Adhyaya 30

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने एकोनत्रिंशत्तमो ऽध्यायः // २९// वासिष्ठ उवाच श्रुस्वैतत्सकलं राजा जमदग्निवधादिकम् / उद्विग्नचेताः सुभृशं चिन्तयामास नैकधा

かくして『シュリ・ブラフマाण्ड・マハープラーナ』、風神ヴァーユの説く中篇、第三の序章「アルジュナ物語」における第29章が終わる。ヴァシシュタは言った――ジャマダグニ殺害など一切を聞いた王は、心ひどく乱れ、さまざまに深く思い悩んだ。

Verse 2

अहो मे सुनृसंसस्य लोकयोरुभयोरपि / ब्रह्मस्वहरणे वाञ्छा तद्धत्या चातिगर्हिता

ああ、我が身のなんと残酷なことか。此の世と彼の世の両方で非難されよう――バラモンの財を奪おうと欲し、さらに彼を殺したことは、いずれも甚だ恥ずべき業である。

Verse 3

अहो नाश्रौषमस्याहं ब्राह्मणस्य विजानतः / वचनं तर्हि तां जह्यां विमूढात्मा गतत्रपः

ああ、私はあの識者たるバラモンの言葉を聞き入れなかった。その時こそ彼を放つべきであったのに――愚かな我は恥を失ってしまった。

Verse 4

इति संचितयन्नंव हृदयेन विदूयता / स्वपुरं प्रतिचक्राम सबलः सानुगस्ततः

そう思い巡らすうちに胸は焼けるようであった。やがて彼は軍勢と従者を伴い、自らの都へと引き返した。

Verse 5

पुरीं प्रतिगते राज्ञि तस्मिन्सपरिवारके / आश्रमात्सहसा राजन्विनिश्चक्राम रेणुका

王が一族とともに都へ帰ったとき、王よ、レーヌカーはアーシュラマから忽ち外へ出た。

Verse 6

अथ सक्षतसर्वाङ्गं रुधिरेण परिप्लुतम् / निश्चेष्टं परितं भूमौ ददर्श पतिमात्मनः

そのとき彼女は自らの夫を見た。全身に傷を負い血に浸され、地に倒れて動かなかった。

Verse 7

ततः सा विहतं मत्वा भर्त्तारं गतचेतनम् / अन्वाहतेवाशनिना मूर्छितान्यपतद्भुवि

それから彼女は、夫が意識を失い討たれたのだと思い、雷に打たれたかのように気絶して地に倒れた。

Verse 8

चिरादिव पुनर्भूमेरुत्थायातीव दुःखिता / पतित्वोत्थाय सा भूयः सुस्वरं प्ररुरोद ह

やがて久しくして、深い悲しみに沈みつつ地から起き上がった。倒れてはまた立ち、彼女は澄んだ哀切な声で再び泣き叫んだ。

Verse 9

विललाप च सात्यर्थं धरणीधूलिधूसरा / अश्रुपूर्ममुखी दीना पतिता शोकसागरे

大地の塵にまみれ、涙に濡れた顔で、哀れにも悲しみの海に沈んだかのように、彼女はひたすら激しく嘆き悲しんだ。

Verse 10

हा नाथ पिय धर्मज्ञ दाक्षिण्यामृतसागर / हा धिगत्यन्तशान्त त्वं नैव काङ्क्षेत चेदृशम्

ああ主よ、愛しき法（ダルマ）を知る御方、慈愛の甘露の大海よ。ああ嘆かわしい！かくも究極に静まれるあなたが、どうしてこのような苦しみを望まれようか。

Verse 11

आश्रमादभिनिष्क्रान्तः सहसा व्यसानर्णवे / क्षिप्त्वानाथामगाधे मां क्व च यातो ऽसि मानद

あなたは庵（アーシュラマ）を突然出て、災いの海へと赴いた。私を身寄りなきままこの底知れぬ淵に投げ置いて、誉れを授ける御方よ、どこへ行かれたのですか。

Verse 12

सतां साप्तपदे मैत्रे मुषिताहं त्वया सह / यासि यत्र त्वमेकाकी तत्र मां नेतुमर्हसि

善き人々が「七歩」によって結ぶ友誼は、あなたと共に私から奪われたかのようです。あなたが独りで行くところへは、どうか私も連れて行ってください。

Verse 13

दृष्ट्वा त्वामीदृशावस्थमचिराद्धृदयं मम / न दीर्यते महाभाग कठिनाः खलु योषितः

あなたがこのような有様であるのを見ても、私の心はすぐには裂けません、幸い深き御方よ。まことに女は強く堅いものです。

Verse 14

इत्येवं विलपन्ती सा रुदती च मुहुर्मुहुः / चुक्रोश रामरामेति भृशं दुःखपरिप्लुता

かくして彼女は嘆き、幾度も幾度も泣き続けた。深い悲しみに沈み、「ラーマ、ラーマ」と激しく叫んだ。

Verse 15

तावद्रामो ऽपि स वनात्समिद्भारसमन्वितः / अकृतव्रणसंयुक्तः स्वाश्रमाय न्यवर्त्तत

その時ラーマもまた、森から祭火の薪（サミダ）を担い、傷ひとつなく、自らのアーシュラマへと帰って来た。

Verse 16

अपश्यद्भयशंसीनि निमित्तानि बहूनि सः / पश्यन्नुद्विग्नहृदयस्तूर्णं प्रापाश्रमं विभुः

彼は恐れを告げる多くの兆しを見た。見て心騒ぎ、偉大なる者は急ぎアーシュラマに到着した。

Verse 17

तमायान्तमभिप्रेक्ष्य रुदती सा भृशातुरा / नविभूतेव शोकेन प्रारुदद्रेणुका पुनः

彼が来るのを見て、彼女は激しく苦しみ泣き出した。悲しみに我を失ったかのように、レーヌカーは再び声をあげて泣き崩れた。

Verse 18

रामस्य पुरतो राजन्भर्तृव्यसनपीडिता / उभाभ्यामपि हस्ताभ्यामुदरं समताडयत्

王よ、ラーマの前で、夫の災厄に苦しむその女は、両手で自らの腹を打って嘆いた。

Verse 19

मार्गे विदितवृत्तान्तः सम्यग्रामो ऽपि मातरम् / कुररीमिव शोकार्त्ता दृष्ट्वा दुःखमुपेयिवान्

道中で事の次第を知っていたラーマも、母がクラーリー鳥のように嘆き悲しむのを見て、自らも苦しみに沈んだ。

Verse 20

धैर्यमारोप्य मेधावी दुःशशोकपरिप्लुतः / नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां तस्थौ भूमावर्धोमुखः

堪忍を奮い起こしたその賢者は、なおも激しい悲嘆に沈んだ。涙に満ちた両眼のまま、地に向かってうつむき立ち尽くした。

Verse 21

तं तथागतमालोक्य रामं प्राहाकृतव्रणः / किमिदं भृगुशार्दूल नैतत्वय्युपपाद्यते

そのように来たラーマを見て、心に傷を負う者は言った。「おお、ブリグ族の虎よ、これは何事か。これは汝にふさわしくない。」

Verse 22

न त्वादृशा महाभाग भृशं शोचन्ति कुत्रचित् / धृतिमन्तो महान्तस्तु दुःखं कुर्वति न व्यये

幸いある者よ、汝のような人はどこにあっても過度に嘆かぬ。忍耐ある偉人は、苦しみを自らの衰えの因とはしない。

Verse 23

शोकः सर्वेन्द्रियाणां हि परिशोषप्रदायकः / त्यज शोकं महाबाहो न तत्पात्रं भवदृशाः

悲しみはまことに諸々の感官を枯らす。大いなる腕の者よ、嘆きを捨てよ。汝のような者はそれを受ける器ではない。

Verse 24

एहिकामुष्मिकार्थानां नूनमेकान्तरोधकः / शोकस्तस्यावकाशं त्वं कथं त्दृदि नियच्छसि

この嘆きは、現世と来世の目的をまことに一途に妨げるもの。しかるに、どうして汝はそれに心中で堅く場所を与えるのか。

Verse 25

तत्त्वं धैर्यधनो भूत्वा परिसांत्वय मातरम् / रुदतीं बत वैधव्यशं कापहतचेतनाम्

それゆえ、忍耐という富を持って、未亡人となった悲しみで意識を失い、泣いている母を慰めなさい。

Verse 26

नैवागमनमस्तीह व्यतिक्रान्तस्य वस्तुनः / तस्मादतीतमखिलं त्यक्त्वा कृत्यं विचिन्तय

過ぎ去ったものが、ここに戻ってくることはない。それゆえ、過去の一切を捨てて、なすべきことを考えよ。

Verse 27

इत्येवं सांत्वमानश्च तेन दुःशसमन्वितः / रामः संस्तंभयामास शनैरात्मानमात्मना

このように慰められながらも、耐え難い悲しみに満ちていたラーマは、ゆっくりと自らの力で自分自身を落ち着かせた。

Verse 28

दुःखशोकपरीता हि रेणुका त्वरुदन्मुहः / त्रिःसप्तकृत्वो हस्ताभ्यामुदरं समताडयत्

悲しみと嘆きに包まれたレーヌカは、幾度も泣き叫び、二十一回も両手で自分の腹を打ち叩いた。

Verse 29

तावत्तदन्तिकं रामः समभ्येत्याश्रुलोचनः / रुदतीमलमंबेति सांत्वयामास मातरम्

その時、涙を浮かべたラーマは彼女のそばに寄り、「母上、もう泣かないでください」と言って、泣いている母を慰めた。

Verse 30

उवाचापनयन्दुःखाद्भर्तृशोकपरायणाम् / त्रिःसप्तकृत्वो यदिदं त्वया वक्षः समाहतम्

夫を想う悲しみに沈む母の苦しみを取り除くため、彼は言った。「あなたが二十一回、その胸を打ったゆえに……」

Verse 31

तावतसंख्यमहं तस्मात्क्षत्त्रजारमशेषतः / हनिष्ये भुवि सर्वत्र सत्यमेतद्ब्रविमि ते

「……それゆえ、私はこの地上のクシャトリヤ族を、その回数だけ悉く滅ぼしましょう。私はあなたに真実を告げます。」

Verse 32

तस्मात्त्वं शोकमुत्सृज्य धैर्यमातिष्ट सांप्रतम् / नास्त्येव नूनमायातमतिक्रान्तस्य वस्तुनः

「それゆえ、悲しみを捨てて、今は勇気を持ちなさい。過ぎ去ったものが戻ってくることは、決してないのですから。」

Verse 33

इत्युक्ता रेणुका तेन भृशं दुःखान्वितापि सा / कृच्छ्राद्धैर्यं समालंब्य तथेति प्रत्यभाषत

彼にそう言われ、レーヌカーは深い悲しみに暮れながらも、辛うじて勇気を奮い起こし、「そのようになりますように」と答えた。

Verse 34

ततो रामो महाबाहुः पितुः सह सहोदरैः / अग्नौ सत्कर्त्तुमारेभे देहं राजन्यथविधि

王よ、その後、剛腕のラーマは兄弟たちと共に、儀礼に従って父の遺体を火葬に付し始めた。

Verse 35

भर्तृशोकपरिताङ्गी रेणुकापि दृढव्रता / पुत्रान्सर्वान्समाहूय त्विदं वचनमब्रवीत्

夫を失った悲しみに身を包まれ、堅き誓いを守るレーヌカーは、すべての息子たちを呼び集めてこの言葉を告げた。

Verse 36

रेणुकोवाच / अहं व-पितरं पुत्राः स्वर्गतं पुण्यशीलिनम् / अनुगन्तुमिहेच्छामि तन्मे ऽनुज्ञातुमर्हथ

レーヌカーは言った。「子らよ、功徳に満ちた父は天界へ赴いた。わたしもその後を追いたい。どうかわたしに許しを与えておくれ。」

Verse 37

असह्यदुःशं वैधव्यं सहमाना कथं पुनः / भर्त्रा विरहिता तेन प्रवर्त्तिष्ये विनिन्दिता

耐えがたい寡婦の苦しみを抱えて、どうしてなお生きられよう。夫と離れて、そしりを受けつつ、どうして暮らしてゆけようか。

Verse 38

तस्मादनुगमिष्यामि भर्त्तारं दयितं मम / यथा तेन प्रवर्त्तिष्ये परत्रापि सहानिशम्

ゆえに、わたしは愛しき夫の後を追う。来世においても、昼夜を分かたず彼と共にあるために。

Verse 39

ज्वलन्तमिममेवाग्निं संप्रविश्य चिरादिव / भर्तुर्मम भविष्यामि पितृलोकप्रियातिथिः

この燃えさかる火に身を投じ、久しく隔てられていた者が帰るように、わたしは夫にとって祖霊の界（ピトリローカ）における愛しき客となろう。

Verse 40

अनुवादमृते पुत्रा भवद्भिस्तत्र कर्मणि / प्रतिभूय न वक्तव्यं यदि मत्प्रियमिच्छथ

子らよ、その事において許しなく保証人のように介入して語ってはならぬ。わが喜びを望むならば。

Verse 41

इत्येवमुक्त्वा वचनं रेणुका दृढनिश्चया / अग्निं प्रविश्य भर्त्तारमनुगन्तुं मनोदधे

そう言い終えると、堅き決意のレーヌカーは、夫に従うため火中に入ろうと心を定めた。

Verse 42

एतस्मिन्नेव काले तु रेणुकां तनयैः सह / समाभाष्यातिगंभीरा वागुवाचाशरीरीणी

まさにその時、レーヌカーが子らと共に呼びかけられると、きわめて重々しい無形の声が響いた。

Verse 43

हे रेणुके स्वतनयैर्गिरं मे ऽवहिता शृणु / मा कार्षीः साहसं भद्रे प्रवक्ष्यामि प्रियं तव

レーヌカーよ、わが言葉を自らの子らと共に心して聞け。善き女よ、その無謀をなすな。汝にとって愛しく益あることを告げよう。

Verse 44

साहसो नैव कर्त्तव्यः केनाप्यात्महितैषिणा / न मर्त्तव्यन्त्वया सर्वो जीवन्भद्राणि पश्यति

自らの益を求める者は、誰であれこのような無謀をなしてはならぬ。汝は死んではならない。生きる者こそ、あらゆる吉祥を見る。

Verse 45

तस्माद्धैर्यधना भूत्वा भव त्वं कालकाङ्क्षिणी / निमित्तमन्तरीकृत्य किञ्चिदेव शुचिस्मिते

それゆえ忍耐を財として、時を待つ清らかな微笑みの者よ、揺るがずにいなさい。兆しを仲立ちとして、ただ少しの間だけ待ちなさい。

Verse 46

अचिरेणैव भर्त्ता ते भविष्यति सचेतनः / उत्पन्नजीवितेन त्वं कामं प्राप्स्यसि शोभने / भवित्री चिररात्राय बहुकल्याण भाजनम्

麗しき者よ、ほどなく汝の夫は意識を取り戻す。よみがえった命とともに汝は望む喜びを得、長き夜の終わりまで多くの吉祥を受ける器となろう。

Verse 47

वसिष्ठ उवाच इति तद्वचनं श्रुत्वा धृतिमालंब्य रेणुका / तद्वाक्यगौरवाद्धर्षमवापुस्तनयाश्च ते

ヴァシシュタは言った。かの言葉を聞いてレーヌカーは忍耐によりすがり、またその言葉の重みゆえに、彼女の子らも歓喜を得た。

Verse 48

ततोनीत्वा पितुर्देहमाश्रमाभ्यन्तरं मुनेः / शाययित्वा निवाते तु परितः समुपाविशन्

それから彼らは父の身を聖仙の庵の内へ運び、風の入らぬ静かな所に横たえ、周りに座した。

Verse 49

तेषां तत्रोपविष्टानामप्रहृष्टात्मचेतसाम् / निमत्तानि शुभान्यासन्ननेकानि महान्ति च

彼らがそこに座し、心も意もまだ喜びに満ちぬ時、数多くの大いなる吉兆が現れた。

Verse 50

तेन ते किञ्चिदाश्वस्तचेतसो मुनिपुङ्गवाः / निषेदुः सहिता मात्रा काङ्क्षन्तो जीवितं पितुः

それによって、かの優れた聖仙たちは幾分心を安んじた。母とともに座し、父の命の存続を切に願った。

Verse 51

एतस्मिन्नन्तरे राजन्भृगुवंशधरो मुनिः / विधेर्बलेन मतिमांस्तत्रागच्छद्यदृच्छया

その折、王よ、ブリグ族の系譜を継ぐ慧ある聖仙が、宿命の力により、偶然そこへ到来した。

Verse 52

अथर्वणां विधिः सा क्षाद्वेदवेदाङ्गपारगः / सर्वशास्त्रार्थवित्प्राज्ञः सकलासुरवन्दितः

彼はアタルヴァンの「ヴィディ」たる師であり、ヴェーダとヴェーダーンガに通暁し、あらゆるシャーストラの義を知る賢者、そして一切のアスラに礼拝された。

Verse 53

मृतसंजीविनीं विद्यां यो वेद मुनिदुर्लभाम् / यथाहतान्मृतान्देवैरुत्थापयति दानवान्

聖仙にも得難い「ムリタ・サンジーヴィニー」の智を知る者は、神々に討たれて死したダーナヴァをも、そのまま甦らせる。

Verse 54

शास्त्रमोशनसं येन राज्ञां राज्यफलप्रदम् / प्रणीतमनुजीवन्ति सर्वे ऽद्यापीह पार्थिवाः

彼によって、王たちに王権の果報を授ける『シャーストラモーシャナ』の教典が編まれた。ゆえに今日に至るまで、この世の諸王は皆それに従って治め生きる。

Verse 55

स तदाश्रममासाद्य प्रविष्टो ऽन्तर्महामुनिः / ददर्श तदवस्थांस्तान्सर्वान्दुःखपरिप्लुतान्

大聖仙はそのアーシュラマに至り内へ入り、皆が苦しみに沈んだ有様を見た。

Verse 56

अथ ते तु भृगुं दृष्ट्वा वंशम्य पितरं मुदा / उत्थायास्मै ददुश्चापि सत्कृत्य परमासनम्

彼らは一族の祖なるブリグを見て喜び、立ち上がって敬い、最上の座を捧げた。

Verse 57

स चाशीर्भिस्तु तान्सर्वानभिनन्द्य महामुनिः / पप्रच्छ किमिदं वृत्तं तत्सर्वं ते न्यवेदयन्

大聖仙は皆を祝福してねぎらい、「何が起こったのか」と問うた。彼らは一切を申し上げた。

Verse 58

तच्छ्रुत्वा स भृगुः शीघ्रं जलमादाय मन्त्रवित् / संजीविन्या विनया तं सिषेच प्रोच्चरन्निदम्

それを聞くと、真言に通じたブリグは急ぎ水を取り、サンジーヴィニーの法で彼に灌ぎつつ、次の言葉を唱えた。

Verse 59

यज्ञस्य तपसो वीय ममापि शुभमस्ति चेत् / तेनासौ जीवताच्छीघ्रं प्रसुप्त इवचोत्थितः

もし祭祀と苦行の力、そして我が吉祥の功徳が真であるなら、その力により彼は速やかに生き返れ。眠りから覚めた者のように起き上がれ。

Verse 60

एवमुक्ते शुभे वाक्ये भृगुणा साधुकारिणा / समुत्तस्थावथार्चीकः साक्षाद्ग्ररुरिवापरः

ブリグ仙が吉祥にして善を讃える言葉を告げるや、アルチーカはただちに立ち上がった。まさに第二のガルダが現れたかのようであった。

Verse 61

दृष्ट्वा तत्र स्थितं वन्द्यं भृगुं स्वस्य पितामहम् / ननाम भक्त्या नृपते कृताञ्जलिरुवाच ह

そこに立つ、礼拝すべき祖父ブリグを見て、彼は信愛をもって礼拝し、合掌して（王よ）こう語った。

Verse 62

जमदग्निरुवाच धन्यो ऽहं कृतकृत्यो ऽहं सफलं जीवितं च मे

ジャマダグニは言った。「我はまことに幸いである。なすべきことを成し遂げた。わが生もまた成就した。」

Verse 63

यत्पश्ये चरणौ ते ऽद्य सुरासुरनमस्कृतौ / भगवन्किं करोम्यद्य शुश्रूषां तव मानद

今日、 देवと阿修羅さえ礼拝するあなたの御足を拝します。 भगवानよ、今日は何をいたしましょう。名誉を授ける御方よ、あなたに奉仕したいのです。

Verse 64

पुनीह्यात्मकुलं स्वस्य चरणांबुकणैर्विभो / इत्युक्त्वा सहसाऽनीतं रामेणार्ध्यं मुदान्वितः

ヴィブよ、御足の水滴によって我が一族を清めてください。そう言って歓喜し、ラーマがただちに運んできたアルギャを捧げた。

Verse 65

प्रददौ पादयोस्तस्य भक्त्यान मितकन्धरः / तज्जलं शिरसाधत्त सकुटुंबो महामनाः

ミタカンダラは信愛をもって、その御足の両足に洗足の水を捧げた。大いなる心の人は家族とともに、その水を頭上に戴いて敬った。

Verse 66

अथ सत्कृत्य स भृगुं पप्रच्छ विनयान्वितः / भगवन् किं कृतं तेन राज्ञा दुष्टेन पातकम्

ついで彼はブリグを丁重にもてなし、恭しく問うた。「尊き御方よ、あの邪なる王はどのような罪を犯したのですか。」

Verse 67

यस्यातिथ्यं हि कृतवानहं सम्यग्विधानतः / साधुबुद्ध्यास दुष्टात्मा किं चकार महामते

私が善人と思い、正しい作法で客としてもてなしたその者が—大いなる賢者よ—あの悪しき心の者は何をしたのですか。

Verse 68

वसिष्ठ उवाच एवं स पृष्टो मतिमान्भृगुः सर्वविदीश्वरः / चिरं ध्यात्वा समालोच्य कारणं प्राह भूपते

ヴァシシュタは言った。こう問われると、全知の主たる賢者ブリグは久しく黙想し、熟慮してから、王よ、その理由を語った。

Verse 69

भृगुरुवाच शृणु तात महाभाग बीजमस्य हि कर्मणः / यश्च वै कृतवान्पापं सर्वज्ञस्य तवानघ

ブリグは言った。「聞きなさい、幸いなる子よ。これがこの行いの種である。汚れなき者よ、全知なる汝に対して誰かが犯した罪について。」

Verse 70

शप्तः पुरा वसिष्ठेन नाशार्थं स महीपतिः / द्विजापराधतो मूढ वीर्यं ते विनशिष्यते

その王はかつてヴァシシュタによって破滅の呪いをかけられた。「愚か者よ、バラモンに対する罪のゆえに、お前の威力は滅びるであろう。」

Verse 71

तत्कथं वचनं तस्य भविष्यत्यन्यथा मुनेः / अयं रामो महावीर्यं प्रसह्यनृपपुङ्गवम्

それでは、あの聖仙の言葉がどうして違えられようか。大いなる威力を持つこのラーマは、王の中の王を力で制し……

Verse 72

हनिष्यति महाबाहो प्रतिज्ञां कृतवान्पुरा / यस्मादुरः प्रतिहतं त्वया मातर्ममाग्रतः

……彼を殺すであろう、豪腕の者よ。彼はかつて誓いを立てた。「母上よ、あなたが私の目の前で胸を打って嘆かれたゆえに……」

Verse 73

एकविंशतिवारं हि भृशं दुःखपरीतया / त्रिः सप्तकृत्वो निःक्षत्रां करिष्ये पृथिवीमिमाम्

……二十一回もの間、深い悲しみに暮れて。私はこの大地を二十一回、クシャトリヤ（王族）のいないものとするであろう。'」

Verse 74

अतो ऽयं वार्यमाणो ऽपि त्वाया पित्रा निरन्तरम् / भाविनोर्ऽथस्य च बलात्करिष्यत्येव मानद

それゆえ、あなたと父によって絶えず制止されていようとも、運命の力によって、彼は必ずやそれを成し遂げるであろう、名誉を与える者よ。

Verse 75

स तु राजा महाभागो वृद्धानां पर्युपासिता / दत्तात्रेयाद्धरेरंशाल्लब्धबोधो महामतिः

その大いなる福徳の王は、つねに長老たちに仕え敬った。ハリの分身ダッタートレーヤより悟りを得て、大いなる叡智の人となった。

Verse 76

साक्षाद्भक्तो महात्मा च तद्वधे पातकं भवेत् / एवमुक्त्वा महाराज स भृगुर्ब्रह्मणः सुतः / यथागतं ययौ विद्वान्भविष्यत्कालपर्ययात्

彼はまさしくバクタであり大いなる聖者である。彼を殺せば罪となる。そう告げて、大王よ、ブラフマーの子である賢者ブリグは、未来の時の転変を知り、来たときのままに去っていった。