Ganapati

Verse 1

ॐ नमस्ते गणपतये । त्वमेव प्रत्यक्षं तत्त्वमसि । त्वमेव केवलं कर्तासि । त्वमेव केवलं धर्तासि । त्वमेव केवलं हर्तासि । त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि । त्वं साक्षादात्मासि नित्यम् । ऋतं वच्मि । सत्यं वच...

Om. Hommage à Toi, ô Gaṇapati. Toi seul es la Réalité directement manifestée. Toi seul es l’unique agent. Toi seul es l’unique soutien et conservateur. Toi seul es l’unique qui retire et résorbe. Toi seul es, en vérité, tout ceci—Brahman. Tu es le Soi, immédiat, éternel. Je dis ṛta, l’ordre cosmique. Je dis satya, la vérité.

Verse 2

ॐ नमस्ते गणपतये । त्वमेव प्रत्यक्षं तत्त्वमसि । त्वमेव केवलं कर्तासि । त्वमेव केवलं धर्तासि । त्वमेव केवलं हर्तासि । त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि । त्वं साक्षादात्मासि नित्यम् । ऋतं वच्मि । सत्यं वच...

Om. Hommage à Toi, ô Gaṇapati. Toi seul es la Réalité directement manifestée. Toi seul es l’unique agent. Toi seul es l’unique soutien et conservateur. Toi seul es l’unique qui retire et résorbe. Toi seul es, en vérité, tout ceci—Brahman. Tu es le Soi, immédiat, éternel. Je dis ṛta, l’ordre cosmique. Je dis satya, la vérité.

Verse 3

ॐ नमस्ते गणपतये । त्वमेव प्रत्यक्षं तत्त्वमसि । त्वमेव केवलं कर्तासि । त्वमेव केवलं धर्तासि । त्वमेव केवलं हर्तासि । त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि । त्वं साक्षादात्मासि नित्यम् । ऋतं वच्मि । सत्यं वच...

Om. Hommage à Toi, ô Gaṇapati. Toi seul es la Réalité directement manifestée. Toi seul es l’unique agent. Toi seul es l’unique soutien et conservateur. Toi seul es l’unique qui retire et résorbe. Toi seul es, en vérité, tout ceci—Brahman. Tu es le Soi, immédiat, éternel. Je dis ṛta, l’ordre cosmique. Je dis satya, la vérité.

Verse 4

अव त्वं माम् । अव वक्तारम् । अव श्रोतारम् । अव दातारम् । अव धातारम् । अवानूचानम् अव शिष्यम् । अव पश्चात्तात् । अव पुरस्तात् । अवोत्तरात्तात् । अव दक्षिणात्तात् । अव चोर्ध्वात्तात् । अवाधरात्तात् । सर्...

Protège-moi. Protège celui qui parle. Protège celui qui écoute. Protège celui qui donne. Protège celui qui soutient. Protège le récitant, celui qui a appris et récite. Protège le disciple. Protège par derrière ; protège par devant ; protège du nord ; protège du sud ; protège d’en haut ; protège d’en bas. De tous côtés, protège-moi—protège-moi de toutes parts.

Verse 5

त्वं वाङ्मयस् त्वं चिन्मयः । त्वम् आनन्दमयस् त्वं ब्रह्ममयः । त्वं सच्चिदानन्दाद्वितीयोऽसि । त्वं प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वं ज्ञानमयो विज्ञानमयोऽसि ॥५॥

Tu es de la nature de la Parole (vāc) ; tu es de la nature de la Conscience (cit). Tu es de la nature de la Béatitude (ānanda) ; tu es de la nature de Brahman. Tu es non-second par rapport à Être–Conscience–Béatitude (Sat–Cit–Ānanda). Tu es Brahman directement manifeste. Tu es de la nature de la connaissance ; tu es de la nature de la connaissance discriminante (vijñāna).

Verse 6

सर्वं जगदिदं त्वत्तो जायते । सर्वं जगदिदं त्वत्तस्तिष्ठति । सर्वं जगदिदं त्वयि लयमेष्यति । सर्वं जगदिदं त्वयि प्रत्येति । त्वं भूमिरापोऽनलोऽनिलो नभः । त्वं चत्वारि वाक्पदानि । त्वं गुणत्रयातीतः । त्वं...

Tout cet univers naît de toi. Tout cet univers demeure par toi. Tout cet univers se résorbera en toi. Tout cet univers retourne à toi. Tu es la terre, les eaux, le feu, le vent et l’espace. Tu es les quatre niveaux de la parole (vāc). Tu transcendes les trois guṇas. Tu transcendes les trois états (veille, rêve, sommeil profond). Tu transcendes les trois corps. Tu transcendes les trois temps. Tu demeures à jamais établi dans le mūlādhāra. Tu es de la nature des trois puissances (śaktis). Les yogins te contemplent sans cesse. Tu es Brahmā ; tu es Viṣṇu ; tu es Rudra ; tu es Indra ; tu es Agni ; tu es Vāyu ; tu es Sūrya ; tu es Candra ; tu es Brahman—Bhūḥ, Bhuvaḥ, Svaḥ—Om.

Verse 7

गणादिं पूर्वमुच्चार्य वर्णादिंस्तदनन्तरम् । अनुस्वारः परतरः । अर्धेन्दुलसितम् । तारेण ऋद्धम् । एतत्तव मनुस्वरूपम् ॥७॥

Prononce d’abord l’initiale de « gaṇa » (c’est-à-dire « ga »), puis ensuite l’initiale de « varṇa » (c’est-à-dire « a ») ; après cela vient l’anusvāra. Il est paré du demi-croissant (ardhacandra) et enrichi par le « tāra » (la syllabe Oṃ). Telle est ta forme de mantra.

Verse 8

गकारः पूर्वरूपम् । अकारो मध्यमरूपम् । अनुस्वारश्चान्त्यरूपम् । बिन्दुरुत्तररूपम् । नादः सन्धानम् । संहिता सन्धिः । सैषा गणेशविद्या ॥८॥

La lettre « ga » est la forme antérieure ; la lettre « a » est la forme médiane ; l’anusvāra est la forme finale ; le bindu est la forme ultérieure (plus haute). Le nāda est la jonction ; la saṃhitā est le sandhi (la liaison). Ceci, en vérité, est la vidyā de Gaṇeśa.

Verse 9

गणक ऋषिः । निचृद्गायत्री छन्दः । श्रीमहागणपतिर्देवता । ॐ गं गणपतये नमः ॥९॥

Gaṇaka est le ṛṣi (voyant) ; Nicṛd-gāyatrī est le chandas (mètre) ; Śrī Mahāgaṇapati est la divinité. « Oṃ gaṃ gaṇapataye namaḥ » : hommage à Gaṇapati.

Verse 10

एकदन्ताय विद्महे वक्रतुण्डाय धीमहि । तन्नो दन्तिः प्रचोदयात् ॥१०॥

Nous connaissons et contemplons Celui à une seule défense; nous méditons sur Celui au tronc recourbé. Que Dantin, le Porteur de défenses, nous stimule et nous inspire.

Verse 11

एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...

Médite sur Gaṇapati : l’Un-Défense, aux quatre bras, portant le lacet et l’aiguillon; tenant aussi une défense et le geste qui accorde les dons, avec la souris pour étendard. Rouge, au ventre ample, aux oreilles semblables à des vanneaux, vêtu de rouge; les membres oints d’un parfum rouge, honoré avec excellence par des fleurs rouges; le dieu compatissant envers les dévots, cause impérissable du monde; manifesté au commencement de la création, au-delà de Prakṛti et au-delà de Puruṣa. Celui qui médite ainsi sans cesse est un yogin, le meilleur parmi les yogin.

Verse 12

एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...

Médite sur Gaṇapati : l’Un-Défense, aux quatre bras, portant le lacet et l’aiguillon; tenant aussi une défense et le geste qui accorde les dons, avec la souris pour étendard. Rouge, au ventre ample, aux oreilles semblables à des vanneaux, vêtu de rouge; les membres oints d’un parfum rouge, honoré avec excellence par des fleurs rouges; le dieu compatissant envers les dévots, cause impérissable du monde; manifesté au commencement de la création, au-delà de Prakṛti et au-delà de Puruṣa. Celui qui médite ainsi sans cesse est un yogin, le meilleur parmi les yogin.

Verse 13

एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...

(Qu’on médite sur Gaṇapati comme:) l’Un-Defence, aux quatre bras, portant le lacet et le crochet; tenant aussi la défense brisée et la main qui accorde les dons, arborant l’étendard de la souris; rouge d’éclat, au ventre ample, aux oreilles semblables au van, vêtu de rouge; les membres oints d’un parfum rouge, parfaitement honoré par des fleurs rouges; le Deva compatissant envers les dévots, cause impérissable du monde; manifesté au commencement de la création, au-delà de Prakṛti et au-delà de Puruṣa. Celui qui médite ainsi sans cesse est un yogin, le meilleur parmi les yogin.

Verse 14

एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैः सुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम्...

(Qu’on médite sur Gaṇapati comme:) l’Un-Defence, aux quatre bras, portant le lacet et le crochet; tenant aussi la défense brisée et la main qui accorde les dons, arborant l’étendard de la souris; rouge d’éclat, au ventre ample, aux oreilles semblables au van, vêtu de rouge; les membres oints d’un parfum rouge, parfaitement honoré par des fleurs rouges; le Deva compatissant envers les dévots, cause impérissable du monde; manifesté au commencement de la création, au-delà de Prakṛti et au-delà de Puruṣa. Celui qui médite ainsi sans cesse est un yogin, le meilleur parmi les yogin.

Verse 15

नमो व्रातपतये नमो गणपतये नमः प्रमथपतये । नमस्तेऽस्तु लम्बोदराय एकदन्ताय विघ्नविनाशिने । शिवसुताय श्रीवरदमूर्तये नमः ॥१५॥

Hommage au Seigneur des assemblées (Vrāta) ; hommage à Gaṇapati ; hommage au Seigneur des Pramatha. Que mon hommage Te soit offert : à Lambodara, à Ekadanta, au destructeur des obstacles ; au fils de Śiva ; à la forme auspicieuse qui accorde les dons : hommage.

Verse 16

एतदथर्वशीर्षं योऽधीते । स ब्रह्मभूयाय कल्पते । स सर्वविघ्नैर्न बाध्यते । स सर्वतः सुखमेधते । स पञ्चमहापापात् प्रमुच्यते । सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति । प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति । सायं प...

Celui qui étudie cet Atharvaśīrṣa devient apte à l’état de Brahman. Aucun obstacle ne l’afflige; le bonheur croît de toutes parts. Il est délivré des cinq grands péchés. Le réciter le soir détruit le péché commis le jour; le réciter le matin détruit le péché commis la nuit. En le pratiquant matin et soir, le pécheur, pour ainsi dire, devient sans péché. Et il obtient dharma, artha, kāma et mokṣa.

Verse 17

इदमथर्वशीर्षमशिष्याय न देयम् । यो यदि मोहाद् दास्यति । स पापीयान् भवति ॥१७॥

Cet Atharvaśīrṣa ne doit pas être donné à un non-disciple. Si quelqu’un, par égarement, le donne (à un tel), il devient plus pécheur.

Verse 18

सहस्रावर्तनाद्यं यं काममधीते । तं तमनेन साधयेत् । अनेन गणपतिमभिषिञ्चति । स वाग्मी भवति । चतुर्थ्यामनश्नन् जपति । स विद्यावान् भवति । इत्यथर्वणवाक्यम् । ब्रह्माद्याचरणं विद्यान्न बिभेति कदाचनेति । यो द...

Par mille répétitions, quel que soit le désir pour lequel on l’étudie, ce désir doit être accompli par cela même. Par ceci on accomplit l’abhiṣeka (consécration) de Gaṇapati ; on devient éloquent. Le quatrième jour lunaire, en récitant à jeun, on devient détenteur de connaissance—telle est la parole d’Atharvan. Connaissant la conduite qui commence avec Brahmā, on n’a jamais peur. Celui qui adore avec des pousses de dūrvā devient semblable à Vaiśravaṇa (Kubera). Celui qui adore avec des grains grillés devient renommé ; il devient intelligent. Celui qui adore avec mille modakas obtient le fruit désiré. Celui qui adore avec du ghee et des baguettes de bois d’offrande obtient tout—obtient tout. Après avoir correctement satisfait huit brāhmaṇas, il devient rayonnant comme le soleil. Ayant récité lors d’une éclipse solaire dans un grand fleuve ou près d’une image sacrée, son mantra devient parfait. Il est délivré des grands obstacles, des grandes fautes, des grands péchés et du grand démérite rituel. Il devient omniscient—devient omniscient—celui qui sait ainsi. Ainsi (s’achève) l’Upaniṣad.