Sukta 34

Mantra 1

यो जा॒त ए॒व प्र॑थ॒मो मन॑स्वान् दे॒वो दे॒वान् क्रतु॑ना प॒र्यभू॑षत्। यस्य॒ शुष्मा॒द् रोद॑सी॒ अभ्य॑सेतां नृ॒म्णस्य॑ म॒ह्ना स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Der, der, als Erster geboren, der weisheitsinnige Gott, durch Kraft des Entschlusses die Götter überstrahlte; vor dessen stürmischer Macht die beiden Welten in Scheu zurückwichen — durch die Größe heldischer Kraft ist er, o Menschen, Indra.

Mantra 2

यः पृ॑थि॒वीं व्यथ॑माना॒मदृं॑ह॒द् यः पर्व॑ता॒न् प्रकु॑पिताँ॒ अर॑म्णात्। यो अ॒न्तरि॑क्षं विम॒मे वरी॑यो॒ यो द्यामस्त॑भ्ना॒त् स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Der, der die Erde festigte, als sie bebte; der die Berge, als sie erschüttert waren, sicher stellte; der den Luftraum ausmaß, weiter und geräumiger; der den Himmel abstützte — der, o Menschen, ist Indra.

Mantra 3

यो ह॒त्वा हि॒मरि॑णात् स॒प्त सिन्धू॒न् यो गा उ॒दाज॑दप॒धा व॒लस्य॑ । यो अश्म॑नोर॒न्तर॒ग्निं ज॒जान॑ सं॒वृक् स॒मत्सु॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Der, der, nachdem er erschlagen hatte, die Sieben Ströme befreite; der die Kühe aus dem Versteck des Vala hervortreiben ließ; der das Feuer zwischen den Steinen erzeugte, den Gefährten in den Kämpfen — der, o Menschen, ist Indra.

Mantra 4

येने॒मा विश्वा॒ च्यव॑ना कृ॒तानि॒ यो दासं वर्ण॒मध॑रं॒ गुहाकः॑ । श्व॒घ्नीव॒ यो जि॑गी॒वां ल॒क्षमाद॑द॒र्यः पु॒ष्टानि॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Der, durch den all diese Umstürze bewirkt wurden; der die Ordnung des Dāsa, den Höhlenhocker, niedriger machte; der, wie ein Hundeschlächter, dem Sieger den Preis entriss — und die Gedeihen der Ārya — der, o Menschen, ist Indra.

Mantra 5

यं स्मा॑ पृ॒च्छन्ति॒ कुह॒ सेति॒ घो॒रमु॒तेमा॑हु॒र्नैषो अ॒स्तीत्ये॑नम्। सो अ॒र्यः पु॒ष्टीर्विज॑ इ॒वा मि॑नाति॒ श्रद॑स्मै धत्त॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Den, nach dem die Menschen wahrlich fragen: »Wo ist er?« — den Schrecklichen; und von eben diesem sagen sie: »Er ist nicht« — ihn: jener edle Herr mindert gleichsam die Gedeihen der Völker. Setzt euer Vertrauen auf ihn: er, o Menschen, ist Indra.

Mantra 6

यो र॒ध्रस्य॑ चोदि॒ता यः कृ॒शस्य॒ यो ब्र॒ह्मणो॒ नाध॑मानस्य की॒रेः । यु॒क्तग्रा॑व्णो॒ योऽवि॒ता सु॑शि॒प्रः सु॒तसो॑मस्य॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Der den Bedürftigen antreibt, der den Schwachen; der das Gebet des Sängers in Not; der, mit bereiten Presssteinen, Helfer ist — schönlippig — des gepressten Soma: er, o Menschen, ist Indra.

Mantra 7

यस्याश्वा॑सः प्र॒दिशि॒ यस्य॒ गावो॒ यस्य॒ ग्रामा॒ यस्य॒ विश्वे॒ रथा॑सः । यः सूर्यं॒ य उ॒षसं॑ ज॒जान॒ यो अ॒पां ने॒ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Dessen Rosse in alle Himmelsrichtungen hinaus sind, dessen Kühe, dessen Siedlungen, dessen Wagen alle; der die Sonne, der die Morgenröte erzeugte; der Führer der Wasser ist: er, o Menschen, ist Indra.

Mantra 8

यं क्रन्द॑सी संय॒ती वि॒ह्वये॑ते॒ परेऽव॑रे उ॒भया॑ अ॒मित्राः॑ । स॒मा॒नं चि॒द् रथ॑मातस्थि॒वांसा॒ नाना॑ हवेते॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Den, den die zwei dröhnenden Heere, im Ansturm vereint, anrufen – beide Parteien, Feinde, die ferneren und die näheren; obgleich sie auf demselben Wagen stehen, rufen sie ihn verschieden: er, o Menschen, ist Indra.

Mantra 9

यस्मा॒न्न ऋ॒ते वि॒जय॑न्ते॒ जना॑सो॒ यं युध्य॑माना॒ अव॑से॒ हव॑न्ते । यो विश्व॑स्य प्रति॒मानं॑ ब॒भूव॒ यो अ॑च्युत॒च्युत् स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Ohne den die Menschen keinen Sieg erringen; den sie, kämpfend, um Beistand anrufen; der zum Maß des Alls geworden ist; der Unerschütterliche, ja der Unerschütterliche: er, o Menschen, ist Indra.

Mantra 10

यः शश्व॑तो॒ मह्येनो॒ दधा॑ना॒नम॑न्यमानां॒छर्वा॑ ज॒घान॑ । यः शर्ध॑ते॒ नानु॒ददा॑ति शृ॒ध्यां यो दस्यो॑र्ह॒न्ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Der, welcher den immerwährenden Träger großer Schuld, den Selbstwähnenden, niederschlug; der, welcher dem feindlichen Haufen nicht nachgibt und dem Angreifer nichts gewährt; der Dasyu-Töter — er, o Menschen, ist Indra.

Mantra 11

यः शम्ब॑रं॒ पर्व॑तेषु क्षि॒यन्तं॑ चत्वारिं॒श्यां श॒रद्य॒न्ववि॑न्दत्। ओ॒जा॒यमा॑नं॒ यो अहिं॑ ज॒घान॒ दानुं॒ शया॑नं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Der, welcher Śambara, der in den Bergen wohnte, im vierzigsten Jahr, im Herbst, aufspürte; der, welcher die Schlange erschlug, als sie an Kraft gewann, und Dānu, die hingestreckt lag — er, o Menschen, ist Indra.

Mantra 12

यः शम्ब॑रं प॒र्यत॑र॒त् कसी॑भि॒र्योऽचा॑रुका॒स्नापि॑बत् सु॒तस्य॑ । अ॒न्तर्गि॒रौ यज॑मानं ब॒हुं जनं॒ यस्मि॒न्नामू॑र्छ॒त् स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Der, der mit seiner Kraft Śambara überwand; der, schönredend, vom gepressten Soma trank; der im Innern des Berges den Opferherrn und die vielen Menschen bewahrte, in dem keine Ohnmacht eintrat — er, o Völker, ist Indra.

Mantra 13

यः स॒प्तर॑श्मिर्वृष॒भस्तुवि॑ष्मान॒वासृ॑ज॒त् सर्त॑वे स॒प्त सिन्धू॑न्। यो रौ॑हि॒णमस्फु॑र॒द् वज्र॑बाहु॒र्द्यामा॒रोह॑न्तं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Der, siebenzügelig, der Stier, der Gewaltige, der die Sieben Ströme laufen ließ; der, mit dem Vajra im Arm, Rohiṇa traf, als er zum Himmel emporsteigen wollte — er, o Völker, ist Indra.

Mantra 14

द्यावा॑ चिदस्मै पृथि॒वी न॑मेते॒ शुष्मा॑च्चिदस्य॒ पर्व॑ता भयन्ते । यः सो॑म॒पा नि॑चि॒तो वज्र॑बाहु॒र्यो वज्र॑हस्तः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Selbst Himmel und Erde verneigen sich vor ihm; selbst die Berge erzittern vor seiner stürmischen Kraft. Er, der Somatrinker, fest gegründet, mit dem Vajra im Arm; er, der den Vajra in der Hand hält — er, o Völker, ist Indra.

Mantra 15

यः सु॒न्वन्त॒मव॑ति॒ यः पच॑न्तं॒ यः शंस॑न्तं॒ यः श॑शमा॒नमू॒ती। यस्य॒ ब्रह्म॒ वर्ध॑नं॒ यस्य॒ सोमो॒ यस्ये॒दं राधः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Der, welcher den Soma-Pressenden schützt, der dem Kochenden beisteht, der dem Lobpreisenden hilft, der den eifrigen Verehrer mit rettender Hilfe stärkt; dessen Gebet Mehrung bewirkt, dessen Soma es ist, dessen diese Gabe ist – der, o Menschen, ist Indra.

Mantra 16

जा॒तो व्यख्यत् पि॒त्रोरु॒पस्थे॒ भुवो॒ न वे॑द जनि॒तुः पर॑स्य । स्त॒वि॒ष्यमा॑णो॒ नो यो अ॒स्मद् व्र॒ता दे॒वानां॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Geboren trat er hervor im Schoß seiner beiden Eltern; die Welten kannte er nicht, noch den höchsten Erzeuger. Und doch, der zu preisen ist, der uns bewahrt vor dem Bruch unseres Gelübdes und (des Gelübdes) der Götter — er, o Menschen, ist Indra.

Mantra 17

यः सोम॑कामो॒ हर्य॑श्वः सू॒रिर्यस्मा॒द् रेज॑न्ते॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । यो ज॒घान॒ शम्ब॑रं॒ यश्च॒ शुष्णं॒ य ए॑कवी॒रः स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Der Soma-Liebende, mit falben Rossen, ein herrlicher Gönner, vor dem alle Welten erbeben; der Śambara erschlug und auch Śuṣṇa; der einzige Held — er, o Menschen, ist Indra.

Mantra 18

यः सु॑न्व॒ते पच॑ते दु॒ध्र आ चि॒द् वाजं॒ दर्द॑र्षि॒ स किला॑सि स॒त्यः । व॒यं त॑ इन्द्र वि॒श्वह॑ प्रि॒यासः॑ सु॒वीरा॑सो वि॒दथ॒मा व॑देम

Du, der dem Pressenden und dem Kochenden selbst durch hartnäckiges Hindernis den Gewinn sichtbar machst — du bist wahrlich wahrhaft. Wir, o Indra, sind dir allezeit lieb; reich an guten Helden mögen wir beim Opfer‑Zusammenkommen (vidatha) sprechen.