Sukta 170
Sukta 1.170
Agastya
Indra–Maruts dialogue frame (this sukta is often read as a tension/conciliation hymn involving Indra, Maruts, and the seer)
Triṣṭubh (general for the hymn; this verse shows compact, gnomic style)
এই সংক্ষিপ্ত ত্ৰিষ্টুভ স্তোত্ৰটো সংলাপধৰ্মী কাঠামোত ইন্দ্ৰ আৰু মৰুতসকলৰ মাজত টানাপোড়েন আৰু পুনৰ-মিলনৰ দৃশ্য মঞ্চস্থ কৰে; মধ্যস্থ ঋষি হিচাপে অগস্ত্য উপস্থিত। আৰম্ভণিতে ই জ্ঞানমূলক অনিশ্চয়তা উত্থাপন কৰে—কি জানিব পৰা যায় আৰু “অন্যৰ মন” কিমান অস্থিৰ হ’ব পাৰে—তাৰ পাছত ঋত (কসমিক শৃঙ্খলা) অনুসাৰে ঐক্য পুনঃস্থাপনৰ দিশে ধাৱিত হয়, যাতে ইন্দ্ৰে মৰুতসকলৰ সৈতে যজ্ঞ-অৰ্পণ গ্ৰহণ কৰে। উদ্দেশ্য একে সময়তে আচারগত (মৰুতসকলৰ সৈতে ইন্দ্ৰৰ অংশগ্ৰহণ নিশ্চিত কৰা) আৰু নৈতিক-মনোবৈজ্ঞানিক (ইচ্ছা, বাক্য আৰু মৈত্ৰী/মিত্ৰতা সোজা কৰা) ।
Mantras
Mantra 1
न नूनमस्ति नो श्वः कस्तद्वेद यदद्भुतम् । अन्यस्य चित्तमभि संचरेण्यमुताधीतं वि नश्यति ॥
এতিয়া নহয়, কাইলৈও নহয়—সেই অদ্ভুত কথা কোনে জানে? আনজনৰ চিত্ত এক চলাচলযোগ্য ক্ষেত্ৰ; তথাপি যি শিকোৱা হৈছে সেয়া লোপ পায়। সেয়ে অনুসন্ধানীয়ে জ্ঞান স্থাপন কৰিব লাগে স্থিৰ ঋত (সত্য-নিয়ম) ত, চিত্তৰ চঞ্চল খেলাত নহয়।
Mantra 2
किं न इन्द्र जिघांससि भ्रातरो मरुतस्तव । तेभिः कल्पस्व साधुया मा नः समरणे वधीः ॥
হে ইন্দ্ৰ, কিয় তুমি আমাক আঘাত কৰিব খোজা, যেতিয়া মৰুতসকল তোমাৰ ভ্ৰাতা? তেওঁলোকৰ সৈতে সৎপথে নিজকে সুৰ মিলোৱা; সংঘৰ্ষৰ সমৰত আমাক ন মাৰিবা।
Mantra 3
किं नो भ्रातरगस्त्य सखा सन्नति मन्यसे । विद्मा हि ते यथा मनोऽस्मभ्यमिन्न दित्ससि ॥
হে ভ্ৰাতা অগস্ত্য, বন্ধু হৈয়ো কিয় তুমি সীমা অতিক্ৰম কৰি ভাবিছা? আমি জানো তোমাৰ মন কেনেকুৱা; তুমি সঁচাকৈ আমালৈ নিজকে দান কৰিব নোখোজা।
Mantra 4
अरं कृण्वन्तु वेदिं समग्निमिन्धतां पुरः । तत्रामृतस्य चेतनं यज्ञं ते तनवावहै ॥
তেওঁলোকে বেদী সাজি লওক; আগুনক আগত জ্বলাই দিওক। তাতেই, অমৃতত্বৰ চেতনাৰূপ তোমাৰ যজ্ঞ আমি বিস্তাৰ কৰোঁ।
Mantra 5
त्वमीशिषे वसुपते वसूनां त्वं मित्राणां मित्रपते धेष्ठः । इन्द्र त्वं मरुद्भिः सं वदस्वाध प्राशान ऋतुथा हवींषि ॥
হে বসুপতে, বসুসমূহৰ অধিপতি, তুমি ধনৰাশি/ঐশ্বৰ্যৰ ওপৰত শাসন কৰিছা; হে মিত্রপতে, মিত্ৰতাসমূহৰ ভিতৰত তুমি সৰ্বাধিক দৃঢ়। হে ইন্দ্ৰ, মৰুতসকলৰ সৈতে একমতে বাক্য কোৱা; তাৰ পাছত ঋত অনুসাৰে হৱিসসমূহ গ্ৰহণ কৰা—যেন আমাৰ ভিতৰত সঠিক ঋত-ব্যৱস্থা স্থাপিত হয়।
Frequently Asked Questions
It portrays a tension between Indra and the Maruts and moves toward reconciliation, asking Indra to align in speech and intention with the Maruts so the offerings are accepted in ṛta (right order).
It stresses that outcomes and “wonders” cannot be fully predicted and that the mind is unstable; therefore the seeker and sacrificer should ground action in ṛta rather than shifting opinions or moods.
It is suited to recitation in Indra-related offerings (often alongside Marut invocations) when seeking strength, unity among forces or people, and a return to clear, truthful cooperation.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.