Sukta 14

Mantra 1

सविता अ॒भि त्यं दे॒वं स॑वि॒तार॑मो॒ण्योः क॒विक्र॑तुम्। अर्चा॑मि स॒त्यस॑वं रत्न॒धाम॒भि प्रि॒यं म॒तिम्

સવિતા દેવને—પ્રેરકને—તેના દ્વિ-સ્થાનમાં, કવિસમાન ક્રતુવાળા તેને હું સ્તુતિથી ગાઉં છું; સત્યપ્રેરક, રત્નોના ધામ—તે તરફ હું મારી પ્રિય મતિ (ભાવના) અર્પું છું.

Mantra 2

उ॒र्ध्वा यस्या॒मति॒र्भा अदि॑द्युत॒त् सवी॑मनि । हिर॑ण्यपाणिरमिमीत सु॒क्रतुः॑ कृ॒पात् स्वः

જેની પ્રેરણા ઊર્ધ્વગામી છે—પ્રેરણાના કર્મમાં તેનું તેજ ઝળહળી ઊઠ્યું. સુવર્ણહસ્ત, શુભસંકલ્પવાળો, કૃપાથી સ્વર્ગને માપી ગોઠવે છે.

Mantra 3

सावी॒र्हि दे॑व प्रथ॒माय॑ पि॒त्रे व॒र्ष्माण॑मस्मै वरि॒माण॑मस्मै । अथा॒स्मभ्यं॑ सवित॒र्वार्या॑णि दि॒वोदि॑व॒ आ सु॑वा॒ भूरि॑ प॒श्वः

હે દેવ, તું પ્રથમ પિતાને માટે ઊંચાઈ પ્રેરિત કરી; તેને માટે વિશાળ અવકાશ પ્રેરિત કર્યો. તેથી હવે, હે સવિતર, દિવસે દિવસે અમારે માટે ઇચ્છનીય વરદાનો અહીં પ્રેર—પશુધનની બહુતા.

Mantra 4

दमू॑ना दे॒वः स॑वि॒ता वरे॑ण्यो॒ दध॒द् रत्नं॒ दक्षं पि॒तृभ्य॒ आयूं॑षि । पिबा॒त् सोमं॑ म॒मद॑देनमि॒ष्टे परि॑ज्मा चित् क्रमते अस्य॒ धर्म॑णि

ઘરમાં વસનાર, વરણીય દેવ સવિતા—જે પિતૃઓને રત્ન, દક્ષતા અને આયુષ્યો અર્પે છે. તે સોમ પીએ; ઇચ્છિત ઇષ્ટિમાં તે આનંદિત થાય. તેની ધર્મવિધિમાં તો પરિભ્રમણ કરતો માર્ગ પણ આગળ વધે છે.