Sukta 98

Mantra 1

अभि नो वाजसातमं रयिमर्ष पुरुस्पृहम् । इन्दो सहस्रभर्णसं तुविद्युम्नं विभ्वासहम् ॥

হে ইন্দো, আমাৰ ফালে বৈ আহা—বাজসাতম, বল-জয়ৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ধন; বহুল আকাঙ্ক্ষিত ৰয়ি আমাৰলৈ ধাৰা হৈ আহা। সহস্ৰ-ভৰণস, তুৱিদ্যুম্ন, বিভ্বাসহ—সহস্ৰবহন পূৰ্ণতা, মহাদ্যুতি, সকলো বাধা জয় কৰিব পৰা।

Mantra 2

परि ष्य सुवानो अव्ययं रथे न वर्माव्यत । इन्दुरभि द्रुणा हितो हियानो धाराभिरक्षाः ॥

সোম ৰস পীড়িত হৈ, ৰথত বর্মাৰ দৰে, উলৰ আৱৰণে নিজকে চাৰিওফালে জড়ায়। ইন্দু কাঠৰ দ্ৰোণীত স্থাপিত হৈ, ত্বৰিত গতিৰে ধাৰাধাৰে বৈ ওলাই আহে।

Mantra 3

परि ष्य सुवानो अक्षा इन्दुरव्ये मदच्युतः । धारा य ऊर्ध्वो अध्वरे भ्राजा नैति गव्ययुः ॥

সোম পীড়িত হৈ, উলৰ চালনীৰ মাজেৰে ইন্দু বৈ যায়—তাৰ মদ-আনন্দ নসৰে। যজ্ঞত ওপৰলৈ উঠা ধাৰা দীপ্তিমানৰ দৰে আগবাঢ়ে, গব্যযু—আলোকৰ উজ্জ্বল গোহাল বিচাৰি।

Mantra 4

स हि त्वं देव शश्वते वसु मर्ताय दाशुषे । इन्दो सहस्रिणं रयिं शतात्मानं विवाससि ॥

হে দেৱ ইন্দু, তুমি চিৰকাল দানশীল; যি মর্ত্য তোমাক অৰ্পণ কৰে, তাক স্থায়ী কল্যাণ দিয়া। হে ইন্দো, তুমি তাক সহস্ৰগুণ ৰয়ি, শতশক্তিসম্পন্ন ধন দান কৰি, বিস্তাৰ আৰু সুখ-সমৃদ্ধিত বাস কৰোৱা।

Mantra 5

वयं ते अस्य वृत्रहन्वसो वस्वः पुरुस्पृहः । नि नेदिष्ठतमा इषः स्याम सुम्नस्याध्रिगो ॥

হে বৃত্ৰহন্, হে বসু! তোমাৰ বহু ধন-সম্পদৰ আকাঙ্ক্ষাৰে আমি তোমাৰ এই (সোমৰ) আশ্ৰয় লওঁ। প্ৰেৰণাৰ স্ৰোতসমূহৰ একেবাৰে ওচৰত আমাক স্থাপন কৰা; হে অধ্ৰিগো, তোমাৰ সুম্ন—অনুগ্ৰহ—ধাৰণকাৰী হৈ আমি অটুট স্থিতিত থাকোঁ।

Mantra 6

द्विर्यं पञ्च स्वयशसं स्वसारो अद्रिसंहतम् । प्रियमिन्द्रस्य काम्यं प्रस्नापयन्त्यूर्मिणम् ॥

দুইবাৰ পাঁচ ভগ্নী-শক্তিয়ে তেওঁক স্নান কৰায়—স্বয়ংযশস্বী, পাথৰে পেষা (সোম)ক। ইন্দ্ৰৰ প্ৰিয়, কাম্য তেওঁক; তেওঁলোকে তেওঁৰ আনন্দ-উৰ্মি সাফ কৰি ঢৌ তুলায়।

Mantra 7

परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण । यो देवान्विश्वाँ इत्परि मदेन सह गच्छति ॥

সেই প্ৰিয় হৰ্যত হৰিণ—সুৱৰ্ণ-বাদামী সোমক—তেওঁলোকে শোধনজলে চাৰিওফালে পৰিষ্কাৰ কৰে। যি নিজৰ মদ-আনন্দে সকলো দেৱতাক পৰিবেষ্টন কৰি, তেওঁলোকৰ সৈতে একত্ৰে গমন কৰে।

Mantra 8

अस्य वो ह्यवसा पान्तो दक्षसाधनम् । यः सूरिषु श्रवो बृहद्दधे स्वर्ण हर्यतः ॥

তোমালোকৰ হিতৰ বাবে তেওঁৰ সহায়েই সঁচাকৈ ৰক্ষাকৱচ; তেওঁ দক্ষতা-সাধন শক্তিৰ কৰ্তা। যি হৰ্যত—প্ৰিয় দীপ্তিমান—ঋষিসকলৰ মাজত মহৎ শ্ৰৱঃ, বিস্তৃত খ্যাতি স্থাপন কৰে, যেন সূৰ্যলোকৰ জ্যোতি।

Mantra 9

स वां यज्ञेषु मानवी इन्दुर्जनिष्ट रोदसी । देवो देवी गिरिष्ठा अस्रेधन्तं तुविष्वणि ॥

হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, মানৱীয় যজ্ঞসমূহত তোমালোকৰ বাবে সেই ইন্দু জন্ম লয়। দেৱীশক্তিসকলৰ বাবে দেৱ, গিৰিস্থ—পৰ্বতাসীন—অস্ৰেধন্ত, অক্লান্ত, তুৱিষ্বণি—মহান ধ্বনিত গর্জনকাৰী।

Mantra 10

इन्द्राय सोम पातवे वृत्रघ्ने परि षिच्यसे । नरे च दक्षिणावते देवाय सदनासदे ॥

ইন্দ্ৰৰ বাবে, সোম, পান কৰিবলৈ—বৃত্ৰঘ্ন ইন্দ্ৰৰ বাবে—তুমি চাৰিওফালে পৰি সিঞ্চিত হওঁ। আৰু দক্ষিণাৱত নৰৰ বাবে, সদনাসদে—আসনসমূহত আসীন—সেই দেৱৰ বাবে, দেৱতাৰূপে।

Mantra 11

ते प्रत्नासो व्युष्टिषु सोमाः पवित्रे अक्षरन् । अपप्रोथन्तः सनुतर्हुरश्चितः प्रातस्ताँ अप्रचेतसः ॥

সেই প্ৰাচীন সোমসকল, ৰাতিবোৰৰ উষা-উন্মেষত, পৱিত্ৰ (পবিত্ৰ)ৰ মাজেৰে বৈ গ’ল। বৈৰী-অমঙ্গলক ঠেলি আঁতৰাই, ওপৰৰ পৰা তললৈ হেঁচি নামাই দিলে—প্ৰভাতত—সেই অচেতন, সঠিক বোধবিহীন গতি-প্ৰবাহসমূহক।

Mantra 12

तं सखायः पुरोरुचं यूयं वयं च सूरयः । अश्याम वाजगन्ध्यं सनेम वाजपस्त्यम् ॥

হে সখাসকল, সেই দীপ্ত অগ্ৰগামীক—আপোনালোক আৰু আমিও, সূৰ্যসম দীপ্তিমানসকল—প্ৰাপ্ত হওঁ। বল-সমৃদ্ধিৰ সুগন্ধ লাভ কৰোঁ; সেই বল-সমৃদ্ধিৰ গৃহ আৰু আধাৰ জয় কৰোঁ।