Adhyaya 279
Dieses Kapitel bietet eine rituell-devotionale Unterweisung, eingebettet in die Erzählung eines heiligen Ortes. Īśvara spricht zu Devī und weist den Verehrer zur erhabenen Sonnenstätte namens Cāvanārka, im östlichen Bereich von Hiraṇyā gelegen und vom Weisen Cyavana gegründet. Vorgeschrieben wird, dass am siebten Mondtag (saptamī) der Verehrer die Sonne nach geordneter Vorschrift, in Reinheit und konzentrierter Sammlung, preisen und das aṣṭottaraśata-nāma—die 108 Namen Sūryas—rezitieren soll. Die lange Namensreihe entfaltet Sūryas Wesen durch kosmologische Entsprechungen: Zeiteinheiten (kalā, kāṣṭhā, muhūrta, pakṣa, māsa, ahorātra, saṃvatsara), Gottheiten (Indra, Varuṇa, Brahmā, Rudra, Viṣṇu, Skanda, Yama) sowie weltordnende Funktionen wie dhātṛ, prabhākara, tamonuda und lokādhyakṣa. Zugleich wird eine Überlieferungslinie genannt: Der Hymnus sei von Śakra gelehrt, von Nārada empfangen, dann von Dhaumya weitergegeben und schließlich von Yudhiṣṭhira erlangt worden, der seine Ziele erfüllte. Die abschließende phalaśruti verheißt, dass tägliche Rezitation—besonders bei Sonnenaufgang—Wohlstand (Reichtum und Edelsteine), Nachkommenschaft, gesteigertes Gedächtnis und Erkenntniskraft, Freiheit von Kummer und die Erfüllung der Vorhaben schenkt, als theologisch beglaubigte Frucht disziplinierter Hingabe.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि च्यवनार्कमनुत्तमम् । हिरण्यापूर्वभागस्थं च्यवनेन प्रतिष्ठितम्
Īśvara sprach: „Dann, o Mahādevī, soll man zum unvergleichlichen Cyavanārka (Sonnenschrein des Cyavana) gehen, der im östlichen Teil von Hiraṇyā liegt und von Cyavana errichtet wurde.“
Verse 2
सर्वकामप्रदं नृणां पूजितं विधिवन्नरैः । सप्तम्यां च विधानेन यः स्तोष्यति रविं नरः
Er gewährt den Menschen alle ersehnten Ziele und wird von ihnen nach rechter Vorschrift verehrt. Und der Mann, der am Saptamī (am siebten Mondtag) Ravi (die Sonne) nach der festgesetzten Ordnung preist…
Verse 3
अष्टोत्तरशतैर्नाम्नां सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । शृणु तानि महादेवि शुचिर्भूत्वा समाहितः
Mit rechter Glaubenskraft versehen, (preist er die Sonne) mit den hundertacht Namen, in vollkommener Andacht. Höre diese Namen, o Mahādevī—gereinigt und mit gesammelt-ruhigem Geist.
Verse 4
क्षणं त्वं कुरु देवेशि सर्वं वक्ष्याम्यशेषतः । धौम्येन तु यथापूर्वं पार्थाय सुमहात्मने
„Gewähre mir nur einen Augenblick, o Herrin der Götter; ich werde alles ohne Rest darlegen—so wie einst Dhaumya es dem großherzigen Pārtha (Arjuna) lehrte.“
Verse 5
नामाष्टशतमाख्यातं तच्छृणुष्व महामते । सूर्योऽर्यमा भगस्त्वष्टा पूषाऽर्कः सविता रविः
Der Kranz der hundertacht Namen ist verkündet; höre ihn, o Hochweiser: Sūrya, Aryamā, Bhaga, Tvaṣṭā, Pūṣan, Arka, Savitṛ, Ravi.
Verse 6
गभस्तिमानजः कालो मृत्युर्द्धाता प्रभाकरः । पृथिव्यापश्च तेजश्च खं वायुश्च परायणः
Er ist Gabhastimān, Aja, Kāla, Mṛtyu, Dhātṛ, Prabhākara; und er ist auch Erde, Wasser, Feuer/Licht, Raum und Wind — die höchste Zuflucht.
Verse 7
सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधोंऽगारक एव च । इन्द्रो विवस्वान्दीप्तांशुः शुचिः सौरिः शनैश्चरः
Man preist Ihn als Soma (den Mond), Bṛhaspati, Śukra, Budha und Aṅgāraka; als Indra; als Vivasvān, den Strahlenden mit flammenden Strahlen; als den Reinen; und als Sauri — Śanaiścara selbst. So wird der Herr durch die Mächte besungen, die den Himmel regieren.
Verse 8
ब्रह्मा रुद्रश्च विष्णुश्च स्कन्दो वैश्रवणो यमः । वैद्युतो जाठरश्चाग्निरिंधनस्तेजसां पतिः
Er ist Brahmā, Rudra und Viṣṇu; er ist Skanda, Vaiśravaṇa (Kubera) und Yama. Er ist das Feuer des Blitzes, das Verdauungsfeuer, das heilige Opferfeuer, ja selbst der Brennstoff, der es nährt, und der Herr aller Glanzfülle.
Verse 9
धर्मध्वजो वेदकर्त्ता वेदांगो वेदवाहनः । कृतं त्रेता द्वापरश्च कलिः सर्वामराश्रयः
Er ist das Banner des Dharma; der Schöpfer der Veden; die Glieder der Veden selbst; und der Träger der Veden. Er ist Kṛta, Tretā, Dvāpara und Kali — die Zuflucht aller Unsterblichen.
Verse 10
कलाकाष्ठामुहूर्त्ताश्च पक्षा मासा अहर्निशाः । संवत्सरकरोऽश्वस्थः कालचक्रो विभावसुः
Er ist kalā, kāṣṭhā und muhūrta; die Halbmonate, die Monate sowie Tage und Nächte. Er ist der Schöpfer des Jahres, der ewig Verweilende (Aśvattha), das Rad der Zeit und der strahlende Erleuchter.
Verse 11
पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः । लोकाध्यक्षः प्रजाध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः
Er ist der Puruṣa, ewig und der höchste Yogi; offenbar und unverfügbar, der zeitlose Uralte. Er ist der Lenker der Welten, der Lenker der Geschöpfe, Viśvakarmā, der kosmische Werkmeister, und der Vertreiber der Finsternis.
Verse 12
वरुणः सागरोंशुश्च जीवन्तो जीवनोऽरिहा । भूताश्रयो भूतपतिः सर्वभूतनिषेवितः
Er ist Varuṇa; er ist der Ozean und seine leuchtenden Strahlen. Er ist der Lebendige, das Leben selbst, und der Vernichter der Feinde. Er ist die Zuflucht der Wesen, der Herr der Wesen und der, dem alle Wesen dienen.
Verse 13
स्रष्टा संवर्त्तको वह्निः सर्वस्यादिकरोऽमलः । अनंतः कपिलो भानुः कामदः सर्वतोमुखः
Er ist der Schöpfer und auch der, der alles zur Auflösung führt; er ist Vahni, das Feuer. Er ist der makellose Ursprung von allem. Er ist Ananta, Kapila, Bhānu; der Gewährer der Wünsche und der Allgesichtige, dessen Gegenwart überall ist.
Verse 14
जयो विषादो वरदः सर्वधातुनिषेवितः । समः सुवर्णो भूतादिः शीघ्रगः प्राणधारकः
Er ist Sieg (Jaya) und der Vertreiber der Niedergeschlagenheit; der Spender von Gaben, der alle Bestandteile des Leibes durchdringt. Er ist unparteiisch; golden; der Ursprung der Wesen; schnell sich bewegend; und der Träger des Lebensatems (prāṇa).
Verse 15
धन्वंतरिर्धूमकेतुरादिदेवोऽदितेः सुतः । द्वादशात्माऽरविंदाक्षः पिता माता पितामहः
Er ist Dhanvantari; er ist Dhūmaketu; der Urgott, der Sohn der Aditi. Er ist von zwölffacher Wesenheit; lotusäugig; und er ist Vater, Mutter und Ahnherr—Quelle und Stütze jeder Linie.
Verse 17
एतद्वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः । नाम्नामष्टोत्तरशतं प्रोक्तं शक्रेण धीमता
So wurden die hundertacht Namen Sūryas, des stets zu Preisenden, von unermesslichem Glanz, vom weisen Śakra (Indra) verkündet.
Verse 18
शक्राच्च नारदः प्राप्तो धौम्यस्तु तदनन्तरम् । धौम्याद्युधिष्ठिरः प्राप्य सर्वान्कामानवाप्तवान्
Von Śakra (Indra) gelangte es zu Nārada; danach zu Dhaumya. Als Yudhiṣṭhira es von Dhaumya empfing, erlangte er die Erfüllung all seiner Wünsche.
Verse 19
एतानि कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः । नामानि यः पठेन्नित्यं सर्वान्कामानवाप्नुयात्
Wer diese Namen Sūryas, des unermesslich Strahlenden und Preiswürdigen, täglich rezitiert, erlangt die Erfüllung aller Wünsche.
Verse 20
सुरपितृमनुजयक्षसेवितमसुरनिशाचरसिद्धवंदितम् । वरकनकहुताशनप्रभं त्वमपि नम हिताय भास्करम्
Zu deinem eigenen Heil verehre Bhāskara (die Sonne): ihn bedienen Götter, Ahnen (pitṛ), Menschen und Yakṣas; ihn preisen Asuras, nächtliche Wanderer und Siddhas; und er strahlt im Glanz edlen Goldes und lodernden Feuers.
Verse 21
सूर्योदये यस्तु समाहितः पठेत्स पुत्रलाभं धनरत्नसंचयान् । लभेत जातिस्मरतां सदा नरः स्मृतिं च मेधां च स विंदते पुमान्
Wer beim Sonnenaufgang mit gesammelt-ruhigem Geist rezitiert, erlangt Söhne sowie die Anhäufung von Reichtum und Juwelen. Ein solcher Mensch gewinnt fortwährende Erinnerung an frühere Geburten und erlangt Gedächtnis und Einsicht.
Verse 22
इमं स्तवं देववरस्य यो नरः प्रकीर्त्तयेच्छुद्धमनाः समाहितः । स मुच्यते शोकदवाग्निसाराल्लभेत कामान्मनसा यथेप्सितान्
Wer mit gereinigtem und standhaftem Geist, in Sammlung, diesen Hymnus dem Höchsten unter den Göttern verkündet, wird vom Waldbrand des Kummers befreit und erlangt die Herzenswünsche.
Verse 279
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनादित्यमाहात्म्यसूर्याष्टोत्तरशतनाम माहात्म्यवर्णनंनामैकोनाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
So endet im Śrī Skanda Mahāpurāṇa — in der Sammlung von einundachtzigtausend Ślokas — im siebten Teil, dem Prabhāsa Khaṇḍa, und im ersten Abschnitt, dem Prabhāsa-kṣetra-māhātmya, das Kapitel mit dem Titel „Darlegung der Größe von Cyavana-Āditya und der Größe der 108 Namen Sūryas“, nämlich Kapitel 279.