Sukta 103

Mantra 1

तत्त इन्द्रियं परमं पराचैरधारयन्त कवयः पुरेदम् । क्षमेदमन्यद्दिव्यन्यदस्य समी पृच्यते समनेव केतुः ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ সেই পৰম ইন্দ্ৰীয় শক্তি কবিসকলে পুৰণিকালৰে পৰা, দূৰ-প্ৰসাৰিত উচ্চতাসমূহৰ পৰা, স্থিৰ কৰি ৰাখিলে। ইয়াত পৃথিৱীত ই এক ৰূপ, আৰু দ্যুলোকত আন এক ৰূপ; তথাপি দুয়ো একে সমাৱেশস্থলত একেটা কেতুৰ দৰে একেলগে সংযুক্ত হয়।

Mantra 2

स धारयत्पृथिवीं पप्रथच्च वज्रेण हत्वा निरपः ससर्ज । अहन्नहिमभिनद्रौहिणं व्यहन्व्यंसं मघवा शचीभिः ॥

সেইজনাই পৃথিৱীক দৃঢ় কৰি ধৰি ৰাখিলে আৰু বিস্তাৰ কৰিলে; বজ্ৰেৰে আঘাত কৰি পানীবোৰ মুকলি কৰি দিলে। সি অহিক বধ কৰিলে, ৰৌহিণক চিৰিলে, আৰু বাধাদাতা ব্যাংসকো আঘাত কৰি পেলালে—মঘৱান, নিজৰ শচীসমূহেৰে।

Mantra 3

स जातूभर्मा श्रद्दधान ओजः पुरो विभिन्दन्नचरद्वि दासीः । विद्वान्वज्रिन्दस्यवे हेतिमस्यार्यं सहो वर्धया द्युम्नमिन्द्र ॥

জন্মগত বলৰ বাহক সেইজনাই, নিজৰ ওজত শ্ৰদ্ধা স্থাপন কৰি, দুৰ্গসমূহ ভাঙি আগবাঢ়িল আৰু দাসীসদৃশে বাঁধা শক্তিসমূহক মুক্ত কৰিলে। হে বজ্ৰধাৰী, জ্ঞানী হৈ সি দস্যুৰ অস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰি পেলালে; হে ইন্দ্ৰ, আৰ্যৰ বাবে বল আৰু দীপ্ত বিজয়-দ্যুম্ন বৃদ্ধি কৰা।

Mantra 4

तदूचुषे मानुषेमा युगानि कीर्तेन्यं मघवा नाम बिभ्रत् । उपप्रयन्दस्युहत्याय वज्री यद्ध सूनुः श्रवसे नाम दधे ॥

সেই কথাই মানৱ-প্ৰজন্মে যুগে যুগে উচ্চাৰণ কৰি আহিছে—মঘৱানৰ কীৰ্তিযোগ্য নাম বহন কৰি। বজ্ৰধাৰী দস্যু-হত্যাৰ উদ্দেশ্যে আগবাঢ়িল, যেতিয়া সঁচাকৈয়ে পুত্ৰে শ্ৰৱস্‌ (শুনাম-খ্যাতি) বৃদ্ধি কৰিবলৈ নিজৰ বাবে এক নাম স্থাপন কৰিলে।

Mantra 5

तदस्येदं पश्यता भूरि पुष्टं श्रदिन्द्रस्य धत्तन वीर्याय । स गा अविन्दत्सो अविन्ददश्वान्त्स ओषधीः सो अपः स वनानि ॥

তেওঁৰ এই দিশটো চাওক—কিমান প্ৰচুৰ পুষ্টি-বৃদ্ধি! ইন্দ্ৰৰ বীৰ্য্য-শক্তিৰ বাবে তোমালোকৰ শ্ৰদ্ধা স্থাপন কৰা। তেওঁ গাভীসমূহ পালে, তেওঁ অশ্বসমূহ পালে; তেওঁ ঔষধিসমূহ পালে, তেওঁ জলসমূহ পালে, তেওঁ বনসমূহ পালে।

Mantra 6

भूरिकर्मणे वृषभाय वृष्णे सत्यशुष्माय सुनवाम सोमम् । य आदृत्या परिपन्थीव शूरोऽयज्वनो विभजन्नेति वेदः ॥

বহু কৰ্মৰ কৰ্তা, বৃষভ, সত্য-উষ্মাৰ বলৱান—তেওঁৰ বাবে আমি সোম পিষোঁ। যি সাৱধানতাৰে, পথৰ ৰক্ষক বীৰৰ দৰে, যজ্ঞ নকৰাসকল (অযজ্বন)ক পৃথক কৰি চিনে—সেইজনেই জানে।

Mantra 7

तदिन्द्र प्रेव वीर्यं चकर्थ यत्ससन्तं वज्रेणाबोधयोऽहिम् । अनु त्वा पत्नीर्हृषितं वयश्च विश्वे देवासो अमदन्ननु त्वा ॥

হে ইন্দ্ৰ, এইয়াই তোমাৰ পূৰ্বৰ বীৰ্য্যকৰ্ম—যেতিয়া বজ্ৰেৰে নিদ্ৰামগ্ন অহিক জাগ্ৰত কৰিলা। তোমাৰ পিছে পিছে পত্নীসকল আৰু হৃষ্ট প্ৰাণশক্তিসমূহ চলিল; সকলো দেৱতাই তোমাৰ অনুগামী হৈ আনন্দিত হ’ল।

Mantra 8

शुष्णं पिप्रुं कुयवं वृत्रमिन्द्र यदावधीर्वि पुरः शम्बरस्य । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

হে ইন্দ্ৰ, যেতিয়া তুমি শুষ্ণ, পিপ্ৰু, কুয়ৱ আৰু বৃত্ৰক বধ কৰিলা, আৰু শম্বৰাৰ দুৰ্গসমূহ ভাঙি পেলালা—সেই বিজয়শক্তিয়ে আমাক বৃদ্ধি কৰক। মিত্ৰ-বৰুণ, অদিতি, সিন্ধু, পৃথিৱী আৰু দ্যৌস—সকলোয়ে আমাক মহিমান্বিত কৰক।