Anuvaka 4
અથર્વણીય મંત્રો અને અભિષેક-પ્રાર્થનાઓ દ્વારા જીવન, સમૃદ્ધિ અને વિશિષ્ટ સ્નેહને સુરક્ષિત કરવું મુખ્ય વિષય છે. ઉપવિષયો: આયુષ્ય (દીર્ઘાયુ) આવાહન; પૌષ્ટિક વિધિઓ (પોષણ, પશુવૃદ્ધિ, વૃદ્ધિ); પ્રતિસ્પર્ધીઓનું અપસરણ અને અધિકારનું સ્થાયીકરણ; લેપ, વસ્ત્ર અને બંધનશક્તિ દ્વારા વશીકરણ (આકર્ષણ–ધારણ); જળ–વર્ષા–ઔષધિઓનો પુનઃપૂર્તિકારક સંબંધ. વ્યવહારિક ઉપયોગ: દાંપત્ય/લૈંગિક વિશિષ્ટતા જાળવવી, સ્પર્ધકો દૂર કરવું વગેરે.
Suktas in Anuvaka 4
Sukta 32
આ એક-મંત્રનું આયુષ્ય સૂક્ત, આહુતિઓથી વધેલી (આહુતિ-વૃદ્ધ) પ્રિય, યુવાન શક્તિની પાસે જઈ, પાઠ કરનારને દીર્ઘ આયુષ્ય આપવાની પ્રાર્થના કરે છે. ભક્તિપૂર્વક નજીક જવું (ઉપ… અગન્મ) અને નમસ્કાર ધારણ કરીને/વહન કરીને આવવું (બિભૃતો નમઃ) દ્વારા, યોગ્ય રીતે પોષાયેલી પવિત્ર શક્તિમાંથી પ્રસાદરૂપે મુક્ત થતું દીર્ઘ આયુષ્ય મંત્રમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે—ગૃહ્ય અગ્નિમાંનો અગ્નિદેવ તેનો સૌથી સ્વાભાવિક અર્થ છે.
Sukta 33
આ એક-મંત્રનું આયુષ્ય–પૌષ્ટિક સૂક્ત લાભાર્થી પર સંકલિત પ્રાણશક્તિ અને શુભ વૃદ્ધિ “છાંટો/અભિષેક કરો” એવી દેવોને કરાતી સંક્ષિપ્ત પ્રતિષ્ઠા-પ્રાર્થના છે. મરુત (વીર્ય/ઉત્સાહ), પૂષન (પોષણ અને સુરક્ષિત ગમન), બૃહસ્પતિ (પવિત્ર વાણી અને અસરકારક વિધિ), તથા અગ્નિ (દીક્ષા/પ્રતિષ્ઠાનો અગ્નિ)નું આહ્વાન કરીને, સંતતિ, ધન અને દીર્ઘ આયુષ્યનો સંપૂર્ણ સંચાર થાય એવી કામના કરે છે.
Sukta 34
AV 7.34 એક સંક્ષિપ્ત પરંતુ પ્રબળ અપોત્રોપૈક (અપશકુન-નિવારક) મંત્રસૂક્ત છે. તેમાં જાતવેદસ અગ્નિને નિયુક્ત કરીને પ્રાર્થક/યજમાન સામે ઊભા રહેલા પ્રતિસ્પર્ધીઓને—પહેલેથી જ સ્થિર થયેલાં તેમજ નવા ઊભા થતા ‘સામે સામે’ આવનારાં—દૂર હાંકી કાઢવા આદેશ આપવામાં આવે છે. માત્ર દૂર કરવું નહીં, પરંતુ તેમની સ્થિતિને વિધિપૂર્વક નીચે ઉતારવી (અધઃ-પદ) એવી પણ માંગ છે. સાથે જ નિર્દોષ ગ્રાહકને અદિતિની વિશાળ, બંધન ખોલતી રક્ષામાં સ્થિર રાખવા પ્રાર્થના કરવામાં આવે છે.
Sukta 35
આ ત્રણ મંત્રોનું આથર્વણિક સૂક્ત રાજ્ય-પૌષ્ટિક (રાજ્યસમૃદ્ધિ) ભાવને અપોત્રોપૈક/રક્ષોઘ્ન શક્તિ સાથે જોડે છે. અગ્નિ જાતવેદસને પ્રતિસ્પર્ધી દાવેદારોને હાંકી કાઢવા અને વિશ્વે દેવાઃની સંમતિ હેઠળ રાજ્યને સ્થિર કરવા પ્રેરવામાં આવે છે. ત્યારબાદ સૂક્ત “સીલિંગ/મુદ્રણ” જેવી રીત તરફ વળે છે—પથ્થરને અપિધાન (ઢાંકણ/બુચ) તરીકે વાપરી—હાનિકારક બહારવાટા/છિદ્રોને બંધ કરવાની વાત કરે છે; તેને પ્રાણદ્રવોના નુકસાનને અટકાવવું તરીકે અથવા પ્રજનન/ફળદ્રુપતા પર નિયંત્રણ તરીકે પણ વાંચી શકાય. શત્રુઓને બહાર કાઢીને જાહેર વ્યવસ્થા સ્થાપવી અને શરીર/લૈંગિક સ્તરે ખુલ્લાં માર્ગો બંધ કરીને સંયમ સાધવો—આ બંનેને ‘બળપૂર્વક બહિષ્કાર’ અને ‘સુરક્ષિત બંધ’ની એક જ તર્કશ્રેણી દ્વારા સૂક્ત એકત્રિત કરે છે.
Sukta 36
આ એક-મંત્રના સૂક્તમાં અંજના (કાજળ/કોલિરિયમ) ને આંખો અને ચહેરાની તેજસ્વિતા દ્વારા કાર્ય કરતી માનસિક–શૃંગારિક શક્તિ તરીકે દેવરૂપ આપવામાં આવે છે; લક્ષ્ય મન છે. કાળું અંજના લગાવી મંત્રોચ્ચાર કરીને કરનાર ઇચ્છે છે કે તે પ્રિયના/પ્રિયાની હૃદયમાં પોતાને ‘કાળું’ કરીને અંકિત કરે—અર્થાત્ પ્રિયના મનમાં અચળ, અવિસ્મરણીય હાજરી બની રહે—જેથી બંને મન એકસૂર, સમ્મતિમાં ગતિ કરે.
Sukta 37
આ એક-મંત્રવાળો આથર્વણિક મંત્ર ‘વાસઃ’ (વસ્ત્ર)ને સંકલ્પ વહન કરનાર ભૌતિક માધ્યમ તરીકે લઈ, પુરુષનું ધ્યાન અને સ્નેહ માત્ર વક્ત્રી પ્રત્યે જ બંધાય તે માટે પ્રયોજાય છે. પોતાનું કપડું તેના પર મૂકીને/તેના સંપર્કમાં લાવી, તેના મનસ્ (manas) અને કામ (kāma)ને પ્રતિસ્પર્ધી સ્ત્રીઓથી—સામાજિક રીતે ‘પ્રખ્યાત’ સ્ત્રીઓથી પણ—દૂર ફેરવી, સ્પર્શ-માયાજાળ (contact-magic) દ્વારા એકમાત્ર, એકનિષ્ઠ આસક્તિ સ્થાપિત કરવાનો ઉદ્દેશ છે.
Sukta 38
AV 7.38 એક સંક્ષિપ્ત વશીકરણ (જબરદસ્તી આકર્ષણ) સૂક્ત છે, જે સ્ત્રીકર્મોમાં પતિ/પ્રેમીને પાછો મેળવવા અથવા તેને સ્થિર રીતે બાંધી રાખવા અને તેની લાગણીને માત્ર પોતાના પ્રત્યે જ વિશિષ્ટ બનાવવા માટે વપરાય છે. તેમાં ‘બંધન-શક્તિ’ તરીકે વ્યક્ત થયેલી આસુરીનું આહ્વાન થાય છે—જે ઇન્દ્રને પણ ‘નીચે ઉતારી’ શકે એવી કહેવાય છે—અને એ જ દમનકારી બળને લક્ષ્યના મન, વાણી અને સામાજિક વર્તન પર લાગુ કરીને તેને વશ કરવામાં આવે છે.
Sukta 39
આ એકમાત્ર મંત્રવાળું સૂક્ત ‘આપઃ’ (જળ) ને વરસાદથી જન્મતી પોષણશક્તિના દિવ્ય વાહક તરીકે આહ્વાન કરે છે. તેને સ્વર્ગીય, શુભ-પાંખવાળી શક્તિ તરીકે કલ્પે છે, જે નીચે ઉતરીને જગતને તાજગી અને પુનર્જીવિતતા આપે છે. વરસાદ, ઔષધિઓ/વનસ્પતિઓ અને ગો-સંપત્તિ વચ્ચેનો સંબંધ બાંધીને, જળો દ્વારા છોડને પોષણ અને પશુધનને બળ આપતા જીવનચક્રથી સમૃદ્ધિ ઘરઆંગણે—ખાસ કરીને ગૌશાળામાં—ઠોસ રીતે ‘સ્થાપિત’ થાય એવી કામના કરે છે.
Sukta 40
આ સંક્ષિપ્ત પૌષ્ટિક સૂક્ત સારા્સ્વંતને આવાહન કરે છે—જેના અધિન રહેલા વૈશ્વિક “વ્રત” (નિયમ/આદેશ) હેઠળ ગોધન, આપઃ (જળ), અને પોષણના સ્વામી (પુષ્ટપતિ) સુસંગત રીતે કાર્ય કરે છે. સારા્સ્વંતને “દાતાની તરફ વળેલો” કહીને, યજમાનના નિવાસમાં સમૃદ્ધિ, ગોધનવૃદ્ધિ, સ્થિર ‘નિધિઓનું આસન’, તેમજ કીર્તિ અને સામાજિક પ્રતિષ્ઠા સ્થિર થાય એવી કામના વ્યક્ત થાય છે.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.