Sarga 42

Verse 1

ततः पक्षिनिनादेन वृक्षभङ्गस्वनेन च।बभूवुस्त्राससम्भ्रान्तास्सर्वे लङ्कानिवासिनः।।5.42.1।।

そのとき、鳥の鳴き声と木々の折れ砕ける轟きによって、ランカーの住人は皆、恐怖に駆られ、うろたえ惑った。

Verse 2

विद्रुताश्च भयत्रस्ता विनेदुर्मृगपक्षिणः।रक्षसां च निमित्तानि क्रूराणि प्रतिपेदिरे।।5.42.2।।

恐怖に打たれた獣と鳥は、四方へ逃げ惑い叫び声を上げた。さらに羅刹たちには、残酷な凶兆が現れ始めた。

Verse 3

ततो गतायां निद्रायां राक्षस्यो विकृताननाः।तद्वनं ददृशुर्भग्नं तं च वीरं महाकपिम्।।5.42.3।।

やがて眠りを破られると、醜き顔のラークシャシーたちは、その園が打ち砕かれているのを見、さらに勇猛なる大猿の姿をも目にした。

Verse 4

स ता दृष्ट्वा महाबाहुर्महासत्त्वो महाबलः।चकार सुमहद्रूपं राक्षसीनां भयावहम्।।5.42.4।।

その羅刹女たちを見て、強き腕を持ち、気高く、力に満ちたハヌマーンは、彼女らに恐怖を与えるため、きわめて巨大な姿へと変じた。

Verse 5

ततस्तं गिरिसङ्काशमतिकायं महाबलम्।राक्षस्यो वानरं दृष्ट्वा पप्रच्छुर्जनकात्मजाम्।।5.42.5।।

その後、山のように見える巨大な身体をもつ力強いヴァーナラを見た羅刹女たちは、ジャナカの娘シーターに彼のことを問いただした。

Verse 6

कोऽयं कस्य कुतो वायं किं निमित्तमिहागतः।कथं त्वया सहानेन संवादः कृत इत्युत।।5.42.6।।

「これは誰だ。誰の者だ。どこから来て、何のためにここへ来たのだ。そして、どうしてお前は彼と語り合ったのか。」

Verse 7

आचक्ष्व नो विशालाक्षि मा भूत्ते सुभगे भयम्।संवादमसितापाङ्गे त्वया किं कृतवानयम्।।5.42.7।।

「告げよ、広き眼の御方よ。幸いなる御身よ、恐れることはない。黒きまなざしの御方よ――この男はそなたといかなる言葉を交わしたのか。」

Verse 8

अथाब्रवीन्महासाध्वी सीता सर्वाङ्गसुन्दरी।रक्षसां भीमरूपाणां विज्ञाने मम का गतिः।।5.42.8।।

そのとき、最も貞淑にして全身ことごとく麗しいシーターは言った。「この恐ろしい姿のラークシャシーたちの意図を、私にどうして見抜けましょうか。」

Verse 9

यूयमेवाभिजानीत योऽयं यद्वा करिष्यति।अहिरेव ह्यहेः पादान्विजानाति न संशयः।।5.42.9।।

「彼が何者で、何をしようとしているかは、あなたがたこそ知っておられる。蛇は蛇の足取りと動きを知る――疑いはない。」

Verse 10

अहमप्यस्य भीतास्मि नैनं जानामि को न्वयं।वेद्मि राक्षसमेवैनं कामरूपिणमागतम्।।5.42.10।।

わたしもまた彼を恐れております。これはいったい何者か、わたしには分かりません。ただ一つ知っているのは、彼が自在に姿を変えてここへ来た羅刹だということです。

Verse 11

वैदेह्या वचनं श्रुत्वा राक्षस्यो विद्रुता दिशः।स्थिताः काश्चिद्गताः काश्चिद्रावणाय निवेदितुम्।।5.42.11।।

ヴァイデーヒーの言葉を聞くや、羅刹女たちは四方へ散り走った。ある者はそこに留まり、ある者はラーヴァナに報告しに行った。

Verse 12

रावणस्य समीपे तु राक्षस्यो विकृताननाः।विरूपं वानरं भीममाख्यातुमुपचक्रमुः।।5.42.12।।

そのとき、醜い顔の羅刹女たちはラーヴァナの御前に進み、恐るべき異様な姿のヴァーナラについて報告し始めた。

Verse 13

अशोकवनिकामध्ये राजन्भीमवपुः कपिः।सीतया कृतसंवादस्तिष्ठत्यमितविक्रमः।।5.42.13।।

「王よ、アショーカの林のただ中に、恐るべき姿で無量の武勇を備えたカピが立っております。シーターと語り合った者にございます。」

Verse 14

न च तं जानकी सीता हरिं हरिणलोचना।अस्माभिर्बहुधा पृष्टा निवेदयितुमिच्छति।।5.42.14।।

鹿のような瞳をもつジャーナキー・シーターは、われらが幾度となく問いただしても、あの猿が何者かを告げようとはなさらない。

Verse 15

वासवस्य भवेद्दूतो दूतो वैश्रवणस्य वा।प्रेषितो वापि रामेण सीतान्वेषणकाङ्क्षया।।5.42.15।।

彼はヴァーサヴァ（インドラ）の使者か、あるいはヴァイシュラヴァナ（クベーラ）の使者であろう。もしくは、シーターを捜し求める願いから、ラーマにより遣わされたのかもしれぬ。

Verse 16

तेन त्वद्भुतरूपेण यत्तत्तव मनोहरम्।नानामृगगणाकीर्णं प्रमृष्टं प्रमदावनम्।।5.42.16।।

その驚くべき姿の者によって、さまざまな獣の群れで満ちた、そなたの心楽しい遊苑は荒らされ、踏みにじられた。

Verse 17

न तत्र कश्चिदुद्देशो यस्तेन न विनाशितः।यत्र सा जानकी सीता स तेन न विनाशितः।।5.42.17।।

そこには彼が壊さなかった場所はない。ただ、ジャーナキー・シーターのおられる所だけは、彼は損なわなかった。

Verse 18

जानकीरक्षणार्थं वा श्रमाद्वा नोपलभ्यते।अथवा कश्श्रमस्तस्य सैव तेनाभिरक्षिता।।5.42.18।।

それを壊さなかったのは、ジャーナキーを守るためか、あるいは疲れのためか、われらには分からぬ。だが――彼に疲れなどあろうか。まことに、守護のために彼が残したのは、ただ彼女お一人であった。

Verse 19

चारुपल्लवपुष्पाढ्यं यं सीता स्वयमास्थिता।प्रवृद्धश्शिंशुपावृक्ष स्स च तेनाभिरक्षितः।।5.42.19।।

そして、麗しい若葉と花に満ち、シーター自らが身を寄せたあの大いなるシンシュパー樹もまた、彼によって守られ、損なわれなかった。

Verse 20

तस्योग्ररूपस्योग्र त्वं दण्डमाज्ञातुमर्हसि।सीता सम्भाषिता येन तद्वनं च विनाशितम्।।5.42.20।।

猛き御方よ、あの凶相の者に厳罰をお命じください。シーターに言葉を交わし、さらにその園林を破壊したのは彼なのです。

Verse 21

मनः परिगृहीतां तां तव रक्षोगणेश्वर।कस्सीतामभिभाषेत यो न स्यात्त्यक्तजीवितः।।5.42.21।।

羅刹の軍勢の主よ、シーターはあなたの望まれる御方。命を捨てたも同然でなければ、誰が彼女に言葉をかけることができましょうか。

Verse 22

राक्षसीनां वचश्त्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।हुताग्निरिव जज्वाल कोपसंवर्तितेक्षणः।।5.42.22।।

ラークシャシーたちの言葉を聞くや、羅刹の王ラーヴァナは供犠の火のごとく燃え上がり、怒りに眼差しは渦巻いた。

Verse 23

तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नास्रबिन्दवः।दीप्ताभ्यामिव दीपाभ्यां सार्चिष स्स्नेहबिन्दवः।।5.42.23।।

怒りに燃えるその者の両眼から涙の雫が落ちた――それは、灯芯の光に燃え立つ二つの灯明から、油の滴が落ちるかのようであった。

Verse 24

आत्मनस्सदृशान्शूरान्किङ्करान्नाम राक्षसान्।व्यादिदेश महातेजा निग्रहार्थं हनूमतः।।5.42.24।।

その大いなる威光の者は、己に等しい力をもつ勇猛なるラाक्षसたち、キンカラと呼ばれる者らに、ハヌマーンを制圧し捕らえるよう命じた。

Verse 25

तेषामशीतिसाहस्रं किङ्कराणां तरस्विनाम्।निर्ययुर्भवनात्तस्मात्कूटमुद्गरपाणयः।।5.42.25।।महोदरा महादंष्ट्रा घोररूपा महाबलाः।युद्धाभिमनसस्सर्वे हनुमद्ग्रहणोद्यताः।।5.42.26।।

その宮殿から、棍棒や大槌を手にした俊敏なるキンカラが八万も繰り出した。皆、腹は大きく、牙は鋭く、姿は凄まじく、力は強大で、戦いを望み、ハヌマーン捕縛に身を起こした。

Verse 26

तेषामशीतिसाहस्रं किङ्कराणां तरस्विनाम्।निर्ययुर्भवनात्तस्मात्कूटमुद्गरपाणयः।।5.42.25।।महोदरा महादंष्ट्रा घोररूपा महाबलाः।युद्धाभिमनसस्सर्वे हनुमद्ग्रहणोद्यताः।।5.42.26।।

その宮殿から、棍棒や大槌を手にした俊敏なるキンカラが八万も繰り出した。皆、腹は大きく、牙は鋭く、姿は凄まじく、力は強大で、戦いを望み、ハヌマーン捕縛に身を起こした。

Verse 27

ते कपीन्द्रं समासाद्य तोरणस्थमवस्थितम्।अभिपेतुर्महावेगाः पतङ्गा इव पावकम्।।5.42.27।।

門楼のアーチのもとに立つ猿たちの王に近づくや、彼らは猛速で襲いかかった――まるで蛾が炎へ飛び込むように。

Verse 28

ते गदाभिर्विचित्राभिः परिघैः काञ्चनाङ्गदैः।आजघ्नुर्वानरश्रेष्ठं शरैश्चादित्यसन्निभैः।।5.42.28।।

彼らは、飾り立てたガダー（棍棒）や金の装具を付した鉄の棒で猿族の最勝者を打ち、さらに太陽のごとく燃え輝く矢を浴びせた。

Verse 29

मुद्गरैः पट्टिशैश्शूलैः प्रासतोमरशक्तिभिः।परिवार्य हनूमन्तं सहसा तस्थुरग्रतः।।5.42.29।।

槌、斧、三叉戟、槍、返しのある投げ矢や投槍を手に、彼らはたちまちハヌマーンを取り囲み、目前に立ちはだかった。

Verse 30

हनुमानपि तेजस्वी श्रीमान्पर्वतसन्निभः।क्षितावाविध्य लाङ्गूलं ननाद च महास्वनम्।।5.42.30।।

光り輝く誉れ高きハヌマーンは、山のごとき体躯で尾を大地に打ちつけ、轟く大咆哮を放った。

Verse 31

स भूत्वा सुमहाकायो हनुमान्मारुतात्मजः।धृष्टमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन्।।5.42.31।।

そのとき風神の子ハヌマーンは巨大な姿となり、勇ましく身を打ち鳴らして、ランカーの都をその音で満たした。

Verse 32

तस्यास्फोटितशब्देन महता सानुनादिना।पेतुर्विहङ्गा गगनादुच्चैश्चेदमघोषयत्।।5.42.32।।

その大いなる、こだまする打ち鳴らしの音により、鳥たちは空から落ちた。ついで彼は、これより続く言葉を高らかに宣した。

Verse 33

जयत्यतिबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः।।5.42.33।।

勝利あれ、量り知れぬ力のラーマに。勝利あれ、大いなる剛力のラクシュマナに。勝利あれ、ラグハヴァ（ラーマ）に護られ導かれる王スグリーヴァに。

Verse 34

दासोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।हनुमान्शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः।।5.42.34।।

我はコーサラの主ラーマ、倦まず弛まず業を成す御方の僕。風神の子ハヌマーン、敵軍を滅ぼす者である。

Verse 35

न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत्।शिलाभिस्तु प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः।।5.42.35।।

戦において、たとえ千のラーヴァナが来ようとも我に敵わぬ。岩を投げ、樹を振るい、幾千にも繰り返し打ち据えるとき。

Verse 36

अर्दयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम्।समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम्।।5.42.36।।

ランカーの都を打ち砕き、マイティリー（シーター）に恭しく礼拝して、我は目的を成就して去ろう――すべてのラークシャサたちが見守る中で。

Verse 37

तस्य सन्नादशब्देन तेऽभवन्भयशङ्किताः।ददृशुश्च हनूमन्तं सन्ध्यामेघमिवोन्नतम्।।5.42.37।।

その轟く咆哮の響きに、彼らは恐れに震えた。やがて見たのは、夕暮れの雲のごとく高くそびえるハヌマーンであった。

Verse 38

स्वामिसन्देशनिश्शङ्कास्ततस्ते राक्षसाः कपिम्।चित्रैः प्रहरणैर्भीमैरभिपेतुस्ततस्ततः।।5.42.38।।

そのとき、主の命に励まされ恐れを捨てた羅刹たちは、恐るべき多様な武器を手に、四方から一斉にその猿へと襲いかかった。

Verse 39

स तैः परिवृतश्शूरैस्सर्वतस्सुमहाबलः।आससादाऽयसं भीमं परिघं तोरणाश्रितम्।।5.42.39।।

勇猛な戦士たちに四方を囲まれると、並外れて力強いハヌマーンは門楼へと向かい、そこにあった恐るべき鉄の棒を掴み取った。

Verse 40

स तं परिघमादाय जघान रजनीचरान्।स पन्नगमिवादाय स्फुरन्तं विनतासुतः।।5.42.40।।विचचाराम्बरे वीरः परिगृह्य च मारुतिः।

彼はその鉄の棍棒を取り、夜にさまよう魔を打ち倒した。ヴィナターの子ガルダが身もだえる蛇をさらうように、勇者マールティはそれを掴み、手に携えて大空を駆け巡った。

Verse 41

स हत्वा राक्षसान्वीरान्किङ्करान्मारुतात्मजः।।5.42.41।।युद्धाकाङ्क्षी पुनर्वीरस्तोरणं समुपाश्रितः।

風の子は勇猛なるラークシャサたち――キンカラの衛兵を討ち果たし、なお戦いを望む勇者は再び戻って、門の楼門のアーチに身を寄せた。

Verse 42

ततस्तस्माद्भयान्मुक्ताः कतिचित्तत्र राक्षसाः।।5.42.42।।निहतान्किङ्करान्सर्वान्रावणायन्यवेदयन्।

その後、恐れから解き放たれた数人の羅刹たちは、すべてのキンカラの衛兵が討たれたことをラーヴァナに報告した。

Verse 43

स राक्षसानां निहतं महद्बलं निशम्य राजा परिवृत्तलोचनः।समादिदेशाप्रतिमं पराक्रमे प्रहस्तपुत्रं समरे सुदुर्जयम्।।5.42.43।।

羅刹の大軍が討たれたと聞くや、王は怒りに目を翻し、比類なき武勇を備え戦場で討ち難いプラハスタの子に出陣を命じた。