गिलासुर-आक्रमणम् तथा शिवसैन्य-समाह्वानम् — The Assault of Gila and Śiva’s Mobilization

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । तस्येंगितज्ञश्च स दैत्यराजो गदां गृहीत्वा त्वरितस्ससैन्यः । कृत्वाथ साऽग्रे गिलनामधेयं सुदारुणं देववरैरभेद्यम्

サナトクマーラは言った。「その意図を見抜いたダイティヤの王は、急ぎ棍棒を取り、軍勢とともに自らの前に『ギラ』と名づけられた、きわめて凄惨にして、神々の最上者でさえ破り得ぬ陣形／武器を作り出した。」

Verse 2

गुहामुखं प्राप्य महेश्वरस्य बिभेद शस्त्रैरशनिप्रकाशैः । अन्ये ततो वीरकमेव शस्त्रैरवाकिरञ्छैल सुतां तथान्ये

彼らはマヘーシュヴァラの洞窟の口に至るや、稲妻のごとく輝く武器で打ち砕いた。ついである勇士たちはその勇猛なる軍勢に武器の雨を降らせ、また他の者たちも同様に山の娘パールヴァティーへ武器を降り注がせた。

Verse 3

द्वारं हि केचिद्रुचिरं बभंजुः पुष्पाणि पत्राणि विनाशयेयुः । फलानि मूलानि जलं च हृद्यमुद्यानमार्गानपि खंडयेयुः

ある者は麗しき門を打ち砕き、ある者は花と葉を荒らし尽くした。果実も根も、心地よき水さえも滅ぼし、さらに園の小径までも断ち砕いた。

Verse 4

विलोडयेयुर्मुदिताश्च केचिच्छृंगाणि शैलस्य च भानुमंति । ततो हरस्सस्मृतवान्स्वसैन्यं समाह्वयन्कुपितः शूलपाणिः

ある者たちは歓喜して、光り輝く山の峰々を揺さぶり、かき乱し始めた。するとハラは自らの軍勢を思い起こし、怒りをもって軍を召集した――手にトリシューラ（三叉戟）を執る御方。

Verse 5

भूतानि चान्यानि सुदारुणानि देवान्ससैन्यान्सह विष्णुमुख्यान् । आहूतमात्रानुगणास्ससैन्या रथैर्गजैर्वाजिवृषैश्च गोभिः

また、恐ろしく猛々しい他の諸々の存在も、ヴィシュヌをはじめとする最勝の神々とその軍勢とともに、召喚されるや否やただちに現れ出た。随伴するガナの群れは兵力を整え、戦車・象・馬・牡牛、さらには牛の群れまでも携えて到来した。

Verse 6

उष्ट्रैः खरैः पक्षिवरैश्च सिंहैस्ते सर्वदेवाः सहभूतसंघैः । व्याघ्रैमृगैस्सूकरसारसैश्च समीनमत्स्यैश्शिशुमारमुख्यैः

すべての神々は、諸々の存在の群れとともに、駱駝・驢馬・高貴な鳥・獅子を伴って来集した。さらに虎・鹿・猪・鶴、そして魚類をはじめとする水の生きものの大群が、シシュマーラなどを先頭として随行した。

Verse 7

अन्यैश्च नाना विधजीवसंघैर्विशीर्णदंशाः स्फुटितैस्स्मशानैः । भुजंगमैः प्रेतशतैः पिशाचैर्दिव्यैर्विमानैः कमलाकरैश्च

さらに、さまざまな生類の無数の群れが加わり—崩れ砕けた火葬場のただ中で、牙もすり減り損なわれ—蛇たち、数百のプレータ、そしてピシャーチャがいた。加えて、妙なる天のヴィマーナと、蓮華に満ちた湖沼もまた現れた。

Verse 8

नदीनदैः पर्वतवाहनैश्च समागताः प्रांजलयः प्रणम्य । कपर्दिनं तस्थुरदीनसत्त्वास्सेनापतिं वीरकमेव कृत्वा

彼らは河川とその主たち、また山々とそれを担う者たちとともに集い、合掌して礼拝しつつ近づいた。やがて、心堅く怯まぬ者たちは、カパルディン（主シヴァ）の御前に立ち、ただヴィーラカ一人を総大将として任じた。

Verse 9

विसर्जयामास रणाय देवान्विश्रांतवाहानथ तत्पिनाकी । युद्धे स्थिरं लब्धजयं प्रधानं संप्रेषितास्ते तु महेश्वरेण

その時、ピナーカを執る主（シヴァ）は、乗り物を休ませたのち、神々を戦場へと遣わした。戦において揺るがず、すでに勝利を得たも同然のその最勝の者たちは、かくしてマヘーシュヴァラにより送り出された。

Verse 10

चक्रुर्युगांतप्रतिमं च युद्धं मर्य्यादहीनं सगिलेन सर्वे । दैत्येन्द्रसैन्येन सदैव घोरं क्रोधान्निगीर्णास्त्रिदशास्तु संख्ये

かくして一同は、劫の終わりの大破滅にも比すべき戦いを、歯止めも限りもなく繰り広げた。その激突において、ダイティヤ王の軍勢は常に凄まじく、戦場のただ中で三十三天（トリダシャ）の神々は、怒りに呑み込まれたかのようであった。

Verse 11

तस्मिन्क्षणे युध्यमानाश्च सर्वे ब्रह्मेन्द्रविष्ण्वर्कशशांकमुख्याः । आसन्निगीर्णा विधसेन तेन सैन्ये निगीर्णेऽस्ति तु वीरको हि

まさにその刹那、皆が戦っていた—梵天、インドラ、ヴィシュヌ、太陽、月、そして他の第一の神々—彼らはその強大な軍勢に呑み込まれんばかりであった。軍がかくも吞噬される中、ただ勇士ヴィーラカのみが残った。

Verse 12

विहाय संग्रामशिरोगुहां तां प्रविश्य शर्वं प्रणिपत्य मूर्ध्ना । प्रोवाच दुःखाभिहतः स्मरारिं सुवीरको वाग्ग्मिवरोऽथ वृत्तम्

「サングラーマシラ」と呼ばれる洞窟を離れ、雄弁なるスヴィーラカは入り、頭を垂れてシャルヴァ（主シヴァ）に礼拝した。悲嘆に打たれつつ、彼はスマラ（カーマ）の敵たる御方に、起こった次第をありのままに奏上した。

Verse 13

निगीर्णैते सैन्यं विधसदितिजेनाद्य भगवन्निगीर्णोऽसौ विष्णुस्त्रिभुवनगुरुर्दैत्यदलनः । निगीर्णौ चन्द्रार्कौद्रुहिणमघवानौ च वरदौ निगीर्णास्ते सर्वे यमवरुणवाताश्च धनदः

「主よ。今日、天界の秩序を破るアスラが、御軍を呑み込みました。三界の師にしてダイティヤを打ち砕くヴィシュヌさえも呑まれました。月も太陽も呑まれ、また梵天とインドラ—恩寵を授ける者たち—も呑まれました。まことに、ヤマ、ヴァルナ、ヴァーユ、そしてクベーラ（ダナダ）までも、皆ことごとく呑まれました。」

Verse 14

स्थितोस्म्येकः प्रह्वः किमिह करणीयं भवतु मे अजेयो दैत्येन्द्रः प्रमुदितमना दैत्यसहितः

「私はここに独り立ち、謙って頭を垂れている。いま、いったい何をなすべきか。ダイティヤの王は不敗であり、心を躍らせつつ、アスラの群れを従えている。」

Verse 15

अजेयं त्वां प्राप्तः प्रतिभयमना मारुतगतिस्स्वयं विष्णुर्देवः कनककशिपुं कश्यपसुतम् । नखैस्तीक्ष्णैर्भक्त्या तदपिभगवञ्छिष्टवशगः प्रवृत्तस्त्रैलोक्य विधमतु मलं व्यात्तवदनः

ああ不敗の主よ。ヴィシュヌ自ら—風のごとく迅く、恐れを除かんとする心をもって—カश्यパの子ヒラニヤカシプに臨んだ。剃刀のように鋭い爪をもって、バクティに動かされ、彼もまたあなたの御命に従い、ああバガヴァーン、口を大きく開いて進み、三界を悩ます穢れを打ち砕こうとした。

Verse 16

वसिष्ठाद्यैश्शप्तो भुवनपतिभिस्सप्तमुनिभिस्तथाभूते भूयस्त्वमिति सुचिरं दैत्यसहितः

ヴァシシュタをはじめとする諸仙、また世界を護る諸主と七リシによって呪詛され、彼はダイティヤたちを伴い、その状態のまま久しく留まりつつ、「再び我は起ち上がる（戻って来る）」と思い続けた。

Verse 17

ततस्तेनोक्तास्ते प्रणयवचनैरात्मनि हितैः कदास्माद्वै घोराद्भवति मम मोक्षो मुनिवराः । यतः क्रुद्धैरुक्तो विधसहरणाद्युद्धसमये ततो घोरैर्बाणैर्विदलितमुखे मुष्टिभिरलम्

そのとき、彼により情愛に満ち、身のためとなる言葉で語りかけられた彼らは言った。「おお、最勝の牟尼よ、この恐るべき境涯から、いつ我にモークシャ（解脱）は訪れるのでしょうか。戦のさなか、憤れる者が創造主ブラフマー（ヴィディ）の分を奪うと語った時、我が顔は凄まじい矢に裂かれた――この拳の打撃も、もはや十分です。」

Verse 18

बदर्याख्यारण्ये ननु हरिगृहापुण्यवसतौ निसंस्तभ्यात्मानं विगतकलुषो यास्यसि परम् । ततस्तेषां वाक्यात्प्रतिदिनमसौ दैत्यगिलनः क्षुधार्तस्संग्रामाद्भ्रमति पुनरामोदमुदितः

「まことに、バダリー（Badarī）と呼ばれる森――吉祥なる聖なる住処、ハリ（ヴィシュヌ）の『家』ともいうべき地において――内なる心を堅く鎮め、穢れを離れれば、汝は至上（パラマ）に到るであろう。」その言葉ののち、ダイティヤを呑み尽くす者は飢えに苦しみ、戦のために再びさまよい歩いたが、それでもなお歓び、己の猛威に酔いしれていた。

Verse 19

तमस्वेदं घोरं जगदुदितयोस्सूर्यशशिनोर्यथाशुक्रस्तुभ्यं परमरिपुरत्यंतविकरः । हतान्देवैर्देत्यान्पुनरमृतविद्यास्तुतिपदैस्सवीर्यान्संदृष्टान्व्रणशतवियुक्तान्प्रकुरुते

この恐るべき闇は、世に昇る日月の輝きにも似ている。だが汝にとっては、それは最上の敵、きわめて凶猛なるもの。かつて神々に討たれたダイティヤたちは、甘露を帯びる智の讃歌の句によって再び甦り、百の傷を離れて、勇力満ちて現れ出る。

Verse 20

वरं प्राणास्त्याज्यास्तव मम तु संग्रामसमये भवान्साक्षीभूतः क्षणमपि वृतः कार्यकरणे

命を捨てることすら勝る。だが戦の時、汝は一瞬たりとも退いてはならぬ。わが証人として留まり、この事業の成就に携われ。

Verse 21

सनत्कुमार उवाच । इतीदं सत्पुत्रात्प्रमथपतिराकर्ण्य कुपितश्चिरं ध्यात्वा चक्रे त्रिभुवनपतिः प्रागनुपमम् । प्रगायत्सामाख्यं दिनकरकराकारवपुषा प्रहासात्तन्नाम्ना तदनु निहतं तेन च तमः

サナトクマーラは語った。「その善き子の言葉を聞くや、プラマタの主（ガナの主たるシヴァ）は憤り、久しく黙想して、三界の主はかつてなきものを現じた。サーマンの讃歌を歌い、日の光線に似た姿を顕し、そしてその（新たに唱えられた）名を帯びる自らの笑いによって、後に闇を打ち倒したのである。」

Verse 22

प्रकाशेस्मिंल्लोके पुनरपि महायुद्धमकरोद्रणे दैत्यैस्सार्द्धं विकृतवदनैर्वीरकमुनिः । शिलाचूर्णं भुक्त्वा प्रवरमुनिना यस्तु जनितस्स कृत्वा संग्रामं पुरमपि पुरा यश्च जितवान्

この顕現せる世界において、勇猛なる聖仙ヴィーラカは、顔貌の歪み恐ろしきダーナヴァらと戦場で再び大戦を起こした。最勝の牟尼により、石の粉を食して生じたその者は戦いに入り、昔には彼らの城塞さえも征服したのである。

Verse 23

महारुद्रस्सद्यः स खलु दितिजेनातिगिलितस्ततश्चासौ नन्दी निशितशरशूलासिसहितः । प्रधानो योधानां मुनिवरशतानामपि महान्निवासो विद्यानां शमदममहाधैर्यसहितः

そのときマハールドラは、まことにダーナヴァによって即座に呑み込まれた。そこでナンディーは、鋭き矢とトリシューラ（三叉戟）と剣を携えて進み出た――戦士の中の第一、百人の最勝の牟尼の中にあってもなお偉大、聖なる諸智の住処、寂静と自制と大いなる不屈の勇気を具えた者である。

Verse 24

निरीक्ष्यैवं पश्चाद्वृषभवरमारुह्य भगवान्कपर्द्दी युद्धार्थी विधसदितिजं सम्मुखमुखः । जपन्दिव्यं मन्त्रं निगलनविधानोद्गिलनकं स्थितस्सज्जं कृत्वा धनुरशनिकल्पानपि शरान्

かく見定めたのち、福徳の主カパルディは最上の牡牛に乗り、戦を志して正面に立つダイティヤと相対した。敵を呑み、また吐き出すこともできる神聖なる真言を絶えず誦しつつ、雷霆のごとき矢を弓弦に番え、備え整えて立った。

Verse 25

ततौ निष्कांतोऽसौ विधसवदनाद्वीरकमुनिर्गृहीत्वा तत्सर्वे स्वबलमतुलं विष्णुसहितः । समुद्गीर्णास्सर्वे कमलजबलारीन्दुदिनपाः प्रहृष्टं तसैन्यं पुनरपि महायुद्धमकरोत्

そのとき、勇猛なる仙ヴィーラカはブラフマーの口より現れ出た。彼はヴィシュヌとともに、その比類なき全軍勢を掌握し、皆を奮い立たせて集めた。ブラフマー、インドラ、月、太陽もまた鬨の声を上げ、歓喜するその軍は再び大戦を起こした。

Verse 26

जिते तस्मिञ्छुक्रस्तदनु दितिजान्युद्धविहतान् यदा विद्यावीर्यात्पुनरपि सजीवान्प्रकुरुते । तदा बद्ध्वानीतः पशुरिव गणैभूतपतये निगीर्णस्तेनासौ त्रिपुररिपुणा दानवगुरुः

彼らが征服されると、シュクラは真言智の力によって、戦場に倒れたダイティヤたちを再び甦らせ始めた。その時、ガナたちは彼を縛り、獣のようにブータパティ（諸霊の主）すなわちシヴァのもとへ引き立てた。そこでトリプラの仇たるシヴァは、ダーナヴァの師である彼を呑み込んだ。

Verse 27

विनष्टे शुक्राख्यो सुररिपुनिवासस्तदखिलो जितो ध्वस्तो भग्नो भृशमपि सुरैश्चापि दलितम् । प्रभूतैर्भूतौघैर्दितिजकुणपग्रासरसिकैस्सरुंडैर्नृत्यद्भिर्निशितशरशक्त्युद्धृतकरैः

神々の敵の拠り所と呼ばれたシュクラが滅びると、ダイティヤの全陣営は征服され、粉砕され、ことごとく打ち砕かれ、デーヴァたちにより激しく蹂躙された。すると無数のブータの群れが押し寄せ、魔族の屍を貪ることを喜び、吠え叫び舞い踊り、手を高く掲げて鋭い矢や槍を振るった。

Verse 28

प्रमत्तैर्वेतालैस्सुदृढकरतुंडैरपि खगैवृकैर्नानाभेदैश्शवकुणपपूर्णास्यकवलैः । विकीर्णे संग्रामे कनककशिपोर्वंशजनकश्चिरं युद्धं कृत्वा हरिहरमहेन्द्रैश्च विजितः

戦が乱れに乱れ—狂乱するヴェターラ、硬く力強い嘴をもつ猛鳥、さまざまな狼が屍肉を頬張って口を満たすその只中で—ヒラニヤカシプの系譜の祖は久しく戦ったが、ついにハリ（ヴィシュヌ）、ハラ（シヴァ）、マヘーンドラ（インドラ）に征せられた。

Verse 29

प्रविष्टे पाताले गिरिजलधिरंध्राण्यपि तथा ततस्सैन्ये क्षीणे दितिजवृषभश्चांधकवरः । प्रकोपे देवानां कदनदवरो विश्वदलनो गदाघातैर्घोरैर्विदलितमदश्चापि हरिणा

彼がパータラへ、さらに山の洞穴や海の深淵にまで入り込み、軍勢が衰えたとき、ダイティヤの中の第一者、魔族の牡牛たるアンダカが起ち上がった。デーヴァたちが怒りに燃える中、殺戮の雄、世界を裂く者である彼の驕りもまた、ハリの恐るべきガダー（棍棒）の一撃によって打ち砕かれ、裂かれた。

Verse 30

न वै यस्सग्रामं त्यजति वरलब्धः किलः यत स्तदा ताडैर्घोरैस्त्रिदशपतिना पीडिततनुः । ततश्शस्त्रास्त्रौघैस्तरुगिरिजलैश्चाशु विबुधाञ्जिगायोच्चैर्गर्जन्प्रमथपतिमाहूय शनकैः

彼は得た恩寵の加護により堅固となり、戦場を決して捨てなかった。天衆の主の恐るべき打撃に身を苛まれながらも、武器とアストラの奔流を放ち、樹木・山岳・水を投げつけて諸天をたちまち圧倒した。高らかに咆哮しつつ、彼は徐々にプラマタの主（シヴァ）を召し寄せた。

Verse 31

स्थितो युद्धं कुर्वन्रणपतितशस्त्रैर्बहुविधैः परिक्षीणैस्सर्वैस्तदनु गिरिजा रुद्रमतुदत् । तथा वृक्षैस्सर्पैरशनिनिवहैः शस्त्रप टलैर्विरूपैर्मायाभिः कपटरचनाशम्बरशतैः

堅く立って戦いを続けるルドラは、戦場に降りかかった多種多様の武器がことごとく力尽き、効を失ったのを見た。するとギリジャーは再びルドラを襲い、樹木や蛇、雷霆の斉射、武器の雨、さらには百の欺きの策で作り出した歪んだ幻術までも投げかけた。

Verse 32

विजेतुं शैलेशं कुहकमपरं तत्र कृतवान्महासत्त्वो वीरस्त्रिपुररिपुतुल्यश्च मतिमान् । न वध्यो देवानां वरशतमनोन्मादविवशः प्रभूतैश्शस्त्रास्त्रैस्सपदि दितिजो जर्जरतनुः

シャイレーシャを征するため、その大勇の英雄はそこでさらに別の欺計をめぐらした――勇敢にして大魂、聡明で、トリプラを滅ぼす者に比肩する。だが百の恩寵に酔い狂うダーナヴァは、神々には殺し得なかった。多くの武器とアストラで即座に打たれても、その身はただ打ち砕かれ、傷み崩れるのみであった。

Verse 33

तदीयाद्विष्यन्दात्क्षिति तलगतैरन्धकगणैरतिव्याप्तघोरं विकृतवदनं स्वात्मसदृशम् । दधत्कल्पांताग्निप्रतिमवपुषा भूतपतिना त्रिशूले नोद्भिन्नस्त्रिपुररिपुणा दारुणतरम्

その身からは地上へとアンダカの群れがほとばしり、恐るべき洪水のごとく四方に満ち広がった。いずれも歪み恐ろしい顔を具え、まさに彼自身の分身であった。だが劫末の火のように燃え輝く姿をもつブータの主は、トリプラの敵（シヴァ）の三叉戟によってさえ貫かれず、かえっていよいよ凄烈となった。

Verse 34

यदा सैन्यासैन्यं पशुपतिहतादन्यदभवद्व्रणोत्थैरत्युष्णैः पिशितनिसृतैर्बिन्दुभिरलम् । तदा विष्णुर्योगा त्प्रमथपतिमाहूय मतिमान् चकारोग्रं रूपं विकृतवदनं स्त्रैणमजितम्

パシュパティに討たれた敵の軍勢が、肉と傷口から流れ出る灼熱の滴であたり一面に飛び散り、すっかり異様なさまへと変じたとき、賢きヴィシュヌはヨーガの力によってプラマタの主を召し、猛々しい姿を作り出した――不敗にして、歪んだ顔をもち、女の姿を装う形である。

Verse 35

करालं संशुष्कं बहुभुजलताक्रांतकुपितो विनिष्क्रांतः कर्णाद्रणशिरसि शंभोश्च भगवान्

そのとき、福徳なる主は—見るも恐ろしく、怒りにより乾ききり、幾多の腕のごとき巻きつきに捕らえられて憤激し—耳より破り出でて戦場へと躍り出た。しかもシャンブ（シヴァ）の前にさえ。

Verse 36

रणस्था सा देवी चरणयुगलालंकृतमही स्तुता देवैस्सर्वैस्मदनु भगवान् प्रेरितमतिः । क्षुधार्ता तत्सैन्यं दितिजनिसृतं तच्च रुधिरं पपौ सात्युष्णं तद्रणशिरसि सृक्कर्दममलम्

戦場のただ中に立つその女神—両の御足にて大地を飾る御方—は、諸天すべてに讃えられた。そこで主に促され、その決意は堅固となる。飢えに苦しみ、ダイティヤより湧き出た軍勢を飲み、さらにその血をも—まことに熱き血を—飲み干したため、戦場にてその口は血泥のごとき汚れにまみれた。

Verse 37

ततस्त्वेको दैत्यस्तदपि युयुधे शुष्करुधिरस्तलाघातैर्घोरैशनिसदृशैर्जानुचरणैः । नखैर्वज्राकारैर्मुखभुजशिरोभिश्च गिरिशं स्मरन् क्षात्रं धर्मं स्वकुल विहितं शाश्वतमजम्

その後、あるダイティヤは—血はすでに乾きながらも—なお戦い続け、掌で雷鳴のごとき恐るべき打撃を放ち、膝と足とを武器として用いた。金剛杵のごとき爪をもち、顔・腕・頭をもってギリーシャに襲いかかり、武人のダルマ—自らの一族に定められた、永遠にして無生の掟—を想起していた。

Verse 38

रणे शांतः पश्चात्प्रमथपतिना भिन्नहृदयस्त्रिशूले सप्रोतो नभसि विधृतस्स्थाणुसदृशः । अधःकायश्शुष्कस्नपनकिरणैर्जीर्णतनुमाञ्जलासारेर्मेघैः पवनसहितैः क्लेदितवपुः

戦場において彼は静まり返った。ついでプラマタたちの主に背後から打たれ、心臓はトリシューラ（三叉戟）に貫かれた。その三叉戟に串刺しにされ、天に掲げられて、柱のごとく微動だにせず立ち尽くした。下半身は灼熱にして浄める光線に乾かされ、身は老い衰えたように見えたが、風に駆られた雨雲により全身は濡れそぼった。

Verse 39

विशीर्णस्तिग्मांशोस्तुहिनशकलाकारशकलस्तथाभूतः प्राणांस्तदपि न जहौ दैत्य वृषभः । तदा तुष्टश्शंभुः परमकरुणावारिधिरसौ ददौ तस्मै प्रीत्या गणपतिपदं तेन विनुतः

たとえ砕け散り—灼熱の太陽の破片のごとく、また氷片のように裂け散っても—ダイティヤのヴリシャバはなお命の息を捨てなかった。すると至上の慈悲の大海たるシャンブは満悦し、愛をもって彼にガナパティの位を授けた。以後、彼は主を讃嘆した。

Verse 40

ततो युद्धस्यांते भुवनपतयस्सार्थ रमणैस्तवैर्नानाभेदैः प्रमथपतिमभ्यर्च्य विधिवत् । हरिब्रह्माद्यास्ते परमनुतिभिस्स्तुष्टुवुरलं नतस्कंधाः प्रीता जयजय गिरं प्रोच्य सुखिताः

やがて戦が終わると、諸世界の主たちは妃たちとともに、プラマタたちの主（シヴァ）を法にかなって礼拝し、さまざまな讃歌で称えた。ハリ（ヴィシュヌ）、ブラフマーら諸神は肩を垂れて恭敬し、至上の礼讃をもって豊かに讃嘆し、喜びに満ちて「勝利あれ、勝利あれ！」と叫び、安らぎを得た。

Verse 41

हरस्तैस्तैस्सार्द्धं गिरिवरगुहायां प्रमुदितो विसृज्यैकानंशान् विविधबलिना पूज्यसुनगान् । चकाराज्ञां क्रीडां गिरिवर सुतां प्राप्य मुदितां तथा पुत्रं घोराद्विधसवदनान्मुक्तमनघम्

そこ、最勝の山の洞窟において、ハラ（シヴァ）はその従者たちとともに歓喜した。自らの力のいくつかの分を放ち、さまざまな威力を備えた尊ぶべき神々を遣わしてのち、主は命を下した。ついで喜悦のうちに、山より生まれし女神（パールヴァティー）を聖なる戯れのために得、また恐るべき「二つの顔」をもつ危難から解き放たれた、無垢なる子をも得た。

Verse 46

इति श्रीशिवमहा पुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पंचमे युद्धखण्डे अंधकवधोपाख्याने अन्धकयुद्धवर्णनं नाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः

かくして『シュリー・シヴァ・マハープラーナ』第二部「ルドラ・サンヒター」第五「ユッダ・カーンダ」—アンダカ討伐の説話中—「アンダカとの戦いの描写」と題する第四十六章はここに終わる。