Sukta 102

Mantra 1

इमां ते धियं प्र भरे महो महीमस्य स्तोत्रे धिषणा यत्त आनजे । तमुत्सवे च प्रसवे च सासहिमिन्द्रं देवासः शवसामदन्ननु ॥

মহানৰ বাবে মহান—এই দীপ্ত-চিন্তা মই তোমালৈ আগবঢ়াইছোঁ; যেতিয়া স্তোত্ৰত ধিষণা (প্ৰেৰিত বুদ্ধি) যোজিত হয়। সেই জয়ী ইন্দ্ৰক, উত্সৱ (উত্থান) আৰু প্ৰসৱ (অগ্ৰগতি-প্ৰেৰণা)ত, দেৱসকলে তেওঁৰ শৱস্ (বল) অনুসৰি অনুসৰণ কৰি আনন্দ কৰে।

Mantra 2

अस्य श्रवो नद्यः सप्त बिभ्रति द्यावाक्षामा पृथिवी दर्शतं वपुः । अस्मे सूर्याचन्द्रमसाभिचक्षे श्रद्धे कमिन्द्र चरतो वितर्तुरम् ॥

সাত নদীয়ে তেওঁৰ শ্ৰৱস্ (খ্যাতি) বহন কৰে; দ্যাৱা-ক্ষামা (আকাশ-ভূমি) আৰু বিস্তৃত পৃথিৱীয়ে তেওঁৰ দৰ্শনীয় ৰূপ ধাৰে। আমাৰ বাবে সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰমা দৃষ্টি ৰাখে; হে শ্রদ্ধা, ইন্দ্ৰৰ সৈতে কাক তেওঁলোকে গতি দিছে—সেই দুয়ো, যি চলি পথ বিস্তাৰ কৰে?

Mantra 3

तं स्मा रथं मघवन्प्राव सातये जैत्रं यं ते अनुमदाम संगमे । आजा न इन्द्र मनसा पुरुष्टुत त्वायद्भ्यो मघवञ्छर्म यच्छ नः ॥

হে মঘৱন, জয়লাভৰ বাবে সেই ৰথখন আগবঢ়াই দিয়া—সেই বিজয়ী ৰথ, য’ত সংঘৰ্ষৰ সময়ত আমি তোমাৰ কাষতে আনন্দ কৰোঁ। হে ইন্দ্ৰ, মনৰ ইচ্ছাৰে আমাৰ ওচৰলৈ আহা; হে বহুল-স্তুত, তোমালৈ মুখ কৰা লোকসকলক আশ্ৰয় (শৰ্ম) দিয়া।

Mantra 4

वयं जयेम त्वया युजा वृतमस्माकमंशमुदवा भरेभरे । अस्मभ्यमिन्द्र वरिवः सुगं कृधि प्र शत्रूणां मघवन्वृष्ण्या रुज ॥

আমি যেন তোমাৰ সৈতে যুজা (সহযোদ্ধা) হৈ সেই আৱৰোধক বাধা জয় কৰোঁ; প্ৰতিটো ভাৰ-বহনতে আমাৰ ন্যায়সঙ্গত অংশ উত্থাপন কৰি দিয়া। হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ বাবে বিস্তৃত আৰু সুখময় পথ কৰি দিয়া; হে মঘৱন, তোমাৰ বৃষ্ণ্য (বীৰ্য্য) শক্তিৰে শত্রুসকলক চূর্ণ কৰ।

Mantra 5

नाना हि त्वा हवमाना जना इमे धनानां धर्तरवसा विपन्यवः । अस्माकं स्मा रथमा तिष्ठ सातये जैत्रं हीन्द्र निभृतं मनस्तव ॥

হে ধনসমূহৰ ধাৰক, এই বহু জনে তোমাক আহ্বান কৰে—তেওঁলোকৰ স্তুতিময় বাক্য আৰু তোমাৰ সহায় বিচাৰি। তথাপি জয়লাভৰ বাবে আমাৰ ৰথত উঠা—সেই বিজয়ী ৰথত; কিয়নো, হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ মন (সঙ্কল্প) দৃঢ়ভাৱে স্থিৰ।

Mantra 6

गोजिता बाहू अमितक्रतुः सिमः कर्मन्कर्मञ्छतमूतिः खजंकरः । अकल्प इन्द्रः प्रतिमानमोजसाथा जना वि ह्वयन्ते सिषासवः ॥

গোজিতা—উজ্জ্বল গোধন জয় কৰা—অমিতক্ৰতু ইন্দ্ৰৰ বাহু। কৰ্মে-কৰ্মে সি শত-মূতি সহায়, কঠিন গাঁঠ ভাঙোতা খজংকৰ। ইন্দ্ৰ অকল্প—সমানহীন; নিজৰ ওজসাৰে সি মানদণ্ড। সেয়ে জয় কামনা কৰা মানুহে নানাভাৱে তাক আহ্বান কৰে।

Mantra 7

उत्ते शतान्मघवन्नुच्च भूयस उत्सहस्राद्रिरिचे कृष्टिषु श्रवः । अमात्रं त्वा धिषणा तित्विषे मह्यधा वृत्राणि जिघ्नसे पुरंदर ॥

মঘৱন, শতৰ ওপৰেও তোৰ খ্যাতি উচ্ছ; অধিকৰ ওপৰেও, সহস্ৰৰ ওপৰেও—জনসমূহৰ মাজত তোৰ শ্ৰৱস উথলি উঠে। অমাত্ৰ তোক ধিষণা (প্ৰেৰিত বুদ্ধি) মহিমালৈ দীপ্ত কৰে; তেতিয়া হে পুরন্দর, তই বৃত্ৰসমূহক সংহাৰ কৰ।

Mantra 8

त्रिविष्टिधातु प्रतिमानमोजसस्तिस्रो भूमीर्नृपते त्रीणि रोचना । अतीदं विश्वं भुवनं ववक्षिथाशत्रुरिन्द्र जनुषा सनादसि ॥

নৃপতে, তই ত্ৰিৱিষ্টিধাতু—তিন আসনত স্থিত ধাৰক—ওজসাৰে মানদণ্ড। তই তিন ভূমি আৰু তিন ৰোচন (উজ্জ্বল লোক) ধাৰণ কৰ। এই সমগ্ৰ ভুবনক তই অতিক্ৰম কৰিছ; হে ইন্দ্ৰ, জন্মত আৰু সনাতনভাৱে তই শত্রুহীন।

Mantra 9

त्वां देवेषु प्रथमं हवामहे त्वं बभूथ पृतनासु सासहिः । सेमं नः कारुमुपमन्युमुद्भिदमिन्द्रः कृणोतु प्रसवे रथं पुरः ॥

দেৱসকলৰ মাজত সৰ্বপ্ৰথমে আমি তোমাক আহ্বান কৰোঁ; তুমি যুদ্ধসমূহত জয়ী, শত্রুনাশক হৈ উঠিছা। ইন্দ্ৰই আমাৰ এই গায়ক-কবিক ক্ৰোধ-ভেদক, বাধা-ছেদনকাৰী কৰি তুলক, আৰু প্ৰসৱে—অগ্ৰগতিৰ প্ৰেৰণা-মুহূর্তত—আমাৰ ৰথখন আগত স্থাপন কৰক।

Mantra 10

त्वं जिगेथ न धना रुरोधिथार्भेष्वाजा मघवन्महत्सु च । त्वामुग्रमवसे सं शिशीमस्यथा न इन्द्र हवनेषु चोदय ॥

তুমি জয় কৰিছা, আৰু আমাৰ ধন-সমৃদ্ধিৰ প্ৰবাহক বাধা নিদিয়া; সৰু যুদ্ধতো, ডাঙৰ যুদ্ধতো, হে মঘৱন। ৰক্ষাৰ বাবে তোমাক—উগ্ৰ শক্তিক—আমি শাণ দিওঁ, সাজু কৰোঁ; তেন্তে, হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ আহ্বানসমূহত আমাক আগবঢ়াই দিয়া।

Mantra 11

विश्वाहेन्द्रो अधिवक्ता नो अस्त्वपरिह्वृताः सनुयाम वाजम् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

সদায় ইন্দ্ৰই আমাৰ বাবে অধিবক্তা—অগ্ৰবক্তা আৰু ৰক্ষক—হওক, যাতে অপ্রতাৰিত হৈ আমি বল-সমৃদ্ধি (বাজ) লাভ কৰোঁ। আৰু মিত্ৰ-বৰুণে আমাক বৃদ্ধি কৰক; অদিতি, সিন্ধু, পৃথিৱী আৰু দ্যৌ—স্বৰ্গ—আমাক পোষণ কৰক।