
Sukta 1.171
Agastya
Maruts
Triṣṭubh
এই সূক্তত অগস্ত্যই মৰুতসকলক—দ্ৰুত বতাহ-ধুমুহাৰ শক্তি—তৎকাল শান্ত কৰি আহ্বান কৰিছে; তেওঁলোকক ক্ৰোধ এৰি দিবলৈ, অশ্ববোৰৰ জোঁৱা খুলি দিবলৈ, আৰু নিজৰ বলক মঙ্গলময় সহায়ত ৰূপান্তৰ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছে। ইয়াত এটা টান উত্তেজনাৰ সুৰো আছে: গায়ক ইন্দ্ৰৰ অতিশয় প্ৰবল মহাশক্তিৰ আগত কঁপি উঠে আৰু যজ্ঞ আৰু সমাজ সুৰক্ষিত আৰু সবল হ’বলৈ ইন্দ্ৰ আৰু মৰুতৰ মাজত সঠিক সামঞ্জস্য বিচাৰে। সেয়ে এই সূক্তই প্ৰাৰ্থনা, সংযম আৰু যথাযথ আহুতিৰ জৰিয়তে উগ্ৰ দিৱ্য শক্তিক শৃঙ্খলিত, কল্যাণকাৰী কৰ্মত পৰিণত কৰে।
Mantra 1
प्रति व एना नमसाहमेमि सूक्तेन भिक्षे सुमतिं तुराणाम् । रराणता मरुतो वेद्याभिर्नि हेळो धत्त वि मुचध्वमश्वान् ॥
এই নমস্কাৰে মই তোমালোকৰ ওচৰলৈ আহিছোঁ; সু-গঠিত সূক্তেৰে মই তুৰণ (দ্ৰুত) মৰুতসকলৰ সু-মতি/প্ৰসন্নতা ভিক্ষা কৰোঁ। হে মৰুতসকল, তোমালোকৰ যোগ্য সহায়সমূহেৰে আনন্দিত হৈ, ক্ৰোধ ত্যাগ কৰা আৰু অশ্বসমূহ উন্মুক্ত কৰা—যেন শক্তিসমূহ শান্ত হৈ সৎকৰ্মৰ বাবে প্ৰস্তুত হয়।
Mantra 2
एष वः स्तोमो मरुतो नमस्वान्हृदा तष्टो मनसा धायि देवाः । उपेमा यात मनसा जुषाणा यूयं हि ष्ठा नमस इद्वृधासः ॥
হে মৰুতসকল, এই তোমালোকৰ স্তোত্ৰ—নমস্কাৰে পূৰ্ণ; হৃদয়ে গঢ়া, মনে স্থাপন কৰা, হে দেৱসকল। ইয়াৰ ওচৰলৈ আহা, মনেৰে সন্মতি দিয়া; কিয়নো নমস্কাৰে তোমালোকেই বৃদ্ধি পাওঁ, আৰু সেই বৃদ্ধিত তোমালোক আমাৰ সত্তাকো বিস্তাৰ কৰাঁ।
Mantra 3
स्तुतासो नो मरुतो मृळयन्तूत स्तुतो मघवा शम्भविष्ठः । ऊर्ध्वा नः सन्तु कोम्या वनान्यहानि विश्वा मरुतो जिगीषा ॥
স্তুত হ’লে হে মৰুতগণ, আমাৰ প্ৰতি কৃপালু হওক; আৰু স্তৱে স্তুত হ’লে দানশীল মঘৱা ইন্দ্ৰ—সত্য-সুখ দানত অতি সক্ষম—আমাৰ স্তোত্ৰে বলৱান হওক। আমাৰ কাম্য বৃদ্ধি-সমূহ আৰু আমাৰ সকলো দিন ঊৰ্ধ্বমুখী হওক—হে মৰুতগণ—জয়-ইচ্ছাৰ দিশে।
Mantra 4
अस्मादहं तविषादीषमाण इन्द्राद्भिया मरुतो रेजमानः । युष्मभ्यं हव्या निशितान्यासन्तान्यारे चकृमा मृळता नः ॥
এই প্ৰবল তৱিষাৰ পৰা মই আঁতৰি যাওঁ, কঁপনি ধৰি—হে মৰুতগণ—ইন্দ্ৰৰ ভয়ত ৰেজমান। তোমালোকৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট হব্যসমূহ তীক্ষ্ণ, বিপজ্জনক হৈ উঠিছিল; সেয়া আমি দূৰলৈ স্থাপন কৰিলোঁ। আমাৰ প্ৰতি মৃळ হওক; উপশম আৰু সঠিক মাত্ৰা দিয়া।
Mantra 5
येन मानासश्चितयन्त उस्रा व्युष्टिषु शवसा शश्वतीनाम् । स नो मरुद्भिर्वृषभ श्रवो धा उग्र उग्रेभिः स्थविरः सहोदाः ॥
যি শক্তিৰে উষাৰ পুনঃপুনঃ উদয়ত দীপ্ত ৰশ্মিসমূহে বলৰ দ্বাৰা মনসমূহক জাগ্ৰত কৰে—সেই শক্তিৰে, হে বৃষভ, মৰুতসকলৰ সৈতে, আমাৰ ভিতৰত সত্য-শ্ৰৱণ আৰু আত্মাৰ যশ-শ্ৰৱস স্থাপন কৰা; শক্তিসকলৰ সৈতে শক্তিমান, স্থিৰ, সহোদা—বল-দাতা।
Mantra 6
त्वं पाहीन्द्र सहीयसो नॄन्भवा मरुद्भिरवयातहेळाः । सुप्रकेतेभिः सासहिर्दधानो विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥
হে ইন্দ্ৰ, অধিক বল লাভ কৰিব খোজা নৰসকলক তুমি ৰক্ষা কৰা; মৰুদগণৰ সৈতে থাকি ক্ৰোধ-হেলা দূৰ কৰা। সুপ্ৰকেত শক্তিসকলৰ সৈতে সহিষ্ণু আধিপত্য ধৰি, আমি যেন সত্য প্ৰেৰণা, ঋজু যুদ্ধ, আৰু চিৰস্থায়ী দান দিয়া দাতাক জানিব পাৰোঁ।
The hymn asks the Maruts to calm their fierce energy—set down anger, unyoke their steeds—and become benevolent helpers who protect and strengthen the people.
Indra represents overwhelming power. The seer acknowledges that such force can be dangerous if misaligned, so he seeks harmony between Indra and the Maruts and asks for protection.
It suggests the rite felt inauspicious or wrongly charged. The poet symbolically removes what is harmful and prays for mercy, showing that Vedic ritual includes correction and restoring right order.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.