Sukta 7.88
अधा न्वस्य संदृशं जगन्वानग्नेरनीकं वरुणस्य मंसि । स्वर्यदश्मन्नधिपा उ अन्धोऽभि मा वपुर्दृशये निनीयात् ॥
adhā́ nv asya saṃdṛ́śaṃ jaganvān agnér anī́kaṃ váruṇasya maṃsi | svàr yád áśmann adhipā́ u ándho ’bhí mā vápur dṛśáye ninīyāt ||
Da ging ich hin, seine Schau zu erblicken — Agnis Antlitz im Sinnen Varuṇas. Wenn Svar, die Sonne, auf dem Stein gesetzt ist, möge die blinde Finsternis meine Gestalt nicht vom Schauen fortziehen; möge mein Wesen dem Licht zugewandt bleiben.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.