Sukta 53

Mantra 1

यमैच्छाम मनसा सोऽयमागाद्यज्ञस्य विद्वान्परुषश्चिकित्वान् । स नो यक्षद्देवताता यजीयान्नि हि षत्सदन्तरः पूर्वो अस्मत् ॥

যাক আমি মনৰে বিচাৰিছিলোঁ—সেইজন আহিল: যজ্ঞৰ বিদ্বান, প্ৰতিটো সূক্ষ্মতাত বিচক্ষণ। তেওঁ আমাৰ বাবে যজ্ঞ কৰক, আমাৰ ভিতৰত দেৱত্ব স্থাপন কৰি, অধিক যোগ্য যজমান-কৰ্মত; কিয়নো তেওঁ ভিতৰতেই বহি আছে—হৃদয়ৰ অন্তৰালসমূহত আসীন—আমাৰ বাহ্য সত্তাতকৈও প্ৰাচীন।

Mantra 2

अराधि होता निषदा यजीयानभि प्रयांसि सुधितानि हि ख्यत् । यजामहै यज्ञियान्हन्त देवाँ ईळामहा ईड्याँ आज्येन ॥

হোতা লক্ষ্য লাভ কৰিলে; আসনত বহি, অধিক যজ্ঞযোগ্য হৈ, সু-ধিত (সু-সজ্জিত) প্ৰযংসিসমূহ প্ৰকাশ কৰে। আহা—যজ্ঞযোগ্য দেবতাসকলক আমি যজনা কৰোঁ; আজ্য (ঘৃত)ৰে ঈড্য, আৰাধ্য শক্তিসকলক আমি স্তৱ-আৰাধনা কৰোঁ—চিত্ত সুস্পষ্ট আৰু উদাৰ কৰি।

Mantra 3

साध्वीमकर्देववीतिं नो अद्य यज्ञस्य जिह्वामविदाम गुह्याम् । स आयुरागात्सुरभिर्वसानो भद्रामकर्देवहूतिं नो अद्य ॥

আজি তেওঁ আমাৰ বাবে দেবসকলৰ সঠিক-গামী পথ (দেৱৱীতি) গঢ়িলে; আজি আমি যজ্ঞৰ গোপন জিহ্বা বিচাৰি পালোঁ। তেওঁ আয়ু-শক্তি লৈ আহিল, সৌৰভ-মাধুৰ্যৰে আৱৃত; আজি তেওঁ আমাৰ বাবে শুভ দেৱ-আহ্বান (দেৱহূতি) গঢ়িলে।

Mantra 4

तदद्य वाचः प्रथमं मसीय येनासुराँ अभि देवा असाम । ऊर्जाद उत यज्ञियासः पञ्च जना मम होत्रं जुषध्वम् ॥

আজি মই বাক্‌ৰ প্ৰথম ভিত্তি মাপি স্থাপন কৰোঁ—যাৰ দ্বাৰা আমি দেবৰূপে অসুৰীয় শক্তিসকলৰ সন্মুখীন হৈ জয়ী হওঁ। হে ঊৰ্জা-ভোজী আৰু যজ্ঞযোগ্যজন, হে পঞ্চ জনা, মোৰ হোত্র (অৰ্পণ-বাক্য)ত আনন্দ লওক।

Mantra 5

पञ्च जना मम होत्रं जुषन्तां गोजाता उत ये यज्ञियासः । पृथिवी नः पार्थिवात्पात्वंहसोऽन्तरिक्षं दिव्यात्पात्वस्मान् ॥

মোৰ হোত্ৰ-বাণী/হোত্ৰ-উক্তিত পঞ্চ জনা আনন্দ লওক—গো-জাত (ৰশ্মিজাত) আৰু যিসকল যজ্ঞীয়। পৃথিৱীয় বিপদৰ পৰা পৃথিৱী আমাক ৰক্ষা কৰক; দিৱ্য বিপদৰ পৰা অন্তৰিক্ষ আমাক ৰক্ষা কৰক।

Mantra 6

तन्तुं तन्वन्रजसो भानुमन्विहि ज्योतिष्मतः पथो रक्ष धिया कृतान् । अनुल्बणं वयत जोगुवामपो मनुर्भव जनया दैव्यं जनम् ॥

তন্তু টানি, ৰজসৰ মাজেৰে দীপ্ত কিৰণ অনুসৰণ কৰা; ধীয়াই গঢ়া জ্যোতিষ্মৎ পথসমূহ ৰক্ষা কৰা। হে যজ্ঞকৰ্মীসকল, বিঘ্ন নোহোৱাকৈ কৰ্ম বুনা; মনু হওক, আৰু অন্তৰত দैৱ জনক জন্ম দিয়া।

Mantra 7

अक्षानहो नह्यतनोत सोम्या इष्कृणुध्वं रशना ओत पिंशत । अष्टावन्धुरं वहताभितो रथं येन देवासो अनयन्नभि प्रियम् ॥

হে সোম্যসকল, অক্ষ-যোক বাঁধা; ৰশনা (ৰেইন) জুৰি ভালদৰে মসৃণ কৰা। অষ্টাবন্ধুৰ ৰথখন চাৰিওফালে চলোৱা—যাৰ দ্বাৰাই দেৱাসকল প্ৰিয়ৰ অভিমুখে নেয়া হৈছিল।

Mantra 8

अश्मन्वती रीयते सं रभध्वमुत्तिष्ठत प्र तरता सखायः । अत्रा जहाम ये असन्नशेवाः शिवान्वयमुत्तरेमाभि वाजान् ॥

অশ্মন্বতী (পাথুৰীয়া) নদী তীব্ৰ বেগেৰে বয়—একে লগে ধৰি ধৰাঁ; উঠা, আৰু পাৰ হৈ আগবাঢ়া, হে সখাসকল। ইয়াত আমি সেই অনুপকাৰী, অশেৱ (অকল্যাণকাৰী) লোকসকলক এৰি থওঁ; শিৱময় উত্তৰ তীৰলৈ, বল-সমৃদ্ধি (বাজ) অভিমুখে আমি উত্তীৰ্ণ হওঁ।

Mantra 9

त्वष्टा माया वेदपसामपस्तमो बिभ्रत्पात्रा देवपानानि शंतमा । शिशीते नूनं परशुं स्वायसं येन वृश्चादेतशो ब्रह्मणस्पतिः ॥

ত্বষ্টা মায়া জানে—কৰ্মসমূহৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক দক্ষ; দেৱ-পান (দেৱসকলৰ পানীয়) ৰ পাত্ৰসমূহ বহন কৰে, অতি-শান্তিদায়ক। এতিয়া তেওঁ স্বায়স (লোহা) ৰ পৰশু (কুঠাৰ) তীক্ষ্ণ কৰে—যাৰ দ্বাৰা ব্ৰহ্মণস্পতি এতাś (তামাটে) বাধা কাটি আঁতৰাব পাৰে।

Mantra 10

सतो नूनं कवयः सं शिशीत वाशीभिर्याभिरमृताय तक्षथ । विद्वांसः पदा गुह्यानि कर्तन येन देवासो अमृतत्वमानशुः ॥

এতিয়া কবিসকল সত্য (সত) ৰ শক্তিসমূহ একেলগে তীক্ষ্ণ কৰে—সেই বাণীসমূহেৰে যাৰ দ্বাৰা তোমালোকে অমৃতত্বৰ বাবে গঢ় দিয়া। বিদ্বানসকল পদ (পদক্ষেপ) ৰ দ্বাৰা গুহ্য (গোপন) বস্তুসমূহ কাটি মুকলি কৰে—যাৰ দ্বাৰা দেৱসকলে অমৃতত্ব লাভ কৰিছিল।

Mantra 11

गर्भे योषामदधुर्वत्समासन्यपीच्येन मनसोत जिह्वया । स विश्वाहा सुमना योग्या अभि सिषासनिर्वनते कार इज्जितिम् ॥

কুমাৰীসকলৰ গৰ্ভত তেওঁলোকে বাছুৰটিক স্থাপন কৰিলে—অন্তৰ্মনৰ আসনত বহি, আৰু জিহ্বাৰ দ্বাৰা। সি সদায় সু-মনা, যোগ্য (যোগৰ উপযুক্ত) হৈ, শাসন-প্ৰেৰণা (সিষাসনি)ৰ বলত, কৰ্ম-সৃষ্টিৰ ক্ৰিয়াৰে বিজয় (জিতি) লাভ কৰে।