Sukta 3.7
वृषायन्ते महे अत्याय पूर्वीर्वृष्णे चित्राय रश्मयः सुयामाः । देव होतर्मन्द्रतरश्चिकित्वान्महो देवान्रोदसी एह वक्षि ॥
vṛṣāyánte mahé átyāya pū́rvīr vṛ́ṣṇe citrā́ya raśmáyaḥ su-yā́māḥ | déva hotar mandrátaraś cikitvān mahó devā́n rodasī́ éha vakṣi ||
Die uralten Strahlen drängen machtvoll zum großen Darüberhinaus, zum vielgestaltigen Stier, der auf rechtem Lauf geht. O göttlicher Hotar, freudiger und wissend, führe die großen Götter — Himmel und Erde — hierher in dieses Opferwirken.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.