
उपमन्युना कृष्णाय पाशुपतज्ञान-प्रदानम् तथा दानविधि-फलश्रुतिः
ऋषि सूत से पूछते हैं कि सहज कर्म करने वाले श्रीकृष्ण को दिव्य पाशुपत-ज्ञान और पाशुपत-व्रत कैसे मिला। सूत कहते हैं—वासुदेव स्वेच्छा से अवतार लेकर भी मनुष्य की भाँति देह-शुद्धि करके धौम्य के ज्येष्ठ ऋषि उपमन्यु के पास श्रद्धा से गए, प्रणाम किया और प्रदक्षिणा की। उपमन्यु की मात्र दृष्टि से कृष्ण के देह और कर्म के मल नष्ट हो गए; भस्म-लिप्त तेजस्वी उपमन्यु तत्त्व-शक्तियों से एकात्म होकर प्रसन्न हुए और दिव्य पाशुपत-ज्ञान प्रदान किया। एक वर्ष तप के बाद कृष्ण ने गणों सहित महेश्वर का दर्शन किया और पुत्र साम्ब का वर पाया; तब पाशुपत मुनि उनके साथ आध्यात्मिक साम्य में स्थित रहे। आगे मोक्ष-प्रधान दान-विधि बताई गई—स्वर्ण-मेखला, दण्ड-आधार, पंखा, लेखन-सामग्री, उस्तरा/कैंची, पात्र और धातुएँ आदि यथाशक्ति भस्मधारी पाशुपत योगियों को दें। फल—पापक्षय, कुलोद्धार, रुद्रपद-प्राप्ति; तथा पाठ-श्रवण से विष्णुलोक की प्राप्ति, जिससे शैव साधना और पुराणोक्त मोक्षमार्ग का सेतु बनता है।
Verse 1
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे उपमन्युचरितं नाम सप्ताधिकशततमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः दृष्टो ऽसौ वासुदेवेन कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा धौम्याग्रजस्ततो लब्धं दिव्यं पाशुपतं व्रतम्
इस प्रकार श्रीलिङ्गमहापुराण के पूर्वभाग में ‘उपमन्युचरित’ नामक एक सौ सातवाँ अध्याय। ऋषियों ने कहा—धौम्य के ज्येष्ठ भ्राता को अक्लिष्टकर्मा वासुदेव कृष्ण ने देखा; और उस दर्शन से उसे दिव्य पाशुपत व्रत प्राप्त हुआ।
Verse 2
कथं लब्धं तदा ज्ञानं तस्मात्कृष्णेन धीमता वक्तुमर्हसि तां सूत कथां पातकनाशिनीम्
उस बुद्धिमान कृष्ण से तब वह ज्ञान कैसे प्राप्त हुआ? हे सूत, आप उस पाप-नाशिनी कथा का वर्णन करने योग्य हैं।
Verse 3
सूत उवाच स्वेच्छया ह्यवतीर्णो ऽपि वासुदेवः सनातनः निन्दयन्नेव मानुष्यं देहशुद्धिं चकार सः
सूत बोले—सनातन वासुदेव स्वेच्छा से अवतीर्ण होकर भी मानुष-भाव की निन्दा करते हुए, वैराग्य-भाव से देह की शुद्धि का हेतु बने।
Verse 4
पुत्रार्थं भगवांस्तत्र तपस्तप्तुं जगाम च आश्रमं चोपमन्योर्वै दृष्टवांस्तत्र तं मुनिम्
पुत्र-प्राप्ति की कामना से भगवान् वहाँ तप करने गए। उपमन्यु के आश्रम में पहुँचकर उन्होंने वहाँ उस मुनि के दर्शन किए।
Verse 5
नमश्चकार तं दृष्ट्वा धौम्याग्रजमहो द्विजाः बहुमानेन वै कृष्णस् त्रिः कृत्वा वै प्रदक्षिणम्
धौम्य के पूज्य अग्रज को देखकर महान् द्विजों ने उन्हें नमस्कार किया। और कृष्ण ने भी अत्यन्त आदर से तीन बार प्रदक्षिणा की।
Verse 6
तस्यावलोकनादेव मुनेः कृष्णस्य धीमतः नष्टमेव मलं सर्वं कायजं कर्म्मजं तथा
उस बुद्धिमान मुनि के दर्शन मात्र से कृष्ण का समस्त मल नष्ट हो गया—शरीरजन्य भी और कर्मजन्य भी।
Verse 7
भस्मनोद्धूलनं कृत्वा उपमन्युर्महाद्युतिः तमग्निरिति विप्रेन्द्रा वायुरित्यादिभिः क्रमात्
महातेजस्वी उपमन्यु ने भस्म का उद्धूलन करके, हे विप्रश्रेष्ठो, क्रमशः ‘अग्नि’ ‘वायु’ आदि नामों से (शिव का) आवाहन किया।
Verse 8
दिव्यं पाशुपतं ज्ञानं प्रददौ प्रीतमानसः मुनेः प्रसादान्मान्यो ऽसौ कृष्णः पाशुपते द्विजाः
प्रसन्नचित्त होकर उसने दिव्य पाशुपत ज्ञान प्रदान किया। मुनि की कृपा से, हे द्विजो, वह कृष्ण पाशुपत मार्ग में मान्य हो गया।
Verse 9
तपसा त्वेकवर्षान्ते दृष्ट्वा देवं महेश्वरम् सांबं सगणमव्यग्रं लब्धवान्पुत्रमात्मनः
एक वर्ष तक तप करने के बाद उसने देव महेश्वर को—शक्ति सहित (साम्ब), गणों से सेवित और पूर्णतः निर्विकार—देखा; और अपने लिए पुत्र-प्राप्ति की।
Verse 10
तदाप्रभृति तं कृष्णं मुनयः संशितव्रताः दिव्याः पाशुपताः सर्वे तस्थुः संवृत्य सर्वदा
तब से वे सभी दिव्य पाशुपत मुनि—कठोर व्रतों में दृढ़—उस कृष्णस्वरूप के चारों ओर सदा एकत्र होकर निरंतर रक्षक-सेवक भाव से स्थित रहे।
Verse 11
अन्यं च कथयिष्यामि मुक्त्यर्थं प्राणिनां सदा सौवर्णीं मेखलां कृत्वा आधारं दण्डधारणम्
मैं प्राणियों की मुक्ति के लिए एक और व्रत कहता हूँ: सुवर्ण की मेखला बनाकर, नियमपूर्वक आधार-रूप दण्ड धारण करना चाहिए।
Verse 12
सौवर्णं पिण्डिकं चापि व्यजनं दण्डमेव च नरैः स्त्रियाथ वा कार्यं मषीभाजनलेखनीम्
पुरुष हों या स्त्रियाँ—सबको सुवर्ण का पिण्ड, व्यजन (पंखा) और दण्ड, तथा मसी का पात्र और लेखनी भी बनानी चाहिए।
Verse 13
क्षुराः कर्तरिका चापि अथ पात्रमथापि वा पाशुपताय दातव्यं भस्मोद्धूलितविग्रहैः
क्षुर, कर्तरी (छोटी कैंची) तथा पात्र (भिक्षापात्र आदि) भी—भस्म से लिप्त देह वाले पाशुपत भक्त को दान देने योग्य हैं।
Verse 14
सौवर्णं राजतं वापि ताम्रं वाथ निवेदयेत् आत्मवित्तानुसारेण योगिनं पूजयेद्बुधः
सोना, चाँदी या ताँबा—जो भी यथाशक्ति हो—अर्पित करे। अपनी सामर्थ्य के अनुसार बुद्धिमान जन योगी का पूजन-सम्मान करे।
Verse 15
ते सर्वे पापनिर्मुक्ताः समस्तकुलसंयुताः यान्ति रुद्रपदं दिव्यं नात्र कार्या विचारणा
वे सभी भक्त पाप से मुक्त होकर, अपने समस्त कुल सहित, रुद्र के दिव्य पद को प्राप्त होते हैं; इसमें विचार या संदेह का कोई कारण नहीं।
Verse 16
तस्मादनेन दानेन गृहस्थो मुच्यते भवात् योगिनां संप्रदानेन शिवः क्षिप्रं प्रसीदति
इसलिए इस दान से गृहस्थ भव-संसार से मुक्त होता है। योगियों को सम्यक् दान देने से भगवान् शिव शीघ्र प्रसन्न होते हैं।
Verse 17
राज्यं पुत्रं धनं भव्यम् अश्वं यानमथापि वा सर्वस्वं वापि दातव्यं यदीच्छेन्मोक्षमुत्तमम्
यदि कोई उत्तम मोक्ष चाहता है, तो राज्य, पुत्र, धन, श्रेष्ठ वस्तुएँ, घोड़े, वाहन—या अपना सर्वस्व भी—दान करने को तत्पर रहे।
Verse 18
अध्रुवेण शरीरेण ध्रुवं साध्यं प्रयत्नतः भव्यं पाशुपतं नित्यं संसारार्णवतारकम्
इस अध्रुव शरीर से प्रयत्नपूर्वक ध्रुव (अक्षय) को साधे। शुभ, नित्य पाशुपत मार्ग ही संसार-समुद्र से पार उतारने वाली नौका है।
Verse 19
एतद्वः कथितं सर्वं संक्षेपान्न च संशयः यः पठेच्छृणुयाद्वापि विष्णुलोकं स गच्छति
यह सब तुम्हें संक्षेप में कहा गया है—इसमें कोई संशय नहीं। जो इसे पढ़े या केवल सुने भी, वह विष्णुलोक (मुक्ति-धाम) को प्राप्त होता है।
He approaches Ṛṣi Upamanyu with humility (namaskāra and pradakṣiṇā); by the sage’s purifying glance his mala is destroyed, and Upamanyu, pleased, grants divya Pāśupata-jñāna and the Pāśupata-vrata.
Gifts to ash-smeared Pāśupata yogins—such as a golden girdle (sauvarṇī mekhala), staff/support, fan, writing implements (ink-pot and stylus), razors/scissors, vessels, and metals (gold/silver/copper) according to one’s means—are said to remove sins and lead to Rudra-pada.