Sukta 70

Mantra 1

त्रिरस्मै सप्त धेनवो दुदुह्रे सत्यामाशिरं पूर्व्ये व्योमनि । चत्वार्यन्या भुवनानि निर्णिजे चारूणि चक्रे यदृतैरवर्धत ॥

Tres veces las siete potencias nutricias le ordeñaron el deleite verdadero en la antigua amplitud del firmamento. Y forjó cuatro otros mundos hermosos como su manto resplandeciente, cuando creció conforme a las leyes del Ṛta.

Mantra 2

स भिक्षमाणो अमृतस्य चारुण उभे द्यावा काव्येना वि शश्रथे । तेजिष्ठा अपो मंहना परि व्यत यदी देवस्य श्रवसा सदो विदुः ॥

Buscando la bella inmortalidad, se despliega, por la visión del poeta, a través de ambos cielos. Con generosidad veloz circunda las aguas más radiantes, cuando por la gloria del dios conocen el asiento, la morada luminosa.

Mantra 3

ते अस्य सन्तु केतवोऽमृत्यवोऽदाभ्यासो जनुषी उभे अनु । येभिर्नृम्णा च देव्या च पुनत आदिद्राजानं मनना अगृभ्णत ॥

Que sus luces sean inmortales, inconquistables, siguiendo ambos nacimientos. Por ellas —por la fuerza humana y por el poder divino— mientras él se purifica, los pensamientos apresan en verdad al Rey, Soma.

Mantra 4

स मृज्यमानो दशभिः सुकर्मभिः प्र मध्यमासु मातृषु प्रमे सचा । व्रतानि पानो अमृतस्य चारुण उभे नृचक्षा अनु पश्यते विशौ ॥

Purificado por diez obras rectas, avanza con las Madres del medio, en la medida de delante. Bebiendo la hermosa inmortalidad, con mirada que ve a los hombres contempla a ambos pueblos, ambos ámbitos.

Mantra 5

स मर्मृजान इन्द्रियाय धायस ओभे अन्ता रोदसी हर्षते हितः । वृषा शुष्मेण बाधते वि दुर्मतीरादेदिशानः शर्यहेव शुरुधः ॥

Puliéndose para la fuerza indriya de Indra, se regocija, puesto entre los dos confines de los dos mundos. Toro por ímpetu, ahuyenta los pensamientos torcidos, arremetiendo como cazador contra los que obstruyen.

Mantra 6

स मातरा न ददृशान उस्रियो नानददेति मरुतामिव स्वनः । जानन्नृतं प्रथमं यत्स्वर्णरं प्रशस्तये कमवृणीत सुक्रतुः ॥

Muge como las vacas luminosas, como si llamara a las Madres, con un sonido como el de los Maruts. Conociendo el primer Ṛta, esa fuerza portadora del cielo, el de buen designio la elige para su alabanza.

Mantra 7

रुवति भीमो वृषभस्तविष्यया शृङ्गे शिशानो हरिणी विचक्षणः । आ योनिं सोमः सुकृतं नि षीदति गव्ययी त्वग्भवति निर्णिगव्ययी ॥

Rugiendo, temible, el Toro afila con poder sus cuernos, el leonado de amplia visión. En el seno bien dispuesto, Soma se sienta; una piel nacida de la vaca se vuelve su vestidura brillante, nacida de la vaca su manto resplandeciente.

Mantra 8

शुचिः पुनानस्तन्वमरेपसमव्ये हरिर्न्यधाविष्ट सानवि । जुष्टो मित्राय वरुणाय वायवे त्रिधातु मधु क्रियते सुकर्मभिः ॥

Puro, purificador, vuelve su cuerpo sin mancha; el leonado se posa en la cresta de lana. Aceptado por Mitra, Varuṇa y Vāyu, la miel triple se labra con obras rectas.

Mantra 9

पवस्व सोम देववीतये वृषेन्द्रस्य हार्दि सोमधानमा विश । पुरा नो बाधाद्दुरिताति पारय क्षेत्रविद्धि दिश आहा विपृच्छते ॥

Fluye, Soma, para el gozo de los dioses; entra en el asiento del Soma en el corazón del Toro Indra. Antes de que nos alcance, llévanos más allá de la angustia y del mal. Conocedor del campo, declara las direcciones al que pregunta.

Mantra 10

हितो न सप्तिरभि वाजमर्षेन्द्रस्येन्दो जठरमा पवस्व । नावा न सिन्धुमति पर्षि विद्वाञ्छूरो न युध्यन्नव नो निदः स्पः ॥

Como corcel uncido, arremete hacia la plenitud de la fuerza; oh Indu, purifícate entrando en el vientre de Indra. Como barca, cruza el río conociendo el camino; como héroe que combate, aparta de nosotros los reproches hostiles.