
Sukta 1.133
Gautama Rāhūgaṇa (traditional attribution for RV 1.133)
Indra
Anuṣṭubh (probable for this short verse; exact metrical assignment may vary by recension analysis)
এই সূক্তটো ইন্দ্ৰলৈ এক সুৰক্ষামূলক আহ্বান—অদম্য যোদ্ধা ৰূপে—যি শত্রুবলক চূর্ণ কৰে, বিশেষকৈ গোপন ঠাইত লুকাই থকা যাতু-শক্তি (টোনা-মন্ত্ৰ, বিকৃতিমূলক প্ৰভাৱ)ক। কবিয়ে ইন্দ্ৰক অনুৰোধ কৰে যাতে তেওঁ এই অন্ধকাৰৰ গঠনসমূহ পদদলিত কৰে, কাটি পেলায় আৰু দূৰলৈ খেদাই পঠিয়ায়; লগতে উপাসকৰ “মহা সুৰক্ষা” দৃঢ় কৰে, আৰু নিজৰ ভয়ংকৰ অস্ত্ৰ আৰু ত্ৰিবাৰ-সাত শক্তিসহ উপস্থিত হয়।
Mantra 1
उभे पुनामि रोदसी ऋतेन द्रुहो दहामि सं महीरनिन्द्राः । अभिव्लग्य यत्र हता अमित्रा वैलस्थानं परि तृळ्हा अशेरन् ॥
ঋত (ঋত) দ্বাৰা মই দুয়োখন লোক—দুয়ো ৰোদসী—পবিত্ৰ কৰোঁ; দ্ৰুহ (প্ৰতারণা) দগ্ধ কৰোঁ; ইন্দ্ৰবিহীন মহান বিস্তাৰসমূহক একত্ৰ কৰি সঠিক ক্ৰমত স্থাপন কৰোঁ। য’ত ঝাঁপ দি শত্রুসকল নিহত হয়, তাত শিলাময় আসনৰ চাৰিওফালে তেওঁলোকে চেপি-চুৰ্ণ হৈ পৰি থাকে।
Mantra 2
अभिव्लग्या चिदद्रिवः शीर्षा यातुमतीनाम् । छिन्धि वटूरिणा पदा महावटूरिणा पदा ॥
হে অদ্ৰিৱঃ (শিলাধাৰী), তেওঁলোকে তোমাৰ ওপৰত জঁপিয়াই পৰিলেও—মায়াবী/যাদুকৰী শক্তিসকলৰ মূৰত আঘাত কৰা। তোমাৰ পদ-দলনকাৰী পাৱেৰে, তোমাৰ মহা পদ-দলনকাৰী পাৱেৰে সিহঁতক কাটি পেলোৱা।
Mantra 3
अवासां मघवञ्जहि शर्धो यातुमतीनाम् । वैलस्थानके अर्मके महावैलस्थे अर्मके ॥
হে মঘৱন্ ইন্দ্ৰ, আমাৰ পৰা যাতুমতীসকলৰ ঘন-সংঘক আঘাত কৰি দূৰ কৰ; সিহঁতে সৰু ফাটত হওক বা মহা-চিৰাত হওক—যি ঠাইতেই লুকাই থাকক—অন্ধকাৰৰ কোনো আশ্ৰয় যেন নাথাকে।
Mantra 4
यासां तिस्रः पञ्चाशतोऽभिव्लङ्गैरपावपः । तत्सु ते मनायति तकत्सु ते मनायति ॥
যিসকলৰ ‘তিন আৰু পঞ্চাশ’—বহুবিধ শক্তি—তুমি প্ৰতিঘাতৰ আঘাতে ছিন্নভিন্ন কৰি ছটিয়াই দিছা; সেয়াই তোমাৰ মনোভাব, সেয়াই তোমাৰ ইচ্ছা—হঁয়, সেয়াই তোমাৰ মনোভাব: বিকৃতকাৰীসকলৰ বহুগুণে বাঢ়ি উঠা গঠনসমূহ ভাঙি পেলোৱা।
Mantra 5
पिशङ्गभृष्टिमम्भृणं पिशाचिमिन्द्र सं मृण । सर्वं रक्षो नि बर्हय ॥
হে ইন্দ্ৰ, পিশাচী-শক্তিক একেলগে চেপি ভাঙি দিয়া—সেই পিঙ্গল-দীপ্ত, ফুলি উঠা আচ্ছাদকক; আৰু আমাৰ ভিতৰত থকা সকলো ৰক্ষঃ-গঠন উচ্ছেদ কৰি মূলসহ উভালি পেলোৱা।
Mantra 6
अवर्मह इन्द्र दादृहि श्रुधी नः शुशोच हि द्यौः क्षा न भीषाँ अद्रिवो घृणान्न भीषाँ अद्रिवः । शुष्मिन्तमो हि शुष्मिभिर्वधैरुग्रेभिरीयसे । अपूरुषघ्नो अप्रतीत शूर सत्वभिस्त्रिसप्तैः शूर सत्वभिः ॥
হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ ভিতৰত মহৎ ৰক্ষাশক্তি দৃঢ় কৰ; আমাৰ কথা শুনা। হে অদ্ৰিৱঃ (শিলাধাৰী), দ্যৌ আৰু ক্ষা (আকাশ আৰু পৃথিৱী) তোমাক ভয় নকৰে; জ্বলন্ত তাপো তোমাক ভয় নকৰে। কিয়নো তুমি বলৱন্তসকলৰ মাজত অতি বলৱন্ত; ভয়ংকৰ অস্ত্ৰ-আঘাতেৰে আগবাঢ়া। অপূৰুষঘ্ন (অসুৰ-নাশক), অপ্ৰতীত (অজেয়) শূৰ, তোমাৰ ত্ৰিসপ্ত সত্ব (শক্তি/বীৰ্য) সহিতে আহা—হে শূৰ, সত্বসমূহ সহিতে।
Mantra 7
वनोति हि सुन्वन्क्षयं परीणसः सुन्वानो हि ष्मा यजत्यव द्विषो देवानामव द्विषः । सुन्वान इत्सिषासति सहस्रा वाज्यवृतः । सुन्वानायेन्द्रो ददात्याभुवं रयिं ददात्याभुवम् ॥
সোম পিষা জনে (সুন্বান) পৰিণসঃ (আৱৰ্তিত দাৰিদ্ৰ্য/সংকট) পাৰ হৈ বাসস্থান আৰু নিৰাপদ বৃদ্ধি লাভ কৰে; পিষি তেওঁ সত্যই যজ্ঞ কৰে আৰু দেৱতাসকলৰ দ্বিষঃ (বিদ্বেষী)ক, অন্তৰৰ দ্বিষঃকো, নত কৰে। সুন্বান জনে সহস্ৰ-ৱাজ্যবৃতঃ (সহস্ৰগুণ বল-সমৃদ্ধি) কামনা কৰে। সুন্বানৰ বাবে ইন্দ্ৰ আভুৱং ৰয়ি (সৰ্বতো-উদ্ভৱশীল ধন) দান কৰে—আভুৱং।
It asks Indra to protect the worshipper by crushing and driving away hostile forces—especially yātu-powers (sorcery or perverting influences) that hide in secret places.
In this context, yātu refers to harmful, deceptive, or sorcerous powers—forces that distort intention and cause trouble, whether seen or unseen.
It is a poetic way of describing a complete set of victorious energies or strengths—Indra is invoked to arrive with fully multiplied power for protection and triumph.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.