Sukta 38

Mantra 1

अभि तष्टेव दीधया मनीषामत्यो न वाजी सुधुरो जिहानः । अभि प्रियाणि मर्मृशत्पराणि कवीँरिच्छामि संदृशे सुमेधाः ॥

কাৰিগৰে যেন গঢ়ে, তেনেকৈ গঢ়ন-দৃষ্টিৰে মই মোৰ মনীষা জাগাই আগবঢ়াওঁ—দ্ৰুত, বিজয়ী অশ্বৰ দৰে, সু-যোজিত আৰু উচ্ছ্বসিত হৈ দৌৰিবলৈ উদ্যত। প্ৰিয় আৰু গোপন প্ৰাণসমূহ স্পৰ্শ কৰি জাগ্ৰত কৰোঁতে, সুমেধা মই অন্তৰ্দৰ্শনৰ বাবে ঋষি-কবিসকলক বিচাৰোঁ।

Mantra 2

इनोत पृच्छ जनिमा कवीनां मनोधृतः सुकृतस्तक्षत द्याम् । इमा उ ते प्रण्यो वर्धमाना मनोवाता अध नु धर्मणि ग्मन् ॥

কবিসকলৰ জন্মক উদ্দীপিত কৰি সুধি চোৱা; মনত ধৰা সু-কৃত শক্তিসমূহে চেতনাৰ দ্যৌ (আকাশ) গঢ়িছে। তোমাৰ এই প্ৰাণ্য গতি-প্ৰবাহসমূহ মন-বাতৰ দ্বাৰা চালিত হৈ বৃদ্ধি পায়; তেতিয়াই সিহঁত ধৰ্মণি—ঋত, সঠিক বিধানত—গমন কৰে।

Mantra 3

नि षीमिदत्र गुह्या दधाना उत क्षत्राय रोदसी समञ्जन् । सं मात्राभिर्ममिरे येमुरुर्वी अन्तर्मही समृते धायसे धुः ॥

ইয়াতেই সিহঁতে গোপন বস্তুসমূহ অন্তৰত স্থাপন কৰে; আৰু শাসন-ক্ষমতাৰ বাবে দুয়ো ৰোদসী—দুই জগত—একত্ৰ সংযোজিত কৰে। মাত্ৰাসমূহেৰে সিহঁতে বিস্তৃত উৰুৰ্বীকে গঢ়ি সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিলে; মহত্ত্বৰ অন্তৰত, সু-সমৃতে—সম্পূৰ্ণ সংযোজিত ঋত-ব্যৱস্থাত—পোষণাৰ্থে ভিত্তি স্থাপন কৰিলে।

Mantra 4

आतिष्ठन्तं परि विश्वे अभूषञ्छ्रियो वसानश्चरति स्वरोचिः । महत्तद्वृष्णो असुरस्य नामा विश्वरूपो अमृतानि तस्थौ ॥

উঠি-উঠা তেঁওক চাৰিওফালে সকলো শক্তিয়ে অলংকৃত কৰে; শ্ৰীৰে বস্ত্ৰধাৰী হৈ তেঁও চলি থাকে—স্বয়ং-প্ৰভ। মহাবলীয় অসুৰৰ সেই নাম মহৎ; বিশ্বৰূপ তেঁও অমৃতত্বসমূহত সুপ্ৰতিষ্ঠিত হৈ আছে।

Mantra 5

असूत पूर्वो वृषभो ज्यायानिमा अस्य शुरुधः सन्ति पूर्वीः । दिवो नपाता विदथस्य धीभिः क्षत्रं राजाना प्रदिवो दधाथे ॥

প্ৰথমে জন্মিল শক্তিৰ জ্যেষ্ঠ বৃষভ; তেঁওৰ বলৰ এই বহু ধাৰা আদিম, পূৰ্বতন। হে দুজন ৰজা, দ্যৌৰ সন্তান, যজ্ঞৰ বিদথত ধী-দৰ্শনে তোমালোক দীপ্ত দ্যৌৰ পৰা অহা ক্ষত্ৰ—সাৰ্বভৌম শক্তি—ধৰি ৰাখা।

Mantra 6

त्रीणि राजाना विदथे पुरूणि परि विश्वानि भूषथः सदांसि । अपश्यमत्र मनसा जगन्वान्व्रते गन्धर्वाँ अपि वायुकेशान् ॥

হে দুজন ৰজা, বহু বিদথ-সভাত তোমালোক চাৰিওফালে ঘূৰি সকলো সদন—আসন, অধিষ্ঠান—আবৰি অলংকৃত কৰা। ইয়াত মই ভ্ৰমণশীল মনৰে দেখিলোঁ ঋতৰ বিধানৰ ভিতৰত গন্ধৰ্বসকলক—বায়ুৰ দৰে কেশধাৰী, সূক্ষ্ম, প্ৰেৰিত ঋতৰ ৰক্ষক।

Mantra 7

तदिन्न्वस्य वृषभस्य धेनोरा नामभिर्ममिरे सक्म्यं गोः । अन्यदन्यदसुर्यं वसाना नि मायिनो ममिरे रूपमस्मिन् ॥

তদিন্নু এই বৃষভৰ (মহাবলবান) বাবে, ধেনু-গোৰ একে-সামূহিক সাৰ—তাৰ দীপ্ত দান—নামসমূহেৰে মাপিলে। সদায় নৱ-নৱ অসুৰ্য (ঈশ্বৰীয়) শক্তি পিন্ধি, মায়াৰ অধিপতিসকলে এই সত্তাত নানাবিধ ৰূপ স্থাপন কৰিলে।

Mantra 8

तदिन्न्वस्य सवितुर्नकिर्मे हिरण्ययीममतिं यामशिश्रेत् । आ सुष्टुती रोदसी विश्वमिन्वे अपीव योषा जनिमानि वव्रे ॥

তদিন্নু সৱিতৃৰ এই—মোৰ বাবে তেওঁ যি সোনালী প্ৰেৰণা চলাই দিলে, তাক কোনোবাই বাধা দিব নোৱাৰে। সু-স্তুতি দুই ৰোদসী (আকাশ-পৃথিৱী)ক গতি দিয়ে, সকলোকে প্ৰেৰিত কৰে; যেন নাৰী, ই বস্তুসমূহৰ জন্মসমূহ বাছি লৈ ধাৰে।

Mantra 9

युवं प्रत्नस्य साधथो महो यद्दैवी स्वस्तिः परि णः स्यातम् । गोपाजिह्वस्य तस्थुषो विरूपा विश्वे पश्यन्ति मायिनः कृतानि ॥

তোমালোক দুয়ো প্ৰাচীন মহিমা সম্পাদন কৰা, যাতে দৈৱী স্বস্তি আমাৰ চাৰিওফালে থাকে। ৰক্ষক জিহ্বাযুক্ত স্থিৰ সত্তাৰ কৃত নানাৰূপ কৰ্মসমূহ—মায়িনসকল (ৰূপ-নির্মাতা) সকলোৱে দেখে।

Mantra 10

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

আমাৰ মঙ্গলৰ বাবে আমি মঘৱান ইন্দ্ৰক আহ্বান কৰোঁ—এই ভাৰ-বহনতে, আৰু বাজিক জয়ৰ যুঁজত, নৰতম (সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বীৰ) জনক। যুদ্ধসমূহত সহায়ৰ বাবে উগ্ৰ, আমাৰ আহ্বান শুনি, তেওঁ বাধাদানকাৰী বৃত্ৰসমূহক নিধন কৰে আৰু ধন-সম্পদ জয় কৰে—সমৃদ্ধি, পূৰ্ণতা।