
Sukta 1.132
Indra (primary), with supportive epithets invoking dawn-awakening and straight course
এই সৰু ইন্দ্ৰ-স্তোত্ৰত প্ৰভাতত জাগ্ৰত, সোজা গতি কৰা ইন্দ্ৰৰ শক্তিক আহ্বান কৰা হৈছে—উজ্জ্বল জগতত বিজয় আৰু যুদ্ধ-প্ৰতিযোগিতাত সফলতাৰ বাবে। ইয়াত ইন্দ্ৰৰ আদৰ্শ কীৰ্তি স্মৰণ কৰা হয়—অঙ্গিৰসসকলৰ বাবে ভালা-সদৃশ আবৰণ ভাঙি মুকলি কৰা আৰু বাধাৰ স্তূপীকৃত ‘মূৰ’সমূহ আঘাত কৰি নাশ কৰা—যাতে তেওঁৰ দান উপাসকৰ ওচৰলৈ সোজাকৈ আৰু মঙ্গলময়ভাৱে আহে। স্তোত্ৰটোৱে যথাযথ যজ্ঞ (সোম-পেষণ)ৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে আৰু যজ্ঞৰ বিৰোধিতা কৰা নিয়মহীনসকলক ইন্দ্ৰে দমন কৰক বুলি প্ৰাৰ্থনা কৰে।
Mantra 2
स्वर्जेषे भर आप्रस्य वक्मन्युषर्बुधः स्वस्मिन्नञ्जसि क्राणस्य स्वस्मिन्नञ्जसि । अहन्निन्द्रो यथा विदे शीर्ष्णाशीर्ष्णोपवाच्यः । अस्मत्रा ते सध्र्यक्सन्तु रातयो भद्रा भद्रस्य रातयः ॥
স্বৰ্গ-জয়ৰ বাবে, যুদ্ধৰ আঘাতত, আহ্বানকাৰীৰ উচ্চাৰণত—হে উষা-বোধিত শক্তি—নিজ সোজা পথত, নিজ সোজা পথত অগ্ৰসৰ বলৰ; যেন ইন্দ্ৰে আমাৰ জ্ঞানৰ বাবে নাম কৰি উন্মোচনীয় মূৰ-মূৰৰ ওপৰত আঘাত কৰি নিপাত কৰিলে; তেনেকৈ ইয়াত তোমাৰ দানসমূহ সধ্ৰ্যক হৈ থাকক—ভদ্ৰ, ভদ্ৰৰ দানসমূহ।
Mantra 3
तत्तु प्रयः प्रत्नथा ते शुशुक्वनं यस्मिन्यज्ञे वारमकृण्वत क्षयमृतस्य वारसि क्षयम् । वि तद्वोचेरध द्वितान्तः पश्यन्ति रश्मिभिः । स घा विदे अन्विन्द्रो गवेषणो बन्धुक्षिद्भ्यो गवेषणः ॥
সেই তোমাৰ অগ্ৰগামী প্ৰেৰণা—প্ৰাচীন ৰীতিত, ধ্বনিত—যাৰ দ্বাৰা যজ্ঞত সিহঁতে নিজৰ বাবে বিস্তৃত দুৱাৰ, ঋতৰ বাসস্থান, এক গৃহ স্থাপন কৰিলে। তাক প্ৰকাশ কৰি কোৱা; তেতিয়াই সিহঁতে ৰশ্মিসমূহেৰে ভিতৰত দেখে। তেনেকৈ ইন্দ্ৰ—উজ্জ্বল গাভীসমূহৰ অন্বেষক—জ্ঞানীৰ পিছে পিছে চলে, উজ্জ্বল গাভীসমূহৰ অন্বেষক, বন্ধুক্ষিদ্ভ্যঃৰ (বন্ধু-ক্ষয়কাৰীসকলৰ) ওপৰতেও অন্বেষক।
Mantra 4
नू इत्था ते पूर्वथा च प्रवाच्यं यदङ्गिरोभ्योऽवृणोरप व्रजमिन्द्र शिक्षन्नप व्रजम् । ऐभ्यः समान्या दिशास्मभ्यं जेषि योत्सि च । सुन्वद्भ्यो रन्धया कं चिदव्रतं हृणायन्तं चिदव्रतम् ॥
এতিয়া সঁচাকৈ—আগৰ দৰে—এই কথাও ঘোষণা কৰিবলগীয়া: অঙ্গিৰসসকলৰ বাবে তুমি গোহালিৰ বন্ধ দুৱাৰ মুকলি কৰিলা; হে ইন্দ্ৰ, শিক্ষাদাতা হৈ তুমি সেই ব্ৰজ (আবৰণ) খুলি দিলা। সেই একে দিশৰ পৰা আমাৰ বাবে জয় লাভ কৰা, আৰু যুদ্ধো কৰাঁ। সোম-চাপ দিয়া লোকসকলৰ বাবে যিকোনো অব্ৰত (নিয়মভংগী) জনক বশ কৰাঁ—অব্ৰতত ক্ৰোধেৰে উন্মত্ত জনকো বশ কৰাঁ।
Mantra 5
सं यज्जनान्क्रतुभिः शूर ईक्षयद्धने हिते तरुषन्त श्रवस्यवः प्र यक्षन्त श्रवस्यवः । तस्मा आयुः प्रजावदिद्बाधे अर्चन्त्योजसा । इन्द्र ओक्यं दिधिषन्त धीतयो देवाँ अच्छा न धीतयः ॥
যেতিয়া বীৰজনে (শূৰ) সংকল্প-শক্তিৰে জনসমূহক চালে আৰু যুদ্ধত লাভ হোৱা ধনৰ কল্যাণৰ বাবে সজাই তোলে, তেতিয়া যশ-অন্বেষীসকল আগবাঢ়ে আৰু যজ্ঞ কৰে—যশ-অন্বেষীসকল আগবাঢ়ে আৰু যজ্ঞ কৰে। তেনে সময়ত বাধা ঠেলি আঁতৰোৱাৰ ক্ষণত, তেওঁলোকে বলসহ ইন্দ্ৰক আয়ুস আৰু প্ৰজাসম্পন্ন জীৱনৰ বাবে স্তৱ কৰে। ধীতি (প্ৰেৰিত ভাবনা) ইন্দ্ৰৰ গৃহ্য/অন্তৰঙ্গ স্থান স্থাপন কৰে; ধীতিসকল দেৱতাসকলকো আহ্বান কৰে।
For victory and success, for gifts to come directly and auspiciously, and for Indra to remove obstacles and defeat lawless opponents who resist the rite.
It recalls a famous Indra-deed: he opened the closed pen/enclosure (vraja), releasing hidden wealth/light. The hymn uses this as proof that Indra can also ‘open’ blocked conditions for the worshipper.
It suggests direct, unhindered movement of Indra’s power and gifts—both outwardly (victory and protection) and inwardly (clear will that cuts through confusion and obstruction).
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.