Deity · Rig Veda

শিৱ in the Rig Veda

शिवNamed in 78 verses

In this book

Named as
Rudra, Kapardin, Bharga
  1. Mandala 117
  2. Mandala 218
  3. Mandala 42
  4. Mandala 510
  5. Mandala 65
  6. Mandala 710
  7. Mandala 83
  8. Mandala 91
  9. Mandala 1012

Every verse that names শিৱ

78 verses

  1. 1.27.10

    হে জৰাবোধ, সেই কথা ভালদৰে জানিবা; প্ৰতিটো কুলৰ বাবে, যজ্ঞীয়—পূজনীয়—ৰ বাবে, ৰুদ্ৰৰ নিমিত্তে দৰ্শীক (দৰ্শনময়) স্তোম—স্তব—গঢ়ি তোলা।

  2. 1.43.1

    দূৰদৰ্শী, অতি-প্ৰচেতা, সৰ্বাধিক দাতা, অতি-শক্তিমান ৰুদ্ৰলৈ আমি কোন বাক্য ক’ম—যেন সেই বাক্য হৃদয়ত নিজেই শান্তি হৈ উঠে?

  3. 1.43.2

    যেন অদিতি আমাৰ বাবে কৰুণা-কর্ম কৰে—আমাৰ প্ৰাণশক্তিৰ বাবে, নৰ-শক্তিৰ বাবে কল্যাণ; আমাৰ গৱ-ধনৰ (উজ্জ্বল গাই-গৰু) বাবে কল্যাণ; তেনেদৰে আমাৰ সন্তানৰ বাবেও ৰুদ্ৰীয় চিকিৎসা-কৃপা থাকক।

  4. 1.43.3

    যেনেকৈ মিত্ৰ-বৰুণে আমাক জানে আৰু ধৰি ৰাখে, তেনেকৈ আমাৰ বাবে হওক; যেনেকৈ ৰুদ্ৰে সঠিক বোধ জাগ্ৰত কৰে, তেনেকৈ হওক; আৰু যেনেকৈ সকলো দেৱশক্তি একমত হৈ সজোষে সন্মতি দিয়ে আৰু আমাৰ ভিতৰত একেলগে কাৰ্য কৰে, তেনেকৈ হওক।

  5. 1.43.4

    গাথাপতি, মেধাপতি—ৰুদ্ৰ, জলা-আষভেষজ (জীৱনৰ সতেজ প্ৰবাহ-সদৃশ ঔষধৰ চিকিৎসক)—তেওঁৰ পৰা শান্তি আৰু কল্যাণ আনোৱা অনুগ্ৰহ, সেই তচ্ছংয়োঃ সুম্ন আমি প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ।

  6. 1.64.2

    তেওঁলোক দিৱৰ পৰা জন্মিল—ঋষ্বাসঃ (উচ্চ), উক্ষণঃ (বৃষভ-সদৃশ শক্তি); ৰুদ্ৰস্য মৰ্যাঃ—ৰুদ্ৰৰ যুৱ বীৰ; অসুৰাঃ—প্ৰাণবলৰ অধিপতি; অৰেপসঃ—কলঙ্কহীন। পাৱকাসঃ শুচয়ঃ—পবিত্ৰ দীপ্তিমান—সূৰ্য্য ইৱ; সত্বানঃ—ঘন সত্তাযুক্ত; দ্ৰপ্সিনঃ ন—ঝলমল বিন্দুৰ…

  7. 1.114.1

    এই ভাব-অৰ্ঘ্যসমূহ আমি ৰুদ্ৰলৈ আগবঢ়াওঁ—তৱসী, কপৰ্দী, ক্ষয়দ্বীৰ (বীৰসমৃদ্ধ নিবাসৰ অধিপতি)লৈ। যেন দ্বিপদ আৰু চতুষ্পদৰ বাবে শান্তি স্থিত হয়; আৰু এই গাঁৱত সকলো পুষ্টি সম্পূৰ্ণ, অনাতুৰ (ৰোগ-দুঃখবিহীন) হৈ থাকে।

  8. 1.114.2

    হে ৰুদ্ৰ, আমাৰ প্ৰতি কৃপা কৰ; আৰু আমাৰ বাবে আনন্দ-কল্যাণ সৃষ্টি কৰ। বীৰ-সমৃদ্ধ গৃহৰ অধিপতি তোমাক নমস্কাৰে সেৱা কৰোঁ। যি শান্তি আৰু মঙ্গল আমাৰ পিতা মনুৱে যজ্ঞেৰে বিচাৰিছিল—হে ৰুদ্ৰ, তোমাৰ প্ৰণীতিত (পথ-প্ৰদৰ্শনত) সেইটো আমি লাভ কৰোঁ।

  9. 1.114.3

    হে ৰুদ্ৰ, মীঢ্ব (উদাৰ দাতা), বীৰ-সমৃদ্ধ গৃহৰ অধিপতি, দেৱযজ্ঞেৰে আমি তোমাৰ সুমতি লাভ কৰোঁ। তোমাৰ অনুগ্ৰহ বিচাৰি, সত্যই আমাৰ কুলসমূহলৈ আহা; অক্ষত বীৰ্য-শক্তিসহ, আমাৰ হৱিৰে আমি তোমাক আহ্বান কৰোঁ।

  10. 1.114.4

    তীব্ৰ, যজ্ঞ-সাধক, অন্তৰ-বাঁকা কবি—সেই ৰুদ্ৰক সহায়ৰ বাবে আমি অন্তৰত আহ্বান কৰোঁ। আমাৰ পৰা তেওঁৰ দৈৱ হে঳া (ক্ৰোধ) দূৰলৈ নিক্ষিপ্ত হওক; আমি তেওঁৰ উজ্জ্বল সুমতিকেই বাছি লওঁ আৰু গ্ৰহণ কৰোঁ।

  11. 1.114.5

    নমস্কাৰে আমি আহ্বান কৰোঁ দ্যুলোকীয় ৰুদ্ৰক—অৰুণ বৰাহ-ৰূপী, জটা-ধাৰী, তেজস্বী ৰূপক। যি হাতে শ্ৰেষ্ঠ ঔষধ-ভেষজ ধৰি আছে, সি আমাক শৰণ, বর্ম আৰু ৰক্ষাকবচ-সদৃশ আৱৰণ দান কৰক।

  12. 1.114.6

    এই বচন মৰুতসকলৰ পিতৃলৈ কোৱা হৈছে—মধুৰতাতকৈও অধিক মধুৰ, ৰুদ্ৰৰ বর্ধনকাৰী। হে অমৃত! আমাকো মর্ত্যসকলৰ ভাগ্যৰ আহাৰ-পোষণ দিয়া; আমাৰ আত্মা, আমাৰ সন্তান, আৰু বংশ-প্ৰসৱলৈ কৃপা কৰা।

  13. 1.114.7

    আমাৰ মহৎ শক্তিক নাশ নকৰিবা, আমাৰ সৰু আৰম্ভণিকো নহয়; যি বাঢ়ি উঠিছে তাকো নঘাতিবা, যি বাঢ়ি উঠি সম্পূৰ্ণ হৈছে তাকো নহয়। আমাৰ পিতাক নমাৰিবা, আমাৰ মাতাকো নহয়; হে ৰুদ্ৰ, আমাৰ প্ৰিয় দেহসমূহক আঘাত নকৰিবা।

  14. 1.114.8

    আমাৰ স্তোকত (সন্তান-সন্ততি)ত, আমাৰ তনয়ত (পুত্ৰ-পৌত্ৰ)ত, আমাৰ আয়ুত (জীৱনশক্তি)ত—আমাক ক্ষতি নকৰিবা; আমাৰ গোষু (গোৱাল)ত, আমাৰ অশ্বেষু (ঘোঁৰা)ত—আমাক আঘাত নকৰিবা। হে ৰুদ্ৰ, ক্ৰোধেৰে উদ্দীপ্ত হলেও আমাৰ বীৰসকলক বধ নকৰিবা; হৱিষ্মন্তঃ (হৱিষ…

  15. 1.114.11

    আমি আমি সুৰক্ষাৰ অন্বেষীসকলে তেওঁৰ প্ৰতি নমস্কাৰ উচ্চাৰণ কৰিলোঁ। মৰুতসহ ৰুদ্ৰে আমাৰ আহ্বান শুনক। মিত্ৰ আৰু বৰুণে আমাৰ বাবে তাক মহিমান্বিত কৰক; আৰু অদিতি, সিন্ধু, পৃথিৱী আৰু দ্যৌ (আকাশ)ো সেইটিক সমৰ্থন কৰক।

  16. 1.122.1

    হে তীব্ৰ-উৎসাহীসকল, সুৰক্ষিত সোম-অন্ধ আৰু ৰক্ষিত হৱি আগবঢ়োৱা; মীঢ়ুষ (কৃপালু চিকিৎসক) ৰুদ্ৰলৈ যজ্ঞ বহন কৰা। দ্যুতিমান শক্তিৰ মহাপতি অসুৰক তেওঁৰ বীৰসকল—মৰুতগণসহ স্তৱ কৰা; দুয়ো লোকৰ মাজত শক্তিৰে পূৰ্ণ তূণীৰ যেন তেওঁলোকে অৱস্থান কৰে।

  17. 1.129.3

    নিশ্চয় তুমি দস্ম—অদ্ভুত; তুমি বৃষ-শক্তি স্ফীত কৰো, আৰু কোনো দুর্বল মৰ্ত্যৰ ছাল-দেহো সজীৱ কৰো। হে শূৰ, তুমি মৰ্ত্যক আৱৰ্তি কৰি আচ্ছাদিত কৰো। হে ইন্দ্ৰ, এই বাক্য মই তোমাৰ বাবে কওঁ—দ্যৌৰ বাবে, স্বয়শসী ৰুদ্ৰৰ বাবে; মিত্রৰ বাবে কওঁ, বিধানত…

  18. 2.1.6

    হে অগ্নি, তুমি ৰুদ্ৰ—মহাদ্যৌৰ অসুৰ, মহাশক্তিমান অধিপতি; তুমি মাৰুত-শর্ধৰ ওপৰত অধিপত্য কৰো, পৃক্ষ—বৃদ্ধিত বলৱান। তুমি অৰুণ বায়ুসকলৰ সৈতে গমন কৰো, শংগয়—শান্তি-দাতা; তুমি পূষা, বিধাতাক ত্মনা—নিজ শক্তিৰে ৰক্ষা কৰো।

  19. 2.33.1

    হে মৰুতসকলৰ পিতৃ, তোমাৰ সুম্ন—অনুগ্ৰহ—আমালৈ আহক; সূৰ্যৰ দৰ্শনৰ পৰা আমাক নেদূৰ কৰিবা। আমাৰ মাজত বীৰ-শক্তি বৃদ্ধি পাওক; হে ৰুদ্ৰ, প্ৰজাসহ আমি আগবাঢ়ি জন্ম লওঁ।

  20. 2.33.2

    হে ৰুদ্ৰ, তোমাৰ নিজ দানস্বৰূপ অতি শান্তিদায়ক ভেষজসমূহেৰে যেন মই শত হিম (শত শীত) অতিক্ৰম কৰোঁ। আমাৰ পৰা সকলো দ্বেষ দূৰলৈ তাড়াই দিয়া; দুঃখ-কষ্ট দূৰ কৰা; চাৰিওফালৰ পৰা আঘাত কৰা সৰ্পণশীল ব্যাধিসমূহক বিচ্ছিন্ন কৰি নাশ কৰা।