサへ赴く。汝は我が告げたとおり、ここに留まれ。」

Verse 106

सूत उवाच । एवं स भगवान्प्रोक्त्वा गतश्चादर्शनं हरः । योगिन्यश्चैव ताः सर्वाः स्वेस्वे स्थाने व्यवस्थिताः

スータは語った。「かく仰せになって、主ハラは去り、姿を見せなくなった。さらに、かのすべてのヨーギニーたちは、それぞれ自らの場所に確立して留まった。」

Verse 107

चित्रांगदोपि तत्रैव कृत्वा प्रासादमुत्तमम् । लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः

チトラーンガダもまたその地で最上の殿堂を建立し、三叉戟を執る神々の神シヴァのリンガを安置した。

Verse 108

ततश्चाराधयामास दिवारात्रमतंद्रितः

その後、倦むことなく怠ることなく、昼夜を分かたず礼拝した。

Verse 109

ततः संवत्सरस्यांते व्याधिमुक्तः सुरूपधृक् । विमानवरमारूढो जगाम त्रिदशालयम् । सोऽपि जाबालिनामाथ विवस्त्र समपद्यत

そして一年の終わりに、彼は病より解き放たれ、麗しい姿を得た。最勝の天の車に乗り、神々の住処へと赴いた。だがジャーバリーはその後、裸同然の貧窮と恥辱の境に陥った。

Verse 110

जनहास्यकरो लोके स्थितस्तत्रैव सर्वदा । पश्यमानो विकारांस्तान्दुःखितः स्वसुतोद्भवान्

世の人々の嘲笑の的となり、彼は常にその地に留まって、自らの子孫から生じたそれらの醜変を見ては悲嘆に沈んだ。

Verse 111

ततश्च गर्हयामास स्त्रीणां जन्म महामुनिः । तस्मिन्पीठे समासाद्य दुःखेन महताऽन्वितः

そのとき大聖仙は、女として生まれることそのものさえ非難し始めた。かの聖なるピータに至ると、深い悲しみに圧倒された。

Verse 112

अहो पापात्मनां पुंसां संभविष्यंति योषितः । यासामीदृक्समाचारो द्विजवंशोद्भवास्वपि

ああ嘆かわしい！ 罪深き男より女は生まれ、婆羅門の家系に生まれた者でさえ、その行いがかくのごとくなることがある。

Verse 113

सकृदेव मया संगः कृतो नार्या समन्वितः । आजन्ममरणं यावत्पापं प्राप्तं यथेदृशम्

ただ一度、女と交わったのみである。しかるに生より死に至るまで、まさにこのような罪を負ってしまった。

Verse 114

ये पुनस्तासु संसक्ताः सदैव पुरुषाधमाः । का तेषां जायते लोके गतिर्वेद्मि न चिंतयन्

また、常に彼女らに絡め取られる卑しき男どもは、この世でいかなる行き先を得るのか。思うだに耐えがたい。

Verse 115

एवं तस्य ब्रुवाणस्य योगिन्यस्ताः क्रुधान्विताः । तमूचुर्ब्राह्मणं तत्र घृणया परिवारितम्

彼がそのように語ると、怒りに満ちたヨーギニーたちは、その場でその婆羅門に向かい、厳しい非難をもって取り囲んで告げた。

Verse 116

योगिन्य ऊचुः । मा निंदां कुरु मूढात्मंस्त्वं स्त्रीणां योगमाश्रितः । एतच्चराचरं विश्वं स्त्रीभिः संधार्यते यतः

ヨーギニーたちは言った。「女を罵るな、迷える者よ。汝自身もまた女のヨーガ、すなわちその力に依っている。動くものも動かぬものも含むこの全宇宙は、女性の霊力によって支えられているのだ。」

Verse 117

याभिः संजनितः शेषः कूर्मश्च तदनंतरम् । याभ्यां संधार्यते पृथ्वी यस्यां विश्वं प्रतिष्ठितम्

その御方によってシェーシャ（Śeṣa）が生じ、ついでクールマ（Kūrma）もまた現れた。その御方によって大地は支えられ—この全宇宙はその御方の上に確立している。

Verse 118

धन्येयं ते सुता मूढ या प्राप्ता योगमुत्तमम् । प्राप्ता च परमं स्थानं स्तोकैरेवात्र वासरैः

まことに汝の娘は福徳に満ちている、迷える者よ。彼女は無上のヨーガを成就し、ここにてわずかな日数のうちに至高の境地へ到った。

Verse 119

त्वं पुनर्मूर्खतां प्राप्तश्छांदसं मार्गमास्थितः । अविद्यया समायुक्तः संसारेऽत्र भ्रमिष्यसि

しかし汝は、再び愚かさに堕ち、チャンダサ（chāndasa）の道に就いた。無明に結ばれて、この世の輪廻（サンサーラ）にてさまよい続けるであろう。

Verse 120

मुनिरुवाच । स्त्रियो निंद्यतमाः सर्वाः सर्वावस्थासु दुःखदाः । इहलोके परे चैव ताभ्यः सौख्यं न लभ्यते

仙人は言った。「女は皆、最も非難されるべきもの。いかなる境遇にあっても苦しみをもたらす。この世においても来世においても、彼女らによって安楽は得られない。」

Verse 121

यदर्थं निहतः शुम्भो निशुम्भश्च महासुरः । रावणो दण्डभूपश्च तथान्येऽपि सहस्रशः

まさにその目的のために、シュンバとニシュンバという大アスラは討たれ、またラーヴァナとダンダ王も打ち倒され、さらに他にも幾千もの者が同様であった——（この聖なる威力が、このティールタの讃嘆において宣べられる）。

Verse 122

प्राप्य तादृग्द्विजं कांतं गौतमं स्त्रीस्वभावतः । अहिल्या शक्रमासाद्य चकमे शीलवर्जिता

かくも尊く愛すべき二度生まれの聖仙ガウタマを得ながらも、ここに女の性として語られる移ろいやすさゆえに、貞節を失ったアハリヤーはシャクラ（インドラ）に近づき、彼との交わりを望んだ。

Verse 123

कन्योवाच । यच्च निंदसि मूढात्मन्संति निंद्याश्च योषितः । तद्वदस्व मया सार्धं येन त्वां बोधयाम्यहम्

乙女は言った。「おお迷える者よ、汝は女をそしり、『非難されるべき女がいる』と言う。ならばそれを私と共に余すところなく語れ。私が汝を正しい理解へと目覚めさせよう。」

Verse 124

न तेऽस्ति हृदये बुद्धिर्न लज्जा न दया मुने । किमंत्यजोऽपि तत्कर्म कुरुते यत्त्वया कृतम्

おお牟尼よ、汝の心には分別がない——恥もなく、慈悲もない。汝のなしたことは、賤民でさえ犯さぬほどの所業である。

Verse 125

अहं तावत्प्रहारेण त्वया व्यापादिताऽधम । स्त्रीहत्योद्भवपापस्य न चिन्ता विधृता हृदि

「汝の一撃によって、私はまことに殺された、卑しき者よ。だが我が心には、女を殺すことより生ずる罪への恐れを少しも抱かなかった。」

Verse 126

विशेषेण सुतायाश्च कोपाविष्टेन चेतसा । गच्छंति पातकान्यत्र प्रायश्चित्तैः पृथग्विधैः

ここでは、さまざまに異なる贖罪行（プラーヤシュチッタ）によって罪は払い去られる——とりわけ怒りに心を奪われて犯した罪、さらには自らの娘に関わって生じた罪さえも。

Verse 127

स्त्रीवधोत्थं पुनर्याति यदि तत्त्वं प्रकीर्तय । एतन्मे न च दुःखं स्याद्यद्धतास्मि द्विजाधम

「もし汝が救いの真理たる実相をまことに宣説するなら、女を殺したことより生じた罪は再び汝に帰するであろう。われにはこのことに悲しみはない――卑しき婆羅門に殺されたとしても。」

Verse 128

यच्छप्ता नग्नसद्भावं नीता तत्पातकं च ते । कल्पांतेऽपि सुदुर्बुद्धे न संयास्यति कुत्रचित्

汝は呪詛を受けたがゆえに裸形の境に追いやられ、その罪そのものが汝に降りかかった。ああ邪悪な心の者よ、劫の終わりに至るとも、いずこにおいても汝には消え去らぬ。

Verse 129

तस्माद्भुंक्ष्व सुदुःखार्तः स्थितोऽत्रैव मया सह । न भूयो निंदसि प्रायो न च व्यापादयिष्यसि

ゆえに、激しい悲苦に悩む者よ、ここに我と共に留まり、食を受けよ。もはや以前のように誹りをなさず、再び暴を働き害を加えることもないであろう。

Verse 130

अनिंद्या योषितः सर्वा नैता दुष्यंति कर्हिचित् । मासिमासि रजो ह्यासां दुष्कृतान्यपकर्षति

すべての女人はそしられるべきではない。彼女らはいついかなる時も汚れに染まらぬ。月ごとに流れる月経の血が、まことにその罪業を取り去るからである。

Verse 131

मुनि रुवाच । स्त्रियः पापसमाचारा नैताः शुध्यंति कर्हिचित् । परकांते रतिर्यासामंत्यजत्वं प्रयच्छति

牟尼は言った。「罪の行いに染まる女人—そのような女人は決して清浄とならぬ。また他人の愛する者に歓びを求める者は、賤民として、種姓の外へと堕ちる。」

Verse 132

कन्योवाच । मा मैवं वद मूढात्मन्नमेध्या इति योषितः । अत्र श्लोकः पुरा गीतो मनुना तं निबोध मे

乙女は言った。「そのように言ってはなりません、迷える者よ——女たちを『不浄』と呼ぶな。ここに、昔マヌが詠んだ一偈がある。わたしから学びなさい。」

Verse 133

ब्राह्मणाः पादतो मेध्या गावो मेध्यास्तु पृष्ठतः । अजाश्वा मुखतो मेध्या स्त्रियो मेध्याश्च सर्वतः

「ブラーフマナは足より清らかであり、牛は背より清らかである。山羊と馬は口より清らかであり、女はあらゆる面において清らかである。」

Verse 134

मुनिरुवाच । ब्राह्मणाः सर्वतो मेध्या गावो मेध्याश्च सर्वतः । अजाश्वा मुखतो मेध्या न मेध्याश्च स्त्रियः क्वचित्

仙者は言った。「ブラーフマナはあらゆる面で清らかであり、牛もまたあらゆる面で清らかである。山羊と馬は口より清らかであるが、女はいついかなる時も清らかではない。」

Verse 135

कन्योवाच । तस्य चिंतामणिर्हस्ते तस्य कल्पद्रुमो गृहे । कुबेरः किंकरस्तस्य यस्य स्यात्कामिनी गृहे

乙女は言った。「その人には如意宝珠チンターマニが手の内にあり、その家には願いを授ける樹カルパドゥルマが立つ。さらに財神クベーラさえも仕える——家に愛しき女人を有する者には。」

Verse 136

मुनिरुवाच । तस्यापदोऽखिला दुःखं दुःखं तस्याखिलं गृहे । नरकः सर्वतस्तस्य यस्य स्यात्कामिनीगृहे

仙者は言った。「その者には、あらゆる災いが苦となり、その家では万事が苦となる。地獄が四方より彼を取り巻く——家に欲望に駆られた女がいる者には。」

Verse 137

कन्योवाच । यानि कान्यत्र सौख्यानि भोगस्थानानि यानि च । धर्मार्थकामजातानि तानि स्त्रीभ्यो भवंति हि

乙女は言った。「ここにあるいかなる歓びも、享楽の場のいかなるものも――ダルマ・アルタ・カーマより生ずるそれらは、まことに女人によって起こるのです。」

Verse 138

मुनिरुवाच । यानि कानि सुदुःखानि क्लेशानि यानि देहिनाम् यानि कष्टान्यनिष्टानि स्त्रीभ्यस्तानि भवंति च

仙人は言った。「身を受けた者どもにあるいかなる激しい苦しみと悩みも、いかなる辛苦と望まぬ災いも――それらもまた女人によって起こるのだ。」

Verse 139

कन्योवाच । धर्मार्थकाममोक्षान्स्त्री चतुरोऽपि चतसृभिः । वह्निप्रदक्षिणाभिस्तान्विवाहेऽपि प्रदर्शयेत्

乙女は言った。「女人は聖火を四度めぐることにより、婚礼においてさえ、ダルマ・アルタ・カーマ・モークシャという四つの目的を示すのです。」

Verse 140

मुनिरुवाच । संसारभ्रमणं नारी प्रथमेऽपि समागमे । वह्निप्रदक्षिणान्यायव्याजेनैव प्रदर्शयेत्

仙人は言った。「まさに最初の結びにおいて、女人は聖火をめぐる作法を口実として、サンサーラの輪転そのものを見せるのだ。」

Verse 141

कन्योवाच । के नाम न विरज्यंति ज्ञानाढ्या अपि मानवाः । कर्णांतलग्ननेत्रांतां दृष्ट्वा पीन पयोधराम्

乙女は言った。「誰が欲情に動かされぬであろうか――たとえ知恵に富む人であっても。耳の端に届くかのような眼差しをもち、豊かな乳房の女人を見れば。」

Verse 142

मुनिरुवाच । के नाम न विनश्यंति मूढज्ञाना नितंबिनीम् । रम्यबुद्ध्योपसर्पंति ये ज्वालाः शलभा इव

仙人は言った。「愚かな“知”を知恵と思う者が、艶なる女を麗しいと妄想して近づけば、火焔へ飛び込む蛾のように、誰が滅びずにいられようか。」

Verse 143

कन्योवाच । निर्मुखौ च कठोरौ च प्रोद्धतौ च मनोरमौ । स्त्रीस्तनौ सेवते धन्यो मधुमांसे विशेषतः

乙女は言った。「硬く高く持ち上がり、たとえ“顔”はなくとも愛でるに足る。女の乳房に親しむ者は福ある者、とりわけ春の季に。」

Verse 144

मुनिरुवाच । आभोगिनौ मंडलिनौ तत्क्षणान्मुक्तकंचुकौ । वरमाशीविषौ स्पृष्टौ न तु पत्न्याः पयोधरौ

仙人は言った。「瞬く間に覆いを脱ぐ、頭巾ある二匹の蛇がとぐろを巻くのに触れるほうがよい。自らの妻の乳房に触れるよりも。」

Verse 145

कन्योवाच । न चासां रचनामात्रं केवलं रम्यमंगिभिः । परिष्वंगोऽपि रामाणां सौख्याय पुलकाय च

乙女は言った。「その魅力はただ身のかたちにあるのではない。愛しき女の抱擁さえ、歓びと身震い（鳥肌）をもたらす。」

Verse 146

मुनिरुवाच । न चासां रचनामात्रं रम्यं स्यात्पापदं दृशः । वपुः स्पृष्टं विनाशाय स्त्रीणां प्रेत्य नरकाय च

仙人は言った。「その姿は真に“悦ばしい”ものではない。眼にとっては罪の因となる。身に触れれば滅びを招き、死後は地獄へと至る。」

Verse 147

कन्योवाच । को नाम न सुखी लोके को नाम सुकृती न च । स्पृहणीयतमः को न स्त्रीजनो यस्य रज्यते

乙女は言った。「この世で幸せでない者が誰いよう。功徳なき者が誰いよう。女たちの交わりが恋い慕い、心を染めるその人ほど、最も羨まれる者が他にあろうか。」

Verse 148

मुनिरुवाच । को न मुक्तिं व्रजेत्तत्र को न शस्यतरो भवेत् । को न स्यात्क्षेमसंयुक्तः स्त्रीजने यो न रज्यते

聖仙は言った。「誰が解脱へと向かわぬだろう。誰が真に称賛される者とならぬだろう。女たちの交わりに執着しない者が、安穏と福楽に具わらぬことがあろうか。」

Verse 149

कन्योवाच । संसारांतः प्रसुप्तस्य कीटस्यापि प्ररोचते । स्त्रीशरीरं नरस्यात्र किं पुनर्न विवेकिनः

乙女は言った。「輪廻の泥の中に眠る虫でさえ、何かしら好ましく思うものを見いだす。この世でも、女の身は男にとって魅力的に映る—まして分別を欠く者にはなおさらである。」

Verse 150

मुनिरुवाच । अमेध्यजा तस्य यथा तथा तद्रोचनं कृमेः । तथा संसारसूतस्य स्त्रीशरीरं च कामिनः

聖仙は言った。「不浄より生まれた虫が、その不浄そのものを心地よいとするように、欲に駆られ、輪廻の糸に紡がれた男は、女の身に歓びを見いだす。」

Verse 151

कन्योवाच । सौख्यस्थानं नृणां किंचिद्वेधसा ऽन्यदपश्यता । शाश्वतं चिंतयित्वाथ स्त्रीरत्नमिदमाहृतम्

乙女は言った。「創造主ヴィダータは、人々のための安らぎの幸福の場を他に見いだせず、常住なるものを思惟して、ついにこの宝をもたらした—女という宝である。」

Verse 152

मुनिरुवाच । बंधनं जगतः किंचिद्वेधसाऽन्यदपश्यता । स्त्रीरूपेण ततः कोपि पाशोऽयं स्त्रीमयः कृतः

仙人は言った。「創造主ブラフマーは、世を縛るほかの絆を見いだせず、ゆえに女の姿としてこの罠を造った――惑わしより成る女の縄の輪である。」

Verse 153

सूत उवाच । एवं स मुनिशार्दूलस्तयातीव समागमे । निरुत्तरीकृतो यावत्ततः प्राह निजां सुताम्

スータは言った。「かくして、賢者の中の虎たるその聖仙は、議論のさなか彼女にことごとく答えられて言葉を失い、沈黙した。やがて自らの娘に語りかけた。」

Verse 154

मुनिरुवाच । त्वया सह न संवादो मया कार्योऽधुना क्वचित् । या त्वं बालापि मामेवं निषेधयसि सर्वतः

仙人は言った。「もはや汝と語り合うことは何もない。汝はまだ少女でありながら、このようにあらゆる面で私を制してくるのだから。」

Verse 155

तस्माद्धन्यतरं मन्ये अहमात्मानमद्य वै । यस्य मे त्वं सुता ईदृगीदृक्छास्त्रविचक्षणा

「ゆえに今日、私はこの上なく幸いだと思う。そなたが我が娘として、かくも明敏で、聖典（シャーストラ）を解することに長けているのだから。」

Verse 156

तस्मान्न मे महाभागे कोपः स्वल्पोऽपि विद्यते । तस्माद्यथेच्छया क्रीडां कुरु योगिनिमध्यगा

「ゆえに、幸いなる高貴な者よ、我が内には微塵の怒りもない。望むままに戯れを続けよ――ヨーギニーたちの中を行き来する者よ。」

Verse 157

ततः सा लज्जिता दृष्ट्वा पितरं स्नेहवत्सलम् । प्रणिपत्य पुनःप्राह योगिनीमध्यसंस्थिता

そのとき彼女は、愛情に満ちた父を見て恥じ入り、伏して礼拝し、ヨーギニーたちの中に座したまま、ふたたび語った。

Verse 158

अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानात्त्वं निषिद्धो मया प्रभो । क्षंतव्यं सकलं मेऽद्य वालिकाया विशेषतः

「無知ゆえであれ、あるいは（誤って用いた）知ゆえであれ、もし私があなたをお止めしてしまったのなら、主よ――どうか今日、すべてをお赦しください。とりわけ私はただの幼い娘にすぎません。」

Verse 159

अत्र पीठे समागत्य प्रथमं ते द्विजोत्तमाः । पूजां सर्वे करिष्यंति मानवा भक्तितत्पराः । पश्चाच्च सर्वपीठस्य यास्यंति च परां गतिम्

まずこの聖なるピータ（霊座）に来たなら、最勝の二度生まれ（ドヴィジャ）たちは礼拝を受け、またバクティに心を定めた信者たちもここで供養の礼拝を行う。やがてこの至上のピータの加護により、彼らは最高の境地へと至る。

Verse 160

एवं सा तत्र संजाता जाबालिमुनिसंभवा । जाबालिश्च मुनिश्रेष्ठस्तथा चित्रांगदेश्वरः

かくして彼女はその地に生じ、聖仙ジャーバーリより生まれた。さらに、仙人の中の最勝たるジャーバーリもそこにおり、またチトラーンガデーシュヴァラ（チトラーンガの主）も在した。

Verse 161

त्रयाणामपि यस्तेषां पूजां मर्त्यः समाचरेत् । दिवसेदिवसे तत्र स सिद्धिं समवाप्नुयात्

その地で、かの三者を日ごとに礼拝し続けるいかなる人間も、必ずやシッディ（霊的成就）を得る。

Verse 162

नासाध्यं विद्यते किंचित्तावदत्र धरातले । पूज्यते भूमिपालाद्यैर्भोगान्दिव्यांस्तथा लभेत्

この地上において、成し得ぬものは何一つない。王たちの中にあっても尊ばれるに足る者となり、また天上の歓喜と加護という神聖な恵みを得る。

Verse 163

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स मुनिः सा च कन्यका । पूजनीया विशेषेण स देवोऽथ महेश्वरः

ゆえに、あらゆる努力を尽くして、その牟尼とその乙女をとりわけ礼拝すべきであり、同様に神マヘーシュヴァラをも礼拝すべきである。

Verse 164

एतद्वः सर्वमाख्यातमाख्यानं सर्वकामदम् । पठतां शृण्वतां चैव इहलोके परत्र च

これらすべてを汝らに語り明かした——あらゆる願いを成就させる霊なる物語である。これを誦し、これを聴く者は、この世においても彼岸においても果報を得る。