Sukta 3

Mantra 1

अध्यात्मम्। य इ॒मे द्यावा॑पृथि॒वी ज॒जान॒ यो द्रापिं॑ कृ॒त्वा भुव॑नानि॒ वस्ते॑ । यस्मि॑न् क्षि॒यन्ति॑ प्र॒दिशः॒ षडु॒र्वीर्याः प॑त॒ङ्गो अनु॑ वि॒चाक॑शीति॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Adhyātma. Aquel que engendró este Cielo y esta Tierra; que, habiendo hecho un manto, envuelve los mundos; en quien habitan las seis direcciones — de poder que se extiende lejos; a quien sigue el alado cuando resplandece por doquier: de ese dios — cuando airado — ésta es la culpa de quien, sabiéndolo, agravia a un brahmán sabio. Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo: contra el dañador del brahman suelta los lazos.

Mantra 2

यस्मा॒द् वाता॑ ऋतु॒था पव॑न्ते॒ यस्मा॑त् समु॒द्रा अधि॑ वि॒क्षर॑न्ति॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

De quien los vientos soplan por estaciones, según el orden; de quien los océanos derraman sus corrientes a lo ancho: de ese dios — cuando airado — ésta es la ofensa de quien, sabiéndolo, agravia a un brahmán sabio. Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo: contra el dañador del brahman suelta los lazos.

Mantra 3

यो मा॒रय॑ति प्रा॒णय॑ति॒ यस्मा॑त् प्रा॒णन्ति॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Aquel que mata y aquel que hace vivir, de quien todos los mundos toman aliento — de ese dios, cuando está airado, ésta es la culpa: quien, sabiéndolo así, agravia a un brahmán sabio. ¡Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo: contra el dañador del brahmán suelta los lazos!

Mantra 4

यः प्रा॒णेन॒ द्यावा॑पृथि॒वी त॒र्पय॑त्यपा॒नेन॑ समु॒द्रस्य॑ ज॒ठरं॒ यः पिप॑र्ति॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Aquel que con prāṇa sacia Cielo y Tierra, que con apāna llena el vientre del océano — de ese dios, cuando está airado, ésta es la culpa: quien, sabiéndolo así, agravia a un brahmán sabio. ¡Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo: contra el dañador del bráhmán suelta los lazos!

Mantra 5

यस्मि॑न् विराट् प॑रमे॒ष्ठी प्र॒जाप॑तिर॒ग्निर्वै॑श्वान॒रः स॒ह प॒ङ्क्त्या श्रि॒तः । यः पर॑स्य प्रा॒णं प॑र॒मस्य॒ तेज॑ आद॒दे तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

En quien están asentados Virāj, Parameṣṭhin, Prajāpati y Agni Vaiśvānara, junto con Paṅkti; quien tomó para sí el aliento de lo Más Allá, el resplandor del Altísimo — de ese dios, cuando está airado, ésta es la culpa: quien, sabiéndolo así, agravia a un brahmán sabio. ¡Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo: contra el dañador del bráhmán suelta los lazos!

Mantra 6

यस्मि॒न् षडु॒र्वीः पञ्च॒ दिशो॒ अधि॑ श्रि॒ताश्चत॑स्र॒ आपो॑ य॒ज्ञस्य॒ त्रयो॒ऽक्षराः॑ । यो अ॑न्त॒रा रोद॑सी क्रु॒द्धश्चक्षु॒षैक्ष॑त॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

En quien están asentadas las seis amplias regiones; sobre quien reposan las cinco direcciones; (en quien están) las cuatro Aguas; (en quien) del Sacrificio (están) las tres sílabas imperecederas; — él, airado, miró con su ojo entre los dos mundos: de ese Dios. Ésta es la culpa contra el Dios airado: quien así agravia a un brahmán conocedor. ¡Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo: contra el dañador del brahmán suelta de vuelta los lazos!

Mantra 7

यो अ॑न्ना॒दो अन्न॑पतिर्ब॒भूव॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑रु॒त यः । भू॒तो भ॑वि॒ष्यद् भुव॑नस्य॒ यस्पति॒स्तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Aquel que llegó a ser el Comedor del alimento, el Señor del alimento; aquel que es también Brahmaṇaspati, señor del brahman; el dueño de lo que fue y de lo que será, el señor del mundo del ser — contra ese Dios. Esta es la culpa ante ese Dios airado: quien así agravia a un brahmán conocedor. Hazlo temblar, oh Rohita; consúmelo, agótalo; contra el brahmajya, el dañador del brahmán, suelta sobre él los lazos.

Mantra 8

अ॒हो॒रा॒त्रैर्विमि॑तं त्रिं॒शद॑ङ्गं त्रयोद॒शं मासं॒ यो नि॒र्मिमी॑ते॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Aquel que con días y noches midió el mes de treinta partes, incluso el decimotercer mes, y lo repartió — contra ese Dios. Esta es la culpa ante ese Dios airado: quien así agravia a un brahmán conocedor. Hazlo temblar, oh Rohita; consúmelo, agótalo; contra el brahmajya, el dañador del brahmán, suelta sobre él los lazos.

Mantra 9

कृ॒ष्णं नि॒यानं॒ हर॑यः सुप॒र्णा अ॒पो वसा॑ना॒ दिव॒मुत् पत॑न्ति । त आव॑वृत्र॒न्त्सद॑नादृ॒तस्य॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वेपय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Los leonados, de hermosas alas, vestidos de las Aguas, vuelan hacia el cielo, quebrando la negra atadura que arrastra hacia abajo. La han cercado desde el asiento del ṛta — contra ese Dios. Esta es la culpa ante ese Dios airado: quien así agravia a un brahmán conocedor. Hazlo temblar, oh Rohita; consúmelo, agótalo; contra el brahmajya, el dañador del brahmán, suelta sobre él los lazos.

Mantra 10

यत् ते॑ च॒न्द्रं क॑श्यप रोच॒नाव॒द् यत् सं॑हि॒तं पु॑ष्क॒लं चि॒त्रभा॑नु। यस्मि॒न्त्सूर्या॒ आर्पि॑ताः स॒प्त सा॒कं तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Esa luna tuya, oh Kaśyapa, resplandeciente; ese astro bien trabado, abundante, de llama multicolor, en el cual los siete soles están asentados juntos — (pertenece) a ese Dios. Esta es la culpa contra ese Dios airado: quien así agravia a un brahmán conocedor. Haz que tiemble, oh Rohita; consúmelo, enflaquécelo; al dañador del brahmán suéltale y quítale las ataduras.

Mantra 11

बृ॒हदे॑न॒मनु॑ वस्ते पु॒रस्ता॑द् रथंत॒रं प्रति॑ गृह्णाति प॒श्चात्। ज्योति॒र्वसा॑ने॒ सद॒मप्र॑मा॒दं तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Con Bṛhat lo reviste; delante (está) Rathantara, y desde atrás lo recibe al encuentro. Vestido de luz, siempre vigilante: tal es el poder de ese dios. Ésta es la ofensa contra ese dios cuando está airado: quien así somete a un brahmán conocedor. ¡Arriba, hazlo temblar, oh Rohita; consúmelo, agótalo: contra el matador del brahman suelta (sobre él) las ataduras!

Mantra 12

बृ॒हद॒न्यतः॑ प॒क्ष आसी॑द् रथंत॒रम॒न्यतः॒ सब॑ले स॒ध्रीची॑ । यद् रोहि॑त॒मज॑नयन्त दे॒वास्तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Bṛhat era el ala de un lado, Rathantara del otro—unidos, con fuerza, avanzando juntos—cuando los dioses hicieron nacer a Rohita. Ésta es la ofensa contra ese dios cuando está airado: quien así somete a un brahmán conocedor. ¡Arriba, hazlo temblar, oh Rohita; consúmelo, agótalo: contra el matador del brahman suelta (sobre él) las ataduras!

Mantra 13

स वरु॑णः सा॒यम॒ग्निर्भ॑वति॒ स मि॒त्रो भ॑वति प्रा॒तरु॒द्यन्। स स॑वि॒ता भू॒त्वान्तरि॑क्षेण याति॒ स इन्द्रो॑ भू॒त्वा त॑पति मध्य॒तो दिवं॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Él se vuelve Varuṇa; al atardecer se vuelve Agni; al alzarse por la mañana se vuelve Mitra. Hecho Savitar, recorre el espacio intermedio; hecho Indra, arde desde el centro del cielo. Ésta es la ofensa contra ese dios cuando está airado: quien así somete a un brahmán conocedor. ¡Arriba, hazlo temblar, oh Rohita; consúmelo, agótalo: contra el matador del brahman suelta (sobre él) las ataduras!

Mantra 14

स॒ह॒स्रा॒ह्ण्यं विय॑तावस्य प॒क्षौ हरे॑र्हं॒सस्य॒ पत॑तः स्व॒र्गम्। स दे॒वान्त्सर्वा॒नुर॑स्युप॒दद्य॑ सं॒पश्य॑न् याति॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

La fuerza de mil días son las dos alas del que se extiende ampliamente, del haṃsa de Hari que vuela hacia el cielo. Poniendo a todos los dioses en su pecho, contemplando, recorre todos los mundos — de ese dios. Ésta es la ofensa contra ese dios cuando está airado: quien así somete a un brahmán conocedor. Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo; contra el brahmajya (matador de un brahmán) suelta los lazos.

Mantra 15

अ॒यं स दे॒वो अ॒प्स्व॑१न्तः स॒हस्र॑मूलः पुरु॒शाको॒ अत्त्रिः॑ । य इ॒दं विश्वं॒ भुव॑नं ज॒जान॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Éste es aquel dios dentro de las aguas: de mil raíces, con forma de Puruṣa, devorador. Él engendró todo este universo del ser — de ese dios. Ésta es la ofensa contra ese dios cuando está airado: quien así somete a un brahmán conocedor. Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo: contra el brahmajya (matador de un brahmán) suelta los lazos.

Mantra 16

शु॒क्रं व॑हन्ति॒ हर॑यो रघु॒ष्यदो॑ दे॒वं दि॒वि वर्च॑सा॒ भ्राज॑मानम्। यस्यो॒र्ध्वा दिवं॑ त॒न्व॑१स्तप॑न्त्य॒र्वाङ् सु॒वर्णैः॑ पट॒रैर्वि भा॑ति॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Los corceles alazanes, de rápido deslizar, llevan al Dios, resplandeciente en el cielo con su fulgor sagrado. Sus formas, al alzarse, calientan el firmamento; y hacia aquí él brilla con mantos de oro — de ese Dios. Ésta es la ofensa contra el Airado: quien así agravia a un brahmán conocedor. Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo; contra el brahmajya suelta las ataduras.

Mantra 17

येना॑दि॒त्यान् ह॒रितः॑ स॒म्वह॑न्ति॒ येन॑ य॒ज्ञेन॑ ब॒हवो॒ यन्ति॑ प्रजा॒नन्तः॑ । यदेकं॒ ज्योति॑र्बहु॒धा वि॒भाति॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Por lo cual los corceles verdosos y leonados conducen a los Ādityas; por lo cual, mediante el sacrificio, muchos, sabedores, alcanzan su curso; esa única Luz que resplandece de muchas maneras — de ese Dios. Ésta es la ofensa contra el Airado: quien así agravia a un brahmán conocedor. Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo; contra el brahmajya suelta las ataduras.

Mantra 18

स॒प्त यु॑ञ्जन्ति॒ रथ॒मेक॑चक्र॒मेको॒ अश्वो॑ वहति स॒प्तना॑मा । त्रि॒नाभि॑ च॒क्रम॒जर॑मन॒र्वं यत्रे॒मा विश्वा॒ भुव॒नाधि॑ त॒स्थुस्तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Siete uncen el carro de una sola rueda; un solo Caballo lo lleva, de siete nombres. La rueda de tres cubos, sin vejez, sin flojedad, donde están asentados y se sostienen todos estos mundos — de ese Dios. Ésta es la ofensa contra el Airado: quien así agravia a un brahmán conocedor. Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo; contra el brahmajya suelta las ataduras.

Mantra 19

अ॒ष्ट॒धा यु॒क्तो व॑हति॒ वह्नि॑रु॒ग्रः पि॒ता दे॒वानां॑ जनि॒ता म॑ती॒नाम्। ऋ॒तस्य॒ तन्तुं॒ मन॑सा मि॒मानः॒ सर्वा॒ दिशः॑ पवते मात॒रिश्वा॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Uncido en ocho partes, el fiero Portador lleva; Padre de los dioses, engendrador de los pensamientos sagrados. Midiendo con la mente el hilo del ṛta, Mātariśvan sopla por todas las direcciones — de ese Dios. Ésta es la culpa contra el Airado: quien así agravia a un brahmán conocedor. ¡Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo: contra el dañador del brahmán suelta de vuelta los lazos!

Mantra 20

सं॒यञ्चं॒ तन्तुं॑ प्र॒दिशोऽनु॒ सर्वा॑ अ॒न्तर्गा॑य॒त्र्याम॒मृत॑स्य॒ गर्भे॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

El hilo tensado, extendido por todas las direcciones — dentro de la Gāyatrī, en el seno de la inmortalidad — de ese Dios. Ésta es la culpa contra el Airado: quien así agravia a un brahmán conocedor. ¡Arriba, hazle temblar, oh Rohita; consúmelo: contra el dañador del brahmán suelta de vuelta los lazos!

Mantra 21

नि॒म्रुच॑स्ति॒स्रो व्युषो॑ ह ति॒स्रस्त्रीणि॒ रजां॑सि॒ दिवो॑ अ॒ङ्ग ति॒स्रः । वि॒द्मा ते॑ अग्ने त्रे॒धा ज॒नित्रं॑ त्रे॒धा दे॒वानां॑ जनि॑मानि विद्म॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Tres son los oscurecimientos que descienden, tres las aperturas del alba; tres, en verdad, las regiones—tres del cielo, sí, ciertamente. Conocemos, oh Agni, tu triple nacimiento; triple conocemos los nacimientos de los dioses—de ese Dios. Ésta es la culpa contra el Airado: quien, sabiendo así, hiere a un brahmán sabio. Haz que tiemble, oh Rohita; consúmelo, agótalo; en retribución suelta los lazos contra el dañador del brahmán (brahma-jya).

Mantra 22

वि य और्णो॑त् पृथि॒वीं जाय॑मान॒ आ स॑मु॒द्रमदधाद॒न्तरि॑क्षे॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Aquel que, al nacer, extendió la Tierra, que asentó el Océano en el espacio intermedio—de ese Dios: Ésta es la culpa contra el Airado: quien, sabiendo así, hiere a un brahmán sabio. Haz que tiemble, oh Rohita; agótalo, hazlo consumirse; en retribución suelta los lazos contra el dañador del brahmán (brahma-jya).

Mantra 23

त्वम॑ग्ने॒ क्रतु॑भिः के॒तुभि॑र्हि॒तो॒३र्कः समि॑द्ध॒ उद॑रोचथा दि॒वि। किम॒भ्याऽर्चन् म॒रुतः॒ पृश्नि॑मातरो॒ यद् रोहि॑त॒मज॑नयन्त दे॒वास्तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Tú, Agni, asentado por las fuerzas (krátu) y las señales radiantes (ketú), llama bien encendida, has brillado en el cielo. ¿Por qué los Maruts, hijos de Pṛśni, siguieron himnando cuando los dioses hicieron nacer a Rohita—de ese Dios? Ésta es la culpa contra el Airado: quien, sabiendo así, hiere a un brahmán sabio. Haz que tiemble, oh Rohita; consúmelo, agótalo; en retribución suelta los lazos contra el dañador del brahmán (brahma-jya).

Mantra 24

य आ॑त्म॒दा ब॑ल॒दा यस्य॒ विश्व॑ उ॒पास॑ते प्र॒शिषं॒ यस्य॑ दे॒वाः । यो॒३स्येशे॑ द्वि॒पदो॒ यश्चतु॑ष्पद॒स्तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Aquel que otorga el ātman (aliento vital), aquel que otorga la fuerza; cuya ordenanza todos sirven, cuya ordenanza aun los dioses obedecen; señor de los bípedos y de los cuadrúpedos — contra ese Dios. Esta es la falta contra el Airado: quien, sabiéndolo así, daña a un brahmán sabio. Haz que tiemble, oh Rohita; consúmelo; por el brahmajya (brahmajya — muerte/ultraje de un brahmán), suelta contra él las ataduras.

Mantra 25

एक॑पा॒द् द्विप॑दो॒ भूयो॒ वि च॑क्रमे॒ द्विपा॒त् त्रिपा॑दम॒भ्येऽति प॒श्चात्। चतु॑ष्पाच्चक्रे॒ द्विप॑दामभिस्व॒रे सं॒पश्य॑न् प॒ङ्क्तिमु॑प॒तिष्ठमान॒स्तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

Unípedo, avanzó más allá del bípedo; bípedo, desde atrás alcanzó al trípedo. Cuadrúpedo, hizo que los bípedos respondieran al clamor, contemplando la hilera ordenada, permaneciendo allí como asistente — de ese Dios. Esta es la falta contra el Airado: quien, sabiéndolo así, daña a un brahmán sabio. Haz que tiemble, oh Rohita; consúmelo; por el brahmajya (brahmajya), suelta contra él las ataduras.

Mantra 26

कृ॒ष्णायाः॑ पु॒त्रो अर्जु॑नो॒ रात्र्या॑ व॒त्सोऽजायत । स ह॒ द्यामधि॑ रोहति॒ रुहो॑ रुरोह॒ रोहि॑तः

De Kṛṣṇā nació un hijo, Arjuna; de la Noche fue engendrado un ternero. En verdad, él asciende al cielo: el Ascendente ha ascendido — Rohita se ha alzado.