Vayu in the Atharvaveda

હે વાયુ, તારો જે તપસ્—તે તપસ્ વડે—જે અમને દ્વેષ કરે છે, અને જેને અમે દ્વેષ કરીએ છીએ—તેને પ્રતિ તપાવ, તેને વળી દાઝાવ.

હે વાયુ, તારો જે હરઃ—તે હરઃ વડે—જે અમને દ્વેષ કરે છે, અને જેને અમે દ્વેષ કરીએ છીએ—તેને પ્રતિ હર, વળી પ્રહાર કર.

હે વાયુ, તારા જે અર્ચિસ્ (જ્યોતિ) વડે—તે જ વડે તેને પ્રતિપ્રકાશિત કર; જે અમને દ્વેષ કરે છે, જેને અમે દ્વેષ કરીએ છીએ.

હે વાયુ, તારા જે શોચિસ્ (જ્વાલા) વડે—તે જ વડે પ્રતિશોધરૂપે તેને દાઝાવ; જે અમને દ્વેષ કરે છે, જેને અમે દ્વેષ કરીએ છીએ.

હે વાયુ, તારો જે તેજ છે, તે જ તેજથી તેને તેજહીન કર—જે અમને દ્વેષ કરે છે, જેને અમે દ્વેષ કરીએ છીએ.

જે ગ્રામ્ય પશુઓ વિશ્વરૂપા—વિવિધ રૂપવાળા, અનેક રીતે દેખાતા છતાં એક જ સ્વરૂપમાં એકત્રિત—તેમને વાયુ દેવ આગળ તરફ મુક્ત કરે; અને પ્રજાપતિ, પ્રજાથી (સંતતિ-વૃદ્ધિથી) રક્ષતા, તેમને સમૃદ્ધ કરે.

રાષ્ટ્રધારણ. ઋતુઓ અનુસાર પોતાને ગોઠવતો મિત્ર અહીં આવે; ઉષ્રિયા—લાલિમાભરી કિરણો વડે પૃથ્વીને વસવાટયોગ્ય કરીને સ્થિર કરે. ત્યાર પછી અમારા માટે વરુણ, વાયુ અને અગ્નિ મહાન રાષ્ટ્ર સ્થાપે—વસવાટ માટે સુસજ્જ, સ્થિર નિવાસયોગ્ય રાષ્ટ્ર.

ધાતૃ, રાતિ (દાન/બક્ષિસ) અને સવિતા આને પ્રસન્નતાથી સ્વીકારે; ઇન્દ્ર અને ત્વષ્ટૃ મારા વચનને અનુમોદન આપે. હું શૂરપુત્રી દેવી અદિતિને આહ્વાન કરું છું—જેથી સહજાત ભાઈબંધોમાં હું મધ્યસ્થાને, અગ્રસ્થાને, યથાવત્ સ્થિર રહી શકું.

નમસ્કારો સાથે હું સોમને, સવિતારને, સર્વ આદિત્યોને—ઉત્તરત્વ (શ્રેષ્ઠતા) માટે—આહ્વાન કરું છું. આ અગ્નિ દીર્ઘકાળ સુધી જ્વલંત રહે; સહજાત સાથીઓ વચ્ચે પ્રજ્વલિત થઈ, કોઈ પ્રતિબાધા ન કરે એવા (અપ્રતિબ્રુવદ્) વચ્ચે તેજસ્વી બને.

અહીં જ, અહીં જ રહો; પરે ક્યાંય ન જાઓ. પ્રેરક—અને છતાં ગોપા, પુષ્ટિના પતિ—તમારી પાસે આવ્યો છે. આ પુરુષ માટે, ઇચ્છિત સિદ્ધિ માટે, ઇચ્છનીય (કામિનીઓ/શક્તિઓ) નજીક આવે; તમારા સૌ દેવો એકમત થઈ અહીં સંયુક્ત રીતે ઉપસ્થિત થાઓ.

તમારા મન એકસાથે, તમારા વ્રત એકસાથે, તમારી સમાકૂતિઓ (સામૂહિક સંકલ્પો) એકસાથે—આ બધાને અમે એકતા માટે નમસ્કાર કરીએ છીએ। જે વ્રતવિહોણા, અવ્યવસ્થિત, અલગ ઊભા રહે છે—તેમને અમે તમારા હિત માટે એકતામાં નમાવી દઈએ છીએ।

હું મનથી તમારા મનોને પકડી લઉં છું; મારા ચિત્તને અનુસરી, તમારા ચિત્તો સાથે અહીં આવો। હું તમારા હૃદયો મારા વશમાં કરું છું; મારા માર્ગને અનુસરી, મારા પગલાંના પંથે ચાલો—આવો।

આ શાલાને સવિતા, વાયુ, ઇન્દ્ર અને બૃહસ્પતિ—સંતાનને જાણનારા—મજબૂતીથી સ્થિર કરે. મરુતો તેને જળથી અને ઘૃતથી છાંટે; અને અમારા રાજા ભગ, અમારે માટે ખેતરની ખેડ અને વૃદ્ધિ વિસ્તારે.

ઇન્દ્ર અને વાયુ—બન્ને અહીં—સુહવ (સહેલાઈથી આહ્વાન કરી શકાય એવા); અહીં અમે તમારું આહ્વાન કરીએ છીએ. જેથી અમારી માટે દરેક જન સભા-મેળામાં સુમન (સારા મનવાળો) બની બેસે, અને અમારે માટે દાનકામ (દાન કરવાની ઇચ્છાવાળો) બને.

ગાય-જીતનારી વાણી હું ઉચ્ચારું; તેજથી તું મારા પર પ્રકાશિત થા. સર્વ દિશાઓથી વાયુ મને આવરી રક્ષે; ત્વષ્ટા મારા પર પોષણ સ્થાપે.

પાપમોચન માટે: વાયુ અને સવિતાના વિધાનોને અમે મનમાં ધારીએ છીએ—હે દ્વય દેવો, જે પ્રાણશક્તિથી ભરપૂર થઈ પ્રવેશો છો અને રક્ષા પણ કરો છો; જે સર્વના પરિભૂ, સર્વવ્યાપી અધિપતિ બન્યા છો—તમે અમને કષ્ટ અને પાપથી મુક્ત કરો.

જેનાં દ્વારા પૃથ્વીના વિસ્તારો માપી ગોઠવાયા છે; જેમના દ્વારા મધ્યાકાશમાં રજ (અંતરિક્ષ) જાણે થંભે ટેકવાયું છે; જેમની સામે કોઈ પણ આક્રમણ કદી પહોંચતું નથી—તે દ્વય દેવો અમને કષ્ટ અને પાપથી મુક્ત કરો.

હે ચિત્રભાનો (તેજસ્વી અગ્નિ), તારા વ્રતમાં લોકો પ્રવેશે છે; તું ઉદિત થતાં જ તેઓ કર્મમાં પ્રેરાય છે. હે વાયુ અને સવિતા, તમે બન્ને ભુવનોનું રક્ષણ કરો; અમને અંહસ (સંકટ/ક્લેશ)માંથી મુક્ત કરો.

હે વાયુ અને સવિતા, દુષ્કૃત (દુષ્ટકર્મજન્ય) અશુભતા દૂર હંકો; રક્ષાંસિ અને શિમિદા-વંશને પણ દૂર કરી રોકો. કારણ કે તમે ઊર્જાથી પૂર્ણ, બળથી પૂર્ણ રીતે પ્રવાહિત કરો છો; અમને અંહસ (સંકટ/ક્લેશ)માંથી મુક્ત કરો.

હે સવિતૃ—અને વાયુ પણ—મારા માટે રયિ (ધન) અને પોષ (સમૃદ્ધિ) પ્રેરો; શરીરમાં સુશેવ (કલ્યાણકારી) બળ અને દક્ષતા ઉત્પન્ન કરો. અહીં મહાન અયક્ષ્મતા (ક્ષયરોગથી મુક્તિ) સ્થાપો; અમને અંહસ (સંકટ/ક્લેશ)માંથી મુક્ત કરો.