Sukta 72

Mantra 1

विश्वे॑षु॒ हि त्वा॒ सव॑नेषु तु॒ञ्जते॑ समा॒नमेकं॒ वृष॑मण्यवः॒ पृथ॒क् स्वः सनि॒ष्यवः॒ पृथक्। तं त्वा॒ नावं॒ न प॒र्षणिं॑ शू॒षस्य॑ धु॒रि धी॑महि । इन्द्रं॒ न य॒ज्ञैश्च॒तय॑न्त आ॒यव॒ स्तोमे॑भि॒रिन्द्र॑मा॒यवः॑

કારણ કે સર્વ સવન-પ્રેસણોમાં તેઓ તને પ્રેરિત કરે છે—એકસરખા, એકમાત્ર વૃષભને; જુદા જુદા ટોળાં, જુદા જુદા સ્વર્ગ-લાભના ઇચ્છુકો. તને અમે નાવ જેવી, પાર ઉતારનાર નૌકા જેવી, શૌષ (બળ/વીર્ય)ના ધુરા-દંડ પર યોક્ત કરીએ છીએ. જેમ યજ્ઞોથી આયુ-જન ઇન્દ્રને જગાવે છે, તેમ સ્તોત્રોથી પણ આયુ-જન ઇન્દ્રને જગાવે છે.

Mantra 2

वि त्वा॑ ततस्रे मिथु॒ना अ॑व॒स्यवो॑ व्र॒जस्य॑ सा॒ता गव्य॑स्य निः॒सृजः॒ सक्ष॑न्त इन्द्र निः॒सृजः॑ । यद् ग॒व्यन्ता॒ द्वा जना॒ स्व॑१र्यन्ता॑ स॒मूह॑सि । आ॒विष्करि॑क्र॒द् वृष॑णं सचा॒भुवं॒ वज्र॑मिन्द्र सचा॒भुव॑म्

સહાયના ઇચ્છુકો તને જોડિયા ગોઠવણીમાં વિસ્તારે છે—વ્રજ (ગૌ-વાડા)ના વિજેતા, ગાયો છોડાવનાર; હે ઇન્દ્ર, તેઓ છોડાવનાર તરીકે જ વિજયી થાય છે. જ્યારે બે જન ગાયો શોધતા, તેજસ્વી લક્ષ્ય (સ્વર્) તરફ પ્રયત્ન કરતા, તું તેમને સામસામે લાવે છે, ત્યારે તારા બળથી વೃಷભને—સહચર-ભૂતને—પ્રગટ કર; હે ઇન્દ્ર, વજ્રને પણ સહચર-ભૂતને પ્રગટ કર.

Mantra 3

उ॒तो नो॑ अ॒स्या उ॒षसो॑ जु॒षेत॒ ह्य॑१र्कस्य॑ बोधि ह॒विषो॒ हवी॑मभिः॒ स्व॑र्षाता॒ हवी॑मभिः । यदि॑न्द्र॒ हन्त॑वे॒ मृघो॒ वृषा॑ वज्रिं॒ चिके॑तसि । आ मे॑ अ॒स्य वे॒धसो॒ नवी॑यसो॒ मन्म॑ श्रुधि॒ नवी॑यसः

અને અમારા માટે આ ઉષા (પ્રભાત)નો તે આનંદ લે; હા, સ્તુતિ-ઋચા માટે, હવિષ (અર્પણ) માટે, અમારી હવીમભિઃ (આહ્વાન-વચનો) સાથે જાગ—હે સ્વર્-વિજેતા—અમારી હવીમભિઃ સાથે. જ્યારે, હે ઇન્દ્ર, વન્ય શત્રુને હણવા માટે, હે વૃષભ, વજ્રધારી, તું સંકલ્પ કરે છે, ત્યારે આ વેધસ (પ્રેરિત વિધાતા)નું નવું મંત્ર-વચન સાંભળ—મારું નવું મન્મ (વિચાર/સ્તુતિ) સાંભળ.