Sukta 13

Mantra 1

सर्पविषनाशनम्। द॒दिर्हि मह्यं॒ वरु॑णो दि॒वः क॒विर्वचो॑भिरु॒ग्रैर्नि रि॑णामि ते वि॒षम्। खा॒तमखा॑तमु॒त स॒क्तम॑ग्रभ॒मिरे॑व॒ धन्व॒न् नि ज॑जास ते वि॒षम्

સર્પવિષ-નાશન. દ્યૌલોકના કવિ એવા વરુણ મને દાતા છે; ઉગ્ર મંત્રવચનો વડે હું તારો વિષ દૂર હાંકી કાઢું છું. ખોદેલું વિષ, ન ખોદેલું વિષ, અને ચોંટેલું વિષ—એ બધું મેં પકડી લીધું છે; ધનુષ્યની જેમ વેગથી દોડી, હું તારો વિષ ચકનાચૂર કરી નાખું છું.

Mantra 2

यत् ते॒ अपो॑दकं वि॒षं तत् त॑ ए॒तास्व॑ग्रभम्। गृ॒ह्णामि॑ ते मध्य॒ममु॑त्त॒मं रस॑मु॒ताव॒मं भि॒यसा॑ नेश॒दादु॑ ते

તારો જે સૂકો, જળવિહોણો વિષ છે, એ જ ઘાતક દ્રવ્યને મેં આ ઉપાયો વડે પકડી લીધું છે. હું તારા માટે મધ્યમ અને ઉત્તમ રસ, તેમજ નીચલો રસ પણ ગ્રહણ કરું છું; ભયથી તે તારી નજીક ન આવે—એવું થાઓ.

Mantra 3

वृषा॑ मे॒ रवो॒ नभ॑सा॒ न त॑न्य॒तुरु॒ग्रेण॑ ते॒ वच॑सा बाध॒ आदु॑ ते । अ॒हं तम॑स्य॒ नृभि॑रग्रभं॒ रसं॒ तम॑स इव॒ ज्योति॒रुदे॑तु॒ सूर्यः॑

મારો ગર્જન વૃષભ-બળવાન છે, વાદળમાંથી ગર્જના જેવી; ઉગ્ર વચનથી હું તેને તારી પાસેથી હાંકી કાઢું છું. હું પુરુષો સાથે અંધકારમાંથી રસ પકડી લાવ્યો છું; જેમ અંધકારમાંથી પ્રકાશ, તેમ સૂર્ય ઉદય પામે.

Mantra 4

चक्षु॑षा ते॒ चक्षु॑र्हन्मि वि॒षेण॑ हन्मि ते वि॒षम्। अहे॑ म्रि॒यस्व॒ मा जी॑वीः प्र॒त्यग॒भ्येऽतु त्वा वि॒षम्

આંખથી હું તમારી આંખને મારું છું; વિષથી હું તમારા વિષને મારું છું. હે સર્પ, મરી જા - જીવતો ન રહે: પીછેની બાજુએ, તમારા પર, વિષ જાય.

Mantra 5

कैरा॑त पृश्न॒ उप॑तृण्य॒ बभ्र॒ आ मे॑ शृणु॒तासि॑ता॒ अली॑काः । मा मे॒ सख्युः॑ स्ता॒मान॒मपि॑ ष्ठाताश्रा॒वय॑न्तो॒ नि वि॒षे र॑मध्वम्

હે કિરાત, હે ચીત્તાંકિત, હે ઉપતૃણ્ય, હે ભૂરા રંગના - મારું સાંભળો, હે કાળા, છળી લોકો. મારા મિત્રના પ્રદેશમાં ઊભા ન રહો, એક ક્ષણ પણ નહિ: સિસકારા કરતા અને સંભળાવતા, વિષમાં જઈને તમારું આનંદ લો.

Mantra 6

अ॒सि॒तस्य॑ तैमा॒तस्य॑ ब॒भ्रोरपो॑दकस्य च । सा॒त्रा॒सा॒हस्या॒हं म॒न्योरव॒ ज्यामि॑व॒ धन्व॑नो॒ वि मु॑ञ्चामि॒ रथाँ॑ इव

કાળામાંથી, તૈમાતમાંથી, ભૂરામાંથી, અને જળવિહીનમાંથી; સાત્રાસાહના ક્રોધમાંથી - હું તમને મુક્ત કરું છું, જેમ ધનુષ્યમાંથી ધનુષ્યની ડોરી, જેમ રથોને છોડી દેવામાં આવે છે.

Mantra 7

आलि॑गी च॒ विलि॑गी च पि॒ता च॑ माता॒ च॑ । वि॒द्म वः॑ स॒र्वतो॒ ब॑न्ध्वर॑साः॒ किं क॑रिष्यथ

આલિગી અને વિલિગી, અને પિતા તથા માતા—તમને અમે સર્વ તરફથી જાણીએ છીએ; હે રસહીન સગાં, હવે તમે શું કરી શકશો?

Mantra 8

उ॒रु॒गूला॑या दुहि॒ता जा॒ता दा॒स्यसि॑क्न्या । प्र॒तङ्कं॑ द॒द्रुषी॑णां॒ सर्वा॑सामर॒सं वि॒षम्

ઉરુગૂલાની પુત્રી તરીકે જન્મેલી, શ્યામ દાસી-સ્ત્રીની (સંતાન) — દદૃશી-સ્ત્રીઓમાંની પ્રતઙ્કા; તે સર્વનું વિષ (ઝેર) રસવિહોણું બની જાય.

Mantra 9

क॒र्णा श्वा॒वित् तद॑ब्रवीद् गि॒रेर॑वचरन्ति॒का। याः काश्चे॒माः ख॑नि॒त्रिमा॒स्तासा॑मर॒सत॑मं वि॒ष॑म्

કર્ણા, શ્વાવિત—એમ તેણે કહ્યું, જે પર્વતમાંથી નીચે ઉતરે છે: આ જે કોઈ પણ ભૂમિમાં ખોદીને (બિલમાં) જન્મેલા હોય, તેમનું વિષ (ઝેર) સર્વથી વધુ રસવિહોણું બની જાય.

Mantra 10

ता॒बुवं॒ न ता॒बुवं॒ न घेत् त्वम॑सि ता॒बुव॑म्। ता॒बुवे॑नार॒सं वि॒षम्

‘તાબુવમ’—‘તાબુવમ’ નહિ; તે પકડી ન લે. તું જ તાબુવમ છે. તાબુવમ દ્વારા વિષ (ઝેર) રસવિહોણું કર.

Mantra 11

त॒स्तुवं॒ न त॒स्तुवं॒ न घेत् त्वम॑सि त॒स्तुव॑म्। त॒स्तुवे॑नार॒सं वि॒षम्

‘તસ્તુવમ્’—ન ‘તસ્તુવમ્’; તે પકડી ન લે: તું જ તસ્તુવમ્ છે. તસ્તુવમ્ દ્વારા વિષને રસહીન (નિષ્પ્રાણ) કર.