Adhyaya 25

Verse 1

इंद्रद्युम्न उवाच । कथयस्व मुनिश्रेष्ठ किंचित्कौतूहलं मम । पुण्यं पवित्रं पापघ्नं तीर्थं तु वद विस्तरात्

Indradyumna bersabda: Wahai muni terbaik, ada sedikit rasa ingin tahu dalam hatiku. Mohon jelaskan dengan rinci suatu tīrtha yang penuh kebajikan, menyucikan, dan menghancurkan dosa.

Verse 2

मार्कण्डेय उवाच । मथुरा द्वारकाऽयोध्या कलिकाले पुरीत्रयम् । धर्मार्थकामदं भूप मोक्षदं हरिवल्लभम्

Mārkaṇḍeya bersabda: Mathurā, Dvārakā, dan Ayodhyā—itulah tiga kota suci agung pada zaman Kali. Wahai raja, ketiganya menganugerahkan dharma, artha, dan kāma; serta melimpahkan mokṣa, karena terkasih bagi Hari.

Verse 3

मधुरायां तु कालिंदी गोमती कृष्णसन्निधौ । अयोध्यायां तु सरयूर्मुक्तिदा सेविता सदा

Di Mathurā ada Kāliṇdī (Yamunā), dan di Dvārakā mengalir Gomatī dalam kedekatan Śrī Kṛṣṇa. Di Ayodhyā ada Sarayū—senantiasa dihormati, penganugerah pembebasan.

Verse 4

द्रारवत्यामयोध्यायां कृष्णं रामं शुभप्रदम् । मथुरायां हरिं विष्णुं स्मृत्वा मुक्तिमवाप्नुयात्

Di Dvāravatī (Dvārakā) dan di Ayodhyā, dengan mengingat Kṛṣṇa dan Rāma—penganugerah keberkahan—serta di Mathurā mengingat Hari, Viṣṇu, seseorang meraih pembebasan.

Verse 5

धन्या सा मथुरा लोके यत्र जातो हरिः स्वयम् । द्वारका सफला लोके क्रीडितं यत्र विष्णुना

Terberkatilah Mathurā di dunia ini, tempat Hari sendiri dilahirkan. Dan Dvārakā pun mulia serta berbuah, karena di sanalah Viṣṇu berkelakar dalam līlā ilahi-Nya.

Verse 6

धन्यानामपि सा पूज्या अयोध्या सर्वकामदा । या स्वयं रामदेवेन पालिता धर्मबुद्धिना

Bahkan di antara yang diberkahi, Ayodhyā patut dipuja—pemberi segala keinginan—sebab kota itu sendiri dipelihara dan dilindungi oleh Bhagavān Rāma, yang buddhi-Nya teguh dalam dharma.

Verse 7

यद्ददाति फलं काशी सेविता कल्पसंख्यया । कला ददाति मथुरा वासरेणापि तत्फलम्

Buah pahala yang Kāśī anugerahkan bila dipuja selama bilangan kalpa, pahala yang sama dianugerahkan Mathurā hanya dalam sekejap (kalā); bahkan dalam satu hari pun sama hasilnya.

Verse 8

मन्वंतरसहस्रे तु प्रयागे यत्फलं भवेत् । निमिषार्द्धेन वसतां द्वारकायां तु तत्फलम्

Pahala yang timbul bila di Prayāga selama seribu manvantara, pahala yang sama diperoleh oleh mereka yang tinggal di Dvārakā hanya setengah kedipan mata.

Verse 9

प्रभासे च कुरुक्षेत्रे यत्फलं वत्सरैः शतैः । वसतां निमिषार्द्धेन ह्ययोध्यायां च तद्भवेत्

Pahala yang diperoleh di Prabhāsa dan Kurukṣetra selama seratus tahun, pahala yang sama muncul dengan tinggal di Ayodhyā hanya setengah kedipan mata.

Verse 10

अयोध्याधिपतिं रामं मथुरायां तु केशवम् । द्वारकावासिनं कृष्णं कीर्तनं चापि दुर्ल्लभम्

Rāma, penguasa Ayodhyā; Keśava di Mathurā; dan Kṛṣṇa yang bersemayam di Dvārakā—bahkan melantunkan kemuliaan mereka pun sukar diperoleh bagi yang kurang berjasa.

Verse 11

मथुराकीर्तनेनापि श्रवणाद्द्वारकापुरः । अयोध्यादर्शनेनापि त्रिशुद्धं च पदं व्रजेत्

Dengan memuji Mathurā, dengan mendengar kemuliaan kota Dvārakā, dan dengan memandang Ayodhyā—seseorang mencapai kedudukan/alam yang tersucikan tiga kali.

Verse 12

कृष्णं स्वयंभुवं देवं द्वारका त्रिदिवोपमा । श्रुता चाप्यथवा दृष्टा कुरुते जन्मसंक्षयम्

Dvārakā laksana surga para dewa, tempat Śrī Kṛṣṇa, Tuhan yang menampakkan diri sendiri, dipuja. Sekadar mendengar namanya atau melihatnya dengan mata sendiri pun mengikis habis putaran kelahiran berulang.

Verse 13

श्रुताभिलिखिता दृष्टा ह्ययोध्या मथुरापुरी । पापं हरति कल्पोत्थं द्वारका च तृतीयका

Ayodhyā dan kota Mathurā—baik hanya didengar, dituliskan, maupun disaksikan—melenyapkan dosa yang timbul sepanjang satu kalpa; dan Dvārakā adalah yang ketiga, termasyhur setara di antara mereka.

Verse 14

कृष्णं विष्णुं हरिं देवं विश्रांतं च कलौ स्मृतम् । द्वादश्यां जागरे रात्रावश्वमेधायुतं फलम्

Pada zaman Kali, mengingat Kṛṣṇa—Viṣṇu, Hari, Sang Dewa—yang dikatakan ‘beristirahat’ di sini, serta berjaga semalam suntuk pada malam Dvādaśī, menghasilkan pahala setara sepuluh ribu yajña Aśvamedha.

Verse 15

बालक्रीडनकं स्थानं ये स्मरंति दिनेदिने । स्वर्णशैलपदं नृणां जायते राजसत्तम

Wahai raja terbaik, mereka yang hari demi hari mengingat tempat Sang Bhagavān bermain pada masa kanak-kanak, akan memperoleh kedudukan/alam ‘Gunung Emas’ (Svarṇa-śaila).

Verse 16

धन्यास्ते मानवा लोके कलिकाले नरोत्तम । प्लवनं सिंधुतोयेन गोमत्यां यैर्नरैः कृतम्

Wahai insan utama, sungguh berbahagialah manusia di dunia ini pada zaman Kali, yang telah melakukan plavana—bermain air/menyelam dan berenang—di sungai Gomati dengan air Sindhu (samudra).

Verse 17

पश्चिमाशां नरः स्नात्वा कृत्वा वै करसंपुटम् । द्वारकां ये स्मरिष्यंति तेषां कोटिगुणं फलम्

Menghadap arah barat, setelah mandi suci dan merapatkan kedua telapak tangan (karasaṃpuṭa), siapa yang mengingat Dvārakā memperoleh pahala kebajikan berlipat seratus juta kali.

Verse 18

मनसा चिन्तयेद्यो वै कलौ द्वारवतीं पुरीम् । कपिलाऽयुतपुण्यं च लभते हेलया नरः

Pada zaman Kali, siapa yang dengan sungguh-sungguh merenungkan dalam batin kota suci Dvāravatī, ia dengan mudah memperoleh pahala setara sedekah sepuluh ribu sapi Kapilā.

Verse 19

गंगासागरजं पुण्यं गंगाद्वारभवं तथा । कलौ द्वारवतीं गत्वा प्राप्नोति मनुजाधिप

Wahai penguasa manusia, pada zaman Kali, dengan pergi berziarah ke Dvāravatī (Dvārakā) seseorang meraih pahala suci Gaṅgā-sāgara dan juga Gaṅgā-dvāra (Haridvāra).

Verse 20

सप्तकल्पस्मरो भूप मार्कण्डेयः स्मराम्यहम् । समाना वाऽधिका वापि द्वारवत्या न कापि पूः

Wahai raja, aku adalah Mārkaṇḍeya, resi yang mengingat tujuh kalpa. Aku menyatakan: tiada kota di mana pun yang setara, apalagi melampaui, Dvāravatī.

Verse 21

दुर्वाससा समो धन्यो नास्ति नाप्यधिको नृप । भाषाबंधं येन कृत्वा द्वारकायां धृतो हरिः

Wahai raja, tiada yang seberbahagia Durvāsā, dan tiada pula yang lebih berbahagia darinya; sebab dengan ikatan kata (janji) ia menahan Hari agar tetap tinggal di Dvārakā.

Verse 22

मा काशीं मा कुरुक्षेत्रं प्रभासं मा च पुष्करम् । द्वारकां गच्छ राजर्षे पश्य कृष्णमुखं शुभम्

Bukan Kāśī, bukan Kurukṣetra, bukan Prabhāsa, bahkan bukan Puṣkara—wahai resi raja, pergilah ke Dvārakā dan pandanglah wajah Śrī Kṛṣṇa yang suci dan membawa berkah.

Verse 23

अश्वमेधसहस्रं तु राजसूयशतं कलौ । पदेपदे च लभते द्वारकां याति यो नरः

Pada zaman Kali, siapa pun yang berziarah ke Dvārakā memperoleh pada tiap langkah pahala setara seribu yajña Aśvamedha dan seratus upacara Rājasūya.

Verse 24

सफलं जीवितं तेषां कलौ नृपवरोत्तम ये । षां न स्खलितं चित्तं द्वारकां प्रति गच्छताम्

Wahai raja terbaik, pada zaman Kali hidup mereka sungguh berhasil—mereka yang hatinya tidak goyah ketika melangkah menuju Dvārakā.

Verse 25

माता च पुत्रिणी तेन पिता चैव पितामहाः । पिंडदानं कृतं येन गोमत्यां कृष्णसन्निधौ

Ia yang mempersembahkan piṇḍa-dāna di tepi Gomati dalam hadirat Śrī Kṛṣṇa, menjadikan ibunya diberkahi sebagai ibu berputra mulia; demikian pula ayah dan para leluhurnya memperoleh kepuasan suci.

Verse 26

गोपीचन्दनमुद्रां तु कृत्वा भ्रमति भूतले । सोऽपि देशो भवेत्पूतः कि पुनर्यत्र संस्थितम्

Bahkan bila seseorang hanya mengembara di bumi dengan mengenakan tanda suci dari gopī-candana, tempat itu pun menjadi tersucikan—apalagi tempat di mana tanda itu ditegakkan dan dipakai dengan bhakti.

Verse 27

द्वारकायां समुद्भूतां तुलसीं कृष्णसेविताम् । नित्यं बिभर्ति शिरसा स भवेत्त्रिदशाधिपः

Barangsiapa setiap hari menjunjung di kepala daun tulasī yang tumbuh di Dvārakā dan dilayani oleh Śrī Kṛṣṇa, ia menjadi penguasa di antara para dewa.

Verse 28

दैत्यारेर्भगवत्तिथिश्च विजया नीरं च गगोद्भवं नित्यंकाशिपुरी तथैव तुलसी धात्रीफलं वल्लभम्

Tercinta ialah tithi suci milik Bhagavān, musuh para Daitya; juga perayaan Vijayā dan air yang lahir dari Gaṅgā surgawi. Tercinta pula Kāśī yang senantiasa suci, demikian juga Tulasī dan buah āmalakī (dhātrī), yang dikasihi Tuhan.

Verse 29

शास्त्रं भागवतं तथा च दयितं रामायणं द्वारका पुण्यं मालतिसम्भवं सुदयितं गीतं कृतं जागरम्

Terkasih ialah śāstra Bhāgavata, dan terkasih pula Rāmāyaṇa; sucilah Dvārakā. Paling terkasih ialah nyanyian bhakti dan berjaga semalam (jāgara); dan persembahan harum yang lahir dari bunga mālatī pun dihargai.

Verse 30

गृहे यस्य सदा तिष्ठेद्गोपीचन्दनमृत्तिका । द्वारका तिष्ठते तत्र कृष्णेन सहिता कलौ

Di rumah siapa gopīcandana (tanah suci) senantiasa disimpan, di sanalah pada zaman Kali Dvārakā bersemayam—bersama Śrī Kṛṣṇa.

Verse 31

कृतघ्नो वाऽथ गोघ्नोऽपि हैतुकः कृत्स्नपापकृत् । गोपीचन्दनसंपर्कात्पूतो भवति तत्क्षणात्

Sekalipun seseorang tidak tahu berterima kasih, bahkan pembunuh sapi, sungguh meski pelaku segala dosa—melalui sentuhan gopīcandana ia disucikan seketika itu juga.

Verse 32

गोपीचन्दनखंडं तु यो ददातीह वैष्णवे । कुलमेकोत्तरं तेन शतं तारितमेव वा

Barangsiapa di sini mempersembahkan sepotong gopīcandana kepada seorang Vaiṣṇava, oleh kebajikan itu seratus satu anggota garis keturunannya diseberangkan menuju keselamatan dan mokṣa.

Verse 33

द्वारकासम्भवा भूप तुलसी यस्य मंदिरे । तस्य वैवस्वतो नित्यं बिभेति सह किंकरैः

Wahai Raja, di rumah siapa tumbuh Tulasī yang berasal dari Dvārakā, Yama putra Vivasvān senantiasa gentar kepadanya, beserta para utusannya.

Verse 34

द्वारकासंभवा मृत्स्ना तुलसीकृष्णकीर्तनम् । क्रतुकोटिशतं पुण्यं कथितं व्याससूनुना

Tanah suci yang lahir dari Dvārakā, Tulasī, dan kīrtana nama Kṛṣṇa—semuanya dinyatakan oleh putra Vyāsa sebagai pahala setara seratus kali kebajikan ratusan krore yajña.

Verse 35

आलोड्य सर्वशास्त्राणि पुराणानि पुनःपुनः । मया दृष्टा महीपाल न द्वारकासमा पुरी

Wahai penguasa bumi, setelah mengaduk dan menelaah semua śāstra serta Purāṇa berulang-ulang, aku menyaksikan: tiada kota yang menyamai Dvārakā.

Verse 36

द्वारकागमनं येन कृतं कृष्णस्य कीर्तनम् । स्नातं तीर्थसहस्रैस्तु तेनेष्टं क्रतुकोटिभिः

Barangsiapa berziarah ke Dvārakā dan melantunkan kīrtana Kṛṣṇa, seakan-akan ia telah mandi di ribuan tīrtha dan telah melaksanakan krore-krore yajña.

Verse 37

इद्रियाणां तु दमनं किं करिष्यति देहिनाम् । सांख्यमध्ययनं चापि द्वारकां गच्छते न चेत्

Apa gunanya pengendalian indra atau bahkan mempelajari Sāṃkhya bagi makhluk hidup jika mereka tidak pergi ke Dwārakā?

Verse 38

पशवस्ते न सन्देहो गर्दभेन समा जनाः । दृष्टं कृष्णमुखं यैर्न गत्वा द्वारवतीं पुरीम्

Tidak diragukan lagi mereka adalah binatang, manusia yang tidak lebih baik dari keledai, yang tidak pergi ke kota Dwāravatī untuk melihat wajah Kṛṣṇa.

Verse 39

कृतकृत्यास्तु ते धन्या द्वादश्यां जागरे हरेः । कृत्वा जागरणं भक्त्या नृत्यमाना मुहुर्मुहुः

Sungguh diberkatilah mereka yang telah memenuhi tujuan hidup, mereka yang tetap terjaga dalam pengabdian kepada Hari pada Dvādaśī yang suci, menari dalam ekstase berulang kali.

Verse 40

कृष्णालयं तु यो गत्वा गोमत्यां पिंडपातनम् । करोति शक्त्या दानं च मुक्तास्तस्य पितामहाः

Barangsiapa pergi ke Kṛṣṇālaya dan mempersembahkan piṇḍa di sungai Gomati serta bersedekah sesuai kemampuannya, maka leluhurnya akan terbebaskan.

Verse 41

प्रेतत्वं च पिशा चत्वं न भवेत्तस्य देहिनः । जन्मजन्मनि राजेंद्र यो गतो द्वारकां पुरीम्

Wahai Raja segala raja, bagi makhluk yang telah pergi ke kota Dwārakā, dalam kehidupan demi kehidupan, tidak akan pernah mengalami nasib menjadi preta atau piśāca.

Verse 42

अनशनेन यत्पुण्यं प्रयागे त्यजतस्तनुम् । द्वादश्यां निमिषार्द्धेन तत्फलं कृष्णसन्निधौ

Kebajikan yang diperoleh dengan berpuasa lalu melepaskan raga di Prayāga pada hari Dvādaśī—buah yang sama didapat dalam setengah kedipan, di hadapan Śrī Kṛṣṇa sendiri (di Dvārakā).

Verse 43

सूर्यग्रहे गवां कोटिं दत्त्वा यत्फलमाप्नुयात् । तत्फलं कलिकाले तु द्वारवत्यां दिनेदिने

Pahala yang diperoleh dengan menghadiahkan sepuluh juta ekor sapi saat gerhana matahari—pahala yang sama dicapai pada zaman Kali, hari demi hari, di Dvāravatī (Dvārakā).

Verse 44

कोटिभारं सुवर्णस्य ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं कृष्णदर्शने

Pahala yang diperoleh dengan mendermakan emas seberat satu crore pada saat gerhana bulan atau matahari—pahala yang sama diraih hanya dengan memandang Śrī Kṛṣṇa (di Dvārakā).

Verse 45

दोलासंस्थं च ये कृष्णं पश्यंति मधुमाधवे । तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च मातामहपितामहाः

Mereka yang memandang Śrī Kṛṣṇa—Madhusūdana, Mādhava—duduk di atas ayunan (dolā), memperoleh berkah bagi seluruh garis keturunan: putra-putra, cucu-cucu, bahkan kakek dari pihak ibu dan ayah pun terangkat oleh pahala itu.

Verse 46

श्वशुराद्याः सभृत्याश्च पशवश्च नरोत्तम । क्रीडंति विष्णुना सार्द्धं यावदाभूतसंप्लवम्

Wahai insan utama, mertua dan para kerabat lainnya, beserta para pelayan bahkan hewan-hewan pun, bersukaria bersama Viṣṇu dan tinggal dalam kebersamaan-Nya hingga pralaya, peleburan akhir segala makhluk.

Verse 47

या काचिद्द्वादशी भूप जायते कृष्णसन्निधौ । पश्यामि नांतरं किञ्चित्कलिकाले विशेषतः

Wahai raja, Dvādaśī apa pun yang terbit dalam hadirat Śrī Kṛṣṇa, tiada kulihat laku suci yang menyamainya—terutama pada zaman Kali.

Verse 48

कृष्णस्य सन्निधौ नित्यं वासरा द्वादशीसमाः । युगादिभिः समाः सर्वे नित्यं कृष्णस्य सन्निधौ

Dalam hadirat Kṛṣṇa yang abadi, setiap hari senantiasa setara dengan Dvādaśī; dan segala kala suci—seperti permulaan yuga—pun hadir di sana, kekal dekat Kṛṣṇa.

Verse 49

कलौ द्वारवती सेव्या ज्ञात्वा पुण्यं विशेषतः । षटपुर्यश्चैव सुलभा दुर्ल्लभा द्वारका कलौ

Di Kali-yuga, mengetahui pahala sucinya yang istimewa, hendaknya orang berbhakti melayani Dvāravatī (Dvārakā). Enam kota suci mudah dicapai, namun Dvārakā sukar diraih pada Kali-yuga.

Verse 50

स्मरणात्कीर्तनाद्यस्माद्भुक्तिमुक्ती सदा नृणाम् । दुर्वाससा तु ऋषिणा रक्षिता तिष्ठते पुरी

Sebab dengan mengingat dan melantunkannya, manusia senantiasa memperoleh bhukti dan mukti; maka kota suci itu tetap tegak, dilindungi oleh Ṛṣi Durvāsā.

Verse 51

कलौ न शक्यते गंतुं विना कृष्णप्रसादतः । कृष्णस्य दर्शनं कर्तुं यान्ति रुद्रादयः सुराः

Pada Kali-yuga, tidak mungkin pergi ke sana tanpa anugerah Kṛṣṇa. Bahkan para dewa—Rudra dan lainnya—datang untuk memperoleh darśana Kṛṣṇa.

Verse 52

त्रिकालं जगतीनाथ रुक्मिणीदर्शनाय च । सफला भारती तस्य कृष्णकृष्णेति या वदेत्

Wahai Tuhan semesta, pada tiga waktu hari dan demi memperoleh darśana Rukmiṇī—sungguh berbuah ucapan orang yang melafalkan, ‘Kṛṣṇa, Kṛṣṇa’.

Verse 53

द्वारका यायिनं दृष्ट्वा गायंति दिविसंस्थिताः । नरकात्पितरो मुक्ताः प्रचलंति हसंति च

Melihat peziarah yang menuju Dvārakā, para penghuni surga bernyanyi dengan sukacita; dan para leluhur, terbebas dari neraka, menari berkeliling serta tertawa.

Verse 54

गोप्यं यत्पातकं पुंसां गोमती तद्व्यपोहति । स्मरणात्कीर्त्तनाद्वापि किं पुनः प्लवने कृते

Dosa tersembunyi apa pun yang ada pada manusia, Sungai Gomati menyingkirkannya. Jika mengingat atau memuji saja sudah berbuah demikian, apalagi bila benar-benar mandi dan menyelam di airnya.

Verse 55

रुक्मिणीसहितं देवं शंखोद्धारे च शंखिनम् । पिंडारके चतुर्बाहुं दृष्ट्वाऽन्यैः किं करिष्यति

Setelah melihat Tuhan bersama Rukmiṇī; dan di Śaṅkhoddhāra menyaksikan Sang Pemegang Śaṅkha; serta di Piṇḍāraka memandang Yang Berempat Lengan—apa perlunya lagi laku suci atau tirtha yang lain?

Verse 56

रुक्मिणी देवकीपुत्रश्चक्रतीर्थं च गोमती । गोपीनां चंदनं लोके तुलसी दुर्लभा कलौ

Rukmiṇī, putra Devakī (Kṛṣṇa), Cakra-tīrtha, dan Gomati—semuanya termasyhur. Di dunia pada Kali-yuga, pasta cendana para gopī dan daun tulasī menjadi sukar diperoleh.

Verse 57

दुर्लभास्ते सुता ज्ञेया धरणीपापनाशकाः । गयां गत्वा तु ये पिंडं द्वारकां कृष्णदर्शनम् । करिष्यंति कलौ प्राप्ते वंजुलीसमुपोषणम्

Sungguh langka para putra itu—ketahuilah mereka sebagai pemusnah dosa-dosa bumi—yang pada zaman Kali yang telah tiba akan pergi ke Gayā untuk mempersembahkan piṇḍa, lalu ke Dvārakā untuk memperoleh darśana Śrī Kṛṣṇa, dan menjalankan puasa-vrata Vaṃjulī.

Verse 58

समं पुण्यफलं तेषां वंजुली द्वारका समा । येन न्यूना नाधिकाऽपि कथितं विष्णुना स्वयम्

Buah kebajikan (puṇya) yang diperoleh dari keduanya adalah sama: Vaṃjulī setara dengan Dvārakā. Tidak kurang dan tidak pula lebih—demikian dinyatakan oleh Viṣṇu sendiri.

Verse 59

वंजुली चाधिकां राजञ्छृणु वक्ष्यामि कारणम् । द्वादश्यामुपवासेन द्वादश्यां पारणेन तु । प्राप्यते हेलया चैव तद्विष्णोः परमं पदम्

Bahkan Vaṃjulī lebih utama, wahai Raja—dengarkan, akan kukatakan sebabnya. Dengan berpuasa pada Dvādaśī dan berbuka (pāraṇa) pada Dvādaśī, meski dengan usaha yang ringan, seseorang mencapai kedudukan tertinggi Viṣṇu.

Verse 60

गृहेषु वसतां तीर्थं गृहेषु वसतां तपः । गृहेषु वसतां मोक्षो वंजुलीसमुपोषणात्

Bagi mereka yang tinggal di rumah, pelaksanaan Vaṃjulī itu sendiri menjadi tīrtha; bagi mereka yang tinggal di rumah, itu menjadi tapa (laku asketis); bagi mereka yang tinggal di rumah, itu menjadi mokṣa—melalui puasa/observansi yang terkait Vaṃjulī.

Verse 61

वंजुली द्वारका गंगा गया गोविंदकीर्त्तनम् । गोमती गोकुलं गीता दुर्ल्लभं गोपिचन्दनम्

Vaṃjulī; Dvārakā; Gaṅgā; Gayā; kīrtana nama Govinda; sungai Gomati; Gokula; Gītā; serta gopī-candana yang langka—semuanya dipuji sebagai pemberi puṇya yang tertinggi.

Verse 62

एतच्छृणोति यो भक्त्या कृत्वा मनसि केशवम् । अश्वमेधसहस्रस्य फलमाप्नोति मानवः

Barangsiapa mendengarkan ini dengan bhakti, sambil meneguhkan Keśava di dalam hati, ia memperoleh pahala seribu yajña Aśvamedha.

Verse 63

श्रोष्यंति जागरे ये वै माहात्म्यं केशवस्य च । सर्वपापविनिर्मुक्ताः पदं यास्यंति वैष्णवम्

Mereka yang berjaga (vigil) sambil mendengarkan kemuliaan Keśava, terbebas dari segala dosa dan sungguh mencapai kedudukan/alam Vaiṣṇava.

Verse 64

पठिष्यंति नरा नित्यं ये वै श्रोप्यंति भक्तितः । तुलापुरुषदानस्य फलं ते प्राप्नुवंति हि

Orang-orang yang setiap hari melantunkan (membaca) ini, dan mereka yang mendengarkannya dengan bhakti—mereka sungguh memperoleh pahala tulāpuruṣa-dāna (sedekah penimbangan).

Verse 65

कृष्णजागरणे दानं यच्चाल्पमपि दीयते । सर्वं कोटिगुणं ज्ञेयमित्याहुः कवयो नृप

Wahai Raja, sedekah apa pun yang diberikan pada Kṛṣṇa-vigil, meski sedikit, hendaknya diketahui menjadi pahala berlipat crore; demikian sabda para ṛṣi dan kavi.

Verse 66

मानकूटं तुलाकूटं कन्याहयगवां क्रयात् । तत्सर्वं विलयं याति द्वादश्यां जागरे कृते

Kecurangan dalam takaran, kecurangan dalam timbangan, serta dosa yang timbul dari memperjualbelikan gadis, kuda, atau sapi—semuanya luluh lenyap bila dilakukan vigil pada Dvādaśī.