Sukta 41

Mantra 1

वायो ये ते सहस्रिणो रथासस्तेभिरा गहि । नियुत्वान्त्सोमपीतये ॥

হে বায়ু, তোমাৰ সহস্ৰ-শক্তিসম্পন্ন ৰথসমূহেৰে—নিয়ুত (যুগল-দল) জুৰি—সোমপানৰ বাবে ইয়ালৈ আহা।

Mantra 2

नियुत्वान्वायवा गह्ययं शुक्रो अयामि ते । गन्तासि सुन्वतो गृहम् ॥

হে বায়ু, নিয়ুতসহ আহা; এই উজ্জ্বল সোম মই তোমালৈ আগবঢ়াইছোঁ। তুমি সোম-চেপা জনৰ গৃহলৈ আহিবা—অৰ্পণৰ সজ্জিত অন্তঃগৃহলৈ।

Mantra 3

शुक्रस्याद्य गवाशिर इन्द्रवायू नियुत्वतः । आ यातं पिबतं नरा ॥

আজি গোৱাশিৰে (গোৰ সাৰ-ৰসে) মিশ্ৰিত উজ্জ্বল সোমৰ—হে ইন্দ্ৰ-ৱায়ু, নিয়ুতযুক্ত (যোক্ত ৰথ-দলসহ), আহাঁ; পান কৰা, হে দুই নৰ (বীৰশক্তি), যাতে আমাৰ ভিতৰত তেজস্বী বল আৰু প্ৰাণ একেলগে কাৰ্য কৰে।

Mantra 4

अयं वां मित्रावरुणा सुतः सोम ऋतावृधा । ममेदिह श्रुतं हवम् ॥

এই সোম তোমালোকৰ বাবে নিপীড়িত, হে মিত্র-বৰুণ, ঋতবৃধা (ঋত-ব্যৱস্থা বৃদ্ধি কৰোঁতা); মোৰ এই আহ্বান ইয়াত-এতিয়াই শুনা—মোৰ প্ৰাৰ্থনা গ্ৰহণ হওক।

Mantra 5

राजानावनभिद्रुहा ध्रुवे सदस्युत्तमे । सहस्रस्थूण आसाते ॥

দুজন ৰজা, অবিশ্বাসঘাত নকৰা, ধ্ৰুৱভাৱে সভাৰ উত্তম আসনত বহে; সহস্ৰ স্তম্ভে সমর্থিত—আত্মাৰ পৰিষদত স্থিৰ আধিপত্যৰ শক্তি।

Mantra 6

ता सम्राजा घृतासुती आदित्या दानुनस्पती । सचेते अनवह्वरम् ॥

সেই দুজন সম্ৰাট, ঘৃতাসুতি-সমৃদ্ধ—আদিত্য, দানুনস্পতী—একে সুৰে সোজা, অবিচল পথলৈ অগ্ৰসর হয়; আমাৰ গতি যেন বিচ্যুতি-ৰহিত হয়।

Mantra 7

गोमदू षु नासत्याश्वावद्यातमश्विना । वर्ती रुद्रा नृपाय्यम् ॥

হে নাসত্যা, হে অশ্বিনা, গোমৎ ধনসহ আৰু অশ্বৱৎ শক্তিসহ আহা; হে ৰুদ্রসকল, মানৱৰ যাত্ৰা ৰক্ষা কৰা নৃপায়্য বৃত্তি (পথ) আনিবা।

Mantra 8

न यत्परो नान्तर आदधर्षद्वृषण्वसू । दुःशंसो मर्त्यो रिपुः ॥

হে বৃষণ্বসু, তোমালোকক না বাহিৰৰ কেহে, না ভিতৰৰ কেহে দমাই ৰাখিব পাৰে; দুৰ্ভাষী মৰ্ত্য শত্রু—ৰিপু—জয়ী হ’ব নোৱাৰে।

Mantra 9

ता न आ वोळ्हमश्विना रयिं पिशङ्गसंदृशम् । धिष्ण्या वरिवोविदम् ॥

হে অশ্বিনদ্বয়, আমাৰ ওচৰলৈ সেই ৰয়ি—সত্তাৰ পূৰ্ণতা—আনি দিয়া, যি পিশঙ্গ-সন্দৃশ, উজ্জ্বল দৰ্শনীয়। হে ধিষ্ণ্য, দীপ্ত কৌশলৰ অধিপতি, আমাৰ অন্তৰত বিস্তৃত অৱকাশ বিচাৰি দিয়া।

Mantra 10

इन्द्रो अङ्ग महद्भयमभी षदप चुच्यवत् । स हि स्थिरो विचर्षणिः ॥

ইন্দ্ৰই নিশ্চয় মহা ভয়ৰ সন্মুখীন হ’ল আৰু তাক দূৰলৈ নিক্ষেপ কৰিলে; কিয়নো তেওঁ স্থিৰ, বিচৰ্ষণি—সৰ্বদিকে ব্যাপ্ত শক্তি—যি মানৱ-স্বভাৱক সীমা পাৰ কৰাই বৃদ্ধি কৰে।

Mantra 11

इन्द्रश्च मृळयाति नो न नः पश्चादघं नशत् । भद्रं भवाति नः पुरः ॥

ইন্দ্ৰও আমাৰ প্ৰতি কৃপালু হওক; আমাৰ পাছফালৰ পৰা কোনো অঘ—অপকাৰ—আমাক নাপাওক। আগফালে আমাৰ বাবে ভদ্ৰ—মঙ্গল—নেতা হৈ উঠক।

Mantra 12

इन्द्र आशाभ्यस्परि सर्वाभ्यो अभयं करत् । जेता शत्रून्विचर्षणिः ॥

ইন্দ্ৰে আমাক চাৰিওফালে—সকলো দিশৰ পৰা—অভয়তা স্থাপন কৰক। বিস্তৃত-দৰ্শী (বিচৰ্ষণি) জন শত্রুবলক জয় কৰে।

Mantra 13

विश्वे देवास आ गत शृणुता म इमं हवम् । एदं बर्हिर्नि षीदत ॥

হে বিশ্বদেৱসকল, আহক; মোৰ এই আহ্বান শুনক। এই বৰ্হিষত নি-বহক—পবিত্ৰ বিস্তাৰত আসন লওক।

Mantra 14

तीव्रो वो मधुमाँ अयं शुनहोत्रेषु मत्सरः । एतं पिबत काम्यम् ॥

তীব্ৰ, মধুময় এই সোম-মৎসৰ তোমালোকৰ বাবে—শুনহোত্ৰৰ সত্য-অৰ্পণসমূহত। এই কাম্য পানীয় পান কৰা।

Mantra 15

इन्द्रज्येष्ठा मरुद्गणा देवासः पूषरातयः । विश्वे मम श्रुता हवम् ॥

ইন্দ্ৰক জ্যেষ্ঠ কৰি থকা মৰুতগণ, হে দেৱসকল—পূষণৰ দান-সমৃদ্ধি দান কৰোঁতা—তোমালোক সকলোৱে মোৰ আহ্বান শুনা।

Mantra 16

अम्बितमे नदीतमे देवितमे सरस्वति । अप्रशस्ता इव स्मसि प्रशस्तिमम्ब नस्कृधि ॥

হে অতি-মাতা, অতি-নদী, অতি-দেৱী—সৰস্বতী! যেন আমি প্ৰশংসাহীন; হে মাতা, আমাৰ বাবে সত্য প্ৰশংসা, যথাৰ্থ স্বীকৃতি দান কৰা।

Mantra 17

त्वे विश्वा सरस्वति श्रितायूंषि देव्याम् । शुनहोत्रेषु मत्स्व प्रजां देवि दिदिड्ढि नः ॥

হে সৰস্বতী, তোমাতেই আমাৰ সকলো জীৱন-গতি দেৱীময় আশ্ৰয় পায়। শীঘ্ৰ সত্য-হোমসমূহত আনন্দ কৰা, হে দেৱী, আমাৰ প্ৰজাৰ বৃদ্ধি দৃঢ় কৰি দিয়া।

Mantra 18

इमा ब्रह्म सरस्वति जुषस्व वाजिनीवति । या ते मन्म गृत्समदा ऋतावरि प्रिया देवेषु जुह्वति ॥

হে সৰস্বতী, বাজিকিনী (বল-ঐশ্বৰ্যসমৃদ্ধা) তুমি এই ব্ৰহ্ম—এই স্তোত্ৰবাণীসমূহ—আনন্দে গ্ৰহণ কৰা। ঋত-বৰিণী, দেৱসমূহৰ মাজত প্ৰিয়, গৃত্সমদৰ এই মনন-স্তোত্ৰ তোমাৰ প্ৰতি জুহূৰূপে হোম-অৰ্পণ হৈ প্ৰবাহিত হৈছে।

Mantra 19

प्रेतां यज्ञस्य शम्भुवा युवामिदा वृणीमहे । अग्निं च हव्यवाहनम् ॥

শান্তি-কল্যাণৰ দুয়ো শক্তিৰূপে যজ্ঞলৈ আগবাঢ়া। আজি আমি তোমালোক দুয়োক বাছি লওঁ—ইডা (সঠিক প্ৰেৰণা) আৰু হব্যবাহন অগ্নি (আহুতি-বাহক)—যাতে অন্তৰ্যজ্ঞ নিৰ্বিঘ্নে অগ্ৰসর হয়।

Mantra 20

द्यावा नः पृथिवी इमं सिध्रमद्य दिविस्पृशम् । यज्ञं देवेषु यच्छताम् ॥

হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, আজি আমাৰ বাবে এই সিদ্ধ, দিৱিস্পৰ্শী যজ্ঞক ধৰি ৰাখা। আমাৰ আহুতি দেৱসমূহৰ মাজত স্থাপন কৰা—যাতে মানৱৰ কৰ্ম দিৱ্য ঋতৰ সৈতে যুক্ত হয়।

Mantra 21

आ वामुपस्थमद्रुहा देवाः सीदन्तु यज्ञियाः । इहाद्य सोमपीतये ॥

হে অদ্ৰুহা (অদ্ৰোহী) দেবদ্বয়, তোমালোকৰ নিৰ্দোষ আসনত আজি ইয়াত যজ্ঞযোগ্য দেবতাসকল আহি বহক। ইয়াতেই, এতিয়াই, সোমপানৰ বাবে।