Adhyaya 37

Verse 1

व्यास उवाच । ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे प्रत्यूचुः पवनात्मजम् । अधुना सफलं जन्म जीवितं च सुजीवितम्

ヴィヤーサは言った。そこでそのすべてのバラモンたちは風神の子に答えた。「今こそ我らの生は実を結び、我らの命はまことに正しく生きられた。」

Verse 2

अद्य नो मोढलोकानां धन्यो धर्मश्च वै गृहाः । धन्या च सकला पृथ्वी यज्ञधर्मा ह्यनेकशः

今日、我らモḍハの人々にとって、ダルマは祝福され、我らの家々もまたまことに祝福される。さらに全大地も祝福される。多くのかたちでヤジュニャ（祭祀）と正しき務めが保たれているからである。

Verse 3

नमः श्रीराम भक्ताय अक्षविध्वंसनाय च । नमो रक्षःपुरीदाहकारिणे वज्रधारिणे

聖ラーマ（Śrī Rāma）の भक्तにしてアクシャ（Akṣa）を滅した御方に礼拝。羅刹の都を焼き尽くし、金剛（vajra）のごとき威力を帯びる御方に礼拝。

Verse 4

जानकीहृदयत्राणकारिणे करुणात्मने । सीताविरह तप्तस्य श्रीरामस्य प्रियाय च

ジャーナキーの心を救い、帰依の拠り所となった慈悲深き御方に礼拝し、またシーターとの別離に灼かれたシュリー・ラーマに愛された御方に礼拝する。

Verse 5

नमोऽस्तु ते महावीर रक्षास्मान्मज्जतः क्षितौ । नमो ब्राह्मणदेवाय वायुपुत्राय ते नमः

大勇士よ、汝に礼拝する。大地に沈みゆく我らをお守りください。ブラーフマナの神に礼拝し、風神ヴァーユの御子なる汝に礼拝する。

Verse 6

नमोऽस्तु राम भक्ताय गोब्राह्मणहिताय च । नमोस्तु रुद्ररूपाय कृष्णवक्त्राय ते तमः

ラーマの भक्तよ、また牛とブラーフマナの利益を守る御方よ、汝に礼拝する。ルドラに似た御姿、黒き御顔の御方よ—汝に礼拝する。

Verse 7

अंजनीसूनवे नित्यं सर्वव्याधिहराय च । नागयज्ञोपवीताय प्रबलाय नमोऽस्तु ते

常に礼拝する、アンジャニーの御子よ、あらゆる病を除く御方よ。蛇を祭祀の聖紐として身に帯びる、力強き御方よ、汝に礼拝する。

Verse 8

स्वयं समुद्रतीर्णाय सेतुबंधनकारिणे

自ら大海を渡り、橋（セートゥ）の結び築きを成し遂げさせた御方に礼拝する。

Verse 9

व्यास उवाच । स्तोत्रेणैवामुना तुष्टो वायुपुत्रोऽब्रवीद्वचः । शृणुध्वं हि वरं विप्रा यद्वो मनसि रोचते

ヴィヤーサは言った。この讃歌そのものに満足した風神の子は、こう語った。「聞け、ブラーフマナたちよ。汝らの心にかなう恩寵を、望むままに選べ。」

Verse 10

विप्रा ऊचुः । यदि तुष्टोऽसि देवेश रामाज्ञापालक प्रभो । स्वरूपं दर्शयस्वाद्य लंकायां यत्कृतं हरे

ブラーフマナたちは言った。「もしお喜びなら、神々の主よ——ラーマの命を果たされた主よ——今日、ランカーでの御業を成し遂げたその御姿を、ハリよ、我らにお示しください。」

Verse 11

तथा विध्वंसवाद्य त्वं राजानं पापकारिणम् । दुष्टं कुमारपालं हि आमं चैव न संशयः

「また同様に、罪をなす王——邪悪なるクマーラパーラ——を、その味方もろとも今こそ滅ぼしてください。これに疑いはありません。」

Verse 12

वृत्तिलोपफलं सद्यः प्राप्नुयात्त्वं तथा कुरु । प्रतीत्यर्थं महाबाहो किं विलंबं वदस्व नः

「ただちに、邪なる生計を失うその果報を受けさせてください——そのようになされよ。確証のために、強き腕の御方よ、なぜ遅らせるのですか。今ここで（お示しになり）お告げください。」

Verse 13

त्वयि चित्तेन दत्तेन स राजा पुण्यभाग्भवेत् । प्रत्यये दर्शिते वीर शासनं पालयिष्यति

「もしその王が心をあなたに捧げるなら、彼は功徳にあずかる者となりましょう。確かな証が示されれば、勇者よ、彼は聖なる教令を守るでしょう。」

Verse 14

त्रयीधर्म्मः पृथिव्यां तु विस्तारं प्रापयिष्यति । धर्मधीर महावीर स्वरूपं दर्शयस्व नः

そのとき、三つのヴェーダに根ざすダルマは大地に広く行き渡るであろう。おおダルマに堅固なる者よ、偉大なる勇者よ—われらに真の御姿をお示しください。

Verse 15

हनुमानुवाच । मत्स्वरूपं महाकायं न चक्षुर्विषयं कलौ । तेजोराशिमयं दिव्यमिति जानंतु वाडवाः

ハヌマーンは言った。「わが真の姿は巨大であり、カリの時代には凡眼の対象とはならぬ。賢者たちはそれを、光輝の集まりより成る神聖なるものと知るがよい。」

Verse 16

तथापि परया भक्त्या प्रसन्नोऽहं स्तवादिभिः । वसनांतरितं रूपं दर्शयिष्यामि पश्यत

それでも、汝らの至高の信愛と讃歌によって我は満ち足りた。ゆえに衣に覆われた姿を示そう—見よ。

Verse 17

एवमुक्तास्तदा विप्राः सर्वकार्यसमुत्सुकाः । महारूपं महाकायं महापुच्छसमाकुलम्

かく告げられるや、あらゆる願いの成就を求めるバラモンたちは、巨大なる御姿を見た。広大な身にして、偉大なる尾に満ち満ちていた。

Verse 18

दृष्ट्वा दिव्यस्वरूपं तं हनुमंतं जहर्षिरे । कथंचिद्धैर्यमालंब्य विप्राः प्रोचुः शनैः शनैः

ハヌマーンの神聖なる真の御姿を見て、彼らは歓喜した。やがて辛うじて心を鎮め、バラモンたちはゆるやかに、静かに語り始めた。

Verse 19

यथोक्तं तु पुराणेषु तत्तथैव हि दृश्यते । उवाच स हि तान्सर्वांश्चक्षुः प्रच्छाद्य संस्थितान्

まことに、プラーナに説かれるとおり、そのままに現れて見える。そこで彼は、目を覆われてそこに立つ者たちすべてに語りかけた。

Verse 20

फलानीमानि गृह्णीध्वं भक्षणार्थमृषीश्वराः । एभिस्तु भक्षितैर्विप्रा ह्यतितृप्तिर्भविष्यति

「これらの果実を取れ、リシたちの中の主よ、食のために。これを食せば、ブラーフマナよ、必ずや大いなる満足を得るであろう。」

Verse 21

धर्मारण्यं विना वाद्य क्षुधा वः शाम्यति धुवम्

「ダルマラーニャを離れずとも――まことに――汝らの飢えは必ず鎮まる。」

Verse 22

व्यास उवाच । क्षुधाक्रांतैस्तदा विप्रैः कृतं वै फलभक्षणम् । अमृतप्राशनमिव तृप्तिस्तेषामजायत

ヴィヤーサは言った。飢えに押し迫られたブラーフマナたちは、その果実を食した。すると彼らには、まるでアムリタ（不死の甘露）を飲んだかのような満ち足りが生じた。

Verse 23

न तृषा नैव क्षुच्चैव विप्राः संक्लिष्टमानसाः । अभवन्सहसा राजन्विस्मयाविष्टचेतसः

心を悩ませていたブラーフマナたちには、渇きも飢えももはや残らなかった。たちまちにして、王よ、彼らの心は驚嘆に包まれた。

Verse 24

ततः प्राहांजनीपुत्रः संप्राप्ते हि कलौ द्विजाः । नागमिष्याम्यहं तत्र मुक्त्वा रामेश्वरं शिवम्

そのときアーンジャニーの子は言った。「おお、再生の婆羅門たちよ、カリの世が到来するとき、私はそこへは行かぬ。ラーメーシュヴァラにましますシヴァを後にして去るのだ。」

Verse 25

अभिज्ञानं मया दत्तं गृहीत्वा तत्र गच्छत । तथ्यमेतत्प्रतीयेत तस्य राज्ञो न संशयः

「私が授けた認印を携えてそこへ行け。そうすればその王はこの真実を受け入れる。疑いはない。」

Verse 26

इत्युक्त्वा बाहुमुद्धृत्य भुजयोरुभयोरपि । पृथग्रोमाणि संगृह्य चकार पुटिकाद्वयम्

そう言い終えると彼は腕を上げ、両腕からそれぞれ毛を別々に集めて、二つの小包を作った。

Verse 27

भूर्जपत्रेण संवेष्ट्य ते अदाद्विप्रकक्षयोः । वामे तु वामकक्षोत्थां दक्षिणोत्थां तु दक्षिणे

それらを樺の樹皮で包み、賢仙たちの腋に授けた。左から得たものは左に、右から得たものは右に置かせた。

Verse 28

कामदां रामभक्तस्य अन्येषां क्षयकारिणीम् । उवाच च यदा राजा ब्रूते चिह्नं प्रदीयताम्

それはラーマの信奉者には願いを成就させ、他の者には滅びをもたらすと説いた。さらに言った。「王が問うとき、その印を差し出せ。」

Verse 29

तदा प्रदीयतां शीघ्रं वामकक्षोद्भवा पुटी । अथवा तस्य राज्ञस्तु द्वारे तु पुटिकां क्षिप

そのとき、左の腋から生じた小さな袋を速やかに渡せ。さもなくば、その袋をあの王の門前に投げよ。

Verse 30

ज्वालयति च तत्सैन्यं गृहं कोशं तथैव च । महिष्यः पुत्रकाः सर्वं ज्वलमानं भविष्यति

それはその軍勢を焼き尽くし、家々と宝庫をも同様に燃え上がらせる。王妃たちと王子たち—すべてが炎に包まれる。

Verse 31

यदा तु वृत्तिं ग्रामांश्च वणिजानां बलिं तथा । पूर्वं स्थितं तु यत्किंचित्तत्तद्दास्यति वाडवाः

しかし（王が）生活の扶持と村々、さらに商人からの慣例の貢納を授けるとき—以前に定められていたものは何であれ—そのとおりに与えるであろう、ああヴァーダヴァーハよ。

Verse 32

लिखित्वा निश्चयं कृत्वाप्यथ दद्यात्स पूर्ववत् । करसंपुटकं कृत्वा प्रणमेच्च यदा नृपः

書き記して決定を固めたのち、以前のとおりに授けるべきである。さらに王が、合掌して敬虔に礼拝し、頭を垂れるとき…

Verse 33

संप्राप्य च पुरा वृत्तिं रामदत्तां द्विजोत्तमाः । ततो दक्षिणकक्षास्थकेशानां पुटिका त्वियम्

おお最勝のバラモンたちよ、かつてラーマより授けられた扶持を受け取ったのち、知るがよい。この袋こそ、右の腋の毛から成るものである。

Verse 34

प्रक्षिप्यतां तदा सैन्यं पुरावच्च भविष्यति । गृहाणि च तथा कोशः पुत्रपौत्रादयस्तथा

「それをその場に投げ入れよ。軍勢は昔のままに戻る。家々も宝蔵も、また子ら・孫らその他も同様に元どおりとなろう。」

Verse 35

वह्निना मुच्यमानास्ते दृश्यंते तत्क्षणादिति । श्रुत्वाऽमृतमयं वाक्यं हनुमंतोदितं परम्

「彼らはその瞬間に火から解き放たれたと見える！」—ハヌマーンの語った至上の言葉、救いの力において甘露（アムリタ）のごときその言葉を聞いて…

Verse 36

अलभन्त मुदं विप्रा ननृतुः प्रजगुर्भृशम् । जयं चोदैरयन्केऽपि प्रहसन्ति परस्परम्

バラモンたちは大いなる歓喜を得て、踊り、声高く歌った。ある者は「勝利！」と叫び、互いに笑い合った。

Verse 37

पुलकांकितसर्वाङ्गाः स्तुवन्ति च मुहुर्मुहुः । पुच्छं तस्य च संगृह्य चुचुंबुः केचिदुत्सुकाः

全身に歓喜の戦慄（鳥肌）を起こし、彼らは幾度も幾度も讃嘆した。ある者は熱心に彼の尾をつかみ、それに口づけさえした。

Verse 39

ततः प्रोवाच हनुमांस्त्रिरात्रं स्थीयतामिह । रामतीर्थस्य च फलं यथा प्राप्स्यथ वाडवाः

それからハヌマーンは言った。「ここに三夜とどまれ。そうすれば汝ら、ヴァーダヴァたちよ、ラーマティールタの功徳の果を得るであろう。」

Verse 40

तथेत्युक्त्वाथ ते विप्रा ब्रह्मयज्ञं प्रचक्रिरे । ब्रह्मघोषेण महता तद्वनं बधिरं कृतम्

「そのとおり」と言って、かのブラーフマナたちはブラフマ・ヤジュニャを始めた。彼らの大いなるヴェーダ誦唱の響きにより、その森は聖なる音の雷鳴で満ち、まるで耳を奪われたかのようであった。

Verse 41

स्थित्वा त्रिरात्रं ते विप्रा गमने कृतबुद्धयः । रात्रौ हनुमतोऽग्रे त इदमूचुः सुभक्तितः

三夜を過ごしたのち、かのブラーフマナたちは出立を決めた。そこで夜、ハヌマーンの御前に立ち、深い帰依をもって次の言葉を述べた。

Verse 42

ब्राह्मणा ऊचुः । वयं प्रातर्गमिष्यामो धर्मारण्यं सुनिर्मलम् । न विस्मार्या वयं तात क्षम्यतां क्षम्यतामिति

ブラーフマナたちは言った。「夜明けに、最も清浄なる聖林ダルマーラニヤへ参りましょう。いとしき御方よ、どうか我らをお忘れなく。お赦しください、お赦しください。」

Verse 43

ततो वायुसुतो राजन्पर्वतान्महतीं शिलाम् । बृहतीं च चतुःशालां दशयोजनमायतीम्

それから王よ、風神ヴァーユの子は山より巨大な石の板を運び来たった。広大で四方を備え、その長さは十ヨージャナに及んだ。

Verse 44

आस्तीर्य प्राह तान्विप्राञ्छिलायां द्विजसत्तमाः । रक्ष्यमाणा मया विप्राः शयीध्वं विगतज्वराः

それを敷き広げ、石の上のブラーフマナたちに言った。「おお、最勝の二度生まれよ。わたしが守護するゆえ、ブラーフマナたちよ、熱と恐れを離れて横たわり、安らかに眠りなさい。」

Verse 45

इति श्रुत्वा ततः सर्वे निद्रामापुः सुखप्रदाम् । एवं ते कृतकृत्यास्तु भूत्वा सुप्ता निशामुखे

その言葉を聞くと、皆は安らぎを与える眠りに落ちた。かくして務めを果たした者のごとく、夜の初めに眠りについた。

Verse 46

कृपालुः स च रुद्रात्मा रामशासनपालकः । रक्षणार्थं हि विप्राणामतिष्ठच्च धरातले

彼は慈悲深く、ルドラそのものの性質を備え、ラーマの命を守る者として、婆羅門たちを護るため大地に立ち続けた。

Verse 47

व्यास उवाच । अर्द्धरात्रे तु संप्राप्ते सर्वे निद्रामुपागताः । तातं संप्रार्थयामास कृतानुग्रहको भवान्

ヴィヤーサは言った。真夜中が訪れ、皆が眠りに就いたとき、彼は父に願い申し上げた。「すでに御慈悲を垂れてくださった—（さらにこれも）」。

Verse 48

समीरण द्विजानेतान्स्थानं स्वं प्रापयस्व भोः । ततो निद्राभिभूतांस्तान्वायुपुत्रप्रणोदितः

「サミーラナよ、風よ、これらの婆羅門をそれぞれの住処へ運び給え。すると眠りに圧された彼らは、ヴァーユの子に促されて、さらに運ばれていった。」

Verse 49

समुद्धृत्य शिलां तां तु पिता पुत्रेण भारत । विशिष्टो यापयामास स्वस्थानं द्विजसत्तमान्

その石の板を持ち上げ、父は子に助けられて、バーラタよ、すぐれた婆羅門たちを力強くそれぞれの住処へと運び届けた。

Verse 50

षड्भिर्मासैश्च यः पन्था अतिक्रांतो द्विजातिभिः । त्रिभिरेव मुहूर्त्तैस्तु धर्मारण्यमवाप्तवान्

二度生まれの者たちが通常は六か月かけて越える道を、彼はただ三ムフールタのうちにダルマアラニヤへ到った。

Verse 51

भ्रममाणां शिलां ज्ञात्वा विप्र एको द्विजाग्रतः । वात्स्यगोत्रसमुत्पन्नो लोकान्संगीतवान्कलम्

回転する石を見定めると、ヴァーツヤの系譜に生まれた一人のバラモン——二度生まれの中でも最勝の者——が、妙なる歌声で人々を魅了した。

Verse 52

गीतानि गायनोक्तानि श्रुत्वा विस्मयमाययुः । प्रभाते सुप्रसन्ने तु उदतिष्ठन्परस्परम्

歌い手の唱える歌々を聞いて、彼らは驚嘆に満たされた。やがて清らかで吉祥な暁に、互いに起き上がり語り合った。

Verse 53

ऊचुस्ते विस्मिताः सर्वे स्वप्नोऽयं वाथ विभ्रमः । ससंभ्रमाः समुत्थाय ददृशुः सत्यमंदिरम्

皆は驚いて言った。「これは夢か、それとも幻か。」そして慌ただしく起き上がると、真実の御堂を目の当たりにした。

Verse 54

अंतर्बुद्ध्या समालोक्य प्रभावो वायुजस्य च । श्रुत्वा वेदध्वनिं विप्राः परं हर्षमुपागताः

内なる बुद्धि によって風神ヴァーユの子の威光を観じ、さらにヴェーダ誦唱の響きを聞いて、バラモンたちはこの上ない歓喜に満たされた。

Verse 55

ग्रामीणाश्च ततो लोका दृष्ट्वा तु महतीं शिलाम् । अद्भुतं मेनिरे सर्वे किमिदं किमिदं त्विति

そのとき村人たちは、その大いなる岩を見て皆これを奇瑞とみなし、繰り返し言った。「これは何だ—いったいこれは何なのか。」

Verse 56

गृहेगृहे हि ते लोकाः प्रवदंति तथाद्भुतम् । ब्राह्मणैः पूर्यमाणा सा शिला च महती शुभा

人々は家から家へとその不思議を語り合い、吉祥なる大岩は婆羅門たちに取り囲まれ、満ちあふれていた。

Verse 57

अशुभा वा शुभा वापि न जानीमो वयं किल । संवदंते ततो लोकाः परस्परमिदं वचः

「不吉なのか吉祥なのか、まことに我らには分からぬ。」人々は互いにこう言葉を交わした。

Verse 58

व्यास उवाच । ततो द्विजानां ते पुत्राः पौत्राश्चैव समागताः । ऊचुस्ते दिष्ट्या भो विप्रा आगताः पथिका द्विजाः

ヴィヤーサは言った。ついで彼ら婆羅門たちの子と孫が集まり、こう告げた。「吉き幸いにより、ああ尊き婆羅門よ—旅する二度生まれの方々よ—よくぞお着きになった！」

Verse 59

ते तु संतुष्टमनसा सन्मुखाः प्रययुर्मुदा । प्रत्युत्थानाभिवादाभ्यां परिरंभणकं तथा

そして彼らは満ち足りた心で、喜びつつ面と向かって近づいた。立って迎え、礼拝の挨拶を捧げ、また抱擁を交わした。

Verse 60

आघ्राणकादींश्च कृत्वा यथायोग्यं प्रपूज्य च । सर्वं विस्तार्य कथितं शीघ्रमागममात्मनः

āghrāṇa（嗅供）に始まる諸儀礼をしかるべく修し、相応に礼拝を捧げたのち、彼は一切を詳らかに説き広げ、ほどなく自らの住処へと急ぎ帰った。

Verse 61

ततः संपूज्य तत्सर्वान्गंधतांबूलकुंकुमैः । शांतिपाठं पठंतस्ते हृष्टा निजगृहान्ययुः

それから彼らは、香、タンブーラ（檳榔・ベテル）、クンクマ（聖なる紅粉）をもって皆を厚く供養し、Śānti-pāṭha（鎮護の誦）を唱えた。心喜び、各々の家へと帰っていった。

Verse 63

आश्चर्यं परमं प्रापुः किमेतत्स्थानमुत्तमम् । अयं तु दक्षिण द्वारे शांतिपाठोऽत्र पठ्यते

彼らはこの上ない驚嘆に包まれた。「これは何という最勝の霊地であろう。なぜここ、南の門にてŚānti-pāṭha（鎮護の誦）が唱えられるのか。」

Verse 64

गृहा रम्याः प्रदृश्यंते शचीपतिगृहोपमाः । प्रासादाः कुलमातॄणां दृश्यंते चाग्निशोभनाः

麗しき家々が見え、まるでŚacīの主（インドラ）の御殿のようであった。さらに、クーラ・マーター（氏族の母神）たちの楼閣も現れ、聖火のごとく燦然と輝いていた。

Verse 65

एवं ब्रुवत्सु विप्रेषु महाशक्तिप्रपूजने । आगतो ब्राह्मणोऽपश्यत्तत्र विप्रकदंबकम्

ヴィプラたちがそのように語り、Śaktiへの大いなる礼拝が営まれている最中、一人のブラーフマナがそこへ来て、集い合うブラーフマナの一団を目にした。

Verse 66

हर्षितो भावितस्तत्र यत्र विप्राः सभासदः । उवाव दिष्ट्या भो विप्रा ह्यागताः पथिका द्विजाः

集会に座すブラーフマナたちを見て、彼は歓喜し深く心を動かされて言った。「吉祥なる幸いよ、ああブラーフマナよ――旅する二度生まれの汝らが到来した！」

Verse 67

प्रत्युत्तस्थुस्ततो विप्राः पूजां गृहीत्वा समागताः । प्रत्युत्थानाभिवादौ चाकुर्वंस्ते च परस्परम्

するとブラーフマナたちは応えて立ち上がり、供養の品を携えて進み出て、互いに起立の礼と恭敬の挨拶を交わした。

Verse 68

ब्रूतेऽन्यो मम यत्नेन कार्यं नियतमेव हि । अन्यो ब्रूते महाभाग मयेदं कृतमित्युत

ある者は言った。「我が尽力によって、この務めは必ず整えられた。」また別の者は言った。「大いに幸いなる御方よ、これはまさしく私が成したのだ。」

Verse 69

पथिकानां वचः श्रुत्वा हर्षपूर्णा द्विजोत्तमाः । शांतिपाठं पठन्तस्ते हृष्टा निजगृहान्ययुः

旅人の言葉を聞いて、二度生まれの最勝たちは喜びに満たされた。シャーンティ・パータを誦しつつ、彼らは嬉々としてそれぞれの家へ帰っていった。

Verse 70

विमृश्य मिलिताः प्रातर्ज्योतिर्विद्भिः प्रतिष्ठिताः । ब्राह्मे मूहूर्ते चोत्थाय कान्यकुब्जं गता द्विजाः

熟慮ののち、彼らは朝に集い、吉時を知る者に導かれてブラフマ・ムフールタに起き、二度生まれの者たちはカーニヤクブジャへと赴いた。

Verse 71

दोलाभिर्वाहिताः केचित्केचिदश्वै रथैस्तथा । केचित्तु शिबिकारूढा नानावाहनगाश्च ते

ある者は輿に担がれ、ある者は馬に乗り、また戦車に乗って来た。さらにある者は駕籠に乗り——かくして彼らは種々の乗り物により進んだ。

Verse 72

तत्पुरं तु समासाद्य गंगायाः शोभने तटे । अकुर्वन्वसतिं वीराः स्नानदानादिकर्म्म च

その都に至り、ガンガーの麗しき岸辺にて、勇士たちは住まいを設け、沐浴や布施などの諸儀礼を修した。

Verse 73

चरेण केनचिद्दृष्टाः कथिता नृपसन्निधौ । अश्वाश्च बहुशो दोला रथाश्च बहुशो वृषाः

ある斥候が彼らを見て、王の御前に奏上した――馬は多く、輿も多く、戦車も多く、さらに牡牛も多い、と。

Verse 74

विप्राणामिह दृश्यंते धर्मारण्यनिवासिनाम् । नूनं ते च समायाता नृपेणोक्तं ममाग्रतः

ここに、ダルマラーニャに住まうバラモンたちが見える。まさしく彼らは到着したのだ――王が先に私の前で語ったとおりに。

Verse 75

अभिज्ञापय मे पूर्वं प्रेषिताः कपिसंनिधौ

まず、先にカピサンニディ（Kapisaṃnidhi）へ遣わされた者たちについて、私に知らせよ。