Sukta 8

Mantra 1

शत्रुनाशनम्। वै॒क॒ङ्क॒तेने॒ध्मेन॑ दे॒वेभ्य॒ आज्यं॑ वह । अग्ने॒ ताँ इ॒ह मा॑दय॒ सर्व॑ आ य॑न्तु मे॒ हव॑म्

શત્રુનાશન માટે: વૈકઙ્કત ઇંધણથી દેવો માટે ઘી વહેંચી લઈ જા. હે અગ્નિ, અહીં તેમને આનંદિત કર; બધા મારા હવન-આહ્વાન તરફ અહીં આવી પહોંચે.

Mantra 2

इन्द्रा या॑हि मे॒ हव॑मि॒दं क॑रिष्यामि॒ तच्छृ॑णु । इ॒म ऐ॒न्द्रा अ॑तिस॒रा आकू॑तिं॒ सं न॑मन्तु मे । तेभिः॑ शकेम वी॒र्यं१ जात॑वेद॒स्तनू॑वशिन्

હે ઇન્દ્ર, મારા હવન-આહ્વાન પર આવી જા; હું આ કર્મ કરીશ—તું તે સાંભળ. આ ઇન્દ્રિય અતિસરા (ઝડપે ધસી આવનારા) મારા સંકલ્પને સંપૂર્ણ નમન કરે. તેમના દ્વારા અમે વીર્ય માટે સમર્થ બનીએ, હે જાતવેદસ, સ્વાધીન.

Mantra 3

यद॒साव॒मुतो॑ देवा अदे॒वः संश्चिकी॑र्षति । मा तस्या॒ग्निर्ह॒व्यं वा॑क्षी॒द्धवं॑ दे॒वा अ॑स्य॒ मोप॑ गु॒र्ममै॒व हव॒मेत॑न

જો ત્યાંનો એ અધર્મી (અદેવ) મનુષ્ય, હે દેવો, કોઈ કૃત્ય રચવા ઇચ્છે, તો તેની અગ્નિ આહુતિ ન વહેંચે, ન તો તેનું આહ્વાન સ્વીકારે. હે દેવો, તેની પાસે ન જાઓ; માત્ર મારા હવન-આહ્વાન તરફ જ આવો.

Mantra 4

अति॑ धावतातिसरा॒ इन्द्र॑स्य॒ वच॑सा हत । अविं॒ वृक॑ इव मथ्नीत॒ स वो॒ जीव॒न्मा मो॑चि प्रा॒णम॒स्यापि॑ नह्यत

દૂર દોડો, હે પ્રવાહો/વિકારો—ઇન્દ્રના વચનથી ઘાયલ થઈને દૂર થાઓ. જેમ વરુ ઘેટીને ચીરી નાંખે તેમ તમે ફાડવા ઇચ્છો; પરંતુ જ્યારે તે જીવતો હોય ત્યારે તેની પ્રાણવાયુ છૂટવા ન દો—તેને મજબૂતીથી બાંધી દો.

Mantra 5

यम॒मी पु॑रोदधि॒रे ब्र॒ह्माण॒मप॑भूतये । इन्द्र॒ स ते॑ अधस्प॒दं तं प्रत्य॑स्यामि मृ॒त्यवे॑

જે મંત્રને તેમણે દુષ્ટતા દૂર કરવા માટે પોતાના આગળ સ્થાપ્યો છે—હે ઇન્દ્ર, તે તારો છે. તેનો નીચલો આધાર હું મૃત્યુ પર પાછો ફેંકું છું.

Mantra 6

यदि॑ प्रे॒युर्देव॑पु॒रा ब्रह्म॒ वर्मा॑णि चक्रि॒रे। त॒नू॒पानं॑ परि॒पाणं॑ कृण्वा॒ना यदु॑पोचि॒रे सर्वं॒ तद॑र॒सं कृ॑धि

જો તેઓ આગળ નીકળી ગયા હોય—દેવ-દુર્ગવાળા—અને બ્રહ્મ-વર્મા (મંત્ર-કવચ) રચ્યાં હોય; દેહ-રક્ષા અને સર્વત્ર રક્ષા રૂપે જે કવચ તેઓ બાંધે છે, અને તેના ઉપર જે કંઈ તેઓ જપે/બડબડે છે—હે (દેવ), તે બધું તું નિરસ, શક્તિહીન કરી દે.

Mantra 7

यान॒साव॑तिस॒रांश्च॒कार॑ कृ॒णव॑च्च॒ यान्। त्वं तानि॑न्द्र वृत्रहन् प्र॒तीचः॒ पुन॒रा कृ॑धि॒ यथा॒मुं तृ॒णहां॒ जन॑म्

જે જે પ્રવાહો/દોષ-પ્રવાહો એ માણસે કર્યા છે, અને જે કરાવ્યા છે—હે ઇન્દ્ર, વૃત્રહન, તું તે બધાં પાછાં ફેરવી દે; પ્રતીચ (ઉલટા) કરીને તેને જ પરત ચઢે, જેથી તે ત્યાંનો તૃણહા (ઘાસ કાપનાર) માણસ જ ઘાયલ થાય.

Mantra 8

यथेन्द्र॑ उ॒द्वाच॑नं ल॒ब्ध्वा च॒क्रे अ॑धस्प॒दम्। कृ॒ण्वे॒३ऽहमध॑रां॒स्तथा॒मूञ्छ॑श्व॒तीभ्यः॒ समा॑भ्यः

જેમ ઇન્દ્રે ઉદ્વાચન (ઉઠેલું વચન/ઉચ્ચાર) મેળવીને તેમના માટે અધસ્પદ (નીચું સ્થાન) સ્થાપ્યું—તેમ જ હું પણ તે ત્યાંના લોકોને અધર (નીચા) કરું છું, શાશ્વત વર્ષો સુધી, સમયની સર્વ ઋતુઓમાં.

Mantra 9

अत्रै॑नानिन्द्र वृत्रहन्नु॒ग्रो मर्म॑णि विध्य । अत्रै॒वैना॑न॒भि ति॒ष्ठेन्द्र मे॒द्य॑१हं तव॑ । अनु॑ त्वे॒न्द्रा र॑भामहे॒ स्याम॑ सुम॒तौ तव॑

અહીં જ, હે ઇન્દ્ર, વૃત્રહન્, ઉગ્ર, એમને મર્મસ્થાને વીંધ. અહીં જ—હા, અહીં જ—એમના ઉપર ઊભા રહેજે, હે ઇન્દ્ર; હું યજ્ઞયોગ્ય (મેધ્ય) બની તારો છું. હે ઇન્દ્ર, તારા અનુસરણમાં અમે તને પકડી રાખીએ છીએ; તારી સુમતિમાં અમે નિવાસ કરીએ.