Hari-nāma Mahimā and Caraṇāmṛta: The Redemption of the Hunter Gulika (Uttaṅka Itihāsa)

Verse 1

सनक उवाच । भूयः श्रृणुष्व विप्रेंद्र माहात्म्यं कमलापतेः । कस्य नो जायते प्रीतिः श्रोतुं हरिकथामृतम् ॥ १ ॥

サナカは言った。「おお、婆羅門の中の最勝者よ、再びカマラーパティ（ラクシュミーの主）の偉大なる功徳を聴きなさい。ハリの物語の甘露（ハリ・カター）を聞いて、誰が喜ばずにいられようか。」

Verse 2

नराणां विषयान्धानां ममताकुलचेतसाम् । एकमेव हरेर्नाम सर्वपापप्रणाशनम् ॥ २ ॥

感官の対象に目をくらまされ、「我がもの」への執着で心が乱れる人々にとって、ただハリ（Hari）の御名ひとつのみが、あらゆる罪を滅する。

Verse 3

सकृद्वा न नमेद्यस्तु विष्णुं पापहरं नृणाम् । श्वपचं तं विजानीयात्कदाचिन्नालपेञ्च तम् ॥ ३ ॥

しかし、人々の罪を除くヴィシュヌ（Vishnu）に一度たりとも礼拝しない者は、「犬を煮る者」（賤民・追放者）と知るべきであり、いかなる時も彼と語り合ってはならない。

Verse 4

हरिपूजाविहीनं तु यस्य वेश्म द्विजोत्तम । श्मशानसदृशं तद्धि कदाचिदपि नो विशेत् ॥ ४ ॥

おお、最勝の再生者よ。ハリ（Hari）への礼拝が欠けた家は、まことに火葬場のごとし。いかなる時もそこへ入ってはならない。

Verse 5

हरिपूजाविहीनाश्च वेदविद्वेषिणस्तथा । गोद्विजद्वेषनिरता राक्षसाः परिकीर्त्तिताः ॥ ५ ॥

また、ハリ（Hari）への礼拝を欠き、ヴェーダを憎み、牛と再生者への憎悪に耽る者たちは、羅刹（rākṣasa）であると宣言される。

Verse 6

यो वा को वापि विप्रेन्द्र विप्रद्वेषपरायणः । समर्चयति गोविंदं तत्पूजा विफला भवेत् ॥ ६ ॥

おお、婆羅門の最勝者よ。婆羅門への憎しみに執する者は、たとえ深い恭敬をもってゴーヴィンダ（Govinda）を礼拝しても、その礼拝は実りなく空しくなる。

Verse 7

अन्यश्रेयोविनाशार्थं येऽर्चयंति जनार्दनम् । सा पूजैव महाभाग पूजकानाशु हंति वै ॥ ७ ॥

他者の福を滅ぼさんとしてジャナールダナを礼拝する者よ——おお大いなる幸いの人よ——その礼拝そのものが、礼拝者を速やかに滅ぼすのである。

Verse 8

हरिपूजाकरो यस्तु यदि पापं समाचरेत् । तमेव विष्णुद्वेष्टारं प्राहुस्तत्त्वार्त्थकोविदाः ॥ ८ ॥

ハリを礼拝しながらなお罪を行う者がいるなら、真実と真義を知る賢者たちは、その者こそ実にヴィシュヌを憎む者であると説く。

Verse 9

ये विष्णुनिरताः संति लोकानुग्रहतत्पराः । धर्मकार्यरताः शश्वद्विष्णुरुपास्तु ते मताः ॥ ९ ॥

ヴィシュヌに帰依し、世の安寧を願い、常にダルマの行いに励む者たちは、まことにヴィシュヌそのものの姿を体現する者とみなされる。

Verse 10

कोटिजन्मार्दजितैः पुण्यैर्विष्णुभक्तिः प्रजायते । दृढभक्तिमतां विष्णौ पापबुद्धिः कथं भवेत् ॥ १० ॥

ヴィシュヌへのバクティは、幾千万（コーティ）もの生にわたり積まれた功徳によって生じる。ヴィシュヌへの信愛が堅固な者に、どうして罪の心が起こり得ようか。

Verse 11

जन्मकोट्यर्जितं पापं विष्णुपूजारतात्मनाम् । क्षयं याति क्षणादेव तेषां स्यात्पापधीः कथम् ॥ ११ ॥

幾千万（コーティ）の生で積んだ罪も、ヴィシュヌの礼拝に全身全霊を捧げる者には、ただ一瞬にして滅び去る。ならば彼らに罪の思いがどうして残ろうか。

Verse 12

विष्णुभक्तिविहीना ये चंडालाः परिकीर्तिताः । चंडाला अपि वै श्रेष्ठा हरिभक्तिपरायणाः ॥ १२ ॥

ヴィシュヌへの信愛（バクティ）を欠く者はチャンダーラと称される。だがチャンダーラであっても、ハリへのバクティに全身全霊で帰依するなら、まことに最上となる。

Verse 13

नराणां विषयांधानां सर्वदुःखविनाशिनी । हरिसेवेति विख्याता भुक्तिमुक्तिप्रदायिनी ॥ १३ ॥

感官の対象に目をくらまされた人々にとって、それはあらゆる苦しみを滅する。これは「ハリへの奉仕（セーヴァー）」として名高く、世の享受（ブクティ）と解脱（ムクティ）の両方を授ける。

Verse 14

संगात्स्नेहाद्भयाल्लोभादज्ञानाद्वापि यो नरः । विष्णोरुपासनं कुर्यात्सोऽक्षयं सुखमश्नुते ॥ १४ ॥

交わりゆえ、愛情ゆえ、恐れゆえ、貪りゆえ、あるいは無知ゆえであっても――誰であれヴィシュヌの礼拝を行うなら、尽きることなき幸福を味わう。

Verse 15

हरिपादोदकं यस्तु कणमात्रं पिबेदपि । स स्नातः सर्वतीर्थेषु विष्णोः प्रियतरो भवेत् ॥ १५ ॥

たとえハリの御足を洗った水を一滴でも飲むなら、その者はすべてのティールタで沐浴したと見なされ、ヴィシュヌにとり殊更に愛しき者となる。

Verse 16

अकालमृत्युशमनं सर्वव्याधिविनाशनम् । सर्वदुःखोपशमनं हरिपोदोदक स्मृतम् ॥ १६ ॥

ハリの御足を洗った水は、非時の死を鎮め、あらゆる病を滅し、すべての苦しみを静めるものとして憶念される。

Verse 17

नारायणं परं धाम ज्योतिषां ज्योतिरुत्तमम् । ये प्रपन्ना महात्मानस्तेषां मुक्तिर्हि शाश्वती ॥ १७ ॥

ナーラーヤナは至上の住処、あらゆる光の中の最勝の光である。彼に帰依し身を委ねた大いなる魂には、解脱はまことに永遠である。

Verse 18

अत्राप्युदाहरंतीममितिहासं पुरातनम् । पठतां श्रृण्वतां चैव सर्वपापप्रणाशनम् ॥ १८ ॥

ここでもまた、古の伝承（イティハーサ）を引いて語ろう。これを読む者、また聴く者にとって、それは一切の罪を滅するものとなる。

Verse 19

आसीत्पुरा कृतयुगे गुलिको नाम लुब्धकः । परदारपरद्रव्यहरणे सततोद्यतः ॥ १९ ॥

いにしえ、クリタ・ユガの世に、グリカという名の狩人がいた。彼は常に他人の妻を奪い、他人の財を盗むことに執心していた。

Verse 20

परनिंदापरो नित्यं जन्तूपद्रवकृत्तथा । हतवान्ब्राह्मणान् गाश्च शतशोऽथ सहस्रशः ॥ २० ॥

彼は常に他人を誹り、衆生を害することを習いとしていた。さらに、バラモンや牛を、百、いや千の数に至るまで殺していた。

Verse 21

देवस्वहरणे नित्यं परस्वहरणे तथा । उद्युक्तः सर्वदा विप्र कीनाशानामधीश्वरः ॥ २१ ॥

おおブラーフマナよ、その農夫たちの長は、神々のものを奪い取ることにも、また他人のものを取ることにも、常に励み、かかる強奪にいつも携わっていた。

Verse 22

तेन पापान्यनेकानि कृतानि सुमहांति च । न तेषां शक्यते वक्तुं संख्या वत्सरकोटिभिः ॥ २२ ॥

その行いによって、数えきれぬ罪—まことに甚大なるもの—が犯された。その数は、億万年をもってしても語り尽くせない。

Verse 23

स कदाचिन्महापापो जंतृनामन्तकोपमः । सौवीरराज्ञो नगरं सर्वैश्वर्यसमन्वितम् ॥ २३ ॥

ある時、その大罪人は—生きとし生けるものにとって死そのもののごとく恐るべき者—あらゆる繁栄と王者の威光に満ちたサウヴィーラ王の都へと来た。

Verse 24

योषिद्धिर्भूषितार्भिश्च सरोभिनिर्मलोदकैः । अलंकृतं विपणिभिर्ययो देवपुरोपमम् ॥ २४ ॥

その都は、飾り立てた女たちと麗しく装った乙女の群れに彩られ、澄みきった清水の池々をたたえ、市場もまた華やかに整えられて、まるで天界の都のようであった。

Verse 25

तस्योपवनमध्यस्थं रम्यं केशवमंदिरम् । छदितं हेमकलशैर्दृष्ट्वा व्याधो मुदं ययौ ॥ २५ ॥

その林苑のただ中に、金の宝瓶形の飾りで屋根を戴く、麗しきケーシャヴァの मंदिरがあった。それを見た狩人は喜びに満たされた。

Verse 26

हराम्यत्र सुवर्णानि बहूनीति विनिश्चितम् । जगामाभ्यंतरं तस्य कीनाशश्चौर्यलोलुपः ॥ २६ ॥

「ここで多くの黄金を盗み取ろう」と決め、盗みに貪るその農夫は、その場所の奥へと入り込んだ。

Verse 27

तत्रापश्यद्द्विजवरं शांतं तत्त्वार्थकोविदम् । परिचर्यापरं विष्णोरुत्तंकं तपसां निधिम् ॥ २७ ॥

そこで彼は、最上の再生者（ドヴィジャ）を見た。静謐にして、真実の理（タットヴァ）の趣旨に通暁する者――ヴィシュヌへの奉仕に専心するウッタンカ、苦行（タパス）の宝庫であった。

Verse 28

एकाकिनं दयासुं च निस्पृहं ध्यानलोलुपम् । चौर्यान्तरायकर्तारं तं दृष्ट्वा लुब्धको मुने ॥ २८ ॥

聖者よ、彼が独りでいて、慈悲深く、無欲で、禅定に耽っているのを見て、狩人は「この者は我が盗みの妨げとなる」と悟り、彼に目を留めた。

Verse 29

द्रव्यजातं तु देवस्य हर्तुकामोऽतिसाहसी । उत्तंकं हंतुमारेभे विधृतासिर्मदोद्धतः ॥ २९ ॥

神の財を奪わんと欲したその無謀な男は、剣を抜き、驕りに酔いしれて、ウッタンカを殺そうと攻撃を始めた。

Verse 30

पादेनाक्रम्य तद्वक्षो जटाः संगृह्य पाणिना । हंतुं कृतमतिं व्याधमुत्तंकः प्रेक्ष्य चाब्रवीत् ॥ ३० ॥

ウッタンカは狩人の胸を足で踏み、手でその結髪（ジャター）をつかんだ。殺す決意を抱きつつも、彼を見据えて言葉を発した。

Verse 31

उत्तंक उवाच । भो भो साधो वृथा मां त्वं हनिष्यसि निरागसम् । मया किमपराद्धं ते तद्वदस्व महामत्ते ॥ ३१ ॥

ウッタンカは言った。「おお、善き人よ。罪なき私を、むなしく殺そうというのか。私は汝に何の咎を犯したのだ。大いに迷える者よ、それを告げよ。」

Verse 32

कृतापराधिनां लोके शक्ताः शिक्षां प्रकुर्वते । नहि सौम्य वृथा घ्नंति सज्जना अपि पापिनः ॥ ३२ ॥

この世において、過ち（アパラーダ）を犯した者も、戒めと教導によって正され得る。おお温和なる者よ、善人といえども理由なく罪人を打ち滅ぼすことはない。

Verse 33

विरोधिष्वपि मूर्खेषु निरीक्ष्यावस्थितान् गुणान् । विरोधं नहि कुर्वंति सज्जनाः शांतचेतसः ॥ ३३ ॥

敵意ある愚者に対してさえ、心静かな善人はその中にある徳を見つめ、ゆえに対立を起こさない。

Verse 34

बहुधा बोध्यमानोऽपि यो नरः क्षमयान्वितः । तमुत्तमं नरं प्राहुर्विष्णोः प्रियतरं सदा ॥ ३४ ॥

幾度も教え諭され、正されても、なお忍耐（クシャマー）を備える者は人の中の最上と称され、常に主ヴィシュヌに最も愛される。

Verse 35

सुजनो न याति वैरं परहितबुद्धिर्वनाशकालेऽपि । छेदेऽपि चंदनतरुः सुरभयति मुखं कुठारस्य ॥ ३५ ॥

善人は怨みに向かわず、たとえ己が滅びの時であっても他者の利益を思う。まさに白檀の木のごとく、切られてなお斧の刃先に香りを与える。

Verse 36

अहो विधिः सुबलवान्बा धते बहुधा जनान् । सर्वसंगविहीनोऽपि बाध्यते हि दुरात्मना ॥ ३६ ॥

ああ、定め（ヴィディ）はあまりに強大で、人々をさまざまに縛りつける。いっさいの執着を離れた者でさえ、邪心の者により抑えつけられることがある。

Verse 37

अहो निष्कारणं लोके बाधंते बहुधा जनान् । सर्वसंगविहीनोऽपि बाध्यते पिशुनैर्जनैः । तत्रापि साधून्बाधंते न समानान्कदाचन ॥ ३७ ॥

ああ、この世では人々は理由もなく様々に他者を悩ませる。いかなる執着も離れた者でさえ、讒言し悪意を抱く者どもに苦しめられる。しかも彼らは、とりわけサードゥ（聖者）を害し、自分と同類の者は決して害さない。

Verse 38

मृगमीनसज्जनानां तृणजलसंतोषविहितवृत्तानाम् । लुब्धकधीवरपिशुना निष्कारणवैरिणो जगति ॥ ३८ ॥

この世では、鹿と魚と善き人々—草と水だけに満足して生きる者たち—には、理由なき敵がいる。すなわち猟師、漁師、そして中傷する者である。

Verse 39

अहो बलवती माया मोहयत्यखिलं जगत् । पुत्रमित्रकलत्रार्थं सर्वं दुःखेन योजयेत् ॥ ३९ ॥

ああ、なんと強大なマーヤーよ。彼女は全世界を迷わせ、子や友や伴侶のためとして、あらゆるものを苦しみに結びつける。

Verse 40

परद्रव्यापहारेण कलत्रं पोषितं त्वया । अंते तत्सर्वमुत्सृज्य एक एव प्रयति वै ॥ ४० ॥

他人の財を奪って妻と家を養ってきたとしても、終わりにはそれらすべてを捨て、まことに独りで旅立つのだ。

Verse 41

मम माता मम पिता मम भार्या ममात्मजाः । ममेदमिति जंतूनां ममता बाधते वृथा ॥ ४१ ॥

「我が母、我が父、我が妻、我が子ら。『これは我がもの』」—このような我執と所有への執着が、生きとし生けるものをむなしく悩ませる。

Verse 42

यावदर्जयति द्रव्यं बांधवास्तावदेव हि । धर्माधर्मौ सहैवास्तामिहामुत्र न चापरः ॥ ४२ ॥

人が財を得続けるかぎり、親族はまことに近くに寄り添う。だがこの世でも来世でも、ただダルマとアダルマのみがその人に随い、ほかに伴う者はない。

Verse 43

धर्माधर्मार्जितैर्द्रव्यैः पोषिता येन ये नराः । मृतमग्निमुखे हुत्वा घृतान्नं भुंजते हि ते ॥ ४३ ॥

ダルマとアダルマの双方によって得た財で人々を養った者たちは、死後、火の口へと供物として投じられたかのように、ギー（澄ましバター）を和えた食を分として受けるのである。

Verse 44

गच्छंतं परलोकं च नरं तु ह्यनुतिष्टतः । धर्माधर्मौ न च धनं न पुत्रा न च बांधवाः ॥ ४४ ॥

人が彼岸へと旅立つとき、財も、子も、親族も随わない。随うのはただダルマとアダルマ（功徳と罪）だけである。

Verse 45

कामः समृद्धिमायाति नराणां पापकर्मिणाम् । कामः संक्षयमायाति नराणां पुण्यकर्मणाम् ॥ ४५ ॥

罪業に励む人々にはカーマ（欲望）が栄え、功徳の行いに専心する人々にはカーマが次第に衰えてゆく。

Verse 46

वृथैव व्याकुला लोका धनादानां सदार्जने ॥ ४६ ॥

人々はむなしく心を乱し、財と所有を得ることに常に追われている。

Verse 47

यद्भावि तद्भवत्येव यदभाव्यं न तद्भवेत् । इति निश्चितबुद्धीनां न चिंता बाधते क्वचित् ॥ ४७ ॥

定められたことは必ず起こり、定められていないことは決して起こらない。ゆえに、智慧が確定した人々には、憂いはいついかなる時も妨げとならない。

Verse 48

देवाधीनमिदं सर्वं जगत्स्थावरजंगमम् । तस्माज्जन्म च मृत्युं च दैवं जानाति नापरः ॥ ४८ ॥

この宇宙のすべて—不動なるものも動くものも—は神聖なる御方に依存している。ゆえに、生と死を定めるのはダイヴァ（天命）ただ一つであり、他ではない。

Verse 49

यत्र कुत्र स्थितस्यापि यद्भाव्यं तद्भवेद् ध्रुवम् । लोकस्तु तत्र विज्ञाय वृथायासं करोति हि ॥ ४९ ॥

どこに身を置こうとも、定められたことは必ず起こる。しかも人々は、それを知りながら、むなしい労苦に励んでしまう。

Verse 50

अहो दुःखं मनुष्याणां ममताकुलचेतसाम् । महापापानि कृत्वापि परान्पुष्यांति यत्नतः ॥ ५० ॥

ああ、「我」と「我がもの」への執着に心が乱れる人間の苦しみは、なんと哀れなことか。大罪を犯した後でさえ、なお懸命に自分の側と利害を養い、押し立てようとする。

Verse 51

अर्जितं च धनं सर्वं भुंजते बांधवाः सदा । स्वयमेकतमो मूढस्तत्पापफलमश्नुते ॥ ५१ ॥

自ら得たすべての財は、いつも親族が享受する。だが迷えるその者は、ついには独りとなり、その罪業の果を自分ひとりで味わわねばならない。

Verse 52

इति ब्रवाणं तमृषिं विमुच्य भयविह्वलः । गुलिकः प्रांजलिः प्राह क्षमस्वेति पुनः पुनः ॥ ५२ ॥

その聖仙がかく語るのを聞きつつ彼を放つと、恐れに震えるグリカは合掌し、幾度も幾度も「どうかお赦しください」と申し上げた。

Verse 53

सत्संगस्य प्रभावेण हरिसन्निधिमात्रतः । गतपापो लुबग्दकश्च ह्यनुतापीदमब्रवीत् ॥ ५३ ॥

サットサンガ（聖なる交わり）の力と、ただハリの御前に在るというだけで、狩人は罪垢が除かれ、悔悟を起こして次の言葉を述べた。

Verse 54

मया कृता नि पापानि महांति सुबहूनि च । तानि सर्वाणि नष्टानि विप्रेंद्र तव दर्शनात् ॥ ५४ ॥

ああ大いなる婆羅門よ、私は重大な罪を数多く犯してきました。けれども、ただあなたを拝見しただけで、それらはすべて滅び去りました。

Verse 55

अहोऽहं पापधीर्नित्यं महापापमुपाचरम् । कथं मे निष्कृति र्भूयो यामि कं शरणं विभोः ॥ ५५ ॥

ああ、罪深き心のまま、私は常に大罪を重ねてきました。いかにして私に贖いがあり得ましょう。遍く満ちる主よ、私は誰を拠り所として帰依すべきでしょうか。

Verse 56

पूर्वजन्मार्जितैः पापैर्लुब्धकत्वमवाप्तवान् । अत्रापि पापजालानि कृत्वा कां गतिमाप्नुयाम् ॥ ५६ ॥

前世に積んだ罪によって、私は狩人の身となりました。しかもこの世でもなお罪の網を重ねてしまった今、私はいかなる行き先（果報）に至るのでしょうか。

Verse 57

अहो ममायुः क्षयमेति शीघ्रं पापान्यनेकानि समर्ज्जितानि । प्रातिक्रिया नैव कृता मयैषां गतिश्च का स्यान्ममजन्म किं वा ॥ ५७ ॥

ああ、わが寿命はたちまち尽きようとしているのに、私は数多の罪を積み重ねてしまった。しかもそれらのための贖罪（プラーヤシュチッタ）を何一つ行っていない——我が行く末はいかに、いかなる再生を得るのだろうか。

Verse 58

अहो विधिः पापशता कुलं मां किं सृष्टवान्पापतरं च शश्वत् । कथं च यत्पापफलं हि भोक्ष्ये कियत्सु जन्मस्वहमुग्रकर्मा ॥ ५८ ॥

ああ——なんという定めか。なぜ運命は、百の罪にまみれた家系に私を生まれさせ、しかも常にいっそう罪深い者として造ったのか。恐るべき業をなしたこの私が、罪の果報をいかに、そして幾度の生にわたり受けねばならぬのか。

Verse 59

एवं विनिंदन्नात्मानमात्मना लुब्धकस्तदा । अंतस्तापाग्निसंतप्तः सद्यः पंचत्वमागतः ॥ ५९ ॥

かくしてその時、猟師は自らの心で自らを責め、内なる悔恨の火に焼かれて、ただちに死を迎えた。

Verse 60

उत्तंकः पतितं प्रेक्ष्य लुबग्धकं तं दयापरः । विष्णुपादोदकेनैवमभ्यषिंचन्महामतिः ॥ ६० ॥

倒れ伏す猟師を見て、大いなる知恵を備えたウッタンカは慈悲に動かされ、ヴィシュヌ尊の御足を洗った水をもって彼に灌ぎかけた。

Verse 61

हरिपादोदकस्पर्शाल्लुब्धको गतकल्मषः । दिव्यं विमानमारुह्य मुनिमेतदथाब्रवीत् ॥ ६१ ॥

ハリの御足を洗った水に触れたことで、猟師は罪垢を離れた。やがて天なるヴィマーナに乗り、聖仙に向かって次の言葉を述べた。

Verse 62

गुलिक उवाच । उत्तंक मुनिशार्दूल गुरुस्त्वं मम सुव्रत । विमुक्तस्त्वत्प्रसादेन महापातककंचुकात् ॥ ६२ ॥

グリカーは言った。「おおウッタンカよ、牟尼の中の虎よ。あなたは我がグル（師）であり、尊き誓戒を保つお方。あなたの恩寵により、私は大罪という衣のごとき覆いから解き放たれた。」

Verse 63

गतस्त्वदुपदेशान्मे संतापो मुनिपुंगव । तथैव सर्वपापानि विनष्टान्यतिवेगतः ॥ ६३ ॥

おお最上の聖仙よ、あなたの教えによって我が苦悩は去り、同じく一切の罪もまた、はなはだ速やかに滅び去った。

Verse 64

हरिपादोदकं यस्मान्मयि त्वं सिक्तवान्मुने । प्रापितोऽस्मि त्वया तस्मात्तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ ६४ ॥

おお聖者よ、あなたが我にハリの御足の水を灌いでくださったゆえに、あなたを通して私はヴィシュヌの至上の住処に到達した。

Verse 65

त्वयाहं तारितो विप्र पापादस्माच्छरीरतः । तस्मान्नतोऽस्मि ते विद्वन्मत्कृतं तत्क्षमस्व च ॥ ६५ ॥

おおブラーフマナよ、あなたによって私はこの身に結びつく罪から救い渡された。ゆえにあなたに礼拝する、学識あるお方よ—我がなした過ちをどうかお赦しください。

Verse 66

इत्युक्त्वा देवकुसुमैर्मुनिश्रेष्टं समाकिरम् । प्रदक्षिणात्रयं कृत्वा नमस्कारं चकार सः ॥ ६६ ॥

そう言い終えると、彼は最勝の聖仙に天の花を降り注ぎ、ついで三度右繞（プラダクシナー）して、恭敬の礼拝を捧げた。

Verse 67

ततो विमानमारुह्य सर्वकामसमन्वितम् । अप्सरोगणसंकीर्णः प्रपेदे हरिमंदिरम् ॥ ६७ ॥

それから彼は、あらゆる望みの安楽を具えた空中のヴィマーナに乗り、アプサラーたちの群れに囲まれて、ハリ（ヴィシュヌ）の神殿の御住処へと到った。

Verse 68

एतद्दृष्ट्वा विस्मितोऽसौ ह्युत्तंकस्तपसांनिधिः । शिरस्यंजलिमाधाय तुष्टाव कमलापतिम् ॥ ६८ ॥

これを見て、苦行の宝蔵たるウッタンカは驚嘆に満ち、合掌を頭上に捧げて、カマラーの主（シュリーの主）ヴィシュヌを讃嘆した。

Verse 69

तेन स्तुतो महाविष्णुर्दत्तवान्वरमत्तमम् । वरेण तेनोक्तंकोऽपि प्रपेदे परमं पदम् ॥ ६९ ॥

かく讃えられたマハーヴィシュヌは最上の恩寵を授け、そしてその恩寵によってウッタンカはパラマパダ—至高の住処—に到達した。

Verse 70

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे विष्णुमाहात्म्ये सप्तत्रिंशोऽध्यायः ॥ ३७ ॥

ここに、『シュリー・ブリハン＝ナーラディーヤ・プラーナ』前篇「ヴィシュヌ・マーハートミャ」第37章は終わる。