Sukta 93

Mantra 1

उद्घेदभि श्रुतामघं वृषभं नर्यापसम् । अस्तारमेषि सूर्य ॥

উঠি উঠা, হে সূৰ্য, শ্ৰুতামঘ—খ্যাত-উদাৰ—বৃষভ, নৰ্যাপসম্—পৌৰুষ-কর্মকাৰীৰ দিশে। তুমি অষ্টাৰ—পাৰ কৰোৱা—জনাৰ ওচৰলৈ যাওঁ, বহন কৰি পাৰ কৰোৱা বিজয়ীৰ দিশে।

Mantra 2

नव यो नवतिं पुरो बिभेद बाह्वोजसा । अहिं च वृत्रहावधीत् ॥

যিজনে বাহুৰ বলত নৱতি-নৱ (৯৯) দুৰ্গ ভাঙি পেলালে, আৰু বৃত্ৰহা হৈ সৰ্প ‘অহি’কো বধ কৰিলে—সেই বিজয়ী শক্তি আমাৰ ভিতৰত সক্ৰিয় হওক।

Mantra 3

स न इन्द्रः शिवः सखाश्वावद्गोमद्यवमत् । उरुधारेव दोहते ॥

সেই ইন্দ্ৰ আমাৰ বাবে শিৱ, কৃপালু বন্ধু হওক—অশ্বসম গতি-শক্তিত সমৃদ্ধ, গোমত্‌ দীপ্তি-ৰশ্মিত ধনী, যৱমত্‌ পোষণ-অন্নত ধনী; বহুধাৰা গাইৰ দৰে তেওঁ পূৰ্ণতাৰ দুগ্ধ দোহে।

Mantra 4

यदद्य कच्च वृत्रहन्नुदगा अभि सूर्य । सर्वं तदिन्द्र ते वशे ॥

আজ, হে বৃত্রহন্‌, সূৰ্যৰ দিশে তুমি যি কিবা উঠাই তুলিছা—সেই সকলো, হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ বশত আছে; আলোকলৈ আমাৰ শক্তিৰ গতি তোমাৰ কৰ্ম, তোমাৰ শাসন।

Mantra 5

यद्वा प्रवृद्ध सत्पते न मरा इति मन्यसे । उतो तत्सत्यमित्तव ॥

হে সদ্‌পতে, সদাৰ বঢ়ি উঠা প্ৰভু! যদি তুমি ভাবা—“মই ন মৰোঁ”—তেনে হ’লে সেয়াই তোমাৰ সত্য। তোমাৰ অস্তিত্ব অক্ষয় সত্যত স্থিত; সি কেতিয়াও ক্ষয় নাযায়।

Mantra 6

ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे । सर्वाँस्ताँ इन्द्र गच्छसि ॥

যি সোমধাৰাসকল দূৰৰ পৰা, আৰু যি ওচৰৰ পৰা—যি যি সিহঁতক নিংচি উলিয়ায়—সকলৰ ওচৰলৈ, হে ইন্দ্ৰ, তুমি গৈ পোৱা।

Mantra 7

तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृषा वृषभो भुवत् ॥

সেই ইন্দ্ৰক আমি বল-সমৃদ্ধিৰে বঢ়াই তোলোঁ—মহা বৃত্ৰ-বধৰ বাবে। সি বৃষ, বৃষভ হৌক—জয়ী শক্তি, যি অন্তৰৰ বাধা ভাঙে।

Mantra 8

इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स मदे हितः । द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः ॥

ইন্দ্ৰ—স গৃহত স্থাপিত; সৰ্বাধিক বলৱান, মদ-আনন্দত নিযুক্ত। দ্যুম্নে দীপ্ত, শ্লোক-উক্তিত উজ্জ্বল; স সোম্য—সোম-স্বভাৱ, আনন্দদায়ক।

Mantra 9

गिरा वज्रो न सम्भृतः सबलो अनपच्युतः । ववक्ष ऋष्वो अस्तृतः ॥

গিৰাৰ দ্বাৰা—সংগ্ৰহিত বজ্ৰৰ দৰে—বলৱান, অচ্যুত; স বিস্তৃত হৈ উঠিল—ঋষ্ব, অখণ্ড। মন্ত্রবাণী অন্তৰত বিজয়ৰ অক্ষয় অস্ত্ৰ গঢ়ে।

Mantra 10

दुर्गे चिन्नः सुगं कृधि गृणान इन्द्र गिर्वणः । त्वं च मघवन्वशः ॥

দুৰ্গম পথতো আমাৰ বাবে সুগম পথ কৰ, হে ইন্দ্ৰ গিৰ্বণ, স্তোত্ৰত আনন্দিত। তুমি, হে মঘৱন, পথপ্ৰদৰ্শক; আমাৰ স্বভাৱক দীপ্ত ইচ্ছাৰ অধীন কৰ।

Mantra 12

अधा ते अप्रतिष्कुतं देवी शुष्मं सपर्यतः । उभे सुशिप्र रोदसी ॥

তেতিয়া, হে সু-শিপ্ৰা (সুন্দৰ ওঁঠযুক্তা), তোমাৰ অপ্ৰতিষ্কুত—অদম্য—শুষ্ম (বীৰ্য্য-প্ৰভাৱ)ক দেৱী-শক্তিসমূহ সেৱা কৰি লালন কৰে; আৰু উভয় ৰোদসী—দ্যৌ আৰু পৃথিৱী—তোমাৰ প্ৰতি সঁহাৰি দিয়ে।

Mantra 13

त्वमेतदधारयः कृष्णासु रोहिणीषु च । परुष्णीषु रुशत्पयः ॥

তুমি এই দীপ্তিমান দুগ্ধ (ৰুশৎ-পয়ঃ) ধৰি ৰাখিলা—কৃষ্ণা (অন্ধকাৰ) আৰু ৰোহিণী (ৰক্তিম) শক্তিসমূহৰ মাজতো, আৰু পৰুষ্ণী (কৰ্কশ/উগ্ৰ স্ৰোত)সমূহৰ ভিতৰতো; মিশ্ৰ অৱস্থাতো তুমি জ্যোতিৰ পোষণ সংৰক্ষণ কৰ।

Mantra 14

वि यदहेरध त्विषो विश्वे देवासो अक्रमुः । विदन्मृगस्य ताँ अमः ॥

যেতিয়া অহি (সৰ্প)ৰ ত্বিষ্—দীপ্তি—বিচ্ছিন্ন হ’ল, তেতিয়া সকলো দেৱতা নিজৰ শক্তিত আগবাঢ়িল; মৃগ (বনৰীয়া)ৰ পদচিহ্ন বিচাৰি পাই, সিহঁতে সেয়া জানিলে।

Mantra 15

आदु मे निवरो भुवद्वृत्रहादिष्ट पौंस्यम् । अजातशत्रुरस्तृतः ॥

তেতিয়া মোৰ বাবে নিবাৰণ—প্ৰত্যাৱর্তন—উপস্থিত হ’ল, যেন ৰক্ষাকৱচ। বৃত্ৰ-হন্তাই পুৰুষত্ব-শক্তি বিধান কৰিলে। অজাতশত্ৰু, অক্ষত—যুদ্ধৰ অন্তৰঙ্গ সংঘাতে অপ্ৰহৃত, অনাহত হৈ থিয়।

Mantra 16

श्रुतं वो वृत्रहन्तमं प्र शर्धं चर्षणीनाम् । आ शुषे राधसे महे ॥

আমি শুনিছোঁ তোমালোকৰ অতি বৃত্ৰ-হনন-শক্তি, জনসমূহৰ অগ্ৰগামী শর্ধ (সেনাদল)। মহৎ ৰাধস—বৃহৎ পূৰ্ণতা-প্ৰাপ্তিৰ বাবে—আমাৰ উষ্ণ আহ্বানলৈ আহা।

Mantra 17

अया धिया च गव्यया पुरुणामन्पुरुष्टुत । यत्सोमेसोम आभवः ॥

এই ধিয়া (চিন্তা) আৰু গব্যা—গো-জয়ী দীপ্ত দৰ্শন—দ্বাৰা, হে বহু-নামধাৰী, বহুল-স্তুত! যেতিয়া সোমে-সোমে, পুনঃ পুনঃ, তুমি প্ৰকাশলৈ আহা।

Mantra 18

बोधिन्मना इदस्तु नो वृत्रहा भूर्यासुतिः । शृणोतु शक्र आशिषम् ॥

আমালৈ মনত জাগ্ৰত হওক বৃত্ৰহা—বহু সুতিসম্পন্ন। শক্তিমান শক্রে আমাৰ আশীৰ্বাদৰ প্ৰাৰ্থনা শুনক।

Mantra 19

कया त्वं न ऊत्याभि प्र मन्दसे वृषन् । कया स्तोतृभ्य आ भर ॥

হে বৃষণ, কোন সহায়তাৰে তুমি আমাৰ ওপৰত আনন্দিত হওঁ? কোন উপায়ে স্তোতাসকললৈ তোমাৰ বৃদ্ধি আনিবা?

Mantra 20

कस्य वृषा सुते सचा नियुत्वान्वृषभो रणत् । वृत्रहा सोमपीतये ॥

কাৰ সুত সোমৰ সৈতে, নিয়ুত্বান অশ্বেৰে যোজিত বৃষভ গর্জে—সখিত্বে—সোমপানাৰ বাবে বৃত্ৰহা?

Mantra 21

अभी षु णस्त्वं रयिं मन्दसानः सहस्रिणम् । प्रयन्ता बोधि दाशुषे ॥

হে (ইন্দ্ৰ), আনন্দিত হৈ তুমি নিশ্চয়েই সহস্ৰগুণ সমৃদ্ধ ৰয়ি লৈ আমাৰ ফালে অভিমুখ হওঁক। অগ্ৰসৰ কৰোঁতা ৰূপে দাশুষে—যি দান-অৰ্ঘ্য আগবঢ়ায়—তাক প্ৰতি সজাগ হওঁক।

Mantra 22

पत्नीवन्तः सुता इम उशन्तो यन्ति वीतये । अपां जग्मिर्निचुम्पुणः ॥

পত্নীযুক্ত এই সুতা-সোমসমূহ, আকাঙ্ক্ষিত হৈ, দেবতাৰ ভোগ-আসনৰ বাবে গমন কৰে। নীচে চুমুক দিয়া নিচুম্পুণসকল গভীৰ স্ৰোত অন্বেষণ কৰি আপসমূহলৈ গৈছে।

Mantra 23

इष्टा होत्रा असृक्षतेन्द्रं वृधासो अध्वरे । अच्छावभृथमोजसा ॥

ইষ্ট হোত্রাসমূহ মুক্ত কৰা হ’ল; বৃদ্ধাসসকলে অধ্বৰে ইন্দ্ৰক প্ৰেৰণ কৰিলে—ওজসাৰ বলত শুদ্ধিকৰণ-অৱভৃথৰ দিশে।

Mantra 24

इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या । वोळ्हामभि प्रयो हितम् ॥

ইয়াত—সাধমাদ্য (সামূহিক আনন্দ)-ৰ সেই দুজন সহচৰ, সোনালী কেশধাৰী দুজন হৰি—স্থাপিত আহুতি, যাত্ৰাৰ বাবে প্ৰস্তুত পোষণলৈ তেওঁলোকক ইয়ালৈ আন।

Mantra 25

तुभ्यं सोमाः सुता इमे स्तीर्णं बर्हिर्विभावसो । स्तोतृभ्य इन्द्रमा वह ॥

তোমাৰ বাবে এই সোম-সুতসমূহ প্ৰস্তুত; হে বিভাৱসু (দীপ্তিমান), বৰ্হি বিছোৱা আছে। স্তোতাসকলৰ বাবে ইন্দ্ৰক ইয়ালৈ আন—আমাৰ ভিতৰত বিজয়ী বল জাগ্ৰত কৰা সেই শক্তিক আন।

Mantra 26

आ ते दक्षं वि रोचना दधद्रत्ना वि दाशुषे । स्तोतृभ्य इन्द्रमर्चत ॥

উজ্জ্বল ৰোচনাসমূহে তোমাৰ দক্ষতা প্ৰকাশ কৰক, দানশীলজনৰ বাবে ৰত্নসমূহ বিস্তৃতভাৱে স্থাপন কৰি। স্তোতাসকলৰ বাবে ইন্দ্ৰক স্তৱ কৰক—যি মহাবলশালী প্ৰভু সত্তাৰ ধন-সম্পদ উন্মোচন কৰে।

Mantra 27

आ ते दधामीन्द्रियमुक्था विश्वा शतक्रतो । स्तोतृभ्य इन्द्र मृळय ॥

হে শতক্ৰতো ইন্দ্ৰ, সকলো উক্থ-স্তোত্ৰৰ দ্বাৰা মই তোমাত ইন্দ্ৰিয়—তোমাৰ অধিপতি-শক্তি—স্থাপন কৰোঁ। হে ইন্দ্ৰ, স্তোতাসকলৰ প্ৰতি কৃপালু হওঁ; আমাক নিৰাপত্তা আৰু বলত বৃদ্ধি দিয়া।

Mantra 28

भद्रम्भद्रं न आ भरेषमूर्जं शतक्रतो । यदिन्द्र मृळयासि नः ॥

হে শতক্ৰতো, আমালৈ সদায় নৱে নৱে মঙ্গল—মঙ্গলেৰে পূৰ্ণ মঙ্গল—আনি দিয়া; কাম-শক্তি আৰু পোষক বলো আনি দিয়া, যদি হে ইন্দ্ৰ, তুমি আমাৰ প্ৰতি কৃপালু হওঁ।

Mantra 29

स नो विश्वान्या भर सुवितानि शतक्रतो । यदिन्द्र मृळयासि नः ॥

হে শতক্ৰতো, আমালৈ সকলো শুভ পথ-প্ৰবৃত্তি আৰু সঠিক সৌভাগ্য আনি দিয়া, যদি হে ইন্দ্ৰ, তুমি আমাৰ প্ৰতি কৃপালু হওঁ।

Mantra 30

त्वामिद्वृत्रहन्तम सुतावन्तो हवामहे । यदिन्द्र मृळयासि नः ॥

হে ইন্দ্ৰ, বৃত্ৰহন্তম! সোম-সুত কৰা আমি তোমাকেই আহ্বান কৰোঁ; যদি তুমি আমাৰ প্ৰতি কৃপালু হওঁ।

Mantra 31

उप नो हरिभिः सुतं याहि मदानां पते । उप नो हरिभिः सुतम् ॥

হে মদনানাং পতে, তোমাৰ হৰিভিঃ (হৰি অশ্বেৰে) সুত সোমলৈ আমাৰ ওচৰলৈ আহা; হে মদনানাং পতে, হৰিভিঃ সুত সোমলৈ আমাৰ ওচৰলৈ আহা।

Mantra 32

द्विता यो वृत्रहन्तमो विद इन्द्रः शतक्रतुः । उप नो हरिभिः सुतम् ॥

যি দ্বিতা বৃত্ৰহন্তমঃ—বিদিত ইন্দ্ৰঃ শতক্ৰতুঃ; হে ইন্দ্ৰ, হৰিভিঃ সুত সোমলৈ আমাৰ ওচৰলৈ আহা।

Mantra 33

त्वं हि वृत्रहन्नेषां पाता सोमानामसि । उप नो हरिभिः सुतम् ॥

হে বৃত্ৰহন্! তুমিই নিশ্চয় এই সোমসমূহৰ পাতা (পানকাৰী) আছা। আমাৰ ওচৰলৈ তোমাৰ হৰিসকল—তাম্ৰবৰ্ণ অশ্বসমূহসহ—সুত (চেপা) সোম লৈ আহা।

Mantra 34

इन्द्र इषे ददातु न ऋभुक्षणमृभुं रयिम् । वाजी ददातु वाजिनम् ॥

ইন্দ্ৰে আমাৰ ইষা (প্ৰেৰণাৰ) বাবে ঋভুক্ষণ—ঋভু—পূৰ্ণতাৰ ধন দান কৰক। আৰু বাজী বাজিন—জয়ী বল—দান কৰক।