Sukta 10.149
यत्रा समुद्रः स्कभितो व्यौनदपां नपात्सविता तस्य वेद । अतो भूरत आ उत्थितं रजोऽतो द्यावापृथिवी अप्रथेताम् ॥
yátrā samudráḥ skabhitó vyàunad apā́ṃ napāt savitā́ tásya veda | áto bhū́r áta ā́ utthítaṃ rájo 'to dyā́vā-pṛthivī́ aprathetām ||
Wo der Ozean, abgestützt, sich weithin ausbreitete — das weiß Savitṛ, Apām Napāt, der »Sohn der Wasser«. Von dorther entstand die Erde; von dorther wurde die Weite emporgehoben; von dorther dehnten sich Himmel und Erde: so traten die geordneten Welten hervor.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.