নাৰদ in the Ramcharitmanas

ইয়াত স্নানৰ ফল তৎক্ষণাতে দেখা যায়: কাউৱা হয় কোকিল, আৰু বগলী হয় ৰাজহাঁস। এই কথা শুনি কোনেও যেন আচৰিত নহয়, কিয়নো সৎসঙ্গৰ মাহাত্ম্য গোপন বিষয় নহয়। বাল্মীকি, নাৰদ আৰু কুম্ভজ অগস্ত্যই নিজ নিজ মুখেৰে নিজেদেৰ হোৱাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে।…

বানৰসকলৰ অধিপতি, ভালুকৰ ৰজা, দানৱৰ ৰজা, আৰু অঙ্গদ আদি যি সকলো বানৰ সমাজ: মই তেওঁলোক সকলোৰে সুন্দৰ চৰণত প্ৰণাম কৰোঁ, যি নীচ শৰীৰত থাকিও ৰামক লাভ কৰিছে। ৰঘুপতিৰ চৰণৰ যিকি উপাসক, চৰাই আৰু জন্তু, দেৱ, মানুহ আৰু অসুৰ সহ মই তেওঁলোক সকলোৰে…

নামৰ প্ৰসাদত শম্ভু অবিনাশী; তেওঁৰ অলংকাৰ অমংগল হ'লেও তেওঁ মংগলৰ খনি। শুক, সনকাদি, সিদ্ধ, মুনি আৰু যোগীসকলে নামৰ প্ৰসাদত ব্ৰহ্মসুখৰ ভোগী। নাৰদে নামৰ প্ৰতাপ জানিছিল: হৰি জগতৰ প্ৰিয়, আৰু তেওঁ নিজেও হৰি আৰু হৰৰ প্ৰিয়। প্ৰহ্লাদে নাম জপ কৰাত…

সকলো নদী পৱিত্ৰ জলেৰে বৈ আছিল, চৰাই, হৰিণ আৰু ভমৰুৱা সকলোৱে সুখে আছিল। সকলো প্ৰাণীয়ে স্বাভাৱিক শত্ৰুতা ত্যাগ কৰিলে, পৰ্বতত সকলোৱে পৰস্পৰৰ প্ৰতি প্ৰেম ৰাখিলে। গিৰিজা তেওঁৰ ঘৰলৈ অহাত পৰ্বতে তেনেকৈ জিল্লিল যেন ৰামভক্তি লাভ কৰিছে। তেওঁৰ ঘৰত…

মুনিয়ে হাঁহি কোমল আৰু গূঢ় বাণীত ক'লে: তোমাৰ কন্যা সকলো গুণৰ খনি। সুন্দৰী, স্বাভাৱিক কোমল, সুশীল, বিচাৰবান; তাইৰ নাম উমা, অম্বিকা, ভৱানী। কুমাৰী সকলো শুভ লক্ষণেৰে সম্পন্ন, আৰু তাই সদা স্বামীৰ প্ৰিয় হ'ব। তাইৰ বৈবাহিক অৱস্থা চিৰকাল অচল…

মুনিৰ কথা শুনি আৰু হৃদয়ত সত্য বুলি জানি দম্পতিয়ে দুঃখ পালে, কিন্তু উমা আনন্দিত হ'ল। নাৰদেও এই ৰহস্য নুবুজিলে, কাৰণ প্ৰত্যেকৰ অৱস্থা একে আছিল, কিন্তু কাৰণ ভিন্ন আছিল। সকলো সখী, গিৰিজা, গিৰি আৰু মৈনা, শৰীৰত ৰোমাঞ্চিত হ'ল আৰু চকুত জল ভৰিল।…

এই কৈ নাৰদে হৰিৰ স্মৰণ কৰি গিৰিজাক আশীৰ্বাদ দিলে। তাৰ পাছত পৰ্বতপতিক ক'লে, এই বিবাহে কল্যাণ হ'ব, এতিয়া সন্দেহ ত্যাগ কৰক।

এই কথা কৈ মুনি ব্ৰহ্মাৰ ভৱনলৈ গ'ল। এতিয়া শুনা তাৰ পিছত কি হ'ল। স্বামীক একান্ত পাই মৈনাই ক'লে: নাথ, মই মুনিৰ কথা বুজিব নোৱাৰিলোঁ। যদি বৰ, কুল আৰু বংশ অনুপম হয়, তেন্তে কন্যাৰ অনুৰূপ বৰৰ সৈতে বিবাহ কৰাই দিয়ক। নহ'লে কন্যা কুমাৰীয়ে থাকক।…

এতিয়া যদি তোমাৰ জীয়ৰীৰ প্ৰতি স্নেহ আছে, তেন্তে গৈ তাক এই উপদেশ দিয়া। তেওঁ যেন সেই তপস্যা কৰে যাৰ দ্বাৰা মহেশক লাভ কৰিব পাৰে; আন কোনো উপায়েৰে তেওঁৰ ক্লেশ দূৰ নহয়। নাৰদৰ বাক্য অৰ্থপূৰ্ণ আৰু যুক্তিযুক্ত; বৃষধ্বজ সুন্দৰ আৰু সকলো গুণৰ…

যাও পৰ্বতকন্যা, তপস্যা কৰা; নাৰদে যি কৈছে সেইটো সত্য বুলি বিবেচনা কৰা। এই পৰামৰ্শই তেওঁৰ মাতা-পিতাকো সন্তুষ্ট কৰিলে, কাৰণ তপস্যাই সুখ দিয়ে আৰু দুঃখ আৰু পাপ নষ্ট কৰে। তপৰ বলেৰে বিধাতা ব্ৰহ্মাই সৃষ্টিৰ প্ৰপঞ্চ ৰচনা কৰে; তপৰ বলেৰে বিষ্ণুৱে…

তুমি পাৰ্বতীৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁৰ প্ৰেম পৰীক্ষা কৰা; তাৰ পিছত তেওঁৰ পিতা পৰ্বতৰাজক অনুপ্ৰেৰণা দি তেওঁক গৃহলৈ পঠিয়াবলৈ কোৱা, আৰু এনেদৰে তেওঁৰ সন্দেহ দূৰ কৰা।

ঋষিগণে তাত গৌৰীক দেখিলে, তপস্যাৰ মূৰ্ত ৰূপৰ দৰে। মুনিসকলে ক'লে: শুনা গিৰিকন্যা, কি কাৰণে তুমি এনে কঠোৰ তপস্যা কৰা? কাক উপাসনা কৰা, কি বিচৰা? আমাক সত্য ৰহস্য কোৱা। তেওঁ ক'লে: ক'বলৈ মন অতি সংকোচ পায়, মোৰ নিৰ্বুদ্ধিতা শুনি তোমালোকে হাঁহিবা।…

তেওঁৰ কথা শুনি ঋষিসকলে হাঁহি মাৰি ক'লে: তোমাৰ দেহ পৰ্বতৰ পৰা জাত। কোৱা, নাৰদৰ উপদেশ শুনি কোনে নিজ ঘৰত টিকি আছে?

তেওঁ গৈ দক্ষৰ পুত্ৰসকলক উপদেশ দিলে, আৰু তেওঁলোকে আৰু কেতিয়াও ঘৰলৈ উভতি চাবলৈ নাহিল। চিত্ৰকেতুৰ ঘৰ তেওঁ ধ্বংস কৰিলে, আৰু তাৰ পিছত হিৰণ্যকশিপুৰো একেই অৱস্থা হ'ল। যিকোনো পুৰুষ বা নাৰীয়ে নাৰদৰ উপদেশ শুনে, তেওঁলোক অৱশ্যেই ঘৰ ত্যাগ কৰি ভিক্ষুক…

এতিয়াও মোৰ কথা শোনা: তোমাৰ বাবে মই এজন উত্তম বৰ ভাবিছো। তেওঁ অতিশয় সুন্দৰ, পৱিত্ৰ, সুখদাতা আৰু সুশীল, যাৰ যশ আৰু লীলা বেদে গায়। তেওঁ সকলো দোষৰ পৰা ৰহিত, সমস্ত গুণৰ ভঁৰাল, শ্ৰীপতি, যি বৈকুণ্ঠত বাস কৰে। এনে বৰ মই তোমাক মিলাই দিম। এই কথা…

হে মুনিশ্ৰেষ্ঠ, যদি তুমি প্ৰথমে মোৰ লগত মিলিছিলা, মই তোমাৰ উপদেশ শুনি মস্তকে ধাৰণ কৰিলোঁহোঁতে। কিন্তু এতিয়া মই শম্ভুৰ হিতত জন্ম বান্ধিছো; কোনে গুণ-দোষ বিচাৰ কৰিব? যদি তোমাৰ হৃদয়ত বিশেষ হঠ আছে, আৰু বিবাহ নকৰালে থাকিব নোৱাৰা, তেন্তে…

তেতিয়া মোৰ কথা নুশুনিলা, নাৰদৰ উপদেশ মানিলা। এতিয়া তোমাৰ প্ৰতিজ্ঞা মিথ্যা হ'ল, কিয়নো মহেশে কামক ভস্ম কৰিলে।

এই কথা শুনি ভৱানী হাঁহি মাৰি ক'লে, "হে শ্ৰেষ্ঠ জ্ঞানী মুনি, আপুনি উপযুক্ত কথা কৈছে। আপোনাৰ বুজত শম্ভুৱে এতিয়া কামক দগ্ধ কৰিছে, আৰু এই পৰ্যন্ত তেওঁ কামৰ বশীভূত আছিল। কিন্তু মোৰ জানা অনুসৰি শিৱ সদায় এক যোগী, অজন্মা, নিষ্কলঙ্ক, নিৰাকাঙ্ক্ষ…

নাৰদৰ ওচৰত মই কি অনিষ্ট কৰিলোঁ, যিয়ে মোৰ বাসস্থান ভৱন উজাৰ কৰি দিলে? তেওঁ উমাক এনে উপদেশ দিলে যে তাই এজন উন্মাদ বৰৰ বাবে তপস্যা কৰিব লাগিল। সঁচাকৈ তেওঁলোকৰ ন মোহ, ন মায়া; তেওঁলোক উদাসীন, ধন-ধাম-পত্নী একো নাই। অন্যৰ ঘৰ নষ্ট কৰে, আৰু…

সেই সময়ত নাৰদ আৰু সপ্তৰ্ষিসকলৰ সৈতে একেলগে উপস্থিত হ'ল, আৰু তুষাৰাচ্ছাদিত পৰ্বতৰ অধিপতি হিমালয়ে সংবাদ শুনি তৎক্ষণাৎ নিজ গৃহলৈ গ'ল।