Sukta 174

Mantra 1

त्वं राजेन्द्र ये च देवा रक्षा नॄन्पाह्यसुर त्वमस्मान् । त्वं सत्पतिर्मघवा नस्तरुत्रस्त्वं सत्यो वसवानः सहोदाः ॥

હે રાજા ઇન્દ્ર, તું અને બધા દેવો—અમારા અંદરના માનવીય બળોને રક્ષા કર; હે અસુર, અમને પાળ. તું સત્પતિ, મઘવા; અમારા માટે સર્વ સંકટો પાર ઉતારનાર. તું સત્ય છે, વસુઓથી સમૃદ્ધ, અને સહોદા—બળનો દાતા.

Mantra 2

दनो विश इन्द्र मृध्रवाचः सप्त यत्पुरः शर्म शारदीर्दर्त् । ऋणोरपो अनवद्यार्णा यूने वृत्रं पुरुकुत्साय रन्धीः ॥

હે ઇન્દ્ર, તું શત્રુવાણી બોલનારી પ્રજાઓને વશ કરી; ઋતુઓ સુધી આવરણ સમી ઊભી રહેલી સાત દૃઢ પુરોને તું ભેદી નાખી. નિર્દોષ જળોના અખંડ પ્રવાહને તું ખોલી દીધો; યુવાન પુરુકુત્સ માટે તું વૃત્રને ઝુકાવી દીધો.

Mantra 3

अजा वृत इन्द्र शूरपत्नीर्द्यां च येभिः पुरुहूत नूनम् । रक्षो अग्निमशुषं तूर्वयाणं सिंहो न दमे अपांसि वस्तोः ॥

હે પુરુહૂત ઇન્દ્ર, એ જ શક્તિઓ વડે તું અજર બળોને અને સ્વર્ગને પણ—હમણાં પણ—આવરી લીધો છે. ક્ષીણ ન થતો, આગળ ધસી જતો અગ્નિનું રક્ષણ કર; ઘરમા સિંહ સમો બની, અમારા નિવાસનાં કર્મોને સુરક્ષિત રાખ.

Mantra 4

शेषन्नु त इन्द्र सस्मिन्योनौ प्रशस्तये पवीरवस्य मह्ना । सृजदर्णांस्यव यद्युधा गास्तिष्ठद्धरी धृषता मृष्ट वाजान् ॥

હે ઇન્દ્ર, હવે તું અમારા અસ્તિત્વના આ યોનિમાં સ્થિર રહેજે—પવિત્ર પ્રવાહ લાવનારના સ્તુતિ માટે—તારી મહિમા વડે. જ્યારે યુદ્ધમાં તું પૂરનાં જળોને નીચે તરફ મુક્ત કરે છે, ત્યારે તારા બે હરિ અશ્વ દૃઢ ઊભા રહી, ધૃષ્ટતાથી બળના વાજોને મસળી-સજાવી દે છે.

Mantra 5

वह कुत्समिन्द्र यस्मिञ्चाकन्त्स्यूमन्यू ऋज्रा वातस्याश्वा । प्र सूरश्चक्रं वृहतादभीकेऽभि स्पृधो यासिषद्वज्रबाहुः ॥

હે ઇન્દ્ર, તે કૂત્સને વહન કર—જેનામાં ઉન્નત તપસ્/ઉત્સાહ જાગ્રત છે અને વાયુના સીધા અશ્વો જોડાયેલા છે. નજીકના સંઘર્ષમાં સૂર્ય વિશાળ ચક્રને આગળ ધપાવે છે; વજ્રબાહુ તારો હાથ સર્વ સ્પર્ધાઓ સામે દબાણ કરી આગળ વધે છે.

Mantra 6

जघन्वाँ इन्द्र मित्रेरूञ्चोदप्रवृद्धो हरिवो अदाशून् । प्र ये पश्यन्नर्यमणं सचायोस्त्वया शूर्ता वहमाना अपत्यम् ॥

હે ઇન્દ્ર, મિત્રણાં શત્રુઓને તું સંહાર્યા પછી, પ્રેરક વાણીથી વૃદ્ધિ પામેલો, હરીઅશ્વોના સ્વામી, તું અદાતા (અદાનશીલ ન હોય તેવા)ને જીત્યો. જે આર્યમણને સાથીરૂપે જુએ છે, તેઓ તારા દ્વારા શૂર બનેલા, પોતાની સંતતિને—આત્માની અવિચ્છિન્નતા અને કર્મની યોગ્ય પરંપરાને—આગળ વહન કરે છે.

Mantra 7

रपत्कविरिन्द्रार्कसातौ क्षां दासायोपबर्हणीं कः । करत्तिस्रो मघवा दानुचित्रा नि दुर्योणे कुयवाचं मृधि श्रेत् ॥

હે ઇન્દ્ર, અર્કના વિજયમાં કવિ (દ્રષ્ટા) ઝડપી ગતિ કરે છે; દાસ માટે ધરતીને શય્યા/આસન કોણે બનાવી? દાનશીલ મઘવાને બહુરૂપા દાનુ-શક્તિઓની ત્રયી રચી; કઠિન આસનમાં તેણે કુયવાચ (ખોટું બોલનાર)ને પાડી દીધો, અને યુદ્ધમાં તેને ચકનાચૂર કર્યો.

Mantra 8

सना ता त इन्द्र नव्या आगुः सहो नभोऽविरणाय पूर्वीः । भिनत्पुरो न भिदो अदेवीर्ननमो वधरदेवस्य पीयोः ॥

સનાતનથી અને ફરી નવી રીતે, હે ઇન્દ્ર, તારી આ શક્તિઓ આવી છે—યુદ્ધ વિના વિજય માટે આકાશીય બળો, પૂર્વથી જ. તું કિલ્લાઓને એમ તોડી નાંખે છે જેમ ભેદકને ભાંગી નાખે; અદેવી (અદેવ)નું શસ્ત્ર તારા સમક્ષ નમી પડે છે, હે પીયોઃ—સોમરસના પાન કરનાર.

Mantra 9

त्वं धुनिरिन्द्र धुनिमतीॠणोरपः सीरा न स्रवन्तीः । प्र यत्समुद्रमति शूर पर्षि पारया तुर्वशं यदुं स्वस्ति ॥

તું ધુનિ છે, હે ઇન્દ્ર—હલનચલન કરનાર; તું ધુનિમતી જળધારાઓને ખોલી છે, જે સીરા (હળની રેખાઓ) જેવી વહે છે. જ્યારે તું, હે શૂર, વીરને સમુદ્ર પાર લઈ જાય છે, ત્યારે તુર્વશ અને યદુને કલ્યાણમાં પાર ઉતાર.

Mantra 10

त्वमस्माकमिन्द्र विश्वध स्या अवृकतमो नरां नृपाता । स नो विश्वासां स्पृधां सहोदा विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

હે ઇન્દ્ર, સર્વ રીતે તું અમારો જ થા; નરોનાં રક્ષકમાં તું અવૃકતમ—વરુફથી અપ્રભાવિત, સર્વોત્તમ; માનવ રાજશક્તિનો સંરક્ષક. ત્યારે, સહોદા—બળ આપનાર—તું અમને સર્વ સ્પર્ધાઓમાં વિજય કરાવ; અમે એ ઇષં—પ્રેરક સમૃદ્ધિ—અને વૃજનં—યુદ્ધસમૂહ—ને, જીરદાનુ—ઝડપી દાનવાળી બક્ષિસ—રૂપે જાણી અને પ્રાપ્ત કરીએ.